အခန်း (၆၅)

ဘာသာစကားမျိုးစုံ တတ်သော ကောင်လေး မှော်ဆရာက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်

"အဟက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆိုရုံနဲ့ လုံလောက်ပြီလား။ မင်းရဲ့ အဖေကို ကယ်ဖို့ ဂျူနီယာကံကြမ္မာသခင်သခင် ဘယ်လောက် ပေးဆပ်လိုက်ရလဲ မင်း သိလား။ သူ အနည်းဆုံး ဆုံးရှုံးလိုက်ရတာက..."

"ယွီကျီ စကား မများနဲ့"

အဖြူရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ထားသော လူငယ်သည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် စကား အများကြီး ပြောသူ မဟုတ်ပေ။ သူ၏ မျက်နှာ အမူအရာများသည် ရှားပါးပြီး ပိုကာမျက်နှာဖြင့်သာ နေ့လေ့ရှိသူဖြစ်သည်။ တကယ်ပဲ သူ၏ ချောမောသော ရုပ်ရည်ကို ဖြုန်းတီးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ စကား အနည်းငယ်နှင့် အစွမ်းထက်သော မိန့်ခွန်းက သူ၏ အရောင်အဝါနှင့် လိုက်ဖက်သည်။ ပြောင်းရွှေ့ခံရသောနတ်၏ အရောင်အဝါနှင့် တူသည်။

"ငါ့ နာမည်က ရှာဝမ်ရှူပါ၊ မှော်ဘုရားကျောင်းရဲ့ အစေခံပါ။ ကုသမှုက သေးငယ်တဲ့ ကြိုးပမ်းမှုပါ။ ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး"

အဖြူရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ထားသော လူငယ်က ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ အကြည့်သည် မဝေးသော နေရာရှိ လေ ပိုးလောင်း သားရဲ၏ အကြွင်းအကျန်များဆီသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။

ရှာစီမင် ဒီ နာမည်ကို ရင်းနှီးနေတာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ဘူး။ ချီ မြို့ ဘုရားကျောင်းရဲ့ မဟာ မှော်ပညာ ဒါရိုက်တာပြောခဲ့တဲ့ ရှာ စီမင်ဟာ သူပဲ။ ရှာဝမ်ရှူ ဆယ်ကျော်သက် ကောင်းကင် မှော်ဆရာ သူမ မှတ်မိနေမည့် နာမည် ဖြစ်သည်။

"မိန်းကလေးယန် ဒီ လေပိုးလောင်း သားရဲရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေကို ကျွန်တော့်ကို ပေးနိုင်မလား"

ရှာဝမ်ရှူ၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားခဲ့သည်။

မှော်ဘုရားကျောင်းတွင် ငှက်ပျောဖူး ဘုရားကျောင်းနှင့် ချီ မြို့ ဘုရားကျောင်းကဲ့သို့သော ဌာနခွဲများစွာ ရှိသော်လည်း စစ်မှန်သော မှော်ဘုရားကျောင်း တစ်ခုသာ ရှိသည်။

ယွင်ရှန်းသည် စီမင်၏ မှော်ဘုရားကျောင်း အတွင်းရှိ အနေအထားကို မသိသေးသော်လည်း ရှာ ဝမ်ရှူ၏ အထောက်အထားက ဂုဏ်သိက္ခာ ရှိသည်။

သူ ကိုယ်တိုင် တောင်းဆိုခြင်းက ကြီးမားသော ဂုဏ် အရှိန်အဝါ ဖြစ်နေပြီပင်။

သူသည် ဤကို သားရဲသွေး တိမ်အတွက် လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သားရဲသွေးတိမ် အတွင်း ပေါက်ဖွားသော နတ်ဆိုးသားရဲများသည် ထူးခြားပြီး မှော်ဘုရားကျောင်းသည် နှစ်များတစ်လျှောက် ၎င်းတို့ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် စုဆောင်းခြင်းကို မြှုပ်နှံထားသည်။ ဤ လေ ပိုးလောင်း သားရဲကို ယန်ခန်းဟိုင်က သတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဝူကျီ တိုက်ကြီး၏ ရှေးရိုး ဓလေ့အရ မတောင်းဆိုသော နတ်ဆိုးသားရဲများက သတ်သူ၏ ပိုင်ဖြစ်သည်။

ယန်ခန်းဟိုင် သတိလစ်နေသောကြောင့် လေပိုးလောင်း သားရဲ၏ ကံကြမ္မာကို ယွင်ရှန်းက ဆုံးဖြတ်ရမည်။

ထို့ကြောင့် ရှာဝမ်ရှူသည် ယွင်ရှန်းကို လေပိုးလောင်း သားရဲကို စွန့်လွှတ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤ အချိန်တွင် မဲမဲလေးသည် လေပိုးလောင်း သားရဲ၏ ကိုယ် အစိတ်အပိုင်း တစ်ပိုင်းကို ကောက်၍ ယူကျီအမည်ရှိ မှော်ဆရာကို ရင်ဆိုင်နေသည်။

လူနှင့် ခွေး၏ မြင်ကွင်းက အတော်လေး ရယ်စရာ ကောင်းနေသည်။

ယွင်ရှန်းသည်လည်း သူမ၏ မဲမဲလေး၏ လျှို့ဝှက်သော လုပ်ရပ်များကို သတိထားမိသည်။ ၎င်းသည် အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးသားရဲ အသားကို အထူး စိတ်ဝင်စားပုံ ရသည်။

ဤ လေပိုးလောင်း သားရဲသည် အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးသားရဲ ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အသားတွင် မှော်

ဒြပ်စင်များ ကြွယ်ဝသည်။ ရှာဝမ်ရှူ တောင်းဆိုခဲ့ပြီးဖြစ်၍ နှမြောစရာ ဖြစ်သည်။

ဤ လူအနည်းငယ်သည် မှော်ဘုရားကျောင်းမှ ဖြစ်ပြီး ဤ ခြောက်သွေ့သော ရွာသို့ ဝေးလံစွာ ခရီး နှင်ခဲ့ကြသဖြင့် လေပိုးလောင်း သားရဲ၏ အကြွင်းအကျန်များကို အလွယ်တကူ စွန့်လွှတ်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

"သခင်ရှာက ချီးမွမ်းလွန်းပါတယ်။ ရှင်က ကျွန်မရဲ့ အဖေကို ကယ်ခဲ့တာ ဖြစ်တဲ့အတွက် ဒီ လေ ပိုးလောင်း သားရဲကို ရှင့်ရဲ့ ဆုလာဘ် အဖြစ် သဘောထားပြီး ယူလိုက်ပါ"

ယွင်ရှန်းသည် ယန်ခန်းဟိုင်ကို ထူပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ သေးငယ်သော ကိုယ် လေးသည် သူမ၏ ဖခင်၏ အရပ် ရှည်သော ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် ခြားနားနေသည်။

ရှာဝမ်ရှူ၏ မျက်လုံးများ ခဏတာ လင်းလက်သွားပြီး သူ့ အတွင်းမှ တစ်ခုခု လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

သူ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"မိန်းကလေးယန် မင်း ဘယ်ကို သွားဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"

သူတို့၏ လှည်းသည် နောက်တွင် မဝေးသော နေရာ၌ ရပ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

"အရင် ကျွန်မ အဖေကို နေရာ ချပြီးတော့မှ အဆိပ်ကို ကုသဖို့ နည်းလမ်း ရှာမယ်"

ယွင်ရှန်း မဲမဲလေးကို သူမ ဘေးသို့ ခေါ်လိုက်သည်။ နတ်ဆိုးသားရဲ အသားကို မြည်းစမ်းခွင့် မရခဲ့သော်လည်း မဲမဲလေးက ဒေါသ မထွက်ပေ။ ၎င်းသည် ယွင်ရှန်း နောက်ကို လိုက်ကာ ယန်ခန်းဟိုင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ပံ့ပိုးပေးပြီး သူမ၏ သခင်ငယ်အတွက် ဝန်ကို အနည်းငယ် မျှဝေ ယူခဲ့သည်။

"ဒီ အဆိပ်ကို ကုသဖို့ မရှိဘူး"

ရှာဝမ်ရှူသည် ယွင်ရှန်း၏ မည်သည့် မျှော်လင့်ချက်ကိုမဆို တားဆီးရန် ရည်ရွယ်ပုံ ရသည်။

"အခု မဖြစ်နိုင်ဘူး ဆိုတာ အမြဲတမ်း မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး။ ကျွန်မ အလားတူ ရောဂါလက္ခဏာ ရှိသူတွေ နိုးထလာတာကို အရင်က မြင်ဖူးတယ်။ ပြီးတော့ လောကမှာ ကုလို့ မရတဲ့ ရောဂါ ဆိုတာလည်း မရှိဘူး"

ယွင်ရှန်းသည် ရေတွက်မရသော အသက်နှင့် သေခြင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော ဆရာဝန် တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း အံ့ဖွယ် အရာများစွာကိုလည်း မြင်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။

ထို အံ့ဖွယ်အရာများက သည်းခံခြင်းနှင့်ဇွဲ လိုအပ်သည်။

သူမ၏ ဖခင်ကို ပံ့ပိုးကာ မဲမဲလေးလိုက်ပါလျက် ယွင်ရှန်းသည် ပြတ်သားစွာ ရှေ့သို့ ဆက် လျှောက်သွားသည်။

"ဂျူနီယာကံကြမ္မာသခင် ဘာလို့ အစောကြီးကတည်းက ဒီလူပေါ်က အဆိပ်ရဲ့ အမှန်တရားကို မပြောခဲ့တာလဲ"

ရှာဝမ်ရှူ ဘေးတွင် ရပ်နေသော အမွှာ မှော်ဆရာ နှစ်ဦး စကား ပြောလိုက်ကြသည်။ စကားများသော သူ၏ နာမည်မှာ ယွီကျီဖြစ်ပြီး တိတ်ဆိတ်သော သူ၏ နာမည်မှာ ယွီမိုဖြစ်သည်။ သို့သော် ပုံမှန် စကား မပြောတတ်သော ယွီမိုက မေးခွန်းကို မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့လည်း သတိထားမိမှာပါ။ ဒါက အဆိပ် မဟုတ်ဘဲ ဆင့်ခေါ်တရားရုံးက သားရဲသွေး ကျိန်စာပဲ"

ယွင်ရှန်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်က တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ရှာဝမ်ရှူ၏ နှလုံးသားတွင် ဝမ်းနည်းမှု မရှင်းမလင်း ခံစားမှုတစ်ခု ရှိနေသည်။

"သူမ အမှန်တရားကို သိခဲ့ရင် ဒီလို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ဘူး"

ဒါကြောင့် သူ ဖုံးကွယ်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

ဆင့်ခေါ် တရားရုံးနှင့် မှော်ဘုရားကျောင်းတို့ အကြား ရှုပ်ထွေးသော ဆက်ဆံရေးရှိပြီး သူသည် နှစ်ခု အကြားရှိ ချိန်ခွင်လျှာကို ဖျက်ဆီးရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်သေးပေ။

"အဲဒါက ဂျူနီယာကံကြမ္မာသခင် သခင် အရမ်း ကြင်နာလွန်းလို့ ပါပဲ။ သူမရဲ့ အဖေက ယုတ်မာတဲ့ လူ ဖြစ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် ဆင့်ခေါ် တရားရုံးရဲ့ သားရဲသွေး ကျိန်စာကို ခံရမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ တစ်ယောက်တည်း ဆင့်ခေါ် တရားရုံး တစ်ခုလုံးကို ရင်ဆိုင်နိုင်မယ်လို့ တကယ် ထင်နေတာလား"

ယွီကျီ နှာခေါင်း ရှုံ့လိုက်သည်။ သူတို့၏ စီမင်က အရမ်း ကြင်နာလွန်းသည်။

ဆင့်ခေါ် တရားရုံးနှင့် မှော်ဘုရားကျောင်းတို့သည် မကောင်းတာကို အပြစ်ပေးပြီး ကောင်းတာကို မြှင့်တင်ရန် အမြဲ ဂုဏ်ယူကြသည်။ လုံးဝ မကောင်းဆိုးဝါး ဖြစ်သူများသာ သားရဲသွေး ကျိန်စာကဲ့သို့သော ဆိုးညစ်သည့် ကျိန်စာကို ခံရမည်ပင်။

"လောကရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ခန့်မှန်းဖို့ ခက်တယ်။ သူမရဲ့ ကံကြမ္မာကို ငါ မမြင်နိုင်ဘူး"

ရှာဝမ်ရှူ စိတ်မပါသလို ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ စီမင်တောင် မမြင်နိုင်တဲ့ ကံကြမ္မာ ရှိတယ်ဆိုတာ တကယ်လား"

မွေးဖွားစဉ် ကတည်းက ရှာဝမ်ရှူသည် ကောင်းကင် မျက်လုံး၏ သဘာဝ ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိတွေ့မှု ရိုးရှင်းစွာဖြင့် လူတစ်ဦး၏ အတိတ်နှင့် အနာဂတ်ကို ကြိုတင် ဟောကိန်း ထုတ်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လူတစ်ဦး၏ ကံကြမ္မာကို မြင်ခြင်းက သူတို့၏ အသက်နှင့် သေခြင်းကို ဆုံးဖြတ်ခြင်းနှင့် တူသောကြောင့် ကောင်းကင် လျှို့ဝှက်ချက်များကို အလွန်အကျွံ ဖော်ထုတ်ခြင်းက ဘုရား၏ အပြစ်ပေးခြင်းကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှာဝမ်ရှူ၏ ဆရာဖြစ်သူ မှော်ဘုရားကျောင်း၏ အကြီးအကဲ ကံကြမ္မာသခင်သည် သူ့ကို အလင်း ကုသမှော်ပညာနှင့် ကောင်းကင် မျက်လုံးကို နောက်ဆုံး နည်းလမ်း အဖြစ်သာ အသုံးပြုရန် အမိန့် ပေးခဲ့သည်။

သို့သော် ခုနက ယွင်ရှန်းနှင့် ထိတွေ့သောအခါ သူသည် မတော်တဆ သူ၏ ကောင်းကင် မျက်လုံးကို အသုံးပြုမိခဲ့သည်။

သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ အငွေ့ အသက်သာ ဖြစ်သည်။

"ဂျူနီယာကံကြမ္မာသခင်တောင် မမြင်နိုင်တဲ့ ကံကြမ္မာဟာ တကယ်ပဲ အလွန် ရှားပါးပါတယ်"

ယွီကျီက ပြောလိုက်သည်။

"မသေချာပါဘူး။ မင်း မေ့နေပြီလား။ သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာ အပြင် နောက်ထပ် လူတစ်ဦးရဲ့ ကံကြမ္မာကိုလည်း ဂျူနီယာကံကြမ္မာသခင် မမြင်နိုင်ခဲ့ဘူး"

ယွီမိုသည် တစ်စုံတစ်ဦးကို သတိ ရသွားသည်။

မဟာကျိုး၏ အငြိမ်းစား အိမ်ရှေ့စံ မင်းသားသည်လည်း စီမင် မမြင်နိုင်သော သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

"ပြောရရင် တင်းဖာ ဘုရားကျောင်းကနေ သတင်း ကြားတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက် အနည်းငယ်က အအေးနန်းတော်မှာ အကျဉ်းချခံထားရတဲ့ အငြိမ်းစား အိမ်ရှေ့စံ မင်းသားကို လွှတ်ပေးလိုက်

တယ်"

ကောလဟာလ အမျိုးမျိုးကို ချောင်းကြည့်ရန် နှစ်သက်ပြီး အထူးသဖြင့် တော်ဝင် ကိစ္စရပ်များကို သိသော ယွီကျီက စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ပိုအံ့ဩစရာ ကောင်းတာက သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ပြန်ကောင်းသွားပြီ"

"ဘာ အကြီးအကဲ ကံကြမ္မာသခင်တောင် မကုနိုင်တဲ့ ယီပိုင်မင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေ အမြင် ပြန်ရသွားပြီလို့ မင်း ပြောနေတာလား"

ပုံမှန်အားဖြင့် ဒီလို သတင်းတွေကို ဂရု မစိုက်တဲ့ ယွီမိုပင် ဒါကို ကြားတဲ့အခါ မစူးစမ်းဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ရှာဝမ်ရှူလည်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ မှော်ဘုရားကျောင်း ကျွမ်းကျင်သော အလင်း မှော်ပညာထက်ပင် ပိုမို အဆင့်မြင့်သော ကုသမှု နည်းစနစ် ရှိနေနိုင်သလား။

ဒီသတင်းက သူ့ ဆရာကိုပါ တုန်လှုပ်သွားစေမှာ သေချာသည်။

"လေ ပိုးလောင်း သားရဲရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေကို ရှင်းလင်းပြီး မှော်ဘုရားကျောင်းကို အမြန် ပြန်ကြစို့"

ရှာဝမ်ရှူသည် အမွှာ မှော်ဆရာနှစ်ဦးကို မထွက်ခွာမီ လေပိုးလောင်း သားရဲ၏ ပြန့်ကျဲနေသော ကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများကို စနစ်တကျ စုဆောင်းရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ရှာဝမ်ရှူနှင့် အခြားသူများ ထွက်ခွာပြီး မကြာမီ လှည်းတစ်စီး ဆူညံစွာ မောင်းလာပြီး ခွေး အမည်းလေးတစ်ကောင် ခုန်ဆင်းလာခဲ့သည်။

ခွေးအမည်းလေးသည် မြေပြင်ကို နမ်းရှုံ့ပြီး အားရပါးရ တူးလိုက်ရာ အောက်တွင် မြှုပ်ထားသော လေပိုးလောင်း သားရဲ အသား သေးသေးလေး တစ်ပိုင်းကို တွေ့လိုက်သည်။

"မဲမဲလေး မင်း အသား တစ်ပိုင်း ဝှက်ထားတာ တကယ် လိမ္မာတယ်။ အဖေနဲ့ အတူ ခရီး သွားရင်း အသားခြောက် လုပ်ပေးမယ်။ မင်းနဲ့ ဘိုဘို စားလို့ ရအောင်"

ယွင်ရှန်း မဲမဲလေး၏ ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်သည်။

လေပိုးလောင်း သားရဲ၏ ကိုယ်သည် အလွန် ရှည်လျားပြီး ယန်ခန်းဟိုင်၏ မှော်ပညာကြောင့် အစိတ်စိတ် အမြွှာမြွှာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ဒီ နေရာမှာ တစ်ပိုင်း ဟို နေရာမှာ တစ်ပိုင်း။ တစ်ပိုင်း ပျောက်နေသော်လည်း မှော်ဘုရားကျောင်းက မသိလိုက်ပေ။

ဉာဏ်များသော မဲမဲလေးသည် မှော်ဘုရားကျောင်းမှ လူများ စိတ်ပျက်နေစဉ် အခွင့်အရေးယူကာ မြေကြီးထဲတွင် တစ်ပိုင်းကို လျှို့ဝှက်စွာ မြှုပ်ထားခဲ့သည်။

"ထွက်ခွာကြစို့။ ငါ အဖေနဲ့အတူ ယွီကျင်းကို ရောက်အောင် သွားမယ်။ ယန်မျိုးနွယ်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ အဖေ သေချာပေါက် နိုးထလာလိမ့်မယ်"

ယွင်ရှန်း ကြိမ်ကို ရိုက်လိုက်ရာ လှည်းသည် ရှေ့သို့ ရွေ့လျားသွားခဲ့သည်။