နိုင်ငံတော်တစ်ခုလုံး ပျော်ရွှင်ဝမ်းမြောက်ခြင်း

“သုံးဘုံလောကရဲ့ နတ်ဘုရားဆိုတာ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤဘွဲ့အမည်ကို ကြည့်ရင်း ရင်ထဲမှနေ၍ လွန်စွာ ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အကယ်၍ ယခင်ကသာ ဤဘွဲ့အမည်ကို ရရှိခဲ့ပါက လုန်ထယ်ဗိုလ်ချုပ်ကိုပင် မိမိ၏ လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် အလွယ်တကူ ဖောက်ခွဲပစ်နိုင်ပြီး စွမ်းအား တစ်စက်မျှပင် မကုန်ရဘဲ အနိုင်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

စစ်ပွဲကြီးပြီးနောက် သုံးဘုံလောကသည် ပြန်လည် အေးချမ်း တည်ငြိမ်မှုများ ရရှိခဲ့သည်။ ယခင်ကအတိုင်း နေထိုင်ကြသည်။ ကျင့်ကြံကြသည်။ သို့သော် လူတိုင်းသည် ဤ စစ်ပွဲကို မှတ်မိနေကြသည်။ လွန်စွာ မှောင်မိုက်သော အခိုက်အတန့်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အခြေခံအားဖြင့် လူတိုင်း စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။ ကျင့်စဉ်အဆင့် နိမ့်သူများသည်ပင်လျှင် နောက်တန်းမှနေ၍ ဒဏ်ရာ ကုသရန် အဆက်မပြတ် ကူညီပေးခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအချိန်ကာလအတွင်း မည်သူမျှ ပျင်းရိစွာ နေထိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။ သို့သော် အရာအားလုံးသည် ယီထျန်းယွမ် အောင်ပွဲ ရရှိပြီးနောက် အချိန်တိုအတွင်း လုံးဝ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ သာမန် စစ်ပွဲများ ဖြစ်ခဲ့ပါက ရက် များစွာ သို့မဟုတ် ရက်သတ္တပတ် များစွာပင် တိုက်ခိုက်ရဖွယ် ရှိသည်။

ယီထျန်းယွမ်၏ ဓား တစ်သောင်း စွမ်းအားအောက်တွင် အရာအားလုံးသည် လွန်စွာ ရိုးရှင်းလှသည်။ ယုံမင်နတ်ဆိုးများအားလုံး၏ အသက်ကို အလွယ်တကူ ရိတ်သိမ်းလိုက်ပြီး သုံးဘုံလောကအား အပြည့်အဝ ကူညီ ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သည်။ သူ မရှိခဲ့ပါက သုံးဘုံလောက၏ ဆုံးရှုံးမှုများသည် အကြီးဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားမည်မှာ သေချာသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ နယ်မြေတွင် ဆုံးရှုံးမှု အကြီးမားဆုံးမှာ မဟာမိတ် အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ငြင်းဆိုခဲ့ကြသော နတ်ဘုရားနိုင်ငံများ ဖြစ်ကြသည်။ အခြေခံအားဖြင့် နင်းခြေ ခံခဲ့ရသည်။ ကျန်ရှိနေသေးသော နတ်ဘုရားနိုင်ငံများ၏ လူများသည် နိုင်ငံတော်ခေါင်းဆောင်များကို အဆုံးစွန်ထိ မုန်းတီးနေကြပြီး သေဆုံးပြီးဖြစ်သည့်တိုင် ၎င်းတို့၏ ရုပ်အလောင်းများပေါ်တွင် ခြေ နှစ်ချက် နင်းချင်ကြသည်။

မဟာမိတ် အဖွဲ့ ဘက်တွင် ဆုံးရှုံးမှုများ ရှိသော်လည်း လုံးဝ ဤမျှ ဆိုးရွားသော အခြေအနေသို့ မရောက်ချေ။ အများစု ရှင်သန်နိုင်ခဲ့သည်။ မဟာမိတ် ဖွဲ့ခြင်း မရှိခဲ့သူများမှာ အများစု မရှင်သန်နိုင်ခဲ့ကြချေ။ ဤသည်မှာ ခြားနားချက်ပင်တည်း။

ဤကိစ္စ ပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်၏ ဂုဏ်သတင်းသည် အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သုံးဘုံလောက၏ နတ်ဘုရားဟု လုံးဝ ဆိုနိုင်ပေသည်။

*** *** ***

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျယ်ပြန့်သော ပြင်ပနယ်မြေရှိ ဧရာမ ကြယ်နယ်မြေတစ်ခုတွင် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သားများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤနေရာရှိ ဂြိုဟ် အသီးသီးတွင် ပြန့်ကျဲနေကြသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ အကြီးဆုံးသော ဂြိုဟ်တစ်ခုတွင် နန်းတော်တစ်ခုအတွင်း ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် အတော် များများ ရှိနေကြသည်။

နန်းတော်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ ဘုရင်သည် ထိုနေရာ၌ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မှီထိုင်နေသည်။ ၎င်း၏ မျက်လုံးများသည် လွန်စွာ တည်ငြိမ်နေပြီး မျက်နှာအမူအရာတွင် အာဏာစက်ကို ဖော်ပြခြင်း မရှိသော်လည်း အောက်တွင် ရှိသော လူများသည် တုန်ရီနေကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ရှေ့မှ ဘုရင်ကို ဒေါသထွက်စေမည်ကို လွန်စွာ စိုးရိမ်နေကြသည်။

“အရှင်မင်းကြီး... အောက်ကနေ သတင်းရပါတယ်... အဲဒီ နယ်မြေ သေးသေးလေးကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ရာမှာ ကံမကောင်း အကြောင်းမလှဘဲ မလွှဲမရှောင်သာ အရှုံးနဲ့ ရင်ဆိုင်လိုက်ရပါတယ်...”

သန်မာသူတစ်ဦးက ရှေ့သို့ တက်လာပြီး သတင်းပို့လိုက်သည်။

“ဘာ...”

ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ဘုရင်သည် သူ့ကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ကြည့်ရင်း ပြောသည်။

“ဒီကိစ္စကို မင်းတို့ ကိုယ်တိုင် သွားလုပ်ခိုင်းထားတာ မဟုတ်ဘူးလား... အချိန်လည်း တော်တော် ကြာနေပြီ... ငါတောင် မေ့လုမတတ် ဖြစ်နေပြီ...”

“ဟုတ်ပါတယ်... ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ စုစုပေါင်း သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါတယ်... သုံးကြိမ်လုံး အရေးမလှခဲ့တာပါ... အဲဒီ နယ်မြေ သေးသေးလေးက အင်အားကြီးမားတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုရဲ့ ပိုင်နက် ဖြစ်နေပြီလို့ ကျွန်တော်တို့ ခန့်မှန်းပါတယ်... မဟုတ်ရင် အနိုင်ယူဖို့ ခက်ခဲစရာ အကြောင်း မရှိဘူး... ကျွန်တော်တို့ ချက်ချင်း စီစဉ်လိုက်ပါ့မယ်... ပိုပြီး သန်မာတဲ့သူတွေကို ထပ်ပြီး စေလွှတ်လိုက်ပါ့မယ်... အဲဒီ ကြယ်နယ်မြေကို သိမ်းယူဖို့ ဒီတစ်ခါ သေချာပေါက် အောင်နိုင်မှာပါ... ယခင်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပေါ့ဆမှုကြောင့်သာ ဒီလောက် အချိန် အများကြီး ဖြုန်းတီးခဲ့ရတာပါ...”

ဤ ဝန်ကြီးသည် ဒူးထောက်လျက် လျင်မြန်စွာ အမှားကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ရှေ့မှ ဘုရင်သည် ဒေါသအမူအရာ တစ်စက်မျှပင် မပြသသော်လည်း သူ၏ ကျောပြင်သည် ချွေးအေးများဖြင့် လွန်စွာ စိုစွတ်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေသည်။ တည်ငြိမ်နေလေလေ ပို၍ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလေလေ ဖြစ်ပြီး လက်ဝါး တစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်ချခံရနိုင်သည်အထိ ဖြစ်သည်။

“ယခင်က မင်းတို့ သေသေချာချာ စုံစမ်းမထားခဲ့ဘူးလား...”

ဤ ဘုရင်သည် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြောလိုက်သည်။

“ရှိပါတယ်... စုံစမ်းထားခဲ့ပါတယ်... ဘယ်အင်အားစုရဲ့ ပိုင်နက်မှလည်း မဟုတ်ပါဘူး... ဖြစ်နိုင်တာက မကြာသေးခင်ကမှ သိမ်းပိုက်ခံလိုက်ရတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်... ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ မသိတာပါ...”

ဤ ဝန်ကြီးက အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဆက်လက် စုံစမ်းသွားပါ့မယ်... စုံစမ်း ရှင်းလင်းမှ လူ ထပ်ပြီး စေလွှတ်ပါ့မယ်...”

“ကောင်းပြီ... မင်းတို့ကို နောက်ဆုံး အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ် ပေးမယ်... မဖြစ်နိုင်ခဲ့ရင် ရလဒ်ကို သိတယ်မှတ်လား...”

မြင့်မားသော ဘုရင်သည် အောက်ဘက်သို့ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ကြည့်လိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်... ဟုတ်ပါတယ်... ဒီတစ်ခါ သေချာပေါက် ပြီးဆုံးစေရပါမယ်... လုံးဝ အမှားအယွင်း မရှိစေရပါဘူး...”

ဤ ဝန်ကြီးက အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ချက်ချင်း ထရပ်ပြီး သွားရောက် စီစဉ်လိုက်သည်။ ဤ ကိစ္စတွင် လုံးဝ အမှားအယွင်း မရှိရ။ အကယ်၍ ထပ်မံ ရှုံးနိမ့်ပါက ရလဒ်က သေခြင်းတရားသာ ရှိသည်။ ဤသည်မှာ သူ့ကို စတုတ္ထအကြိမ် အခွင့်အရေး ပေးခြင်းဖြစ်ပြီး ထပ်မံ ရှုံးနိမ့်ပါက ဦးခေါင်းကို ယူလာပြီး လာရောက် ဦးညွှတ်ရမည်မှာ သေချာသည်။ ဤ ဝန်ကြီး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် နောက်ထပ် ကိစ္စကို ဆက်လက် ဆွေးနွေးကြသည်။

ဤဘက်တွင် ဆွေးနွေးမှု ပြီးဆုံးပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ် ဘက်တွင် အကြီးကျယ်ဆုံးသော မင်္ဂလာပွဲကို စတင် ကျင်းပနေပြီဖြစ်သည်။ မင်္ဂလာပွဲ ကျင်းပရာ နေရာမှာ လူ့ဘုံလောက၏ ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်မြို့တော် ဖြစ်သည်။ သုံးဘုံလောက၏ သန်မာသူ အားလုံး အသီးသီး လာရောက် ဂုဏ်ပြုကြသည်။ သန်မာသူ တစ်ဦးချင်းစီ မိမိတို့၏ အဖိုးတန် ရတနာများဖြင့် လက်ဖွဲ့ ပေးအပ်ခဲ့ကြသည်။

ဤသည်မှာ သုံးဘုံလောက နတ်ဘုရား၏ မင်္ဂလာပွဲဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ မည်သို့ နှမြောနိုင်မည်နည်း။

ကန့်သတ်ချက်ကို ဖယ်ရှားပြီးဖြစ်သဖြင့် သုံးဘုံလောကသည် လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ပြီဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ လက်ရှိ စွမ်းအားဖြင့် ကန့်သတ်ချက်ကို ဖယ်ရှားခြင်းသည် တစ်စက်မျှပင် မခက်ခဲချေ။ ယခင် ရှိသော ကန့်သတ်ချက် အားလုံးကို လုံးဝ ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး လမ်းကြောင်းသည် လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ပြီဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ် ဤသို့ ပြုလုပ်ခြင်းသည် လူတိုင်း လွယ်ကူစွာ လှုပ်ရှားစေရန် ဖြစ်သည်။ အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ကူညီ ထောက်ပံ့နိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။ သုံးဘုံလောက စည်းလုံးပြီးဖြစ်သဖြင့် ကိစ္စ များစွာကို လွန်စွာ လွယ်ကူစွာ စီစဉ်နိုင်ပြီး လူ့ဘုံလောကသည် စစ်မြေပြင် ဖြစ်လာမည်ကို လုံးဝ စိုးရိမ်ရန် မလိုအပ်တော့ချေ။ သူ ရှိနေသည် ဖြစ်ရာ မည်သူက ရိုင်းစိုင်းရဲမည်နည်း။

ဤနေ့တွင် ထျန်းယွမ်အင်ပါယာသည် အင်ပါယာကြီးတစ်ခုလုံး ပျော်ရွှင် ဝမ်းမြောက်နေကြသည်။ ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်မြို့တော်သည် အထူးသဖြင့် အလွန် လှပစွာ အလှဆင်ထားသည်။ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်သား များစွာ သို့မဟုတ် နဂါးမျိုးနွယ်သား များစွာသည် အနီးတွင် ဆင်းသက် ရောက်ရှိလာကြပြီး နဂါးနှင့် ဖီးနစ် မင်္ဂလာ ပုံစံ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဤ ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးသည် အထူး တည်ဆောက်ထားသော နတ်ဘုရားစင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်ရောက်လိုက်ချိန်တွင် လူ အားလုံး ဆူညံ ပွက်လော ရိုက်သွားကြသည်။ တစ်ဦးမှာ ဧကရာဇ်၊ တစ်ဦးမှာ ဧကရီ။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဧကရာဇ်၊ ရှီရွှေယွမ်သည် ဧကရီ ဖြစ်သည်။

အောက်တွင် ရှိသော အမျိုးသမီး အတော် များများ အားကျနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဧကရီ ဖြစ်လိုကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့တွင် ဤ အရည်အချင်း မရှိချေ။ ဇီယူဝေ့တို့သည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်နှင့် လက်ထပ်လိုကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ သိသည်မှာ ယီထျန်းယွမ်သည် ရှီရွှေယွမ်ကိုသာ ချစ်ပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ မည်သူမျှ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။ ၎င်းတို့သည် အချစ်ဆုံး ရဲဘော်ရဲဘက် အဆင့်သာ ဖြစ်ပြီး ဇနီးမောင်နှံအဆင့်အထိ ဖြစ်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။ ဝမ်းနည်းစရာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့သည် နောင်တ မရကြချေ။ တစ်သက်လုံး ယီထျန်းယွမ်အား အမှုထမ်းရန် ဆန္ဒ ရှိကြသည်။

ထို နတ်ဘုရားစင်မြင့်ပေါ်တွင် ယီထျန်းယွမ်သည် ရှီရွှေယွမ်၏ လက်ကလေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရယ်လိုက်သည်။

“ငါ ပြောဖူးတယ် မဟုတ်လား... သုံးဘုံလောကတစ်ခုလုံးနဲ့ မင်းကို တင်တောင်းမယ်လို့... အခု လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီလား...”

ရှီရွှေယွမ်က သူ့၏ နွေးထွေးသော လက်ကြီးကို တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ သူ့ ရင်ခွင်ထဲသို့ ညင်သာစွာ မှီလိုက်ရင်း နတ်ဘုရားစင်မြင့် အောက်ရှိ သန်မာသူ များစွာကို ကြည့်ကာ ခပ်ဖွဖွ ရယ်လိုက်သည်။ “အေးအေးဆေးဆေး နေရရင်ပဲ ကောင်းလှပါပြီ... ဒီလို ကြီးကျယ် ခမ်းနားစရာ မလိုပါဘူး...”

“ငါ နားလည်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ တစ်ခါတစ်ရံ ကိုယ်နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အရာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုတော့ ပိုင်ဆိုင်သင့်တယ်မဟုတ်လား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာ လက် တစ်ချက် ဝှေ့လိုက်သည်။ ချက်ချင်း ကောင်းကင်တွင် အဆင်းငါးမျိုး ခြယ်သော မိုးတိမ်လွှာများ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တွင် လှုပ်ယမ်းနေကြသည်။ နောက် ချက်ချင်း အဆင်းငါးမျိုး ခြယ်သော အလင်းတန်း ငါး ခု ဆင်းသက်လာပြီး ၎င်းတို့ ကိုယ်ပေါ်သို့ ထိုးကျလာသည်။

ဤ အခြေအနေ အောက်တွင် ချက်ချင်း လူ အားလုံး ဆူညံ ပွက်လော ရိုက်သွားကြသည်။ ဤသည်မှာ မင်္ဂလာပွဲ တရားဝင် စတင်ခြင်းကို ဖော်ပြလိုက်ခြင်းပင်။

ချက်ချင်းပင် သူသည် ရှီရွှေယွမ်၏ လက်ကလေးကို ဆွဲ၍ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရယ်လိုက်သည်။

“ရှီရွှေယွမ်... မင်း ငါနဲ့ လက်ထပ်ဖို့ သဘောတူရဲ့လား...”

“ကျွန်မ သဘောတူပါတယ်...”

ရှီရွှေယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ မျက်ဝန်းများက မျက်ရည်များနှင့် စိုစွတ်နေသည်။ ဤသည်မှာ ပျော်ရွှင်မှု၏ မျက်ရည်များ ဖြစ်သည်။

“ဒါဆို ငါ ယီထျန်းယွမ်က ရှီရွှေယွမ်နဲ့ ထိမ်းမြှားလက်ထပ်ကြောင်း ဒီနေရာကနေ ကြေညာလိုက်တယ်...”

လွန်စွာ ခမ်းနားသော စကားလုံးများ မပါဝင်ချေ။ ပို၍ အလှဆင်ခြင်း မရှိချေ။ ဤသို့ ရိုးရှင်းစွာ ကြေညာလိုက်သည်ပင်။ ရှီရွှေယွမ်၏ မျက်ရည်များ ချက်ချင်း စီးထွက်လာသည်။ သူ့အတွက် ဤကမ္ဘာတွင် ဤ စကားထက် ပို၍ နားထောင် ကောင်းသော စကား မရှိချေ။

သုံးဘုံလောက လူအားလုံး၏ သက်သေဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် ဇနီးမောင်နှံ ဖြစ်သွားကြသည်။ သုံးဘုံလောက လူ အားလုံး၏ ကောင်းချီးကို ရရှိခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့ နှစ်ဦး မှလွဲ၍ မည်သူမျှ ဤသို့သော ဂုဏ်ပြုမှုမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။ ဤသည်မှာ သုံးဘုံလောက၏ နတ်ဘုရားသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သော ဂုဏ်အင် ဖြစ်သည်။ သုံးဘုံလောက၏ သန်မာသူများ အားလုံး လာရောက် ကောင်းချီး ပေးခဲ့ကြသည်။

အခန်း (၈၈၅) ပြီးပါပြီ။