အခန်း (၃၉)

ယီပိုင်မင်းသည် ယခုလေးတင် ယန်ရွှေ့က သူ၏ မှော်ဝိညာဉ်ကို မြိုချခဲ့ပြီး ယခု ယန်ရွှေ့ကို သုတ်သင်လိုက်သောအခါ မှော်ဝိညာဉ်၏ တစ်ဝက်မျှသာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်ကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ကျန်တစ်ဝက်ကော။

မကောင်းတော့ဘူး။ ယွင်ရှန်း အန္တရာယ်ထဲ ကျရောက်နေပြီ။

မဲမဲလေးနှင့် ဘိုဘိုတို့သည်လည်း ရှုပ်ထွေးနေပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ သူတို့၏ သခင်မကို ကြည့်နေကြသည်။

ယခင်က ယန်ရွှေ့ မှော်ဝိညာဉ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ချိန်တွင် ၎င်းသည် ယွင်ရှန်းထံသို့ လမ်းလွဲမသွားဘဲ တည့်တည့်သွားခဲ့သည်။

မှော်ဝိညာဉ်သည် မြူခိုးကဲ့သို့ စိတ္တဇ ဝိညာဉ်စွမ်းအားပင်။ ယုတ္တိရှိစွာဖြင့် မှော်ပညာနှင့် မသင့်လျော်သော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် ယွင်ရှန်းနှင့် တွေ့သည့်အခါ ၎င်းသည် ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားသင့်သည်။

သို့သော် အရောင်ငါးမျိုးရှိသော မှော်ဝိညာဉ်သည် ယွင်ရှန်းကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည့်အခါ ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အရောင်ငါးမျိုးရှိသော မှော်ဒြပ်စင်များသည် ရေကဲ့သို့ ယွင်ရှန်းဆီသို့ တိုးဝင်လာပြီး သူမ၏ ဆံပင်၊ အသားအရေ၊ ကိုယ်လက်အင်္ဂါများ၊ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းတို့မှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်လာသည်။

မှော်ဒြပ်စင်များ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စတင်ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် အေးလိုက်ပူလိုက်ဖြင့် ပြောင်းလဲနေသော ခံစားမှုများကိုသာ ခံစားခဲ့ရပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျယ်ပြန့်လာကာ တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားသည်။

ကောင်းကင်မှ ပိုင်မုန့်ကျလာရင်တောင်မှ ဖမ်းယူဖို့ စွမ်းရည်ရှိဖို့ လိုတယ် ဟူ၍ဆိုသော စကားပုံပင်ရှိ၏။

ယီပိုင်မင်းသည် သဘာဝအားဖြင့် ဒြပ်စင်ငါးမျိုး မှော်ဝိညာဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်သူဖြစ်သော်လည်း ငယ်စဉ်ကတည်းက သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ခဲ့သည့်အတွက် ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်သည်။

သို့သော် ယွင်ရှန်းသည် စစ်မှန်သော မှော်ဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းကို တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးခဲ့ပေ။ ခဏတာမျှတွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို တက်ကြွသော မှော်ဒြပ်စင်များ အားလုံးက ဖုံးလွှမ်းသွားသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လေလွန်ကဲစွာထိုးထားသည့် မိုးပျံပူဖောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး မည်သည့်အချိန်မဆို ပေါက်ကွဲထွက်နိုင်တော့မည့် အခြေအနေ ဖြစ်သည်။

ယီပိုင်မင်းသည် ဤအကြောင်းကို သိရှိသောကြောင့် ရှေ့သို့ တိုးလာကာ ယွင်ရှန်းကို ကယ်တင်လိုသော်လည်း အချိန်နောက်ကျသွားသည်။

ယွင်ရှန်း သူမကိုယ်သူမ ကွဲအက်၍ ပျက်စီးတော့မည်ဟု ထင်မှတ်လိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ရှန်းနုန်ဆေးပညာ လက်ကောက်သည် နူးညံ့သော အလင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုအလင်းသည် ယွင်ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသော မှော်ဒြပ်စင်များကို လျင်မြန်စွာ ချောမွေ့စေခဲ့သည်။

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ နွေဦးလေ တိုက်ခတ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ မှော်ဒြပ်စင်များသည် သူမ၏ သွေးကြောထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစပ်သွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ခြင်းနှင့် နှစ်ခြင်းခံရခြင်းကဲ့သို့ ပိုမို ပေါ့ပါးစေခဲ့သည်။

ခဏအကြာ ယွင်ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ မှော်ဒြပ်စင်များ လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ သူမသည် အချိန်အတော်ကြာ တွေဝေငေးမောနေပြီးမှ "ရှင့်ရဲ့ မှော်ဝိညာဉ်ကို ကျွန်မ စားလိုက်မိပြီ" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မှော်ဝိညာဉ်ရဲ့ တစ်ဝက်"

ယွင်ရှန်း ဘေးကင်းသွားပြီဟု သိရှိပြီးနောက်မှသာ ယီပိုင်မင်းသည် စိတ်သက်သာရာရကာ ခဏမျှ အနားယူရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"အား..."

ယွင်ရှန်းသည် သူမသည် ယီပိုင်မင်း၏ မှော်ဝိညာဉ်၏ တစ်ဝက်ကို ရဲရဲတင်းတင်း လုယူခဲ့သည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

မဟာမှော်ဆရာယန် အလွန်ခက်ခဲစွာ ရယူရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော မှော်ဝိညာဉ်၏ တစ်ဝက်ကို သူမက အလယ်မှ ကြားဖြတ် ခိုးယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်း ငါ့ရဲ့ မှော်ဝိညာဉ်ရဲ့ တစ်ဝက်ကို အလကား ယူလိုက်တာ။ ကျေးဇူးတင်စရာ တစ်ခုမှ မရှိဘူးလား ဒါမှမဟုတ် မင်းက မီးလောင်နေတဲ့ အိမ်ကို လုယက်ဖို့ စီစဉ်ထားတာလား။ မင်းက ယန်ရွှေ့ထက်တောင် ပိုပြီး ကောက်ကျစ်ပုံရတယ်"

ယီပိုင်မင်း၏ စွဲမက်ဖွယ် မျက်နှာသည် အနီးကပ် မှီလာပြီး ယွင်ရှန်း၏ နားထဲသို့ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

"အဓိပ္ပါယ်မရှိတာတွေ... ရှင့်ရဲ့ မှော်ဝိညာဉ်ကို အလကား ယူမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက်လိုချင်လဲ"

နောက်ကျောကို ထောင့်နံရံသို့ ကပ်ထားရသော ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ နတ်ဆိုးသားရဲငယ် နှစ်ကောင်အား မျက်လုံးအမူအရာဖြင့် အလျင်အမြန် အချက်ပြနေသည်။

သို့သော် ထိုသတ္တဝါငယ် နှစ်ကောင်စလုံးသည် အားနည်းသူကိုသာ နှိပ်စက်ပြီး အားကြီးသူကို ကြောက်ရွံ့တတ်သည့် အမျိုးအစားများ ဖြစ်သည်ကို သူမ မသိခဲ့ပေ။ ပြိုင်ဘက်သည် ဒြပ်စင်အားလုံး ပိုင်ရှင် မှော်ဆရာဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ ၎င်းတို့သည် တစ်လက်မမျှ မလှုပ်ဘဲ ဘေးတွင် ရပ်နေခဲ့ကြသည်။

"အရောင်ငါးမျိုး မှော်ဝိညာဉ်က ဘယ်လောက် တန်ဖိုးရှိမယ်လို့ မင်းထင်လဲ။ တော်ဝင် ခရမ်းရောင် ရွှေဒင်္ဂါးတစ်သိန်းလား... ဒါမှမဟုတ်"

ယီပိုင်မင်းသည် စဉ်းစားဟန် ဆောင်လိုက်သည်။

"မျက်လုံးတစ်စုံလား။ ယီပိုင်မင်း ကျွန်မ ရှင့်ရဲ့ မှော်ဝိညာဉ်ရဲ့ တစ်ဝက်ကို ယူခဲ့တယ်။ အဲ့တော့ မျက်လုံးတစ်စုံနဲ့ လဲလှယ်မယ်"

စိတ်အားထက်သန်မှု လွန်ကဲနေသော ယွင်ရှန်းသည် မျက်လုံးများ ဟိုကြည့်ဒီကြည့် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ယန်ရွှေ့၏ နွေးထွေးဆဲ ရုပ်အလောင်းကို ရုတ်တရက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း ငါ့မျက်လုံးတွေကို ကုသပေးနိုင်တယ်လား။ ကြောင်ရိုင်းမလေး မင်း ငါ့မျက်လုံးတွေကို ကုသနိုင်မယ်လို့ ငါ မယုံဘူး။ ယန်ရွှေ့ မတိုင်ခင်က တော်ဝင်ဆရာဝန်တောင် ငါ့မျက်လုံးတွေကို မကုသနိုင်ခဲ့ဘူးဆိုတာ မင်း သိသင့်တယ်"

ယီပိုင်မင်းသည် ယွင်ရှန်းကို စနောက်နေရုံသာဖြစ်သော်လည်း ဤ ကြောင်ရိုင်းမလေးက သူ၏ မျက်လုံးများကို ကုသနိုင်ကြောင်း အမှန်တကယ် ပြောဆိုလာသည်ကို မသိခဲ့ပေ။

"ရှင့်ရဲ့ မျက်စိကွယ်မှုက မျိုးရိုးလိုက်တာ၊ ဝူကျီတိုက်ကြီးက ဆရာဝန်တွေ သဘာဝအတိုင်း မကုသနိုင်ဘူး"

ယွင်ရှန်းက ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ယီပိုင်မင်း၏ မျက်လုံးများအကြောင်းကို စိတ်ထဲ၌ ဆုံးဖြတ်ပြီးသားဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို ကုသရန် မျက်ကြည်လွှာ အစားထိုးကုသမှု လိုအပ်သည်။

မျက်ကြည်လွှာ အစားထိုးကုသမှု၏ အရေးကြီးဆုံးအပိုင်းမှာ အစားထိုးရန် သင့်လျော်သော မျက်ကြည်လွှာတစ်စုံ လိုအပ်ခြင်းဖြစ်သည်။

ဝူကျီတိုက်ကြီး၏ လက်ရှိ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အခြေအနေများအရ ယီပိုင်မင်းအတွက် သင့်လျော်သော မျက်ကြည်လွှာတစ်စုံကို ရရှိရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။ သို့သော် ယခုအခါ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် သေဆုံးသွားသော ယန်ရွှေ့သည် စံပြ အလှူရှင်ဖြစ်နေသည်။

"မင်း ဘယ်လောက် ယုံကြည်မှု ရှိလဲ"

ယီပိုင်မင်းသည် ယွင်ရှန်း၏ ဆေးပညာစွမ်းရည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ၎င်းသည် ဝူကျီတိုက်ကြီး၏ ရှေးဟောင်း ဆေးပညာစွမ်းရည်နှင့် ကွဲပြားကြောင်း မှန်ကန်သည်။

သူမကို ယုံကြည်သင့်သလား။

"ကျွန်မကို ယုံပါ။ ရှင် နေ့အလင်းရောင်ကို ပြန်မြင်ရလိမ့်မယ်။ မယုံဘူးဆိုရင်တော့ မျက်မမြင်အဖြစ်ပဲ ဆက်နေရလိမ့်မယ်။ ရှင်က မှော်ပညာနဲ့ သိုင်းပညာ ဒွိကျင့်ကြံမှုပါရမီရှင်

တစ်ဦးပေမဲ့ မျက်မမြင်တစ်ဦးအနေနဲ့ ရှင့်ရဲ့ ပါရမီကို ဘယ်တော့မှ အမှန်တကယ် ပြသနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ယီပိုင်မင်း ရှင်နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အရာအားလုံးကို ပြန်လည်ရယူချင်စိတ် မရှိဘူးလား"

ယွင်ရှန်းက ပြတ်သားစွာ မေးလိုက်သည်။

ယွင်ရှန်းသည် အလွန် လိမ္မာပါးနပ်သည်။ သူမသည် ယန်ရွှေ့ ယခင်က ပြောခဲ့သည်များကို မှတ်မိနေခဲ့သည်။

ယီပိုင်မင်း၏ အသွင်အပြင်နှင့် နိုင်ငံတော် ဥပဒေများကို ကျွမ်းကျင်မှုအရ သူသည် သာမန်မျိုးရိုးမှ မဟုတ်ကြောင်း သေချာသည်။ ငှက်ပျောဖက်ရွာသို့ ရောက်လာရခြင်းက သူ့တွင် ကိုယ်ပိုင် အခက်အခဲများ ရှိရမည်ပင်။

ထိုနှစ်ဦးသည် ဆင်းရဲချမ်းသာ အတူခံခဲ့ကြပြီး အမှားအယွင်းအချို့ကြောင့် ယွင်ရှန်းက သူ့မှော်ဝိညာဉ်၏ တစ်ဝက်ကိုပင် ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။ အပြစ်ရှိသည်ဟု ခံစားရခြင်းကြောင့် ယွင်ရှန်းသည် မျက်ကြည်လွှာ အစားထိုးကုသမှုဖြင့် ယီပိုင်မင်းကို ကူညီရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"မင်း ရှုံးနိမ့်ရင်ကော"

ယီပိုင်မင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းမြောက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဒေါသအမူအရာ မရှိပေ။

"ကျွန်မ မရှုံးနိမ့်ပါဘူး"

ယွင်ရှန်းသည် ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။

သူ သိသော ကြောင်ရိုင်းမလေးသည် ဤအတိုင်းပင်။ ထိုသို့သော အချိန်မျိုးတွင် သူမသည် မာနအပြည့်ရှိပြီး မျက်လုံးများတွင် ယုံကြည်မှု ထွန်းလင်းနေသည်မှာ သေချာသည်။

သူ၏ ရင်ကို ခြေသည်းများက ကုတ်ခြစ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ယီပိုင်မင်းသည် ကြောင်ရိုင်းမလေး၏ မျက်နှာကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင်မျက်လုံးများဖြင့် အမှန်တကယ် မြင်တွေ့ချင်နေသည်။

"မင်း ငါ့မျက်လုံးတွေကို ကုသပေးနိုင်ရင် မင်း ငါ့ မှော်ဝိညာဉ်ကို ခိုးယူတဲ့ ကိစ္စကို ငါ လိုက်မပြောတော့ရုံသာမက ကြီးမားတဲ့ လက်ဆောင်ကိုလည်း ငါ ပေးမယ်"

ယီပိုင်မင်းသည် အလေးအနက်ထားသာပုံစံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မှော်ဝိညာဉ်နဲ့အတူ နတ်ဆိုးသားရဲတွေကို ဆင့်ခေါ်နိုင်တဲ့ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် မင်းကစစ်

မှန်တဲ့ ဆင့်ခေါ်သူဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ဆင့်ခေါ်သူတိုင်းမှာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အစေခံရှိသင့်တယ်။ ယွင်ရှန်း မင်း ငါ့မျက်လုံးတွေကို ကုသပေးနိုင်ရင် ငါ ယီပိုင်မင်းဟာ ငါ့ မိခင် နာမည်နဲ့ ကျိန်ဆိုပြီး မင်းရဲ့ အစေခံ ဖြစ်လာပေးမယ်။ အမြဲ သစ္စာ ရှိနေပေးမယ်"

လူငယ်၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံက ယွင်ရှန်း၏ နားစည်များအား ကျီစယ်နေသလိုပင်။

အစေခံလား။ အဲဒါ ဘာလဲ။

ဆင့်ခေါ်သူတစ်ဦးသည် ဆင့်ခေါ်ခြင်းဂါထာကို ရွတ်ဆိုသောအခါ အလွန်ဆုံး ထိခိုက်လွယ်

သည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်ကို ယွင်ရှန်း မသိခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် သူတို့၏ သစ္စာရှိ အစေခံများကို ဘေးတွင် အမြဲထားလေ့ရှိသည်။

အစေခံသည် ကျေးကျွန်မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ သဘောသဘာဝသည် ဆင့်ခေါ်သူ၏ အဖော်

နှင့် ပိုတူသည်။ ၎င်းတို့သည် အတူတကွ သွားလာပြီး ခွဲခွာ၍မရဘဲ လိုအပ်သည့်အခါတိုင်း အကူအညီ ပေးကြသည်။

အစေခံ အများစုမှာ သိုင်းပညာရှင်များဖြစ်ကြသော်လည်း ဆင့်ခေါ်သူတိုင်းတွင် အစေခံ ရှိရမည်ဟု မဆိုလိုပေ။

"ကျွန်မ ရှင့်ကို အစေခံ မလုပ်စေချင်ဘူး။ ကျွန်မမှာ စစ်သားရဲရှိပြီးသား"

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ မျက်နှာ နီရဲနေပြီး သူမ၏ နှလုံးခုန်နှုန်းကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ နို့သောက် သားရဲငယ် နှစ်ကောင်က အရွယ်ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမလဲ ဘယ်သူသိမလဲ။ မင်းပြောတဲ့ ကုသမှုကို စလုပ်လိုက်ပါ။ မင်း အောင်မြင်ရင် ငါ မင်းနောက်ကို ကမ္ဘာဆုံးတိုင် လိုက်ရမယ်ဆိုရင်တောင် ငါ လိုက်မယ်"

ယီပိုင်မင်းသည် သူ၏ နောက်ပြောင်မှုကို ဘေးဖယ်ထားပြီး ယွင်ရှန်းအား ကုသမှုကို စတင်နိုင်ကြောင်း အချက်ပြလိုက်သည်။

ယွင်ရှန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူမ၏ အစွမ်းမပြနိုင်သော စစ်သားရဲငယ် နှစ်ကောင်ကို ပြင်းထန်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့မှာ အချိန်သိပ်မရှိဘူး။ နှစ်နာရီအတွင်း ခွဲစိတ်မှုအတွက် သင့်လျော်တဲ့ နေရာနဲ့ အလင်းရောင် လုံလောက်တဲ့နေရာကို ရှာရမယ်။ မဟာမှော်ဆရာယန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း သယ်သွားဖို့ မမေ့နဲ့။ သူက ဒီနေ့ ဇာတ်လိုက်ပဲ"

ယွင်ရှန်းသည် လျင်မြန်စွာ စိတ်တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။

ပထမဆုံး သူမသည် ဘိုဘိုကို သားရဲနယ်ပယ်သို့ ပြန်ပို့ခိုင်းသည်။ ထို့နောက် မဲမဲလေးအား ရှေ့သို့ ကင်းထောက်ရန် လွှတ်လိုက်သည်။ သူတို့သည် ယီပိုင်မင်းနှင့်အတူ ယန်ရွှေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဂူထဲမှ သယ်ဆောင်ကာ ခွဲစိတ်မှုအတွက် သင့်လျော်သော နေရာကို ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။