အခန်း (၅၅)

သူတို့ကို ဒိုင်းအဖြစ် အသုံးပြုဖို့ စဉ်းစားနေတာလား။ အိပ်မက်မက်မနေနဲ့။

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ လက်ကို ပစ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ အရိုးအပ်များစွာကို ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် မီးလုံး နည်းစနစ်ကို ရွတ်ဆိုရန် စတင်ခဲ့သည်။

ဟွမ်လင်းလင်းသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရပြီး သူမ မှော်ပညာ အသုံးပြုသည့် နှုန်းထက် နှစ်ဆ ပိုမို မြန်ဆန်စွာ ရွတ်ဆိုနေခဲ့သည်။

ယွင်ရှန်း မှော်ပညာကို မည်မျှ လျင်မြန်စွာ ရွတ်ဆိုနိုင်သည်ကို လျှို့ဝှက်စွာ အံ့သြနေခဲ့သည်။

အရိုးအပ်များသည် ထိပ်ပြောင်သော မုဆိုးစစ်သည်နှင့် တွေ့ဆုံနှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။

မုဆိုးစစ်သည်သည် အရိုးအပ်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ၏ လက်ဖဝါးကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စိတ်ဓာတ်သည် ချက်ချင်း သူ့ ရှေ့မှ အရိုးအပ်များကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ထို အချိန်တွင် မီးလုံးတစ်ခု ပျံထွက်လာပြီး ထိပ်ပြောင်သော မုဆိုးစစ်သည်၏ မျက်နှာကို တည့်တည့် ထိမှန်သွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံး တစ်ယောက်သည် သူ၏ မျက်နှာကို ဖိကိုင်ကာ နာကျင်မှုဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မီးခြင်္သေ့ နွားသည် နောက်မှ လိုက်မီလာခဲ့ပြီး ၎င်း၏ ခွာဖြင့် မုဆိုးစစ်သည်၏ ရင်ဘတ်ကို နင်းချလိုက်ရာ အရိုးများ ကျိုးသွားသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မကြာမီ မုဆိုးစစ်သည်သည် ခြေနင်းခံရကာ အရည်ပျော်သွားသကဲ့သို့ပင်။

"သွား"

ယွင်ရှန်းသည် မီးခြင်္သေ့ နွား၏ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်ကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော ဟွမ်လင်းလင်းကို ဆွဲကာ ထွက်ပြေးရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။

ဟွမ်လင်းလင်းသည် သေလုနီးပါး ဖြူဖပ်သွားပြီး ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းမျှ လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မီးခြင်္သေ့ နွား နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ဟွမ်လင်းလင်းသည် ရုတ်တရက် သူမ၏ မှော်လှံတံကို မြှောက်ကာ ယွင်ရှန်းကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

အစိမ်းရောင် အလင်း မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားပြီး ယွင်ရှန်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာရာ သူမသည် ရုတ်တရက် ပိုမို ပေါ့ပါးသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ကိုယ်ခန္ဓာ ပေါ့ပါး နည်းစနစ်လား။

ဟွမ်လင်းလင်းသည် ရှင်သန်မှု သို့မဟုတ် သေဆုံးမှု၏ အခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ တန်ဖိုးရှိသော လေမှော်စွမ်းအားကို ယွင်ရှန်းပေါ်တွင် အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်း သွားလိုက်တော့ ငါ မင်းကို ဆွဲခေါ်မိတာ ငါ့ အမှားပဲ မြန်မြန် ပြေး"

ဟွမ်လင်းလင်းသည် သူမ ဒဏ်ရာရနေသည်ကို သိသည်။ ယွင်ရှန်းသည် သူမကို ပွေ့ပြီး ထမ်းသွားရပါက အသက်ရှင်နိုင်ခြေ ပိုမို နည်းပါးမည်ကို နားလည်သည်။

ယနေ့ ပြဿနာသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် အပြုအမူကြောင့် ဖြစ်သည်။ မျိုးပြောင်း နတ်ဆိုးသားရဲ၏ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို လိုချင်သော လောဘစိတ်သာ မရှိခဲ့လျှင် ဤ ဆုကြေးမုဆိုးများ၏ လှည့်ဖြားခြင်းကို ခံရမည်မဟုတ်သလို မီးခြင်္သေ့ နွားနှင့်လည်း တွေ့ဆုံမည် မဟုတ်ပေ။

"မူးးးး---"

မိန်းကလေး နှစ်ဦး၏ အသက်နှင့် သေဆုံးခြင်း အရေးကြီးသော အချိန်တွင် မီးခြင်္သေ့ နွားသည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ပြီး ၎င်း၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာသည် သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်မှ ကျော်ကာ သူတို့၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

နှစ်ဦးစလုံး ထွက်ပြေး၍ မရနိုင်တော့ပေ။

မီးခြင်္သေ့ နွားသည် ကြမ်းတမ်းသော သားရဲဖြစ်ပြီး မုဆိုးစစ်သည် လေးဦးကို ခုနကမှ သတ်ခဲ့သောကြောင့် ရန်လိုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ၎င်း၏ ခေါင်းလောင်းသဏ္ဌာန် မျက်လုံးကြီးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အကြံအစည်များ ပြည့်လျှံနေသည်။

၎င်း၏ ခံတပ်သဖွယ် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ယွင်ရှန်းနှင့် ဟွမ်လင်းလင်းတို့သည် ထိမှန်သည်ကိုပင် မခံနိုင်လောက်အောင် အားနည်းပုံရသည်။

သို့သော် ထူးဆန်းစွာဖြင့် သူတို့၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ပြီးနောက် မီးခြင်္သေ့ နွားသည် ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ပိုမို ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်မှုကို စတင်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ ၎င်း၏ အကြည့်သည် ယွင်ရှန်းနှင့် ဟွမ်လင်းလင်းတို့ထံ လှည့်လည်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဟွမ်လင်းလင်း၏ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကင်းနေသော ပခုံးဒဏ်ရာပေါ်သို့ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ဟွမ်လင်းလင်း၏ ပခုံးပေါ်ရှိ မြှားကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဒဏ်ရာကို ယွင်ရှန်းက သွေးတိတ်ဆေးဖြင့် ကုသပေးခဲ့ရာ လျင်မြန်စွာ သွေးထွက်ခြင်း ရပ်တန့်သွားပြီး အမာရွတ် စတင်ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

မီးခြင်္သေ့ နွားသည် လိုချင်သော မှော်သားရဲဖြစ်သောကြောင့် သာမန် နတ်ဆိုးသားရဲများထက် ပိုမို ကောက်ကျစ်သည်။

၎င်းသည် အဆိပ်သင့်ဒဏ်ရာကို ရက်ပေါင်းများစွာ ခံစားနေခဲ့ရပြီး မိမိဘာသာ ကုသနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ နေ့ရောညပါ ပြင်းပြစွာ ခံစားနေခဲ့ရသည်။

မီးခြင်္သေ့ နွားသည် ယွင်ရှန်း၏ လှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို မြင်ခဲ့သည်။ သူမသည် ဟွမ်လင်းလင်းကို ကုသရန် ရှေ့တိုးလာခြင်း၊ မြှားကို ထုတ်ခြင်းနှင့် သွေးတိတ်အောင် လုပ်ခြင်းတို့ကို မြင်ခဲ့သည်။

သဘာဝအတိုင်းပင် ယွင်ရှန်းသည် ဒဏ်ရာကို ကုသနည်းကို သိသည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။

မီးခြင်္သေ့ နွား မတိုက်ခိုက်သေးသည်ကို မြင်သောအခါ ယွင်ရှန်းနှင့် ဟွမ်လင်းလင်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် သူတို့၏ နှလုံးခုန်နှုန်း မြန်နေသော်လည်း တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်လာခဲ့ကြသည်။

ရုတ်တရက် မီးခြင်္သေ့ နွားသည် ၎င်း၏ ခွာကို မြှောက်ကာ ယွင်ရှန်းဘက်သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ဖြတ်သွားခွင့် ပြုတာလား"

ယွင်ရှန်းသည် သားရဲဘာသာစကား လက်စွပ်ရှိသော ခေါ်ယူသူဖြစ်သောကြောင့် မှော်သားရဲများ၏ စိတ်ခံစားမှု အတက်အကျကို အထူး သိရှိနိုင်သည်။ သူမသည် ဟွမ်လင်းလင်းနှင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မီးခြင်္သေ့ နွားသည် ၎င်း၏ ဝမ်းဗိုက်ကို လက်ဟန်ပြကာ ဟွမ်လင်းလင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

မိန်းကလေး နှစ်ဦးစလုံး ဉာဏ်ရည် ထက်မြက်ကြပြီး ဤ အချက်တွင် ရှင်းလင်းနေခဲ့သည်။

မီးခြင်္သေ့ နွားသည် ယွင်ရှန်းအား ၎င်း၏ အဆိပ်ဒဏ်ရာကို ကုသစေလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်း ခဏ စဉ်းစားပြီး မီးခြင်္သေ့ နွားဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

"မင်း ရူးနေတာလား။ သူ့ကို ကုသတာ… အဲဒါ အဲဒါက လိုချင်သော မှော်သားရဲလေ"

ဟွမ်လင်းလင်း ထိတ်လန့်သွားသည်။

"ငါတို့ သူ့ကို မကုရင်လည်း ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သေရမှာပဲ။ စမ်းကြည့်လိုက်တာ မဆိုးပါဘူး"

ယွင်ရှန်း ဖြေသိမ့်လိုက်သည်။ သူမသည် လိုချင်သော မှော်သားရဲကို ကုသရန် တကယ် ဆန္ဒရှိ မရှိ စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ မကုသလျှင် သူတို့သည် ဆုကြေးမုဆိုးများကဲ့သို့ ခြေနင်းခံရပြီး အသား တုံးများ ဖြစ်သွားမည်မှာ သေချာပြီး ယွဲ့ဝူတောင်တန်းမှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။

ယွင်ရှန်းသည် မီးခြင်္သေ့ နွားထံ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ မီးခြင်္သေ့ နွားက သတိဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်။

ဖြည်းဖြည်းချင်း ဒူးထောက်လိုက်သည်။ ယွင်ရှန်း ဒူးထောက်လိုက်သည့် အချိန်တွင် မီးခြင်္သေ့ နွား၏ ခွာတစ်ဖက်သည် သူမ၏ နောက်ကျောပေါ်သို့ နင်းနှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။

ပြောနေစရာ မလိုပေ။ သူမသည် သံသယဖြစ်ဖွယ် အပြုအမူတစ်စုံတစ်ရာ ပြသပါက မဟာစစ်သည်ချုပ်၏ နံရိုးများကို ချိုးဖျက်နိုင်သော မီးခြင်္သေ့ နွား၏ ခွာသည် မဆိုင်းမတွ ပြင်းထန်စွာ နင်းချလိမ့်မည်ပင်။

ယွင်ရှန်းသည် ပြားချပ်သော ကိတ်မုန့်ဖြစ်ရန် လုံးဝ မလိုချင်ခဲ့ပေ။

ယွင်ရှန်းအပေါ် ဖိအားက အလွန် ကြီးမားသည်။ သူမ၏ အသက်ရှူနှုန်းကို ညှိပြီး စိတ်တည်ငြိမ်အောင် နေရန် မိမိကိုယ်ကို ပြောလိုက်သည်။

မီးခြင်္သေ့ နွား၏ ဒဏ်ရာကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ယွင်ရှန်း၏ အာရုံစူးစိုက်မှုက အမြင့်ဆုံး ဖြစ်သွားသည်။

ဤမျှ ပြင်းထန်သော အဆိပ်က ယွင်ရှန်းသည် မီးခြင်္သေ့ နွား၏ ဒဏ်ရာအနီးရှိ ပုပ်သိုးနေသော အသားကို နမ်းကြည့်ပြီး အဆိပ်၏ သဘာဝကို ခွဲခြားသိရှိလိုက်သည်။ ၎င်းသည် စားမိပါက အသားကို ပွန်းပဲ့စေပြီး အာရုံကြောကို ပျက်စီးစေသော အဆိပ်ဖြစ်သည်။

အနည်းငယ်မျှပင် အရွယ်ရောက်ပြီးသော နွားတစ်ကောင်ကို သတ်ရန် လုံလောက်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် မီးခြင်္သေ့ နွားသည် ခိုင်မာသော ဖွဲ့စည်းပုံရှိသော နတ်ဆိုးသားရဲ ဖြစ်သောကြောင့် အဆိပ်၏ ပြင်းအားကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်းသည် အရိုးအပ်တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူပြီး ဆေးထိုးလိုက်သည်။

"ဒုတ်"

သူမ၏ ပခုံးကို ခွာဖြင့် ပြင်းထန်စွာ နင်းချလိုက်သည်။

သူမ၏ ဘေးမှ ဟွမ်လင်းလင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ယွင်ရှန်း၏ တစ်ကိုယ်လုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ နစ်ဝင်သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာက ဖုန်ထဲသို့ တင်းတင်း ဖိကပ်သွားသည်။

"မင်းတို့ ဘိုးဘွားတွေကိုပါ ကျိန်ဆဲပစ်မယ် သောက်သားရဲစုတ်"

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ နံရိုးများ ချေမွသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ လက်ထဲရှိ ရှန်းနုန် ဆေးပညာ လက်ကောက်သည် သူမ၏ ချေမွခံထားရသော ပခုံးရိုးများကို အလျင်အမြန် ပြုပြင်ပေးခဲ့သည်။ သူမ သတိလစ်မသွားအောင် မနည်း ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

ယွင်ရှန်း၏ ကျယ်လောင်သောအသံကို ကြားပြီးနောက် မီးခြင်္သေ့ နွားသည် ယွင်ရှန်းတွင် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်း သိရှိသွားပုံရသည်။ ဆေးထိုးပြီးနောက် ရက်ပေါင်းများစွာ နှောင့်ယှက်နေသော နာကျင်မှုက များစွာ သက်သာသွားပုံရသည်။

၎င်းသည် သူ၏ ခွာကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သော်လည်း ထို နွား၏ မျက်လုံးများက ယွင်ရှန်း၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို စူးစိုက် ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်းသည် နာကျင်မှုကို သည်းခံရင်း ခွဲစိတ်ဓားကို ထုတ်လိုက်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူမ ထုတ်ယူထားသော မန်ဒဲလား အရည်သည် ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်သည်။ အရင်က ဆေးထိုးခြင်းသည် မီးခြင်္သေ့ နွားကို လုံးဝ မေ့ဆေးပေးရန် မလုံလောက်ခဲ့ပေ။

အရင်က အရိုးအပ်ကို အသုံးပြုပြီးနောက် မီးခြင်္သေ့ နွားသည် ယွင်ရှန်း၏ ထူးဆန်းပြီး ထူးခြားသောဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကိရိယာမျိုးစုံကို အနည်းငယ် ပိုမို လက်ခံလာခဲ့သည်။

ထို့နောက် ယွင်ရှန်းသည် ဒဏ်ရာပတ်လည်ရှိ ပုပ်သိုးနေသော အဆိပ်သင့် အသား အပိုင်းအစများစွာကို ဖယ်ရှားခဲ့သည်။

မီးခြင်္သေ့ နွားသည် ၎င်း၏ သတိထားမှုများကို တဖြည်းဖြည်း လျှော့ချလာသည်။

ဟွမ်လင်းလင်းသည်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုပြုကြည့်ရှုခဲ့ရာ ယွင်ရှန်း အသုံးပြုသော ရှေးဟောင်း ဆေးပညာ ကျွမ်းကျင်မှုသည် သူမ အရင်က မြင်ဖူးသော ဆရာဝန်များနှင့် ကွဲပြားပြီး အထူးခြားဆုံး ဖြစ်သည်ကို သတိပြုမိသည်။

သူမ တွေးနေစဉ်မှာပင် ယွင်ရှန်း၏ ဤ ဆေးပညာ ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ပတ်သက်၍ သူမသည် ယွင်ရှန်း သူမကို မျက်စိ တစ်ဖက် မှိတ်ပြသည်ကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။

ဟွမ်လင်းလင်း လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရပြီး သူမ၏ မှော်လှံတံကို တိတ်တဆိတ် မြှောက်လိုက်သည်။

"မဲမဲလေး"

ယွင်ရှန်းသည် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမ၏ အရင်က အဆိပ်သင့် အသား ဖယ်ရှားရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သော ခွဲစိတ်ဓားသည် ယခုအခါ မီးခြင်္သေ့ နွား၏ နှလုံးကို ပစ်မှတ်ထားပြီး ပြင်းထန်စွာ ထိုးသွင်းလိုက်ရာ ဓားရိုးတစ်ခုလုံး မီးခြင်္သေ့ နွား၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းသို့ လုံးဝ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မဲမဲလေးသည် ကောင်းကင်သို့ အူလိုက်ပြီး သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးက ရုတ်တရက် မှောင်မည်းသွားခဲ့သည်။

မီးခြင်္သေ့ နွားသည် နာကျင်မှုဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ မှောင်မိုက်မှုဖြင့် ဝန်းရံခံထားရပြီး ဘာမှ မမြင်ရဘဲ အရူးအမူး ပြေးလွှားကာ ကောက်ကျစ်သော မိန်းကလေး နှစ်ဦးကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

မှောင်မိုက်မှုထဲတွင် မီးလုံးနှင့် မိုးကြိုးအမြောက်အမြားသည် ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းကဲ့သို့ ပွင့်ထွက်လာခဲ့သည်။

သွေးသည် ရေပန်းကဲ့သို့ ပန်းထွက်လာပြီး လောင်ကျွမ်းနေသော အသား၏ အနံ့သည် သစ်တောတစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားသည်။

မှောင်မိုက်မှုထဲတွင် ဟွမ်လင်းလင်း တုန်ယင်နေပြီး သူမ၏ နှလုံးထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းနေသည်။

အဆင်ပြေရမယ် ယွင်ရှန်း မင်း အဆင်ပြေမှရမယ်။

သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အေးဆေး ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်သည် တဖြည်းဖြည်း လင်းလာမှသာ ဟွမ်လင်းလင်းသည် ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်ဝံ့ခဲ့သည်။

မဝေးလှသော နေရာတွင် ဆိုးသွမ်းသော မီးခြင်္သေ့ နွားသည် သွေးထွက်လွန်၍ သေဆုံးနေပြီဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်းသည် အနီးအနားရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်ကို မှီထားပြီး သူမ၏ မျက်နှာသည် သေလုနီးပါး ဖြူဖပ်နေကာ ခုနက အလွန် အန္တရာယ်များသော အချိန်ကို ပြန်လည် တွေးတောရင်း အနည်းငယ် ထိတ်လန့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဟွမ်လင်းလင်းသည် တုန်ယင်စွာ ထရပ်လိုက်ပြီး ယွင်ရှန်းဆီသို့ လျှောက်သွားကာ ရုတ်တရက် သူမကို ပွေ့ဖက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ငိုချလိုက်သည်။