အခန်း (၅၇)

ယွင်ရှန်းနှင့် ဒုန်းဟွမ်လင်းလင်းတို့ တောင်တန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်မှာ အတိအကျ သုံးရက် ရှိပြီဖြစ်သည်။

ညနေ ချဉ်းကပ်လာပြီး နေမင်း တဖြည်းဖြည်း ဝင်သွားသောအခါ ချီဝူနှင့် အခြားသူများသည် ယွင်ရှန်းနှင့် သူမ၏ ပြန်လာခြင်းကို ယွဲ့ဝူတောင်တန်း၏ အပြင်ဘက်၌ စောင့်ဆိုင်းနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

မူရွှီယွဲ့သည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်နေသည်။

"သူတို့ ဘာလို့ မထွက်လာသေးတာလဲ။ သုံးရက်သုံးည ရှိနေပြီ။ သူတို့ရဲ့ အရှိန်နဲ့ဆို ယွဲ့ဝူတောင်တန်းရဲ့ ဗဟို ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ သခင်မလေး ဘာလို့ မပြန်လာသေးတာလဲ"

"စိတ်မပူပါနဲ့ ဒီ သုံးရက်အတွင်း မီးမြှား အချက်ပြခြင်းကို ကျွန်တော်တို့ မမြင်ရသေးဘူး။ အဲဒါက သူတို့ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အခြေအနေမျိုးနဲ့ မတွေ့ကြုံရဘူးလို့ အကြံပြုထားတယ်။ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တာက သင့်တော်တဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲကို ရှာတွေ့ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပေါင်းစပ်ခြင်းကို စတင်နေပြီ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ချီဝူသည် မူရွှီယွဲ့ထက် များစွာ ပိုမို တည်ငြိမ်နေပြီး ယန်ခန်းဟိုင်၏ မျက်နှာတွင်လည်း တည်ငြိမ်မှု ရှိနေခဲ့သည်။

"မကောင်းတော့ဘူး"

မူရွှီယွဲ့သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပေါင်းစပ်ခြင်းကို ဖော်ပြလိုက်သောအခါ လျှပ်စစ်ဖြင့် ရှော့ခ်ရိုက်ခံရသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် အာမေဋိတ် ပြုလိုက်သည်။

"မှော်ဆရာမူ ဒီလို ထိတ်လန့်မနေပါနဲ့ခင်ဗျာ"

ကိုယ်ခံပညာရှင် တစ်ဦးက ညည်းညူလိုက်သည်။

"ဒါက တကယ် မကောင်းတော့ဘူး။ သခင်မလေး သစ်တောထဲကို ဝင်တုန်းက ကျွန်မ ဘေးကင်းဖို့သာ သတိပေးခဲ့ပြီး သူမရဲ့ ခွန်အားနဲ့ နှစ်ခြောက်ဆယ် အောက်ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကိုသာ ပေါင်းစပ်ဖို့ ရွေးချယ်သင့်တယ်ဆိုတာကို ပြောဖို့ မေ့သွားခဲ့တယ်"

မူရွှီယွဲ့သည် သခင်မသည် သူမ ဖမ်းမိသော နတ်ဆိုးသားရဲ မှန်သမျှကို ပေါ့ဆစွာ ပေါင်းစပ်လိုက်မည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပေါင်းစပ်ခြင်းသည်လည်း အလွန် အရေးကြီးသည်။

သို့သော် မှော်ဆရာ အသစ် အများစုက ဤအချက်ကို မသိကြပေ။

၎င်းတို့သည် တူညီသော ဂုဏ်သတ္တိရှိသော နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကိုသာ ပေါင်းစပ်ရန် ရွေးချယ်သင့်သည်ကိုသာ သိကြပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပေါင်းစပ်ခြင်း၏ လုပ်ငန်းစဉ်က မည်မျှ အရေးကြီးသည်ကို မသိကြပေ။

မှော်ဆရာ အသစ်တစ်ဦးအတွက် သင့်လျော်သော သက်တမ်းရှိသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသည် ပိုမို ကြီးမားသော မှော်စွမ်းအားကို ဆိုလိုသည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် သူတို့အတွက် အလွန် နည်းသော ကျောက်တုံးနှင့် ပေါင်းစပ်ပါက ၎င်းသည် ၎င်းတို့၏ အနာဂတ် မှော်ကျင့်ကြံမှုကို ထိခိုက်စေမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့သည် ကိုင်တွယ်နိုင်သော အမြင့်ဆုံး သက်တမ်း ကန့်သတ်ချက်ရှိသော ကျောက်တုံးနှင့် ပေါင်းစပ်ပါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး၏ အစွမ်းထက်သော မှော်ပညာသည် ၎င်းတို့၏ မှော်ဝိညာဉ်ကို ပေါက်ကွဲသွားစေနိုင်သည်။

မှော်ဆရာတစ်ဦးတွင် မှော်ဝိညာဉ်၏ ဂုဏ်သတ္တိ များလေလေ ပိုမိုသော မှော်စွမ်းအားကို ပေါင်းစပ်နိုင်လေလေ ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် မှော်ဆရာတစ်ဦးသည် နှစ်ငါးဆယ် အောက်ရှိသော မှော်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနှင့်သာ ပေါင်းစပ်နိုင်ပြီး ဒုန်းဟွမ်လင်းလင်းသည် ဒြပ်စင်နှစ်မျိုး မှော်ဆရာဖြစ်သောကြောင့် သူမ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို နောက်ထပ် ဆယ်နှစ် ထပ်မံ ထည့်သွင်းနိုင်သည် စသည်ဖြင့် ဖြစ်သည်။

တတိယမှ စတုတ္ထအဆင့်နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်သည် ဤ လိုအပ်ချက်များကို များသောအားဖြင့် ပြည့်မီစေသည်။

"အာ မင်းတို့ မိန်းမတွေက မလိုအပ်ဘဲ စိုးရိမ်ဖို့ တကယ် ကြိုက်ကြတာပဲ"

ချီဝူက မပူမပင် ပြောလိုက်သည်။

"နှစ်ခြောက်ဆယ် ကျော်ရင် အဲဒါက အနည်းဆုံး စတုတ္ထ သို့မဟုတ် ပဉ္စမအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ မှော်ပညာကို ခုမှ စသင်တဲ့ မှော်ဆရာ အသစ် နှစ်ယောက်က ပဉ္စမအဆင့် သားရဲကို လိုက်ဖမ်းနိုင်မယ်လို့ တကယ် ထင်နေတာလား။ ဒါ့အပြင် ယွဲ့ဝူတောင်တန်းမှာ ပဉ္စမအဆင့် သားရဲတွေ ရှိချင်မှ ရှိလိမ့်မယ်။ ညီလေးယန် မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ"

ယန်ခန်းဟိုင် အဖြေမပေးခဲ့ပေ။ နေသည် တောင်၏ နောက်သို့ ဝင်သွားနှင့်ပြီ။ သူ၏ သမီး ယွင်ရှန်းကို သိသောကြောင့် သူမ သဘောတူထားသည့်အတိုင်း အချိန်မီ ပြန်လာသင့်သည်။

သူတို့ နောက်ကျနေပါက မမျှော်လင့်ထားသော အရာတစ်ခု တကယ် ဖြစ်ပျက်နေတာများလား။

ဤ အချိန်တွင် ယွင်ရှန်းနှင့် ဒုန်းဟွမ်လင်းလင်းတို့သည် သူတို့ ခုနကမှ ရရှိထားသော မီးခြင်္သေ့ နွား၏ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနှင့် ဆက်လက် ပေါင်းစပ်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် သူတို့၏ တိုတောင်းသော ဘဝတွင် အရေးအကြီးဆုံး အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်ကို သတိမမူမိခဲ့ကြပေ။

မီးခြင်္သေ့ နွား၏ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ခုသည် တကယ်ပင် သာမန် ကုန်ပစ္စည်းများ မဟုတ်ခဲ့ပါ။ ၎င်းတို့၏ သက်တမ်းကို ကြည့်လျှင် မိုးကြိုး ဂုဏ်သတ္တိရှိသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသည် မီးခြင်္သေ့ နွား၏ ဒုတိယ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအဖြစ် နှစ်ကိုးဆယ် နီးပါး ရှိနေပြီး ယွင်ရှန်း၏ အဓိက မီးဂုဏ်သတ္တိရှိသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးက နှစ်တစ်ရာ့သုံးဆယ် နီးပါး ရှိနေသည်။

မူရွှီယွဲ့ရော ယန်ခန်းဟိုင်ပါ ပေါင်းစပ်ခြင်းအတွက် သက်တမ်း ကန့်သတ်ချက်ကို မကျော်လွန်ရန် တိတိကျကျ သတိပေးခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ အကြောင်းမှာ ယွင်ရှန်းနှင့် ဒုန်းဟွမ်လင်းလင်းတို့သည် စတုတ္ထအဆင့် အထက်ရှိသော နတ်ဆိုးသားရဲကို မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သဘာဝအတိုင်း ယူဆထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မီးနှင့် မိုးကြိုး၏ ဂုဏ်သတ္တိများက အပြင်းထန်ဆုံးနှင့် ကြမ်းတမ်းဆုံး ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်းနှင့် ဒုန်းဟွမ်လင်းလင်းတို့ ရွတ်ဆိုလိုက်သည်နှင့်အမျှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ၏ မှော်

စွမ်းအားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ ကြီးမားသော မှော်မြွေကြီးနှစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဗလာဖြစ်နေသော မှော်လှံတံကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။ တစ်ကောင်မှာ အနီရောင်ဖြစ်ပြီး တစ်ကောင်မှာ ခရမ်းရောင် ဖြစ်သည်။

ဘေးတွင် လဲလျောင်းနေသော မဲမဲလေးသည် မှော်စွမ်းအား နှစ်မျိုးသည် မှော်လှံတံပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်နေသည်ကို မျက်လုံး ကျယ်ကျယ်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

၎င်းတို့သည် လှံတံမှ ထွက်ခွာ၍ ယွင်ရှန်းနှင့် ဒုန်းဟွမ်လင်းလင်းတို့ကို ရစ်ပတ်လိုက်ကြသည်။

ခဏတာအတွင်း နှစ်ဦးစလုံး၏ ကိုယ်ခန္ဓာငယ်လေးများသည် အနီရောင် မှော်မြွေနှင့် ခရမ်းရောင် မှော်မြွေတို့ဖြင့် လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

မိန်းကလေး နှစ်ဦးစလုံးသည် ခဏတာ အသက်ရှူ ကြပ်သွားသည်ဟု ခံစားရသည်။ ကြီးမားသော မှော်စွမ်းအားသည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို စဉ်ဆက်မပြတ် ဆွဲဖြဲနေသည်။

ဤ အချိန်တွင် နှစ်ဦးစလုံးသည် ဤ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ခု၏ သက်တမ်းသည် သူတို့ ခံနိုင်ရည်ရှိသည်ထက် ကျော်လွန်နေနိုင်သည်ကို သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူတို့သည် ခက်ခဲသော အခြေအနေတွင် ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။ ယခု တရားထိုင်ခြင်းကို ရပ်လိုက်ပါက မှော်စွမ်းအား ဝိညာဉ်မြွေများသည် သူတို့၏ မှော်ဝိညာဉ်များကို မညှာမတာ ကိုက်စားလိမ့်မည်မှာ သေချာသည်။

ထိုသို့ ပြုလုပ်ပါက သူတို့ အောင်မြင်စွာ လွတ်မြောက်ပြီး နိုးထလာပါကပင် မသန်မစွမ်း ဖြစ်သွားကြလိမ့်မည်။

မှော်စွမ်းအား အလေအလွင့်ဖြစ်သွားမှာလား။

ဤ အတွေးသည် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ခဏတာသာ ပျံ့လွင့်နေပြီး နှစ်ဦးစလုံးက ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

သူတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရွတ်ဆိုခြင်းကို အရှိန်မြှင့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာငယ်လေးများ အတွင်း၌ အရင်က ဖိနှိပ်ထားသော မှော်ဝိညာဉ်များက ပြန်လည် လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

အစိမ်းရောင်နှင့် ခရမ်းရောင် အလင်း မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားပြီး ဒုန်းဟွမ်လင်းလင်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင် မှော်ဝိညာဉ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ၏ မှော်ဝိညာဉ်သည် ယွင်ရှန်း အရင်က မြင်ဖူးသော တိမ်သဏ္ဌာန် ပုံစံ မဟုတ်ပေ။ ဒုန်းဟွမ်လင်းလင်း၏ မှော်ဝိညာဉ်သည် ရှေးဟောင်း တူရိယာကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဌာန် ရှိသည်။

ဒုန်းဟွမ်လင်းလင်း၏ ရွတ်ဆိုခြင်း ပိုမို မြန်ဆန်လာသည်နှင့်အမျှ တူရိယာသည် မြည်ဟည်းလာပြီး ခမ်းနားသော မှော်အသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဝိညာဉ်မြွေ၏ အနှစ်သာရ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားပြီး မှော်ဝိညာဉ် ရှေးဟောင်း ခေါင်းလောင်းသည် တဖြည်းဖြည်း ကျုံ့ဝင်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ဒုန်းဟွမ်လင်းလင်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာ အတွင်း၌ ပုန်းအောင်းသွားခဲ့သည်။

ဒုန်းဟွမ်လင်းလင်း၏ မှော်လှံတံမှ ခရမ်းရောင် အလင်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်မှာ နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်း ပြီးဆုံးလုနီးပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

ယွင်ရှန်း၏ ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အခြေအနေက ပို၍ပင် အရေးကြီးနေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ မီးဒြပ်စင် နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး၏ သက်တမ်းသည် ပို၍ပင် ကြီးမားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ငါးရောင်ခြယ် မှော်ဝိညာဉ်ပေါ်လာသည့် အချိန်တွင် အနီရောင် ကိုယ်ထည်ရှိသော မှော်စွမ်းအား ဝိညာဉ်မြွေသည် ၎င်း၏ ပါးစပ်ကြီးကို ဖွင့်ကာ ငါးရောင်ခြယ် မှော်ဝိညာဉ် တိမ်တိုက်ကို မျိုချရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

သို့သော် လူသား၏ ဥာဏ်ရည် ကင်းမဲ့သော မှော်စွမ်းအား ဝိညာဉ်မြွေ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ငါးရောင်ခြယ် မှော်ဝိညာဉ် တိမ်တိုက်အတွင်းရှိ အေးစက်သော အနက်ရောင် ရိပ်ကို မြင်သောအခါ ကြောက်ရွံ့ခြင်း၏ အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လောလာခဲ့သည်။

အကြောက်ဆုံးသော အရာကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ မှော်စွမ်းအား ဝိညာဉ်မြွေသည် ရှောင်တိမ်းပြီး ယွင်ရှန်း၏ မှော်လှံတံ အတွင်းသို့ တူးဝင်သွားခဲ့သည်။

မှော်လှံတံ၏ မျက်နှာပြင်က မီးလျှံရောင်ဖြင့် ရုတ်တရက် လှိုင်းထလာသည်။

မှော်ပေါင်းစပ်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်း ယွင်ရှန်းနှင့် ဒုန်းဟွမ်လင်းလင်းတို့ နှစ်ဦးစလုံး မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ကြပြီး တစ်ဦးကို တစ်ဦး ကြည့်ကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း "ငါ အောင်မြင်သွားပြီ" ဟု ပြောလိုက်ကြသည်။

နှစ်ဦးစလုံး ခုန်ထလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မှော်လှံတံများကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ဒုန်းဟွမ်လင်

လင်သည် လေမှော်ပညာကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ ညင်သာသော လေပြေသည် သူမ၏ အောက်မှ တိုက်ခတ်သွားပြီး သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ကြော့ရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် အရွက်ကဲ့သို့ မြှင့်တင်

လိုက်သည်။

"မျောလွင့် နည်းစနစ်"

ယွင်ရှန်းသည်လည်း အလျော့မပေးဘဲ သူမ၏ မှော်လှံတံသည် သူမ၏ လက်ထဲတွင် ရွေ့လျားသွားကာ ပြင်းထန်သော မီးလျှံများစွာကို ကောင်းကင်ပြည့် ပျံသန်းနေသော ခွံများကဲ့သို့ စတင်ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များ ချက်ချင်း ထိခိုက်သွားပြီး တောက်လောင်နေသော မီးလျှံ ငရဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

နှစ်ကိုးဆယ်ရှိသော မိုးကြိုး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနဲ့ နှစ်တစ်ရာ့သုံးဆယ်ရှိသော မီး ဝိညာဉ်

ကျောက်တုံး။

သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အများဆုံး ကန့်သတ်ချက်ထက် ကျော်လွန်သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် ယွင်ရှန်းနှင့် ဒုန်းဟွမ်လင်းလင်းတို့ နှစ်ဦးစလုံး၏ ခွန်အားက အောင်မြင်မှုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

သို့သော် ယွင်ရှန်းသည် မှော်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနှင့် ပေါင်းစပ်နေစဉ် မီး မှော်ပညာ အမျိုးအစား အသစ်ဖြစ်သော မီးလျှံ ပေါက်ကွဲခြင်းကိုလည်း နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သည်။