အဆင့်တက်ရာ လမ်းကြောင်း
Vol. 4 Ch. 43
"မိုရှောင်ရှောင်း ရဲ့ နာမည် က တကယ် အသုံးဝင် တာပဲနော်"
ဝင်လာပြီးနောက် ထန်ထျန်းက အံ့အားသင့် စွာ ပြောသည်။
ခုနက တံခါး မှာရှိတဲ့ စောင့် က ခေါင်းမော့ ပြီး မာန အပြည့်နဲ့ ကြည့် နေခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ ထန်ထျန်းက မိုရှောင်ရှောင်း ရဲ့ နာမည် ကို ပြောလိုက်တဲ့အခါ သူက ချက်ချင်း ပြုံးရွှင် တဲ့ မျက်နှာကို ပြောင်းလိုက်ပြီး သူတို့ကို ယဉ်ကျေးစွာ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။
ရှေ့ နဲ့ နောက် အရမ်း ကွာခြား လှသည်။
"သူက ငါ တို့ ဟန်ဆောင် နေမှာကို မကြောက်ဘူးလား"
ထန်ထျန်းက မေးသည်။
ဝမ်ကျိယွီက ပြုံး ပြီး ပြောသည်။ "အရင်က ဒီလို ကိစ္စ မျိုး တကယ် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်။ တချို့လူတွေက မိုရှောင်ရှောင်း ရဲ့ နာမည် ကို သုံးပြီး လှည့်ဖြား ခဲ့ကြတယ်"
"ပြီးတော့ ရက်အနည်းငယ် အတွင်းမှာ သူတို့အားလုံး ပျောက်ကွယ် သွားကြတယ်"
"အဲဒီနောက်မှာ ဘယ်သူမှ ထပ်ပြီး ဟန်ဆောင် ဖို့ မလုပ် ရဲတော့ဘူး"
ထန်ထျန်း တုန်လှုပ် သွားသည်။ အဲဒီလူက တကယ်ပဲ ပြတ်သား တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် ရှိသူပင်။
သူတို့က ပတ်သက် ဖို့ မလွယ် ဘူးလို့ ထင်ရသည်။
"တကယ်တော့ ထိပ်ဆုံး က လူအနည်းငယ်က အတူတူပါပဲ"
ဝမ်ကျိယွီက ပြောသည်။ "သူတို့က အာဏာ ကို ကိုင်ထားတယ်။ ဩဇာအာဏာ ကြီးမားတယ်။ ပြီးတော့ အဆုံးမဲ့ လောက်နီးပါး ချမ်းသာမှု တွေ ရှိတယ်။ ဘယ်သူမှ သာမန်လူ မဟုတ်ကြဘူး"
"ခိုင်မာ တဲ့ နောက်ခံ မရှိရင် လွယ်လွယ်ကူကူ မပတ်သက် တာ အကောင်းဆုံး ပဲ"
ထန်ထျန်းက ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ "ငါ က တခြားသူကို ဒုက္ခ မပေးတတ်ဘူး"
သူက မိုက်မဲ တာ မဟုတ်ပေ။ အရူး လို ထင်ရာစိုင်း ပြီး ဘယ်သူနဲ့မဆို တိုက်ခိုက် ချင်နေရင် ဘယ်နား အလောင်းကောက်ရမှန်း သိမှာမဟုတ်ပေ။
သူတို့နှစ်ယောက် လမ်း လျှောက် ရင်း စကားပြော ရင်း ပင်မ ပွဲခန်းမ ထဲကို ဝင်လာကြသည်။
ဒီနေရာက အရမ်း ကြီးမား တဲ့ ဥယျာဉ် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ရှုခင်း က ထူးခြား သည်။ ပန်းပင် နဲ့ သစ်ပင် တွေတောင်မှ တာအို အရိပ်အယောင် လေးတွေ ရှိသည်။ နွေဉီး ပန်းခြံ နဲ့ အဆင့် လုံးဝ မတူပေ။
သူတို့ နောက်ကျမှ ရောက်လာတာ ဖြစ်သည်။ အခုချိန်မှာ လူအများကြီး ရှိ နေကာ တချို့က ထိုင် နေကြသည်။ တချို့က ရပ် နေကြကာ ရယ်မော ပြီး စကားပြော နေကြသည်။
ထန်ထျန်းက နားစွင့် ကြည့်လိုက်တော့ "မင်းက မြင့်မြတ် တယ်၊ မင်းက မြင့်မြတ် တယ်" လိုမျိုး အဓိပ္ပာယ်မရှိ တဲ့ စကားမျိုးကို မကြား ရတော့ပေ။ လူတိုင်း ဆွေးနွေး နေကြတာက တော်တော်လေး မှန်ကန် တဲ့ ကိစ္စတွေပင်။
ပြီးတော့ သူတို့ထဲက အများစုရဲ့ အော်ရာ က ပြင်းထန် သည်။ ဘေးနားက ဧည့်သည် တွေကလည်း သာမန် မဟုတ်ကြပေ။အမြင့် နေရာမှာ ရှိသူတွေ ဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့် ရုံနဲ့ သိနိုင်သည်။
ဒါပေမဲ့ ထန်ထျန်းက ဆက်လက် ပြီး ဝင်ဆံ့ နိုင်ခြင်း မရှိသေးတာကြောင့် လူမရှိ တဲ့ နားနေဆောင် တစ်ခုကို ရှာပြီး ဝမ်ကျိယွီတို့နဲ့အတူ ထိုင် လိုက်သည်။
"ဂုဏ်ပြုပွဲ ဘယ်တော့ စ မှာလဲ"
ထန်ထျန်းက မေးသည်။
ဝမ်ကျိယွီက ရယ်ရမလို ငိုရမလို မျက်နှာနှင့် "မင်း ဘာလို့ ဒီလောက် စိတ်လော နေတာလဲ"
"ဂုဏ်ပြုပွဲ က ဖလှယ်ပွဲ ပြီးဆုံးမှပဲ စ မှာ။ အဲဒါက နောက်ဆုံး အစီအစဉ်ပဲ"
"အဲဒီမတိုင်ခင် ဂိုဏ်းချုပ်လေး က တစ်ခုခု ပြော လိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ဧည့်သည် တွေက အချင်းချင်း ဖလှယ် ကြလိမ့်မယ်"
"ပြီးတော့ ဧည့်သည် အဓိက တပည့် စိန်ခေါ်ပွဲ၊ ရတနာ အရောင်းအဝယ် စတဲ့ အစီအစဉ်တွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်"
ထန်ထျန်း နား က လှုပ် သွားသည်။ "ရတနာ အရောင်းအဝယ်"
"အဲဒါက ဘာလဲ"
ဝမ်ကျိယွီက ရှင်းပြသည်။ "နွေဉီး ပန်းခြံ ရဲ့ ရှားပါးရတနာ များ ပြပွဲ လို အရောင်းအဝယ် ပွဲ မျိုးပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်ရဲ့ အဓိကအချက် က 'ရတနာ' တွေပဲ။ အရည်အသွေး နဲ့ ဈေးနှုန်း က ရှားပါးရတနာ များ ပြပွဲ နဲ့ လုံးဝ မယှဉ် နိုင်ဘူး"
ထန်ထျန်းက စားပွဲကို ရုတ်တရက် ရိုက် လိုက်ရာ ဝမ်ကျိယွီ လန့် သွားသည်။
"သောက်ကျိုးနဲ မင်း ဘာလို့ စောစော ကတည်းက မပြောတာလဲ"
"ရတနာ အရောင်းအဝယ် ရှိတယ်ဆိုတာ သိရင် တစ်စက္ကန့် လောက် တွန့်ဆုတ် နေတာကတောင် ဖလှယ်ပွဲ ကို မလေးစား ရာ ရောက်သွားလိမ့်မယ်"
ဂုဏ်ပြုပွဲ က စနစ် ကို နှိုးဆွ နိုင်မလားဆိုတာ မသေချာ သေးပေ။ ဒါပေမဲ့ ရတနာ အရောင်းအဝယ် က ပုံမှန် အရောင်းအဝယ် ထဲမှာ လုံးဝ ပါဝင်သည်။
ဝမ်ကျိယွီ ခဏ လောက် ကြောင် သွားပြီးနောက် ပြောသည်။ "အစ်ကိုထန်၊ မင်း ရဲ့ အာရုံ က ဘာလို့ သာမန်လူ တွေနဲ့ အမြဲ မတူ နေရတာလဲ"
"ရတနာ အရောင်းအဝယ် က ဖလှယ်ပွဲ ရဲ့ အလှဆင်ခြင်း တစ်ခုသာသာပဲ။ အရေးကြီးဆုံး က သတင်းအချက်အလက် နဲ့ တာအိုဆွေးနွေး တာပဲ"
"ဒါကမှ အဓိက အစီအစဉ် ပဲ"
သူက ထန်ထျန်းရဲ့ အတွေး ကို တကယ်ပဲ လိုက် လို့ မရပေ။
ထန်ထျန်းက နှုတ်ခမ်းမဲ့ပြီး ပြောသည်။ "ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို ရှေ့က စိန်ခေါ်ပွဲ တွေက ဘာတွေ လုပ်တာလဲဆိုတာ မင်း ပြောပြပါအုံး"
ဝမ်ကျိယွီက ထန်ထျန်းရဲ့ ဂရုမစိုက် တဲ့ ပုံကို ကြည့်ပြီး နဖူး ကို ပွတ် လိုက်သည်။ "ဧည့်သည် စိန်ခေါ်ပွဲ က ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တွေ ခေါ်လာတဲ့ ဧည့်သည် တွေကြားက တာအို ပြိုင်ပွဲ ပဲ"
"အဓိက တပည့် စိန်ခေါ်ပွဲ ကတော့ 'သန့်စင်တဲ့ တပည့်' တွေကြားက တိုက်ပွဲ ကိုပဲ ရည်ညွှန်းတာ"
"ပြီးတော့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် စိန်ခေါ်ပွဲ က ဧည့်သည် နဲ့ သန့်စင်တဲ့ တပည့် တွေကြားက ပြိုင် ပွဲ ဖြစ်ပြီး ဒါက အပြင်းထန်ဆုံး နဲ့ အစိတ်ဝင်စား စရာ အကောင်းဆုံး ပြိုင်ပွဲ ပဲ"
"ဒီ အစီအစဉ်တွေက အဓိကအားဖြင့် ဒီနှစ်ရဲ့ အဓိက တပည့် တွေရဲ့ စွမ်းအား ကို စစ်ဆေး ပြီး နောင်လာမယ့် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ ပြိုင် ပွဲ အတွက် ပြင်ဆင် တာ"
ထန်ထျန်းက ခြေထောက် တစ်ဖက်ကို တစ်ဖက်ပေါ် တင် ပြီး ဂရုမစိုက်စွာ ပြောသည်။ "ငါ နဲ့တော့ သိပ် မပတ်သက် ဘူးလို့ ခံစားနေ ရတုန်းပဲ"
တိုက်ခိုက် တာတွေထက် ငွေအများကြီး သုံးပြီး တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် သုံးစွဲမှုအမှတ် စုဆောင်းတာက ပိုပြီး ပျော်စရာ ကောင်းသည်။
ဝမ်ကျိယွီက ခေါင်းခါသည်။ "အစ်ကိုထန်က ထပ်ပြီး တိုးတက် ဖို့၊ ဝူဒင် နန်းတော် မှာ ဆက် လေ့လာ ဖို့ မစဉ်းစား ဖူးဘူးလား"
ထန်ထျန်း ချက်ချင်း ကြောင် သွားသည်။ "ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တွေမှာ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ ပြိုင် ပွဲ မှာ ပါဝင်ခွင့် အရည်အချင်း မရှိဘူး။ ဝူဒင် နန်းတော် ကို ဝင် နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ မပြောခဲ့ဘူးလား"
ဝမ်ကျိယွီက ရှင်းပြသည်။ "ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တွေက ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ ပြိုင် ပွဲ ကနေ ဝင်လို့ မရဘူးဆိုတာ မှန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ တခြား နည်းလမ်း တွေ ရှိသေး တယ်"
"ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တွေရဲ့ ဂိုဏ်းထဲ ဝင်နိုင်ဖို့ အတွက် လိုအပ်ချက် တွေ ရှိတယ်"
"ပထမအချက် က ဂိုဏ်းအတွက် ပံ့ပိုးမှု ပေးရမယ်။ လုံလောက်တဲ့ ပံ့ပိုးမှုအမှတ် ရှိရမယ်"
"ဒါ့အပြင် ဒုတိယ လိုအပ်ချက် က လက်အောက်ခံ ဧည့်သည် အနည်းဆုံး သုံးဦး က ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ ပြိုင် ပွဲ ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဝူဒင် နန်းတော် ထဲကို ဝင် ရမယ်"
"ကျင့်ကြံမှု ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်စေ၊ ဘယ်လောက် ကြာ သည်ဖြစ်စေ၊ ဒီ အခြေအနေ နှစ်ခု ကို ပြည့်မီ ရုံနဲ့ အဆင့်တိုးမြှင့် နိုင်ပြီ"
ထန်ထျန်း အံ့အားသင့် သွားသည်။
သူ ဒီ ကိစ္စ ကို တကယ် မသိ ခဲ့ပေ။
လီဟုန် သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းတုန်းက မေ့လျော့ ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်သည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ ကိုယ်တိုင်က ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် မဟုတ်လို့ပင်။
ဒီလိုဆိုရင်...
ထန်ထျန်းက အဆင့် တက် ခြင်း ကို သိပ် မစွဲလမ်း ပေ။ ဒါပေမဲ့ ဝင်ရောက်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိရင် ကြိုးစား ပေမည်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီနေရာက ပိုပြီး ကျယ်ပြန့် တဲ့ စင်မြင့် တစ်ခု ပင်။
အနည်းဆုံးတော့ သုံးစွဲ ရမယ့် အခွင့်အရေး နဲ့ အဆင့် က ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း ထက် အများကြီး ပို မြင့် မှာ သေချာသည်။
"ပံ့ပိုးမှုအမှတ် ဘယ်လောက် လိုလဲ"
ထန်ထျန်းက မေးသည်။
ဝမ်ကျိယွီက "တစ်ထောင်" ဟု ပြောသည်။
"ပံ့ပိုးမှုအမှတ် ကို တိုင်းတာ ဖို့ နည်းလမ်း အများကြီး ရှိတယ်။ ဂိုဏ်း တည်ဆောက်မှု မှာ ပါဝင်တာ၊ စီမံခန့်ခွဲမှု တွေ လုပ်တာ စတာတွေ အားလုံး ရတယ်"
"ဒါပေမဲ့ အရှင်းလင်းဆုံး နဲ့ အလွယ်ဆုံး နည်းလမ်း ကတော့ ဂုဏ်ပြုပွဲ ပဲ။ ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်သောင်း ကို ပံ့ပိုးမှုရမှတ် တစ်မှတ် နဲ့ လဲလှယ် နိုင်တယ်"
ထန်ထျန်း ကြောင် သွားသည်။ "ဒီလောက်တောင် နည်း တာလား"
ဝမ်ကျိယွီက ပြုံး သည်။ "ဒီလို အဆင့်အတန်း ကိစ္စတွေကို ဆွေးနွေး တဲ့အခါ ပုံမှန်အားဖြင့် ပြောတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက် က အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက် ကို ရည်ညွှန်းတာပါ"
ထန်ထျန်း အော် ဟု ပြောပြီးနောက် တွက်ချက်သည်။
အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်သောင်း က အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်ဆယ် ဘီလီယံ ဖြစ်ပြီး ပံ့ပိုးမှုအမှတ် တစ်ထောင် က ၁၀ ထရီလီယံ ပင်။
တကယ်ပဲ သေးငယ် တဲ့ ပမာဏ မဟုတ်ပေ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့ရဲ့ အခု လက်ရှိ ချမ်းသာမှု က ဘီလီယံ နှစ်ရာကျော် ပဲ ရှိသေးတာပင်။
ကြည့်ရတာ ပိုက်ဆံရှိ တဲ့ လူတွေက ပိုများ နေတုန်းပဲပင်။
တစ်ဆယ် ထရီလီယံ က သူ့အတွက် ဖြေရှင်း ရ လွယ် နေတုန်းပင်။
ဒါပေမဲ့ ဧည့်သည်...
အများဆုံး တွက်ကြည့်ရင် ထန်ထျန်းမှာ ဧည့်သည် လေးယောက်ပဲ ရှိသေးသည်။ ခွန်အား က ထိပ်တန်း မဟုတ်ပေ။ ပြီးတော့ သူက အဖွဲ့ ကို ထပ်တိုး ဖို့ ယာယီ အစီအစဉ် မရှိသေးပေ။
နောက်တစ်ကြိမ် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ ပြိုင် ပွဲ မတိုင်ခင် တစ်နှစ်ကျော် ပဲ ကျန်တော့သည်။ သင့်လျော် တဲ့ လူ အချို့ကို အဲဒီမတိုင်ခင် ရှာ နိုင်မလား မသိပေ ။
ဘယ်မှာ ရှာ ရမလဲ
ခဏ လောက် စဉ်းစား ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ရှုပ်ထွေး နေတဲ့ အတွေး တွေကို ရှင်း လိုက်သည်။
တော်ပြီ၊ တစ်ဆင့်ချင်း သွားရမှာပေါ့ ။ ပြန်ရောက်ရင် ရှောင်းရွှယ် တို့ကို ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ ပြိုင် ပွဲ မှာ ပါဝင် ချင်လားလို့ အရင် မေး ကြည့်ရမယ်။
မပါချင်ရင် တခြားလူ ရှာ မယ်။
ပါချင်ရင် သူတို့ရဲ့ ခွန်အား ကို ပိုပြီး မြန်မြန် တိုးတက် လာအောင် နည်းလမ်း ရှာရမယ်။
ပိုက်ဆံ လုံလောက် ရင် မဖြစ်နိုင် တဲ့ နည်းလမ်း ကိုတောင် ဖန်တီး နိုင်တယ်လို့ ထန်ထျန်း ယုံကြည်သည်။
စဉ်းစား နေတုန်းမှာ ဥယျာဉ် ထဲက လူတွေက ပိုပြီး ပိုများ လာခဲ့သည်။
မကြာခင်မှာပဲ ဖလှယ်ပွဲ တရားဝင် စတင်ခဲ့သည်။