← Chapters

သားရဲနတ်အရှင်ဂိုဏ်းရဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်မှု

Vol. 15 Ch. 213

သားရဲနတ်အရှင်ဂိုဏ်းရဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်မှု

Vol. 15 Ch. 213

ကြယ်သိုင်းရဲစခန်း။

ကွန်ဖရင့်ခန်းထဲ တိတ်ဆိတ်နေပြီး လျိုဝူရွှမ်း၏ အချက်အလက်ကို ပြသထားသည့် ဖန်သားပြင်တစ်ခု လင်းနေသည်။ တာဝန်ရှိ ဇာတိပကတိဆရာကြီးများသည် ကြီးကျယ်သော အမူအရာများဖြင့် စုရုံးလာကြပြီး ပင်မထိုင်ခုံရှိ ဦးစီးချုပ်ကြီးဆီသို့ လှမ်းမျှော်ကာ သူ့စကားများကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။

လင်မော့ဖုန်း: "ဦးစီးချုပ်ရော ထပ်ထည့်စရာ ရှိသေးလား ဆရာနဲ့ ကျွန်တော် သိသမျှကို အားလုံးကို အသိပေးပြီးပါပြီ အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်တော်တို့ကို ရှင်းပြပေးသင့်ပါတယ်"

"တောင်းပန်ပါတယ် အားလုံးပဲ!"

ဦးစီးချုပ်က ပင်မထိုင်ခုံတွင်ထိုင်ကာ စားပွဲကိုငုံ့ကြည့်နေပြီး အားလုံးနဲ့ မျက်လုံးချင်းမဆုံအောင် ရှောင်နေသည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ လီကျစ်ရွှမ်းက ဓားနတ်ဘုရားတပည့် ဖြစ်တဲ့သတင်းကို အထက်သံတမန်ဆီ သတင်းပို့ပေးလိုက်ရပါတယ်"

ထို့နောက် သူ့အကြည့်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လူအုပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ ကျုပ်ကို အပြစ်တင်ရင်လည်း လက်ခံပါ့မယ်"

ကြယ်သိုင်းရဲစခန်းဟာ မူလကတည်းက အဓိပတိမဟာမိတ်၏ စီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်တွင် ဖြစ်သည်။ လျိုဝူရွှမ်းလို သံတမန်တစ်ဦးက သင်္ကေတတစ်ခုကိုင်ဆောင်ကာ ဌာနခွဲတစ်ခုသို့ ကိုယ်တိုင်သွားရောက် လည်ပတ်ပါက အကြွင်းမဲ့ အမိန့်အာဏာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ရဲမှူးအဖြစ် သူသည် ထိုရာထူးကို မြင်လျှင် အနည်းငယ်မျှ မတုံ့ဆိုင်းဘဲ မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အမိန့်ကို နာခံရမည်။ သူသည် သမာသမတ်ကျစွာ ပြုမူပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ဖြစ်လျှင်ပင် တူညီသော ရွေးချယ်မှုကို ထပ်မံပြုလုပ်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့...ခင်ဗျားလည်း စိတ်ကြိုက်လုပ်ခွင့်ရှိတဲ့ အနေအထားမှာ မရှိဘူး... အကြီးအကဲ လျိုဝူရွှမ်းနဲ့ဆို ခင်ဗျားမှာလည်း ရွေးချယ်စရာတွေ အများကြီး မရှိဘူး"

လင်မော့ဖုန်းကပဲ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မြင့်မားတဲ့ အနေအထားမှာ ရှိနေရင် အရာတော်တော်များများက မလွယ်ပါဘူး... ပစ္စုပ္ပန်ကိုပဲ အာရုံစိုက်ကြရအောင်"

ထိုအခါ လူအိုလီကလည်း ခေါင်းညိတ်လေသည်။

"မော့ဖုန်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်... ပြီးသွားတာတွေ ထားလိုက်ကြရအောင်... မင်းအပြစ်ရှိတယ်လို့ ခံစားရရင် အကြီးအကဲ ဓားနတ်ဘုရားအတွက် ဘယ်လို ပြင်ဆင်ရမလဲဆိုတာကိုပဲ သေချာစဉ်းစားပါ... အခုတော့ ကိစ္စတွေ ပေါ်လာမှတော့ ပြောစရာ မလိုတော့ပါဘူး... ဒီစိန်ခေါ်မှုကို တားဆီးဖို့နဲ့ နည်းလမ်းရှာဖို့က အရေးကြီးပါတယ်”

သူပြောပြီးတာနဲ့ အစည်းအဝေးခန်းက တိတ်ဆိတ်သွားသလို အားလုံးလည်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ဓားနတ်ဘုရားနှင့် မြှားနတ်ဘုရား နှစ်ယောက်စလုံးသည် ကျန်းဟိုင်မြို့ကို ကြီးမားသော အကြွေးများစွာ တင်ထားခဲ့သည်။ ရှေးယခင်က သားရဲဒီရေတက်ချိန်တွင် ဓားနတ်ဘုရားက ကယ်တင်ခဲ့ပြီး မြှားနတ်ဘုရားသည်လည်း နေသူတိုင်း၏အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။

ကျင့်ဝတ်အရရော ယုတ္တိနည်းအရရော သူတို့ကို ထိခိုက်နစ်နာစေလိုတာမျိုး မရှိခဲ့ပါ။

"ဒီကိစ္စ..."

လီတောက်မင် ဝမ်းနည်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လင်မော့ဖုန်းဘက် လှည့်မေးလိုက်၏။

"အကြီးအကဲ လျိုဝူရွှမ်းက ဘာလို့ အရမ်းခေါင်းမာနေတာလဲ မြှားနတ်ဘုရားက သူ့ကို မနှိုးဆော်ဘူးမလား... ဘာလို့ ဆက်ပြီး နှောင့်ယှက်နေတာလဲ"

"ဒါ... လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုတော့ ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်"

လင်မော့ဖုန်းလည်း အကြီးအကဲ လျိုဝူရွှမ်းရဲ့ အမူအရာများကို ပြန်စဥ်းစားကာ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ ထိုလူက အေးအေးဆေးဆေး နူးညံ့သိမ်မွေ့သူ မဟုတ်သော ခပ်ကြမ်းကြမ်း အဘိုးကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူ့စရိုက်က မဆိုးလှရုံသာ ရှိ၏။

ပြီးတော့ လင်မိသားစုကို ခဏခဏ ကူညီပေးခဲ့ဖူးသည်။ ယခုမူ မသိသေးသော အကြောင်းအရင်းကြောင့် ထိုလူက မြှားနတ်ဘုရားကို ဆက်လက် နှောင့်ယှက်နေလေသည်။

"တကယ်သာ စစ်တိုက်ရရင် ငါတို့ရဲ့ မြှားနတ်ဘုရားအတွက် အခြေအနေ ဆိုးသွားမှာပဲ ကြောက်ရတယ်"

လူအိုလီက သူ့မုတ်ဆိတ်ဖြူဖြူများကို ပွတ်သပ်ရင်း ခေါင်းတယမ်းယမ်းဖြင့် သက်ပြင်းချလေသည်။

"အကြီးအကဲ လျိုဝူရွှမ်းက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့လူ မဟုတ်ပေမယ့် မြှားနတ်ဘုရား ဒဏ်ရာရမှာကို ဘယ်သူမှ မမြင်ချင်ကြဘူး...ဒါတင်မကဘူး သူက ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရားရဲ့ ဆရာတူညီလေး"

သူပြောပြီးတာနဲ့ အစည်းအဝေးခန်းက ထပ်မံ တိတ်ဆိတ်သွားပြန်၏။ ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရားနဲ့ မြှားနတ်ဘုရားက တူညီသောဂိုဏ်းမှ ညီအစ်ကိုများဖြစ်သည်ဟူသော ကောလာဟလသည် ဗုံးခွံတစ်ခုဖြစ်ပြီး လူတိုင်းရဲ့ဦးနှောက်ကို တုန်လှုပ်စေလုနီးပါးပင်။

ဘယ်သူမှ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။

"ငါသိချင်တယ်... ဒီနှစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုဆရာကများ သင်ပေးနိုင်တာလဲ"

လီတောက်မင်က မျက်နှာကျက်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ ရေရွတ်နေ၏။

"ဒီလိုအာဏာကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ဆိုရင် အရှင်ဧကရာဇ်နယ်ပယ်ရဲ့ အထက်မှာ အဆင့်အတန်း ရှိရမယ်... သေချာတာကတော့ ငါတို့လက်လှမ်းမမီနိုင်တဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခုလို ပိုလို့တောင် မြင့်နေနိုင်တယ်"

လီတောက်မင် အနားမှ လီချင်းဟဲသည် ဆွေးနွေးမှုကို တိတ်တဆိတ် နားထောင်ခဲ့ပြီး နားထောင်သည်နှင့်အမျှ သူမ၏ အမူအရာသည် ပို၍ ထူးဆန်းလာသည်။

"ဒီလေးနတ်ဘုရားက တကယ်တော့ ငါ့ဆရာဘိုးဘိုးရဲ့ ဆရာတူညီလေးလား"

မဟုတ်ဘူး! ငါ့ဆရာဘိုးဘိုး အထက်မှာ ဆရာဘိုးဘေး ရှိသေးတာလား?

"ဖြစ်နိုင်ရဲ့လား?"

လီချင်းဟဲ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ နှလုံးက တအား ခုန်နေတော့သည်။ တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကသာ ဒီလိုပြောရင် သူမ မယုံမိမှာ သေချာပါ၏။

ဆရာဘိုးဘိုး ကဲ့သို့ သာလွန်သော တစ်စုံတစ်ယောက်အတွက် ဆရာအရှင်ရှိခြင်းက အဆန်းမဟုတ်ပေ။ ပြီးပြည့်စုံသော ဂိုဏ်းတစ်ခုပင် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါသည်။

ဒါပေမယ့် ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။

ဘယ်သူပြောတာလဲ?

ချင်းမျိုးရိုးလား !

"ဒီလူယုတ်မာ ပြောတာကို ငါတို့တကယ် ယုံရပါ့မလား... သူက လူတွေကို ထပ်ပြီးလိမ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာများလား"

လီချင်းဟဲ ဖန်သားပြင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။

"သူက အဓိပတိနယ်ပယ်က သခင်တစ်ယောက်ကိုတောင် လှည့်စားဖို့ သတ္တိရှိတယ်ပေါ့?"

ဒါပေမယ့် သူမ ပြန်စဉ်းစားမိသည်။

ဒါက ချင်းယန် လုပ်နိုင်မယ့်အရာလို့ သေချာပေါက် တွက်ချက်နေမိဆဲ။

"ဆရာဘိုးဘိုး မသေသေးလို့ ချင်းမျိုးရိုးက လူတွေကို လှည့်စားနေတာ ဖြစ်မယ်...."

ရဲရင့်သော အကြံအစည်တစ်ခု ရုတ်တရက် သူ့အား လွှမ်းမိုးသွားသည်။

"ဒီလေးနတ်ဘုရားနဲ့ ဓားနတ်ဘုရားက တစ်ယောက်တည်းများလား"

ဒီအတွေးကြောင့် လီချင်းဟဲရဲ့ နှလုံးခုန်သံဟာ အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်တော့မယ့်ပုံဖြင့် ခုန်ပေါက်သွားသည်။ သေသေချာချာ တွေးကြည့်တော့ တကယ် ဖြစ်နိုင်သလိုတောင် ခံစားလာရ၏။

"ချင်းယန်က အစီအရင် ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံ၊ ဓားရေးပညာ၊ အဂ္ဂိရတ်ပညာနဲ့ လက်နက်သန့်စင်တာကို သိတယ်... ဒါကြောင့် သူ့ဆရာကလည်း မှော်အစွမ်းတချို့ ပိုင်ဆိုင်ထားတာ ပုံမှန်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား... ဆရာဘိုးဘိုး အမြင်မှာ လေးပစ်တာက လက်ရှိရင် ရပြီလို့ တွေးမှာပဲ!"

ထိုအချိန်တွင် လီချင်းဟဲ ပီတိဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူမ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

ကောင်းလိုက်တဲ့ ချင်းမျိုးရိုး! ရှင်က လူတိုင်းကို အလွန်အကျူး လှည့်စားထားတဲ့အပြင် အဓိပတိနယ်ပယ်ကိုပါ လှည့်စားရဲတယ်ပေါ့??

"ဒါဆို အဲဒီနေ့က သွေးလမ်းနတ်ဆိုးကို သတ်ခဲ့တဲ့သူက ဆရာဘိုးဘိုးပဲ..."

လီချင်းဟဲ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ နှုတ်ခမ်းကို ပွတ်သပ်ကာ သူမ၏ အတွင်းစိတ်ပျော်ရွှင်မှုကို ပြန်ထိန်းထားလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း လီတောက်မင်က သူမ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိထားမိပြီး။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ?"

"မဟုတ်ဘူး... ရပါတယ် အစည်းအဝေး ဆက်လုပ်ရအောင်... သမီးက အသစ်ဆိုတော့ ဒီအစည်းအဝေးအတွက် နည်းနည်းတော့ အဆင်မပြေသေးပါဘူး"

လီချင်းဟဲ အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ဖြေကြားခဲ့သည်။

"ဟမ်..."

လီတောက်မင် သူ့သမီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး :"မင်းမှာ မေးစရာတွေရှိရင် သူတို့ကို မေးမြန်းလို့ရတယ်... အခု မင်း မွေးရာပါနယ်ပယ် ရောက်နေပြီ... စားပွဲမှာ ထိုင်ခုံရှိတယ်။ မင်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောလို့ရတယ်"

"ကောင်းပါပြီ အဖေ"

လီချင်းဟဲ စားပွဲဝိုင်းမှာ စကားစစ်ထိုးတာကို နားထောင်ပြီး အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ အငြင်းအခုံကို ဆက်လုပ်ခြင်းသည် အဖြေမဟုတ်ပေ။ သူ့ဆရာဘိုးဘိုး အပေါ် ဖိအားတချို့ကို သက်သာစေရန် နည်းလမ်းရှာဖို့ လိုအပ်သည်။

"လူတိုင်း စိတ်အေးအေးထားပါ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်မမှာ အမြင်တချို့ရှိပါတယ်"

သူမ တိုက်ရိုက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ သူမစကားပြောပြီးတာနဲ့ လီအိုကြီးနှင့် အခြားလူများလည်း တိတ်ဆိတ်သွားကာ သူတို့၏ အကြည့်များက သူမဘက်သို့ လှည့်သွားကြသည်။

"ကောင်းတယ် ချင်းဟဲ... တိုက်ရိုက်စကားပြောရုံပဲ ထိန်းထားစရာ မလိုပါဘူး" လီတောက်မင်က တည်ငြိမ်စွာပဲ ပြောသည်။

"ကောင်းပြီ....လူတိုင်း သေချာစဉ်းစားကြည့်ပါ... တကယ်တော့ ဒီပြိုင်ဆိုင်မှု သဘောတူညီချက်က ကျော်ဖြတ်လို့ မရပါဘူး အကြီးအကဲ လျိုဝူရွှမ်းက မြှားနတ်ဘုရားနဲ့ တကယ်ပြိုင်ချင်တာကြောင့် ဒါကို လူသိရှင်ကြားဖြစ်အောင် လုပ်ပြီး ပိုခမ်းနားအောင်လုပ်ဖို့ ကြိုးစားရမယ်..."

"သတင်း ထုတ်ပြန်ပေးပါ!"

ဒီလိုကြားရတော့ လူအိုလီ နှင့် အခြားသူများသည်လည်း တုံ့ပြန်မှုမရှိဘဲ ခဏတာ အံ့အားသင့် ရပ်တန့်သွားကြသည်။ ရန်ပွဲတွေကို ရပ်တန့်ဖို့ မကြိုးစားရင် လူသိရှင်ကြား ထုတ်ပြမလို့လား။

ထိုအခိုက် ဦးစီးချုပ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးသည်။

"အဲဒါကို လူသိရှင်ကြား ဖြစ်အောင်လုပ်တာ မလုံခြုံဘူးမလား?"

"အန္တရာယ်ကင်းပါတယ် သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်ပါ... အကြီးအကဲ လျိုဝူရွှမ်းက ဘယ်သူလဲ သူက အဓိပတိမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်ပါ... ဒီလို လေးစားစရာကောင်းတဲ့ အနေအထားမျိုးနဲ့ဆို သူ့ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် အရမ်းစိုးရိမ်နေလိမ့်မယ် အချိန်တန်ရင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က ပြည်သူတွေက သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် စော်ကားမိမှာ မဟုတ်ဘူးလား”

သူ့စကားမဆုံးသေး လီတောက်မင်က သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ပြီး ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ခဏ....ချင်းဟဲ ပြောချင်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ငါနားလည်ပြီ ငါတို့က ပွင့်လင်းရိုးသားရင် ငါတို့လူတွေရဲ့ အာရုံကို အများကြီး ဆွဲဆောင်လိမ့်မယ်... အကြီးအကဲ လျိုဝူရွှမ်းက အရမ်းလေးစားစရာကောင်းတဲ့လူ... အဓိပတိမဟာမိတ်ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်နေတော့ အနီးနားက နိုင်ငံသားတွေ ထိခိုက်နိုင်ခြေ နည်းပါးအောင် သေချာပေါက် သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းထားလိမ့်မယ်... ဒီလိုဆိုရင်… မြှားနတ်ဘုရားကို သူ့ရဲ့တိုက်ခိုက်မှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ အကွာအဝေးအထိ ကန့်သတ်ထားဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလား”

ဒီလိုကြားရတဲ့အခါမှ ဦးစီးချုပ်လည်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

"ဒါ အကြံကောင်းပဲ..."

အဖွဲ့သည် အစည်းအဝေးခန်း အတွင်း အသေးစိတ်ကို အချိန်အတော်ကြာ ဆွေးနွေးခဲ့သည်။ ပြီးနောက် အကူအညီ အစီအစဥ်ကို အလျင်အမြန် အပြီးသတ်ခဲ့သည်။

……………

အစည်းအဝေးအပြီးတွင် ရဲဦးစီးချုပ်သည် တရားဝင်ကြေငြာချက်ကို အလျင်အမြန် ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်- [ကြေငြာချက်- ကျန်းဟိုင် မြှားနတ်ဘုရားသည် လီရွှေရေကန်က အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ တစ်ဦးနှင့် သုံးရက်အတွင်း ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်]။ ဤကြေညာချက်ကို တရားဝင်မီဒီယာအများအပြားမှ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ဖော်ပြခဲ့သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ အင်တာနက်က စိတ်လှုပ်ရှားစရာတွေ ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။ ကြေငြာချက် ထုတ်ပြီးသည်နှင့် ၎င်းသည် ထိပ်တန်းရေပန်းစားသော ရှာဖွေမှုသုံးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်လာသည်။

[ဘာလို့ အဲဒီနေရာမှာ ထပ်ပြီး ရန်ဖြစ်နေကြတာလဲ]

[ကျန်းဟိုင်မြှားနတ်ဘုရားက ကျိန်းသေ အနိုင်ရမှာပဲ]

[ဘယ်သူ့မြားပစ်စွမ်းရည် ပိုကောင်းမယ်ထင်လဲ]

ထိုသတင်းက လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး မကြာမီမှာပင် တစ်မြို့လုံး သိရှိသွားခဲ့သည်။

"တကယ်ပဲ သူတို့က ကြေငြာလိုက်တာလား"

ချင်းယန် သူ့ခြေထောက်တွေကို ခုံတန်းလေးတစ်ခုပေါ် ဆန့်ထိုင်ရင်း အတော်လေး အံ့သြသွားသည်။ ကြယ်သိုင်းရဲစခန်းက ဒါကို ဖိနှိပ်ထားမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာပင်။ ဒါပေမယ့် အခုကြေညာလိုက်မယ်လို့ လုံးဝကို မမျှော်လင့်ထားပါဘူး။

"ရှောင်ပိုင် မင်းဘယ်လိုထင်လဲ?"

"ရှောင်ပိုင်?"

တုံ့ပြန်မှုမရှိ။ ချင်းယန် ရှောင်ပိုင်ရှိရာဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သေးငယ်သည့် အမိုက်စား မြေခွေးတစ်ကောင်သည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် လဲလျောင်းနေပြီး ၎င်း၏ဦးခေါင်းကို တွန်းထုတ်ကာ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဆွဲဖတ်နေသဖြင့် ပြင်ပကမ္ဘာကို သတိမမူမိပေ။

"ဘာကြည့်နေတာလဲ?"

ချင်းယန် သူမဆီ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ငါလည်း ကြည့်ပါရစေ"

ဒါပေမယ့် သူချဉ်းကပ်လာချိန်မှာတော့ ရှောင်ပိုင်က စာအုပ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာ တွေ့လိုက်ရလေ၏။

"သခင် ကြည့်ခွင့်မရှိဘူး!"

"ပြေးမယ်ပေါ့?"

ချင်းယန် ရှောင်ပိုင်လည်ပင်းကို ချုပ်ကာ လွယ်လွယ်ကူကူ မြှောက်လိုက်ပြီး စာအုပ်ကို လုယူပစ်လိုက်သည်။

"သရုပ်ဆောင် ကိုယ်တိုင် ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း"

"?"

ချင်းယန် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ရှောင်ပိုင်ရဲ့ လက်နှစ်ဖက်ကို ကိုင်ထားပြီး သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာလို့ ဒီစာကိုဖတ်နေတာလဲ"

"သခင်ပဲ အဲ့လိုပြောတာ မဟုတ်ဘူးလား... ဒီနတ်သမီးက တုံးတယ်! နင့်ရဲ့ နောက်ခြေထောက် မဖြစ်ချင်ဘူး!"

ချင်းယန်: "..."

...

တလီတောင်များ။

သစ်တောများက ပင်လယ်ကဲ့သို့ လှိုင်းထလာသည်။ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနဲ့ လူတစ်ယောက် ထင်းရှူးတောထဲသို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။

သူသည် တောင်တန်းတစ်ခုလုံးကို စူးစမ်းလေ့လာကာ ဒဏ်ရာရနေသော ကြယ်သားရဲကောင်များကို ဖြတ်ကာ သူ့အကြည့်များကို ခြုံငုံသုံးသပ်နေသည်။

သားရဲဒီရေတက်ချိန်မှစ၍ တလီတောင်၏ သားရဲများ အသေအပျောက်များစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

"အကုန်လုံး အမှိုက်တွေ!"

နောက်ထပ် မည်းမှောင်သော အသွင်အပြင် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့အနားတွင် စုရုံးကာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

“သခင်ကျားဖြူ.... ငယ်သား အခုပဲ သတင်းရလာပါတယ်...အဓိပတိမဟာမိတ်ရဲ့ အဓိပတိ လျိုဝူရွှမ်း ကျန်းဟိုင်ကို ရောက်နေပါပြီ"

"အိုး? အဲဒီကောင်စုတ်လေးက ကျန်းဟိုင်မှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ကျားဖြူက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ကျန်းဟိုင်ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ"

ဝတ်ရုံနက်: “အရင်က သတင်းတွေကို အခြေခံရရင်တော့ သူက မြှားနတ်ဘုရားရဲ့ နောက်ခံကို သိသွားပုံပါပဲ... လီရွှေရေကန်မှာ သုံးရက်အတွင်း တိုက်ပွဲတစ်ခုလုပ်ဖို့ စီစဉ်ပြီးပါပြီ”

"ဒါပဲလား... ဒီကျန်းဟိုင် မြှားနတ်ဘုရားက လျိုဝူရွှမ်းနဲ့ တကယ်ကို ဘာမှမဆိုင်ဘူးထင်တယ်"

အဓိပတိကျားဖြူက မြို့ဧရိယာဆီသို့ မျှော်ကြည့်ရင်း စဉ်းစားနေသည်။

"ငါတို့ သားရဲနတ်အရှင် ဂိုဏ်းထဲက တစ်ယောက်ကို သတ်ရဲတဲ့ ဒီမြှားနတ်ဘုရား ထွက်လာရင် ဒီတစ်ခါတော့ ငါ သူ့ကို လုံးဝ အလွတ်မပေးဘူး!"

All Chapters