နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိ မုကျင်၏မိသားစု။ ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် စစ်ခုန်းယုံ။ (၂)

သူဟာ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်မှာ ချီသွေးနယ်ပယ်ကို ရရှိခဲ့သော်လည်း သူ့ရှေ့က မြင်ကွင်းကြောင့် အလွန်ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

သံမဏိဓားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ဟွမ်ဖူဟုန်လန်သည် တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့အနီးတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားသော အစွမ်းထက်စစ်သည်တော်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ့မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ ၎င်းက အလွန်တရာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းပါသည်။

“ဟင်”

မကြာမီတွင် စူးချန်ခုန်းသည် တောင်လမ်းဝင်ပေါက်တွင် မိုးကြိုးကဲ့သို့ ဤနေရာသို့ ပြေးဝင်လာသော အရိပ်သုံးခုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ခဏလောက် အံ့အားသင့်သွားသည်။ တစ်ဦးချင်းစီသည် ကိုယ်ဖော့ပညာတွင် အံ့မခန်းစွမ်းဆောင်နိုင်ကြပြီး အဝေးမှ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာကြကာ ဤကျောက်ထွင်းဓားတောအတွင်းတွင် အချိန်တိုအတွင်း ပေါ်လာကြသည်။

ဤသုံးယောက်တွင် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါတစ်ခုစီ ထွက်ပေါ်နေ၏။ အမျိုးသားနှစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး.. သူတို့ထဲက အသက်အကြီးဆုံးမှာ ကြံ့ခိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် သန်မာသော အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အမျိုးသမီးတွင်လည်း ရဲရင့်ပြီး ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါကို ပြသနေသည့် မြင့်မားပြီး သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည်။

သုံးယောက်ထဲက အငယ်ဆုံးကတော့ ဓားသွားလိုမျက်ခုံး၊ ကြယ်ရောင်မျက်လုံးတွေရှိသည့် ချောမောတဲ့ သခင်လေးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

“မုကျင်လား”

အနှီလူကိုမြင်တော့ စူးချန်ခုန်းက အံ့အားသင့်သွားသည်။ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနဲ့ ဒီလူငယ်လေးက မြင့်မြတ်တဲ့ သားစဉ်မြေးဆက် မုကျင်ဖြစ်သည်။ ထိုနေ့က သူဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းမှာ သူနဲ့ ခဏတာ တွေ့ဆုံခဲ့တဲ့သူပင်။

အဲဒီတုန်းက မုကျင်ဟာ နတ်ဆိုးအမြုတေကိုရှာဖွေဖို့ တောနက်စီရင်စုမြို့မှာ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးကို သတ်ခဲ့တဲ့သူတွေကို လိုက်ရှာရင်း ‘စစ်ခုန်းယုံ’ ကိုပစ်မှတ်ထားခဲ့ပြီး စူးချန်ခုန်းနဲ့ ခဏတာ ပဋိပက္ခဖြစ်ခဲ့သည်။ ဟုန်ကျန်းရှန့် ရောက်လာပြီး မုကျင်ကိုသာ မခေါ်သွားခဲ့ရင် အဲဒီအချိန်က အခြေအနေကို ဖြေရှင်းရာမှာ ဘယ်လောက်ခက်ခဲမလဲဆိုတာ မြင်ယောင်ကြည့်နိုင်ပါသည်။

စူးချန်ခုန်း မမျှော်လင့်ထားတာက သံမဏိဓားဂိုဏ်းမှာ မုကျင်နဲ့တွေ့ရမည်ဆိုတာကိုပင်။

“အစ်ကိုထျဲဟေး၊ ကြည့်ပါဦး… အဲဒါဟွမ်ဖူဟုန်လန်ပဲ။”

ဟွမ်ဖူဟုန်လန်ရဲ့ အလောင်းက မြေပြင်ပေါ်မှာ ထူးဆန်းစွာ လည်ပင်းလိမ်နေတာကို မြင်တော့ အရပ်ရှည်ရှည် ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းနဲ့ အမျိုးသမီးက အံ့အားသင့်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"ဟွမ်ဖူဟုန်လန် သေပြီလား။ သူ့လက်ချက်နဲ့ သေသွားတာလား။"

ထျဲဟေးလို့ခေါ်တဲ့ အမျိုးသားကလည်း ဟွမ်ဖူဟုန်လန်ရဲ့ အလောင်းဘေးမှ စူးချန်ခုန်းကို သတိထားမိပြီး ဟွမ်ဖူဟုန်လန်ကို သတ်ခဲ့တဲ့သူဟာ ဒီလူဖြစ်နိုင်ချေများတယ်လို့ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

ဟွမ်ဖူဟုန်လန်ဟာ သံမဏိဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး အင်အားကြီးမားသည်။ တာ့ဖုန်းသံမြင်းတပ်ရဲ့ သောင်းစုခေါင်းဆောင်အနေနဲ့ သူ့ကို တစ်ယောက်ချင်းတိုက်ပွဲမှာ အနိုင်ယူနိုင်တယ်လို့ ယုံယုံကြည်ကြည်နဲ့ မပြောနိုင်ပေမယ့် ဒီအမည်မသိတဲ့လူက သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်လေပြီ။

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနဲ့ မုကျင်က စူးချန်ခုန်းကို ကြည့်ပြီး မြေပြင်ပေါ်က အလောင်းကို ကြည့်ကာ မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပေမယ့် တိတ်ဆိတ်နေ၏။

"လူဆိုးဟွမ်ဖူဟုန်လန်ကို သတ်ခဲ့တဲ့ ဒီကပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့အမည်ကို သိပါရစေ။"

ထျဲဟေးဆိုတဲ့ သန်မာတဲ့ အမျိုးသားက သိချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ စူးချန်ခုန်းဆီ လက်သီးနှင့်လက်ဖဝါးကိုထိလျက် ဂါရဝပြုကာ မေးလိုက်သည်။

“တာ့ဖုန်းသံမြင်းတပ်ကလူတွေလား။ သူတို့ ဒီကိုဘာလာလုပ်ကြတာလဲ။”

စူးချန်ခုန်းကလည်း ဒီလူတွေကို ဘယ်သူလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ မုကျင်လည်း သူတို့ထဲမှာ ပါဝင်ပြီး သူတို့က တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်က ဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးပါပဲ။ ခုနက ဟွမ်ဖူဟုန်လန်နဲ့ တိုက်ခိုက်နေတုန်း အော်ဟစ်သံတွေ၊ တိုက်ခိုက်သံတွေကို ကြားလိုက်ရသည်။ တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်က သံမဏိဓားဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်နေတာ ဖြစ်ရမည်။ သို့ပေမယ့် အဘယ်ကြောင့်နည်း။

ဒါကြောင့် စူးချန်ခုန်းက ခံစားချက်မဲ့စွာ “တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်ကလူတွေ ဘာလို့ ဒီမှာပေါ်လာတာလဲ” ဟု ပြန်မေးလိုက်သည်။

ပြန်ဖြေတဲ့သူက ထျဲဟေးပါပဲ။ သူက ဟွမ်ဖူဟုန်လန်ရဲ့ အလောင်းကို ကြည့်ပြီး “သံမဏိဓားဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က သူပုန်တွေနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်နေတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းရလို့ သူ့ကိုဖမ်းဖို့ လာခဲ့တာပါ။ ဒါပေမယ့် အံ့သြစရာကောင်းတာက ဒီကဆရာက သူ့ကို ကြိုသတ်လိုက်တာပဲ။” ဟု ပြောပြသည်။

“နားလည်ပြီ။”

စူးချန်ခုန်း ရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်။ အားလုံးက တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သံမဏိဓားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ဟွမ်ဖူဟုန်လန်သည် သူပုန်များနှင့် လျှို့ဝှက်စွာ ဆက်သွယ်နေခဲ့တာဖြစ်ပေမည်။ သိုင်းပညာ လျှို့ဝှက်လက်စွဲ သို့မဟုတ် အာဏာပိုမိုရရှိဖို့အတွက် ထိုသို့လုပ်တာ ဖြစ်နိုင်သည်။ ဒါက တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်အတွက် ထုံးစံအတိုင်း သည်းမခံနိုင်စရာပင်။ မုကျင်၊ ထျဲဟေးနှင့် အခြားသောင်းစုခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးသည် ယနေ့ သူ့ကိုဖမ်းဆီးရန် သူတို့၏တပ်ဖွဲ့များကို ဦးဆောင်ခဲ့ကြသည်။

သံမဏိဓားဂိုဏ်း၏ သာမန်တပည့်များသည် တာ့ဖုန်းသံမြင်းတပ် တိုက်ခိုက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ခုခံမှုအနည်းငယ်ဖြင့် အစုလိုက်အပြုံလိုက် လက်နက်ချခဲ့ကြသည်။

မုကျင်ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များအတွက်မူ ဟွမ်ဖူဟုန်လန် ထွက်ပြေးသွားနိုင်သည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် သူ့ကိုဖမ်းဆီးရန် သူပုန်းအောင်းနေသည့်နေရာကို ဦးစွာအပြေးအလွှားလာခဲ့ကြပြီး လက်ရှိအခြေအနေသို့ ဦးတည်စေခဲ့သည်။

“ဟွမ်ဖူဟုန်လန် သေဆုံးသွားပြီဆိုတော့ မင်းတို့ပြဿနာ နည်းသွားတာပေါ့” စူးချန်ခုန်းက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ဤသုံးယောက်သည် သူ့ကို အသက်ရှင်လျက် ဖမ်းဆီးလိုကြပုံရသော်လည်း ကံမကောင်းစွာပင် သူတို့ နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းက ဟွမ်ဖူဟုန်လန်ကို သတ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော် အခု ထွက်သွားတော့မယ်။ မင်းတို့ တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်ရဲ့ ကိစ္စတွေကို မနှောင့်ယှက်တော့ဘူး" စူးချန်ခုန်းက ကြာကြာနေဖို့ မသင့်တော်ဘူးလို့ ခံစားရသောကြောင့် ပြောလိုက်လေ၏။ သူက ဟွမ်ဖူဟုန်လန်ကို သတ်ပြီးသွားပြီဖြစ်သည်။ သူလိုချင်တာရဖို့ တုန်းလင်တစ္ဆေဈေးကို ခရီးထွက်ဖို့ပဲ ကျန်တော့သည်။

"နေဦး"

မမျှော်လင့်ဘဲ ဟွမ်ဖူဟုန်လန်ကို သတ်နိုင်တဲ့သူဟာ သာမန်လူမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိတဲ့ ထျဲဟေးနဲ့ အရပ်ရှည်ရှည် အမျိုးသမီးတို့က စူးချန်ခုန်းရဲ့ အထောက်အထားကို သိချင်ကြပေမယ့် ကိစ္စတွေကို ရှုပ်ထွေးစေချင်တာမဟုတ်သလို သူ့ကို တားဆီးဖို့လည်း မသင့်တော်ဘူးလို့ ခံစားရသည်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီအချိန်မှာ မုကျင်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"ပြောစရာတစ်ခုခု ရှိလို့လား" စူးချန်ခုန်းက ထောင်စုနှစ်မျိုးမင်းနွယ်မိသားစုမှာ ကြီးပြင်းလာပြီး ပြဿနာရှာတတ်တဲ့ မုကျင်ကို ကြည့်ရင်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

အရင်တုန်းက မုကျင်သည် ဖျက်ဆီးသောင်းကျန်းတဲ့ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးကို သတ်ဖို့ တောနက်စီရင်စုမြို့တော်ကို သွားခဲ့စဉ်က မိစ္ဆာနတ်ဆိုးကို လူတွေကို ဒုက္ခပေးခွင့်ပေးခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတော့ စူးချန်ခုန်းက မိစ္ဆာနတ်ဆိုးကို သတ်လိုက်ပြီး မုကျင်က ရတနာကိုသိမ်းယူရန် သူ့ရဲ့အာဏာနဲ့ တခြားသူတွေကို ဖိနှိပ်ဖို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းကို စိုက်ကြည့်ပြီး မုကျင်က “မင်းငါ့ကို မှတ်မိလို့လား။ မင်းဆီက ငါ့အပေါ် ရန်လိုတဲ့ အရိပ်အယောင်ကို ခံစားရတယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်း တိတ်တဆိတ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ မုကျင်မှာ ထူးခြားတဲ့ သွေးမျိုးဆက်ရှိတာကြောင့် သူ့ရဲ့ အာရုံခံစားမှုကို အလွန်ထက်မြက်သည်။ စူးချန်ခုန်းဟာ အတိတ်က မုကျင်ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေအပေါ် ထုံးစံအတိုင်း ရန်လိုမှုတွေ အများကြီး ရှိခဲ့သည်။ အစပိုင်းမှာတော့ ခုနက မုကျင်ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အချိန်မှာ ရန်လိုတဲ့ အရိပ်အယောင်ကို မရည်ရွယ်ဘဲ ဖော်ပြမိခဲ့ပေမယ့် ချက်ချင်းပဲ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။ မုကျင် ခံစားနေရဆဲဖြစ်မယ်လို့ သူ မထင်ထားပါ။

သို့ပေမယ့် အခုအချိန်ဟာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ဖို့ အချိန်ကောင်း မဟုတ်ပါ။ မုကျင်ရဲ့ ခိုင်မာတဲ့ ခွန်အားနဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့မျိုးနွယ်နောက်ခံကြောင့် စူးချန်ခုန်းဟာ လုံးဝသေချာမှုမရှိဘဲ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခုမှာ ပါဝင်ဖို့ ဆန္ဒမရှိသလို လိုလည်းမလိုအပ်ပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ရဲ့ အရင်တွေ့ဆုံမှုမှာ သူ ရှုံးနိမ့်မှု မကြုံတွေ့ခဲ့ရပါ။

ဒါနဲ့ စူးချန်ခုန်းက ခြောက်ကပ်ကပ် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “မင်းက နာမည်ကြီးလား။ ငါက မင်းကို မှတ်မိရမှာလား”

ဒီစကားတွေက မုကျင်ရဲ့ မျက်ခုံးတွေကို အနည်းငယ် တွန့်သွားစေပေမယ့် သူ အစောပိုင်းက အထင်လွဲခဲ့သလားဆိုတာ အတည်မပြုနိုင်ပါ။ ဒါက သူတို့ရဲ့ ပထမဆုံးတွေ့ဆုံမှုလို့ ယူဆရပေမယ့် မုကျင်ကတော့ သူ့ကို အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရသည်။