← Chapters

ထွက်ခွါခြင်း

Vol. 40 Ch. 555

ထွက်ခွါခြင်း

Vol. 40 Ch. 555

ကန်ရွှမ်းကလန်၏ အဓိကဝင်ပေါက်၌

ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ကြည်လင်နေသော လှေကားထစ်များမှာ မြူခိုးများ အုပ်ဆိုင်းနေသော ကောင်းကင်ထက်သို့ ညွှန်ပြနေလျက် ရှိသည်။ ထိုလှေကားထစ်များ၏အဆုံးတွင် ကြီးမားလှသော ကျောက်ပြားကြီးတစ်ခုရှိ၏။ ထိုကျောက်ပြားကြီးပေါ်တွင် ကန်ရွှမ်းဟု ရေးထွင်းထားလေသည်။

ထိုကျောက်ပြားကြီးမှာ ကန်ရွှမ်းကလန်၏ အဖိုးတန်သော မူလရတနာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ကန်ရွှမ်းကလန်အား ရန်ပြုလိုသော မည်သည့်သက်ရှိကိုမဆို ထိုကျောက်ပြားဖြင့် ဖိနှိပ်နိုင်၏။

လက်ရှိအချိန်၌ ထိုကျောက်ပြားကြီး၏ ရှေ့မျက်နှာစာတွင် ပုံရိပ်များစွာ ရှိနေကြလေသည်။ ထိုပုံရိပ်များမှာ အုပ်စုအဖွဲ့များ အသီးသီးစုလျက် ရပ်နေကြ၏။

ထိုအုပ်စုအဖွဲ့များအား ဦးဆောင်းထားကြသူများမှာ ကန်ရွှမ်းကလန်၏ ရွေးချယ်ခံများနှင့် တောင်ထွတ်အသီးသီး၏ တပည့်ခေါင်းဆောင်များပင် ဖြစ်သည်။

ကန်ရွှမ်းကလန်၏ တပည့်များအားလုံးမှာလည်း ၎င်းတို့အနီး ကောင်းကင်ထက်တွင် ရှိနေကြ၏။ လာရောက်စောင့်ကြည့်ကြသူများမှာ များပြားလွန်းလှသဖြင့် ကောင်းကင်တစ်ခွင်လုံးပင် ပြည့်နှက်နေသယောင် ရှိပေသည်။ လာရောက်စောင့်ကြည့်နေကြသော တပည့်များမှာ ကွင်းပြင်အတွင်းရှိနေကြသော အုပ်စုအဖွဲ့များအား လေးစားအားကျသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ငေးမောကြည့်ရှုနေကြသည်။

ဇူယွမ်နှင့် ယောင်ယောင်မှာလည်း အုပ်စုတစ်ခုအား ဦးဆောင်ထားလျက် ရှိသည်။ ဇူယွမ်တို့၏ အုပ်စုတွင်မူ ဇူထိုက်၊ ကျန်းယန်၊ လုယန်းနှင့် မူလသူတော်စင်တောင်ထွတ်မှ အခြားဝါရင့်ခရမ်းရောင်ခါးစည်း တပည့်ငါးဦးတို့ ပါဝင်ပေသည်။ ဇူယွမ်၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွနေဟန် ရှိသည်။

အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် မကြာမီအချိန်၌ပင် သူတို့သည် ကန်ရွှမ်းကလန်မှ စေလွှတ်လိုက်သော တပည့်များအနေဖြင့် ရှန်းဟွပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာကြရတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

မူလသူတော်စင်တောင်ထွတ်မှ တပည့်များအနေဖြင့်လည်း ယခုကဲ့သို့ ကလန်ကိုယ်စားပြုအနေဖြင့် သွားရောက်ရသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်လေသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့မှာ ထိုအခွင့်အရေးအား ဖန်တီးပေးခဲ့သော ဇူယွမ်နှင့်ယောင်ယောင်တို့ကို အလွန်ပင် ကျေးဇူးတင်နေကြ၏။

ဇူယွမ်၏ ဦးဆောင်မှုကြောင့်သာမဟုတ်လျှင် မူလရေကန်ဖွင့်လှစ်ခြင်း အခမ်းအနား၌ မူလသူတော်စင်တောင်ထွတ်မှာ ပထမနေရာအား ရရှိနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ မူလရေကန်ဖွင့်လှစ်ခြင်း အခမ်းအနား၌သာ ပထမနေရာ မရရှိခဲ့ပါက ယခုကဲ့သို့ နေရာခွဲတမ်းများစွာ ရရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပဲ နှစ်နေရာ သို့မဟုတ် သုံးနေရာမျှသာ ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ဇူယွမ်၏ ကျေးဇူးကြောင့်သာ ယခုကဲ့သို့ နေရာခွဲတမ်းများအား ပေါပေါသီသီ ရရှိနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ဇူယွမ်၏ မျက်ဝန်းများမှာ အလွန်ပင် လေးနက်တည်ကြည်နေလျက် ရှိသည်။ သူသည် ရှန်းဟွပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာနှင့်ပက်သတ်၍ အလွန်ပင် အာရုံစိုက်ထား၏။

ယောင်ယောင်သတိပေးစကားဆိုထားသည့်အတိုင်းပင် နတ်ဘုံခန်းဝါ နိဗ္ဗာန်ခုနစ်ခုအား ရရှိနိုင်ရန်မှာ ရှန်းဟွပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာအတွင်း သူလုပ်ဆောင်ရမည့် အဓိကတာဝန်ဟု သတ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

ကွင်းပြင်အတွင်းရှိနေကြသော အုပ်စုအဖွဲ့များအနက် မူလသူတော်စင်တောင်ထွတ်၏ လူအင်အားမှာ အနည်းပါးဆုံးပင် ဖြစ်လေသည်။ အခြားသော တောင်ထွတ်များ၏ အုပ်စုအဖွဲ့များမှာ မူလသူတော်စင်တောင်ထွတ်ထက်ပို၍ သိုက်သိုက်ဝန်းဝန်း ရှိကြသည်။

သို့သော် မည်သူကမှ မူလသူတော်စင်တောင်ထွတ်၏ အုပ်စုအဖွဲ့အား လှောင်ပြောင်သရော်လိုသော မျက်ဝန်းများဖြင့် မကြည့်နေကြပေ။ အခြားတောင်ထွတ်များမှ တပည့်များမှာ မူလသူတော်စင်တောင်ထွတ်အား ခင်မင်ရင်းနှီးစွာဖြင့်သာ ပြောဆိုဆက်ဆံကြလေသည်။

ဓားကပ်ဘေးတောင်ထွတ်မှ တပည့်များသည်ပင် မူလသူတော်စင်တောင်ထွတ်အား ရန်ပြုလိုသော အမူအရာ ရှိမနေကြချေ။

အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ရှန်းဟွပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာသို့ သွားရောက်နိုင်ရန်အတွက် နေရာခွဲတမ်းများစွာအား မူလသူတော်စင်တောင်ထွတ်မှ အခြားသော တောင်ထွတ်ခြောက်ခုသို့ ခွဲဝေပေးအပ်ထားခဲ့သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မူလသူတော်စင်တောင်ထွတ်အား အခြားတောင်ထွတ်များမှ ငြင်းပယ်မရနိုင်သော ကျေးဇူးကြွေးတင်နေကြရ၏။

ကွင်းပြင်အတွင်းရှိ စင်မြင့်ပေါ်၌ ကလန်ခေါင်းဆောင်ချင်းယန်နှင့် အခြားသော တောင်ထွတ်ဆရာသခင်များ ရှိနေကြလေသည်။

"မကြာခင်မှာပဲ ရှန်းဟွပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာက တောင်ဘက်ပင်လယ်မှာ ပွင့်ဟလာတော့မယ်။ မင်းတို့တွေက ငါတို့ကန်ရွှမ်းကလန်ရဲ့ အထူးချွန်ဆုံး တပည့်တွေပဲ။ အဲ့ဒါကြောင့် ရှန်းဟွပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲကိုရောက်ရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အကောင်းဆုံး ကာကွယ်ကြပါ။ ငါတို့ကန်ရွှမ်းကလန်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကိုလည်း ထိန်းသိမ်းကြဖို့ မမေ့ပါနဲ့။" ကလန်ခေါင်းဆောင်ချင်းယန်မှ ကြည်လင်ပြတ်သားသောအသံဖြင့် စကားဆိုလိုက်သည်။

တပည့်များမှာ လေးစားစွာဖြင့် အရိုအသေပြုကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြ၏။

"ကန်ရွှမ်းကောင်းကင်ဒေသမှာရှိတဲ့ ကလန်တွေအားလုံးက အထူးချွန်ဆုံး တပည့်တွေကို ရှန်းဟွပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲမှာ တွေ့ဆုံရလိမ့်မယ်။ ကန်ရွှမ်းကလန်က တပည့်ဖြစ်တယ်ဆိုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို မမောက်မာပါနဲ့။ ရှန်းဟွပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲမှာ ဘာမဆိုဖြစ်သွားနိုင်တဲ့အတွက် အစစအရာရာ သတိနဲ့ပြုမူပြောဆိုပါ။"

"ထွက်ခွာမယ့် ခရီးအတွက်ကတော့ ချူချင်းက ခေါင်းဆောင်အဖြစ်နဲ့ မင်းတို့အားလုံးကို ဦးဆောင်လိမ့်မယ်။ ခုန်းရှန်နဲ့ လီချင်းချန်တို့ကတော့ ဒုခေါင်းဆောင်တွေ ဖြစ်တယ်။ လူတိုင်းက သူတို့သုံးယောက်ရဲ့စကားကို နာခံရလိမ့်မယ်။" ကလန်ခေါင်းဆောင်ချင်းယန်မှ တပည့်များကိုကြည့်ကာ မှာကြားလိုက်သည်။

ချူချင်းမှာ အမူအရာ ပျက်ယွင်းသွားရပြီးနောက် အလျင်အမြန်ပင် စကားဆိုလိုက်သည်။ "ဂျူနီယာညီမတော်ချင်းချန်က ဒီလိုဦးဆောင်ရတာတွေနဲ့ပက်သတ်ပြီး ပိုတော်တာပါ။ ကျွန်တော့်နေရာကို သူမကိုပေးလိုက်လို့ မရဘူးလား။"

ကလန်ခေါင်းဆောင်ချင်းယန်မှ ချူချင်းအား စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် ချူချင်းမှာ မျက်လုံးလေး ကလယ်ကလယ်ဖြင့် ပါးစပ်အား လက်ဖြင့်အုပ်ထားလိုက်ရလေသည်။

ကလန်ခေါင်းဆောင်ချင်းယန်သည် ချူချင်းအား ချစ်လည်းချစ်ရသလို မုန်းလည်းမုန်းရ၏။ ချူချင်းသည် အရည်အချင်းပိုင်းနှင့်ပက်သတ်၍ ပြောစရာမလိုလောက်အောင် ထူးချွန်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပါသော်လည်း အလွန်ပင် ပျင်းရိလွန်းလှသည်။ ထိုသို့ ပျင်းရိလေးဖင့်လွန်းသောကြောင့်ပင် မည်သူကမှ ချူချင်းအား ကလန်၏ နံပါတ်တစ် ရွေးချယ်ခံတပည့်အနေဖြင့် မလေးစားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

လီချင်းချန်နှင့် ခုန်းရှန်မှာမူ ချူချင်းကဲ့သို့ ကလန်ခေါင်းဆောင်၏စကားအား ငြင်းပယ်ခြင်းမပြုပဲ အရိုအသေပြုကာ စကားဆိုလိုက်သည်။ "ဒီတပည့်က ဆရာသခင်ရဲ့အမိန့်ကို နာခံပါတယ်။"

ချူချင်းမှာလည်း ငြင်းပယ်ရန်မဖြစ်နိုင်တော့သဖြင့် ရှုံ့မဲ့စွာပင် အရိုအသေပြုကာ လက်ခံလိုက်ရသည်။

"တောင်ထွတ်ဆရာသခင်မလျန်းယီက မင်းတို့နဲ့အတူ တောင်ဘက်ပင်လယ်ကို လိုက်ပါလာလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ မင်းတို့ရှန်းဟွပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲက ပြန်ထွက်လာမယ့်အချိန်ထိ စောင့်ဆိုင်းပေးနေလိမ့်မယ်။" ကလန်ခေါင်းဆောင်ချင်းယန်မှ ပြောလိုက်သည်။

ကလန်ခေါင်းဆောင်ချင်းယန်၏ဘေးတွင်မူ လှပသည်ထက်ပို၍ ညှို့အားပြင်းလွန်းလှသော တောင်ထွတ်ရောသခင်မလျို့လျန်းယီ ရှိနေသည်။ သူမသည် ပြုံးရွှင်လျက်ရှိကာ စိတ်ကြည်လင်နေဟန် ရှိ၏။ သူမ၏ အလှအပသည် ရင့်ကျက်သောအလှမျိုးဖြစ်ကာ လီချင်းချန်နှင့်အပြိုင် လှပဖူးငုံနေသော အလှနတ်ဘုရားမလေးအသွင် ရှိသည်။

ဇူယွမ်မှာ ကလန်ခေါင်းဆောင်ချင်းယန်၏စကားကြောင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ကန်ရွှမ်းကလန်သည် ရှန်းဟွပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာဆီသို့ သွားရောက်ရန်အတွက် တောင်ထွတ်ဆရာသခင်မတစ်ဦးကိုပင် အတူတကွ စေလွှတ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။ ရှန်းဟွပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာသည် ကလန်အတွက်ပင် အလွန်အရေးကြီးသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ဟန်ရှိ၏။

ယောင်ယောင်မှ ဇူယွမ်အားကြည့်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ စကားဆိုလိုက်သည်။ "ရှန်းဟွပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲမှာ ဘာမဆို ဖြစ်သွားနိုင်တယ်လေ။ တချို့ကလန်တွေဆိုရင် သူတို့ဂုဏ်သတင်း ကျော်ကြားဖို့အတွက်သက်သက်နဲ့ တမင်ကို သတ်ဖြတ်တာတွေ လုပ်ကြတယ်။ အဲ့လိုကိစ္စတွေကနေ ကာကွယ်နိုင်ဖို့အတွက် အဆင့်အတန့်မြင့်ပြီး အင်အားကြီးတဲ့သူတစ်ယောက်ကို လိုအပ်တယ်။ အဲ့ဒါမှ ကလန်က တပည့်တွေအတွက် အန္တရာယ်နည်းသွားမှာ။"

"ပုံမှန်အကြီးအကဲတွေက ကောင်းကင်ဘုံနေမင်းအဆင့်လောက် ရှိကြတယ်ဆိုပေမယ့် ကန်ရွှမ်းကောင်းကင်ဒေသတစ်ခုလုံးက လူတွေစုဝေးကြမှာဖြစ်လို့ အဲ့အဆင့်လောက်နဲ့ ငါတို့ကိုကာကွယ်ဖို့ မလုံလောက်ဘူး။ အဲ့ဒါကြောင့် တောင်ထွတ်ဆရာသခင်အဆင့်ရှိတဲ့သူကို ငါတို့နဲ့အတူ ထည့်ပေးလိုက်ရတာပဲ။"

ဇူယွမ်မှာ နားလည်သဘောပေါက်သွားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တောင်ထွတ်ဆရာသခင်မလျို့လျန်းယီအား ကြည့်ရှုလိုက်မိ၏။

"အခုဆိုရင် စပြီးထွက်ခွာသင့်ပြီထင်တယ် တောင်ထွတ်ဆရာသခင်မလျန်းယီ။" ကလန်ခေါင်းဆောင်ချင်းယန်မှ တောင်ထွတ်ဆရာသခင်မလျို့လျန်းယီအားကြည့်ကာ စကားဆိုလိုက်သည်။

တောင်ထွတ်ဆရာသခင်မလျို့လျန်းယီမှာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် လက်ချောင်းလေးများအားဝေ့ယမ်းကာ ချီစွမ်းအင်အမျှင်တန်းတစ်ခုအား ထွက်ပေါ်စေလိုက်သည်။ ထိုချီစွမ်းအင်အမျှင်တန်းလေးသည် ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ရွက်လှေကြီးတစ်စီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ထိုရွက်လှေကြီးထံမှ ရောင်စဉ်များ ဖြာထွက်နေလျက်ရှိကာ အလွန်ပင် လှပလွန်းလှသည်။ ရွက်လှေ၏ ကိုယ်ထည်ပေါ်၌ ရှေးဟောင်းကနုတ်များနှင့် စာလုံးများလည်း ထွင်းထုထား၏။

"လှေပေါ်တက်ကြတော့ ကလေးတွေ။" တောင်ထွတ်ဆရာသခင်မလျို့လျန်းယီမှ ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။

တပည့်များမှာ အရိုအသေပြုကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ကောင်းကင်ထက်တွင်ရှိနေသော ရွက်လှေကြီးပေါ်သို့ ပျံဝဲသွားလိုက်ကြ၏။

ဇူယွမ်၊ ဇူထိုက်နှင့် အခြားသော မူလသူတော်စင်တောင်ထွတ်၏ တပည့်များမှာ စိန်းထိုက်ယွမ်အား ကြည့်ရှုလိုက်ကြသည်။ စိန်းထိုက်ယွမ်မှ နွေးထွေးစွာပြုံးကာ စကားဆိုလိုက်၏။ "သတိထားပြီး သွားကြနော်။ မင်းတို့အသက်က အရေးအကြီးဆုံးပဲဆိုတာ မမေ့ကြနဲ့။"

ဇူယွမ်တို့မှာ ပြုံးကာခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် စိန်းထိုက်ယွမ်အား အရိုအသေပြု နှုတ်ဆက်လိုက်ကြ၏။ ထို့နောက် လှေပေါ်သို့ ပျံဝဲသွားလိုက်ကြသည်။

အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်မျှ အချိန်အတွင်းမှာပင် ရှန်းဟွပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာဆီသို့ သွားရောက်ကြမည့် တပည့်များအားလုံး လှေပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီပင် ဖြစ်၏။

"စီနီယာအကိုတော် ကလန်ခေါင်းဆောင် ကျွန်မတို့ သွားတော့မယ်နော်။" တောင်ထွတ်ဆရာသခင်မလျို့လျန်းယီမှာ ကလန်ခေါင်းဆောင်အား အရိုအသေပြု နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် လှေပေါ်သို့ ပျံဝဲလာလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ထက်တွင် ရှိနေကြသော ကန်ရွှမ်းကလန်၏ တပည့်များမှာလည်း ရွက်လှေကြီးအားကြည့်ကာ အော်ဟစ်အားပေးလိုက်ကြ၏။ "စီနီယာအကိုတော်၊ အမတော်တို့ ကျွန်တော်တို့ စောင့်နေမယ်နော်။ ကန်ရွှမ်းကလန်ကဘာလဲဆိုတာ လူတွေသိအောင် ပြခဲ့လိုက်။"

တပည့်များမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်များကို ဝေ့ယမ်းကာ နှုတ်ဆက်နေကြသည်။

တောင်ထွတ်ဆရာသခင်မလျို့လျန်းယီမှာ ခပ်ဖွဖွပြုံးလိုက်ပြီးနောက် လက်ချောင်းလေးများအား လှုပ်ယမ်းလိုက်၏။

ရွက်လှေထံမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ လျင်မြန်စွာဖြင့်ပင် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းအား ဖြတ်သန်းထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

ထွက်ခွာသွားသော ရွက်လှေအားကြည့်ကာ ကလန်ခေါင်းဆောင်ချင်းယန်မှ စကားဆိုလိုက်၏။ " ရှန်းဟွပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာကိုသွားတိုင်း ငါတို့ကလန်က တပည့်တွေကို အနည်းနဲ့အများ ဆုံးရှုံးရလေ့ ရှိတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ကလေးတွေအားလုံး အန္တရာယ်ကင်းကင်းနဲ့ ပြန်လာနိုင်ကြရင် ကောင်းမှာပဲ။"

ကလန်ခေါင်းဆောင်၏ အနီးတွင်ရှိနေသော တောင်ထွတ်ဆရာသခင်လင်ကျွမ်းမှ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မြင့်မြတ်သောနန်းတော်က သူတို့ကို လွယ်လွယ်နဲ့ လွှတ်ပေးလောက်မယ်မထင်ဘူး။"

ကလန်ခေါင်းဆောင်ချင်းယန်၏ မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်ခက်ထန်သွားပြီးနောက် အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ကန်ရွှမ်းကလန်က အရင်ကလို အားမနည်းတော့ပါဘူး။ ငါတို့ရဲ့ တပည့်တွေကို အမဲလိုက်လို့ရမယ့် သားကောင်တွေလိုမျိုး မြင်နေရင်ဆိုရင်တော့ မြင့်မြတ်သောနန်းတော်ကလည်း ​ကြီးမားတဲ့ဆုံးရှုံးမှုတွေအတွက် ကြိုပြီးပြင်ဆင်ထားသင့်တယ်။"

"အဆုံးမှာ ဘယ်သူက အနိုင်ရမလဲဆိုတာ ငါတို့စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့။"

All Chapters