အခန်း (၄၀)

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပတ်ပြီး ရှာဖွေပြီးနောက် ယွင်ရှန်းနှင့် ယီပိုင်မင်းတို့သည် မမျှော်လင့်ဘဲ ယန်မိသားစုအိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။

ရွာတစ်ရွာလုံးတွင် ခွဲစိတ်ကုသမှုအတွက် သင့်လျော်သော နေရာမရှိသည်ကို မည်သူက ထင်ထားမှာလဲ။ မှော်ဘုရားကျောင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်သော်လည်း မဟာမှော်ဆရာယန် ရုတ်တရက် ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းအတွက် ယွင်ရှန်း စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ သူမသည် မှော်ဘုရားကျောင်းထဲသို့ ဝင်ထွက်နေသည်ကို မြင်ပါက မလိုအပ်သော ပြဿနာများ ဖြစ်စေနိုင်သည်။

ထို့နောက် ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ မြက်ဖျာအခန်းငယ်ကို သတိရလိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် သူမသည် ယခင်က ခေါင်းနှစ်လုံးပါသော ခွေးကို ခွဲစိတ်ကုသခဲ့ဖူးပြီး အခန်းတွင် ကြေးနီမှန်နှင့် ဖယောင်းတိုင် မီးထွန်းရန် ကိရိယာများကဲ့သို့သော အခြေခံပစ္စည်းများလည်း ရှိနေသည်။

ထို့အပြင် မျက်ကြည်လွှာ အစားထိုးကုသမှုအတွက် လိုအပ်သော အချိန်၏ အရေးကြီးမှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက ၎င်းတို့သည် သင့်လျော်သော နေရာကို ဆက်လက်ရှာဖွေနေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ယွင်ရှန်း အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ သူမ၏ဖခင်ကို မတွေ့ခဲ့ရပေ။ ညသန်းခေါင်တွင် အိမ်မှ ထွက်သွားပြီးနောက် သူမ၏ ဖခင်သည် သူမကို လိုက်ရှာရန် ထွက်သွားပုံရသည်။

"မြန်မြန်လေး ရုပ်အလောင်းကိုပေးပါ။ ပြီးတော့ ရှင် အိပ်ရာပေါ်မှာ တက်ပြီး ကျွန်မကို စောင့်

နေ"

ယွင်ရှန်းသည် ယီပိုင်မင်းကို အလျင်အမြန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ သူမ ပြောပြီးသည်နှင့် သူမ ပြောလိုက်သော စကားက တစ်ခုခု လွဲနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ကြောင်ရိုင်းမလေး မင်း တကယ် မိန်းမတစ်ယောက်ရော ဟုတ်ရဲ့လား။ မင်း လုံးဝ မကြောက်ဘူးလား"

ယီပိုင်မင်း၏ မျက်နှာက ညိုမှိုင်းသွားသည်။

"ကြောက်စရာ ဘာရှိလဲ။ ကျွန်မရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ သူနဲ့ ရှင့်ကြားက တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်က သူ အသက်ရှူနေသလား မရှူဘူးလား ဆိုတာပဲ"

ယွင်ရှန်းသည် အရက်နှင့် ဆားရည်ကို အခြေခံ ပိုးသတ်ခြင်းအတွက် ထုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ယီပိုင်မင်းကို သောက်ရန် မဏ္ဍလာဆေးရည်အချို့ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါ ဘာလဲ"

ဆေးနံ့ကို ရလိုက်သော ယီပိုင်မင်းသည် သတိထားမိသွားသည်။

"ရှင့်ကို ခဏတာ သတိလစ်စေမယ့် ဆေးပါ။ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး မရှိဘူး"

ယွင်ရှန်းသည် ဆက်လက်ရှင်းပြရန် စိတ်မရှည်တော့ပေ။ ဆေးသောက်ရန် ငြင်းဆန်သော ဆိုးသွမ်းသော လူငယ်ကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် စည်းရုံးခြင်းထက် အရေးယူဆောင်ရွက်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။ သူမသည် လျှို့ဝှက်အပ်ကို အသုံးပြုရန် တိတ်တဆိတ် စတင်လိုက်သည်။

ယီပိုင်မင်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ထုံကျဉ်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး တောင်ကုန်းဘေးတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာနှင့် အလွန်တူညီသည်။

"ယွင်ရှန်း မင်း ဘယ်လိုလုပ် ရဲ..."

သူသည် ယွင်ရှန်း၏ လက်ထဲသို့ ဒုတိယအကြိမ် ကျရောက်သွားပြန်သည်။

အိပ်ချင်စိတ်သည် လှိုင်းလုံးကဲ့သို့ တက်လာပြီး ယီပိုင်မင်း၏ လျှာသည် ချည်နှောင်ခံရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"သွားခွင့်... မပြုနဲ့..."

"သွား" ဟူသော စကားလုံးကို နောက်ဆုံးတွင် မပြောနိုင်တော့ဘဲ ယီပိုင်မင်း သတိလစ်သွားခဲ့သည်။

ခွဲစိတ်မှုအတွက် လိုအပ်သော အချိန်ကို ခန့်မှန်းပြီး ယီပိုင်မင်းသည် ယခင်ကကဲ့သို့ လမ်းတစ်ဝက်တွင် နိုးလာခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ယွင်ရှန်းသည် ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံး မေ့ဆေးအာနိသင် ရောက်ရှိသည်အထိ အပ်အနည်းငယ်ကို ထပ်မံ ထိုးသွင်းခဲ့သည်။

ယွင်ရှန်းသည် ယန်ရွှေ့ထံမှ မျက်ကြည်လွှာကို စတင်ဖယ်ရှားပြီးနောက် ကိုယ်တိုင်ဖော်စပ်ထားသော ဆားရည်ဖြင့် ဆေးကြောကာ ယီပိုင်မင်း၏ ပျက်စီးနေသော မျက်ကြည်လွှာကို ဖယ်ရှားခဲ့သည်။

ယန်ရွှေ့သည် စိတ်ထားဆိုးသူ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မျက်ကြည်လွှာများမှာ ကျန်းမာသည်။

ယီပိုင်မင်း၏ မျက်ကြည်လွှာကို ဖယ်ရှားနေစဉ် ယွင်ရှန်းသည် အလေ့အကျင့်အတိုင်း ၎င်းကို သေချာစွာ စစ်ဆေးခဲ့သည်။

သို့သော် စစ်ဆေးပြီးနောက် သူမ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း မွေးရာပါ ပျက်စီးနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ မျက်ကြည်လွှာပေါ်တွင် အလင်းမြူခိုးကဲ့သို့ အလွှာပါးတစ်ခု ဖုံးအုပ်နေသည်ကို ရုတ်တရက် တွေ့ရှိလိုက်သည်။

ယွင်ရှန်းသည် ခွဲစိတ်ဓား (scalpel) ဖြင့် ထို အလင်းမြူခိုး အလွှာကို ဖြတ်တောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ခွဲစိတ်ဓားသည် အမှတ်အသားပင် မဖြစ်နိုင်သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။

"ဒါ... ဘာလဲ"

ယွင်ရှန်းသည် ထို အလင်းမြူခိုး အလွှာကို တို့ထိကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ အတွင်းမှ မှော်ဝိညာဉ်ပင် တုန်ခါသွားသည်။

"ဒါ... ဒါလား။ မှော်ဒြပ်စင်တွေလား"

ယွင်ရှန်းသည် ယီပိုင်မင်း၏ မျက်လုံးများကို မျက်မမြင်အသွင် ဖြစ်ပေါ်စေသည့် ဤအမြှေးပါးပါးသည် အမှန်တကယ်တွင် မှော်ဒြပ်စင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။

၎င်းသည် အလင်းဒြပ်စင် မှော်ဒြပ်စင်များဖြစ်ပုံရသည်။

ယွင်ရှန်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

သူမသည် ယီပိုင်မင်း၏ မှော်ဝိညာဉ် အဘယ်ကြောင့် အရောင်ငါးမျိုး ဖြစ်နေရသည်ကို ယခုလေးတင် မေးမြန်းချင်ခဲ့သည်။

ပုံမှန် မီး၊ မြေ၊ လေ၊ ရေ ဟူသော အဓိက မှော်ဒြပ်စင်လေးမျိုးအပြင် ထို အနက်ရောင် မှော်

ဝိညာဉ်က ဘာကြီးလဲ။

"ရှန်းအာ"

သူမ၏ နောက်မှ အရေးပေါ် မေးခွန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယန်ခန်းဟိုင်သည် ယွင်ရှန်း ညသန်းခေါင်တွင် အိမ်မှ ထွက်သွားပြီး မပြန်လာသည်ကို သိရှိပြီးနောက် မှော်ဘုရားကျောင်းသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ခဲ့ရာ ဘုရားကျောင်းသည် လုံးဝ ဗလာနတ္တိ ဖြစ်နေသည်ကိုသာ တွေ့ရှိရပြီး သူတွေ့ခဲ့ရသော တစ်ဦးတည်းသော လူမှာ သတိလစ်နေသော သက်ကြီး ဆေးဖော်စပ်သူ ဖြစ်သည်။

သူသည် ရွာတစ်လျှောက်လုံး လိုက်လံရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ယွင်ရှန်းကို မတွေ့ခဲ့ပေ။

သို့သော် သူသည် တောင်ကုန်းဘေးတွင် သူ၏ အိမ်မီးများ ထွန်းထားသည်ကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် ပြန်လာခဲ့သည်။

ယန်ခန်းဟိုင် နောက်ကျမှ ပြန်ရောက်လာခြင်းက ကံကောင်းခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ယွင်ရှန်း ပြုလုပ်နေသော ခွဲစိတ်မှုက ရှင်းပြရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ပင်။

"အဖေ"

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မျက်ကြည်လွှာနှစ်ခုကို အလျင်အမြန် ဖုံးကွယ်လိုက်သော်လည်း အသက်ရှူရပ်သွားသော ယန်ရွှေ့နှင့် အိပ်ရာထဲတွင် လဲလျောင်းနေသော ယီပိုင်မင်းကိုမူ ဆက်လက် ဖုံးကွယ်၍ မရတော့ပေ။

ယန်ခန်းဟိုင်သည် လင်းယုန်မျက်လုံးဖြင့် အိပ်ရာပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ယီပိုင်မင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ယီပိုင်မင်း၏ အသွင်အပြင်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြားသိမြင်ပြီးနောက် ယန်ခန်းဟိုင်၏ မျက်လုံးများတွင် ပြင်းထန်သော အရောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး "ရှန်းအာ သူက ဘယ်သူလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"သူ့နာမည်က ယီပိုင်မင်းပါ။ သူက မှော်ဘုရားကျောင်းက မဟာမှော်လမ်းပြယန်ရဲ့ တပည့်... အမှန်တော့ ယန်ရွှေ့ဟာ မကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ မှော်ဝိညာဉ်ကို လိုချင်ခဲ့တာ။ သူ့ရဲ့ မှော်ဝိညာဉ်က... အရောင်ငါးမျိုး မှော်ဝိညာဉ်ပါ"

ယွင်ရှန်းက တွေးလိုက်ပြီး ယခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်ပြောင်းပြောပြခဲ့ပြီး သူမ မတော်တဆ မှော်ဝိညာဉ်ငါးမျိုးကို သတိမမူမိဘဲ လုယူမိပုံကိုပါ ထည့်သွင်းပြောပြခဲ့သည်။

"သူပဲ ဒြပ်စင်ငါးမျိုး မှော်ဝိညာဉ် ပြီးတော့ သူ့ရုပ်ရည်က အဲဒီလူနဲ့ တူလုနီးပါးပဲ"

ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို ကြားပြီးနောက် ယန်ခန်းဟိုင်၏ မျက်နှာထားပျက်နေသော မျက်နှာက နောက်ဆုံးတွင် အပြောင်းအလဲဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူသည် ယွင်ရှန်းအား ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဖြစ်ခဲ့ပြီးတာတွေက ဖြစ်ခဲ့ပြီးပြီ။ မင်းကို အပြစ်တင်တာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရှန်းအာ မင်း ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ပြီဆိုတာ သဘောပေါက်ရဲ့လား"

ယန်ခန်းဟိုင်ဘေးတွင် မီးဒြပ်စင် မှော်စွမ်းအား၏ ကြီးမားသော လှိုင်းတစ်ခု တိုးပွားလာပြီး ယွင်ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မှော်ဒြပ်စင်များကို သက်ရောက်စေရာ မထိန်းချုပ်နိုင်အောင် မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာသည်။

သူမ၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် အရောင်ငါးမျိုးရှိသော မှော်ဝိညာဉ် အစုအဝေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထို အနက်ရောင် မှော်ဝိညာဉ် အစုအဝေးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ပြီးနောက် ယန်ခန်းဟိုင်သည် ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်သည်။

"ရှန်းအာ မင်း တရားဝင် မှော်ဆရာ မဖြစ်မီအထိ ဒြပ်စင်ငါးမျိုး မှော်ဝိညာဉ် ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောဖို့ မင်းအဖေ့ကို ကတိပေးပါ။ ကောင်းကင် မှော်ဆရာရဲ့ ခွန်အားကို မရရှိခင်အထိ မင်းရဲ့ မှော်ဝိညာဉ် အများအပြား ပိုင်ဆိုင်ထားမှုကို ဖော်ထုတ်လို့ မရဘူး။ အနက်

ရောင် မှော်ဝိညာဉ်ကိုတော့ ပြင်ပလူတွေကို လုံးဝ မပြရဘူး"

ယွင်ရှန်းသည် ယန်ခန်းဟိုင်ကို ဤမျှ အလေးအနက်ထားသည်ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

သူမသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "အဖေ အဲဒီ အနက်ရောင် မှော်ဒြပ်စင် အစုအဝေးက မှောင်မိုက်မှော်ဒြပ်စင်လား"

ယွင်ရှန်းသည် သာမန် အတွေ့အကြုံမရှိသူ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် သဘာဝ မှော်ဒြပ်စင်ကြီး လေးမျိုးထဲမှ မဟုတ်သည့်အတွက် ဒုတိယတန်းစား မှော်ဒြပ်စင်ဖြစ်ရမည်မှာ သေချာသည်။

တိုက်ကြီးပေါ်တွင် ပြောင်းလဲဖွဲ့စည်းထားသော ဒုတိယတန်းစား မှော်ဒြပ်စင် ပိုင်ဆိုင်ခြင်းက နှစ်သက်ဖွယ်ရာ ကိစ္စဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ၏ ဖခင်သည် သူမအား အခြားသူများရှေ့တွင် လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုခွင့် မပြုခြင်းမှာ အဖြေတစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ၎င်းသည် တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ ပင်မ မှော်ဆရာများက လက်မခံသော မှောင်မိုက်မှော်ဒြပ်စင် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"မှန်တယ် မှောင်မိုက်မှော်ဒြပ်စင် ဒါမှမဟုတ် ဖျက်ဆီးခြင်း ဒြပ်စင်လို့လည်း ခေါ်တယ်။ မင်းရဲ့ အိပ်ရာပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေတဲ့ လူငယ်လေး သူ့ရဲ့ နောက်ခံက ထူးခြားတယ်။ မူလက သူ့ရဲ့ မိခင်လည်းပဲ မှောင်မိုက်မှော်ဒြပ်စင်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ သယ်ဆောင်ထားတဲ့အတွက်... သူဟာ ကြမ်းတမ်းတဲ့ ကံကြမ္မာရှိသူပဲ။ သူ့ကို မိသားစုက စွန့်ပစ်ခဲ့ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ မှော်ပါရမီကို တခြားသူတွေ မလိုချင်သင့်ဘူး။ အခု မင်း သူ့ မှော်ဝိညာဉ်ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို လုယူခဲ့ပြီ။ ဒီကိစ္စ ပေါက်ကြားသွားရင် လိုက်လံဖမ်းဆီးခံရဖို့ သေချာတယ်"

ယန်ခန်းဟိုင်သည် ယနေ့ည ယွင်ရှန်းနှင့်အတူ ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ ဖခင် ဤမျှ အလျင်စလို ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

"နောက်ကျလို့ မဖြစ်ဘူး။ မင်းရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ထုပ်ပိုးလိုက် မိုးမလင်းခင် ငှက်ပျောဖက်ရွာကနေ ထွက်ခွာရမယ်။ အဲဒါမတိုင်ခင် ငါ တစ်ခေါက် ထပ်ထွက်ဖို့ လိုသေးတယ်။ မင်းရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ထုပ်ပြီး ငါပြန်လာတာကို စောင့်နေ"

ယန်ခန်းဟိုင်သည် ယန်ရွှေ့၏ ရုပ်အလောင်းကို ဆွဲယူပြီး ညထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ယွင်ရှန်းသည် သတိမလည်သေးသော ယီပိုင်မင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ဖော်ပြမရနိုင်သော ခံစားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။