အခန်း (၅၈)

ယန်ခန်းဟိုင်နှင့် အခြားသူများသည် ယွဲ့ဝူတောင်တန်း၏ အတွင်းဘက်၌ စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီး ယွင်ရှန်းကို ရှာဖွေရန် တောင်များထဲသို့ ဝင်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ကြာမြင့်စွာ ပျောက်ဆုံးနေသော လူ နှစ်ဦးသည် လရောင်အောက်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး ဘေးကင်းပြီး အသံ ကောင်းမွန်သော်လည်း အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်

နေသည်ကို မြင်သောအခါ မူရွှီယွဲ့က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

"ပြန်လာတာ ကောင်းပါတယ်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မတွေ့ရင်တောင် ကိစ္စမရှိဘူး။ တကယ်တမ်းမှာ မှော်ဆရာ အနည်းငယ်သာ သူတို့ရဲ့ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ကိုယ်တိုင် လိုက်ဖမ်းပြီး ရရှိကြတာပါ"

မူရွှီယွဲ့သည် ချီဝူကို အနည်းငယ် ပြစ်တင်ပြောဆိုရင်း သခင်မလေး ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ကြမ်းတမ်းသည့် အတွေ့အကြုံကို ငြီးတွားသည်။ သွေးများဖြင့် ညစ်ပေကာ ကိုယ်အလေးချိန် ကျဆင်းသွားသည့် သူမကို ကြည့်ရင်း ဤ သုံးရက်တာကာလသည် သူမ၏ ဘဝတွင် အကြမ်းတမ်းဆုံး ဖြစ်ခဲ့ရမည်။

ယန်ခန်းဟိုင်လည်း သူ၏ သမီးကို မြင်သည်။ မူရွှီယွဲ့နှင့် မတူဘဲ သူသည် သူ့သမီး၏ မျက်လုံးများတွင် ထူးခြားသည့် အရာတစ်ခုကို သတိပြုမိသည်။ အရင်က ယွဲ့ဝူတောင်တန်းသို့ ပထမဆုံး ဝင်တုန်းကထက် အနည်းငယ် ပို၍ ရင့်ကျက်လာခဲ့သည်။

ချီဝူမှာမူ စကားမပြောနိုင်အောင် အံ့အားသင့်နေသည်။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက်..."

သူ အမြင် မမှားဘူးလား။ သခင်မလေးသည် ယွင်ရှန်းနှင့် လက်ချင်း တွဲ၍ ထွက်လာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် မူရွှီယွဲ့က သခင်မလေးကို ရေနှင့် အသင့်စား အစားအစာများ လှမ်းပေးသောအခါ သူမသည် ယွင်ရှန်းကို အရင် ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။

အမလေး ဒါက သူ သိခဲ့တဲ့ စိတ်ထင်ရာ လုပ်တတ်ပြီး မချေမငံတဲ့ သခင်မလေး ဟုတ်ရဲ့လား။

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မတွေ့ဘူးလို့ ဘယ်သူ ပြောတာလဲ။ ကျွန်မတို့ရဲ့ မှော်လှံတံကို ကြည့်ပါဦး"

ဒုန်းဟွမ်လင်းလင်းသည် သူမ၏ မှော်လှံတံကို မာနဖြင့် ပြသလိုက်ရာ ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်ခု တွဲလွဲကျနေသည်။

ချီဝူနှင့် မူရွှီယွဲ့တို့သည် ထို ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လန့်သွားကြသည်။

၎င်းသည် မိုးကြိုးဒြပ်စင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံး နှစ်ရှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် ကိုးဆယ် သက်တမ်းရှိသည်။

"သခင်မလေး ဒီလောက် သက်တမ်းကြီးတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ဘယ်လို ပေါင်းစပ်ရတာလဲ။ အဲဒါ အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်"

မူရွှီယွဲ့သည် အလွန် ကြောက်လန့်သွားသောကြောင့် သူမ အသက်ရှူခြင်းပင် ရပ်လုမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဤမျှ သက်တမ်းကြီးသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနှင့် ပေါင်းစပ်မည်ဆိုလျှင်ပင် အဆင့်မြင့် မှော်ဆရာ၏ အကူအညီဖြင့်သာ သင့်လျော်ပေမည်။ သခင်မလေးသည် တစ်ကိုယ်တည်း ပေါင်းစပ်ခြင်းကို အောင်မြင်ခဲ့သည်ကို သတိရလိုက်သောအခါ မူရွှီယွဲ့၏ လက်နှင့် ခြေထောက်များ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် အေးစက်သွားခဲ့သည်။

"ဒါက ဘာ ကိစ္စကြီးလဲ"

ဒုန်းဟွမ်လင်းလင်းသည် အလျှော့မပေးဘဲ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ယွင်ရှန်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ "ယွင်ရှန်းက ကျွန်မထက်တောင် ပိုပြီး အံ့သြစရာကောင်းတယ်။ သူမက နှစ်

တစ်ရာ ကျော်တဲ့ မီးဒြပ်စင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ပေါင်းစပ်ခဲ့တာ။ သူမလည်း လုံးဝ အဆင်ပြေနေတာပဲ"

ဘာ နှစ်တစ်ရာ ကျော်တဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတဲ့လား။

သူတို့ ဘယ်လို သတ္တဝါငယ်လေးတွေလဲ။

သာမန် မှော်ဆရာများအတွက် ၎င်းတို့၏ ပထမဆုံး မှော်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသည် နှစ်ဆယ်မှ နှစ်နှစ်ဆယ် သက်တမ်းသာ ရှိတတ်သည်။ မဟာမှော်ဒါရိုက်တာ အဆင့်သို့ ရောက်မှသာ နှစ်ငါးဆယ်မှ တစ်ရာ သက်တမ်းရှိသော နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် ပေါင်းစပ်ရန် စတင်ကြသည်။

သို့သော် သူတို့သည် ထိုအဆင့်ကို ကျော်သွားခဲ့ကြသည်။

မူရွှီယွဲ့သည် သူမ၏ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသည် နှစ်နှစ်ဆယ်သာ သက်တမ်းရှိပြီး သူမ၏ ဒုတိယ မဟာမှော်ဒါရိုက်တာထံမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသည်ပင် နှစ်ရှစ်ဆယ့်ငါးသာ ရှိခဲ့သည်ကို သိသောကြောင့် သူမ ရုတ်တရက် အရပ်ပုသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

မူရွှီယွဲ့အပါအဝင် ပစ္စုပ္ပန်ရှိ ကိုယ်ခံပညာရှင်အားလုံးနှင့် အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်သော ယန်ခန်းဟိုင်ပင်လျှင် သူတို့၏ မျက်နှာထားများ မပြောင်းဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ကြပေ။

ယန်ခန်းဟိုင်သည် ယွင်ရှန်းကို ဆွဲယူပြီး သူ၏ သမီးကို ခေါင်းမှ ခြေဆုံး စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးကြည့်ရှုခဲ့သည်။

"အဖေ သမီး အဆင်ပြေပါတယ်။ တကယ်တော့ မှော်ပေါင်းစပ်ခြင်းက ဖေဖေတို့ ပြောသလောက် အန္တရာယ် မများပါဘူး။ လင်းလင်းနဲ့ သမီး နှစ်ဦးစလုံး အဆင်ပြေနေတယ် မဟုတ်ဘူးလား"

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ ဖခင်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ စိုးရိမ်မှုကို မြင်သောအခါ သူမ၏ မှော်လှံတံကို စစ်ဆေးရန် ကိုယ်တိုင် ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

မီးဒြပ်စင် မှော်လှံတံ မှော်ဆွဲဆောင်မှု ရှစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်း။

မိုးကြိုးဒြပ်စင် မှော်လှံတံ မှော် ဆွဲဆောင်မှု ခုနစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်း။

နှစ်ဦးစလုံး၏ မှော်လှံတံများကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ယန်ခန်းဟိုင်သည် သူတို့၏ မှော်လှံတံများသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ပေါင်းစပ်ထားသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် မှော်လှံတံနှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပေါင်းစပ်မှုသည် ငါးဆယ် ရာခိုင်နှုန်း ကျော်သည်နှင့် ကောင်းမွန်သည်ဟု ယူဆသည်။

မှော်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး၏ လိုက်ဖက်မှုမြင့်မားလေလေ နောက်တစ်ကြိမ် ဒုတိယ မှော်

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်းက ပိုမို ချောမွေ့လေလေ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဝမ်းသာစရာ ကောင်းသည်မှာ ဤမျှ သက်တမ်းကြီးသော နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ရရှိပြီးနောက် ကလေး နှစ်ဦးစလုံးသည် မှော်ပညာကို အသုံးချနိုင်စွမ်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ပြင်ပ သြဇာလွှမ်းမိုးမှု မရှိဘဲ နှစ်ဦးစလုံးသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် မှော်စွမ်းအားဖြင့်သာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို အလွန် ကောင်းမွန်စွာ ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းသည် သူတို့၏ ကံကောင်းခြင်းကြောင့်ဖြစ်စေ စစ်မှန်သော အရည်အချင်းကြောင့်ဖြစ်စေ ချီးကျူးထိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ယွင်ရှန်းနှင့် ဒုန်းဟွမ်လင်းလင်းတို့သည် အကြီးအကဲများ၏ ပြင်းထန်စွာ ဆူပူခြင်းကို ခံခဲ့ကြရသည်။

ဆူပူပြီးနောက် ယွင်ရှန်းနှင့် ဒုန်းဟွမ်လင်းလင်းတို့သည် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး ထို အကြည့်များသည် မြင်လိုက်ရသော အကြီးအကဲများ အများအပြားအတွက် အလွန် ထူးဆန်းနေခဲ့သည်။

မူရွှီယွဲ့သည် အမျိုးသမီးဖြစ်ပြီး ပိုမို တွေးခေါ်တတ်သောကြောင့် ရုတ်တရက် မေးခွန်းတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားသည်။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ဘယ်က ရခဲ့တာလဲ"

နှစ်တစ်ရာ့သုံးဆယ် သက်တမ်းရှိသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနှင့် နှစ်ကိုးဆယ် သက်တမ်းရှိသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အဲဒါက ဆိုလိုတာက...

"ကျွန်မတို့ ဒါကို ပြောဖို့ ပြင်ဆင်နေတာပါ။ ကျွန်မတို့ ပဉ္စမအဆင့် မျိုးပြောင်း နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်နဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ရတယ် အဲဒါက လိုချင်သော မှော်သားရဲဖြစ်ပုံရတယ်။ ကျွန်မတို့ ရှာတွေ့တဲ့အခါ သေလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ အနီးအနားမှာ မုဆိုးစစ်သည် အနည်းငယ်လည်း ရှိတယ်။ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး ထိခိုက်ထားပုံရတယ်။ သားရဲက အဆိပ်သင့်နေပြီး ကျွန်မတို့ နှစ်ရက်နှစ်ည ဘေးနားမှာ စောင့်ခဲ့ရတယ်။ နောက်ဆုံးမှာ သေဆုံးသွားတော့မှ ကျွန်မတို့ အခွင့်အရေးယူပြီး သူ့ ကိုယ်ခန္ဓာထဲက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ထုတ်ယူခဲ့တာပါ"

မိန်းကလေး နှစ်ဦးသည် အသေးစိတ်ကို ပီပြင်စွာ ရှင်းပြခဲ့ကြသည်။

ဤ ဇာတ်လမ်းကို သူတို့ ပြန်လာသည့် လမ်းတစ်လျှောက် နှစ်ဦးစလုံး အကြိမ်ကြိမ် လေ့ကျင့်ခဲ့ကြပြီး အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ပီပြင်စွာ ပြန်ပြောခဲ့ကြသည်။

လိုချင်သော မှော်သားရဲလား။

မူရွှီယွဲ့သည် သူမ၏ မျက်လုံးများ ရှေ့တွင် အလင်း မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားသည်ဟု ခံစားရပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိတ်လန့်မှုဖြင့် သတိလစ်သွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ချီဝူသည် ကိုယ်ခံပညာရှင်အချို့၏ အကူအညီဖြင့် မီးခြင်္သေ့ နွားကို အတွင်းမှ သယ်ထုတ်လာခဲ့သည်။

မီးခြင်္သေ့ နွား၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် သန်မာသော သားရဲအရိုးများကြောင့် ချီဝူနှင့် အခြားသူများ အံ့သြမင်သက်ခဲ့ကြရသည်။

ဤ ပဉ္စမအဆင့် လိုချင်သော နတ်ဆိုးသားရဲသည် အလွန် အားကောင်းသော်လည်း နှလုံးတွင် အဆိပ်ဖြင့် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရထားခဲ့သည်။

တကယ်ပင် ၎င်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သေဆုံးနေသော မုဆိုးစစ်သည် အနည်းငယ် ရှိနေပြီး ၎င်းကို ယွင်ရှန်း ပြောခဲ့သည်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များသည်။

လူကြီးများသည် မိန်းကလေး နှစ်ဦး၏ စကားကို ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။

ချီဝူနှင့် သူ၏ အဖော်များသည် နတ်ဆိုးသားရဲ အရိုးများကို သယ်ထုတ်လာပြီး သားရဲသည် လိုချင်သော မှော်သားရဲ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ၎င်းသည် C အဆင့် သားရဲ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရသောအခါ ၎င်းကို ဒေသခံ အစောင့်များထံ အပ်နှံခဲ့ပြီး ဆုငွေကို ရရှိခဲ့သည်။

ယန်ခန်းဟိုင်နှင့် ချီဝူတို့ တစ်ဝက်စီ ရရှိခဲ့သည်။

ယွဲ့ဝူတောင်တန်းတွင် စမ်းသပ်မှုအတွက် ဤ ခရီးသည် ကံကောင်းခြင်း အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ နှစ်ဦးစလုံး မဟာမှော်ဒါရိုက်တာ ဖြစ်လာရုံသာမက ယွင်ရှန်းနှင့် ဒုန်းဟွမ်လင်

လင်တို့လည်း သူငယ်ချင်းကောင်းများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း ခွဲခွာရမည့် အချိန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူမ၏ ပထမဆုံး နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ရရှိပြီးနောက် ဒုန်းဟွမ်လင်းလင်းသည် အရှေ့တိုင်း မြို့တော်သို့ ပြန်ရန် ပြင်ဆင်နေပြီဖြစ်သည်။

"ယွင်ရှန်း မင်းက ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံး သူငယ်ချင်းပါ"

ဒုန်းဟွမ်လင်းလင်းသည် ယွင်ရှန်းကို မသွားချင်သော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

"လင်းလင်း မင်းကလည်း ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံး သူငယ်ချင်းပါပဲ"

သူတို့၏ အစောပိုင်း ဆက်ဆံရေးသည် သဟဇာတ မဖြစ်ခဲ့သော်လည်း အတူတကွ အသက်နှင့် သေဆုံးခြင်းကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး တစ်ဦး၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို တစ်ဦး မျှဝေခဲ့ပြီးနောက် သူတို့သည် ယခုအခါ ရိုးသားစွာ ဆက်ဆံကြသည်။

လှည်းပေါ်တွင် မူရွှီယွဲ့သည် ဒုန်းဟွမ်လင်းလင်းကို အလျင်အမြန် သွားရန် တိုက်တွန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယောက်ျားများကြား ခင်မင်မှုကို လက်သီးဖြင့်သာ တည်ဆောက်နိုင်သည်ဟု ဘယ်သူ ပြောတာလဲ။ အမျိုးသမီးများကြား ခင်မင်မှုသည်လည်း အလွန် ခိုင်မာနိုင်သည်။

"ငါတို့ ပြန်ဆုံဖို့ အခွင့်အရေး ရှိဦးမှာလား"

ဒုန်းဟွမ်လင်းလင်းသည် သူမ၏ မျက်ခွံကို သုတ်လိုက်ပြီး ယွင်ရှန်းကို တကယ် မခွဲချင်ခဲ့ပေ။

"ကံကြမ္မာ ပါရင် ငါတို့ ပြန်ဆုံကြလိမ့်မယ်"

ယွင်ရှန်းသည် ဒုန်းဟွမ်လင်းလင်း လှည်းပေါ်သို့ တက်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီး လက်ပြ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

လှည်းသည် အသံ ဆူညံစွာဖြင့် ရွေ့သွားပြီး ချိုးကွေ့တစ်ခုကို ချိုးလိုက်သောအခါ ဒုန်းဟွမ်

လင်လင်သည် ရုတ်တရက် သူမ၏ ခေါင်းကို ထုတ်ကာ "ယွင်ရှန်း ငါ အရှေ့တိုင်း မြို့တော်က မှော်ပညာ သင်တန်းကျောင်းကို တက်ရလိမ့်မယ်။ အခွင့်အရေး ရှိရင် အရှေ့တိုင်း မြို့တော်မှာ ပြန်ဆုံကြမယ်" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။