အခန်း (၄၇)

အရောင်အသွေးစုံလင်သော အလင်းတန်းများကြားမှ ကောင်းကင်တေးဂီတ ပျံ့လွင့်လာသည်။

လိပ်ပြာအရွယ်အစားမျှသာ ရှိသော်လည်း တောက်ပသော အလင်းရောင်ရှိပြီး ချွန်ထက်သော နားရွက်များ၊ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်အောင် လှပသော မျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် နောက်ကျောတွင် အတောင်ပံတစ်စုံပါသော မှော်နတ်သမီးတစ်ဦး ပေါ်လာခဲ့သည်။

မှော်နတ်သမီးများသည် ဝူကျီတိုက်ကြီးပေါ်ရှိ နတ်ဆိုးသားရဲများကဲ့သို့ပင် နက်နဲသော သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြသည်။

ဒဏ္ဍာရီများအရ သူတို့သည် ပွင့်လင်းသော စိတ်နှလုံးရှိကြပြီး လွတ်လပ်မှုကို နှစ်သက်ကြကာ လရောင်နှင့် သစ်ရွက်ပေါ်မှ နှင်းရည်တို့ကို စားသုံးကြသည်။

၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်ရေးရာ အရှိဆုံး သတ္တဝါများဖြစ်ပြီး အမျိုးမျိုးသော သစ်တောများနှင့် ရေကန်များတွင် နေထိုင်ကြသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့သည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော တေးဂီတ သို့မဟုတ် အသန့်ရှင်းဆုံး မှော်ပညာကို ကြားပါက နတ်သမီးများ ထွက်ပေါ်လာတတ်သည်။

သူတို့၏ ပေါ်လာခြင်းက ကောင်းချီးမင်္ဂလာနှင့် ကံကောင်းခြင်းတို့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ယွင်ရှန်းသည်လည်း ထိုကဲ့သို့သော လှပပြီး စိတ်အားထက်သန်သော သတ္တဝါကြောင့် စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။

လိင်နှစ်မျိုးစလုံးသဏ္ဌာန်ရှိသော လှပသော ကလေးငယ်သည် ယွင်ရှန်းဘေးတွင် မရပ်မနား လည်ပတ်နေသည်။

လှိုင်းတွန့်ဆံပင်နှင့် ကျောက်သလင်းကဲ့သို့သော မျက်လုံးများက လိပ်ပြာတောင်ပံနှင့် လိုက်ဖက်ညီနေသည်။

မှော်လှံတံမှ တေးဂီတ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် နတ်သမီး၏ နမ်းရှိုက်ခြင်း အမှတ်အသားကို ယွင်ရှန်း၏ မှော်လှံတံပေါ်တွင် ထားခဲ့ပြီးနောက် သက်တံရောင် အလင်းများနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ လက်ထဲရှိ မှော်လှံတံက ပို၍ပင် ဖျတ်လတ်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ၏ သတိကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် မီးလုံးတစ်ခု ပွင့်ထွက်လာသည်။

"အံ့ဩစရာပဲ နတ်သမီးရဲ့ ကောင်းချီးကို ခံရတာ မိန်းကလေး မင်းက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အရိုးလှံတံကို ယဉ်ပါးစေခဲ့ရုံသာမက နတ်သမီးရဲ့ ကောင်းချီးကိုပါ ရရှိခဲ့တယ်။ ငါ ကြည့်ပါရစေဦး။ ဒီ မှော်လှံတံက ဘယ်လို ကောင်းချီး အမှတ်အသားကို ရရှိခဲ့တာလဲ"

ဆူလျိုသခင်မကြီးက ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက မျဉ်းဖြောင့်ကဲ့သို့ မှေးစင်းသွားသည်။

မှော်လှံတံနှင့် ပဲ့တင်ထပ်နေစဉ် မှော်အဖွင့်တေးကို ဖန်တီးနိုင်သူသည် ရှားပါးပြီး မှော်နတ်သမီးကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ခြင်းမှာ ပို၍ပင် ရှားပါးသည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် သူမ၏ မှော် ကုန်စုံဆိုင်တွင် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းက သူ့ဖာသာသူ ဂုဏ်ယူစရာပင်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ဝူကျီတိုက်ကြီးပေါ်ရှိ အလေးစားဆုံး မှော်ဆရာကို မေးဖူးသည်ကို သတိရသည်။ သူသည် အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် မှော်ဘုရားကျောင်းကို စော်ကားခဲ့ပြီး လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံနေရသည်။ သူသည် ထိုအချိန်က ဘုရားကျောင်း၏ အစွမ်းထက်ဆုံး မှော်ဧကရာဇ် ခုနစ်ပါး၏ ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ဦးတည်း အနိုင်ယူခဲ့ဖူးသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ထို မှော်ဆရာအား မှော်ပညာ ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားကို မည်သို့ အနိုင်ယူခဲ့ကြောင်း မေးမြန်းခဲ့သည်။

မှော်ဆရာသည် ပြုံးရုံသာ ပြုံးလိုက်ပြီး စကားလုံး လေးလုံးကိုသာ ပြောခဲ့သည်။

"နတ်သမီးတွေရဲ့ ကောင်းချီးပေးတာကို ခံရလို့"

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထို မှော်ဆရာသည် နတ်သမီးများ၏ ကောင်းချီးကို သုံးကြိမ် ခံခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မှော်ဆရာတစ်ဦးအတွက် မှော်လှံတံသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရှစ်ခုထက် မပိုသော ထည့်သွင်းမှုသာ ပြုလုပ်နိုင်သည်။

သို့သော် နတ်သမီး၏ ကောင်းချီးကို ရရှိထားသော မှော်လှံတံသည် အပိုဆောင်း နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်ခု ရှိသကဲ့သို့ပင်။ မှော်လှံတံတစ်ချောင်းသည် နတ်သမီး၏ ကောင်းချီးကို ဘယ်နှစ်ကြိမ်အထိ ခံယူနိုင်သနည်းဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြသေးပေ။

နတ်သမီး၏ ကောင်းချီးသည် နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ပိုမိုစုံလင်စွာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး မှော်ဆရာ၏ အဆင့်အပေါ်တွင် ကန့်သတ်ချက် လုံးဝနီးပါး မရှိပေ။

သို့သော် နတ်သမီး၏ ကောင်းချီးကို ခံယူရန် အခြေအနေများက နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးထက် များစွာ တင်းကျပ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နတ်သမီးများသည် လူသားများကို မရင်းနှီးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မှော်လိုက်ဖက်မှု ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော်ရှိသော မှော်ဆရာနှင့် မှော်လှံတံတို့သာ နတ်သမီးကို ဆွဲဆောင်နိုင်ရန် အခွင့်အရေးရှိသည်။

ဆူလျိုသခင်မကြီးသည် နှစ်များတစ်လျှောက် နတ်သမီး၏ ကောင်းချီးကို နှစ်ကြိမ်သာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

မှော်လှံတံကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ဆူလျိုသခင်မကြီးသည် ယွင်ရှန်း၏ မှော်လှံတံပေါ်တွင် အစိမ်းနုရောင် နတ်သမီး အမှတ်အသားကို တွေ့ရှိရသောအခါ ဝမ်းသာအံ့သြသွားခဲ့သည်။

၎င်းသည် လေဒြပ်စင် ကောင်းချီးဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ မှော်လှံတံသည် လေနတ်သမီး၏ ကောင်းချီးကို ရရှိခဲ့ခြင်းပင်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ်။ ကြောင်ရိုင်းမလေး ဒီ လေနတ်သမီးရဲ့ ကောင်းချီးက မင်းကို သုံးဆယ်

ရာခိုင်နှုန်း မှော်အရှိန်မြှင့်ခြင်းကို ပေးပါလိမ့်မယ်"

ဆူလျိုသခင်မကြီးသည် ယွင်ရှန်း၏ ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်သည်။

သူမသည် ဤမိန်းကလေးကို သူမရင်ထဲကနေ အမှန်တကယ် ချစ်ခင်ခဲ့သည်။

ယခုလေးတင် အတွေ့အကြုံရှိသော မှော်ဆရာပင်လျှင် မှော်ပညာ ငြင်းပယ်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။ သို့သော် ယွင်ရှန်းသည် ပြင်းပြသော စိတ်ဆန္ဒဖြင့် ၎င်းကို ကျော်လွှားခဲ့သည်။

အချိန်ပေးလိုက်ပါက ဤ ကြောင်ရိုင်းမလေးက မလွဲဧကန် နာမည်ရလာမည်ပင်။

"သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း မှော်အရှိန်မြှင့်ခြင်း ဟုတ်လား"

ယွင်ရှန်းသည် ထိုထိရောက်မှု တိုးလာခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သိပ်ကျေနပ်ပုံမပေါ်ပေ။

"ဟားဟား ရှန်းအာ မင်းဟာ မင်းရဲ့ အမေနဲ့ ငါ့ရဲ့ သမီးပဲ"

ယန်ခန်းဟိုင်သည်လည်း အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ လွန်ခဲ့သည့် ခဏလေးကပင် သူ၏ နှလုံးသားသည် ရင်ဘတ်ထဲမှ ခုန်ထွက်မတတ်ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြောင်းလဲမှုများက သူ့ကို ငရဲမှ နတ်ပြည်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ လက်ကြီးများကို ဖြန့်လိုက်ပြီး သူ၏ သမီးကို ခေါင်းပေါ် မြှောက်တင်လိုက်သည်။

ယွင်ရှန်း သွေးအန်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် နတ်ဘုရား ဆရာဝန်အနေဖြင့် ယခင်ဘဝတွင် နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော် နေထိုင်ခဲ့ရသော်လည်း ကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ကိုင်မြှောက်ခံခဲ့ရသည်ကို တွေးမိသည်။

ဘယ်လောက် အရှက်ရစရာကောင်းသလဲ။ ဘယ်လောက် အရှက်ရစရာကောင်းသလဲ။

သူမ၏ အပြုံးသည် တောင့်တင်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ခန်းဟိုင်သည် ယွင်ရှန်းကို ပြန်ချပေးပြီး ဝမ်းမြောက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ရှန်းအာ မင်း ကျေးဇူးသိတတ်ရမယ်။ လေဒြပ်စင် နတ်သမီးရဲ့ ကောင်းချီးက နတ်သမီး ကောင်းချီးတွေထဲမှာ အရှားပါးဆုံးထဲက တစ်ခုပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လေဒြပ်စင် နတ်သမီးတွေက ဖမ်းဆုပ်ရတာ ပိုခက်ခဲပြီး အခြား နတ်သမီးတွေထက် စိတ်အခြေအနေကို ခန့်မှန်းရ ပိုခက်ခဲလို့ပဲ။ သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း မှော်အရှိန်မြှင့်ခြင်းဆိုတာက အနာဂတ်မှာ မင်း မှော်ပညာကို အသုံးပြုတဲ့အခါတိုင်း အခြားသူတွေထက် သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ပိုမြန်စွာ ဂါထာရွတ်ဆိုနိုင်မယ်လို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်။ ဒါတင်မကသေးဘူး။ အဖွဲ့လိုက် မှော်ပညာကို သင်ယူပြီးတာနဲ့ မင်းရဲ့ အဖော်တွေကိုလည်း သက်ဆိုင်ရာ မှော်မြှင့်တင်မှုကို အသုံးချပေးနိုင်လိမ့်မယ်"

ချက်ချင်းဆိုသလို ယွင်ရှန်း၏ ကံကြမ္မာသည် သူမပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကိုပါ မြင့်တင်ပေးသည့်အထိ ပြောင်းလဲသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး သူမသည် တကယ်ပင် အကျိုးအမြတ်ရရှိခဲ့သည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤ မှော်လှံတံ၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် မည်သည့် နတ်ဆိုးသားရဲနှင့် ပိုင်ဆိုင်ကြောင်းကို ယွင်ရှန်း ဆက်လက် ဆုံးဖြတ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

"ဒါက အံ့သြစရာပဲ။ ဒီ မှော်လှံတံဟာ နောက်ဆုံးတော့ သူ့ရဲ့ သင့်လျော်တဲ့ ပိုင်ရှင်ကို ရှာတွေ့သွားခဲ့ပြီ"

ဆူလျိုသခင်မကြီးသည် မျက်လုံးများကို မှေးစင်းကာ ပြုံးလိုက်ပြီး "မိန်းကလေးနဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အရိုးလှံတံတို့ဟာ ဒီလောက်တောင် ကံပါပါနေတာ ပြီးတော့ မင်းတို့ ဖခင်နှင့် သမီးနှစ်ဦးစလုံးက ကျွန်မရဲ့ ပုံမှန် ဖောက်သည်တွေဖြစ်တဲ့အတွက်ကြောင့် လျှော့ဈေးနဲ့ ပေးပါ့မယ် ရွှေဒင်္ဂါး ရှစ်ပြားပါပဲ"

"ရွှေင်္ဒဂါးလား"

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ လက်ထဲရှိ မှော်လှံတံကို ရိုက်ချိုးလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ဒါက လျှော့ဈေး ဟုတ်ရဲ့လား။ ဒါဟာ အဓမ္မ တောင်းခံခြင်းပဲလား။

ရွှေဒင်္ဂါး ရှစ်ပြား ဆိုသည်မှာ ငွေဒင်္ဂါး ရှစ်ဆယ်ဖြစ်ပြီး ကြေးနီဒင်္ဂါး ရှစ်ရာဖြစ်သည်။ အရင်ကဆိုရင် ယွင်ရှန်းနှင့် သူမ၏ ဖခင်အတွက် သွေးတိတ်ပန်းများကို လပေါင်းများစွာ ရောင်းချရန် လုံလောက်သော ပမာဏဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်း၏ ရင်ထဲတွင် သွေးထွက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ယန်ခန်းဟိုင်၏ ပိုက်ဆံအိတ်ထဲတွင် ရွှေဒင်္ဂါး ရှစ်ပြား သေချာပေါက် မရှိနိုင်ကြောင်း သူမ ကောင်းစွာ သိသည်။

ယန်ခန်းဟိုင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ရွှေဒင်္ဂါး ရှစ်ပြားက မည်မျှ လေးနက်သော ပမာဏဖြစ်ကြောင်း သူ သတိမထားမိပုံပင်။

ဒီလိုဆိုရင် မဖြစ်တော့ဘူး။ ဒီလို ဆက်ဖြစ်နေရင် သူမနှင့် သူမရဲ့ဖခင်သည် အမျိုးသမီးကြီးနှင့် ထို ဝတုတ်သော ကြောင်ကို ဝန်ဆောင်မှုပေးရန် ဆူလျိုမှာပဲ နေထိုင်သွားရနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

"ဆူလျိုသခင်မကြီး ဒီ မှော်လှံတံကို နည်းနည်းလေး ဈေးချလို့ မရဘူးလား။ ကြည့်ပါဦး။ ဒါက အတော်လေး ဟောင်းနေပြီ။ အနံ့တောင် ထွက်နေသေးတယ်။ ဒါ့အပြင် ဝိညာဉ်

ကျောက်တုံး တစ်လုံးမှ မပါဘူး"

ယွင်ရှန်းက အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

အိမ်မှာ အိမ်ထောင်ကို ကောင်းကောင်း စီမံခန့်ခွဲနိုင်တဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှိနေခြင်းဟာ အမှန်တကယ် အရေးကြီးတယ်။

"မိန်းကလေး ကျွန်မက ရိုးသားတဲ့ ဈေးနှုန်းနဲ့ နာမည်ကြီးတာပါ။ အသက်ကြီးတာနဲ့ပဲ ငယ်တဲ့သူကို မလှည့်ဖြားပါဘူး။ ဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အရိုးလှံတံအတွက် မင်းကို တစ်ပြားမှ ပိုမတောင်းပါဘူး။ မူလက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေပါပေမဲ့ ရောင်းခဲ့တဲ့ မှော်ဆရာက အရမ်း ဆင်းရဲနွမ်းပါးလို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေအားလုံးကို သီးခြားစီ ရောင်းချခဲ့တယ်။ ကျွန်မ ဒါကို ရယူတုန်းက ရွှေဒင်္ဂါး ရှစ်ပြား ဈေးရှိတယ်"

ဆူလျိုသခင်မကြီးက ယခုအခါ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အခိုင်အမာ ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် အရပ်သား မှော်လှံတံ ဖန်တီးသူ ဖြစ်သော်လည်း ဆုံးရှုံးမှုဖြင့် လုပ်ကိုင်၍ မရပေ။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့မှာ ဒီလောက် ပိုက်ဆံ မရှိဘူး"

ယွင်ရှန်း နောက်ဆုံးတွင် ရိုးသားစွာ ဝန်ခံလိုက်သည်။

"ရှန်းအာ ငါတို့မှာ ပိုက်ဆံရှိတယ်"

ယန်ခန်းဟိုင်က ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဖေဖေ အမျိုးသမီးတစ်ဦး စကားပြောနေချိန်မှာ ယောက်ျားတစ်ယောက်က ဖြတ်မပြောသင့်ဘူး"

ယွင်ရှန်းသည် ဖခင်ဖြစ်သူ ယန်ခန်းဟိုင်ကို ဒေါသကြောင့် မူးမေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ဈေးဆစ်နေတဲ့ ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ သူက ပိုက်ဆံရှိတယ်လို့ ဘယ်လိုလုပ် ပြောနိုင်ရတာလဲ။

မဟုတ်ဘူး ခဏလေး သူတို့မှာ ပိုက်ဆံရှိတယ် ဟုတ်လား။

ဒီ ပိုက်ဆံက ဘယ်ကလာတာလဲ။

ယွင်ရှန်း စဉ်းစားနေစဉ် ယန်ခန်းဟိုင်သည် ပုလင်းများနှင့် အိုးအချို့ကို ထုတ်ယူသည်ကို မြင်

လိုက်ရသည်။

"ဆူလျိုသခင်မကြီး ဒီ မှော်ဆေးဝါးတွေကို ကြည့်ပြီး ငွေဒင်္ဂါး ဘယ်လောက် ပေးနိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ပေးနိုင်မလား"