အခန်း (၅၁)
Vol. 5 Ch. 51
အခြား တစ်ဖက်တွင် ယန်ခန်းဟိုင်သည်လည်း ဤ ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ယွင်ရှန်းအား အသိပေးခဲ့သည်။ ချီဝူ မနေ့ညက ယန်ခန်းဟိုင်နှင့် ဆွေးနွေးခဲ့သည့် အကြောင်းအရာသည် ဤ အချက်ပင်ဖြစ်သည်။ သူသည် ယွင်ရှန်းနှင့် ဟွမ်လင်းလင်းတို့အား သင့်လျော်သော နတ်ဆိုးသားရဲများကို ရှာဖွေရာတွင် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကူညီစေရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။
ဤ သတင်းကို ကြားသောအခါ မိန်းကလေးငယ် နှစ်ဦးစလုံးသည် အလွန် ကွဲပြားသော တုံ့ပြန်မှုများ ရှိခဲ့သည်။ ဟွမ်လင်းလင်းသည် လုံးဝ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။
နတ်ဆိုးသားရဲများကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးရမည်လား။
သူမ မွေးဖွားလာချိန်မှ ယခုအချိန်အထိ နတ်ဆိုးသားရဲများကို အများဆုံး မြင်ဖူးသည်မှာ တော်ဝင်မိသားစု၏ လှောင်အိမ်များတွင် ထားရှိသော အိမ်မွေး နတ်ဆိုးသားရဲများသာ ဖြစ်သည်။ သူမ နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်ကို တစ်ကိုယ်တည်း သတ်ရန် ဘယ်အချိန်က စွန့်စားခဲ့ဖူးလို့လဲ။
ဦးလေးချီနှင့် အန်တီမူ၏ အကာအကွယ်မပါဘဲ သူမသည် နတ်ဆိုးသားရဲကို ဘယ်လိုလုပ် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနိုင်မှာလဲ။
ဟွမ်လင်းလင်း သတိပြန်ရချိန်တွင် သူမသည် အံတုမှုဖြင့် ခြေဆင်းပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် ပက်လက်လှန်ကာ မရပ်မနား ငိုယိုခဲ့သည်။
"အန်တီမူ ကျွန်မ တောင်တန်းထဲကို တစ်ယောက်တည်း မဝင်ချင်ဘူး။ ဒီမှာ နတ်ဆိုးသားရဲတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ကျွန်မ အစာစားခံရလိမ့်မယ်"
"သခင်မလေး ဒီကိစ္စကို သခင်မမူနဲ့ ကျွန်တော် ဆွေးနွေးပြီးသားပါ။ မင်း မသွားချင်ရင်တောင် သွားရလိမ့်မယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းကို ယွဲ့ဝူတောင်တန်းရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာထဲ ပစ်ချလိုက်မယ်"
ချီဝူသည် မျက်လုံးပြူးကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် စိုက်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဟွမ်လင်းလင်းအား ချက်ချင်းပင် ငိုခြင်းကို ရပ်စေခဲ့သည်။
သူမသည် ဆိုးသွမ်းသော်လည်း မမိုက်မဲပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဟွမ်လင်းလင်းသည် အတော်လေး လိမ္မာပါးနပ်သည်။ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး သူမ မည်သို့ပင် အမူအရာ ပြုမူနေပါစေ ချီဝူကို တကယ် ဒေါသထွက်စေပါက သူမသည် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားမှုမရှိသော ယုန်ဖြူလေးကဲ့သို့ လိမ္မာသွားတတ်သည်။
ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ယွင်ရှန်းက လုံးဝ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။
စိတ်မပါ့တပါရှိသော မိန်းကလေး နှစ်ဦး အတူတကွ ရပ်နေခဲ့ကြသည်။
"မင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံး မှော်ဆရာတွေပဲ။ ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအတွက် ကိုယ်ပိုင် အမှတ်အသား၊ မှော် ဂုဏ်သတ္တိနှင့် သက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုတွေကို မိတ်ဆက်ပေးပါ"
အသက်အရ ကြည့်လျှင် ယွင်ရှန်းသည် ဟွမ်လင်းလင်းထက်ပင် ငယ်သေးသည်။ ယုတ္တိဗေဒအရ ဟွမ်လင်းလင်းသည် ယွင်ရှန်းကို ဂရုစိုက်သင့်သော်လည်း လက်ရှိ အခြေအနေကို ကြည့်လျှင် မည်သူက မည်သူ့ကို ဂရုစိုက်မည်ကို မသေချာပေ။
"ကျွန်မ အရင်သွားမယ်"
ဟွမ်လင်းလင်းသည် ညစ်ပတ်ပုံရသော မိန်းကလေးကို သူမ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခိုးယူခွင့် မပြုချင်ပေ။ သူမသည် မာနကြီးသော ဒေါင်းငယ်လေးကဲ့သို့ ခေါင်းကို မတ်မတ် ထားလိုက်သည်။
"မှော်ဆရာ၊ ဟွမ်လင်းလင်း၊ ခုနစ်နှစ်ခွဲ၊ ကျွန်မက လေနှင့် မိုးကြိုး ဒြပ်စင်နှစ်မျိုး မှော်ဆရာပါ"
ဒြပ်စင်နှစ်မျိုး မှော်ဆရာဟုတ်လား။ ထို့အပြင် ရှားပါးသော လေနှင့် မိုးကြိုး ဒြပ်စင်နှစ်မျိုး မှော်ဆရာဖြစ်သည်။
သူမ ဒီလောက်တောင် မာနကြီးနေတာ အံ့သြစရာ မရှိပါဘူး။
မှော်ဆရာတစ်ဦး၏ ဂုဏ်သတ္တိများသည် အဓိက ဂုဏ်သတ္တိလေးမျိုးအဖြစ် ပိုင်းခြားထားပြီး အမျိုးမျိုးသော ဒုတိယ မှော် ဂုဏ်သတ္တိများလည်း ရှိသည်။
အဓိက မှော် ဂုဏ်သတ္တိနှင့် ဒုတိယ မှော် ဂုဏ်သတ္တိတို့တွင်လည်း ဆန့်ကျင်ဘက်နှင့် အပြန်အလှန် ဖြည့်စွက်ဟု ခေါ်သော ခွဲခြားမှုများ ရှိသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ရေနှင့် မီး ဂုဏ်သတ္တိများသည် ပုံမှန် ဆန့်ကျင်ဘက် ဂုဏ်သတ္တိများ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် အားစိုက်ထုတ်မှု နှစ်ဆအတွက် အကျိုးအမြတ် တစ်ဝက်သာ ရလဒ်ထွက်စေသည်။
ဟွမ်လင်းလင်း၏ မှော် ဂုဏ်သတ္တိသည် လေ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ဒုတိယ ဂုဏ်သတ္တိသည် မိုးကြိုးဖြစ်သည်။ လေနှင့် မိုးကြိုး ပေါင်းစပ်မှုသည် အပြန်အလှန် ဖြည့်စွက်မှု ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံမှုကို ပိုမို ထိရောက်စေပြီး စွမ်းဆောင်ရည် ရှိစေသည်။
"မှော်ဆရာ၊ ယွင်ရှန်း၊ ခြောက်နှစ်၊ ကျွန်မရဲ့ အဓိက ဒြပ်စင်က မီးဒြပ်စင်ပါ။ ကျွန်မ ရှေးဟောင်း ဆေးပညာ ကျွမ်းကျင်မှုအချို့ သိပါတယ်"
ယွင်ရှန်းသည် ယန်ခန်းဟိုင်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ဂုဏ်သတ္တိ တစ်ခုတည်းသာ သတင်းပို့ခဲ့သည်။
သူမ ဟွမ်လင်းလင်းနှင့် ရင်းနှီးမှုမရှိသောကြောင့် သူမ၏ ကတ်ပြားအားလုံးကို ထုတ်ပြရန် မလိုအပ်ပေ။
"အရမ်း ရိုင်းစိုင်းတာပဲ။ မှော်ဆရာ ဖြစ်နေပြီး ရှေးဟောင်း ဆေးပညာ ကျွမ်းကျင်မှုကို သုံးနေသေးတယ်"
ဟွမ်လင်းလင်းသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ကွေးလိုက်ပြီး ယွင်ရှန်းကို မထီမဲ့မြင်ပြုသော မျက်နှာကို ပြသခဲ့သည်။
"ဒီလောက် ငယ်သေးပြီး ရှေးဟောင်း ဆေးပညာ ကျွမ်းကျင်မှုကိုပါ ဗဟုသုတရှိတာဟာ အမှန်တကယ် ထူးခြားပါတယ်"
ချီဝူကတော့ လေးစားမှုဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။ စစ်သည်တော် တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ထို မာနကြီးသော မှော်ဆေးဖော်ဆရာများထက် ဆရာဝန်များကို ပိုမို ယုံကြည်ခဲ့သည်။
ယွင်ရှန်း၏ အသက်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက သူမ ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် မှော်ဒြပ်စင်များသည် အလွန် ကန့်သတ်ထားပြီး အနာပျောက်စေသော မှော်ပညာကို အသုံးပြုခြင်းသည် သူမ၏ မှော်စွမ်းအားကိုသာ အားနည်းစေလိမ့်မည်။
သူတို့ ရောက်ရှိနေသည့် ယွဲ့ဝူတောင်တန်းသည်လည်း အမျိုးမျိုးသော ဆေးဖက်ဝင် အပင် အရင်းအမြစ်များ ပေါများသောကြောင့် ရှေးဟောင်း ဆေးပညာ ကျွမ်းကျင်မှုကို အသုံးချရန် ကောင်းသော နေရာဖြစ်သည်။
ချီးမွမ်းခဲသော ဦးလေးချီသည် ဤတောသူမလေးကို တကယ် ချီးမွမ်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဟွမ်လင်းလင်းသည် မကျေမနပ် အမူအရာကို ပြသခဲ့သည်။
မူရွှီယွဲ့သည် နှစ်ဦးသား ထပ်မံ ပဋိပက္ခဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူတို့ကို ယွဲ့ဝူတောင်တန်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။
သူတို့ မထွက်ခွာမီ မူရွှီယွဲ့က အကြိမ်ကြိမ် မှာကြားခဲ့သည်မှာ ၎င်းတို့သည် မိုင်သုံးဆယ် ပတ်လည်အတွင်း၌သာ လှုပ်ရှားခွင့်ပြုပြီး ယွဲ့ဝူတောင်တန်း၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာများသို့ လုံးဝ မသွားသင့်ပေ။
"နောက်ကျနေပြီ။ ဒီမှာ မီးလျှံမြား နှစ်ချောင်းရှိတယ်။ အသက်အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံတဲ့အခါမှသာ ပစ်ခွင့်ရှိတယ်ဆိုတာ မှတ်ထားပါ။ ကျွန်တော်တို့ ဆယ့်ငါးမိနစ်အတွင်း မင်းတို့ ဘေးကို ရောက်လာပါလိမ့်မယ်။ နောက် သုံးရက်အတွက် မင်းတို့နှစ်ယောက် အတူတကွ စားသောက်ပြီး အိပ်ရမယ်။ ညီညွတ်စွာ လုပ်ဆောင်ရမယ်။ သခင်မလေး စိတ်မဆိုးရဘူးနော်။ ပြီးတော့ ယွင်ရှန်းပြောသမျှကို နားထောင်ရမယ်"
ချီဝူ၏ စကားများက ဟွမ်လင်းလင်း၏ မျက်နှာလှလှလေးကို ဒေါသဖြင့် နီရဲသွားစေခဲ့သည်။ သူမသည် ဟွန့်ဟု အသံပြုကာ ယွင်ရှန်းကို လျစ်လျူရှုပြီး ရှေ့သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။
ယွင်ရှန်းသည် ယန်ခန်းဟိုင်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
"ဖေဖေ သမီး တောင်ပေါ်ကို မဲမဲလေးကို ခေါ်သွားချင်တယ်"
ယန်ခန်းဟိုင် မကန့်ကွက်ခဲ့ဘဲ ယွင်ရှန်းသည် မဲမဲလေးကို ပွေ့ချီကာ ဟွမ်လင်းလင်းနှင့်အတူ စိမ်းလန်းသော သစ်ပင်များထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
မူရွှီယွဲ့သည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။
"သခင်ချီ ကျွန်မတို့ သူတို့နောက်ကနေ လိုက်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ သူတို့က ငယ်သေးတယ်။ အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲနဲ့ တွေ့ပြီး မီးလျှံမြားကို ပစ်ဖို့ အချိန်မရခဲ့ရင်..."
သို့သော် ချီဝူသည် မစိုးရိမ်ခဲ့ပေ။ မူရွှီယွဲ့က အပိုလုပ်နေသည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။
"အဲဒါမျိုး ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးက တိုက်ခိုက်ရေး မှော်ဆရာတွေဖြစ်ပြီး သူတို့ရဲ့ ပေါင်းစပ် မှော်စွမ်းအားဟာ စတုတ္ထအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲတွေကို အောင်မြင်စွာ တွန်းလှန်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။ သူတို့ ပဉ္စမအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲနဲ့ မတွေ့မချင်း သူတို့ အန္တရာယ် အနည်းငယ်သာ ရှိမှာပါ။ ကျွန်တော် စုံစမ်းပြီးသားပါ။ ယွဲ့ဝူတောင်တန်းရဲ့ အလယ်ပိုင်းမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် တတိယနဲ့ စတုတ္ထအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲတွေသာ ခိုအောင်းနေတတ်တယ်။ သူတို့က နှစ်ငါးဆယ်ဝန်းကျင်ရှိတဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို လိုက်ရှာနေကြတာပါ။ သူတို့ရဲ့ ပထမဆုံး နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ရရှိခြင်းဟာ သူတို့ရဲ့ အနာဂတ်အတွက် များစွာ အကျိုးရှိလိမ့်မယ်"
ခရီးတစ်နေရာကို လျှောက်ပြီးနောက် ယွင်ရှန်းသည် ဟွမ်လင်းလင်း ရှေ့တွင် ဒေါသဖြင့် ဖောင်းပွနေကာ သူမကို စောင့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ဟွမ်လင်
လင်သည် ခါးထောက်ကာ အစ်မကြီး၏ ဟန်ပန်ကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။
"မင်း နာမည် ယွင်ရှန်း ဟုတ်တယ်နော်။ ဦးလေးချီ ဘာပြောပြော ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ငါက မင်းထက် အသက်ကြီးတယ်။ မင်းထက် မှော် ဂုဏ်သတ္တိ ပိုများတယ်။ မင်း ငါ့စကားကို နားထောင်ရမယ်"
ယွင်ရှန်းသည် မျက်လုံးလှန်ရန်ပင် အချည်းနှီးဟု ခံစားရသောကြောင့် မဲမဲလေးကို ပွေ့ချီကာ ဆက်လျှောက်သွားသည်။
သူမကို မရှိသကဲ့သို့ ပြုမူသည်ကို မြင်သောအခါ ဟွမ်လင်းလင်း စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားသည်။ သူမ၏ မှော်လှံတံကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
"ရပ်လိုက်စမ်း ငါ မင်းကို အရင်ကတည်းက သင်ခန်းစာပေးချင်နေတာ။ အခု မင်းရဲ့ အဆင့်နိမ့် ဖခင် မရှိတော့ဘူးဆိုတော့ ငါ မင်းကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်မလဲ ကြည့်လိုက်"
"အဲဒီ စကားလုံးတွေကို မင်းဆီ ဒီအတိုင်း ပြန်ပေးလိုက်မယ်"
ယွင်ရှန်း ခပ်ပြုံးပြုံး ရယ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်မှ အရိုးအပ်တစ်ချောင်း ပျံထွက်လာကာ ဟွမ်လင်းလင်း၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ထိမှန်သွားသည်။
ဟွမ်လင်းလင်းသည် သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်တွင် ထုံကျင်မှုကိုသာ ခံစားရပြီး သူမ လှည့်စားခံလိုက်ရသည်ကို သတိမမူခဲ့ပေ။ သူမ၏ မှော်လှံတံသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျနှင့်နေပြီ။
သူမ ကောက်ယူရန် လက်လှမ်းလိုက်စဉ် ယွင်ရှန်း၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ မဲမဲလေးသည် ကောက်ကျစ်စွာဖြင့် သူမ၏ မှော်လှံတံကို ကိုက်ကာ လုယူသွားသည်။
လျင်မြန်သော တုံ့ပြန်မှုဖြင့် ယွင်ရှန်း၏ လက်သီးသည် ဟွမ်လင်းလင်း၏ ဗိုက်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လာနေခဲ့သည်။
ယွင်ရှန်းသည် သာမန် မှော်ဆရာများနှင့် မတူပေ။ သူမသည် ထူးခြားသော သွေးကြောနှစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ထားပြီး နတ်ဆိုးသားရဲ အသားအချို့ကို အရင်ကတည်းက စားသုံးထားသောကြောင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံသည် များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ အားနည်းပုံရသော်လည်း သူမ ပစ်လိုက်သော လက်သီးများက အားမနည်းခဲ့ပေ။
သူမ၏ လက်သီးများသည် မိုးရေစက်များကဲ့သို့ ကျလာပြီး မှော်စွမ်းအား၏ အရိပ်အမြွက်ပင် မသုံးဘဲ ဟွမ်လင်းလင်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ လှဲချလိုက်သည်။
အကူအညီတောင်းခံရန်အတွက် မီးလျှံမြားဟု ခေါ်သော အရာကို ယွင်ရှန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။
တိုက်ပွဲသံနှင့်အတူ မဲမဲလေးလည်း မဆိုင်းမတွ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။
ရိုက်နှက်နေစဉ် ယွင်ရှန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"မဲမဲလေး မထိန်းထားနဲ့ ထိုးလိုက်။ သူမရဲ့ မျက်နှာကို မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်ခန္ဓာကို ကုတ်လိုက်။ ငါ့ဖေဖေကို အဆင့်နိမ့်လို့ ခေါ်ရဲလား။ ငါ့ကို ညစ်ပတ်တဲ့ ကောင်မလေးလို့ ခေါ်ရဲလား။ ငါ့ကို အစ်မကြီးလို့ ခေါ်ခိုင်းရဲတယ် ငါ သူင