ခွဲခြားဆက်ဆံခြင်း

“ဘာကိစ္စလဲ၊ မြေကမ္ဘာသခင်ကို ထိုးဖောက်တက်လှမ်းဖို့ ငါ့ကို လုပ်ခိုင်းတာ၊ ဒါက ခုမှ စတာ မဟုတ်လား”

ယီထျန်းယွမ် ပထမဆုံး မစ်ရှင်ကို မြင်လိုက်သောအခါ တစ်ကိုယ်လုံး မှင်တက်မိသွားသည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အဆင့် ရှစ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသဖြင့် မနိမ့်ချေ။ ဤ အခြေအနေအရဆိုလျှင် မြေကမ္ဘာသခင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် သေချာပေါက် ပြင်ဆင်နေပြီဖြစ်သော်လည်း မစ်ရှင်သည် အနည်းငယ် စောလွန်းသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ထိုးဖောက်တက်လှမ်းရန် ပင်မမစ်ရှင် ဖြစ်သည်။ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ ဇာတိမြေကို သုတ်သင်ရန် မစ်ရှင်မှာမူ လုံးဝ ပွင့်မလာသေးချေ။ ထင်ရှားသည်မှာ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် မလုံလောက်သေးခြင်းကြောင့် သူ့ကို သွားခွင့်မပြုခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သူသည် ဇာတိမြေ ဧရိယာသို့ ရောက်ရှိပါက မစ်ရှင်ကို စောစီးစွာ ဖွင့်ကောင်း ဖွင့်နိုင်ပေမည်။

သူ အံ့အားသင့်နေစဉ် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြေအနေများမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးစီ၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွား၏။ ၎င်းတို့ တစ်ဦးစီသည် တကယ်ပင် မာနကြီးကြသည်။ ယခင်က ၎င်းတို့ နေထိုင်ခဲ့ရာ ဧရိယာများတွင် ဘုရင်အဖြစ် အုပ်စိုးနိုင်ခဲ့ကြသည်။ ဤနေရာသို့ လာရာတွင်လည်း ထိုသို့ပင် တွေးထင်ခဲ့ကြပြီး မိမိ ကိုယ်ကို ဘုရင်အဖြစ် အုပ်စိုးနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။

ထို လူ့နယ်မြေ ကမ္ဘာတွင်ပင် မိမိ ကိုယ်ကို ဘုရင်အဖြစ် အုပ်စိုးနိုင်ခဲ့လျှင် ဤနေရာတွင်လည်း ပြဿနာ မရှိနိုင်ချေ။ အတော်လေး နာခံတတ်ဟန် ပေါ်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင်မူ မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသည်။ အစောင့် တစ်ဦးမျှသာ မဟုတ်ပါလား။ ၎င်းတို့သည် ဤနေရာမှ အရင်းအမြစ်များကို ရရှိပြီးနောက် အမြန်ဆုံး အပေါ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုအခါ လူတိုင်းကို ၎င်းတို့၏ ခြေထောက်အောက်သို့ နင်းချေ၍ ပိုမို မြင့်မားသော ထိပ်သို့ တက်ရောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ လူအများစု၏ အတွေး ဖြစ်သည်။ ကူးယန်လုံသည် ၎င်းတို့၏ အတွေးများကို သိရှိဟန်တူသည်။ ၎င်းတို့ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်ပြီးနောက် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့ ရင်ထဲမှာ မကျေနပ်မှုတွေ ရှိနေမယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူ့နယ်မြေကနေ ဒီနေရာကို ရောက်လာတဲ့ ထူးချွန်သူတွေ ဘယ်လောက်များလဲ၊ နောက်ဆုံးမှာ အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့သူတွေက လက်ချိုးရေလို့ ရလောက်အောင် နည်းပါတယ်”

“မင်းတို့ကို ပြောရရင် မင်းတို့ ယခင်က ဒီနေရာကို ထိုးဖောက်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က မင်းတို့ ထူးချွန်တယ်ဆိုတာကို သက်သေပြနိုင်ပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ ဒါဟာ ခုမှ စတာပဲ။ ယခင်က ကျင့်ကြံမှုတွေက ကလေး ကစားတာလောက်ပဲ ရှိတယ်။ ဘာ အဓိပ္ပာယ်မှ မရှိဘူး။ အခုကစပြီး အသက်နဲ့ ရင်းပြီး ထိုးဖောက်တက်လှမ်းဖို့ လိုလိမ့်မယ်...”

“မင်းတို့ ဘယ်လို တွေးလဲဆိုတာက မင်းတို့ ကိစ္စပဲ။ အခု ငါ လိုအပ်တာက မင်းတို့ လုံးဝ နာခံဖို့ပဲ။ မင်းတို့ထဲက တစ်ဦးဦးရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က ငါ့ထက် အများကြီး သန်မာနေရင် ငါ မင်းတို့ဆီ ခေါင်းငုံ့ပြီး နာခံမှာပါ။ မင်းတို့ ကမ္ဘာမှာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ နတ်ဘုရားနယ်မြေမှာပဲ ဖြစ်ဖြစ် စွမ်းအားကိုသာ အလေးထားတယ်။ ကျင့်စဉ်အဆင့် ပို သန်မာတဲ့သူရဲ့ စကားကိုသာ နားထောင်ရလိမ့်မယ်”

“နောက်ဆုံးအနေနဲ့ မင်းတို့ကို မေးချင်တာက ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးဖို့ ဆန္ဒ ရှိရဲ့လား၊ ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေကို လုံးဝ သစ္စာ မဖောက်ဘူးလို့ ကတိပြုမလား...”

တစ်ဦးချင်းစီသည် တစ်ယောက် မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ ကြယ်တာရာသခင် တစ်ဦးက သူ့ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ တခြား နတ်ဘုရားနယ်မြေကို ဝင်ချင်ရင်ရော”

နတ်ဘုရားနယ်မြေသည် တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ အများအပြား ရှိသည်။ နတ်ဘုရားနယ်မြေသည် နိုင်ငံ တစ်နိုင်ငံနှင့် တူသည်။ သို့သော် ဤ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ ဧရိယာမှာ လွန်စွာ ကျယ်ပြန့်ပြီး သုံးဘုံလောက ရာပေါင်းများစွာနှင့် ညီမျှမည်ကို မသိနိုင်ချေ။ နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်းတွင် ဂြိုဟ် အများအပြားလည်း ရှိသေးသည်။

နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ အရင်းအမြစ်သည် သုံးဘုံလောကထက် အဆပေါင်း ရာချီ၊ သို့မဟုတ် ထောင်ချီ များပြားသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ၎င်းတို့ နှစ်ခု၏ ကွာခြားချက်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသည်။

အပြင်ဘက်ဆုံးရှိ နတ်ဘုရားနယ်မြေသည် အဆင့်အတန်း ပိုနိမ့်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေသည် အမှန်တကယ်တွင် ပထမအဆင့် နတ်ဘုရားနယ်မြေနှင့် တူညီပြီး အနိမ့်ဆုံး အဆင့်အတန်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရိုးရှင်းပြီး ရှင်းလင်းသော အမည်ပေးနည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားနယ်မြေ အဆင့်အတန်းသည် ငါးဆင့် ရှိပြီး အပြင်ဘက်ဆုံးမှာ ပထမအဆင့် နတ်ဘုရားနယ်မြေ ဖြစ်သည်။ အတွင်းဘက်သို့ ဆက်လက် တိုးဝင်သွားပါက ဒုတိယအဆင့် နတ်ဘုရားနယ်မြေ စသည်ဖြင့် ဖြစ်သည်။

ဤ ကြယ်တာရာသခင်က မေးခွန်း ထုတ်လိုက်သောအခါ အခြားသူများသည် ချက်ချင်း ဝေ့ကြည့်လိုက်ကြပြီး ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ အခုမှ ဝင်လာရုံ ရှိသေး ဒီလို စကားမျိုး ပြောတာ လွန်လွန်းလှသည် မဟုတ်ပါလား။

“ဟုတ်ပါတယ်။ လုပ်နိုင်ပါတယ်။ အကယ်၍ အဆင့်အတန်းတူတဲ့ နတ်ဘုရားနယ်မြေကို ဝင်မယ်ဆိုရင်တော့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ပံ့ပိုး ကူညီမှု အမှတ်တွေ ရှိဖို့ လိုလိမ့်မယ်။ လိုအပ်တဲ့ ပံ့ပိုး ကူညီမှု အမှတ်တွေ စုမိရင် မင်းတို့ ကိုယ်ဘာသာ ထွက်သွားလို့ ရတယ်။ ပို မြင့်တဲ့ အဆင့်အတန်း ရှိတဲ့ နတ်ဘုရားနယ်မြေကို ဝင်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ငါတို့ အရမ်း ကြိုဆိုတယ်။ ဘာ ပံ့ပိုး ကူညီမှု အမှတ်မှ မလိုဘူး။ ဆုတောင် ပေးဦးမယ်”

ကူးယန်လုံသည် ၎င်းတို့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့ အဆင့်မြင့်တဲ့ အရာတွေကို လိုချင်မှန်း ငါ သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာ ရှင်းပြပါရစေ။ အဆင့်မြင့်တဲ့ မြေကမ္ဘာသခင် အဆင့်ကို ရောက်မှပဲ ပြောပါ။ ပဉ္စမအဆင့်ထက် မနိမ့်တဲ့ မြေကမ္ဘာသခင် အဆင့် မရှိရင် အဆင့်မြင့်တဲ့ နတ်ဘုရားနယ်မြေတွေက မင်းတို့ကို လက်ခံဖို့တောင် စိတ်ဝင်စားမှာ မဟုတ်ဘူး...”

တစ်ဦးချင်းစီသည် တစ်ယောက် မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်ကာ ဤသို့သော စည်းမျဉ်းများ ရှိနေသည်ကို မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေကြသည်။

“မင်းတို့ကို ဒီလောက် အများကြီး ပြောနေတာက ထူးချွန်တဲ့သူတွေကို တန်ဖိုးထားတဲ့ စိတ်ကြောင့်ပဲ။ မင်းတို့ ဒီအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ဖို့ လွယ်ကူခဲ့ကြမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါလည်း ဒီ လမ်းကို ဖြတ်ကျော်ဖူးတဲ့သူပဲ”

ကူးယန်လုံသည် မျက်နှာတွင် ဘာမှ ခံစားချက် မရှိသော်လည်း သူ့ စကားများတွင်မူ ရင်းနှီး ဖော်ရွေမှု အနည်းငယ် ပါဝင်သည်။ အမှန်တကယ် အာဏာရှိသူများသည် စကား တစ်ဝက်ပင် ပို မပြောလိုကြချေ။

“ကျွန်တော် ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေအတွက် သစ္စာခံပါ့မယ်”

“ကျွန်တော်လည်း သစ္စာခံပါ့မယ်”

၎င်းတို့ တစ်ဦးချင်းစီသည် ဝင်ရောက်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။ အင်အားစု တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်လိုပါက ထို အင်အားစုအတွက် သစ္စာခံရမည်မှာ သေချာသည်။ လူ့နယ်မြေရှိ အင်အားစုများ ဖြစ်စေ၊ နတ်ဘုရားနယ်မြေရှိ အင်အားစုများ ဖြစ်စေ စည်းမျဉ်းများသည် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ကျေးဇူးကန်းသူ တစ်ဦးကို လက်ခံလိုက်လျှင် မည်သူမျှ သဘောကျမည် မဟုတ်ချေ။

ယီထျန်းယွမ်လည်း ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ သူ ယုံကြည်သည်မှာ အခြား နတ်ဘုရားနယ်မြေများလည်း အတူတူပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ တပည့်သစ် တစ်ဦးကို လက်ခံခြင်းကဲ့သို့ပင် ကဏ္ဍတိုင်းတွင် သေချာပေါက် ပိုမို တင်းကျပ်လိမ့်မည်။

“မင်းတို့ကို ပြောဖို့ မေ့သွားတာ တစ်ခု ရှိသေးတယ်။ ငါတို့ရဲ့ ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေကို ဝင်ချင်ရင် အရည်အချင်း မမီရင် ဝင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အများဆုံးတော့ ပြင်ပ တပည့်အနေနဲ့ပဲ နေလို့ ရမယ်။ ဘေးက လူတွေလိုပဲ အရင်ဆုံး ပြင်ပ တပည့်အနေနဲ့ ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရမယ်။ မင်းတို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီမှသာ တရားဝင် ဝင်ခွင့် ရလိမ့်မယ်” ကူးယန်လုံက ပြောသည်။ “အဲဒီ အခါကျရင် မင်းတို့ တကယ်ပဲ မာနကြီးနိုင်ဦးမလားဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်တယ်”

၎င်းတို့ တစ်ဦးချင်းစီသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ဤသည်မှာ သေချာသည်။ စစ်ဆေးမှု မရှိဘဲ ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေသည် ၎င်းတို့ကို ဝင်ရောက်ခွင့် ပေးမည် မဟုတ်ချေ။ ထို့နောက် ကူးယန်လုံသည် ဆက်လက် စကား မပြောတော့ဘဲ ၎င်းတို့ကို ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ စစ်ဆေးမှု နေရာသို့ ခေါ်သွားမည့် သဘော ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ လိုက်သွားစဉ် ခြေလှမ်း အနည်းငယ်သာ လှမ်းရသေးသည်။ လီကျန့်ယုကို လူ တစ်ဦးက ပြင်းထန်စွာ တွန်းဖယ်လိုက်သည်။

“လူသားမျိုးနွယ် ကောင်လေး၊ နောက်ဘက်ကို သွားရပ်...”

လီကျန့်ယုကို တွန်းဖယ်လိုက်သူမှာ သစ်ပင်မျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သည်။ တစ်ကိုယ်လုံး သစ်မြစ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး သန်စွမ်းသော အသက်စွမ်းအင်သည် ခန္ဓာကိုယ် မျက်နှာပြင်တွင် ရစ်ဝဲနေသည်။

“မှန်တယ်။ လူသားမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူက ငါတို့အတွက် နောက်မှာ တန်းစီရပ်။ ဒီလို အဆင့်နိမ့် မျိုးနွယ်ကနေ ဒီ အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်တာ ဘယ်လို ကံကြမ္မာကောင်းတွေ ရှိခဲ့လို့လဲတော့ မသိဘူး”

တစ်ဦးချင်း ၎င်းတို့ကို ကြည့်သော မျက်လုံးများသည် လွန်စွာ ဖော်ရွေမှု မရှိချေ။ ရင်ထဲမှနေ၍ ၎င်းတို့ကို မထီမဲ့မြင် ပြုကြသည်။

“မင်းတို့ ဘာပြောလိုက်တာလဲ...” လီကျန့်ယု ဒေါသ ချက်ချင်း ထွက်လာခဲ့သည်။ ချက်ချင်းပင် သူ့ကိုယ်မှ လျှပ်စီးများ ထုတ်လွှတ်လာခဲ့သည်။

“ဘာလဲ၊ တိုက်ချင်တာလား”

၎င်းတို့ တစ်စက်မျှပင် ဂရုမစိုက်ကြချေ။

ယီထျန်းယွမ် လက်ဖြင့် လီကျန့်ယု၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရယ်လိုက်သည်။

“ဒေါသ မထွက်နဲ့... စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထား”

“အိုး... ဒီ လူသားမျိုးနွယ်က ပိုပြီး နားလည်တာပဲ... ကိုယ့်နေရာကိုယ် သိတတ်တယ်... ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား”

ဤ သစ်ပင်မျိုးနွယ်သန်မာသူ၏ မျက်လုံးတွင် မထီမဲ့မြင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဘာ နေရာလဲ၊ ကျေးကျွန် သဘောပဲလေ... လူသားမျိုးနွယ်ဆိုတာ နည်းနည်း နင်းချလိုက်ရင် သူတို့ ချက်ချင်း လက်ခံလိုက်ကြတာပဲ”

အခြား မျိုးနွယ် တစ်ဦးက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

“ညီလေး ယီ... သူတို့ ငါတို့ကို မထီမဲ့မြင် ပြုတာကို ခွင့်ပြုလို့ မဖြစ်ဘူး...”

လီကျန့်ယုသည် အလွန် တည်ငြိမ်ပုံရသော်လည်း ဤသို့သော ကိစ္စနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ လုံးဝ လက်လျှော့မည် မဟုတ်ချေ။

“မင်း ငါပြောတာကို နားမလည်ဘူးပဲ... ဒီလို အမှိုက်တွေနဲ့ ဘာ အဓိပ္ပာယ်မှ မရှိတဲ့ စကားတွေ ပြောနေဖို့ မလိုဘူး။ အမှိုက်က အမှိုက်ပဲ... တန်းမစီဘဲ ကျော်ပြီး ဝင်တဲ့ကောင် ဖယ်စမ်း...”

ယီထျန်းယွမ် ခြေ တစ်ချက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ကန်လိုက်သည်။ ဤ သစ်ပင်မျိုးနွယ်သားသည် ယီထျန်းယွမ် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ကို ထင်မထားမိလိုက်သဖြင့် တုံ့ပြန်ချိန်ပင် မရလိုက်ချေ။

“ဘုန်း”

သစ်ပင်မျိုးနွယ်သည် ယီထျန်းယွမ်၏ ခြေတစ်ချက် ကန်ကျောက်မှုဖြင့် လွင့်ထွက်သွားပြီး ဘေးနားရှိ နံရံတွင် ကပ်သွားသည်။ ကိုယ်ပေါ်ရှိ သစ်ကိုင်းများ အချို့ပင် ကျိုးသွားခဲ့သည်။

ချက်ချင်းပင် သူသည် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေသော လီကျန့်ယုကို ကြည့်ရင်း ရယ်လိုက်သည်။

“တခါတလေ ဒီလို အမှိုက်တွေနဲ့ အလကား စကား ပြောမနေနဲ့... တိုက်ရိုက် လက်နဲ့ ရှင်းလိုက်... သူတို့ရဲ့ ယုတ်မာတဲ့ ပါးစပ်ကို ထိုးရိုက်ပစ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤအချက်ကို ထိုနည်းတူ မခံမရပ်နိုင်ချေ။ သူတို့ လူသားမျိုးနွယ်ကို မထီမဲ့မြင် ပြုသည် ဆိုလျှင် ထိုသူတို့အား လက်ခံသည်အထိ ထိုးရိုက်ပစ်ရပေမည်။

အခန်း (၈၉၀) ပြီးပါပြီ။