အခန်း (၄၈)

ယွင်ရှန်းသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အရိုးလှံတံကို ရင်ခွင်ပိုက်ကာ မှော် ကုန်စုံဆိုင်မှ ပျော်ရွှင်စွာ ထွက်လာခဲ့သည်။

ရွှေဒင်္ဂါး ရှစ်ပြား ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ မှော်ဆေးဝါးဒါဇင်ပေါင်းများစွာဖြင့် ပြေလည်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ ဖခင်သည် အန္တရာယ်ကင်းပုံရသော်လည်း လှည့်ဖြားတတ်သော ဝံပုလွေကြီးဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ငှက်ပျောဖက်ရွာမှ ထွက်ခွာလာစဉ်ကပင် မှော်ဘုရားကျောင်းကို မီးရှို့နေစဉ် အတွင်းမှ အတော်အသင့် တန်ဖိုးရှိသော မှော်ဆေးဝါးများအားလုံးကို သယ်ဆောင်ရန် မမေ့ခဲ့ကြောင်း သူ မပြောပြခဲ့ပေ။

ယန်ခန်းဟိုင်၏ အဆိုအရ ယန်ရွှေ့သည် ဂုဏ်သရေရှိသူ လုံးဝ မဟုတ်ပေ။ သူ့ပစ္စည်းများကို အပြစ်ကင်းစွာနှင့် ငွေပေးချေခြင်း မပြုဘဲ ယူဆောင်ရန် သင့်တော်သည်။

မှော်လှံတံအတွက် သုံးစွဲခဲ့သော ရွှေဒင်္ဂါး ရှစ်ပြားအပြင် ဖခင်နှင့် သမီးတို့၏ ပိုက်ဆံအိတ်သည် အပိုဆောင်း ရွှေဒင်္ဂါး သုံးပြားဖြင့် သိသိသာသာ ပိုမို လေးလံလာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အမှန်ပင် များပြားသော ငွေကြေးပင်။

ဤ ရွှေဒင်္ဂါးများဖြင့် ၎င်းတို့သည် ယွီကျင်းသို့ ချောမွေ့စွာ သွားရောက်နိုင်မည်ပင်။ ယွင်ရှန်း၏ မျက်နှာလေးသည် ဝမ်းမြောက်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ယန်ခန်းဟိုင် စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ထဲ ဝင်ကာ စားပွဲအပြည့် အစားအစာများ မှာယူခဲ့သည်ကိုပင် သူမ ပျော်ရွှင်လွန်း၍ မေ့လျော့နေခဲ့သည်။

သူ့သမီး၏ ရွှင်လန်းသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ ယန်ခန်းဟိုင်လည်း ပျော်ရွှင်မှု အပြည့်ရှိခဲ့သည်။ သူ၏ သမီးသည် အားလုံးသော ကဏ္ဍများတွင် ပြည့်စုံပြီး ဉာဏ်ထက်မြက်သော်လည်း ငွေကြေးနှင့် ပတ်သက်၍ အနည်းငယ် ကပ်စေးနဲသည်။

"ငါတို့ ယွီကျင်းကို အရင် မသွားဘူး။ မင်းရဲ့ မှော်လှံတံက မှော်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လိုအပ်နေသေးတယ်။ ယွီကျင်းကို မသွားခင် မင်းအတွက် နှစ်နှစ်ဆယ်ကနေ ငါးဆယ်ကြားရှိတဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ရှာဖို့ ယွဲ့ဝူတောင်တန်းကို သွားမယ်"

မှော်လှံတံ ဝယ်ယူခြင်းနှင့်မတူဘဲ မှော်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ၎င်းကို အသုံးပြုမည့်သူကသာ ရယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ကောင်းစွာ မထိန်းသိမ်းပါက ၎င်း၏ စွမ်းအား ဆုံးရှုံးသွားပြီး အသုံးမဝင်သော ကျောက်တုံး ဖြစ်သွားမည်ပင်။

ဝူကျီတိုက်ကြီးပေါ်တွင် မှော်ဆရာအများစုသည် သူတို့၏ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ကိုယ်တိုင် လိုက်လံရှာဖွေကြသည်။ မျိုးနွယ်မြင့် မိသားစုများမှ အချို့သူများမှာ ၎င်းတို့၏ မိသားစု အင်အားကို အားကိုး၍ အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးသားရဲများကို လိုက်လံရှာဖွေကာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရရှိကြသည်။

ယန်ခန်းဟိုင်၏ အစီအစဉ်မှာ ယွင်ရှန်းအတွက် မှော်လှံတံ ဝယ်ပေးရန် ဖြစ်သော်လည်း သူမသည် မှော်ဆရာ ဖြစ်လာရန် ရွေးချယ်ခဲ့သောကြောင့် သူမ၏ ပထမဆုံး နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်

ကျောက်တုံးကို ရယူခြင်းက နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် အင်အားပေါ်တွင် မူတည်သည်။

သူမသည် နတ်ဆိုးသားရဲကို ကိုယ်တိုင် လိုက်လံရှာဖွေရမည်ကို သိရှိရသောအခါ ယွင်ရှန်းသည် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် ငှက်ပျောဖက်ရွာရှိ သစ်တောများတွင် မိုးမခရွက် စိမ်းမြွေကဲ့သို့သော သတ္တဝါများသာမက ရွှေ ကြံ့ဝက်ကိုပင် လိုက်လံရှာဖွေခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယွင်ရှန်းသည် ယွဲ့ဝူတောင်တန်းမှ နတ်ဆိုးသားရဲများကို အလွန်အမင်း အထင်သေးခဲ့သည်။ ထိုနေရာရှိ အနိမ့်ဆုံးအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲများသည်ပင် ရွှေ ကြံ့ဝက်နှင့် အဆင့်ချင်း တူညီကြောင်း၊ မိုးမခရွက် စိမ်းမြွေကဲ့သို့သော အဆင့်နိမ့် သတ္တဝါများသည် ယွဲ့ဝူတောင်တန်းပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှင်သန်နိုင်ခြင်း မရှိကြောင်း သူမ သတိမမူခဲ့ပေ။

ဖခင်နှင့် သမီးတို့သည် ချီမြို့တွင် တစ်ည တည်းခိုပြီး နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစော ထွက်ခွာခဲ့ကြကာ ချီမြို့မှ မိုင်သုံးဆယ်ခန့် ဝေးသော ယွဲ့ဝူတောင်တန်းသို့ ဦးတည်သွားခဲ့ကြသည်။

ယွဲ့ဝူတောင်တန်းသည် ချီမြို့နှင့် အနီးဆုံး နတ်ဆိုးသားရဲ တောင်တန်းဖြစ်ပြီး မဟာကျိုးနိုင်ငံအတွင်း၌ အတော်အတန် ကျော်ကြားသော နတ်ဆိုးသားရဲ တောင်တန်းလည်း ဖြစ်သည်။

ရှေးခေတ်ကတည်းက လူသား မှော်ဆရာနှင့် စစ်သည်တော်များသည် ပိုမိုကြီးမားသော စွမ်းအားကို ရှာဖွေရင်း နတ်ဆိုးသားရဲများကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခဲ့ကြသည်။

အချိန်ကာလတစ်ခုအတွင်း နှိပ်စက်ခံရသော နတ်ဆိုးသားရဲများသည် ပုန်ကန်မှုကို စတင်ခဲ့ကြပြီး အင်အားကြီးသော နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်း သက်တမ်းရှိ နတ်ဆိုးသားရဲဘုရင်တစ်ဦးက ဦးဆောင်ကာ လောဘကြီးသော လူသားများကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ရှင်သန်ရေးအတွက် လူသား စွမ်းအားကြီးသူများသည် စည်းလုံးရန် အတင်းအကျပ် ခံခဲ့ရပြီး မြို့များနှင့် နိုင်ငံတော်များ တည်ထောင်ခဲ့ကြသည်။

သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲများစွာ ဖြစ်ပွားပြီးနောက် လူသား စွမ်းအားကြီးသူများသည် အင်အားအကြီးဆုံး သားရဲဘုရင် ရှစ်ပါးကို တံဆိပ်ခတ်ခဲ့ပြီး နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်နှင့် နတ်ဆိုးစစ်သား အရေအတွက် မရေမတွက်နိုင်အောင် သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

အသက်ရှင်ကျန်ခဲ့သော နတ်ဆိုးသားရဲများသည် နက်ရှိုင်းသော သစ်တောများ၊ ရေကန်များနှင့် ချိုင့်ဝှမ်းများ၊ မသိသော နေရာများသို့ပင် ထွက်ပြေးခဲ့ကြသည်။

သာမန် နိုင်ငံသားများ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို သေချာစေရန် နိုင်ငံနှင့် မြို့ပြနိုင်ငံတိုင်း၏ တပ်စခန်းများသည် နတ်ဆိုးသားရဲများ စုဝေးရာနေရာများအနီးတွင် တပ်သားများကို ချထားခဲ့သည်။

ယွဲ့ဝူတောင်တန်းသည် ထိုကဲ့သို့သော နတ်ဆိုးသားရဲများ စုဝေးရာ နေရာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

နိုင်ငံအသီးသီးမှ လူသား မှော်ဆရာများ၊ စစ်သည်တော်များနှင့် ဆင့်ခေါ်သူများ၊ ဆင့်ခေါ်ရေး တရားရုံးများ၊ မှော်ဘုရားကျောင်းများ၊ နှင့် မုဆိုးစစ်သည်သမဂ္ဂများမှ သင့်လျော်သော ခွင့်ပြုချက်ဖြင့်သာ ဤ နတ်ဆိုးသားရဲများ စုဝေးရာနေရာများသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။

တစ်နေ့တာနှင့် တစ်ညတာခန့် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ယွင်ရှန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် လခြမ်းသဏ္ဌာန် တောင်တန်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ယွဲ့ဝူတောင်တန်းတွင် ဧက ထောင်ပေါင်းများစွာရှိသော ရှေးဟောင်းသစ်တောများ ပါဝင်ပြီး အမျိုးမျိုးသော ဆေးဖက်ဝင် အပင်များနှင့် အချို့ အလယ်အလတ်အဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲများ ကျင်လည်ကျက်စားရာ နေရာဖြစ်သည်။

တောင်တန်းနှင့် မနီးကပ်မီပင် ယွင်ရှန်းသည် ဈေးတစ်ခုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ခြောက်သွေ့သော သစ်တောတွင် ဈေးတစ်ခု ရှိလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

"ဒါက ယွဲ့ဝူ ဈေးပဲ။ အထူးသဖြင့် သစ်တောထဲကို ဆေးဖက်ဝင် အပင် လာရောက်စုဆောင်းတဲ့ မုဆိုးစစ်သည်တွေ၊ မှော်ဆရာတွေနဲ့ ဆရာဝန်တွေအတွက်ပဲ။ အမျိုးမျိုးသော ပစ္စည်းတွေကို ဝယ်ယူ စုဆောင်းနိုင်တဲ့ နေရာပေါ့။ ယွဲ့ဝူသစ်တောထဲ မဝင်ခင် ပစ္စည်းတချို့ ဝယ်ကြရအောင်။ သစ်တောထဲ ဝင်ပြီးတာနဲ့ မင်းအတွက် သင့်တော်တဲ့ မှော်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မတွေ့မချင်း အတွင်းမှာပဲ နေရမယ်"

ယန်ခန်းဟိုင်ဟာ အဆိပ်ဖြေဆေး၊ ပိုးမွှားနှိမ်နင်းရေး အမှုန့်နဲ့ အရက် ပေါင်နှစ်ဆယ်ခန့်ကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။

အရက်ကို မြင်တော့ ယွင်ရှန်းက နှုတ်ခမ်းကို မဲ့ပြလိုက်ပြီး ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာတောင် သူ့ဖခင်က အရက်ကိုပဲ စွဲလမ်းနေသေးတာကို အံ့ဩသည်။

ယန်ခန်းဟိုင်က မိမိကိုယ်ကို ပြက်ရယ်ပြုသလို ရှင်းပြသလိုမျိုး ခပ်ပြုံးပြုံး မျက်နှာဖြင့် "မင်း သိပါတယ်။ အဖေကတော့ အရက်မပါဘဲ မနေနိုင်ဘူးလေ"

ယွင်ရှန်းသည် စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ နတ်ဆိုးသားရဲကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးပြီး သင့်လျော်သော မှော်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ရရှိကာ ယွီကျင်းသို့ ပြန်ရောက်တာနဲ့ သူမ ဖခင်ကို အရက်ဖြတ်ပြီး ထူးချွန်တဲ့ မှော်ဆရာတစ်ယောက် ပြန်ဖြစ်လာအောင် သေချာပေါက် ကူညီပေးမယ်။

ယန်ခန်းဟိုင်၌ သိုလှောင်လက်စွပ်ရှိသည်။ သူ အရက်ကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီး ယွင်ရှန်းကို ယွဲ့ဝူတောင်တန်း ဝင်ပေါက်ဆီ ဦးဆောင်သွားခဲ့သည်။

သူတို့ လမ်းလျှောက်နေတုန်း မုဆိုးစစ်သည် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ဟာ ယွင်ရှန်းနှင့် သူမဖခင်၏ ဘေးကနေ ဖြတ်သွား၏။

၎င်းသည် ယောက်ျား စစ်သည်တော် ခုနစ်ဦး သို့မဟုတ် ရှစ်ဦးနှင့် မိန်းမ မှော်ဆရာ နှစ်ဦးတို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အဖွဲ့ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံသည် သာမန် မုဆိုးစစ်သည်များနှင့် ကွဲပြားခြားနားလျက်ရှိပြီး တစ်ဦးချင်းစီတွင် အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ပုံမှန် မုဆိုးစစ်သည်အဖွဲ့ မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ယွင်ရှန်း၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်မှာ မိန်းမ မှော်ဆရာများထဲမှ တစ်ဦးသည် သူမနှင့် အသက်ချင်း အတူတူခန့်ဖြစ်ကာ အသက် ရှစ်နှစ် သို့မဟုတ် ကိုးနှစ် ဝန်းကျင်ခန့် ရှိနေခြင်းပင်။

သူမသည် လက်ထဲ၌ မှော်ဆရာ အမှတ်အသားနှင့် အလှဆင်ထားသော အဆင်တန်ဆာ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နှစ်သုံးဆယ်သား မှော်လှံတံကို ဝင့်ကြွားစွာ ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

မှော်လှံတံတွင် မှော်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ခုမျှ မထည့်သွင်းထားခြင်းက သူမသည်လည်း ဤနေရာသို့ ၎င်း၏ ပထမဆုံး မှော်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ရှာဖွေရန် ရောက်ရှိလာခြင်းကို ပြသနေသည်။

အဖွဲ့ထဲမှ ကျန်အဖွဲ့ဝင်များမှာမူ တစ်ဦးချင်းစီတွင် မဟာစစ်သည်ချုပ်အဆင့်ခန့် ရှိကြပြီး ခေါင်းဆောင်မှာမူ စစ်သူကြီးအဆင့် ရှိသည်။

အဖွဲ့ထဲမှ အလယ်အလတ်ပိုင်း မိန်းမ မှော်ဆရာမှာ မဟာမှော်ဦးစီးမှူး အမှတ်အသားကို ထင်ရှားစွာ ဝတ်ဆင်ထားသည်။

သူမ၏ မှော်လှံတံတွင် တောက်ပနေသော အပြာရောင် မှော်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်လုံး ထည့်သွင်းထားခြင်းကြောင့် သူမက ရေမှော်ပညာတွင် ကျွမ်းကျင်သော မဟာမှော်ဦးစီးမှူး ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

ဤသို့သော အဖွဲ့မျိုးသည် ယွီကျင်းကဲ့သို့သော နေရာမျိုး၌ သာမန် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း ယွဲ့ဝူတောင်တန်းတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းမှာ သေချာပေါက် ဇိမ်ခံ ဖွဲ့စည်းမှုပင်ဖြစ်ပြီး မျိုးနွယ်ငယ် မိသားစု၏ နတ်ဆိုးသားရဲ လိုက်လံရှာဖွေမှုအတွက် အကူအညီပေးရန် ဖြစ်မည်ဟု သံသယရှိရန် မလိုချေ။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အခြားသော မုဆိုးစစ်သည်အဖွဲ့များသည် သူတို့အား မြင်သည့်အခါ ကြောက်ရွံ့လျက် ခပ်ဝေးဝေး၌ နေခဲ့ကြပါသည်။

သို့သော်လည်း ယန်ခန်းဟိုင်သည် ထူးထူးခြားခြား တုံ့ပြန်မှု မပြဘဲ သူ၏သမီး ယွင်ရှန်းနှင့်အတူ ရယ်မော စကားပြောဆိုရင်း လမ်းလျှောက်နေသည်။

ယွင်ရှန်း ဝူကျီတိုက်ကြီး၌ နေထိုင်ခဲ့သည့် ခြောက်နှစ်ကျော် ကာလအတွင်း ဖခင်နှင့် သူမသည် ဤကဲ့သို့ ငြိမ်းချမ်းသော အချိန်မျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် အတူတူ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဖခင်နှင့် သမီးတို့၏ သဟဇာတဖြစ်မှုက ကြောင်ရိုင်းမလေး မှော်ဆရာအား မကြာခဏ လှမ်းကြည့်နေမိစေရန် ဆွဲဆောင်နေသည်။

ယွင်ရှန်းနှင့် သူ၏ဖခင်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် လှမ်းကြည့်ပြီး သူတို့၏ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော အသွင်အပြင်ကို မြင်တွေ့သည့်အခါ သူမက နှာခေါင်းကို ပိတ်လိုက်ပြီး ရွံရှာဖွယ် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အား နံလိုက်တာ နံလိုက်တာ။ ဦးလေး ချီဝူ ယွဲ့ဝူတောင်တန်းမှာ နတ်ဆိုးသားရဲ အများဆုံးရှိတယ်လို့ ဦးလေး မပြောခဲ့ဘူးလား။ အခု သူတောင်းစားတွေတောင် ယွဲ့ဝူတောင်တန်းထဲ ဝင်လာနိုင်ပြီလား"