အခန်း (၅၃)

ဟွမ်လင်းလင်းသည် ကံကောင်းခဲ့သည်။ သူမသည် အဖွဲ့ဝင် ငါးဦး သို့မဟုတ် ခြောက်ဦးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မုဆိုးစစ်သည် အဖွဲ့တစ်ခုနှင့် အမှန်တကယ် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

သို့သော် ဤ မုဆိုးစစ်သည်များက သာမန် မဟုတ်ကြပေ။ ၎င်းတို့သည် ဆုကြေးမုဆိုးများ ဖြစ်ကြသည်။

မုဆိုးစစ်သည် အမျိုးအစားများစွာ ရှိသည်။ မုဆိုးစစ်သည် သမဂ္ဂမှ တာဝန်များကို ယူဆောင်

သူများ၊ ငွေကိုသာ သိပြီး လူကို မသိသော ဆုကြေးမုဆိုးများနှင့် တော်ဝင် မင်းမျိုးမင်းနွယ် သို့မဟုတ် မျိုးနွယ်မြင့် မိသားစု၏ မင်းမျိုးမင်းနွယ် မုဆိုးစစ်သည်များကိုသာ အမှုထမ်းသူများ ဖြစ်သည်။

ယွဲ့ဝူတောင်တန်းထဲသို့ အဆင့် C လိုချင်သော နတ်ဆိုးသားရဲ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှု သတင်းက ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ခရိုင်များသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

၎င်းတို့ထဲတွင် အတက်ကြွဆုံးမှာ ဆုကြေးမုဆိုးများ ဖြစ်ကြသည်။ အနီးအနားရှိ ဆုကြေးမုဆိုး အဖွဲ့ ရှစ်ဖွဲ့ သို့မဟုတ် ကိုးဖွဲ့ခန့်သည် ယွဲ့ဝူတောင်တန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်နှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။

ဟွမ်လင်းလင်း ရောက်ရှိလာသောအခါ လူအနည်းငယ်သည် လိုချင်သော မှော်သားရဲကို ဝိုင်းရံ ဖျက်ဆီးပုံကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။

"ဒီ သားရဲကို ကိုင်တွယ်ဖို့ အတော်လေး ခက်ခဲပုံရတယ်။ နောက်ဆုံးရ သတင်းကတော့ ဒါဟာ လေနဲ့ မိုးကြိုး ဒြပ်စင်နှစ်မျိုး ဂုဏ်သတ္တိရှိတဲ့ ပဉ္စမအဆင့် အထွတ်အထိပ် မျိုးပြောင်း နတ်ဆိုးသားရဲဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ပြောကြတယ်"

ပြောဆိုသူမှာ မြေခွေးစိမ်းဟု လူသိများသော ဆုကြေးမုဆိုးများ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး ထိပ်ပြောင်ပြီး ကြွက်သားများသော လူဖြစ်သည်။

"အစ်ကို ပဉ္စမအဆင့် အထွတ်အထိပ် နတ်ဆိုးသားရဲ အဲဒါတင်မကဘဲ မျိုးပြောင်းတဲ့ သားရဲဆိုတော့ အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ လူအနည်းငယ်နဲ့ သူ့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စရာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဒီမနက်မှာ ကင်းမြီးကောက် အမြီးက လူတွေ အဲဒီ လိုချင်တဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲနဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့တယ်လို့လည်း ကျွန်မ ကြားတယ်။ ရလဒ်အနေနဲ့ သူတို့ အဖွဲ့ရဲ့ အများစု သေဆုံး ဒါမှမဟုတ် ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးမှာ အဲဒီ သားရဲကို တောင်ရဲ့ အတွင်းပိုင်းထဲကို ထွက်ပြေးခွင့် ပေးလိုက်ရတယ်"

အဖွဲ့ထဲရှိ တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီး စစ်သည်တော်က စိုးရိမ်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဤ ဆုကြေးမုဆိုး အဖွဲ့သည် ချီမြို့အနီးတွင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုနေခဲ့သည်။ သူတို့၏ အဖွဲ့ဝင်အားလုံးသည် စစ်သည်တော်များဖြစ်ကြပြီး အမျိုးသား လေးဦးနှင့် အမျိုးသမီး တစ်ဦး ပါဝင်ကာ အများစုမှာ မဟာစစ်သည်ချုပ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှု ရှိကြသည်။

ကင်းမြီးကောက် အမြီးသည် သူတို့နှင့် အဆင့်တူသော ဆုကြေးမုဆိုး အဖွဲ့ဖြစ်သော်လည်း အဆိပ်အသုံးပြုရာတွင် ကျွမ်းကျင်သော ဆေးဝါး စစ်သည်တော်တစ်ဦး ပါဝင်သည်ဟု ဂုဏ်ယူခဲ့သည်။

ကင်းမြီးကောက် အမြီးပင်လျှင် ဤမျှ ကြီးလေးသော ဆုံးရှုံးမှုများ ခံခဲ့ရပါက မြေခွေးစိမ်းက ဘယ်လိုလုပ် ပိုကောင်းနိုင်မှာလဲ။

"မင်း သတင်းအချက်အလက် အပြည့်အစုံ မရသေးဘူး။ ငါ ငွေဒင်္ဂါးငါးပြား ပေးပြီး ပထမဆုံး သတင်းအချက်အလက်ကို ရခဲ့တယ်။ ကင်းမြီးကောက် အမြီးက လူတွေ အဲဒီ လိုချင်တဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲကို မသတ်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် အဲဒီ သားရဲလည်း ထိခိုက်သွားခဲ့တယ်။ အဆိပ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် သင့်ပြီး အသက်အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံရတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်ခဲ့ရတယ်။ ဒါကြောင့်မို့ သူ တောင်ရဲ့ အတွင်းပိုင်းထဲကို ထွက်ပြေးသွားတာ"

ထိပ်ပြောင်သော မုဆိုးစစ်သည်က လောဘကြီးသော မျက်လုံးများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

မုဆိုးစစ်သည် အဖွဲ့ အများအပြား သေဆုံးခဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာရခဲ့ခြင်းကြောင့် ဤ သားရဲ၏ ဆုကြေးငွေသည် ရွှေဒင်္ဂါး နှစ်ရာအထိ မြင့်တက်သွားခဲ့ပြီး လိုချင်သော နတ်ဆိုးသားရဲ၏ မူရင်း တန်ဖိုးကို ထည့်မတွက်သေးပေ။

ပဉ္စမအဆင့် အထွတ်အထိပ် နတ်ဆိုးသားရဲသည် တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ နတ်ဆိုးသားရဲများတွင် အလယ်အလတ်အဆင့် တည်ရှိမှုအဖြစ် သတ်မှတ်သည်။ ၎င်း၏ အသား၊ သားမွေးနှင့် အရေးအကြီးဆုံးမှာ ရှားပါးသော မျိုးပြောင်း နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတို့သည် များပြားသော ငွေကြေးကို ရရှိစေနိုင်သည်။

မျိုးပြောင်း နတ်ဆိုးသားရဲလား။

ဤ စကားပြောဆိုမှုကို ကြားလိုက်သောအခါ ဟွမ်လင်းလင်း၏ နှလုံးသည် ရုတ်တရက် ခုန်သွားခဲ့သည်။

"ဘယ်သူလဲ"

ထိပ်ပြောင်သော မုဆိုးစစ်သည်က သတိဖြင့် အော်ခေါ်လိုက်သည်။

"ခွင့်လွှတ်ပါ။ ဦးလေးတို့ ပြောတဲ့ မျိုးပြောင်း နတ်ဆိုးသားရဲက လေနဲ့ မိုးကြိုး ဒြပ်စင်နှစ်မျိုး ဂုဏ်သတ္တိရှိတဲ့ တစ်ကောင်လား"

ဟွမ်လင်းလင်းသည် ခုန်ထွက်လာရန် မစောင့်နိုင်တော့ပေ။ တကယ့်ကို အားမထုတ်ဘဲ လိုချင်တာကို ရရှိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မျိုးပြောင်း နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်သည် သူမဆီသို့ မမျှော်လင့်ဘဲ ရောက်လာခဲ့သည်။

သူမ၏ ပထမဆုံး နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသည် နောက်ဆုံးတွင် လက်လှမ်းမီရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

မုဆိုးစစ်သည်များက နတ်ဆိုးသားရဲများ ပုန်းအောင်းနေသည်ဟု ထင်ခဲ့ကြပြီး အမှောင်ထု ဖုံးလွှမ်းနေသော သစ်တောထဲမှ နူးညံ့ပုံရသော မိန်းကလေးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လန့်သွားကြသည်။

ဤ နက်ရှိုင်းပြီး ရှေးကျသော သစ်တောထဲတွင် မိန်းကလေးတစ်ဦးက တစ်ယောက်တည်း ရှိနေသည်။

သူတို့သည် သူမ၏ လက်တွင် မှော်လှံတံကို ကိုင်ထားသည်ကိုလည်း သတိပြုမိကြသည်။ သို့သော် ထို မှော်လှံတံတွင် နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို မမြှုပ်နှံရသေးပေ။

"သခင်မလေး ဒီမှာ တစ်ယောက်တည်း ဘာလုပ်နေတာလဲ"

အဖွဲ့ထဲမှ တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီး မုဆိုးက သူမထံ ချဉ်းကပ်လာသည်။

သူတို့အားလုံးသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ကြီးပေါ်တွင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုခဲ့ကြပြီး အခြေခံအဆင့် အမြင်ကြည်လင်မှုရှိကြသည်။

ဟွမ်လင်းလင်း၏ အဝတ်အစားများသည် ဖုန်များ ကပ်နေသော်လည်း အရည်အသွေးမြင့် ပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ သူမ၏ လက်ထဲရှိ မှော်လှံတံသည် နှစ်ငါးဆယ် သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပိုသော နတ်ဆိုးသားရဲ၏ သားရဲအရိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး သူမ၏ ဟန်ပန်နှင့် စကားပြောဆိုမှုတို့သည် ထူးခြားသော နောက်ခံမှ လာကြောင်း ပြသသည့် ကြော့ရှင်းသော ဟန်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သို့သော် သူမ၏ မိသားစု နောက်ခံ မဆိုးပါက အစောင့်အရှောက်မပါဘဲ တစ်ယောက်တည်း အဘယ်ကြောင့် အပြင်ထွက်လာရမှာလဲ။

ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

သို့သော် မင်းမျိုးမင်းနွယ်၏ သခင်မလေးဖြစ်သောကြောင့် ဆုကြေးမုဆိုးများသည် သူမနှင့် ရင်းနှီးရန် အလွန် ဆန္ဒရှိကြသည်။

ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ။

သူမသည် အနာဂတ်တွင် သူတို့၏ အလုပ်ရှင် ဖြစ်လာနိုင်သည်။

"ကျွန်မ ဒီကို စမ်းသပ်မှုအတွက် လာတာပါ။ ကျွန်မ လေနဲ့ မိုးကြိုး ဒြပ်စင်နှစ်မျိုး ဂုဏ်သတ္တိရှိတဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လိုအပ်တယ်။ ဦးလေးတို့ ခုနက ပြောတဲ့ မျိုးပြောင်း နတ်ဆိုးသားရဲက ကျွန်မ ရှာဖွေနေတဲ့ အရာပဲ။ ကျွန်မ မမှားရင် ဦးလေးတို့အားလုံး ဆုကြေးမုဆိုးတွေဖြစ်ရမယ်။ ဦးလေးတို့ ကျွန်မကို အဲဒီ နတ်ဆိုးသားရဲကို ဖမ်းဆီးဖို့ ကူညီနိုင်ရင် ကျွန်မ ငွေဒင်္ဂါး ငါးရာ... မဟုတ်ဘူး ရွှေဒင်္ဂါး တစ်ထောင် ပေးပါမယ်"

ဟွမ်လင်းလင်းသည် ပွင့်လင်းစွာ ကြေညာလိုက်ပြီး ချက်ချင်း ကြယ်တာရာပမာဏရှိသော ဆုကြေးကို ပေးလိုက်သည်။

ဝိုး၊ ဟွမ်လင်းလင်း ဒီလောက် ချမ်းသာတာလား။

မဝေးလှသော သစ်ပင်ပေါ်တွင် ပုန်းနေသော ယွင်ရှန်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ အားလုံးကို နားထောင်ကြည့်ရှုနေပြီး အံ့သြတကြီးဖြင့် လျှာကို ခလောက်လိုက်သည်။

လူတချို့ ဒီလောက်တောင် ပိုကောင်းနေတာ တကယ် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ။ ငါ ယွီကျင်းကို ခရီးစရိတ် ဘယ်လိုတတ်နိုင်မလဲ စိုးရိမ်နေတုန်း ဟွမ်လင်းလင်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနဲ့ ကြီးမားတဲ့ ဆုကြေးကို ကမ်းလှမ်းလိုက်တယ်။

ညနေ ရောက်လာသောအခါ ယွင်ရှန်းသည် တောင် သစ်တောထဲတွင် နတ်ဆိုးသားရဲများ များပြားနေပြီး တိုက်ရိုက် စခန်းမီး မမွှေးသင့်ဟု စဉ်းစားမိသောကြောင့် သူမသည် သစ်ပင်တစ်

ပင်ပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။ သားရဲ တွန်းလှန် အမှုန့်အချို့ကို ဖြူးပြီးနောက် သူမသည် တစ်ညတာ သစ်ပင်ပေါ်တွင် ခက်ခက်ခဲခဲ နေထိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူမ သစ်ပင်ပေါ်သို့ တက်ပြီး မကြာမီတွင် ဟွမ်လင်းလင်း မီးရှိရာ အရပ်သို့ တိုးတိုးလေး သွားနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

လူတချို့ဟာ သူတို့ရဲ့ မိုက်မဲမှုကြောင့် ကယ်တင်လို့ မရဘူး။

ယွင်ရှန်း အတွင်းစိတ်ကနေ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

သူမ ဘယ်လို အန္တရာယ်မျိုးနဲ့ ကြုံနေရတယ်ဆိုတာ လုံးဝ မသိဘူး။ ဆုကြေးမုဆိုးတွေက ဘယ်လိုလူတွေလဲ။

သူတို့ဟာ အသက်ထက် ပိုက်ဆံကို ပိုတန်ဖိုးထားတဲ့ လူတွေပါ။

ထိုကဲ့သို့သော လူများ၏ ရှေ့တွင် ငွေကြေး အမြောက်အမြား သယ်ဆောင်ထားကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြသခြင်း၏ ရလဒ်ကို ခန့်မှန်းရန် မလိုအပ်ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟွမ်လင်းလင်းသည် သူမ ရွှေဒင်္ဂါး တစ်ထောင် ဖော်ပြလိုက်သောအခါ မုဆိုးငါးဦး၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်ကို လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ပေ။

သူတို့သည် သူမကို ပစ်မှတ်ထဲရှိ ယုန်ဖြူလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

ငါးယောက်စလုံးသည် တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး မျက်စိချင်းဖလှယ်လိုက်ကြပြီး စကားမလိုဘဲ တစ်ဦး၏ အတွေးကို တစ်ဦး နားလည်သွားကြသည်။

ဒီ သခင်မလေးကို ကူညီဖို့ သဘောတူလိုက်ပါ။

သူတို့ နတ်ဆိုးသားရဲကို ဖမ်းမိသည်ဖြစ်စေ မမိသည်ဖြစ်စေ သူမကို ဖမ်းဆီးထားသရွေ့ ကြီးမားသော လျော်ကြေးကို တောင်းဆိုရန် သူမ၏ မိသားစုထံ စာရေးဖို့ ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည်။ နတ်ဆိုးသားရဲက သူတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်မည်ဖြစ်သလို လျော်ကြေးငွေလည်း ဖြစ်မည်ပင်။

ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးက မကြာခဏ ရဖို့ မလွယ်ကူပေ။

အတွင်းစိတ်တွင် ဟွမ်လင်းလင်းသည် မိမိကိုယ်ကို အတော်လေး ကျေနပ်နေခဲ့သည်။ ဦးလေးချီက သူမကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရှာဖွေဖို့ မကူညီရင်တောင် တခြားသူကို ရှာခိုင်းလိုက်မည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်လိုရခဲ့လဲဆိုတာ သူ သိမှာ မဟုတ်ပေ။

"သခင်မလေး မင်း ဗိုက်ဆာနေမှာ သေချာတယ်။ လာ တစ်ခုခု စားပြီး အနွေးဓာတ်ယူလိုက်ပါ။ မင်း မှော်ဆရာလား။ မင်းနာမည်က ဘယ်သူလဲ။ ဘယ်မှာနေလဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မတို့ သားရဲတွေ လိုက်ဖမ်းဖို့ တောင်ထဲကို ဦးတည်နေတာပဲ။ မင်းကို ခေါ်သွားလိုက်ရင် ပိုကောင်းတာပေါ့"

အမျိုးသမီး ကြေးစားက ဖော်ရွေသော အမူအရာဖြင့် ပြောပြီး ဟွမ်လင်းလင်းကို လာရန် ဖျောင်းဖျကာ အစားအစာအချို့ကို ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။

ဟွမ်လင်းလင်းသည် အစားအစာကို ယူပြီး စတင် စားသောက်ခဲ့သည်။

ထို ညတွင် ဟွမ်လင်းလင်းသည် အမျိုးသမီး ကြေးစားနှင့်အတူ နေခဲ့သည်။ နောက်တစ်နေ့တွင် ဆုကြေးမုဆိုးများသည် သူတို့၏ စခန်းချရာ ခြေရာများကို ရှင်းလင်းပြီး ဟွမ်လင်းလင်းနှင့်အတူ တောင်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။

မုဆိုးများ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ယွင်ရှန်းသည် သစ်ပင်ပေါ်မှ လျှောဆင်းလာခဲ့သည်။

"ငါ သူတို့နောက် လိုက်သင့်သလား မလိုက်သင့်ဘူးလား"

အဆုံးမရှိသကဲ့သို့သော တောင်၏ နက်ရှိုင်းမှုကို ကြည့်ရင်း ယွင်ရှန်းတွင် မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။

"မဲမဲလေး ငါတို့ သူတို့နောက် လိုက်သင့်သလား မလိုက်သင့်ဘူးလား"

ယွင်ရှန်းသည် ဆုံးဖြတ်မရဘဲ မဲမဲလေးကို ဆိတ်ကွယ်ရာ အဖြစ် လှည့်လိုက်သည်။

"လိုက်ရင် ဟုတ်လို့ ပြော မလိုက်ရင် မဟုတ်လို့ ပြော"

မဲမဲလေးသည် ခေါင်းကို စောင်းလိုက်ပြီး ခဏကြာသည်အထိ တုံ့ပြန်မှု မရှိခဲ့ပေ။

မဲမဲလေးသည် မျက်ရည်ကျလာကာ ငါ စကားတောင် မပြောနိုင်ဘူးလေ။ ဟုတ်ပြီလား။

"တိတ်ဆိတ်ခြင်းက သဘောတူခြင်းကို ဆိုလိုတယ်။ ဒါဆိုရင် စိတ်မပါ့တပါနဲ့ပဲ သူတို့နောက် လိုက်သွားပြီး ကြည့်လိုက်ရအောင်"

ထို့နောက် ယွင်ရှန်းသည် မဲမဲလေးနောက်ကို လိုက်ပြီး မုဆိုးများ၏ ခြေရာများကို ခြေရာခံကာ တောင်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။

တစ်ဖန် ယွင်ရှန်းနှင့် ဟွမ်လင်းလင်းတို့သည် ချီဝူနှင့် အခြားသူများ ပေးခဲ့သော သတိပေးချက်များကို မေ့လျော့သွားခဲ့ကြသည်။