ဧရာမ ပင်လယ်သတ္တဝါကြီး၏ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံ။ မိစ္ဆာနွယ်ပင်များ သောင်းကျန်းခြင်း။ (၂)

ပြိုင်ဘက်၏နောက်ခံက နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာသက်တမ်းရှိသော မိသားစုတစ်ခုဖြစ်လျှင်ပင် စူးချန်ခုန်းက သူ၏သေခြင်းမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ မလိုချင်တော့ပါ။

“ဟုတ်ပြီ… ဒါကဖြစ်သင့်တာပဲလေ.. လာစမ်းပါ.. အစွမ်းကုန်တိုက်.. ရွှံ့ငါးနဲ့ တကယ့်နဂါးရဲ့ ကွာခြားချက်ကို မင်းနားလည်အောင်လုပ်ပေးမယ်။”

မုကျင်သည် စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ရယ်ချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ဟက်ဟက်ပက်ပက်ရယ်မောလိုက်သည်။ စစ်ခုန်းယုံ၏ မာနက သူ့အကြိုက်လိုက်မှာ မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရှိထားသောကြောင့် သူအရင်ကပြောခဲ့သော စကားများသည် သူ၏ပြိုင်ဘက်ကို ဒေါသထွက်စေပြီး အပြည့်အဝ တိုက်ခိုက်မှုကို နှိုးဆွရန်သာ ရည်ရွယ်ကာ ဒီတိုက်ပွဲက သူ့အတွက် ပိုမိုပျော်ရွှင်စေသည်။

မုကျင်သည် စူးချန်ခုန်းကို ဒေါသထွက်အောင်လုပ်ရန် သေချာပေါက် အောင်မြင်ခဲ့သည်။

“ဒါဆိုလည်း… မင်းဆန္ဒအတိုင်းပဲ”

စူးချန်ခုန်း၏ အရိုးများသည် သူ၏ မူလအရွယ်အစားသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်နှင့် 'အက်ကွဲ' သွားပြီး သူ့စကားဆုံးသည်နှင့် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

ဧရာမဝေလငါးစွမ်းရည်။ အဆုံးမဲ့ဒေါသတကြီး ပင်လယ်။

ပြင်းထန်တဲ့ ဧရာမဝေလငါးချီစွမ်းအင်ဟာ သူ့ရဲ့ညာဘက်လက်သီးကို စုဝေးပြီး ရန်သူရဲ့တိုက်ခိုက်မှုကို မျိုချနိုင်တဲ့ ရေဗွေလိုမျိုး အားတစ်ခု ဖန်တီးကာ ပိုအားကောင်းတဲ့ အင်အားတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ပိုအားကောင်းလာခဲ့သည်။ ရန်သူနဲ့ ထိခိုက်မိတဲ့အချိန်မှာ အရိုးတွေကို ကြေမွစေပြီး အရွတ်တွေ ကျိုးကြေသွားလိမ့်မည်။

“ဘုန်း”

လက်သီးကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးလိုက်တာကြောင့် လက်သီးက သူ့ဆီမရောက်ခင်မှာပဲ မုကျင်ဟာ အသက်ရှင်လျက် ဝါးမျိုခံရသလို ခံစားရသည်။

“ဟင်.. ဒီစစ်ခုန်းယုံက… လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်ကထက် အများကြီး ပိုအားကောင်းလာတာလား။”

မုကျင်ရဲ့ မျက်ခွံတွေ အနည်းငယ် လှုပ်သွားသည်။ သူဟာ စူးချန်ခုန်းနဲ့ ခဏတာ ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့ဖူးပေမယ့် အဲဒီအချိန်နဲ့ ယှဉ်ရင် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးလိုပါပဲ။ ဒီလက်သီးဟာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အစွမ်းရှိပြီး ဧရာမဝေလငါးကြီးတစ်ကောင်က သူ့သားကောင်ကို ရွေးချယ်နေသည့်နှယ်.. ရပ်တန့်လို့မရပါ။

“ဒါမျိုးမှ ပိုကြိုက်တာ။”

သို့ပေမယ့် မုကျင်ရဲ့ မာနကြောင့် ရှောင်တိမ်းဖို့ ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝမရှိခဲ့ပါ။ သူက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ချီစွမ်းအင်တွေ စုစည်းကာ လက်ဖဝါးတစ်ဖက်ကို ထိုးထုတ်လိုက်သည်။ လက်ဖဝါးထဲက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အစိမ်းရောင် အရှိန်အဝါဟာ သေနေတဲ့သစ်ပင် ပွင့်လန်းလာပြီး နွေဦးရာသီရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ပြည့်နှက်နေပေမယ့် သေခြင်းတရားရဲ့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်တဲ့ စွမ်းအားကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သစ်ပင်တွေကို ညှိုးနွမ်းစေသည်။

“ဝုန်း”

သူတို့ရဲ့ လက်သီးနဲ့ လက်ဖဝါးတွေ ထိပ်တိုက်တွေ့ပြီး မြေပြင်မှာ ရုတ်တရက် မိုးကြိုးပစ်သံလို ပေါက်ကွဲသွားပြီး အသံဟာ မိုင်ပေါင်းများစွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေ၏။

“ဂျွတ် ဂျွတ်”

ထိပ်တိုက်တွေ့နေတဲ့ ချီစွမ်းအင်တို့ဟာ အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှာ ပေါက်ကွဲထွက်ပြီး အနီးနားက သစ်ပင်တွေကို ကွေးညွှတ်စေကာ ကွဲအက်သွားစေသည်။ ဒါက အသွေးအသားကနေ ဖြစ်ပေါ်လာတယ်ဆိုတာ စိတ်ကူးယဉ်ရခက်တဲ့ မြင်ကွင်းကို ဖန်တီးပေးခဲ့သည်။

“ဘန်း ဘန်း ဘန်း”

မုကျင်ပတ်လည်က မြေပြင်ဟာ အချင်းဝက်မီတာကျော်ရှိတဲ့ ချိုင့်ခွက်တွေအဖြစ် အကြိမ်ကြိမ် ပေါက်ကွဲသွားပေမယ့် သူကိုယ်တိုင်ကတော့ ခြေတစ်လှမ်းမှ နောက်မဆုတ်ခဲ့ပါ။

“တကယ်ကို ထူးဆန်းတဲ့ ချီစွမ်းအင်ပဲ။"

စူးချန်ခုန်း စိုးရိမ်စိတ်နဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ လက်သီးဟာ အလွန်တရာလွှမ်းမိုးနိုင်ပေမယ့် မုကျင်က ခြေတစ်လှမ်းမှ မဆုတ်ဘဲ တည့်တည့်ဝင်တိုက်လိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်းအတွက် သူ့ရဲ့လက်သီးအစွမ်းအများစုကို မုကျင်က မြေပြင်အား လွှဲပေးလိုက်သလို ခံစားရပြီး စွမ်းရည် အပြည့်အဝကို ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပါ။

“နတ်ဘုရားသစ်သားလက်ဖဝါး။ ပိုးသားတစ်ထောင်၊ ဖဲကြိုးတစ်သောင်း။”

မုကျင်ဟာ စူးချန်ခုန်းရဲ့ လက်သီးရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့စွမ်းအားကို ချေဖျက်ပြီး သူ့ရဲ့ဘယ်ဘက်လက်ဖဝါးနဲ့ ထိုးလိုက်သည်။ ချီစွမ်းအင်အနှစ်သာရရဲ့ အမျှင်တွေဟာ သူ့လက်ဖဝါးထဲမှာ စုစည်းနေပြီး သစ်ကိုင်းတွေ ဒါမှမဟုတ် အပ်သေးသေးလေးတွေလို စုစည်းနေကာ ဘာကိုမဆို ထိုးဖောက်နိုင်ပြီး စူးချန်ခုန်းရဲ့ ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့်ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

မုကျင် လေ့ကျင့်ခဲ့တဲ့ ကျင့်ကြံမှုနည်းစနစ်နဲ့ သိုင်းပညာစွမ်းရည်တွေဟာ မုမိသားစုရဲ့ ‘နတ်ဘုရားသစ်သားလျှို့ဝှက်လက်စွဲ’ ကနေ ဆင်းသက်လာတာဖြစ်ပြီး လက်ဖဝါးနည်းစနစ်၊ အတွင်းအား၊ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ အသက်ရှူထိန်းချုပ်မှုပဲဖြစ်ဖြစ် အားလုံးက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖြည့်စွက်ပေးသည်။ သူ့ရဲ့ထူးခြားချက်ကတော့ သစ်သားသေတွေကို ပြန်လည်အသက်သွင်းခြင်း၊ တိတ်ဆိတ်စွာ အာဟာရဖြည့်တင်းခြင်းနှင့် အရာအားလုံးကို တိုက်စားနိုင်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

“ဘုန်း”

စူးချန်ခုန်းရဲ့ ဘယ်ဘက်လက်ကလည်း လက်ဖဝါးပုံစံ ဖန်တီးပြီး ဧရာမဝေလငါးစွမ်းရည်ငါးခုထဲက နည်းစနစ်တစ်ခုနဲ့ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ပြင်းထန်တဲ့ ဧရာမဝေလချီစွမ်းအင်ဟာ လှိုင်းတွေတစ်လှိုင်းပြီးတစ်လှိုင်းကို နှိုးဆွပေးပြီး အော်သံကြီးဖြင့် လှိမ့်တက်လာကာ မြို့ရိုးတွေကို ပြိုကျစေလောက်အောင် အစွမ်းထက်သည်။

လက်ဖဝါးတို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိပြီးနောက် မုကျင်ရဲ့ လက်ဖဝါးထဲက စွမ်းအင်တွေ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ နူးညံ့တယ်လို့ ထင်ရတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ချီဟာ ကျောက်ဆောင်တွေအောက်က သစ်ပင်ပေါက်လေးတွေလို သေးငယ်ပြီး ကိုယ့်အလေးချိန်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုတဲ့ကျောက်တုံးတွေကိုတောင် မတင်နိုင်သည်။

“ဒုန်း”

စူးချန်ခုန်းရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့တောင် မုကျင်ရဲ့ လက်ဖဝါးကနေ ထွက်လာတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ချီစွမ်းအင်ကြောင့် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

ဒုန်း၊ ဒုန်း၊ ဒုန်း

မုကျင်လည်း အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်ခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်းရဲ့ ဆက်တိုက် လက်ဖဝါးစွမ်းအားတွေဟာ လှိုင်းလုံးကြီးတွေလို အဆက်ပြတ်လာနေပြီး ပြင်းထန်လှသည်။ တစ်လှိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် နောက်ထပ် စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခုက ဖိနှိပ်လာပြီး မုကျင်လည်း ရောက်လာတဲ့ စွမ်းအားကို ပျောက်ကွယ်သွားအောင် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်ဖို့ ဖိအားပေးခံရသည်။

“ကောင်းတယ်။ အရမ်းကောင်းတယ်။ မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ။ဟုတ်တယ်မလား။ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခါ ငါနဲ့ တိုက်ခိုက်တုန်းက မင်းထိန်းချုပ်ထားခဲ့တာမလား။”

မုကျင်က ခိုင်မာစွာ ရပ်နေပြီး စူးချန်ခုန်းကို စိုက်ကြည့်နေတဲ့ သူ့ရဲ့ အကြည့်တွေက ထေ့ငေါ့မှုတချို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေးနက်မှု အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာသည်။

‘စစ်ခုန်းယုံ’ နဲ့ နောက်ဆုံးအကြိမ် စကားပြောဆိုကြတုန်းက မုကျင်က သူ့ကို လုံးဝ အလေးအနက် မထားခဲ့မိပါ။ ဒါပေမယ့် အခု သူ့ကို ပြန်ရင်ဆိုင်တဲ့အခါ ‘စစ်ခုန်းယုံ’ က လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်ကထက် အများကြီး ပိုအားကောင်းတဲ့ စွမ်းရည်ကို ပြသခဲ့သည်။ မုကျင်ရဲ့ အမြင်မှာ ‘စစ်ခုန်းယုံ’ က အဲဒီတုန်းက သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာ ဖြစ်ရမည်။

တကယ်တော့ စူးချန်ခုန်းဟာ မုကျင် မသိလိုက်တဲ့ အချိန်တိုအတွင်းမှာ သိသာထင်ရှားတဲ့ အောင်မြင်မှုတစ်ခုကို ရရှိခဲ့တာဖြစ်သည်။

“တချို့သော ချောက်ကမ်းပါးတွေဟာ ကျော်လွှားလို့မရနိုင်ဘူးဆိုတာ ပြပါရစေ။”

မုကျင်ဟာ ပို၍မာနထောင်လွှားလာပြီး သူ့ရဲ့ ချီနဲ့ သွေးတွေဟာ မြန်မြန်ဆန်ဆန် လည်ပတ်လာလေ၏။

“ဝေါင်း”

အလွန်တရာ ကျယ်လောင်လှတဲ့ နဂါးဟိန်းသံကြားမှာ ချီနဲ့သွေးစီးကြောင်းတွေဟာ မုကျင်ရဲ့ အရေပြားနဲ့ အပေါက်တွေကနေ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချီသွေးရှည်နဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်လာသည်။

ဒါပေမယ့် တူညီတဲ့နယ်ပယ်က သာမန်သိုင်းသမားတွေရဲ့ ချီသွေးနဂါးရှည်နဲ့ မတူဘဲ မုကျင်ရဲ့ ချီသွေးဟာ နဂါးဦးချို၊ နဂါးဦးခေါင်း၊ နဂါးအကြေးခွံနဲ့ နဂါးခြေသည်းတွေပါတဲ့ စိမ်းပုပ်ရောင်နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဒါဟာ ခမ်းနားထည်ဝါပေမယ့် ပိုပြီးထူးဆန်းတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခု ရှိနေပါသေးသည်။

မုကျင်ဆီကနေ ထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့ ချီနဲ့သွေးတွေဟာ ပြင်းထန်တဲ့ သဘောသဘာဝမဟုတ်ဘဲ အေးစက်စက်ဖြစ်နေတာကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်က သစ်ပင်တွေဟာ သူ့ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ညှိုးနွမ်းပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

ထိတ်လန့်ခြောက်ခြားစရာကောင်းပေမယ့် သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကို ငြင်းလို့မရပါ။

ချီသွေးနဂါးရှည်ရဲ့ နယ်ပယ်တစ်ခုတည်းမှာ ချီနဲ့ သွေးရဲ့ အစွမ်းသတ္တိတစ်ခုတည်းနဲ့တင် ချီသွေးအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ခုနစ်ရှိ စူးချန်ခုန်းကိုပင် မဆိုနှင့် အရင်းအမြစ်များစွာကို အားကိုးပြီး ချီသွေးအဆင့်ရှစ် ဒါမှမဟုတ် အဆင့်ကိုးရှိ ဖေချန်တောင် မုကျင်နဲ့ ယှဉ်လို့မရပါ။

ဒီမုကျင်ဟာ အထူးသွေးမျိုးဆက်ရှိတဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်ဖြစ်ပြီး အဆင့်တူ တခြား သိုင်းသမားတွေထက် အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်ရှိတာကြောင့် သူ့နယ်ပယ်ထဲမှာ သူ့ကို အနိုင်မရနိုင်အောင် လုပ်နိုင်ပြီး သူ့ထက် ပိုအားကောင်းတဲ့သူတွေကိုတောင် အနိုင်ယူနိုင်စွမ်းရှိပါသည်။ ဒါကလည်း သူ့မာနရဲ့ အရင်းအမြစ်ဖြစ်လေသည်။

အစိမ်းရောင်ရင့်ရောင် ချီသွေးနဂါးရှည်ဟာ မုကျင်ကို ပတ်ပတ်လည်မှာ ရစ်ပတ်နေပြီး ချီသွေးနဂါးရှည် နယ်ပယ်တစ်ခုတည်းက သိုင်းပညာရှင်တွေကို အရောင်ပြောင်းသွားစေနိုင်တဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဖိအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး အဆင့်တူပေမယ့် ချီနဲ့ သွေးအစွမ်းသတ္တိမှာ ဘာကြောင့် ဒီလောက်ကွာခြားမှု ကြီးမားရတာလဲဆိုတာကို နားမလည်နိုင်လောက်အောင်ပင်။