အခန်း (၅၁)

မိုက်မဲလိုက်တာ။

နန်းတော်မှာ အချိန်ကြာကြာ နေခဲ့သူတွေက သူများရဲ့ စကားနဲ့ အမူအရာကို လေ့လာရမယ့် အခြေခံကိုတောင် မသိကြဘူး။

ဒါက ယွဲ့ဝူတောင်တန်းပဲ။ အရှေ့တိုင်း မြို့တော်မဟုတ်ဘူး။

ချီဝူသည် ဤအခြေအနေကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း တားဆီးရန် ရှေ့သို့ တိုးလာခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ဟွမ်လင်းလင်းနှင့် အခြားသူများကို သင်ခန်းစာပေးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

မူရွှီယွဲ့သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ရေမှော်ပညာကို ကျင့်ကြံခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ယန်ခန်းဟိုင်အား အရိုင်းအစိုင်းတစ်ဦးထက် မပိုဟု သုံးသပ်ခဲ့သည်။ မှော်ပညာ အနည်းငယ်မျှဖြင့်သာ ကြောက်ရွံ့ပြီး ထွက်ပြေးသွားလိမ့်မည်ဟု ၎င်းက ယူဆခဲ့သည်။

သူမ၏ လက်ထဲရှိ မှော်လှံတံသည် နှစ်ရှစ်ဆယ်သား ရေဝေလငါး နတ်ဆိုးအရိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး မှော်ပညာကို လျင်မြန်စွာနှင့် တည်ငြိမ်စွာ ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။ အပြာရောင် အလင်း တစ်

ချက် လက်လိုက်သည်နှင့် ရေဝေလငါးတစ်ကောင်က ရေပြင်မှ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဤပဋိပက္ခသည် ဟွမ်လင်းလင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရသော်လည်း သူမသည် နောင်တရသည့် အရိပ်အယောင်မျှပင် မပြဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဘေးမှနေ၍ "အန်တီမူ သူ့ကို သင်ခန်းစာပေးလိုက်ပါ။ အဲဒီ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ အသုံးမကျသူကို" ဟု အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။

ယန်ခန်းဟိုင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေစဥ် ရုတ်တရက် မီးလုံးတစ်လုံးသည် ရေပြင်ပေါ်၌ လောင်ကျွမ်းလာပြီး ရေပြင်တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ရေနွေးအိုးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဆူပွက်စေခဲ့ပါသည်။ တိုက်ခိုက်မှု မစရသေးသော ရေဝေလငါးက ရေနွေးငွေ့အဖြစ် လုံးဝ ပျောက်

ကွယ်သွားခဲ့သည်။

မူရွှီယွဲ့၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။

မှော်ဆရာလား။

ပြိုင်ဘက်သည်လည်း မှော်ဆရာ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူ၏ ခွန်အားက သူမထက် အနည်းဆုံး အဆင့်တစ်ဆင့် ပိုမြင့်သည်။

ရေသည် မီးကို လွှမ်းမိုးနိုင်သည်။ ၎င်းသည် သဘာဝနိယာမ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပြိုင်ဘက်၏ မီးသည် သူမ၏ ရေကို လုံးဝ မကြောက်ခဲ့ပေ။ ဤမျှ အနိုင်ယူလိုသော မီးက…..

ယန်ခန်းဟိုင် လှုပ်ရှားမှုပင် မပြုလုပ်ရသေးဘဲ သူ၏ မှော်လှံတံကို ဆွဲထုတ်သည်ကိုပင် သူမ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်လိုက်ရသေးသော်လည်း သူမ၏ ရေဝေလငါးက ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

ဟွမ်လင်းလင်းသည် ငယ်ရွယ်သော်လည်း အမူအရာကို ဖတ်တတ်သည်။ ရေဝေလငါး၏ ရုတ်တရက် ရှုံးနိမ့်သွားမှုနှင့် အန်တီမူ၏ ထိတ်လန့်နေသော မျက်နှာက အပြင်ပန်းတွင် ဆင်းရဲနွမ်းပါးပုံရသော ဖခင်နှင့် သမီးတို့သည် မရိုးရှင်းနိုင်ကြောင်း သူမကို သဘောပေါက်စေခဲ့သည်။

"ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်... နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မပြောတော့ပါဘူး"

ဟွမ်လင်းလင်းသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး မချေမငံပုံစံဖြင့် ယွင်ရှန်းကို တောင်းပန်လိုက်သည်။

"ဖေဖေ ဖေဖေက အစွမ်းထက်တယ်"

ယွင်ရှန်းသည် ခုန်ပျံသွားပြီး ပျော်ရွှင်စွာ ယန်ခန်းဟိုင်ကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ သူမ၏ ဖခင်ဖြစ်

သူက ချီးကျူးထိုက်သူ အမှန်ပင်။

သို့သော် ယန်ခန်းဟိုင်ကို ပွေ့ဖက်လိုက်စဉ် ယွင်ရှန်းသည် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာက ရေထဲမှ ထွက်လာသော ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

"ဖေဖေ"

ယွင်ရှန်း အံ့အားသင့်စွာ အော်လိုက်သည်။

ယန်ခန်းဟိုင်သည် သူ့သမီး၏ ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်ပြီး အရက်ပုလင်းတစ်လုံး ထုတ်ယူကာ သောက်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ စတင် နွေးထွေးလာခဲ့သည်။

ဤ သေးငယ်သော ပဋိပက္ခအပြီးတွင် ယွင်ရှန်း၊ ဟွမ်လင်းလင်း၊ နှင့် မူရွှီယွဲ့တို့သည် တဲတစ်လုံးထဲတွင် အတူတကွ နေခဲ့ကြသည်။

မိန်းကလေးငယ် နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်စိထဲ မကြည်ကြပေ။

ညဘက်တွင် ယွဲ့ဝူတောင်တန်း၌ နတ်ဆိုးသားရဲများ လှည့်လည်သွားလာနေသောကြောင့် ချီဝူသည် ယန်ခန်းဟိုင်နှင့် ညဘက် ကင်းလှည့်ခြင်းကို အလှည့်ကျ လုပ်ဆောင်ရန် ဆွေးနွေးခဲ့သည်။

ညဘက်တွင် သူတို့ အိပ်နေစဉ် ယွင်ရှန်း ပထမဆုံး အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။ သူမ အိပ်နေသည်ဟု ထင်သောအခါ ဟွမ်လင်းလင်းသည် တိတ်တဆိတ် မူရွှီယွဲ့ကို ပြောလိုက်သည်။

"အန်တီမူ အဲဒီ နှစ်ယောက်က အရမ်း စိတ်ပျက်စရာကောင်းတယ်။ ကျွန်မတို့ သူတို့ဆီကနေ တိတ်တိတ်လေး ထွက်သွားပြီး ခရီးဆက်ကြရအောင်လား"

ယွဲ့ဝူတောင်တန်း၏ အပြင်ဘက်အစွန်းများတွင် နတ်ဆိုးသားရဲ အများအပြား မရှိသော်လည်း အလယ်ပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ တတိယအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲများ စတင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ဟွမ်လင်းလင်း၏ ဤခရီးစဉ်အတွက် ရည်ရွယ်ချက်မှာ နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။

ဝူကျီတိုက်ကြီးပေါ်တွင် ယွဲ့ဝူတောင်တန်းထက် ပိုမြင့်သောအဆင့်ရှိသော နတ်ဆိုးသားရဲ တောင်တန်းများ ပေါများသော်လည်း မှော်ဆရာအဖြစ် အသစ်ဖြစ်သော အစပြုသူတစ်ဦးအတွက် ယွဲ့ဝူတောင်တန်းမှ နတ်ဆိုးသားရဲများသည် သူမ၏ ပထမဆုံး မှော်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ရရှိရန် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ သခင်မလေး တကယ်လို့ အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံရရင် သခင်ချီက သေချာပေါက် ကူညီပါလိမ့်မယ်။ ယွင်ရှန်းရဲ့ ဖခင်ဟာ အစွမ်းထက်ပေမဲ့ နေ့ခင်းတုန်းက သူ့ရဲ့ ကျန်းမာရေးမှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတာကို ကျွန်မ သတိပြုမိတယ်။ သူ မှော်ပညာကို မကြာခဏ အသုံးမပြုနိုင်ပါဘူး"

မူရွှီယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် နေ့ခင်းပိုင်းက ဆုံးရှုံးမှု ခံခဲ့ရပြီးနောက် ယန်ခန်းဟိုင်ကို သေချာစွာ စောင့်ကြည့်ခဲ့ပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာကို တွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် မသက်မသာ ခံစားရသည်။

တဲ၏ အပြင်ဘက်တွင် စခန်းမီးက ငြိမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးသားရဲများသည် သာမန် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များနှင့် မတူပေ။ ၎င်းတို့ထဲမှ အချို့သည် မီးလျှံကို ကြောက်ကြသော်လည်း မီးဒြပ်စင် နတ်ဆိုးသားရဲများအတွက်မူ မီးသည် ၎င်းတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်သည့် အရာပင်။

ထို့ကြောင့် ယန်ခန်းဟိုင်နှင့် အခြားသူများသည် တဲ၏ အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ကြည့်နေစဉ် မီးမမွှေးခဲ့ကြပေ။

သန်းခေါင်ယံကျော်ပြီးနောက် ယန်ခန်းဟိုင်၏ ကင်းစောင့်ရန် အလှည့်ကျသည်။

တောင်ပေါ် ညများသည် အထူးသဖြင့် အေးစက်ပြီး ယန်ခန်းဟိုင်သည် သာမန်လူထက် ပိုအေးသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူ၏ ဖန်ပုလင်းကို ထုတ်ယူကာ တစ်ကျိုက် သောက်တော့မည်အရှိတွင် လက်တစ်ဖက်က ဆွဲယူသွားသည်။

"အစ်ကိုယန် ကျွန်တော် တစ်ခွက်လောက် သောက်တာ အရေးမကြီးဘူးမို့လား"

တဲထဲမှာ အနားယူနေသင့်တဲ့ ချီဝူက ပေါ့ပေါ့တန်တန် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ထူထဲသော သားရဲသားရေ စောင်တစ်ထည်ကို ယန်ခန်းဟိုင်ထံ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

သူ၏ ငယ်ဘဝတွင် စစ်တပ် စခန်း၌ အချိန်ကုန်ခဲ့ဖူးသော ချီဝူသည် ညစောင့်အလှည့် အများအပြား ရှိခဲ့ဖူးပြီး ဤကဲ့သို့သော အေးခဲသည့် ညတွင် အရက်ပုလင်းနှင့် သားရဲသားရေ စောင်သည် အထိရောက်ဆုံး နှစ်သိမ့်မှုများ ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိသည်။

ယန်ခန်းဟိုင် မကန့်ကွက်သည်ကို မြင်သောအခါ ချီဝူသည် တစ်ကျိုက်ကြီး သောက်လိုက်ပြီး "အစ်ကိုယန် ကျွန်တော် လူတစ်ယောက်အကြောင်း မေးချင်ပါတယ်။ မဟာကျိုးမြို့က ယန်

အိမ်တော်မှာ အစ်ကို့နာမည်နဲ့ တူတဲ့ ပါရမီရှင် မှော်ဆရာတစ်ယောက် ရှိတယ်လို့ ကြားဖူးပါတယ်။ အစ်ကို သူ့ကို သိပါသလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မှောင်မိုက်ထဲတွင် ရှူးခနဲ အသံနှင့်အတူ အရောင်ငါးမျိုးရှိသော မှော်လှံတံသည် ချီဝူကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သူ နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်ပါက ရွှေကို အရည်ပျော်စေပြီး အရိုးကို စားပစ်နိုင်သော သေစေနိုင်သည့် မီးလျှံသည် လှံတံမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ကို အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖောက်လောင်ကျွမ်းသွားစေလိမ့်မည်။

သို့သော် ချီဝူသည် ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူ ကြောက်ရွံ့ဟန် မပြဘဲ အရက်ကို နောက်တစ်ကျိုက် သောက်လိုက်သည်။

"မပူပါနဲ့ ကျွန်တော် မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး။ ခင်ဗျား အမှန်တကယ် ယန်ခန်းဟိုင်ဟုတ်မဟုတ်က ကျွန်တော့်အတွက် အရေးမကြီးပါဘူး။ တစ်ချိန်က သူ့နာမည်ကို ပြောလိုက်တာနဲ့ တိုက်ကြီးရဲ့ အချုပ်အခြာ နိုင်ငံ လေးခုကို မျက်နှာပြောင်းသွားစေခဲ့တဲ့ မဟာကျိုးကို ပြန်လည် ထူထောင်ဖို့ ကူညီပေးခဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက်ဟာ ဒီကနေ့ ဒီလို အခြေအနေကို ဘာလို့ ရောက်နေရတာလဲ။ သူ့ရဲ့ မှော်စွမ်းအားကို ထိန်းထားဖို့ အရက်ကိုတောင် အားကိုးနေရတာလဲ"

ချီဝူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အလှတရား၏ ဆုတ်ယုတ်မှု သို့မဟုတ် သူရဲကောင်းတစ်ဦး၏ ပျက်စီးမှုတို့ကို မြင်ရခြင်းက အမြဲတမ်း နောင်တရစရာ ကောင်းသည်။

ချီဝူသည် ယန်ခန်းဟိုင်ထက် သိပ်ငယ်သည် မဟုတ်သော်လည်း ယန်ခန်းဟိုင်သည် အခြား သခင်တစ်ဦးကို အမှုထမ်းခဲ့သည်။

ယန်ခန်းဟိုင်၏ ဂုဏ်သတင်းသည် အလွန်ကြီးမားပြီး မကြာမီတွင် လူမြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော်လည်း ချီဝူ အမှတ်ရသောအခါ သူ့ကို သတိရနေခဲ့သည်။

ချီဝူသည် ယန်ခန်းဟိုင်၏ ခွန်အားကို သိလိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်ခဲ့သည်။ ယန်ခန်းဟိုင်သည် သခင်မလေးထံမှ အရှက်ရမှုကို ဘာကြောင့် သည်းခံပြီး သူတို့နှင့်အတူ ခရီးသွားနေရသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ယန်ခန်းဟိုင်နှင့် မူရွှီယွဲ့တို့၏ တိုက်ပွဲကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ယန်ခန်းဟိုင် ခရီးတစ်လျှောက်လုံး အရက်ကို အဆက်မပြတ် သောက်သုံးနေသည်ကို မြင်သောအခါ ချီဝူ

သတိပြုမိသည်မှာ ယန်ခန်းဟိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်က အတွင်းပိုင်း ဒဏ်ရာအချို့ ပြင်းထန်စွာ ရရှိထားသကဲ့သို့ အားနည်းနေသည်။ သူ၏ မှော်စွမ်းအားသည် ကြာရှည် မခံနိုင်ဘဲ သူ အသုံးပြုသော မှော်ပညာ ပိုမို အစွမ်းထက်လေ သူ၏ မှော်စွမ်းအားက ပိုမို ပျက်ပြယ်လေ ဖြစ်သည်။

"ဒါက ခင်ဗျား ပူပန်သင့်တဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။ အရှေ့တိုင်း မြို့တော်က မင်းသမီး ဘာလို့ ဒီမှာ ပေါ်လာရတာလဲဆိုတာကို ကျွန်တော်လည်း စုံစမ်းမနေဘူး"

ယန်ခန်းဟိုင်သည် သူ၏ ရန်လိုမှုကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ချီဝူထံမှ အရက်ကို ယဉ်ကျေးမှုမရှိဘဲ ပြန်ယူလိုက်သည်။

ချီဝူ ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျား မပြောချင်ဘူးဆိုရင် ရပါတယ်။ ကျွန်တော့်မှာ ခင်ဗျားနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ နောက်တစ်ကိစ္စ ရှိသေးတယ်။ နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့"

ညသည် အနှောင့်အယှက်မရှိဘဲ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ယွင်ရှန်း စောစော ထခဲ့သည်။

မှော်ဆရာတစ်ဦးအတွက် နံနက်နှင့် ညနေများသည် တရားထိုင်ရန် အကောင်းဆုံး အချိန်များဖြစ်သည်။

ယွဲ့ဝူတောင်တန်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အမျိုးမျိုးသော မှော်စွမ်းအားများ ပေါများစွာ ရှိသည်။

ယွင်ရှန်းသည် တဲနှင့် မဝေးသော တိတ်ဆိတ်သော နေရာကို ရွေးချယ်ကာ ထိုင်ချပြီး တရားထိုင်ခြင်းကို စတင်ခဲ့သည်။

ဒြပ်စင်ငါးမျိုး မှော်ဝိညာဉ်ကို ရရှိပြီးနောက် သူမ၏ မှော်စွမ်းအားကို စုပ်ယူမှုက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ နာရီဝက်မျှသာ ကြာပြီးနောက် သူမသည် ပြန်လည် အားပြည့်လာပြီး စွမ်းအင်နှင့် အားမာန် အပြည့်အဝ ရှိနေသည်ဟု ခံစားရသည်။

သူမ တရားထိုင်ခြင်းမှ ပြန်လာချိန်တွင် အခြားသူများသည် နိုးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ခြောက်သွေ့သော အစားအစာဖြင့် ရိုးရှင်းသော နံနက်စာစားပြီးနောက် ချီဝူသည် ဟွမ်လင်

လင်ကို ခေါ်ယူခဲ့ပြီး ယန်ခန်းဟိုင်က ယွင်ရှန်းကို ခေါ်ယူခဲ့သည်။

"သခင်မလေး ကျွန်တော် ကြေညာချက်တစ်ခု ထုတ်ပြန်စရာ ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ယွဲ့ဝူတောင်တန်းရဲ့ အလယ်ပိုင်းကို ရောက်ရှိနေပြီ။ သခင်မလေးဟာ မိန်းကလေးယွင်ရှန်းနဲ့အတူ ကိုယ်နဲ့ သင့်တော်တဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲတွေကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်"

ချီဝူသည် သူတို့ မထွက်ခွာမီ သခင်မထံမှ ညွှန်ကြားချက်များကို မမေ့ခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ ဟွမ်လင်းလင်း၏ လေ့ကျင့်မှုကို ဦးစားပေးရန် ဖြစ်သည်။

ယ်တန်းမှာ ရန်ဖြစ်တုန်းက မင်းက ဥပဲ ရှိသေးတာကို"