အစောင့်အဖြစ်သာလား

ယီထျန်းယွမ်သည် ဝိညာဉ်စစ်သင်္ဘောကို ထိန်းချုပ်၍ လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ရပ်တန့်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မလုံလောက်လျှင် ဆေးလုံးများကို သုံးစွဲ၍ အမြန်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး သွားခဲ့သည်။ အမြန်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် နတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိရန် ဖြစ်သည်။

သူသည် တစ်စက်မျှပင် အချိန်ဆွဲခြင်း မပြုနိုင်ချေ။ သူ၏ အချိန်သည် လွန်စွာ လုံလောက်သည်ဟု ဆိုနိုင်သကဲ့သို့ လွန်စွာ မလုံလောက်ဟုလည်း ဆိုနိုင်သည်။ တတ်နိုင်သမျှ လျင်မြန်ရန်သာ လိုသည်။

“ရောက်တော့မယ်...”

လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းခဲ့ရာ သူသည် တစ်လတင်းတင်းပင် ပြည့်သွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ နယ်မြေအပိုင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ဤသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းနိုင်ခြင်းသည် ဝိညာဉ်စစ်သင်္ဘော၏ ကျေးဇူးကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်စစ်သင်္ဘော မရှိပါက သူ၏ ဖီးနစ်သွေးရိုးဗီဇကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ မြှင့်တင်သည်ပင် ဖြစ်စေ ဝိညာဉ်စစ်သင်္ဘော၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံ အရှိန်ကိုပင် မီနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သူ၏ အမြန်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် ပျံသန်းပါက အနည်းဆုံး တစ်နှစ်ကျော် အချိန် ယူရမည်ဖြစ်သည်။ အကွာအဝေး မည်မျှ ဝေးကွာကြောင်း ထင်ရှားသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့် သန်မာသူများသည် ပြင်ပတွင် သေဆုံးမည်မှာ သေချာသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဂြိုဟ်များ အများအပြား ရှိသော်လည်း ထို ဂြိုဟ်များ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် ပါးလွှာသည်။ လူ နေထိုင်နိုင်သည်ပင် ဖြစ်စေကာမူ ဤ ဧရိယာသို့ ရောက်ရှိရန် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာခန့် အချိန် ယူရမည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အန္တရာယ် မရှိသည့် အခြေအနေအောက်တွင်သာ နတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဤသို့ ပြင်ပတွင် တစ်ဦးတည်း နှစ်ပေါင်းတစ်ရာ ပျံသန်းရန် မည်မျှ ခိုင်မာသော စိတ်ဓာတ် လိုအပ်မည်နည်း။ ရူးသွပ်သွားသည်အထိ ပျံသန်းရမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် စကြဝဠာမြေပုံပေါ်ရှိ လမ်းကြောင်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။ အပေါ်တွင် အလင်းအမှတ်များ အများအပြား ရှိနေသည်။ သူသည် ဤနေရာမှ အနီးဆုံး နေရာသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ စကြဝဠာမြေပုံတွင် ဤနေရာ၌ အနီးဆုံး မြို့တော်တစ်ခု ရှိသည်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ဤသည်မှာ အလွန် ကြီးမားသော မြို့တော်ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ ဝင်ပေါက်မြို့တော်ပင် ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ ပြင်ပတွင် ထိုနည်းတူ ဧရိယာ အများအပြား ရှိသည်။ သို့သော် နတ်ဘုရားနယ်မြေအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း မရှိချေ။

၎င်းတို့ကို လူ့နယ်မြေဟု စုပေါင်း ခေါ်ဆိုသည်။

ရောက်ရှိလုနီးပါး ဖြစ်ချိန်တွင် သူသည် ဝိညာဉ်စစ်သင်္ဘောအတွင်းမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်လာပြီး လက်ဖြင့် ဝိညာဉ်စစ်သင်္ဘောကို ထိလိုက်သည်။

“သိမ်းလိုက်...”

ချက်ချင်းပင် ဤ ဝိညာဉ်စစ်သင်္ဘောသည် ပစ္စည်းများ သိုလှောင်ရာနေရာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ပစ္စည်းသိုလှောင်နယ်မြေ၏ နေရာအရေအတွက်အားဖြင့် တစ်ခုကိုသာ ယူထားသဖြင့် နေရာ တစ်စက်မျှပင် မယူသည့်နှယ် ဖြစ်နေသည်။

အမှန်ဆိုလျှင် ဝိညာဉ်စစ်သင်္ဘောကို သိမ်းနိုင်ရန် အလွန် ကြီးမားသော သိုလှောင်လက်စွပ် လိုအပ်သည်။ မဟုတ်ပါက လုံးဝ သိမ်းနိုင်ခြင်း မရှိနိုင်ချေ။ ဤ ဝိညာဉ်စစ်သင်္ဘောသည် အကြီးအသေး ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း မရှိချေ။ သိမ်းရုံဖြင့် နေရာ အများအပြား ယူမည်မှာ ကျိန်းသေပင်ဖြစ်သည်။ အဆင်ပြေသည်မှာ လုန်ထယ်ဗိုလ်ချုပ်၏ သိုလှောင်လက်စွပ်သည် ဤ ဝိညာဉ်စစ်သင်္ဘောကို လက်ခံနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ဤသင်္ဘောကို တခြားနေရာတွင် မထားခဲ့နိုင်ချေ။ မည်သည့်နေရာက မိမိ၏ ပစ္စည်းသိုလှောင်နယ်မြေထက် ပို၍ လုံခြုံနိုင်မည်နည်း။

ဝိညာဉ်စစ်သင်္ဘောမှ ထွက်လာပြီးနောက် သူသည် ဆက်လက်၍ ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားသည်။ သူ ရှေ့သို့ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း ကျင့်ကြံသူ အချို့ ရှေ့သို့ ပျံသန်းနေသည်ကို မြင်လာခဲ့သည်။ ဤ ကျင့်ကြံသူများသည် လူသားမျိုးနွယ်များသာ မဟုတ်ပေ။ အခြား ထူးဆန်းသော မျိုးနွယ် များစွာ ရှိနေသည်။

ဥပမာ ကျောက်မျိုးနွယ်ကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ကျောက်တုံးများ ဖြစ်နေပြီး လွန်စွာ ထူးခြားပုံရသည်။ မျိုးနွယ်များသည် ထူးဆန်းပြီး ထူးခြားသော်လည်း လူသားမျိုးနွယ်သည် အမြဲတမ်း အများဆုံး ဖြစ်သည်။ အဓိကမှာ မျိုးပွားနိုင်စွမ်းတွင် လူသားမျိုးနွယ်သည် လုံးဝ ထိပ်ဆုံးတွင် ရှိနေသည်။

“အားလုံးက နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အဆင့်တွေ ဖြစ်နေပါလား...”

သူသည် အခုမှ နီးကပ်လာရုံမျှရှိသေးသည်။ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အဆင့် သန်မာသူကို မြင်လိုက်ရသည်။ သို့သော် လူသားမျိုးနွယ် မဟုတ်ချေ။ အခြား မျိုးနွယ်မှ ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိသော အခြား မျိုးနွယ်များသည် အနိမ့်ဆုံး စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့် ရှိကြသည်။ ထို့အပြင် အခြား သေးငယ်သော ဝိညာဉ်စစ်သင်္ဘောများက လူများကို တင်ဆောင်၍ ရှေ့သို့ ပျံသန်းနေသည်ကို မြင်ရသည်။ ဤသည်မှာ နေရာအနှံ့ရှိ လူသားနယ်မြေ ကမ္ဘာများမှ ဤဘက်သို့ ဆက်လက် ပျံသန်းလာကြပြီး နတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ အသီးသီး ဦးတည်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဖန်တီးနတ်ဘုရားဘုရင်တို့ အခု ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေလဲ မသိဘူး...”

ယီထျန်းယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် နတ်ဘုရားဘုရင် သုံးဦး၏ အခြေအနေကို မသိချေ။ ဤမျှ ကြာရှည်သည်အထိ ပြန်မလာခြင်းသည် ပိတ်လှောင်ခံထားရခြင်း သို့မဟုတ် အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်နေပြီး ခဏ မထွက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဤနေရာမှ သုံးဘုံလောကသို့ ပျံသန်းပါက အများဆုံး နှစ်အနည်းငယ် အချိန်ဖြင့် ပြန်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဤသို့ ပြန်မလာခြင်းသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေကို နှစ်သက်ပြီး ပြန်မသွားလိုခြင်း သို့မဟုတ် ပိတ်လှောင်ခံထားရခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် နောက်ဆုံးတစ်ချက်ကို ပို၍ ယုံကြည်သည်။ ၎င်းတို့သည် သုံးဘုံလောကကို အလေးအနက် ကာကွယ်သော သဘောထားအရ သုံးဘုံလောကကို စွန့်လွှတ်မည် မဟုတ်ချေ။

“ကျင့်ကြံသူ တအား များတာပဲ... ကျင့်စဉ်အဆင့်လည်း မနိမ့်ကြဘူး... တကယ်ပဲ သုံးဘုံလောကက သေးငယ်တဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုပဲ... ပြင်ပကသာ စစ်မှန်ပြီး ကြီးမားတဲ့ ကမ္ဘာပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤ ရှေ့ရှိ အခြေအနေကို ကြည့်ရင်း ရင်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားသည်။ ဤ ဝင်ပေါက်သို့ ဝင်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ဘေးနားတွင် ရုတ်တရက် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ပျံသန်းလာသည်။

“ဟေး... ညီလေး... ဒါ နတ်ဘုရားနယ်မြေကို သွားတာလား...”

ပျံသန်းလာသော လူငယ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် မနိမ့်ချေ။ တိုက်ရိုက်အားဖြင့် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အဆင့်နှစ် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ် ပေါများသော ကျင့်စဉ်အဆင့် ဖြစ်သည်။ ဤ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် သုံးဘုံလောကသို့ ရောက်ရှိပါက ဘုရင် ဖြစ်နိုင်သည် မဟုတ်လား။

“ငါ ထင်တယ်... ဒီနေရာက နတ်ဘုရားနယ်မြေကလွဲလို့ တခြားလမ်း မရှိလောက်ဘူး ထင်တာပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရယ်လိုက်သည်။

သံသယ ဖြစ်စရာ မရှိချေ။ ဤ သူသည် တစ်ဦးတည်း ပျံသန်းလာခဲ့သည်။ သဘာဝအားဖြင့် တစ်ဦးကို ရှာ၍ အတူ သွားရန် ပို၍ ကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။

“ဟဲဟဲ... ကျွန်တော် လီကျန့်ယုပါ... နတ်ဘုရားနယ်မြေကို အတူတူ သွားလို့ ရမလားမသိဘူး”

လီကျန့်ယုက စိတ်ပျက်လက်ပျက်နှင့် ဆက်ပြောသည်။

“ကျွန်တော် အချိန်အကြာကြီး ပျံသန်းခဲ့ပြီးမှ ဒီဧရိယာကို ရောက်လာတာပါ... နတ်ဘုရားနယ်မြေက တအား ဝေးလွန်းလို့ ပြင်ပမှာ လမ်းပျောက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရတယ်...”

“ဒါဆိုလည်း ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော်တို့ အတူတူ သွားကြတာပေါ့... ငါလည်း တော်တော်ကို အချိန်ကြာကြာ ပျံသန်းခဲ့ပြီးမှ ဒီရောက်တာပါ...”

ယီထျန်းယွမ်က ရယ်လိုက်သည်။ ဤ လီကျန့်ယုသည် အတော် ဖော်ရွေသည်။ မာန မရှိချေ။

ချက်ချင်းပင် ယီထျန်းယွမ်လည်း မိမိကိုယ်ကို မိတ်ဆက်လိုက်သည်။ နှစ်ဦးသား စတင် ရင်းနှီးလာကြသည်။ ၎င်းတို့ ရှေ့သို့ ပျံသန်းရင်း အချင်းချင်း စကား ပြောဆိုကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် လီကျန့်ယု နေထိုင်သော ဧရိယာသည် ထိုနည်းတူ ဆင်းရဲသော နေရာ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် အသန်မာဆုံး ဖြစ်ပြီး ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိပြီး ဆက်လက် ထိုးဖောက်ရန် ခက်ခဲသောကြောင့် နတ်ဘုရားနယ်မြေဘက်သို့ ပျံသန်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခြားနားမှုမှာ လီကျန့်ယု နေထိုင်သော ဧရိယာသည် ထိုမျှ ဝေးကွာခြင်း မရှိချေ။ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ အခြေအနေကို လွန်စွာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရှိသည်။ ကျင့်စဉ်အဆင့် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အဆင့် သို့မဟုတ် သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့် ရောက်ရှိပြီးနောက် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာ၍ နတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ သွားရောက်ရန် ရွေးချယ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

လီကျန့်ယုသည် ထိုနေရာ၌ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သော်လည်း မာန မရှိချေ။ ပြန်လည် ကြည့်လျှင် လူ အများအပြား အပေါ် လွန်စွာ ဖော်ရွေသည်။ ဤသည်မှာ ဟန်ဆောင်ထားခြင်း မဟုတ်ချေ။ အထင်ရှားဆုံးမှာ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သော်လည်း လွန်စွာ ဖော်ရွေနေခြင်းဖြစ်သည်။

“ရောက်ပြီ၊ ရောက်ပြီ... ရှေ့မှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေ ဖြစ်မယ် ထင်တယ်... ကြည့်ရတာ သိပ်ကို ခမ်းနားတယ်...”

လီကျန့်ယုသည် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ ရှေ့တွင် ကြီးမားသော လမ်းကြောင်း တစ်ခု ရှိနေသည်။ ဝိညာဉ်စစ်သင်္ဘော အများအပြား သာမက ကျင့်ကြံသူ အများအပြားပါ ဤ လမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်နေကြသည်။ ဤနေရာမှ ဝင်လိုက်လျှင် တရားဝင် နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြား နေရာတွင် ဝင်ပေါက် မရှိခြင်း မဟုတ်ချေ။ ဤနေရာသည် ဝင်ပေါက် တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ အကွာအဝေး အနီးဆုံး ဖြစ်သောကြောင့် ယီထျန်းယွမ်သည် ဤနေရာမှ ဝင်ရန် သေချာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံး တဖျတ်ဖျတ် လှုပ်သွားသည်။ ဤ နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း၌ မည်သို့သော မြင်ကွင်း ဖြစ်မည်နည်း။

ချက်ချင်း ၎င်းတို့ နှစ်ဦးသည် ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားသည်။ လမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်ချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်၏ စွမ်းအင် စတင် ပြောင်းလဲလာသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မဟုတ်ဘဲ အခြား စွမ်းအင် တစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု ယီထျန်းယွမ် အရိပ်အယောင်အားဖြင့် ခံစားရသည်။ သို့သော် ကောင်းကင်မျက်လုံး စွမ်းရည်ဖြင့် ဖော်ထုတ်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဤနေရာတွင် မည်သည့် စွမ်းအင် ဖြစ်သည်ကို မသိရှိနိုင် ဖြစ်နေသည်။

၎င်းတို့ လမ်းကြောင်းမှ ဖြတ်သန်းပြီးနောက် အခြား ကြယ်နယ်မြေတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ကြီးမားသော ခန်းမတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ မထင်မှတ်ဘဲ အပြင်ဘက် ကြယ်နယ်မြေ မဟုတ်ဘဲ ခန်းမတစ်ခုအတွင်းသို့ ပို့ဆောင်ခံလိုက်ရသည်။

စတင် ဝင်ရောက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ဘေးနားတွင် အစောင့်များ အများအပြား ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ၎င်းတို့သည် ဘေးတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေကြပြီး ဤဘက်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

“တစ်ဦးချင်း ဒီဘက် လာပြီး ရပ်... ခုခံရင် သတ်ပစ်မယ်...”

ဤ အစောင့်များသည် အနည်းဆုံး နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အဆင့် သန်မာသူများ ဖြစ်ကြသည်။ တစ်ဦးမကျန် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အဆင့် ရှိကြသည်။

“နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အဆင့် သန်မာသူတောင် အစောင့်ပဲဆိုတော့...”

ယီထျန်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် တုန်ခါသွားသည်။ ဤ အခြေအနေသည် လွန်စွာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည် မဟုတ်လား။ မိမိတို့ ကမ္ဘာမြေတွင် ဘုရင် ဖြစ်နိုင်သော နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အဆင့် ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် ဤနေရာတွင် သာမန်အစောင့် အဖြစ်သာ ရှိသေးသည်လား။

အခန်း (၈၈၇) ပြီးပါပြီ။