အခန်း (၅၂)

ခိုက်ရန်ဖြစ်ပွားပြီးနောက် ဟွမ်လင်းလင်း၏ မျက်နှာကို မထိခိုက်ဘဲ တစ်ကိုယ်လုံးကို ယွင်ရှန်းက ရက်ရက်စက်စက် ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။

သူမ ကြီးပြင်းလာသည်နှင့်အမျှ ဒီလို ရိုက်နှက်ခြင်းကို ဘယ်တုန်းကမှ မခံခဲ့ရဖူးပေ။ နန်းတော်တွင် ဘုရင်မကြီးနှင့် အစ်ကိုတော် ဘုရင်တို့သည်ပင် သူမကို ရိုက်ရန် မရက်စက်နိုင်ကြပေ။ ယနေ့တွင် အဆင့်နိမ့် သာမန်လူတစ်ဦးနှင့် ခွေးတစ်ကောင်၏ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ထို့အပြင် ယွင်ရှန်း သူမကို ထိုးနှက်ပုံက အလွန် လိမ္မာပါးနပ်သည်။ သူမ၏ အရေပြားကို ကြည့်ရုံဖြင့် ရိုက်နှက်ခံထားရသည်ဟု မပြောနိုင်ပေ။

"မင်း ငါ့ကို ရိုက်ရဲတယ်ပေါ့ ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်း သိလား"

ဟွမ်လင်းလင်းသည် မုန်းတီးမှုဖြင့် ယွင်ရှန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည်လည်း အတော်အတန် ခိုင်မာသူဖြစ်သည်။ ယွင်ရှန်း၏ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် နာကျင်မှုဖြင့် အော်ငိုခြင်း သို့မဟုတ် ပြန်ပြေးကာ တိုင်ကြားခြင်းကို ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

သူမသည် ယွင်ရှန်းကို သေလောက်အောင် မုန်းနေသော်လည်း သူမ၏ မာနကြီးသော စိတ်နေသဘောထားက ခြေရာခံ၍ ပြန်သွားခြင်းကို လုံးဝ ခွင့်မပြုပေ။

"မင်း ဘယ်သူဖြစ်ဖြစ် ငါနဲ့ မဆိုင်ဘူး။ မင်း ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ် ဒါမှမဟုတ် မိဖုရားကြီး ဖြစ်နေရင်တောင် ငါ ရိုက်မှာပဲ။ နောက်တစ်ကြိမ် မင်းရဲ့ နံစော်နေတဲ့ ပါးစပ်ကို မပိတ်နိုင်ရင် ငါ ချုပ်ပစ်လိုက်မယ်"

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ လက်ထဲရှိ အရိုးအပ်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ခြိမ်းခြောက်လိုက်ပြီး မဲမဲလေးကို မှော်လှံတံနှင့် မီးလျှံမြားကို သူမအား ပြန်ပေးရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ယွင်ရှန်း၏ ပြင်းထန်သော ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် ဟွမ်လင်းလင်းသည် သူမ၏ ပြိုင်ဘက်မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိရှိပြီး သူမနှင့်အတူ ဆက်လက် ခရီးသွားရန် လုံးဝ စိတ်ဆန္ဒမရှိတော့ပေ။

ယွင်ရှန်း၏ အရင်က ရိုက်နှက်မှု၏ ကြမ်းတမ်းမှုကြောင့် ဟွမ်လင်းလင်းသည် သူမကို မှော်ပညာနှင့် ကိုယ်ခံပညာ နှစ်မျိုးစလုံး ကျင့်ကြံသူဟု မှားယွင်းစွာ ထင်ခဲ့သည်။ သူမသည် ရဲရဲတင်းတင်း လက်စားမချေရဲဘဲ မှော်လှံတံနှင့် မီးလျှံမြားကို ပြန်ရပြီးနောက် ရိုးရှင်းစွာ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

ထိုနှစ်ဦးသည် ချီဝူ၏ အတူတကွ ရှေ့တိုး နောက်ဆုတ်ရန် အရင်က အကြံဉာဏ်ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုခဲ့ကြသည်။

ယွင်ရှန်းသည် ဟွမ်လင်းလင်းနှင့် စတင်ကတည်းက ခရီးသွားရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့ပေ။ ဟွမ်လင်းလင်း၏ မာနကြီးသော သဘောထားသည် ယွင်ရှန်း၏ ယခင်ဘဝမှ ချစ်သူဟောင်း၏ ဆိုးသွမ်းသော ချစ်သူမိန်းကလေးကို သတိရစေခဲ့ပြီး သူမ၏ အဆင့်အတန်းဖြင့် အခြားသူများကို အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို သူမ အမုန်းဆုံး အမျိုးအစားဖြစ်သည်။

သူမ၏ ရင်ဘတ်မှ မကောင်းသော စိတ်ကို ရှင်းလင်းလိုက်သောအခါ ယွင်ရှန်းသည် များစွာ ပိုကောင်းသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူမသည် အရင်က အဓိက အဖွဲ့ကို လိုက်နေသောကြောင့် ကန့်သတ်ခံခဲ့ရပြီး သူမ၏ အစွမ်းအစ အပြည့်အဝကို ထုတ်ပြနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ယခု တစ်ယောက်တည်းဖြစ်သောကြောင့် သူမသည် နတ်ဆိုးသားရဲများကို အလျင်စလို ရှာဖွေခြင်းမပြုတော့ဘဲ သစ်တောထဲရှိ အမျိုးမျိုးသော ဆေးဖက်ဝင် အပင်များကို စတင် ရှာဖွေခဲ့သည်။

ယန်ခန်းဟိုင်နှင့်အတူ ယွဲ့ဝူဈေးသို့ ဝင်ရောက်စဉ်က ယွင်ရှန်း သတိပြုမိသည်မှာ ဤနေရာရှိ ဆေးဖက်ဝင် အပင်အမျိုးအစားများနှင့် ရှေးဟောင်း ဆေးဝါးများသည် ငှက်ပျောဖက်ရွာထက် များစွာ ပိုမို ပေါများသည်။

သွေးတိတ်ဆေးများသာမက ချီ စုစည်းမှု အမှုန့်သည် စစ်သည်တော်များ၏ တိုက်ခိုက်

စိတ်ဓာတ်ကို ပြန်လည် ရယူရန် ကူညီပေးခြင်းနှင့် မှော်ပညာ တရားထိုင်ခြင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို မြှင့်တင်သည်တို့လည်း ရှိသည်။ ဤ ဆေးပစ္စည်းများသည် သွေးတိတ်ဆေးများထက် ပိုမို ဈေးကြီးရုံသာမက ၎င်းတို့၏ ထုတ်လုပ်သည့် ပစ္စည်းများသည်လည်း နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါက ရိုးရှင်းသည်။

တိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်မှုများကို မကျင့်ကြံသူ ယွင်ရှန်းအတွက် ချီ စုစည်းမှု အမှုန့်သည် အသုံးမဝင်သော်လည်း တရားထိုင် ရေကမူ အတော်လေး ဆွဲဆောင်မှု ရှိသည်။

လူတိုင်း သိကြသည့်အတိုင်း မှော်ဆရာ၏ မှော်စွမ်းအား၏ ရင်းမြစ်မှာ တရားထိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်းကို ဥပမာအနေဖြင့် ကြည့်ပါက သူမ၏ လက်ရှိ မှော်စွမ်းအားသည် မီးလုံး တိုက်ခိုက်မှု ကို ငါးကြိမ်နှင့် မြေဆူး တိုက်ခိုက်မှုကို လေးကြိမ် အသုံးပြုနိုင်စေသည်။

၎င်းတို့ကို အသုံးပြုပြီးနောက် သူမ၏ မှော်စွမ်းအားက ကုန်ခန်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး ပြန်လည် ရယူရန် တရားထိုင်ခြင်း နှစ်နာရီခန့် ကြာမြင့်မည်ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ဆရာဝန်အဖြစ် လေ့ကျင့်နေစဉ် သူမ တီထွင်ခဲ့သော မြင့်မားသော အာရုံစူးစိုက်မှုကြောင့် မြန်ဆန်သည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။

အဆင့်တူ အခြား မှော်ဆရာများအတွက် မှော်စွမ်းအားကို ပြန်လည် ရယူရန် တစ်နေ့လုံး အနည်းဆုံး ကြာမြင့်မည်။

သို့သော် တရားထိုင် ဆေးရည်ဖြင့် အချိန်ကို အနည်းဆုံး ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ချနိုင်ပြီး တစ်နာရီအတွင်း မှော်စွမ်းအားကို ပြန်လည် ရယူနိုင်သည်။

၎င်းသည် ယွဲ့ဝူတောင်တန်းရှိ မှော်ဆရာများအတွက် အလွန် အကျိုးရှိလိမ့်မည်။

ယွင်ရှန်း စုံစမ်းခဲ့ရာတွင် တရားထိုင် ရေ ထုတ်လုပ်ရန် ပါဝင်ပစ္စည်းများဖြစ်သော သေဆုံးသော လိပ်ပြာ နွယ်ပင်နှင့် လကျီးကန်း သစ်သီးတို့ကို အဓိကအားဖြင့် ယွဲ့ဝူတောင်တန်းတွင် ထုတ်လုပ်ကြောင်း သိရသည်။

သူမသည် ယွဲ့ဝူတောင်တန်းမှ ထွက်ခွာသည့်အခါ အပိုဆောင်း အမြတ်အချို့ ရရှိစေရန် ဒေသခံ အရင်းအမြစ်များကို အသုံးချရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

"သေဆုံးသော လိပ်ပြာ နွယ်ပင်လား"

တောင်တန်း၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး မကြာမီတွင် ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ ပစ်မှတ် ဆေးဖက်ဝင် အပင်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော သေဆုံးသော လိပ်ပြာ နွယ်ပင်ကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။

ဤ နွယ်ပင်များ၏ အရောင်သည် ခြောက်သွေ့သော အရွက်များ၏ အရောင်နှင့် လုံးဝ နီးပါး တူညီသော်လည်း ဤ နွယ်ပင်များကို စုဆောင်းရန် မလွယ်ကူပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့သည် ယွဲ့ဝူတောင်တန်းအတွင်း တွေ့ရသော သေဆုံးသော လိပ်ပြာဟုခေါ်သော နတ်ဆိုးသားရဲ၏ ကြိုက်နှစ်သက်ရာ အစာ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သေဆုံးသော လိပ်ပြာသည် ဒုတိယအဆင့် သစ်အမျိုးအစား နတ်ဆိုးသားရဲဖြစ်ပြီး ယွဲ့ဝူတောင်တန်းတွင် အနိမ့်ဆုံး တည်ရှိမှုဟု ယူဆရသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ထိုနေရာ၌ အကြောင်းတစ်ခုကြောင့် ရှင်သန်ပြီး မျိုးပွားကြသည်။

၎င်းတို့သည် လှုပ်ရှားမှုတွင် ဖျတ်လတ်ပြီး အုပ်စုလိုက် ပေါ်လာတတ်သည်။ သေဆုံးသော လိပ်ပြာ တစ်ကောင် ရှိနေခြင်းသည် ရာပေါင်းများစွာသော အဖော်များကို မကြာခဏ ဆွဲဆောင်ပြီး သေဆုံးသော လိပ်ပြာ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အဆိပ်မှုန့် အများအပြား ပါဝင်သည်။ ၎င်းသည် ဒဏ်ရာနှင့် ထိတွေ့သောအခါ တစ်ကိုယ်လုံးကို ပုပ်သိုးစေသည်။

ယွင်ရှန်း သေဆုံးသော လိပ်ပြာ နွယ်ပင်ကို ရှာတွေ့သောအခါ သေဆုံးသော လိပ်ပြာ အုပ်စုကြီးတစ်ခုသည် နွယ်ပင်၏ အပိုင်းအစငယ်ပေါ်တွင် နားခိုနေကြသည်။

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ မှော်လှံတံကို ထုတ်ယူပြီး တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုခဲ့သည်။ တောက်ပသော မီးလုံးတစ်လုံးသည် သေဆုံးသော လိပ်ပြာကို ထိမှန်သွားသည်။ သေဆုံးသော လိပ်ပြာများသည် မီးကို ကြောက်ကြပြီး ယွင်ရှန်း၏ မီးလုံးဖြင့် ထိမှန်ခံရသော တစ်ကောင်သည် အတောင်ခတ်ကာ အပေါ်သို့ ပျံတက်သွားခဲ့သည်။

ယွင်ရှန်းသည် အခွင့်အရေးကို ယူကာ မဲမဲလေးကို သေဆုံးသော လိပ်ပြာ နွယ်ပင်ကို ယူဆောင်လာရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

လူနှင့် သားရဲတို့သည် မှော်ဆေးဖော်ဆရာများကဲ့သို့ ပူးပေါင်းကာ ယွဲ့ဝူတောင်တန်းတွင် နွယ်ပင် တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို အောင်မြင်စွာ စုဆောင်းခဲ့ကြသည်။

"သေဆုံးသော လိပ်ပြာ နွယ်ပင်တွေ လုံလောက်ပြီ။ အခု လကျီးကန်း သစ်သီးအလှည့်ပဲ။ ဈေးထဲက ဆေးဝါး စိုက်ပျိုးသူတွေရဲ့ အဆိုအရ လကျီးကန်း သစ်သီးတွေက တောင်တန်းရဲ့

အရှေ့မြောက်ဘက် သစ်တောရဲ့ အတွင်းပိုင်းနဲ့ နီးတဲ့ နေရာမှာ ပေါက်သင့်တယ်"

ယွင်ရှန်းသည် မူရွှီယွဲ့၏ တောင်ထဲသို့ နက်နက် မဝင်ရန် သတိပေးချက်ကို သတိရမိသည်။

သူမသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ခွန်အားကိုလည်း သိရှိပြီး လကျီးကန်း သစ်သီးများကို စုဆောင်းပြီးနောက် ထပ်မံ၍ ရှေ့မတိုးတော့ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ယွင်ရှန်းသည် နတ်ဆိုးသားရဲ အချို့နှင့်လည်း တွေ့ဆုံခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ကောင်မျှ သူမ၏ လိုအပ်ချက်ကို ပြည့်မီသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။

ယွင်ရှန်းတွင် ဒြပ်စင်အားလုံး မှော်ဝိညာဉ်ရှိပြီး သူမ၏ မှော်လှံတံတွင် ဂုဏ်သတ္တိမရှိသောကြောင့် သူမ၏ ပထမဆုံး နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို လွတ်လပ်စွာ ရွေးချယ်နိုင်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

ယန်ခန်းဟိုင်၏ အဆိုအရ ယွင်ရှန်းအတွက် မီးဒြပ်စင်သို့မဟုတ် မြေဒြပ်စင် နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ရွေးချယ်ခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ဤ မှော်ပညာ နှစ်မျိုးကို အသုံးပြုခြင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို နှစ်ဆ ဖြစ်စေမည်။

"တရားထိုင်ရေကို နောက်ပိုင်း အဆင့်မှာ သန့်စင်ဖို့ မီးအနှစ်သာရ လိုအပ်တယ်လို့ ပြောထား

တော့ ငါ မီး မှော်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ရွေးချယ်မယ်"

ယွင်ရှန်းသည် အတွင်းစိတ်မှ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင် သူမ၏ ပထမဆုံး မီးအမျိုးအစား နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ရှာဖွေလိမ့်မည်။

ယွင်ရှန်းနှင့် လမ်းခွဲပြီးနောက် ဟွမ်လင်းလင်းသည်လည်း နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ရှာဖွေရန် စတင်ခဲ့သည်။

"ယွင်ရှန်းစုတ် ငါ နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို အရင် ရှာတွေ့ရမယ်။ ငါ ဝိညာဉ်

ကျောက်တုံး ရတာနဲ့ မင်းကို ပထမဆုံး သင်ခန်းစာပေးရမယ့်သူ ဖြစ်စေရမယ်"

ဟွမ်လင်းလင်းသည် လေနှင့် မိုးကြိုး ဒြပ်စင်နှစ်မျိုး မှော်ဆရာဖြစ်ပြီး သီအိုရီအရ သူမသည် လေ သို့မဟုတ် မိုးကြိုး ဂုဏ်သတ္တိရှိသော နတ်ဆိုးသားရဲကို ရှာဖွေရန်သာ လိုအပ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော နတ်ဆိုးသားရဲများကို ရှာဖွေရန် မခက်ခဲသော်လည်း ဟွမ်လင်းလင်း၏ ရင်ထဲတွင် သေးငယ်သော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ဝှက်ထားသည်။

သူမသည် နန်းတော်ရှိ အကြီးအကဲ ကထိကက တိုက်ကြီးပေါ်တွင် လူသား ဒြပ်စင်မျိုးစုံ မှော်

ဆရာများကဲ့သို့ ဒြပ်စင်နှစ်မျိုး သို့မဟုတ် ဒြပ်စင်မျိုးစုံ မှော် ဂုဏ်သတ္တိ ပိုင်ဆိုင်သော နတ်ဆိုးသားရဲ အမျိုးအစားတစ်ခု ရှိပြီး ထို သားရဲများကို မျိုးပြောင်း နတ်ဆိုးသားရဲဟု ခေါ်ကြောင်း တစ်ချိန်က ပြောသည်ကို ကြားခဲ့ဖူးသည်။

မျိုးပြောင်း နတ်ဆိုးသားရဲထံမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်လျှင် ၎င်းသည် အံ့မခန်း အေးမြသော အရာဖြစ်လိမ့်မည်ပင်။

သို့သော် တစ်နေကုန် ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ဟွမ်လင်းလင်းသည် လေနှင့် မိုးကြိုး ဂုဏ်သတ္တိ နှစ်မျိုးလုံးရှိသော သင့်လျော်သော နတ်ဆိုးသားရဲနှင့် မတွေ့ဆုံခဲ့ပေ။

"ဇီ ဇီ…"

မိုးကြိုးတစ်ခု ပစ်ချလိုက်ပြီး ဟွမ်လင်းလင်းသည် နောက်ထပ် မိုးကြိုး မြေခွေး ကြွက်တစ်ကောင်ကို သတ်လိုက်သည်။

"မိုးကြိုး ဂုဏ်သတ္တိပဲ ပါတယ်"

ဟွမ်လင်းလင်းသည် စိတ်ပျက်စွာ ရေရွတ်ပြီး လက်ဖဝါးအရွယ် နတ်ဆိုးသားရဲ၏ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ကန်ထုတ်လိုက်ကာ ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သစ်ပင်ထိပ် အဆင့်တွင် လရောင် ကျနေပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် ဗိုက်ကို ကိုင်လိုက်ပြီး ဆာလောင်မှုကြောင့် နောက်ကျောနှင့် ကပ်နေပြီဖြစ်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ရှေ့တွင် မီးရောင် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ရှိနေပြီး အစားအစာ၏ ရနံ့သည်လည်း တစ်ခါတစ်ရံ ပျံ့လွင့်လာသည်။

ယွဲ့ဝူတောင်တန်းတွင် ညဘက် တောင်ပေါ်၌ တိုက်ရိုက် စခန်းချသည့် မုဆိုးစစ်သည်အချို့လည်း ရှိသည်။

ဒုန်းဟွမ်လင်းလင်း စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူမသည် လက်ရှိတွင် တစ်ယောက်တည်းဖြစ်ပြီး ချက်ပြုတ်ခြင်း သို့မဟုတ် တဲထိုးခြင်းကို မလုပ်တတ်သောကြောင့် ရှေ့သို့ သွားကြည့်ခြင်းက ပိုကောင်းမည်။ သူမသည် အခြားသူများ၏ စခန်းတွင် ညအိပ်ခွင့် ရနိုင်ပေမည်။ ဤ အတွေးဖြင့် ဟွမ်လင်းလင်းသည် မီး၏ ဦးတည်ရာသို့ သွားခဲ့သည်။