အငြိုးအတေးနှင့် ကျေးဇူးတရား ကစားပွဲ

ကျိချင်းလင် စကားပြောသည်နှင့် အခြား သုံးဦးက သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

"အလွန် ကောင်းတယ်"

ဒါကြောင့် ယင်ကျန်းဟုန်က အစပြုပြီး မတ်တပ်ထရပ်ကာ တဲမှ ထွက်ခွာပြီး ကျန်းပေရန် အနားယူရာ နေရာသို့ ဦးတည်သွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းပေရန်က ရေသောက်ပြီးကာစ ဖြစ်ပြီး သိုးရေခွံ ဖျာတစ်ချပ်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ အဆိပ်ငွေ့၏ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များအကြောင်း နက်နက်နဲနဲ တွေးတောနေသည်။ ယင်ကျန်းဟုန် တဲ အကာကို လွှင့်တင်ပြီး ဝင်လာသည်ကို သူ မြင်သောအခါ သူ သိလိုက်သည်။ဒုက္ခ ရောက်လာပြီ။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယင်" ကျန်းပေရန်က ရိုသေစွာ လက်သီးဆုပ်မိုး အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"မင်း ထနိုင်လား" ယင်ကျန်းဟုန်က ပြုံးရင်း မေးလိုက်သည်။

သို့သော် ကျန်းပေရန် မပြန်ဖြေမီမှာပင် ယင်ကျန်းဟုန်က ဆက်ပြောသည်။

"မင်း ထနိုင်တယ် ဆိုရင် ထပြီး ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့။ မင်း မထနိုင်ဘူး ဆိုရင် ငါ မင်းကို သယ်သွားမယ်။ ဒါဆို မင်း ထနိုင်လား"

"ဂိုဏ်းချုပ်ယင်... ဒါက ခြိမ်းခြောက် အကျပ်ကိုင်တာပဲ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင်"

"ပြီးတော့ ငါက ပျော်ပျော်ကြီး ဆက်အကျပ်ကိုင်မှာပဲ။ လာ ထ"

"ဟူး..."

ကျန်းပေရန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ထို့နောက် မတ်တပ် ထရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ သူ၏ နဂါးဝတ်ရုံကို ဆွဲထုတ်ပြီး ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

ယင်ကျန်းဟုန်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး ကျန်းပေရန်ကို အဓိက ဆွေးနွေးပွဲ တဲဆီသို့ ပြန်ခေါ်လာခဲ့သည်။ အတွင်းမှ အခြား အလေးချိန် ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး သုံးဦးကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ယင်ကျန်းဟုန်နှင့် ကွမ်းရှီအန်း ကြားတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

ကွမ်းရှီအန်းက သူ၏ ပခုံးကို ခပ်ပြင်းပြင်း ပုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ပေရန် မင်း ဒါကို ထပ်လုပ်နိုင်ခဲ့ပြန်ပြီ... နောက်ထပ် ကြီးမားတဲ့ ပံ့ပိုးမှု တစ်ခုပဲ"

ဟင်

ကျန်းပေရန် မှင်သက်သွားပြီး သူ့အလိုလို ကျိချင်းလင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်မိမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် ကွမ်းရှီအန်းက အလျင်အမြန် ဆက်ပြောသည်။

"လျန်တိုင်းပြည်က အဲ့ဒီ အသေးအမွှား အကြံအစည်တွေကလည်း အဆိပ်ငွေ့ကို သတိပြုမိသွားပုံပဲ။ မင်းတို့ အုပ်စု ဝင်သွားပြီး မကြာခင်မှာပဲ လျန်တိုင်းပြည်က လူတွေ အတင်း ဖြတ်ဝင်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်လို့ တပည့်တွေက အစီရင်ခံတယ်။ ကံကောင်းစွာနဲ့ ငါ အချိန်မီ ရောက်သွားပြီး အဲ့ဒီ ဝံပုလွေတွေကို ခြောက်လှန့် မောင်းထုတ်လိုက်နိုင်ခဲ့တယ်"

ကျန်းပေရန်က အရိုအသေပြုရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါအားလုံးက ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်းရဲ့ တန်ခိုး အရှိန်အဝါကြောင့်ပါ။ တကယ်တော့ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကောင်းမှု မဟုတ်ပါဘူး"

"ဟားဟား မင်းသာ ငါတို့ကို သတိ မပေးခဲ့ရင် ဒီတိုင်းပြည် အခုလောက်ဆို လုံးဝ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေလောက်ပြီ။ နှိမ့်ချနေစရာ မလိုပါဘူး"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျိချင်းလင်ကလည်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ။ မင်း အဆိပ်ငွေ့အကြောင်း ပထမဆုံး ဖော်ပြတုန်းက ကျွန်တော် တော်တော် အံ့ဩသွားတယ်။ ကျွန်တော့်မှာသာ အချိန် ပို ရှိခဲ့ရင် ကျွန်တော်လည်း ဒါကို တွေးမိကောင်း တွေးမိနိုင်တယ်... ဒါပေမယ့် အခြေအနေက ဒီလောက် အရေးတကြီး ဖြစ်နေတာတောင် မင်းက ဒါကို သေချာ သုံးသပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါ ရှားပါးတယ်"

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျိရဲ့ ချီးမွမ်းမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ကျန်းပေရန်က နောက်ထပ် အရိုအသေပြုမှုဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် ဒီအဆိပ်ငွေ့က ရှန့်တိုင်းပြည်ကို တော်တော်လေး ပျက်စီးစေခဲ့တုန်းပဲ။ လျန်တိုင်းပြည်ကို လျှော့တွက်လို့ မရဘူး"

ဒီစကားကို ကြားသောအခါ ယင်ကျန်းဟုန်က သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွှေးကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။

"တကယ်တော့... ငါတို့ အမြဲတမ်း ခံစစ်မှာပဲ ထိုင်နေစရာ မလိုဘူး။ လျန်တိုင်းပြည်က ငါတို့ကို အကြိမ်ကြိမ် ရန်စနေခဲ့တာ... သူတို့ကို သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးဖို့ အချိန် တန်ပြီ ထင်တယ်"

ကျန်းပေရန်က သူ့ကို တားမြစ်ရန် မကြိုးစားပေ။ ရှန့်တိုင်းပြည်က ပြည်တွင်း မငြိမ်သက်မှုများကို ခံစားခဲ့ရပြီး ယခု ဒီအဆိပ်ငွေ့ အကျပ်အတည်းကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ကျန်းပေရန် စုံစမ်း သိရှိထားသည်များအရ လျန်တိုင်းပြည်ကလည်း ငြိမ်းချမ်းသော ပန်းဥယျာဉ် မဟုတ်ပေ... ၎င်း၏ ပြည်တွင်း သဘောထား ကွဲလွဲမှုက အလွန် ပြင်းထန်သည်။ နိုင်ငံ နှစ်ခု စစ်မဖြစ်ရသေးသည့် တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းမှာ ထိပ်တန်း အဆင့် အာဏာပိုင်များ အားလုံး အကျပ်အတည်းတွင် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဒါက ကျန်းပေရန် ယင်ကျန်းဟုန်က ကွမ်းရှီအန်းကို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် အဆိုပြုလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ပြင်ပ ရန်သူများကို မဖြေရှင်းမီ ပြည်တွင်းရေးရာများကို အရင် ဖြေရှင်းရမည်။ ပြင်ပ ခြိမ်းခြောက်မှုများကို အရင် ဖြေရှင်းခြင်းက အမြဲတမ်း ပို သဘာဝကျသည်။

ကျိချင်းလင်က သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"လူတွေက ကျွန်တော် ဆရာ့ကို တုပတယ်လို့ ပြောကြတာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ကျွန်တော်လည်း အတူတူပဲ တွေးနေခဲ့တာ... အဲ့ဒီ ခွေးမသားတွေကို ထိုးနှက်ပစ်လိုက်။ ယန်စစ်ယွမ် အဲ့ဒီ ခွေးအဘိုးကြီး ဟိုတုန်းက ခင်ဗျားကို မနိုင်ခဲ့ဘူး အခုလည်း သူ နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ယင်ကျန်းဟုန်က ကျိချင်းလင်ကို စောင်းငဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါ မင်းကို သူ့ကို သွား ရင်ဆိုင်ခိုင်းရင်ရော"

"ဒါဆိုလည်း သူ ကျွန်တော့် ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူးပေါ့"

"အိုး" ယင်ကျန်းဟုန်က အဓိပ္ပာယ် ပြည့်ဝသော ဆိုင်းငံ့မှုဖြင့် အသံ ရှည်ဆွဲလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ ငါ မင်း ကောင်စုတ်လေးကို လက်တွေ့ဘဝကို နားလည်တယ် ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ ပြန် သင်ပေးရဦးမယ် ထင်တယ်"

"ဟားဟားဟား" ကျိချင်းလင်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဆရာသခင်က ကျွန်တော့်ကို သင်ပေးချင်တယ် ဆိုရင် ကျွန်တော် ဒီ့ထက် ပို စိတ်အားထက်သန်လို့ မရတော့ဘူး။ ကျွန်တော် အဲ့ဒီနေ့ကို ကြာမြင့်စွာ ကတည်းက မျှော်လင့်နေခဲ့တာ"

သူတို့ နှစ်ဦးသား ထပ်မံ ငြင်းခုံကြတော့မည် အပြုတွင် ဝမ်အန်ချင်းက ခပ်ဖွဖွ အဟွတ် ဟု ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

"အကြောင်းအရာဆီ ပြန်သွားကြရအောင်။ အခု လျန်တိုင်းပြည်ရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေ ဆုတ်ခွာသွားပြီ ဆိုတော့ အဆိပ်ငွေ့ ကိစ္စကို ဆွေးနွေးကြရအောင်။ ငါ စတင်ခွင့် ပြုပါ..."

"ငါ ဒီအဘိုးကြီး တာအို ပညာရှင်က အစီအရင်တွေမှာ မကျွမ်းကျင်ဘူး ဒါကြောင့် ငါ အဆိပ်ငွေ့ထဲ ဝင်သွားတုန်းက ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားရဲ့ အရိပ်အယောင်တွေကို အရင် ရှာဖွေဖို့ တွေးခဲ့တယ်။ ငါ မမျှော်လင့်ခဲ့တာက ဒါက ငါ ထင်ထားတာထက် ပို ကြောက်စရာ ကောင်းနေခဲ့တာပဲ။ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံက ပိတ်ဆို့ ခံထားရပြီး ငါ လုံးဝ လမ်း ပျောက်သွားတယ်။ ပြောရတာ ရှက်စရာ ကောင်းပေမယ့် မြူတွေ ကြည်လင်သွားတဲ့ အထိတောင် ငါ ဂိုဏ်းချုပ်ယင် ရည်ညွှန်းနေတဲ့ အစီအရင် သခင်ကြီးကို ဘယ်တော့မှ မတွေ့ခဲ့ဘူး တိုင်းတပါးသား ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်နဲ့တောင် မကြုံတွေ့ခဲ့ဘူး"

ဒါဆို သူ ဘာမှ မလုပ်ဘဲ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့တာပေါ့...

ကျန်းပေရန်က ရှန့်တိုင်းပြည်၏ အသက်အကြီးဆုံး အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ် အနေဖြင့် ဝမ်အန်ချင်းက အတတ်ပညာများစွာတွင် ကျွမ်းကျင်လိမ့်မည်ဟု ယူဆထားခဲ့သည်။ သို့သော် ဒီလောက် အစွမ်းထက်သူ တစ်ဦးပင်လျှင် အရာအားလုံး၏ သခင် ဖြစ်နိုင်ပုံ မရ... အထူးသဖြင့် နက်နဲ ရှုပ်ထွေးသော အရာများနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ဖြစ်သည်။

ဝမ်အန်ချင်း စကားဆုံးပြီးနောက် ယင်ကျန်းဟုန်က ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ပေရန်ကို အဆိပ်ငွေ့ထဲ ခေါ်သွားပြီးနောက် ငါတို့ အစီအရင်ကို ခင်းကျင်းခဲ့တဲ့ တစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတယ်။ အခု ပြန် တွေးကြည့်တော့..."သူ ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်လိုက်သည်"မင်း အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက အစီအရင်ရဲ့ အားနည်းချက်ကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီးသားလား။ အဲ့ဒါက တိုက်ခိုက်သူကို ထိုးနှက်ဖို့ လှုံ့ဆော်လိုက်တာလား"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အစီအရင်က အရမ်း ကောင်းကောင်း ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် သူ့ရဲ့ ခြေရာ တစ်စမှ မတွေ့ခဲ့ဘူး။ အစီအရင် သခင်ကြီးက ဘာလို့ ငါတို့ကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့လဲ ဆိုတာကတော့... ဖြစ်နိုင်တာက ငါတို့ရဲ့ သေချာ ရှာဖွေမှုက ငါတို့ သူ့ကို ခြေရာခံမိနေပြီလို့ သူ ထင်သွားစေခဲ့တယ် ဒါကြောင့် သူ ဘယ် ခြိမ်းခြောက်မှုကိုမဆို ဖယ်ရှားဖို့ လာခဲ့တာ"

အရာအားလုံးက ကျန်းပေရန် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ သူနှင့် မုန်စစ်ဖေတို့ အစီအရင် ဗဟိုချက်ကို ရှာဖွေနေစဉ် ယင်ကျန်းဟုန်က အစီအရင် သခင်ကြီးနှင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်နေခဲ့သည်။ အဲ့ဒီ အစီအရင် သခင်ကြီးက အစိမ်းရောင် ကူကောင်များကို ဘာလို့ တိုက်ရိုက် မစားသုံးခဲ့သလဲ ဆိုတာကတော့... ဖြစ်နိုင်တာက ပြင်းထန်သော တန်ပြန် သက်ရောက်မှုကြောင့် ဖြစ်မည်။ သူ ယင်ကျန်းဟုန်ကို အနိုင်တိုက်နိုင်ခဲ့လျှင်တောင် တန်ပြန် သက်ရောက်မှုက သူ့ကို အစီအရင်ကြီးကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရန် အလွန် အားနည်းသွားစေနိုင်လောက်သည်။

"အကြိမ် ရာပေါင်းများစွာ ဖလှယ်ပြီးနောက် ငါ တစ်ခုခုကို သတိထားမိလိုက်တယ်... သူ့ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ တည်သွားတယ်။ မကြာခင်မှာပဲ အဆိပ်ငွေ့က သိသိသာသာ ပါးသွားတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ငါ သဘောပေါက်လိုက်တာက တစ်ယောက်ယောက်က အစီအရင်ကို စတင် ဖြိုခွင်းနေပြီ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီကောင်က ထိတ်လန့် မသွားဘူး သူက ငါနဲ့ နောက်ထပ် အကြိမ် တစ်ရာလောက် ဆက် တိုက်ခိုက်ဖို့ နေခဲ့သေးတယ်"

"ဒါပေမယ့် ငါ့ရဲ့ အတွင်းအားတွေ နီးပါး ကုန်ဆုံးသွားချိန်မှာပဲ သူ့မျက်နှာက ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားတယ်။ အရူးတစ်ယောက်လို သူ အရှေ့တောင်ဘက်ကို ပျံသန်းသွားတယ်။ ငါ ခြေရာခံ ပစ္စည်းတစ်ခု သုံးပြီး သူ့နောက် လိုက်သွားတော့ လျှို့ဝှက် အတားအဆီး တစ်ခုကို ရှာဖွေ တွေ့ရှိခဲ့တယ်"

ယင်ကျန်းဟုန်က မျက်နှာဖုံးစွပ် ကျွမ်းကျင်သူက လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုတည်းဖြင့် ဘီလူးတစ်မျိုးမျိုး အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသော အစီအရင် သခင်ကြီးကို ဘယ်လို ရှင်းလင်းခဲ့ပုံကို ပြောပြသောအခါ ကွမ်းရှီအန်းက တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒီ ဘီလူးက မင်းကို သုံးကွက်နဲ့ နှိမ်နင်းခဲ့တယ် ဒါကို ဒီ မျက်နှာဖုံးစွပ် လူက တစ်ကွက်တည်းပဲ ယူခဲ့တယ်"

ကွမ်းရှီအန်းက "သုံးကွက်" ကို အထူးတလည် အလေးပေး ပြောလိုက်ရာ ကျိချင်းလင်ကို ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောစေသည်။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက်က အပြင်ကနေ ပွဲ ကြည့်နေခဲ့ပြီးတော့ အခု မင်းတို့က ရယ်ချင်နေတယ်"

ယင်ကျန်းဟုန်က မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်သည်။

"ပွဲ ကြည့်နေတယ်" ကွမ်းရှီအန်းက စားပွဲကို ရိုက်လိုက်သည်။

"ငါသာ ဒီမှာ အခြေအနေကို မထိန်းထားခဲ့ရင် မင်း အဆိပ်ငွေ့ထဲက ထွက်လာတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ မင်း ရင်ဆိုင်ရမှာက အရှုပ်အထွေး အသစ်စက်စက် တစ်ခု ဖြစ်နေလောက်ပြီ"

"စကားတွေ တော်လိုက်တော့။ အမှန်တရားက အဆိပ်ငွေ့ကို ဖယ်ရှားတဲ့ အလုပ် အများစုကို ငါ လုပ်ခဲ့တာ။ မင်းတို့ နှစ်ယောက်က ငါ့ကို ဒူးထောက်ပြီး ဦးချသင့်တယ်"

"ထွီ" ကွမ်းရှီအန်းက တံတွေး ထွေးလိုက်သည်။

"ငါသာ ဝင်သွားခဲ့ရင် ငါ မင်းထက် သေချာပေါက် ပို ကောင်းအောင် ကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့မှာ"

"အိုး ကျေးဇူးပြုပြီး ဘယ်သူမဆို ကြွားလုံး ထုတ်နိုင်တာပဲ။ ငါ့ မြေးငယ်လေးက သူ ဆီးသွားတာနဲ့ ကောင်းကင်မှာ အပေါက် ဖောက်နိုင်တယ်လို့ ပြောတယ်... သူက မင်းထက်တောင် ပို ပြင်းထန်နိုင်လောက်တယ်"

"ဟေး"

ကွမ်းရှီအန်းက မျက်နှာ နီရဲကာ မတ်တပ် ထရပ်လိုက်သည်။ သို့သော် ဝမ်အန်ချင်းက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်း ဂိုဏ်းချုပ်ယင်ကို အဆုံးထိ ပြောခွင့် ပေးလိုက်ပါ"

ကွမ်းရှီအန်းက ဒါ ငြင်းခုံရမည့် အချိန် မဟုတ်မှန်း သိသည်။ ဒါကြောင့် သူ ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ဝမ်ကို ထောက်ထားပြီး ငါ ဒါကို လွှတ်ပေးလိုက်မယ်... လောလောဆယ်တော့"

ယင်ကျန်းဟုန်က သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

"မင်းတို့အားလုံး ဒုတိယ ဂိုဏ်းချုပ်မုန်ရဲ့ အစီရင်ခံစာကို ကြားပြီးပြီ။ သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှု တိုင်းကို ကြည့်ရတာ သူက ဒီ တိုင်းတပါးသား မျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ အတူ လာခဲ့ပုံပဲ ဒါပေမယ့် အလွန် ကွဲပြားတဲ့ ပန်းတိုင်တွေနဲ့ပေါ့။ အဲ့ဒီအကြောင်း ပြောရရင်..."—သူ ကွမ်းရှီအန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်—"မင်း တိုက်ပွဲ အပြီးမှာ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သူ တစ်ယောက်ယောက်ကို ဖမ်းမိခဲ့လား"

"အ... ငါ အဲ့ဒါကိုပဲ ပြောတော့မလို့" ကွမ်းရှီအန်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒီ တိုင်းတပါးသားတွေက သူတို့ အသက်ကို တန်ဖိုးမထားဘူး။ ငါတို့ ဖမ်းမိခဲ့တဲ့ တစ်ယောက်တိုင်းက သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အဆိပ်တွေကို အသက်သွင်းပြီး ချက်ချင်း သေဆုံးသွားကြတယ်။ တစ်ယောက်တောင် မကယ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ငါတို့ ဘာသာစကား ပြောတဲ့ တချို့ကလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားကြတယ် ဒါပေမယ့် မသေခင်မှာ သူတို့ စကား တစ်ခွန်း ပြောသွားတယ်

ငါတို့ ပြန်လာခဲ့မယ်"

ထိုစကားစုကို ကြားခြင်းက ကျန်းပေရန်၏ စိတ်ထဲမှ အမှတ်တရ တစ်ခုကို နှိုးဆွလိုက်ပြီး သူ့ကို ရယ်မောမိမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် ၎င်းကို ချုပ်တည်းပြီးနောက် သူ ပို နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်ကို တွေးတောလိုက်သည်။

ငါတို့ ပြန်လာခဲ့မယ်... ဒါဆို ဒါက ရှေ့ပြေးတပ် သက်သက်ပဲလား။ ရှေ့ပြေးတပ်တောင် ဒီလောက် သေစေလောက်ရင် ပင်မ တပ်ဖွဲ့က ဘယ်လို နေမလဲ။ သူတို့ ရှန့်တိုင်းပြည်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ချေမှုန်းသွားနိုင်မလား။

တခြားသူများက ကျန်းပေရန်၏ အပျော်ကို မျှဝေ မခံစားနိုင်ပေ။ သို့သော် စိုးရိမ်ပူပန်မှုက သူတို့ အားလုံးကို ထိမှန်သွားသည်။ အကယ်၍ ဒီ တိုင်းတပါးသားတွေက အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ပြီး ပြန်လာခဲ့လျှင် ပြီးတော့ သူတို့ကို ကူညီဖို့ မျက်နှာဖုံးစွပ် ကျွမ်းကျင်သူ မရှိခဲ့လျှင် ရှန့်တိုင်းပြည် ပျက်စီးခြင်း... သို့မဟုတ် ချေမှုန်း ခံရခြင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည်။

အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ယင်ကျန်းဟုန်က ပြောလိုက်သည်။

"အဆိပ်ငွေ့နဲ့ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း ပညာရပ်တွေကို ကြည့်ရတာ သူတို့က လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်က အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ကူကောင် မျိုးနွယ် အကြွင်းအကျန်တွေ ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူတို့ နေရာ တစ်နေရာမှာ ပုန်းအောင်းပြီး အင်အား တည်ဆောက်ခဲ့ကြတယ် ပြီးတော့ အခု သူတို့ လက်စားချေဖို့ ပြန်လာကြပြီ"

ကွမ်းရှီအန်းက ယင်ကျန်းဟုန်ကို အစောပိုင်းက လှုပ်ရှားမှု သုံးကြိမ်ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည့်အတွက် လှောင်ပြောင်ခဲ့သော်လည်း သူ သိသည်မှာ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ယင်ကျန်းဟုန်ကို ထိုမျှ လျင်မြန်စွာ လွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့လျှင် သူလည်း ပို ကောင်းအောင် လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ပေရန် မင်းရဲ့ အမြင်က ဘယ်လိုလဲ" ယင်ကျန်းဟုန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"အဲ... ကျွန်တော်က ချီသန့်စင်ခြင်း တပည့် တစ်ယောက် သက်သက်ပါပဲ။ ဒီလောက် ကြောက်မက်ဖွယ် ရန်သူတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ကျွန်တော့်မှာ ပေးစရာ မဟာဗျူဟာတွေ တကယ် မရှိပါဘူး"

"ဟက်" ကျိချင်းလင်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက နိမ့်ချင် နိမ့်မယ် ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ စိတ်က မတုံးအဘူး။ ဒါကြောင့်ပဲ ငါတို့ မင်းကို ဒီ အစည်းအဝေးကို ခေါ်ခဲ့တာ။ အခု ငါတို့ကို ပယ်ချ မနေနဲ့"

ကျိချင်းလင် စကားဆုံးသည်နှင့် ကျန်းပေရန်၏ မျက်လုံးများရှေ့တွင် ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု ပေါ်လာသည်။

[ရွေးချယ်စရာ တစ်ခု: "ဂိုဏ်းချုပ်ကျိက အတင်း တောင်းဆိုမှတော့ ကျွန်တော် ရဲတင်းစွာ သီအိုရီ တစ်ခု အဆိုပြုခွင့် ပြုပါ" ပြီးမြောက်ခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်: မိုးပြာ လှိုင်းတံပိုး မိစ္ဆာ လက်ဝါး (မြေကမ္ဘာအဆင့် အဆင့်နိမ့်)]

[ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု: "ဒါဆို ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို တခြား နည်းလမ်းနဲ့ ပယ်ချကြည့်ရင် ဘယ်လိုလဲ" ပြီးမြောက်ခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်: ကျပန်း အခြေခံ အရည်အချင်း အမှတ် +၁]

ဟင်

ကျန်းပေရန် နားမလည် ဖြစ်သွားသည်။ ရွေးချယ်စရာ တစ်ခုက မြေကမ္ဘာအဆင့် ပညာရပ်တစ်ခု ရနိုင်တယ်။ ဒီအကြောင်းကို အရမ်း နက်နက်နဲနဲ သီအိုရီ ထုတ်လိုက်ရင် သူ ချော်လဲသွားမှာမို့လို့လား။ ဒါက တစ်ခုခုကို ဖော်ထုတ်မိသွားမှာလား။ ကျိချင်းလင်ရဲ့ အပေးအယူက တကယ် ဘာလဲ။ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို တခြား နည်းလမ်းနဲ့ ပယ်ချကြည့်ရင် ဘယ်လိုလဲ"

[ရွေးချယ်စရာ တာဝန် ပြီးဆုံးသွားသည်။ ဆုလာဘ်: လျင်မြန်မှု +၁]

"ရဲတင်းလိုက်တာ" ကျိချင်းလင်က နှစ်ချက် လက်ခုပ်တီးပြီး ယင်ကျန်းဟုန်ကို လှည့်ကြည့်သည်။

"ဆရာသခင် ကြည့်ရတာ ဒီ ဧကရာဇ် ငယ်လေးက ဆရာ့ကြောင့် အရမ်း အလိုလိုက် ခံထားရပုံပဲ"

"အလိုလိုက် ခံရလို့ ပျက်စီးနေရင်တောင်..." ယင်ကျန်းဟုန်က ကျိချင်းလင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"သူက မင်းလောက် ပျက်စီးမနေသေးဘူး"

"ဆရာ ကျွန်တော့်ကို စိတ်ထိခိုက်စေတာပဲ။ ဆရာ ကျွန်တော့်ကို ဘယ်တော့မှ အလို မလိုက်ခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော် ကလေး ဘဝတုန်းက ဆရာ့ကို မြင်ရုံနဲ့ ကြောက်လန့်နေခဲ့ရတာ။ ကျွန်တော်သာ သူ့လို စကားမျိုး ပြောခဲ့ရင် ဆရာ့ရဲ့ လက်ဝါးကြီးက ကျွန်တော့်ကို အခန်းတစ်ဖက်ခြမ်းဆီ လွင့်သွားအောင် ရိုက်ပစ်လိုက်မှာ"

"ဒီလိုလား။ ဒါပေမယ့် ငါ မင်းကို အဲ့ဒီလောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်ခဲ့တောင် မင်း ဆရာ့ကို လေးစားဖို့ ဘယ်တော့မှ မသင်ယူခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် ငါ ဖြေလျှော့ပေးလိုက်တာက ပို ကောင်းမယ်လို့ တွေးလိုက်တယ်... ဘာ အဓိပ္ပာယ် ရှိလို့လဲ"

"ဆရာက နောက်နေတာပဲ။ ကောင်းကင်ဘုံ အောက်မှာ... ဘယ်သူက ဆရာ့ကို ကျွန်တော့်ထက် ပို လေးစားလို့လဲ"

ဒီ ဆရာနှင့် တပည့် နှစ်ဦး သူတို့၏ ထုံးစံအတိုင်း ငြင်းခုံနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က သူ၏ ပြန်ဖြေမှုက အာရုံစိုက်မှုကို အောင်မြင်စွာ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်နိုင်မှန်း သိလိုက်သည်။

"တော်ပြီ အဓိပ္ပာယ် မရှိတာတွေ တော်လိုက်တော့" ယင်ကျန်းဟုန်၏ မျက်နှာအမူအရာက လေးနက်သွားသည်။

"ဒီအဆိပ်ငွေ့ထဲ ခရီးစဉ်က ငါတို့ရဲ့ အရည်အချင်းရှိသူတွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးစေခဲ့တယ်။ ဂိုဏ်းတိုင်းက ထိခိုက် ပျက်စီးခဲ့ရတယ်။ ခေါင်းဆောင်တွေ အနေနဲ့ ငါတို့ သူတို့ကို ရှင်းပြချက်တစ်ခု ပေးကြရမယ်"

"ဂိုဏ်းချုပ်ယင် ပြောတာ မှန်တယ်" ဝမ်အန်ချင်းက ခေါင်းညိတ်သည်။

"ငါ့တပည့်ကို အရေအတွက် စတင် ရေတွက်ခိုင်းပြီးပြီ။ ငါတို့ အရေအတွက် မကြာခင် ရတော့မယ်"

အလိုက်သင့် ဆိုသလိုပင် တဲအပြင်ဘက်မှ သာယာနာပျော်ဖွယ် အသံတစ်သံ ခေါ်လိုက်သည်။

"ဆရာသခင်"

"ငါ့ရဲ့ တပည့်ငယ်လေး ရောက်လာပြီ" ဝမ်အန်ချင်းက ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ ခေါ်လိုက်သည်။

"ဝင်ခဲ့"

တဲ အကာ လွှင့်တင်လိုက်သည်။ဝင်ရောက်လာသော လူက ရပ်တန့်သွားပြီး သူမ၏ ပြူးကျယ်သော မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩမှုများ အပြည့် ဖြစ်နေသည်။ ကျန်းပေရန်လည်း အလားတူ မှင်သက်သွားသည်။

နှစ်ဦးသား တစ်ချိန်တည်းတွင် တွေးလိုက်ကြသည်။

သူ ပဲ

ဝင်ရောက်လာသူမှာ ဟုန်မိသားစု၏ အကြီးဆုံး သမီး ဟုန်ယာရွှမ်းမှလွဲ၍ အခြား မည်သူမျှ မဟုတ်ပေ။ အရင်းအမြစ် စုစည်းရာမြို့တွင် ကျန်းပေရန်က သူမ၏ မိသားစု တစ်ခုလုံးကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။

"ရွှမ်းအာ ဘာဖြစ်တာလဲ"

ဝမ်အန်ချင်းက နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။ သူ၏ တပည့်ငယ်လေးက ဝင်လာပြီး မှင်သက်နေသည်။ ကျန်းပေရန်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်... သို့သော် ကျန်းပေရန်က သူမကို မမှတ်မိသလို အမူအရာ ပြုလုပ်ထားသည်။ သူတို့ အသိမိတ်ဆွေဟောင်းများ ဖြစ်ပုံ မရပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟုန်ယာရွှမ်းက အလျင်အမြန် သတိပြန်ဝင်လာပြီး ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"တဲထဲက လူတိုင်းက ဆရာ့လို အကြီးအကဲတွေပဲလို့ သမီး ယူဆထားခဲ့တာပါ။ ဒီလောက် ငယ်ရွယ်တဲ့ တစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရတော့ လန့်သွားမိတယ်။ လူတိုင်းကို ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ သမီး တောင်းဆိုပါတယ်"

အာ မိုက်မဲတဲ့ မိန်းကလေး မဟုတ်တော့ဘူးပဲ... ဒီတစ်ခါ စနစ်က ဘာ ရွေးချယ်စရာမှ မပေးတာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ဘူး။

သူတို့ နောက်ဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့ချိန်မှ လဝက် ကြာသွားပြီ ဖြစ်သည်။ လေ့ကျင့်မှုကြောင့် ဖြစ်စေ သဘာဝ ကြီးထွားမှုကြောင့် ဖြစ်စေ ဟုန်ယာရွှမ်းက အတော်လေး ရင့်ကျက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ အမူအရာက တိုးတက်လာပြီး သူမ၏ ယခင် ဆိုးနွဲ့သော ဒေါသ အချို့ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့်... ဒီ မိုက်မဲတဲ့ မိန်းကလေးက ဘယ်လိုလုပ် ဝမ်အန်ချင်းရဲ့ တပည့် ဖြစ်သွားရတာလဲ။

ကျန်းပေရန် မှတ်မိသည်မှာ သူမက အားနည်းသော ချီသန့်စင်ခြင်း တပည့် တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ သူမထဲက ဘာက ဒီလို ဘုရင်ကြီး တစ်ပါး၏ မျက်စိကျမှုကို ရရှိစေခဲ့သနည်း။

အခြား အလေးချိန် ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ အားလုံးက သူမ၏ ရှင်းပြချက်ကို အလွယ်တကူ လက်ခံလိုက်ကြသည်။ ကျန်းပေရန်ကဲ့သို့ လူငယ် တစ်ဦး သူတို့ ကြားတွင် ထိုင်နေသည်ကို အံ့ဩမိခြင်းမှာ သဘာဝကျသည်။

သူမ၏ ဆရာသခင်နှင့် တခြားသူများက ထပ်မံ စူးစမ်း မနေတော့သည်ကို မြင်သောအခါ ဟုန်ယာရွှမ်းကလည်း သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်သည်။ သူမ ဒီ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်က လွန်ခဲ့သော လများက သူမ၏ မိသားစုကို ကယ်တင်ခဲ့သူ အမှန်တကယ် ဟုတ်မဟုတ် မသေချာပေ။

သို့သော် အကယ်၍ သူသာ အမှန်တကယ် ဟုတ်ခဲ့ပါက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ကျွမ်းကျင်သူက တခြားသူများ သူ၏ နောက်ခံကို သိရှိသွားခြင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မနှစ်သက်ခဲ့ကြောင်း သူမ သတိရမိသည်။ ဒါကြောင့် သူမ အလျင်အမြန် ဆင်ခြေတစ်ခု ထုတ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ကြိမ် ခိုးကြည့်လိုစိတ်ကို တွန်းလှန်ရင်း ဟုန်ယာရွှမ်းက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ ဒါ တကယ် သူ ဆိုရင်... ဒါဆိုရင် ဒါက အမေ ဆိုလိုခဲ့တဲ့ ကံကြမ္မာရဲ့ လက်ဆောင် ဖြစ်နိုင်လောက်တယ်။