နောက်ထပ် မိုက်မဲတဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက်

"ဒါကို ယူ"

လေထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေသော ပုံရိပ် နှစ်ခုလုံးသည် အနက်ရောင်ဧကရာဇ်များ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က မုန်စစ်ဖေထံသို့ ကျောက်စိမ်း ပုလင်းတစ်လုံး ပစ်ပေးလိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်း ပုလင်းကို ဖမ်းယူရင်း မုန်စစ်ဖေက နားမလည်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒါ ဘာလဲ"

"ဒီအဆိပ်ငွေ့ထဲမှာ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စုပ်ယူမှုက အရမ်း နှေးကွေးတယ်။ ပုလင်းထဲမှာ 'ခရမ်းရောင် တိမ်တိုက် ဆေးလုံး' သုံးလုံး ရှိတယ်။ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အတွင်းအားတွေ ကုန်သွားတဲ့အခါ တစ်လုံး မျိုချလိုက်။ ဒါက မင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး အင်အားကို ပြန်လည် ရရှိအောင် ကူညီဖို့ လုံလောက်လိမ့်မယ်"

ခရမ်းရောင် တိမ်တိုက် ဆေးလုံး သုံးလုံး

ကျောက်စိမ်း ပုလင်းကို အံ့ဩတကြီး စိုက်ကြည့်ရင်း မုန်စစ်ဖေ၏ မျက်နှာအမူအရာ လုံးဝ ငြိမ်ကျသွားသည်။ ဒီ 'ခရမ်းရောင် တိမ်တိုက် ဆေးလုံး' က အဆင့်ခုနစ် ဆေးလုံးတစ်မျိုး ဖြစ်ပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် ရရှိရန် ခက်ခဲသော အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။ အတွင်းအား ပြန်လည် ဖြည့်တင်းခြင်းပိုင်းတွင် တခြား ဆေးလုံး တော်တော်များများက ၎င်းနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။

အနက်ရောင်ဧကရာဇ် တစ်ပါး အနေဖြင့် မုန်စစ်ဖေက 'ခရမ်းရောင် တိမ်တိုက် ဆေးလုံး' ကဲ့သို့ အဖိုးတန် ဆေးဝါးများကို သဘာဝကျကျ ရှာဖွေခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် လန်ပြည်နယ် တစ်ခုလုံး ရှာဖွေပြီးသည့်တိုင် သူမ တစ်လုံးတောင် မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။ အကြောင်းရင်းက ရိုးရှင်းသည်။ လန်ပြည်နယ်ရှိ အကောင်းဆုံး ဆေးဖော်စပ်သူက သူတို့၏ လေးမျက်နှာဂိုဏ်းတွင် ရှိသည်။ သို့သော် ထို ဆေးဖော်စပ်သူပင်လျှင် 'ခရမ်းရောင် တိမ်တိုက် ဆေးလုံး' တစ်လုံးကို သန့်စင် ချက်လုပ်ရန် ယုံကြည်မှု မရှိပေ။ တခြား နေရာတွင် ရှာဖွေရန်ကို ထားလိုက်ဦး။

သို့သော် သူမ၏ ရှေ့မှ မျက်နှာဖုံးစွပ် အမျိုးသားက သူမကို သုံးလုံး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ပေးခဲ့သည်။ သူ၏ လေသံက သူမကို သကြားလုံး အနည်းငယ် ကမ်းလှမ်းနေသကဲ့သို့ အလွန် ပေါ့ပါးနေသည်။

တိုင်းတပါးသားတွေ... သူတို့က တကယ် ဒီလောက် အစွမ်းထက်ကြတာလား။

သူမ အံ့ဩမှု အပြီးတွင် မုန်စစ်ဖေက ကျောက်စိမ်း ပုလင်းကို ကျန်းပေရန်ထံ ပြန်လည် ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ ဒီလက်ဆောင်က အရမ်း တန်ဖိုး ကြီးလွန်းပါတယ်။ ကျွန်မ ဒါနဲ့ မထိုက်တန်ပါဘူး"

"ငါက မင်းကို လက်ဆောင် ပေးနေတယ်လို့ ဘယ်သူ ပြောလဲ။ ငါ မင်းကို ဒီဆေး ပေးတာက မင်းရဲ့ သေဆုံးမှုက ဒီဘုရင်ရဲ့ အစီအစဉ်ကို ထိခိုက်မှာစိုးလို့ပဲ"

"..."

သူမ၏ ပါးစပ်ထောင့်က ထိန်းချုပ်မရအောင် တွန့်ကွေးသွားသည်ကို ခံစားမိရင်း မုန်စစ်ဖေက အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"အစီအစဉ်"

"မှန်တယ်။ အခု ကောင်းကင်ပေါ်က အဲ့ဒီ လူသား အနက်ရောင်ဧကရာဇ်ကို သွား ကူညီလိုက်။ မင်း နိုင်ပြီးတဲ့အခါ သူ့ကို လွှတ်လိုက်။ ဒီဘုရင်မှာ လုပ်စရာ ကိစ္စတွေ ရှိတယ်"

ဒီလို ကြားပြီးနောက် မုန်စစ်ဖေ တစ်ခဏမျှ မှင်သက်မနေဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ ဒီကျွမ်းကျင်သူက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် မျိုးနွယ်တူတွေအပေါ် အငြိုးအတေး ရှိနေတာ ဖြစ်နိုင်မလား။ ဘာလို့ သူက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် လူတွေကို သတ်ဖို့ ငါ့ဘက်ကို ကူညီနေရတာလဲ။

မုန်စစ်ဖေက မေးလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ ဘာလို့ ကိုယ်တိုင် မလုပ်တာလဲ"

"ဟူး..."

ကျန်းပေရန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မင်းက ဒီဘုရင်ကို စိတ်ပျက် အားငယ်မှုတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်အောင် အတင်းအကျပ် လုပ်နေတာပဲလား"

မုန်စစ်ဖေ ဒီလို ကြားတော့ အနည်းငယ် အဆင်မပြေ ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် ထို့နောက် ဒီလို အဆူအဆဲ ခံရတဲ့ ခံစားချက်က ထူးဆန်းစွာ ရင်းနှီးနေသလို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ခဏမျှ မုန်စစ်ဖေက ဒီ မျက်နှာဖုံးစွပ် အမျိုးသား၏ ပုံရိပ်ကို သူမ 'ကူကောင်-ထွင်းထု ရော့ခ်ငှက်' ဂူထဲတွင် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် လူနှင့် ချိတ်ဆက်မိသွားသည်။

နှစ်ယောက်လုံးက အတူတူပဲ ရိုက်နှက် ခံရထိုက်တယ်။

သူမဘာသာသူ ရေရွတ်ရင်း မုန်စစ်ဖေက မေးလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် အကြီးအကဲ ခုနက ကျွန်မကို ကူညီခဲ့တယ် မဟုတ်လား"

"အဲ့ဒါက အဲ့ဒီတုန်းက ဒါက အခု။ ဒီဘုရင် မင်းကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းက ငါ့အကြောင်းကို လူ အရမ်း များများ သိသွားမှာ မလိုချင်လို့ပဲ နားလည်လား"

သူက ငါနဲ့ပဲ ဆက်ဆံချင်တာလား။ ဖြစ်နိုင်မလား... ငါက ဒီအကြီးအကဲရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ တစ်မျိုးမျိုး အထူး တည်ရှိမှု တစ်ခု ဖြစ်နေတာလား။

တစ်ခဏမျှ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခုက မုန်စစ်ဖေ၏ အတွင်းထဲတွင် တိုးဝှေ့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဖော်ပြ၍မရသော ရှင်းပြ၍မရသော ခံစားချက်တစ်ခု...

"မင်း ဘာတွေ ငေးမောနေသေးတာလဲ။ အမြန် သွားတော့"

ကျန်းပေရန်၏ တိုက်တွန်းသံကြောင့် လက်တွေ့ ကမ္ဘာသို့ ပြန် ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရပြီး မုန်စစ်ဖေက ကျောက်စိမ်း ပုလင်းကို သိမ်းဆည်းလိုက်ကာ သူမ၏ 'ဖီးနစ် ပုံစံ' ကို အသက်သွင်းရန် သူမ၏ အတွင်းအားကို လည်ပတ်မည် အပြုတွင်…

"အဟွတ် အဟွတ် အဟွတ်"

ရုတ်တရက် သွေးများ ပါးစပ်မှ အများအပြား အန်ထုတ်လိုက်ပြီး မုန်စစ်ဖေ ဒူးတစ်ဖက် ထောက် ကျသွားသည်။ သူမ၏ မျက်နှာက ဖြူဖျော့လိုက် စိမ်းလန်းလိုက် ဖြစ်နေသည်။ ခေါင်းတစ်ခုလုံး ကွဲထွက်မတတ် နာကျင်မှုက သူမ၏ အမြင်အာရုံကို အမှောင်ကျသွားစေသည်။

မုန်စစ်ဖေ ရုတ်တရက် သွေးအန်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်၏ မျက်ခုံးများ ကျုံ့သွားသည်။

ငါ သူ့ကို ခုနက 'ကြီးမြတ်သော ပြန်လည် နုပျိုခြင်း ဆေးလုံး' တစ်လုံး ပေးခဲ့တာပဲ။ ယုတ္တိနည်းအရ ဒါက သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ကျန်ရှိနေတဲ့ အဆိပ်ငွေ့တွေကို ရှင်းထုတ်ဖို့ လုံလောက်သင့်တယ်။ သူ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ အတွင်း ဒဏ်ရာ ရှိနေနိုင်သေးတာလဲ။

နားမလည်နိုင် ဖြစ်ရင်း ကျန်းပေရန်က သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ရွှေအပ် ခြောက်ချောင်းကို ထုတ်ယူပြီး မုန်စစ်ဖေ၏ ကျောဘက်သို့ တစ်ချောင်းချင်းစီ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ အပ်စိုက်မှတ် ခြောက်ခုကို တိတိကျကျ ထိမှန်ပြီးနောက် ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းလက်ကို ပေး"

"ဟား..."

ဒီအချိန်တွင် ရွှေအပ်များ ထိုးစိုက် ခံလိုက်ရသော မုန်စစ်ဖေက သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်သည်။ ခဏ မတိုင်မီက ခေါင်းတစ်ခုလုံး ကွဲထွက်မတတ် နာကျင်မှုက အများကြီး သက်သာသွားသည်။ ကျန်းပေရန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူမ သူမ၏ လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်လိုက်သည်။

မုန်စစ်ဖေ၏ လက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က သူ၏ လက်ချောင်းများကို သူမ၏ သွေးခုန်နှုန်းပေါ် တင်ကာ နားထောင် စတင်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက် အကိုင်ခံလိုက်ရသည်ကို ခံစားမိသဖြင့် မုန်စစ်ဖေ၏ ချောမောသော မျက်နှာလေး အနည်းငယ် နီမြန်းသွားသည်။ ဒါက သူမ လူစိမ်း တစ်ယောက်နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ကိုယ်ခန္ဓာချင်း ထိတွေ့မှု ဖြစ်ပြီး တစ်ခဏမျှ သူမ အမှန်တကယ် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သို့သော် ဒီ စိတ်လှုပ်ရှားမှုက အသံတစ်သံကြောင့် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"မင်းက အရူးလား"

သူမ၏ အောက်နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး မုန်စစ်ဖေက ကျန်းပေရန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ ကျွန်မ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ရင်တောင် ခင်ဗျား ဒီလို..."

"မင်း ခုနက 'ကျောက်စိမ်း တောက်ပ ဆေးလုံး' နဲ့ 'ကောင်းကင်ဘုံ ပိုက်ကွန် ဆေးလုံး' ကို တစ်ချိန်တည်းမှာ သောက်ခဲ့တယ် မဟုတ်လား"

မုန်စစ်ဖေ မှင်သက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲက ကျွန်မရဲ့ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းရုံနဲ့ ဒါကို ပြောနိုင်တာလား"

"ဟူး..."

သက်ပြင်းတစ်ချက်ချရင်း ကျန်းပေရန်က မုန်စစ်ဖေ၏ လက်မောင်းကို လွှတ်လိုက်သည်။

"မင်းလို ဦးနှောက်မျိုး ရှိတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က အနက်ရောင်ဧကရာဇ် နယ်ပယ်အထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာ တကယ် မယုံနိုင်စရာပဲ"

မုန်စစ်ဖေက သူမ၏ အသံက ယုံကြည်မှု မရှိသော်လည်း ဖြောင့်မတ်သလို ဟန်ဆောင်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မ... ကျွန်မ ဘာလုပ်မိလို့လဲ"

"ဒီ 'ကျောက်စိမ်း တောက်ပ ဆေးလုံး' က အဆိပ်ဖြေဆေး ဟုတ်တယ် ဒါပေမယ့် ဒါက 'အမွေးအတောင် ရှိသော မြွေ' အဆိပ် အတွက်ပဲ။ လုပ်ငန်း တိုင်းမှာ သူ့ရဲ့ အထူးပြုချက် ရှိတယ် မင်း နားမလည်ဘူးလား။ မင်းကို အဆိပ်ငွေ့ အဆိပ် သင့်နေတာ 'ကျောက်စိမ်း တောက်ပ ဆေးလုံး' သောက်တာက ဘာ အသုံးဝင်မှာလဲ။ ပြီးတော့ 'ကောင်းကင်ဘုံ ပိုက်ကွန် ဆေးလုံး' က ပိုတောင် ရယ်စရာ ကောင်းသေးတယ်။ ဒါက အဆိပ် မသင့်ခင် ကြိုတင် ကာကွယ်ဖို့ အသုံးပြုတာ။ မင်း အဆိပ်သင့်ပြီးမှ သောက်တာက ဘာ အသုံးဝင်တော့မှာလဲ"

မုန်စစ်ဖေ တစ်ခဏမျှ စကား ဆွံ့အသွားသည်။

"သူ... သူတို့က အဆိပ်ဖြေဆေးတွေချည်းပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ လူတွေက ကျွန်မကို ပေးတုန်းက သူတို့ ဒါကို ဒီလောက်... ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မရှင်းပြခဲ့ဘူး"

မုန်စစ်ဖေ စကားပြောနေစဉ် သူမ၏ အသံက နောက်ဆုံးတွင် သိသိသာသာ တိုးကျသွားသည်။ ဖြစ်နိုင်တာက သူတို့ အမှန်တကယ် သူမကို ပြောခဲ့ပေမယ့် သူမက သိပ် အာရုံ မစိုက်ခဲ့မိသည်ကို ပြန် သတိရသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က သူမ ဒီ အဆိပ်ဖြေဆေး နှစ်မျိုးလုံးကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာဖြင့် တစ်တန်းတည်း သောက်သုံးခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ နှစ်ခုစလုံးက အဆင့်ခုနစ် ဝိညာဉ် ဆေးလုံးများ ဖြစ်သောကြောင့် အဆိပ်ငွေ့ အဆိပ်ကို မကုသနိုင်ခဲ့လျှင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ အာနိသင် အနည်းငယ် ရှိသင့်သည်ဟု တွေးထင်ခဲ့သည်။

"ဟူး... မင်းက တကယ် တစ်မူထူးခြားတဲ့ တစ်ယောက်ပဲ"

သက်ပြင်းချရင်း ကျန်းပေရန်က ဆက်ပြောသည်။

၏"မင်းက အဆိပ်ဖြေဆေးတွေကို မခွဲခြားနိုင်ဘူး ဆိုရင်တောင် 'ဆေး အားလုံးမှာ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး ရှိတယ်' ဆိုတဲ့ ဆိုစကားကိုတော့ အနည်းဆုံး ကြားဖူးသင့်တယ် မဟုတ်လား။ ကံကောင်းတာက ဒီ ဝိညာဉ် ဆေးလုံး နှစ်လုံးကို သန့်စင် ချက်လုပ်ခဲ့တဲ့ သခင်ကြီးက ကျွမ်းကျင်ပြီး သူတို့ထဲက အဆိပ် အများစုကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့တယ်။ မဟုတ်ရင် ဒါက မင်း သွေး နှစ်ပွက်လောက် အန်ထုတ်ရုံနဲ့ ဖြေရှင်းလို့ ရမယ့် ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး"

ထိုအခါမှသာ မုန်စစ်ဖေ အသိဉာဏ် ပွင့်လင်းမှု တစ်ခု ရရှိသွားသည်။ သူမ အကြိမ်ကြိမ် ပြောလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ စစ်ဖေ သင်ခန်းစာ ရပါပြီ"

"အနာဂတ်မှာ ဝိညာဉ် ဆေးလုံးတွေကို ဖြစ်ကတတ်ဆန်း မသောက်နဲ့တော့။ အတိတ်တုန်းက မင်း ဒါကို လုပ်ပြီး လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့တာက မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက မြင့်မားပြီး မင်း ခံနိုင်ရည် ရှိလို့ပဲ။ ဒါပေမယ့် မင်း ဒီနေ့လို အခြေအနေမျိုးနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရင် ဒါက မင်းအသက်ကို ဘယ်အချိန်မဆို ဆုံးရှုံးသွားစေနိုင်တယ်"

စကားပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က အဝတ်အိတ် တစ်လုံးကို ထပ်မံ ထုတ်ယူပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီဘုရင် အရင်ဆုံး မင်းကို အပ်စိုက်ကုထုံးနဲ့ ကုသပေးမယ် ဒါပေမယ့် ဒါက အရေးပေါ် အစီအမံ တစ်ခု သက်သက်ပဲ။ မင်း ပြန်ရောက်တဲ့အခါ မင်း သေသေချာချာ အနားယူရမယ် မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ရေရှည် ထိခိုက်မှုတွေ ခံစားရလိမ့်မယ်"

"ကျွန်မ ဘယ်လို အနားယူသင့်လဲ ဆိုတာ မေးလို့ ရမလား"

"အဆင့်မြင့် သမားတော် တစ်ယောက်ကို ရှာပြီး မင်းကို ကြည့်ခိုင်းလိုက်။ လှည့်"

မုန်စစ်ဖေ လှည့်မည် အပြုတွင် သူမ ရုတ်တရက် သတိဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အပ်စိုက်ကုထုံး... ဒါက ကျွန်မ အဝတ်အစားတွေ ချွတ်ဖို့ လိုအပ်လား"

"မင်းက အဲ့ဒီလောက် ချွတ်ချင်နေတာလား"

ဒီလို ကြားတော့ မုန်စစ်ဖေက ချားရဟတ်စည်တီးဝိုင်းလို ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒါဆို မလိုအပ်ဘူး။ အမြန် လှည့်တော့"

ကျန်းပေရန်၏ ပယ်ချသော လေသံကို ကြားသောအခါ မုန်စစ်ဖေ၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း နီရဲသွားသည်။ ဒါက ဒေါသကြောင့်လား ရှက်ရွံ့မှုကြောင့်လား သို့မဟုတ် နှစ်မျိုးလုံး ရောနှောနေလို့လား ဆိုတာ ပြောရန် ခက်ခဲသည်။

အဝတ်အိတ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က အမျိုးမျိုးသော ပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အပ်များကို ဆွဲထုတ်ကာ မုန်စစ်ဖေ၏ 'ဟွမ်မန်' အမှတ် 'ချီဟိုင်' အမှတ် 'ရွှမ်ရှု' အမှတ်နှင့် အခြား နေရာများတွင် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ တစ်ခဏ အတွင်းမှာပင် မုန်စစ်ဖေက သူမ၏ အနှစ်သာရ ချီနှင့် ဝိညာဉ်တို့ လုံးဝ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အတွင်းအား စီးဆင်းမှုကလည်း ပိုမို ချောမွေ့လာသည်။

တော်တော် အံ့ဩစရာ ကောင်းတာပဲ...

သူမ ဒီ ကျွမ်းကျင်သူကို သူမ၏ နောက်တွင် တွေ့ဆုံသည့် အခိုက်အတန့်ကတည်းက သူက သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုများကို အဆောင်လက်ဖွဲ့များ အစီအရင်များ ပစ္စည်း သွင်းလုပ်ခြင်းနှင့် ကူကောင် အတတ်ပညာများတွင် ဆက်တိုက် ပြသခဲ့ပြီး ယခု သူ၏ ဆေးပညာ အတတ်ကပင် ဤမျှ နက်ရှိုင်းသည်...

တိုင်းတပါးသားတွေက ဒီလောက် မြန်မြန် သင်ယူနိုင်ကြတာလား။

သူမ တွေးတောနေစဉ် မုန်စစ်ဖေက ပူနွေးသော စီးကြောင်းတစ်ခု သူမ၏ ခေါင်းဆီသို့ တိုးတက်လာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အပ်စိုက်မှတ် တိုင်းက ပိတ်ဆို့မှုများမှ လွတ်မြောက်သွားသကဲ့သို့ မယုံနိုင်လောက်အောင် သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"အား"

ညည်းညူသံ တစ်ချက်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ မုန်စစ်ဖေက သူမ၏ ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် အလျင်အမြန် အုပ်လိုက်သည်။

"မလှုပ်နဲ့"

နောက်ကွယ်မှ ဆူပူသံကို ကြားသောအခါ မုန်စစ်ဖေ ငြိမ်သွားပြီး တစ်လက်မမျှ မလှုပ်ရှားရဲတော့ပေ။ ဒီအကြီးအကဲရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က ဘယ်လောက်လဲ မသိဘူး...

ဒီအကြီးအကဲက သူ၏ စွမ်းအားကို ကဏ္ဍ အသီးသီးတွင် ပြသခဲ့သော်လည်း အစမှ အဆုံး သူ အတွင်းအား တစ်စက်မျှပင် အသုံး မပြုခဲ့ပေ။ မည်သူမဆို သူ ဘယ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်ကို ခန့်မှန်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော် အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် မုန်စစ်ဖေ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

သူက ပညာရပ်တစ်ခု အသုံးပြုလိုက်ရင် သူ့ရဲ့ နောက်ခံ ပေါ်သွားမှာကို ကြောက်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ရန်သူနဲ့ ပူးပေါင်း ကြံစည်တဲ့ ရာဇဝတ်မှုက သေးငယ်တာ မဟုတ်ဘူး။

အိုး... ဒါကြောင့် သူ ငါ့ကို ကယ်တင်ချင်ခဲ့တာကိုး။

ထိုတစ်ခဏတွင် မုန်စစ်ဖေက သူမ ဉာဏ်အရမ်းကောင်းပြီး တွေးလိုက်မိပြီးဟု ခံစားမိသည်။

"ကောင်းပြီ ထတော့"

မုန်စစ်ဖေ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ဉာဏ်ကို တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးနေစဉ် ကျန်းပေရန်၏ အသံက သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ တစ်ဖန် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး မုန်စစ်ဖေက ကျန်းပေရန်ကို ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ကျေးဇူးတင်တာတွေ ချန်ထား။ အလုပ်ကိစ္စကို လုပ်တာက ပို အရေးကြီးတယ်။ အမြန်လုပ် အဲ့ဒီ အနက်ရောင်ဧကရာဇ် သေတော့မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ထိုအခါမှသာ မုန်စစ်ဖေက သူမ၏ အတွင်းအားကို အလျင်အမြန် လည်ပတ်လိုက်သည်။

"ဘုန်း"

နှင်းဆီနီရောင် အတွင်းအား တစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ပစ်တက်သွားပြီး တောင်ပံ တစ်စုံနှင့် အမြီး ငှက်မွေး ကိုးချောင်း အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ မုန်စစ်ဖေ၏ နောက်တွင် လွင့်မျောနေသည်။

"ငါ တကယ် လုံးဝ ပြန် ကောင်းသွားပြီပဲ"

သူမ၏ ညာလက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ပြီး မုန်စစ်ဖေက သူမ၏ မီးတောက်ကဲ့သို့သော တောင်ပံများကို ခတ်လိုက်ကာ ကောင်းကင်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ကွမ်းရှီအန်းက ငါ့ကို ဒီခံစားချက် ပေးခဲ့ပြီးသား ဆိုပေမယ့် ဒီမိုက်မဲတဲ့ မိန်းကလေးကို တွေ့ပြီးမှပဲ ငါ နောက်ဆုံးတော့ သေချာသွားတယ်။ ကျင့်ကြံမှု အရည်အချင်းက ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးနဲ့ တကယ် ဘာမှ မဆိုင်ဘူး...

သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ မကျေမနပ် ဖြစ်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က မော့ကြည့်ပြီး မြည်တမ်းမနေဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

"မင်း ငါ့အတွက် ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ကို တစ်ခါတလေ ရှာပေးလို့ မရဘူးလား"

သို့သော် မကျေမနပ် ဖြစ်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ကျန်းပေရန်က စနစ်က ဘာလို့ ဒီမိုက်မဲတဲ့ မိန်းကလေးကို သူ၏ ကိရိယာ လူသား အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့လဲ ဆိုတာကို ရုတ်တရက် နားလည်သွားပုံရသည်။

သူမက လိမ်ညာ လှည့်ဖြားရ လွယ်တယ်။

လေထဲတွင် မင်အမွေးအတောင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ရှန်ချင်းဆွေက သူ၏ ရင်ဘတ် ပေါက်ကွဲ ထွက်တော့မလို ခံစားချက်ကို သည်းခံရင်း တိုင်းတပါးသားမျိုးနွယ် အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးနှင့် အကြိမ် တစ်ရာကျော် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သူ အခု သူ၏ အစွမ်းကုန် ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီ သောက်ကျိုးနည်း အဆိပ်ငွေ့သာ မရှိခဲ့ရင်... ငါ ဘယ်လိုလုပ် မင်းကို ရှုံးနိုင်မှာလဲ။ အဟွတ် အဟွတ်"

ရှန်ချင်းဆွေက သူ၏ ဘယ်လက်ဖြင့် ရင်ဘတ်ကို တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ ညာလက်က သူ၏ 'ရွှေချည်မျှင် နဂါး အကြေးခွံ ဓားမြှောင်' ကို လွှဲယမ်းကာ တိုင်းတပါးသား မျိုးနွယ် အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ဖန် ထပ်မံ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

"ဟီး ဟီး ဟီး ဟီး..."

ရှန်ချင်းဆွေ ပြိုလဲ လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ တိုင်းတပါးသား မျိုးနွယ် အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူက ထူးဆန်းသော ရယ်သံတစ်ချက် ပြုလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ လက်ထဲမှ ပျော့ပျောင်းသော ကြာပွတ်က တစ်ဖန် ထပ်မံ လလာပြီး ငွေရောင် မြွေတစ်ကောင် ၎င်း၏ လျှာကို ထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ ရှန်ချင်းဆွေ၏ အရေးကြီး နေရာများဆီသို့ တိုက်ခိုက်လာသည်။

ငါ့ဘဝတော့ ဆုံးပြီ။

ရှန်ချင်းဆွေ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းထဲ ကျရောက်သွားစဉ် ရင်းနှီးသော ဖီးနစ်ငှက် မြည်သံတစ်ချက် သူ၏ နားထဲသို့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာပြီး အသက်ရှင်ရန် မျှော်လင့်ချက် မီးပွားတစ်ခုကို တောက်လောင်စေသည်။

"ဒါ ဂိုဏ်းချုပ်မုန်လား ဒီမှာ လာ ကူညီပါဦး"

တိုင်းတပါးသား မျိုးနွယ် အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူကလည်း ဖီးနစ်ငှက် မြည်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူမ အသံ၏ အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေမည် အပြုတွင် သူမ၏ မျက်နှာ အကန် ခံလိုက်ရသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဖောင်း"

မုန်စစ်ဖေ၏ ကန်ချက်ကို အမှတ်မထင် ခံလိုက်ရသဖြင့် တိုင်းတပါးသားမျိုးနွယ် အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူက မြေကြီးထဲသို့ ဒေါင်လိုက် ထိုးစိုက် ပျက်ကျသွားသည်။

"ဒါ တကယ် ဂိုဏ်းချုပ်မုန်ပဲ" ရှန်ချင်းဆွေက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒီအတွက် ခင်ဗျားကို ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးကြွေး တင်သွားပြီ"

"ကျေးဇူးတင်တာတွေ နောက်မှ ထား"

မုန်စစ်ဖေက ဝိညာဉ် ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး ရှန်ချင်းဆွေဆီသို့ ပစ်ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကို သောက် ဒါက အဆိပ်ငွေ့ အဆိပ်ကို ကုသနိုင်တယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ရှန်ချင်းဆွေက ဟန်လုပ်မနေဘဲ ဝိညာဉ် ဆေးလုံးကို ချက်ချင်း မျိုချလိုက်သည်။

"တကယ် အစွမ်းထက်တဲ့ ဝိညာဉ် ဆေးလုံးပဲ"

တစ်ခဏ အတွင်းမှာပင် ရှန်ချင်းဆွေက သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ ပေါက်ကွဲမတတ် နာကျင်မှု သိသိသာသာ သက်သာသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ခြေလက်များရှိ တောင့်တင်းမှုက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူ မုန်စစ်ဖေ ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်ရဲ့ အဆိပ် ပျောက်ကင်းသွားပြီ ဆိုမှတော့ ငါတို့ ပူးပေါင်းပြီး အဲ့ဒီ တိုင်းတပါးသားကို အရင် ရှင်းလိုက်ကြရအောင်"

"ကောင်းပြီ"

ရှန်ချင်းဆွေက အဆိပ်သင့်နေစဉ် တိုင်းတပါးသား မျိုးနွယ် အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူနှင့် အကြိမ်များစွာ တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သည် ဆိုသောအချက်က သူမ၏ အစွမ်းက သူ့နှင့် အတူတူလောက် သို့မဟုတ် အနည်းငယ် ပို အားနည်းနိုင်သည်ဟု သဘာဝကျကျ ဆိုလိုသည်။ ယခု ရှန်ချင်းဆွေ သူ၏ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြီး မုန်စစ်ဖေက သူနှင့် ပူးပေါင်းလိုက်သဖြင့် တိုင်းတပါးသား မျိုးနွယ် အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူကို ကိုင်တွယ်ရန် သဘာဝကျကျ အလွန် လွယ်ကူသွားသည်။

"@#￥%"

သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး နားမလည်သော နိုင်ငံခြား ဘာသာစကားဖြင့် ဝါကျ တစ်ကြောင်းကို ချန်ထားခဲ့ပြီး တိုင်းတပါးသား မျိုးနွယ် အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူက ဖြည်းညင်းစွာ အသက်မဲ့လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

လုံးဝ စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး ရှန်ချင်းဆွေက မုန်စစ်ဖေဘက်သို့ လက်သီးဆုပ်မိုး အရိုအသေပြုကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခေါက် ခင်ဗျားရဲ့ အကူအညီအတွက် ဂိုဏ်းချုပ်မုန်ကို တကယ် ကျေးဇူးကြွေး တင်သွားပြီ။ မဟုတ်ရင် ဒီနေ့ ကျွန်တော် ဒီနေရာမှာ ပျက်စီး သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်လို့ စိုးရိမ်မိတယ်"

"ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်က သဘောထား ကြီးလွန်းပါတယ်။ စစ်ဖေ ယုံကြည်တာက ကျွန်မရဲ့ အကူအညီ မပါဘဲနဲ့တောင် ရှင်သေချာပေါက် အနိုင်ရမှာပါ"

"ဟားဟားဟား ဂိုဏ်းချုပ်မုန် ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို မြှောက်ပင့်နေပြီ။ ခင်ဗျားသာ တစ်ခဏလေး နောက်ကျပြီး ရောက်လာခဲ့ရင် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို စကားပြောဖို့ ဒီမှာ ရပ်နေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဂိုဏ်းချုပ်ရှန် ရှင်ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ..."

မုန်စစ်ဖေ စကား မဆုံးမီမှာပင် သူမ၏ နားထဲတွင် ကျန်းပေရန်၏ လျှို့ဝှက် အသံပို့လွှတ်မှုကို ကြားလိုက်ရသည်။

"သူ့ကို အမြန် ဖယ်ရှားလိုက်။ ဒါက အပိုစကားတွေ ဖလှယ်နေရမယ့် အချိန်လား။ မင်း ဘယ်လိုတောင် ဒီလောက် တုံးအ နိုင်ရတာလဲ"

သူမ၏ အောက်နှုတ်ခမ်းကို ပြင်းထန်စွာ ကိုက်လိုက်ရင်း မုန်စစ်ဖေက သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ထပ်ခါ ထပ်ခါ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ ငါ့အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့တယ် သူ ငါ့အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့တယ် သူ ငါ့အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့တယ်...

စိတ်ထဲတွေးပြီးနောက် မုန်စစ်ဖေက ရှန်ချင်းဆွေကို ပြောလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ရှန် ဒီအဆိပ်ငွေ့ အတွင်းမှာ ငါတို့လို အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်နေရတဲ့ လူတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်။ ငါတို့ အပြင် ရောက်မှ အပိုစကားတွေအတွက် ချန်ထားကြရအောင်။ ကျွန်မ ဒီကို လာတုန်းက အရှေ့ဘက်မှာ တိုက်ခိုက်နေသံလို ကြားလိုက်ရတယ်။ ရှင်ကို အဲ့ဒီကို သွား စစ်ဆေးကြည့်ဖို့ ဒုက္ခ ပေးရပါလိမ့်မယ်။ ကျွန်မ အနောက်ဘက်ကို ရှာဖွေဖို့ စီစဉ်ထားတယ်"

"ကောင်းပြီ" ရှန်ချင်းဆွေက အော်လိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်မုန်က ဖြောင့်မတ်ပြီး သူရဲကောင်းဆန်တယ် ရှန် အရမ်း လေးစားမိပါတယ်။ ငါအခု ကူညီဖို့ အရှေ့ဘက်ကို ဦးတည် သွားလိုက်ပါ့မယ်။ ငါတို့ နောက်မှ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့"

"ငါတို့ နောက်မှ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့" မုန်စစ်ဖေက လက်သီးဆုပ်မိုး အရိုအသေပြုရင်း ပြောလိုက်သည်။

မုန်စစ်ဖေကို ပြတ်သားစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ရှန်ချင်းဆွေက ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ကာ အရှေ့ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။ ရှန်ချင်းဆွေ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ မုန်စစ်ဖေ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်သည်။ ဒါက အလွန် ကြီးမားသော လိမ်ညာမှု တစ်ခု မဟုတ်သော်လည်း သူမ အမြဲတမ်း ဖြောင့်မတ်စွာ ပြုမူခဲ့သဖြင့် သူမ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"အဖြူရောင် စက်ဝိုင်း အပြင်ဘက်ကို သွားပြီး ဒီဘုရင်အတွက် ကင်းစောင့်"

မုန်စစ်ဖေ လှည့်ပြီး မျက်နှာဖုံးစွပ် ကျွမ်းကျင်သူကို ရှာဖွေမည် အပြုတွင် သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ သူ၏ နက်ရှိုင်းသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

အဖြူရောင် စက်ဝိုင်း

မုန်စစ်ဖေ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် အဖြူရောင် စက်ဝိုင်း တစ်ခု အမှန်တကယ် ပေါ်လာသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ၎င်းကို ဘယ်အချိန်က ဆွဲထားခဲ့မှန်း သူမ လုံးဝ မသိလိုက်ပေ။ အဖြူရောင် စက်ဝိုင်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရပ်ရင်း ကျန်းပေရန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒီဘုရင် အခု အစီအရင်ကို ဖျက်တော့မယ်။ အစီအရင်ရဲ့ အစောင့်အရှောက်တွေ မကြာခင် ရောက်လာနိုင်ခြေ အရမ်း များတယ်။ သူတို့က အနက်ရောင်ဧကရာဇ်အဆင့် ဆိုရင် မင်း သူတို့ကို ဖယ်ရှားဖို့ နည်းလမ်း ရှာ။ သူတို့က အနက်ရောင်ဘိုးဘေးအဆင့် ဆိုရင် မင်း ဒီဘုရင်အတွက် အချိန် ဆွဲနိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှာ"

မုန်စစ်ဖေက မျက်နှာဖုံးစွပ် ကျွမ်းကျင်သူက အနက်ရောင်ဘိုးဘေးအဆင့် တစ်ဦးနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့လျှင် ထွက်ပြေးရန် ပြောလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူမကို အချိန် ဆွဲခိုင်းလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

"ကျွန်မ အနက်ရောင်ဘိုးဘေးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးကို ဘယ်လိုလုပ် အချိန် ဆွဲနိုင်မှာလဲ..."

"မင်း မလုပ်နိုင်ဘူး ဆိုရင် မင်းရဲ့ အသက်ကို သုံးပြီး အချိန် ဆွဲ။ ဒီဘုရင်က မင်းတို့ အားလုံးရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်နေတာ မင်း နားလည်လား"

မျက်နှာဖုံးစွပ် ကျွမ်းကျင်သူ၏ ရုတ်တရက် လေးနက်သွားသော လေသံကို ကြားသောအခါ မုန်စစ်ဖေလည်း လေးနက်သွားသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ချပါ။ ကျွန်မ မသေခင်မှာ လုံးဝ ဘယ်သူမှ အကြီးအကဲကို အနှောင့်အယှက် ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒီလိုမှ ပေါ့"

ကျန်းပေရန်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။ မုန်စစ်ဖေ အသင့် အနေအထား ယူပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က သူ၏ လက်များနှင့် ခြေထောက်များကို အနည်းငယ် ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ သံလိုက်အိမ်မြှောင် တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်း မြေခွေးမလေး ဘယ်လောက်ထိ လှည့်ကွက်တွေ ကစားနိုင်မလဲ ဆိုတာ ငါ ကြည့်ခွင့်ပေး"