ဂိုဏ်းချုပ်လေး
Vol. 4 Ch. 44
လမ်းညွှန်မှုနဲ့အတူ ထန်ထျန်းက ခမ်းနား တဲ့ ခန်းမ တစ်ခုထဲကို ရောက်လာခဲ့သည်။
ခန်းမထဲကို နှစ်ယောက် ပဲ ခေါ်ခွင့် ရှိတာ ကြောင့် ထန်ထျန်းက လန်ယွီ ညီအစ်မတွေကို အပြင်မှာ နေခွင့် ပေးခဲ့ပြီး ရှောင်းရွှယ် နဲ့ ဝမ်ကျိယွီ ကို ခေါ်လာခဲ့သည်။
ခန်းမက အရမ်း ကျယ်ဝန်း ပြီး နေရာပေါင်း တစ်ရာကျော် က ကွဲပြား တဲ့ နေရာ တွေမှာ ဖြန့်ကျက် ထားသည်။
ထန်ထျန်းက မနီးမဝေး နေရာတစ်ခုကို ရွေး ပြီး ရှောင်းရွှယ် တို့နဲ့အတူ ထိုင် လိုက်သည်။
မကြာခင်မှာပဲ ခန်းမထဲမှာ လူတွေ ပြည့် သွားသည်။ အများစုက မျက်လုံးမှိတ် ပြီး အနားယူ နေကြသည်။ စကားပြောရင်တောင် တိုးတိုး ပြောကြပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီက အရမ်း လေးနက် နေကြသည်။
ခဏအကြာမှာ ထူးချွန် တဲ့ အသွင်အပြင် ရှိသူ အများအပြားက တခြား ဝင်ပေါက် ကနေ ဝင်လာပြီး အပေါ်ဆုံး နေရာမှာ တစ်ယောက်ချင်းစီ ထိုင် လိုက်ကြသည်။
မိုရှောင်ရှောင်း က ဒီအထဲမှာ ပါဝင်သည်။
သူမအပြင် ရင်းနှီး တဲ့ မျက်နှာ ဖြစ်တဲ့ ကျင်းဟန် လည်း ပါဝင်ပြီး မိုရှောင်ရှောင်း ဘေးမှာ ဘယ်ဘက်ဆုံး နေရာမှာ ထိုင် နေသည်။
"ချန်စစ်ရို ဒီနေ့ မလာ ဘူးပဲ"
ဝမ်ကျိယွီက တိုးတိုး ပြောသည်။ "ကျင်းဟန် နဲ့ မိုရှောင်ရှောင်း ကို မင်း သိပြီးသား ဖြစ်မှာပါ။ ကျန်တဲ့ လေးယောက် ကတော့ သခင်လေး လေးဦး ပဲ"
"မိုရှောင်ရှောင်း ရဲ့ ညာဘက် မှာ အပြာရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ထားတဲ့သူက လုချန်းကျီ ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းရဲ့ အင်အားကြီးဆုံး သခင်လေး နှစ်ဦးထဲက တစ်ဦးပေါ့ "
"လုချန်းကျီ ရဲ့ ညာဘက် မှာ ထျန်းယန်ရှန်း ရှိတယ်။ လူချန်ဂီ နဲ့ မနိမ့်မမြင့် ပဲ။ ဒီလူက စိတ်ဆိုးတတ်တယ့် စိတ်ထား ရှိလို့ သူ့နဲ့ တွေ့ တဲ့အခါ သတိထား"
"ထျန်းယန်ရှန် ရဲ့ ညာဘက် မှာ အနောက်တောင်ထိပ် က တုယွမ်ချင်း ရှိတယ်။ အငယ်ဆုံး သခင်လေး ဖြစ်ပြီး ငွေကြေး အရင်းအမြစ် အရမ်း ချမ်းသာ တယ်"
"ညာဘက်ဆုံး မှာ မြောက်တောင်ထိပ် က ကွမ်းမုန့် ရှိတယ်။ ရင့်ကျက် ပြီး တည်ငြိမ် တယ်။ နောက်ခံ ခိုင်မာပြီး လူမှု ဆက်ဆံရေး လည်း ကျယ်ပြန့် တယ်"
သူက ထန်ထျန်းကို တစ်ယောက်ချင်းစီ မိတ်ဆက်ပေးသည်။
ထန်ထျန်းလည်း သူတို့ရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဍာန် တွေကို စိတ်ထဲ မှာ မှတ်ထားလိုက်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် သူတို့ အနည်းငယ် က ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တွေ ရောက်ရှိနိုင်တဲ့ အမြင့်ဆုံး အဆင့် ပင်။
"အလယ်က နေရာက ဘယ်သူ့အတွက်လဲ"
လုချန်းကျီ နဲ့ ထျန်းယန်ရှန်း ကြားမှာ နေရာလွတ် တစ်ခု ရှိပြီး အခုထိ ဘယ်သူမှ မလာသေးပေ။
"ဒါက ငါ တို့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်လေး ယွင်ခုံး အတွက်ပဲ"
ဝမ်ကျိယွီက ပြုံး သည်။ "ဘယ်သူတွေ ဘယ်လိုပဲ ပြောင်းလဲ သွားပါစေ၊ လူငယ်မျိုးဆက်ရဲ့ အမြင့်ဆုံး နေရာ က ဂိုဏ်းချုပ်လေး အတွက်ပဲ "
ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်သည်။
ဒါက ဂိုဏ်းချုပ်လေး ရဲ့ အဆင့်အတန်း နဲ့ ကိုက်ညီ သည်။
မကြာခင်မှာပဲ မီးခိုးရောင် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်စုံ ဝတ်ထားတဲ့ လူငယ် တစ်ဦးက အပြင်ဘက်ကနေ ဝင်လာပြီး တည့်တည့် အလယ် နေရာမှာ ထိုင် လိုက်သည်။
ဒါက ထန်ထျန်း ဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်လေး ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတာပင်။
စိတ်ကူး ထားတာနဲ့ နည်းနည်း ကွဲပြား နေသည်။
ယွင်ခုံး က အရမ်း ရိုးရိုး ဖြစ်နေပုံရကာ အပြင်မှာ ပစ် ထားလိုက်ရင် သာမန်လူ တွေနဲ့ ဘာမှ မကွာလှပေ။
စကားပြောတဲ့အခါ နှုတ်ခမ်းထောင့် မှာ ဖျော့တော့တဲ့ အပြုံး တစ်ခု အမြဲရှိ နေပြီး မာနကြီး တဲ့ ပုံစံ မျိုး မရှိ ပေ။
အချုပ်အားဖြင့် သူက နွေးထွေး တဲ့ ခံစားချက် ကို ပေးသည်။
"ဒီလောက်များတဲ့ ပါရမီရှင် တွေနဲ့ သခင်လေး တွေကို ချုပ်ကိုင် ထားနိုင်ပါ့မလား"
ထန်ထျန်းက တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် စဉ်းစားသည်။
ဂိုဏ်းချုပ်လေး ထိုင် လိုက်တာနဲ့ ဒီ ဖလှယ်ပွဲ တရားဝင် စတင် ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာ လိုက်သည်။
"တာအို မိတ်ဆွေများအားလုံး မင်္ဂလာပါ"
"ပထမဆုံးအနေနဲ့ မင်း တို့အားလုံး ရောက်ရှိ လာတာကို ကျေးဇူးတင် ပါတယ်။ မင်း တို့ တစ်ယောက်ချင်းစီက ဂိုဏ်းအတွက် မရှိမဖြစ် အရေးကြီး တဲ့ သော့ တွေ ပဲ"
"တစ်ဂိုဏ်းတည်း က ညီအစ်ကို မောင်နှမ များဖြစ်ကြတာကြောင့် လက်တွဲ လုပ်ဆောင်ပြီး ပိုပြီး လှပ တဲ့၊ ပိုပြီး သဟဇာတ ဖြစ်တဲ့ ကျင့်ကြံရာ နေရာ တစ်ခုကို ဖန်တီး သင့်ပါတယ်..."
ထန်ထျန်း စိတ်ကူး ထားတဲ့အတိုင်းပဲ ယွင်ခုံး ရဲ့ စကားပြော ပုံက မမြန်မနှေး ဘဲ ကျောက်စိမ်း လို နူးညံ့ ပြီး လေသံ က အရမ်း နွေးထွေး သည်။ လူတွေကို နွေဦးလေ တိုက်ခတ်သလို ခံစားရစေသည်။
ဒါပေမဲ့ ခန်းမထဲက လူအားလုံး၊ သခင်လေး အချို့ အပါအဝင်၊ လေးနက် တဲ့ ဟန်ပန် နဲ့ လေးစားမှု ရှိတဲ့ အမူအရာ တွေနဲ့ အာရုံစိုက် နားထောင်နေကြပြီး ပေါ့ဆမှု ဒါမှမဟုတ် ရိုင်းပျမှု တစ်ခုမှ မပေါ် ခဲ့ပေ။
ဂိုဏ်းချုပ်လေး ရဲ့ ဩဇာအာဏာ က သူ့ရဲ့ နူးညံ့မှု ကြောင့် အနည်းငယ်မျှ လျော့ကျသွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ယွင်ခုံး ဆွေးနွေး တဲ့ အကြောင်းအရာ က ဝမ်ကျိယွီ ပြောခဲ့တာနဲ့ ဆင်တူ သည်။
အဓိက အချက် ကတော့ တစ်နှစ်ကျော် ကြာရင် ကျင်းပမယ့် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ ပြိုင် ပွဲ ပင် ဖြစ်သည်။
အဲဒီအချိန်မှာ ဝူဒင် နန်းတော် ရဲ့ လက်အောက်ခံ ဂိုဏ်းပေါင်း တစ်ရာကျော် က သူတို့ရဲ့ အထူးချွန်ဆုံး အဓိက တပည့် တွေကို စေလွှတ်ပြီး ပါရမီရှင် တွေကြားက ထိပ်တန်း တိုက်ပွဲ တစ်ခုကို ကျင်းပလိမ့်မည်။
ထူးချွန် သူတွေကို ဝူဒင် နန်းတော် ထဲကို ပိုပြီး နက်ရှိုင်း တဲ့ ကျင့်ကြံမှု အတွက် ရွေးချယ် လိမ့်မည်။
ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းက တည်ထောင် တဲ့ အချိန် နည်းတာကြောင့် အရင် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ ပြိုင် ပွဲ တွေမှာ စွမ်းဆောင်ရည် က အရမ်း ဆိုးရွား ပြီး အောက်ဆုံးနီးပါး မှာပဲ ရှိခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ ယွင်ခုံး ဂိုဏ်းချုပ်လေး ဖြစ်လာပြီးနောက် နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော် အတွင်းမှာ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် က လျင်မြန်စွာ တက် လာပြီး အလယ်အလတ် အဆင့်ရဲ့ အထက် ကို ရောက်ရှိခဲ့သည်။
ဒါက အံ့သြစရာပင်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဝူဒင် နန်းတော် ရဲ့ လက်အောက်ခံ ဂိုဏ်း တွေထဲမှာ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင် ဒါမှမဟုတ် ထောင်ပေါင်းများစွာ တည်ထောင် ခဲ့တဲ့ ဂိုဏ်းကြီး တွေ များစွာ ရှိသည်။
သူတို့ကို အနိုင်ယူ နိုင်တာက ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းအတွက် အရမ်း ထူးချွန် နေပြီ ဖြစ်သည်။
ဒီအထိဆိုရင် ထန်ထျန်းလည်း အနည်းငယ် သဘောပေါက် သွားသည်။ ယွင်ခုံး က ဘာလို့ သာမန် လို ပုံရပြီး တခြားသူတွေက သူ့ကို ဒီလောက် လေးစား ကြတာလဲဆိုတာကိုပင်။
ဒီလို အံ့သြ ဖွယ်ရာ ကို အကောင်အထည်ဖော် နိုင်တာက မရိုးရှင်း တာ သေချာသည်။
ဆွေးနွေးချိန် က အရမ်း ကြာ ခဲ့ ပေမဲ့ လူတွေ ငြီးငွေ့ သွားခြင်း မရှိပေ။ အိပ်ငိုက် နေသူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ပေ။
ယွင်ခုံး ရဲ့ စကားပြော ပုံက ရှင်းလင်း ပြတ်သားသည်။ အဓိက တပည့်၊ ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့်၊ ဧည့်သည် စသည်တို့ကို ကောင်းမွန်စွာ အကဲဖြတ် ခဲ့ပြီး အနာဂတ် အတွက် ကောင်းမွန် တဲ့ မျှော်မှန်းချက် တွေကိုလည်း ဖော်ပြခဲ့သည်။
"မင်း တို့အားလုံးရဲ့ ပူးပေါင်း ကြိုးပမ်းမှု အောက်မှာ ဂိုဏ်းက ပိုပြီး မြင့်မား တဲ့ ထိပ်ဆုံး ကို သွား နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်"
ယွင်ခုံး က နောက်ဆုံးမှာ နိဂုံးချုပ် ခဲ့သည်။
ပြောပြီးနောက် သူက ခန်းမကနေ ထွက်ခွာ သွားသည်။ မိုရှောင်ရှောင်း နဲ့ သခင်လေး အချို့လည်း တစ်ဦးပြီး တစ်ဦး ထွက်ခွာ သွားကြသည်။ ထို့နောက် တခြားလူတွေလည်း တဖြည်းဖြည်း လူစုခွဲ သွားကြသည်။
ခန်းမကနေ ထွက်လာ ပြီး ထန်ထျန်းက ရှည်လျား တဲ့ သက်ပြင်း တစ်ချက် ချ လိုက်သည်။
ဒီ လောက ကို ရောက်ပြီးနောက် ခေါင်းဆောင် တွေ အစည်းအဝေး လုပ်တဲ့ ဒီလို မြင်ကွင်း မျိုးကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံတွေ့ရတာ ဖြစ်သည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ"
ဝမ်ကျိယွီက မေးသည်။
ထန်ထျန်းက ခေါင်းအနည်းငယ် ခါသည်။ "ဘာမှ မဟုတ်ဘူး၊ စိတ်ကူးထားတာနဲ့ နည်းနည်း မတူ လို့ပါ"
"လူငယ်မျိုးဆက်ရဲ့ စုဝေးပွဲ က ပိုပြီး... တက်ကြွ လိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင် ခဲ့တာ"
တကယ်တော့ သူ ရည်ရွယ် ခဲ့တာက ပိုပြီး သိမ်မွေ့ သည်။ သူ ထင် ခဲ့တဲ့ လူငယ်တပည့် စုဝေးပွဲ က နွေဉီးပန်းခြံ လိုမျိုး လူတွေ စုဝေး ပြီး အနိုင်ယူ ဖို့ ကြိုးစား ကြလိမ့်မည်။ စားပွဲကိုရိုက် တာ၊ ခုံကို ခွဲ တာတွေက ပုံမှန် ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာပင်။
"ခဏနေရင် တက်ကြွ လာလိမ့်မယ်"
ဝမ်ကျိယွီက ထန်ထျန်းရဲ့ ဆိုလိုရင်း ကို နားမလည် ခဲ့ပေ။ "ဂိုဏ်းချုပ်လေး နဲ့ သခင်လေး တွေရဲ့ အဆင့်အတန်း နဲ့ အနေအထား က အရမ်း မြင့် တယ်။ သာမန်တပည့်တွေနဲ့ သေချာ ပေါက် တူ မှာ မဟုတ်ဘူး"
"စိန်ခေါ် ပွဲ ရောက်တဲ့အခါ တခြားသူတွေရဲ့ နေရာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ပိုပြီး စိတ်ဝင်စား ဖို့ ကောင်းလာမှာ သေချာတယ်"
ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး လန်ယွီ တို့ကို ခေါ်ပြီး ဒီနေရာကနေ ထွက်သွား ဖို့ ပြင်လိုက်သည်။
ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာ အပြာရောင် ပုံရိပ် တစ်ခုက သူ့ရှေ့မှာ ရပ် လိုက်သည်။
ဒါက လုချန်းကျီ ပင်။
"မင်း က ထန်ထျန်း လား"
လုချန်းကျီ ရဲ့ လေသံ က ရိုးရှင်း ပြီး ဘာ ခံစားချက် မှ မပြ ခဲ့ပေ။
ထန်ထျန်းက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ် ကာ "ကိစ္စ ရှိလား"
လုချန်းကျီ က "အရင်တစ်လတုန်း က မင်း နဲ့ ငါ့ ရဲ့ လက်အောက်က တစ်ယောက် ကြားမှာ နားလည်မှု လွဲ ပြီး မပျော်ရွှင်စရာ ကိစ္စအချို့ ဖြစ်ခဲ့တယ်လို့ ကြားရတယ်"
"မင်း စိတ်ထဲမှာ မထားဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"
"ဂိုဏ်းချုပ်လေး ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ တစ်ဂိုဏ်းတည်း က ညီအစ်ကို မောင်နှမ တွေ လက်တွဲ လုပ်ဆောင်တာကမှ တက်လှမ်းဖို့ လှေကားထစ် ဖြစ်လာမှာ "
"မင်း တို့ကြားက ရန်ငြိုး က ဒီမှာပဲ ရပ် လိုက်ပါတော့ "
ထန်ထျန်း စိတ်ထဲ မှာ အံ့အားသင့် သွားသည်။ သူက ဒုက္ခရှာ ဖို့ လာတာလို့ ထင်ခဲ့တာ။ မမျှော်လင့်ဘဲ ရန်ငြိုး ဖြေရှင်း ဖို့ လာတာ ဖြစ်နေ သည်။
ဒါပေမဲ့ လုချန်းကျီ ရဲ့ လေသံ က ယဉ်ကျေး သလိုလို ရှိပေမယ့် စကားလုံးတိုင်းမှာ မငြင်းဆန် နိုင်တဲ့ လေသံ တွေ ပါနေတာကြောင့် သူ့ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အသေးအဖွဲ ကိစ္စ လေးပဲ ဖြစ်တာကြောင့် သူလည်း အလေးအနက် မထားခဲ့ပေ။
"ရပါတယ်။ ကျွန်တော် မေ့သွားပါပြီ"
ထန်ထျန်းက ပြောသည်။
လုချန်းကျီ က ခေါင်းညိတ်သည်။ "ဒါဆို ကောင်းတာပေါ့"
ပြောပြီးနောက် သူက သူ့ရဲ့ လက်အောက်ခံ တွေနဲ့ ဧည့်သည် တွေကို ခေါ်ပြီး လှည့် ပြီး ထွက် သွားသည်။
ထန်ထျန်းက ကြည့်လိုက်တော့ သူ့ရဲ့ အဖွဲ့ ထဲမှာ ရှန့်တုဖုန်း ကို တကယ်ပဲ တွေ့ လိုက်ရသည်။
ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ပိုပြီး အံ့အားသင့် စေတာက တစ်လကျော် မတွေ့ရတဲ့ ဖန်ဖေး က အဲဒီအထဲမှာ ပါနေတာပင်။
ပြီးတော့ သူမက ရှန့်တုဖုန်း ဆီမှ စွန့်ခွာပြီး လုချန်းကျီ နဲ့ ပိုပြီး နီး စပ် နေသည်။
ထန်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ် လိုက်သည်။ ဒါက ကောင်း တဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဖန်ဖေး က လုချန်းကျီ လို ကြီးမားတဲ့ လူ ကို ဘယ်လို ဖမ်း လိုက်တာလဲဆိုတာကိုလည်း အံ့ဩ မိသည်။
သူမက နည်းနည်း တော့ ဉာဏ်များတာပဲ။
လုချန်းကျီ ထွက်သွားပြီးနောက် ဝမ်ကျိယွီလည်း အံ့အားသင့် နေသည်။ "သူ ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး မင်း ကို လာရှာတာလဲ"
"အဲဒီ အသေးအဖွဲ ကိစ္စ အတွက် သူ ကိုယ်တိုင် လာဖို့ မလိုလောက်ဘူး မဟုတ်လား"
ထန်ထျန်းက ခေါင်းခါပြီး ဘာမှ မပြော ခဲ့ပေ။
ဒါပေမဲ့ စိတ်ထဲ မှာတော့ ခန့်မှန်းချက် တစ်ခု ရှိ နေသည်။
ဖန်ဖေး...