ပြောစရာမရှိသော၊ မမေ့နိုင်သော

“မင်း ဘာလို့ ဒီလောက်ဒေါသထွက်နေတာလဲ၊ ပိုင်ရှင်းယွဲ့"

ပိုင်ကျီဟန်က အပြစ်ကင်းစင်စွာ မေးလိုက်သည်။

ပိုင်ရှင်းယွဲ့၏ လက်သီးများသည် သူမ၏ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး လက်သည်းများက သူမ၏လက်ဖဝါးထဲသို့ စိုက်ဝင်နေသည်။

"ဒေါသထွက်နေတာတဲ့လား။ ဒါဆို ဘာလဲ။ ငါပျော်သင့်လား"

ပိုင်ရှင်းယွဲ့က လှောင်ပြောင်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တယ်။ အဲဒါ မင်းအပေါ်မှာ မူတည်တယ်။ ဒါပေမယ့် ရန်သူရှေ့မှာ စစ်မှန်တဲ့ခံစားချက်တွေကို ဘယ်တော့မှ မပြသင့်ဘူးဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား။ ပိုင်ရှင်းယွဲ့ မင်း အဲဒါကိုတောင် သင်ယူလို့မရဘူး။ မင်း ငါ့ကို ဘယ်လို လက်စားချေနိုင်မယ်လို့ ထင်လဲ"

ပိုင်ကျီဟန်က ပြောလေသည်။

သူ့ရဲ့ စကားအရ သူနဲ့ ပိုင်ရှင်းယွဲ့သည် ရန်သူတွေမှန်း သိသာသည် - ပိုင်ကျီဟန်သည် သူမကို အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေကနေ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ရင်တောင်မှပေါ့။

နှစ်ယောက်ကြားတွင် ပိတ်မိနေသော လောင်ချင်းသည် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိပေ

သူမသည် တင်းမာမှုကို လျှော့ချရန် ကြိုးစားသင့်သည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ပိုင်မျိုးနွယ်၏ အမွေဆက်ခံသူ ပိုင်ကျီဟန်နှင့် မသေမျိုး ဧကရာဇ်၏ အမွေဆက်ခံသူ ပိုင်ရှင်းယွဲ့တို့သာ ဖြစ်၏ သူမ ဘာမှ မတတ်နိုင်ပေ။

"ဟွန်း.. ငါမှာ မသေမျိုး ဧကရာဇ် အမွေအနှစ်ရှိပြီး ဝိညာဉ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း နယ်ပယ်မှာ ရှိနေပြီ။ နင်က ငါ့အတွက် လွယ်ကူတဲ့ ပြိုင်ဘက်ပဲ”

ပိုင်ရှင်းယွဲ့က ပြောသည်။

"တကယ်ထင်လား?"

ပိုင်ကျီဟန်က အလေးအနက် မေးလိုက်သည်။

နှစ်ယောက်ကြားတွင် ပိုင်ရှင်းယွဲ့သည် ပိုင်ကျီဟန်ကို တိုက်ရိုက်တိုက်ပွဲတွင် လုံးဝဖျက်ဆီးပစ်မည်ဟု ပြောနိုင်သည်။

သို့တိုင် ဘိုင်ရှင်ယွဲ့ထက် ပိုအားကောင်းသော ကျင့်ကြံသူများပင် ပိုင်ကျီဟန် အကြံအစည်များကို ရပ်တန့်ပြီး ခုခံနေရုံကလွဲလို့ တခြားနည်းလမ်း မရှိပေ

သူမ အနိုင်ရနိုင်မည်ဟု ထင်နေတာလား။

ဒါက တရားမျှတသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်မှသာပင်

ပြီးတော့ ပိုင်ကျီဟန်ထံမှ တရားမျှတသော တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဘယ်သူက မျှော်လင့်လို့ရမည်နည်း။

ထို့အပြင် သိသိသာသာ အားသာချက်ရှိသော နယ်မြေတွင် သူမသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အင်အားဖြင့် အနိုင်ရနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ခြင်းသည် အရူးတစ်ယောက်လိုသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရက်အနည်းငယ်လောက် ငြိမ်ငြိမ်လေးနေဖို့ သတိပေးအောင် လာတာ။ ပိုင်မျိုးနွယ်စုက မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ ရှင်းပြစရာမလိုဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

ပိုင်ကျီဟန်က ပြောသည်။

ပိုင်ရှင်းယွဲ့သည် သူမကြောင့်ဖြစ်မှန်း သိသောကြောင့် အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။

"ပိုင်ကျီဟန်၊ ငါဒီအတွက် ကျေးဇူးတင်မယ်လို့ မထင်ပါနဲ့။ နင် နှိပ်စက်ခဲ့တဲ့သူက ငါပဲဆိုတာ မှတ်မိလား။"

သူမ၏အသံသည် တည်ငြိမ်သော်လည်း ထက်မြက်၏။

"နင့်အမေ နင့်အတွက် ခိုးယူသွားတဲ့ တာအိုအရိုး”

သူမသည် သူ့ဘက်သို့ လှည့်ကာ အေးစက်စက် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ မမေ့သေးဘူး။"

"ငါ မင်းကို မေ့ခိုင်းလို့လား။"

ပိုင်ကျီဟန်က အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

တိတ်ဆိတ်နေ၏

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လေသံကိုသာကြားနေရသည်။

"... ငါ့ကို ဘာလို့ တကယ်ပြန်ခေါ်လာတာလဲ?"

နောက်ဆုံးတော့ သူမ မေးလိုက်၏။

(အပြစ်ရှိလို့လား။ နောင်တရလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကို ကြောက်ရွံ့လို့လား။)

သူမအနေနဲ့ ထိုအရာတွေထဲက တစ်ခုမှ မဟုတ်ဘူးဟု ထင်မိသည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် သူမကို သေချာကြည့်လိုက်လေသည်။

"အကြောင်းပြချက် လိုအပ်လို့လား။"

"လိုတယ်”

သူ ခဏရပ်လိုက်၏

ပြီးတော့ ပြန်ပြုံးလိုက်သည်။ ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခါတော့ အပြုံးသည် သူ့မျက်လုံးကို မရောက်ပေ

"ကောင်းပြီ၊ မင်းက အင်ပါယာထဲက လူတိုင်းရဲ့ ပစ်မှတ်ပဲ။ မင်းက အဲဒီကောင်တွေကို ဆွဲဆောင်လို့ ကောင်းတဲ့ ငါးစာတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါထင်တယ်။"

ပိုင်ရှင်းယွဲ့သည် သူ့စကား နောက်ကွယ်မှ တစ်ခုခုကို ရှာဖွေရင်း သူ့ကို စိုက်ကြည့်မိသည်။

သို့တိုင် ထိုစကားတွေသည် ဘယ်တော့မှ ထွက်မလာပေ

(ငါ ဘာကို မျှော်လင့်နေတာလဲ?)

"ဟွန်း..လောင်ချင်း၊ သွားကြစို့! ဒီကောင်ရဲ့ မျက်နှာကို ငါ မမြင်ချင်ဘူး”

ပိုင်ရှင်းယွဲ့သည် ခြေဆောင့်ပြီး ပြောလိုက်လေ၏

သူမသည် ပိုင်ကျီဟန်ထံမှ တကယ့်အဖြေအစား လိမ်ညာမှုများသာ ရရှိမည်ကို သိပေ၏

လောင်ချင်းသည် ပိုင်ရှင်းယွဲ့နှင့် ပိုင်ကျီဟန်ဟန်ကြားတွင် ကြည့်ပြီး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိပေ။

"သွား”

ပိုင်ကျီဟန်က ပြေလိုက်သည်၊ ထို့ကြောင့် လောင်ချင်းသည် ပိုင်ရှင်းယွဲ့နောက်သို့ လိုက်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူသွားသည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် ပိုင်ရှင်းယွဲ့ကို ကြည့်ပြီးနောက် ဝေးရာသို့ ထွက်သွားသည် ။သူ၏ အပြုံးလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"အဲဒီလူကို ယုံလား?"

ပိုင်ရှင်းယွဲ့ သည် မညည်းညူဘဲ မနေနိုင်ပေ။

"သခင်လေးက မမလေးအတွက် အရမ်းစိတ်ပူနေတာပါ”

လောင်ချင်းက တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

"ဟား? လောင်ချင်း၊ မင်းတကယ်ထင်နေတာလား။ အဲဒီလူကို ကာကွယ်ဖို့ မလိုပါဘူး။ သူသိတာက သူ့ရဲ့လွှမ်းမိုးမှုကို ဘယ်လိုပြသရမလဲဆိုတာပဲ"

ပိုင်ရှင်းယွဲ့က ပြန်ဖြေသည်။

"သခင်လေးက သူ့ရဲ့ခံစားချက်အစစ်အမှန်ကို ပြသဖို့ အမြဲတမ်းခက်ခဲခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် သူက မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်နဲ့ တွေ့ဆုံပြီးနောက် မမလေးကိုလာရှာတာဆိုတော့... သူစိုးရိမ်လို့ လာကြည့်တာလို့ ထင်ပါတယ်။"

လောင်ချင်းက ပြုံးပြီးပြောလိုက်၏

လောင်ချင်းစကားတွေသည် အဓိပ္ပာယ်ရှိလွန်းသည် — ပိုင်ကျီဟန်အကြောင်း ပြောနေတာ သူမသတိရမသွားခင် အထိသာ

ထိုနေရာမှာတော့ ပိုင်ကျီဟန်အကြောင်းတွေကို လောင်ချင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ ယုံကြည်လိမ့်မည်။

"ဟွန်း.သူ ငါထွက်ပြေးသွားလား မပြေးဘူးလားဆိုတာ စစ်ဆေးဖို့ လာတာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ သူ ဂရုစိုက်လို့ မဟုတ်ပါဘူး။"

ပိုင်ရွှယ်ချင်းရဲ့ အခန်းထဲမှာတော့

ချူကျီယန်သည်လည်း ပိုင်မျိုးနွယ်ကို ရောက်လာခဲ့လေသည်။ ပိုင်ရွှယ်ချင်းသူငယ်ချင်းနှင့် ပိုင်ကျီဟန်၏ စေ့စပ်ထားသူဖြစ်တာကြောင့်ပင်.. ပိုင်မျိုးနွယ်ဟာအလွန်အမင်း သတိထားနေရသော အခြေအနေမှာတောင် ဘာပြဿနာမှမရှိပေ။

"အဲဒါက ကြောက်စရာကောင်းတယ် မလား?"

ချူကျီယန်သည် အစောပိုင်းက လူတိုင်းနီးပါး ပိုင်မျိုးနွယ်ကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့သည့် အခြေအနေအား ရည်ညွှန်းပြီး ပြောလိုက်တာပင်

ပိုင်ကျီဟန်ကြောင့် အခြေအနေကို အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့တာ သေချာပေ၏

ပိုင်ရွှယ်ချင်းသည် ခေါင်းညိတ်ပြီး စဉ်းစားနေပုံရ၏

(ပိုင်ကျီဟန်က ဘယ်တုန်းက ဒီလောက် အားကောင်းလာတာလဲ?)

သူမကိုယ်တိုင် မတိုက်ခိုက်ခဲ့သည့်တိုင် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှ အင်အားအကြီးဆုံးဟု ယူဆရသော မိုထျန်းကျီကို သူ ဘယ်လို ချေမှုန်းခဲ့သည်ကို မြင်ပြီးတဲ့နောက်—ငြင်းလို့မရပေ

သူမသည် မိုထျန်းကျှကို ရှုံးနိမ့်လိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့သော်လည်း ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ့ကို ရိုက်နှက်ခြင်းမပြုခဲ့ပေ။ သူ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်သာ

"နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ အမွေမရခဲ့ပေမယ့် အဖိုးတန်တဲ့အရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်။"

ချူကျီယန်က ဝမ်းနည်းစွာပြောလိုက်သည်။

"ပိုင်ရှင်းယွဲ့ ။ ဟေး ပိုင်ရွှယ်ချင်း၊ သူမနဲ့ ငါ့ယောက်ျားကြား ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ပြောပြနိုင်မလား။"

ချူကျီယန်က မေးလိုက်သည်။

"ဒါက မျိုးနွယ်စုရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်”

ပိုင်ရွှယ်ချင်းက ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

"အိုး..ငါက မကြာခင်ပဲ နင်မောင်လေးရဲ့ ဇနီးဖြစ်လာတော့မှာပါ။ ငါက အပြင်လူမဟုတ်ပါဘူး။"

ချူကျီယန်က ဆက်လက်နှောင့်ယှက်နေသည်။

နောက်ဆုံးတော့ ပိုင်ရွှယ်ချင်းသည် လက်လျှော့လိုက်သည်။ စဉ်းစားကြည့်တော့ အမှန်တရားက တစ်ဝက်တစ်ပျက် ရောက်နေချေပြီ။

ပိုင်ရှင်းယွဲ့အား အာရုံစိုက်နေတာကြောင့် လူတွေ မကြာခင်မှာ သိလာမည်သာ

ထို့အပြင် ချူကျီယန် သိထားတာက ပိုကောင်းသည်ဟု သူမ တွေးလိုက်မိသည်။ ပိုင်ကျီဟန်ကို အနည်းငယ် စိတ်ပူတာလည်းပါ၏

ပိုင်ရွှယ်ချင်းသည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ရှင်းပြပြီး မိခင်၏ အပြစ်ကို ပိုင်ကျီဟန်ဆီ လွှဲမပေးဖို့ ကြိုးစားသည့်တိုင် ပိုင်ရှင်းယွဲ့ကို မကူညီသည့်အတွက် မိန်းကလေးက သူ့ကို အငြိုးထားပုံရသည်။ ထိုကိစ္စတစ်ခုလုံးကို စီစဉ်ခဲ့သော သူ့အမေထက်တောင် ပိုမုန်းတီးနေသည်ဟု ပြောလို့ရသည်။

ချူကျီယန်သည် သေချာနားထောင်ပြီး ပိုင်မျိုးနွယ်နဲ့ ပိုင်ရှင်းယွဲ့ကြား အခြေအနေသည် ဘာကြောင့် ထို့ကဲ့သို့ အဆင်မပြေဖြစ်နေရတာလဲ - ပြီးတော့ သူမကို ဘာကြောင့် နှင်ထုတ်ခဲ့လဲဆိုတာ နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားချေသည်။

"ဒါပေမယ့် ပိုင်ကျီဟန်က ပိုင်ရှင်းယွဲ့ကို ဘာလို့ ပြန်ခေါ်လာတာလဲ။ သူမက သူ့ကို လက်စားချေချင်နေတာ သူမသိဘူးလား"

ချူကျီယန်က ဇဝေဇဝါနဲ့ မေးလိုက်၏

"သူ ဘာစီစဉ်နေလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ။"

ချူကျီယန်သည် ပိုင်ရွှယ်ချင်း၏ လျှို့ဝှက်သော လေသံကို မျက်တောင်ခတ်ရင်း ကြည့်နေ၏

"ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ၊ သူ ဘာစီစဉ်နေလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲတဲ့လား။ ငါ့ရဲ့ အနာဂတ်ခင်ပွန်းက တစ်ခုခု ကြံစည်နေတဲ့ လူဆိုးလို့ ထင်အောင် လုပ်နေတာလား။"

ပိုင်ရွှယ်ချင်းသည် သူမကို ခြောက်ကပ်ကပ် အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်၏

"...ကျီယန်အာ”

"ဘာလဲ”

"မင်းဘယ်သူ့ကိုလက်ထပ်မယ်ဆိုတာ မင်းသိတယ်မလား"

ချူကျီယန် မျက်လုံးလှန်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် သိတယ် ၊ ပိုင်ကျီဟန်— အကြံသမား၊ လှည့်စားတတ်သူ၊ သွေးအေးအေးနဲ့ လှည့်စားသူ ဘာညာ။ ဒါပေမယ့် သူက အခု ငါ့ရဲ့ အေးစက်တဲ့ ပါရမီရှင်ပဲ။"

ပိုင်ရွှယ်ချင်းသည် ၎င်းကိုကြည့်ပြီး ရယ်လိုက်၏

"အရမ်းသက်တောင့်သက်သာမနေပါနဲ့။"

ချူကျီယန်သည် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ပင့်လိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ။"

ပိုင်ရွှယ်ချင်း မျက်လုံးထဲ၌ ဆိုးသွမ်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ခုရှိနေ၏

"ကောင်းပြီ... အဲဒီတုန်းက ပိုင်ရှင်းယွဲ့က ပိုင်ကျီဟန်ကို ကော်လိုကပ်နေခဲ့တယ်။ သူမက သူ့နောက်ကို အဆက်မပြတ်လိုက်နေခဲ့တယ်။"

ချူကျီယန်က မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

"ခဏနေဦး၊ ဘာလဲ။"

"ငါတကယ်ပြောတာ။ လူတွေက သူမ သူ့ကို ကြိုက်နေလောက်ပြီလို့ ပြောလာကြတဲ့အထိပဲ။ သူက မိုက်မဲတဲ့ပုံစံတွေ ပြုမူပြီးတဲ့နောက်မှာတောင် သူမက သူ့ကို တစ်ယောက်တည်း မထားခဲ့ဘူး။"

ချူကျီယန်၏ မေးရိုးသည် အနည်းငယ်ကျုံ့သွားသည်။

"သူမက သူ့ကို ကြိုက်နေတယ်..သူမကို အမှိုက်လို ဆက်ဆံနေချိန်မှာတောင်လား”

ပိုင်ရွှယ်ချင်းသည် ခေါင်းကို စောင်းလိုက်ပြီး စနောက်သော အပြုံးတစ်ခုသည် သူမနှုတ်ခမ်းတွင် ပေါ်လာချေသည်။

"ငါဆိုလိုတာက သူမ ဝန်မခံဘူး။ သူမကိုယ်တိုင်တောင် သတိမထားမိလောက်ဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်းကို သူမပုံစံကို မြင်စေချင်တယ်။ သူ အနည်းငယ် နာကျင်နေပုံရတိုင်း သူမက ပြေးလာပြီး မိခင်ကြက်မတစ်ယောက်လို စိုးရိမ်နေတတ်တယ်။ သူက သူမကို အော်ဟစ်ပစ်ရင်တောင် နောက်တစ်နေ့မှာ သူ့အတွက် ဟင်းချို ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခု ယူလာပေးဖို့ ပေါ်လာတယ်။"

"သူမက ကြာပန်းဟင်းချို လုပ်ပေးလေ့ရှိတယ်။ ဒဏ်ရာတွေကို သက်သာစေတယ်လို့ ပြောတယ်။"

ချူကျီယန်သည် သူမကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေ၏

"ဘာကြီးလဲ?"

သူမ စေ့စပ်ထားသူ၏ ကံကြမ္မာရန်သူသည် မည်သည့်အချိန်က ရုတ်တရက် သူမပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာသနည်း။

အားလုံးသည် အတိတ်ကဖြစ်ပြီး ပိုင်ရွှယ်ချင်းသည် ချူကျီယန်ကို စနောက်နေတာပင်

"ငါသိရသလောက်” ပိုင်ရွှယ်ချင်းက ရယ်လိုက်သည် ။ "သူမက အရမ်းကြင်နာတတ်တယ်... ဒါမှမဟုတ် နာကျင်တတ်တယ်လို့ ငါထင်တယ်။"

"ဟုတ်ပြီ..ပြီးတော့ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။"

"အရာအားလုံး ငရဲဘုံကို ရောက်သွားတယ်ဆိုတာ သိသာပါတယ်" ပိုင်ရွှယ်ချင်းသည် ပုခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။ "သူမ ပြုံးတာ ရပ်သွားပြီး သူ ပိုရက်စက်လာတယ်၊ နောက်ဆုံးတော့ တာအိုအရိုးကိစ္စ ဖြစ်သွားတာပဲ။"

"ဒါပေမယ့်..." ချူကျီယန်သည် အခု စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေပုံရ၏။ "သူမက အခုထိ...?"

"ငါ ဘာမှ မပြောဘူးနော် " ပိုင်ရွှယ်ချင်းသည် ပါးနပ်သော အပြုံးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ပိုင်ကျီဟန်ရဲ့ စေ့စပ်ထားသူလို့ပဲ ပြောနေတာ... ပြီးတော့ အခု သူ ပြန်လာနေပြီ... ပြီးတော့ အရမ်းလှလာပြီး အရမ်းဒေါသထွက်နေတယ်။"

"...သူမက ငါ့နောက်ကို လိုက်လာမယ်လို့ မင်းထင်လား?"

ပိုင်ရွှယ်ချင်းသည် လက်ဖက်ရည်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သောက်လိုက်သည်။

"ငါ ဘာမှ မတွေးဘူး။ ဒါပေမယ့် ငါသာ မင်းနေရာမှာဆိုရင် ငါ မျက်လုံးတစ်ဖက် ဖွင့်ပြီး အိပ်မှာပဲ။"

"အိုး”

ပိုင်ရွှယ်ချင်းသည် သူမခေါင်းအုံးပေါ်မှီပြီး ရယ်လိုက်သည်။

ချူကျီယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး လက်ပိုက်လိုက်နေ၏

"ငါ သူ့ကို ဓားနဲ့ထိုးမယ်"

ပြီးတော့ အလေးအနက်ထားကာ သူမက ထပ်ပြောလိုက်၏ "ကျီယန်အာ၊ သတိထားပါ။ ဒီနှစ်ယောက်ကြား စကားတွေပြောတဲ့အခါ.. ငါ နောက်နေတာမဟုတ်ဘူး... နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းပြောနေတာ။ သူတို့ချစ်နေကြတယ်လို့ ငါပြောတာမဟုတ်ဘူး - ဒါပေမယ့် သူတို့ကြားက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှုပ်ထွေးတယ်။ ပြီးတော့ ရှုပ်ထွေးတဲ့အရာတစ်ခုနဲ့ အရမ်းနီးကပ်လာတဲ့အခါ လူတွေက ထိခိုက်ဒဏ်ရာရကြတယ်။"

ချူကျီယန်က ချက်ချင်းပြန်မဖြေပေ

သူမသည် ထိုနေရာတွင်ထိုင်နေပြီး လက်ချောင်းများသည် သူမဒူးကို ဖွဖွလေးပုတ်နေသည့်တိုင် သူမ၏ပျော်ရွှင်သော အမူအရာက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော အတွေးနဲ့ အစားထိုးလိုက်ချေသည်။

"ထွီ ယောက်ျားတွေများ”