အခန်း (၆၄)

မီးဒြပ်စင် လျှို့ဝှက် မှော်ပညာ၊ ငရဲပြည် မီးပင်လယ်။

ထို အချိန်တွင် သန့်ရှင်းသော ဒိုင်းပင် တုန်ခါသွားပြီး ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ အက်ကွဲကြောင်းများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရောက်ရှိနေသူ အားလုံးသည် မှော်ဆရာများ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့ အနက်တွင် မှော်ဘုရားကျောင်းမှ အချို့လည်း ပါဝင်သည်။ သို့သော် သူတို့၏ မျက်နှာထားများမှ ကြည့်လျှင် ဤမျှ အစွမ်းထက်သော မီးမှော်ပညာကို သူတို့ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြောင်း ရှင်းလင်းသည်။

သို့မဟုတ် တစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ဤမျှ အစွမ်းထက်သော မီးမှော်ပညာ ပေါင်းများစွာကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်နိုင်သူကို သူတို့ မမြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် မှော်ဆရာတစ်ဦး ကျွမ်းကျင်လေ သူတို့၏ မှော်ပညာကို ချက်ချင်း ထုတ်

လွှတ်နိုင်စွမ်း ပိုအားကောင်းလေ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ ဖြစ်သော်ငြားလည်း သူတို့ ရှေ့မှ ကောင်းကင် မှော်ဆရာကဲ့သို့ မီးလုံးများစွာကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်နိုင်သူကို တွေ့မြင်ရန် အလွန် ရှားပါးသည်။

ငရဲပြည် မီးပင်လယ်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအားဖြင့် မှော်ဒြပ်စင်များကို ချက်ချင်း မီးရှို့သည့် မှော်ပညာ အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် သာမန် မီးလျှံ ကျွမ်းကျင်မှုထက် အဆတစ်ရာ ပို၍ အစွမ်းထက်ပြီး မှော်စွမ်းအားကို အလွန်အမင်း သုံးစွဲရသည်။

၎င်း၏ လွှမ်းမိုးမှု အောက်တွင် သားရဲသွေး တိမ် ပြင်းထန်သော မီးကြောင့် ခြောက်သွေ့သွားပြီး လေ ပိုးလောင်း သားရဲသည် မီးလျှံ၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားကြောင့် အပိုင်း များစွာ ကွဲသွားကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေခဲ့သည်။

"ဒါ...ဒါ မယုံနိုင်စရာပဲ"

ယောက်ျားလေး မှော်ဆရာ ပါးစပ် ဟသွားပြီး ပိတ်လို့ မရခဲ့ပေ။

"ဟေး ပြောပါဦး သူက မင်းရဲ့ အဖေလား။ မင်းကို တစ်နေရာရာကနေ ကောက်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာလား"

သူတို့ ခုနက မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မိန်းကလေး၏ မှော်ပညာက သာမန်မြေဆူး မှော်ပညာ ဖြစ်ပုံ ရသည်။ ထိုသို့သော မှော်ပညာကို မှော်ဘုရားကျောင်းရှိ မှော်ပညာ အလုပ်သင်တိုင်းကို သင်ကြားပေးသည်။ သူတို့သည် အရင်က ရုတ်တရက် အဖမ်းခံခဲ့ရခြင်း သာဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ၏ ဖခင်က အံ့မခန်း ကောင်းကင် မှော်ဆရာ ဖြစ်နေသည်လား။

အမွှာ မှော်ဆရာ နှစ်ဦးသည် ယွင်ရှန်းသည် မှော်ပညာကို ဆယ်ရက် မျှသာ လေ့ကျင့်ခဲ့သည်ကို မသိခဲ့ကြပေ။

ကောင်းကင်တွင် ရပ်နေသော ယန်ခန်းဟိုင်သည် သူ၏ ဒြပ်စင် မီးတောင်ပံကို ပြန်သိမ်းပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ သမီး ယွင်ရှန်းကို မြင်၍ ပြုံးလိုက်သည်။

ယွင်ရှန်း၏ မျက်နှာတွင် အပြုံး မရှိပေ။ သူမ၏ အကြည့်သည် လေပိုးလောင်း သားရဲ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ အပိုင်းများဆီသို့ ရောက်သွားပြီး ရုတ်တရက် "အဖေ သတိထား" ဟု အော်လိုက်သည်။

သူမ၏ အသံ ပဲ့တင်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ လေပိုးလောင်း သားရဲ၏ ကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများသည် တုန်ခါလာပြီး အသက်ပြန် ဝင်လာကာ ချွန်ထက်သော မြှားများစွာကဲ့သို့ ပျံသန်း၍ ယန်ခန်းဟိုင်၏ ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့် ပစ်မှတ်ထားသည်။

"မဖြစ်ဘူး"

ယွင်ရှန်းသည် မစဉ်းစားဘဲ ချက်ချင်း မီးလျှံ ပေါက်ကွဲမှုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ရွှီး…"

တောက်ပသော မြှားတစ်စင်း လေထဲကို ဖြတ်၍ ပစ်ခတ်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းလိုလို လျင်မြန်သော အနက်ရောင် အရိပ်သည် မြှားထက်ပင် ပိုမို လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားသည်။

၎င်းသည် သေဆုံးနေသော်လည်း ဆက်လက် လှုပ်ခါနေသော လေပိုးလောင်း သားရဲ၏ ကိုယ်ကို ကိုက်လိုက်သည်။

အရပ် သုံးဖက်မှ အလင်း သန့်ရှင်းသောမြှား၊ သွက်လက်သော မဲမဲလေးနှင့် အံ့အားသင့်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော မီးလျှံ ပေါက်ကွဲမှုတို့ စုစည်းလာသည်။

"ဒွိဒြပ်စင် မှော်ဆရာလား"

ထို အချိန်တွင် မှော်ပညာ တုံ့ပြန်မှုသည် ပစ္စုပ္ပန်လူ မည်သူ့ထက်မဆို ပို မြန်နေခဲ့သည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ထားသော လူငယ်သည် ယွင်ရှန်းကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူမသည် ယန်ခန်းဟိုင်ဆီသို့ ရောက်နှင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ယန်ခန်းဟိုင်၏ ရင်ဘတ်ကို လေပိုးလောင်း သားရဲ၏ နောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှု၏ အကြွင်းအကျန်များဖြင့် ထိုးဖောက်ခံခဲ့ရပြီး သွေးများ လွတ်လပ်စွာ စီးဆင်းနေသည်။

"ရှန်လေး အဖေ..."

ယန်ခန်းဟိုင်သည် ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး သူ့၏ အသက် စွမ်းအားက တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျနေသည်ကို ခံစားမိသည်။

"အဖေ စကား မပြောနဲ့ ရှန်လေး သွေးကို ရပ်အောင် ကူညီပေးမယ်"

ယွင်ရှန်း တုန်ယင်နေသည်။ အရိုးအပ်ကို ယူရန် လှမ်းသော်လည်း သူမ၏ လက်ချောင်းများ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ တုန်နေသောကြောင့် ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်၍ မရပေ။

လေပိုးလောင်း သားရဲ၏ နောက်ဆုံး ထိုးနှက်မှုသည် သူမ၏ နောက်ဆုံး ချီ စွမ်းအားကို ပေါင်းစပ်ထားပြီး ယန်ခန်းဟိုင်၏ အူနှင့် နှလုံးကိုပင် ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။

လမ်း မရှိတော့ပေ။ သွေးကို ရပ်တန့်နိုင်သည် ဆိုဦးတော့ သူမ၏ ဖခင်ကို ယခု ကယ်တင်ရန် နည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။

သူမ၏ နောက်တွင် ခြေသံ များ ကြားရသည်။

ယွင်ရှန်း၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်လာသော်လည်း သူမသည် အံကြိတ်ကာ တုန်ယင်နေသော လက်များကို တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားပြီး မျက်ရည်များ မကျစေရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

ထို အချိန်တွင် မိန်းကလေးငယ်၏ ခွန်အားနှင့် ခံနိုင်ရည် ပြသမှုက လူငယ်၏ မျက်လုံးများကို နာကျင်စွာ ထိမှန်စေခဲ့သည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ထားသော လူငယ်သည် ဘေးမှ ကြည့်နေစဉ် အကြောင်း မသိဘော်လည်း သူ၏ နှလုံးသားကို အနည်းငယ် နာကျင်မှု ဆွဲယူသွားသည်။ သို့သော် သူသည် ရှင်းပြ၍ မရသော မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်။

"သူ့ကို ငါ့ကို လွှဲထားခဲ့"

"ကံကြမ္မာ သခင်"

အမွှာမှော်ဆရာနှစ်ဦးက တစ်ပြိုင်နက် ကန့်ကွက်ကြသည်။

ကံကြမ္မာ သခင်သည် ထိုအထူးမှော်ပညာကို အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ပါသလား။

ယွင်ရှန်း တွေဝေသွားသည်။ သူမ၏ မျက်ရည် ပြည့်နေသော မျက်လုံးများမှ ကြည့်လိုက်ရာ လူငယ်၏ မျက်နှာတွင် ရိုးသားမှု တွေ့ရသည်။ သူသည် သူမကို လှည့်ဖြားနေပုံ မရပေ။

အလင်းဒြပ်စင် မှော်ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်သည့် အားလျော်စွာ သူသည် မှော်ဘုရားကျောင်းမှ မှော်ဆရာ ဖြစ်သည်။ သူသည် သူမ၏ ဖခင်ကို ကုသရန် နည်းလမ်း တကယ်ပင် ရှိကောင်း ရှိနိုင်သည်။

ယုံတစ်ဝက် သံသယတစ်ဝက်ဖြင့် ယွင်ရှန်း ဘေးသို့ ဆုတ်လိုက်သည်။

သေမင်း၏ တံခါးဝတွင် ယန်ခန်းဟိုင်၏ သတိသည် ဝေဝါးနေပြီ ဖြစ်ပြီး လူငယ် မှော်လှံတံကို ထုတ်ယူသည်ကို မမြင်မီကပင် သူ သတိလစ်သွားခဲ့သည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ထားသော လူငယ်သည် မှော်လှံတံကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်း လှံတံ ပေါ်တွင် နတ်ဆိုးသားရဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးငါးခု တဖျတ်ဖျတ် လင်းနေသည်။

ကောင်းကင် မှော်ဆရာလား။

ယွင်ရှန်း၏ မျက်လုံး သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားခဲ့သည်။ ဆယ်ကျော်သက် အရွယ် မျှသာ ရှိသော ကောင်းကင် မှော်ဆရာ ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဝူကျီ တိုက်ကြီးပေါ်တွင် တကယ်ပင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အို အလင်း နတ်ဘုရားမ သန့်ရှင်းသော ပြန်လည် ရှင်သန်ခြင်း၏ ဘုရား စွမ်းအားကို ပေးသနားပါ။ ဒဏ်ရာ အားလုံးကို ကုသပါ။ လောက၏ ဆင်းရဲ ဒုက္ခကို သနားပါ"

သူသည် သီချင်းကဲ့သို့ နှစ်သက်ဖွယ် ကောင်းပြီး သံစဉ် ညီမျှသော အသံဖြင့် ကျွမ်းကျင်စွာ ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

တစ်စုံတစ်ဦးသည် သူမ၏ နားထဲတွင် ချီးမွမ်းခြင်း သီချင်းကို တီးနေသကဲ့သို့ ပျော့ပျောင်းသော အလင်း ကန့်လန့်ကာတစ်ခု ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

အလင်းသည် အံ့ဖွယ် ကုသနိုင်စွမ်းများ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ၎င်း၏ အလင်းရောင် အောက်တွင် ယန်ခန်းဟိုင်၏ ပျက်စီးနေပြီးသော ကိုယ်တွင်း င်္အဂါများက ဖိတ်သွားသော ရေကဲ့သို့ ၎င်းတို့၏ နေရာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ကျိုးပဲ့နေသော ကိုယ်တွင်း အင်္ဂါများ ပြင်ဆင်ခံရပြီး ပုပ်သိုးနေသော အသားများ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ကာ အရိုးများပင် အသစ် ပြန်လည် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ ဒါက အလင်း မှော်ပညာ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားပင်။

ဒါဟာ ယွင်ရှန်း ငှက်ပျောဖူး ဘုရားကျောင်းမှာ မဟာမှော်ဆရာယန် အသုံးပြုတာကို မြင်ခဲ့ရတဲ့ အလင်း မှော်ပညာနဲ့ လုံးဝ မတူဘူး။

ကုသမှု အလင်း ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ယန်ခန်းဟိုင်၏ ရင်ဘတ်ရှိ ဒဏ်ရာများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ယွင်ရှန်းသည် သူ၏ ရင်ဘတ် ပြန်လည် မြင့်တက်လာပြီး ကျဆင်းလာသည်ကိုပင် မြင်နိုင်သည်။

သို့သော် ယန်ခန်းဟိုင် သတိ မရသေးပေ။

ယွင်ရှန်း ယန်ခန်းဟိုင်၏ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ရာ သူ၏ နှလုံးခုန်နှုန်းနှင့် အသက်ရှူခြင်း နှစ်ခုလုံးသည် ပုံမှန် ဖြစ်နေသော်လည်း သူသည် သတိလစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဘာ ဖြစ်နေတာလဲ။ ကျွန်မရဲ့ အဖေ သူ..."

ယွင်ရှန်း ယန်ခန်းဟိုင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာတွင် အခြား ပြဿနာများ မတွေ့ခဲ့ပေ။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ထားသော လူငယ်သည်လည်း အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ထုံးတမ်း စဉ်လာအရ အလင်း မှော်ပညာ၏ ကုသမှု အလင်း အောက်တွင် မည်သည့် ဒဏ်ရာမဆို ပျောက်ကင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။ သူ့ကို စစ်ဆေးပြီးနောက် သူ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ယန်ခန်းဟိုင်၏ ကိုယ်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော အဆိပ်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

"မင်းရဲ့ အဖေ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်များအတွင်း အရက် အလွန်အကျွံ သောက်တဲ့ အလေ့အကျင့် ရှိခဲ့လား။ ငါ မှားမယွင်းရင် သူဟာ သူ့ ကိုယ်ထဲက အဆိပ်တစ်မျိုးကို ထိန်းချုပ်ဖို့ အရက်ကို အသုံးပြုခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ယာယီ ဖြေရှင်းချက်သာ ဖြစ်ပြီး ကုသခြင်း မဟုတ်ဘူး"

အလင်းမှော်ပညာသည် အသားကို ပြန်လည် နုပျိုစေနိုင်သော်လည်း အားနည်းနေသော ကိုယ်ခန္ဓာကို အမှန်တကယ် ပြုပြင်၍ မရပေ။ ယန်ခန်းဟိုင်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဆိပ်ကြောင့် လုံးဝ ပျက်စီးသွားသော ရှေးဟောင်းစက်တစ်ခုနှင့် တူနေသည်။

ဒီလို အဆိပ်မျိုးကို အရက်နဲ့ ယာယီ ဖိနှိပ်ထားလို့ ရတယ်။

သို့သော် အရက်၏ လွှမ်းမိုးမှု အောက်တွင် မှော်ပညာကို အသုံးပြုခြင်းက အဆိပ်ကို ပိုမို လျင်မြန်စွာ ပြန့်ပွားစေမည်။

"ကျွန်မရဲ့ အဖေ တစ်ခါမျှ မပြောဖူးဘူး။ ဘာ အဆိပ်မျိုးလဲ။ အလင်း မှော်ပညာနဲ့ မကုနိုင်ဘူးလား"

ယွင်ရှန်း ယန်ခန်းဟိုင် အရက် သောက်ရခြင်း၏ အမှန်တရားကို သိလိုက်ရသောအခါ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

"ဒီ အဆိပ်က ဦးနှောက်ကို ကျူးကျော်နိုင်တဲ့အတွက် ပြင်းထန်တယ်။ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ အလင်း မှော်ပညာ စွမ်းအားနဲ့ ကုသလို့ မရနိုင်ဘူး"

အဆိပ် မဖြေနိုင်ခြင်းက ယန်ခန်းဟိုင်သည် သတိလစ်နေဦးမည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ခေတ်သစ် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဝေါဟာရများအရ ယန်ခန်းဟိုင်ကို သတိမေ့လူနာအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။

ဝူကျီ တိုက်ကြီးမှ လူများအတွက် ဤကဲ့သို့ အဆိပ်သင့်သူသည် အခြေခံအားဖြင့် သေသည်နှင့် မခြားပေ။

သို့တိုင် အဖြူရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ထားသော လူငယ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဤ အမှန်တရားကို မဖော်ထုတ်ခဲ့ပေ။

သတင်းကို ကြားသောအခါ ယွင်ရှန်း စိတ် ပျက်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားသော်လည်း သူ့ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် သူမသည် ရုတ်တရက် တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အနည်းဆုံး ကျွန်မရဲ့ အဖေ အသက်ရှင်နေတုန်းပဲ။ တစ်နေ့ကျရင် ကျွန်မ သူ့ကို ကုသဖို့ နည်းလမ်း ရှာတွေ့နိုင်မယ်လို့ ယုံတယ်။ ကျွန်မရဲ့ နာမည်က ယွင်ရှန်းပါ။ ရှင့်ရဲ့ နာမည်ကို သိခွင့် ရနိုင်မလား"