နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိ မုကျင်၏မိသားစု။ ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် စစ်ခုန်းယုံ။ (၃)

“ကောင်းပါပြီ။ မင်းတို့သုံးယောက်ကို ငါနောက်ထပ် အဖော်မပြုပေးတော့ဘူး။ နှုတ်ဆက်ပါတယ်။”

စူးချန်ခုန်းက ကြာကြာမနေဘဲ လှည့်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဖျတ်ကနဲ တောင်ပေါ်ကနေ ပြေးဆင်းလာပြီး သူ့ရဲ့ထူးခြားတဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာကို ပြသလိုက်သည်။

“မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒီမှာ အခြေအနေကို စီမံခန့်ခွဲပြီး နည်းနည်းလောက် ရှင်းလင်းလိုက်ကြ။”

မုကျင်က ခဏလောက် တွန့်ဆုတ်နေပေမယ့် မကြာခင်မှာပဲ သူ့မျက်နှာအမူအရာ တည်ငြိမ်သွားပြီး ထျဲဟေးတို့နှစ်ယောက်ကို ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဖျတ်ကနဲဖြင့် စူးချန်ခုန်း ထွက်သွားတဲ့နောက်ကို လိုက်သွားလေ၏။

“ဒါက…”

ထျဲဟေးနဲ့ အရပ်ရှည်ရှည် အမျိုးသမီးတို့ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ အလွန်အကျွံလုပ်တာထက် နည်းနည်းလုပ်တာပဲ ပိုကောင်းတယ်ဆိုတာ သိသာပါသည်။ ဟွမ်ဖူဟုန်လန်က အသက်ခံလိုက်ရပေမယ့် မုကျင်က ဟွမ်ဖူဟုန်လန်ကို သတ်ခဲ့တဲ့သူရဲ့ အထောက်အထားကို အလွန်စိတ်ဝင်စားနေပုံရသည်။ တရားခံက ထွက်သွားပေမယ့် သူက အတင်းလိုက်သွားခဲ့သည်။

နှစ်ယောက်သား အကြည့်ချင်းဖလှယ်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။ အထူးအဆင့်အတန်းရှိတဲ့ မျိုးရိုးမြင့်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအနေနဲ့ မုကျင်ဟာ သူ့ရဲ့လုပ်ရပ်တွေက တဇွတ်ထိုးနိုင်ပြီးနဲ့ ထိန်းချုပ်မှုမရပါ။ သူ့ကို မတားနိုင်တော့ဘဲ သံမဏိဓားဂိုဏ်းအတွင်းက ကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ နေခဲ့ရုံသာတတ်နိုင်သည်။

သံမဏိဓားဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ဟာ သူပုန်တွေကို လျှို့ဝှက်ဆက်သွယ်ခဲ့သည်။ သူတို့ဟာ သံမဏိဓားဂိုဏ်းက လူတိုင်းကို ဖမ်းဆီးပြီး ဆက်စပ်အချက်အလက်တွေအတွက် စစ်ဆေးမေးမြန်းဖို့ လိုအပ်ပါသည်။ မုကျင်ရဲ့ ခွန်အားနဲ့ဆိုရင် ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်လာမှာကို စိတ်ပူစရာမလိုပါ။

"ဒီမုကျင်… သူရူးနေတာလား။ ဘာလို့ ငါ့နောက်ကို အတင်းလိုက်လာရတာလဲ။"

စူးချန်ခုန်းက တိတ်တဆိတ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူက အလျင်အမြန် ရွေ့လျားမှုနည်းပညာကို ဖော်ထုတ်လိုက်ပေမယ့် မုကျင်ကတော့ နောက်ကနေ အနီးကပ်လိုက်နေဆဲပင်။ သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်နည်းပညာနဲ့ အမြန်နှုန်းက သူ့ကို တွန်းထုတ်ဖို့ မတတ်နိုင်ပါ။

သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ ပြေးလိုက် လိုက်လိုက်သည့်နှင့် တောနက်ကြီးထဲမှာ လွင့်မျောနေတဲ့ အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခုနဲ့ အဖြူရောင်အရိပ်တစ်ခုလိုပင်။

ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ သူတို့ဟာ တစ်ရာလီကျော် ပြေးလွှားခဲ့ကြသည်။

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ပြီး လူသူကင်းမဲ့နေတဲ့ တောအုပ်ထဲမှာ စူးချန်ခုန်းက သူ့ရဲ့လမ်းကြောင်းပေါ်မှာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ မျက်နှာအမူအရာမဲ့စွာဖြင့် သူလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မုကျင်လည်း ရပ်တန့်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ပြန်သတိရရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ မျက်လုံးများဖြင့် စူးရှစွာ စိုက်ကြည့်နေ၏။

“မင်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ မင်း ငါ့နောက်ကို လိုက်လာတာပေါ့။ မင်း တစ်ခုခုလုပ်မယ်ဆိုရင်… ငါ မင်းနဲ့အတူ အဆုံးထိ တိုက်မယ်။”

စူးချန်ခုန်းက အေးစက်စက်ဆိုပြီး မုကျင် သူ့နောက်ကို ဆက်လိုက်ရဲရင် သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

မုကျင် မျက်ခုံးတွေကို တွန့်ချိုးလိုက်သည်။ သူသည် ဒေါသကြီးပြီး ခြိမ်းခြောက်ခံရတာကို အမုန်းဆုံးဖြစ်သော်လည်း သူ့ရှေ့ကလူက ဟွမ်ဖူဟုန်လန်ကို သတ်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူသည် တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူအနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ရမည်။ ပဋိပက္ခမရှိဘဲ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိပါ။

သူ ဒီလို လိုက်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက စူးချန်ခုန်းကို မြင်လိုက်ရတာက သူ့ကို ဘာကြောင့် ရင်းနှီးတဲ့ခံစားချက် ပေးတယ်ဆိုတာ နားလည်ဖို့ပါပဲ။ အထူးသွေးမျိုးဆက်ရှိတဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီလိုလူတစ်ယောက်ကို အထင်မမှားနိုင်ပါ။ ရင်းနှီးတဲ့ခံစားချက်က စူးချန်ခုန်းကို တစ်နေရာရာမှာ မြင်ဖူးတယ်ဆိုတာ သေချာစေသည်။

"ငါ့နောက်ကို ထပ်လိုက်ခဲ့ရင် ငါ့ကို မယဉ်ကျေးတဲ့အတွက် အပြစ်မတင်နဲ့။"

မုကျင်လိုလူမျိုးနဲ့ဆိုရင် စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာရမယ်ဆိုတာကို ကောင်းကောင်းသိတဲ့ စူးချန်ခုန်းက မုကျင်ကို ထပ်ပြီး သတိပေးခဲ့သည်။ ခေါင်းမာတဲ့သူတွေက မဆင်မခြင်လုပ်တတ်တဲ့သူတွေကို ကြောက်ကြသည်။ အသက်အန္တရာယ်ရှိတဲ့ တိုက်ပွဲကို မကြောက်တဲ့ သဘောထားကို ပြသခြင်းအားဖြင့်သာ မုကျင်ကို သတိထားစေပြီး သူ့ကို အနှောင့်အယှက် မပေးတော့အောင် လုပ်နိုင်မှာဖြစ်သည်။

ပြောပြီးတဲ့နောက် မုကျင် ငြိမ်နေတာကို မြင်တော့ စူးချန်ခုန်းက လှည့်ထွက်သွားဖို့ ပြင်လိုက်သည်။ သူ အမှန်တကယ် စွမ်းအားမကြီးလာခင်မှာ ဒီလိုအင်အားကြီးတဲ့မျိုးနွယ်စုနဲ့ ပြဿနာရှာတာမျိုး မလုပ်ချင်ပါ။ အခုချိန်မှာ သူက ထွက်သွားပြီး ဇွဲမလျှော့တဲ့ မုကျင်ကို ရှောင်ဖယ်ချင်သည်။

ဒါပေမယ့် ရုတ်တရက် မုကျင်က ဖျတ်ကနဲ သတိရသွားသည်။ သူက “ငါအခုမှတ်မိပြီ… မင်းက စစ်ခုန်းယုံပဲ။” ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။

ဒီစကားကြောင့် စူးချန်ခုန်းရဲ့ ထွက်ခွာသွားတဲ့ခြေလှမ်းတွေ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူက လှည့်ကြည့်ပြီး မျက်နှာက ဇဝေဇဝါဖြစ်နေကာ မုကျင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ။”

“ဟုတ်တယ်။ စစ်ခုန်းယုံ..မင်းက အဲဒီ တောရွာဇာတိက စစ်ခုန်းယုံပဲ။”

စူးချန်ခုန်းရဲ့ စိတ်ရှုပ်နေတဲ့ အမူအရာကိုမြင်တော့ မုကျင်က လက်ခုပ်တီးပြီး အလွန်သေချာစွာ အတည်ပြုလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းက အပေါ်ယံကြည့်ရင် စိတ်ရှုပ်နေပုံရပေမယ့် သူတကယ်ကို အံ့အားသင့်ပြီး ဇဝေဇဝါဖြစ်နေတာပင်။ မုကျင်က သူ့ကို တကယ်မှတ်မိသွားတာလား။ အရင်တုန်းက ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းမှာ စူးချန်ခုန်းက သူ့ကို ‘စစ်ခုန်းယုံ’ ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ တွေ့ခဲ့ပြီး အခု ဟွမ်ဖူဟုန်လန်ကို သတ်တုန်းမှာလည်း သံမဏိဓားဂိုဏ်းရဲ့ တပည့် ‘လီဟန်’ အဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသည်။ ဒါပေမယ့် မုကျင်က သူ့ကို ‘စစ်ခုန်းယုံ’ အဖြစ် မှတ်မိခဲ့တာလား။ ဒါက သူ့ရဲ့ အထူးသွေးမျိုးဆက်ရဲ့ စွမ်းရည်လား။ ဒါမှမဟုတ် တခြားနည်းလမ်းတစ်ခုခုကြောင့်လား။