အခန်း (၄၃)
Vol. 4 Ch. 43
မှော်စမ်းသပ်မှုကို ယွင်ရှန်းသည် ငှက်ပျောဖက်ဘုရားကျောင်း၌ သုံးကြိမ် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသည်။
သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်နှင့်မတူဘဲ သူမသည် မှော်စမ်းသပ်မှုတိုင်းမှ လက်ဗလာဖြင့်သာ အမြဲ ပြန်လာခဲ့ရသည်။
သို့သော် ယနေ့တွင် ယွင်ရှန်းအတွက် အရာအားလုံး ကွဲပြားသွားမည်။
မှော်ဘုရားကျောင်းသို့ မဝင်မီ ယန်ခန်းဟိုင်က မှော်ပုံဆောင်ခဲကို မီးထွန်းရန် ဒြပ်စင်စွမ်းအား တစ်မျိုးတည်းသာ အသုံးပြုရန် ယွင်ရှန်းအား သီးသန့် မှာကြားခဲ့သည်။
ယွီကျင်းသို့ မပြန်မီနှင့် သူမ၏ မိသားစု အကာအကွယ် မရရှိမီ ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ ပါရမီကို ကောင်းစွာ ဝှက်ထားရမည်ပင်။
သူမသည် သူမ၏ မှောင်မိုက်မှော်ဒြပ်စင်ကို ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း ဘုရားကျောင်းမှ လူများသည် ယွင်ရှန်းတွင် ဒြပ်စင်လေးမျိုး မှော်ဝိညာဉ်ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း သိရှိပါက သူတို့သည် သူမကို ခေါ်ယူရန် ကြိုးစားမည်မှာ သေချာသည်။
ယန်ခန်းဟိုင်သည် သူ၏ သမီးသည် အမှန်တကယ် အရွယ်မရောက်မီ မည်သည့် အဖွဲ့အစည်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်မျှ ရှိနေစေလိုခြင်း မရှိပေ။ ယွင်ရှန်း အမှန်တကယ် လိုလားသောအရာကို လုပ်ဆောင်စေလိုသည်။
မီးဒြပ်စင်နှင့် မြေမှော်ပညာကို ရက်အနည်းငယ်ကြာ လေ့လာပြီးနောက် ယွင်ရှန်း၏ မှော်
ဒြပ်စင်များအပေါ် ထိန်းချုပ်မှု တိုးတက်လာခဲ့ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အစွမ်းထက်သော မှော်ဝိညာဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်ခြင်းနှင့်လည်း တဖြည်းဖြည်း အသားကျလာခဲ့သည်။
သူမသည် ချီမြို့၏ မဟာမှော်ဦးစီးမှူးထံမှ မှော်စမ်းသပ်မှု ပုံဆောင်ခဲကို ယူပြီး သူမ၏ အတွင်းမှ ပေါများသော မီးဒြပ်စင်ကို မှော်ပုံဆောင်ခဲထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။
မီးဒြပ်စင် ဝင်ရောက်သည်နှင့် မှိန်မှိုင်းနေပြီး အလင်းမရှိသော မှော်ပုံဆောင်ခဲသည် မီးထဲရှိ သံတုံးကဲ့သို့ ပူနွေးလာပြီး တောက်ပသော အနီရောင်အလင်းဖြင့် လင်းလက်တောက်ပလာသည်။
ထို တောက်ပသော အလင်းရောင်သည် ယွင်ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပေါများသော မီးဒြပ်စင်ရှိနေသည်ကို ပြသနေသည်။
စမ်းသပ်မှု သဲနာရီအတွင်းမှ သဲများ ဖြည်းညှင်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ ယွင်ရှန်းသည် ဟန်ဆောင်ကာ မီးဒြပ်စင်အချို့ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ရာ မှော်ပုံဆောင်ခဲက အနည်းငယ် မှိန်သွားသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ၎င်းသည် မဟာမှော်ဦးစီးမှူးကို ကျေနပ်စေခဲ့သည်။
"ဂုဏ်ယူပါတယ် မိန်းကလေး။ မင်း တရားဝင် မှော်ဆရာဖြစ်သွားပြီ"
ချီမြို့ မဟာမှော်ဦးစီးမှူးက ကြင်နာစွာ ပြောလိုက်ပြီး မှော်လှံတံ၏ သင်္ကေတ ထွင်းထုထားသော မှော်သူရဲကောင်း တံဆိပ်ပြားကို ယွင်ရှန်းအား ပေးအပ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် မဟာမှော်ဦးစီးမှူးက မေးလိုက်သည်။
"မင်း မှော်ဘုရားကျောင်းကို ဝင်ပြီး တာဝန်ထမ်းဆောင်တဲ့ မှော်ဆရာ ဖြစ်ဖို့ စိတ်ဝင်စားလား"
ဝူကျီတိုက်ကြီးပေါ်တွင် မှော်ဘုရားကျောင်းသည် နိုင်ငံနယ်နိမိတ်ကို ကျော်လွန်သော နိုင်ငံတကာ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဆင့်ခေါ်ခြင်းတရားရုံးနှင့် မုဆိုးစစ်သည်မဟာမိတ်အဖွဲ့တို့နှင့်အတူ တိုက်ကြီး၏ အဓိက အင်အားကြီးသုံးရပ်အဖြစ် ရပ်တည်နေသည်။
မှော်ဆရာများသည် မှော်ဘုရားကျောင်းမှ အသိအမှတ်ပြု လက်မှတ် ရရှိပြီးနောက် နိုင်ငံတော် စစ်တပ် သို့မဟုတ် မှော်ဘုရားကျောင်းသို့ ဝင်ရန် ရွေးချယ်နိုင်သော်လည်း လွတ်လပ်မှုကို ပိုနှစ်သက်၍ လွတ်လပ်သော မှော်ဆရာဖြစ်ရန် ရွေးချယ်သူများလည်း ရှိသည်။
ချီမြို့ မဟာမှော်ဦးစီးမှူး၏ အမြင်တွင် ယွင်ရှန်းသည် ဒြပ်စင်တစ်ခုတည်းသာ ပိုင်ဆိုင်သော မှော်ဆရာ ဖြစ်နေနိုင်သော်လည်း ခြောက်နှစ်သမီးအရွယ်တွင် သူမ၏ ပါရမီက အတော်လေး အထင်ကြီးစရာဖြစ်သည်။ သူမကို မှော်ဘုရားကျောင်းသို့ သွင်းယူနိုင်ပါက ဘုရားကျောင်းအတွက် အနာဂတ် ကြယ်ပွင့်တစ်ဦးကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။
ယွင်ရှန်း မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည်ကို စဉ်းစားနေစဉ် သူမ၏ ဘေးရှိ ယန်ခန်းဟိုင်က စကားဝိုင်းကို ဝင်ယူလိုက်သည်။
"ဆရာကြီးရဲ့ တန်ဖိုးထားမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရှန်းအာက ငယ်သေးတယ်။ သူမကို မှော်ဘုရားကျောင်းမှာ တာဝန်ကျ မှော်ဆရာ ဖြစ်စေချင်စိတ် မရှိသေးပါဘူး"
"မင်းတို့ သေချာ စဉ်းစားသင့်တယ်။ မှော်ဘုရားကျောင်းကို ဝင်ခြင်းအားဖြင့် မင်းတို့ တစ်လလျှင် ငွေဒင်္ဂါးငါးပြား ထောက်ပံ့ကြေး ရရှိရုံသာမကဘူး။ ကြောင်ရိုင်းမလေးရဲ့ အသက်အရွယ်အရ သူ သေသေချာချာ လေ့လာမယ်ဆိုရင် အနာဂတ်မှာ မှော်ဘုရားကျောင်းရဲ့ ချန်ပီယံ စခန်းရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ မင်းတို့ဟာ မှော်ဘုရားကျောင်းရဲ့ ပါရမီရှင်ဖြစ်တဲ့ ငါတို့ရဲ့ ရှားစစ်မင်းနဲ့လည်း တွေ့ဆုံဖို့ အခွင့်အရေးရနိုင်တယ်"
မဟာမှော်ဦးစီးမှူးသည် ယွင်ရှန်းနှင့် သူမ၏ ဖခင်ကို စည်းရုံးရန် ဇွဲမလျှော့ခဲ့ပေ။
"ကျွန်မ အဖေ ပြောတာ နားထောင်ပါ့မယ်။ အနာဂတ်မှာ မှော်ဘုရားကျောင်းကို ဝင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိလာနိုင်ပါတယ်"
ယွင်ရှန်းသည် ငွေဒင်္ဂါးငါးပြား၏ အခမဲ့ ထောက်ပံ့ကြေးကို အမှန်တကယ် စိတ်ဝင်စားနေသော်လည်း ချန်ပီယံ စခန်းနှင့် ရှားစစ်မင်းဆိုသူကိုမူ စိတ်ဝင်စားမှု လုံးဝ မရှိပေ။
ဖခင်နှင့် သမီးသည် ခရီးရှည်ကြီး လာခဲ့ကြပြီး ငွေအတော်အတန် သုံးစွဲခဲ့ကြသည်။ ဖခင်က သူမကို မှော်လှံတံ ဝယ်ပေးတော့မည်ဖြစ်သော်လည်း ယွီကျင်းသို့ ရောက်ရန် ရန်ပုံငွေ လုံလောက်မှုရှိမရှိ မသေချာပေ။
ယန်ခန်းဟိုင်သည် နှိမ့်ချသော နောက်ခံမှ မဟုတ်ပေ။ သူ့ဘဝတွင် အနိမ့်အမြင့်များ ရှိခဲ့သော်လည်း ငယ်စဉ်က ထက်မြက်သော ဇနီး ရှိခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် နှမြောတွန့်တိုသူကဲ့သို့သော သမီးတစ်ဦး ရှိခဲ့သဖြင့် ငွေကြေးအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်စရာ မလိုခဲ့ပေ။
ဆင်းရဲသော ယွင်ရှန်းသည် ညတိုင်း အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် သူမ၏ အိတ်ကပ်ထဲရှိ ငွေဒင်္ဂါး အနည်းငယ်ကို ရေတွက်နေရသူ ဖြစ်သည်။
မဟာမှော်ဦးစီးမှူးသည် ဖခင်နှင့် သမီးကို စည်းရုံးနိုင်ခြင်း မရှိသည့်အတွက် မျက်မှောင်ကုတ်ကာ သူတို့ကို မှော်ဘုရားကျောင်းမှ ထွက်ခွာစေခဲ့ရသည်။
ပွဲတွင်ရှိသော မှော်ဆရာများထဲမှ တစ်ဦးက နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။
"မဟာမှော်ဦးစီးမှူး သူမက ဒြပ်စင်တစ်ခုတည်းသာ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ မှော်ဆရာပဲဟာကို ဘာလို့ အဆင့်နှိမ့်ပြီး မှော်ဘုရားကျောင်းကို ဝင်ဖို့ စည်းရုံးနေရတာလဲ"
လိုက်ပါလာသော မှော်ဆရာများ မကျေမနပ်ဖြစ်သည်မှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။ ခြောက်နှစ်
သမီး မှော်ဆရာများကို မြင်တွေ့ရခြင်းက သာမန် မဟုတ်သော်လည်း ၎င်းတို့သည် ဖီးနစ်ငှက်၏ အမွေးနှင့် ယူနီကွန်၏ ဦးချိုကဲ့သို့ ရှားပါးသည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။
ကျော်ကြားသော နာမည်ဂုဏ်နှင့် တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် ဌာနခွဲများ ပြန့်ကျဲနေသော မှော်
ဘုရားကျောင်းအတွက် မည်ကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်မျိုးကို မမြင်ဖူးဘဲနေမှာလဲ။
ထို့အပြင် ပါရမီအကြောင်း ပြောရမည်ဆိုလျှင် လေးနှစ်သားအရွယ်တွင် မှော်ဆရာဖြစ်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းနှစ်များတွင် အဆင့် တိုးတက်ခဲ့သော ရှားစစ်မင်းကဲ့သို့သော စစ်မှန်သော ပါရမီရှင် ပုဂ္ဂိုလ်များ ရှိနေသည်။
"မင်း ဘာသိလို့လဲ"
မဟာမှော်ဦးစီးမှူးက သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ပြောပါဦး ခြောက်နှစ် ခုနစ်နှစ်အရွယ်မှာ မှော်ဆရာ အဆင့်ရောက်ခဲ့တဲ့ ကလေးတွေအားလုံးမှာ ဘုံတူညီချက်ဘာရှိလဲ"
"ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီကလွဲလို့ ဘာ ဘုံတူညီချက် ရှိနိုင်ဦးမလဲ"
မှော်ဆရာက တွေးလိုက်ပြီး ပါရမီရှင်များသည် မွေးရာပါ လေးစားအားကျဖွယ် ဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုသည်။ ဆယ်စုနှစ်များစွာ အချိန်ယူပြီး မှော်ဆရာ အဆင့်သာ ရောက်နိုင်သော သူတို့ကဲ့သို့ လူများက မနာလိုမှုဖြင့် ကြည့်နေရုံသာ ဖြစ်သည်။
"ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီ ဟုတ်လား။ ထင်ရှားတဲ့ နောက်ခံက ပိုပြီး မှန်ကန်တယ်။ လူငယ် ပါရမီရှင် မှော်ဆရာတိုင်းရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ စွမ်းအားကြီးတဲ့ မိသားစုရဲ့ ထောက်ပံ့မှု မလွဲမသွေ ရှိနေတယ်။ မွေးစကတည်းက အကောင်းဆုံး သင်ဆရာတွေကို ငှားရမ်းတယ်။ အရွယ်ရောက်လာတာနဲ့အမျှ နိုင်ငံအသီးသီးက အကောင်းဆုံး မှော်ပညာ အကယ်ဒမီများကို ပို့ဆောင်ခံရတယ်။ သူတို့ရဲ့ ကြီးထွားမှု တစ်လျှောက်လုံး အမျိုးမျိုးသော ဈေးကြီးတဲ့ မှော်ဆေးရည်နဲ့ မှော်ပုံဆောင်ခဲတွေနဲ့ မှော်ဒြပ်စင်တွေ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းဖို့ အဆက်မပြတ် ထောက်ပံ့ခံရတယ်။ သူတို့က လက်နဲ့ခြေဝန်ဆောင်မှု ပေးခံရတဲ့ ဘဝကို နေထိုင်ကြတယ်။ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ဝက်တောင် မှော်ပညာ ပါရမီရှင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ အခု မင်း အရင်က ကြောင်ရိုင်းမလေးကို ကြည့်လိုက်။ စုတ်ပြဲနေတဲ့ အဝတ်အစားနဲ့ သူ့အဖေက မှော်စွမ်းအားကို လုံးဝ နားမလည်တဲ့ တောသား။ ဒီနှစ်ခုကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင် ဘယ်သူက စစ်မှန်တဲ့ ပါရမီရှင်လဲ"
သက်ကြီး မဟာမှော်ဦးစီးမှူးသည် သက်ပြင်းချပြီး စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ချီမြို့ ဘုရားကျောင်းသို့ ပြန်ဝင်သွားခဲ့သည်။
ဤအချိန်တွင် မဟာမှော်ဦးစီးမှူးက ပြောခဲ့သော တောသားသည် သူ၏ သမီးနှင့်အတူ လမ်းမများပေါ်တွင် လျှောက်သွားနေပြီး ယွင်ရှန်းအတွက် မှော်လှံတံ တစ်ချောင်းကို ရွေးချယ်ရန် ရှာဖွေနေသည်။
ချီမြို့သည် အမှန်ပင် အလယ်အလတ် အရွယ် မြို့ဖြစ်ပြီး မှော်ပစ္စည်းဆိုင်ခုနစ်ဆိုင် သို့မဟုတ် ရှစ်ဆိုင်ခန့် ရှိသည်။
ယွင်ရှန်းသည် အမျိုးမျိုးသော ပစ္စည်းများကြောင့် မျက်စိလည်နေသော်လည်း မှော်ပစ္စည်းများ၏ ဈေးနှုန်းကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။
ထို မှော်ပစ္စည်းများအားလုံးသည် ငွေဒင်္ဂါးများဖြင့် ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်ထားပြီး အလွန် ဈေးကြီးသည်။
"အဖေ ရှန်းအာ မှော်လှံတံကို မလိုအပ်ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခြေခံမှော်ပညာကနေ အလယ်အလတ် မှော်ပညာကို သုံးဖို့ လှံတံ မလိုအပ်ပါဘူး"
ယွင်ရှန်းသည် အသစ်ရရှိထားသော မှော်သူရဲကောင်း တံဆိပ်ပြားကို မြတ်နိုးစွာ ကိုင်ထားသော်လည်း မှော်ဘုရားကျောင်းမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ၎င်းကို ပေါ်လွင်စွာ မဝတ်ဆင်ဘဲ သိမ်းဆည်းထားရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
ယန်ခန်းဟိုင်သည် ဤအရာကို သတိထားမိပြီး အလွန် ဝမ်းသာခဲ့သည်။
သူ့သမီး၏ စိတ်နေသဘောထားက သိုသိုသိပ်သိပ် ရှိသည်။ အောင်ပွဲများကြောင့် စိတ်မလည်
သလို ရှုံးနိမ့်မှုတွင်လည်း အားမငယ်ခဲ့ပေ။ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်မှာ လွန်ခဲ့သော ခြောက်
နှစ်က တောင်ပေါ်ရွာဘဝက သူမအတွက် စမ်းသပ်မှု တစ်မျိုး ဖြစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
"မဟုတ်ဘူး ငါ မင်းကို ကတိပေးထားတယ်။ ငါ အဲဒါကို ပြည့်စုံစေရမယ်။ ရှေ့မှာ မှော်လှံတံဆိုင်တစ်ခု ရှိတယ်"
ယန်ခန်းဟိုင်နှင့် ယွင်ရှန်းတို့သည် ဆူလျိုအမည်ရှိ ဆိုင်တစ်ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
ချီမြို့ရှိ မှော်ပစ္စည်းဆိုင် အများအပြားထဲတွင် ဆူလျိုဟုခေါ်သော ဆိုင်သည် သိမ်မွေ့ပြီး အနည်းငယ် စုတ်ပြဲနေသော်လည်း အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ယန်ခန်းဟိုင်သည် ပထမတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ၎င်းကို သဘောကျသွားပြီး ယွင်ရှန်းအား အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်ရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုခဲ့သည်။