← Chapters

နတ်သမီးလေး ပြိုလဲကျခြင်း

Vol. 20 Ch. 273

နတ်သမီးလေး ပြိုလဲကျခြင်း

Vol. 20 Ch. 273

"စုစုပေါင်း အနက်ရောင်ဧကရာဇ် ကိုးပါး စတေးခဲ့ရတယ် လန်ပြည်နယ်က ငါးပါးနဲ့ တောင်ထွတ်ပြည်နယ်က လေးပါး။ အနက်ရောင်ဘုရင် သုံးဆယ့်နှစ်ယောက် ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ် လန်ပြည်နယ်က တစ်ဆယ့်လေးယောက်နဲ့ တောင်ထွတ်ပြည်နယ်က တစ်ဆယ့်ရှစ်ယောက်။ အနက်ရောင်ဝိညာဉ်တွေအတွက် တိကျတဲ့ အရေအတွက်ကို မရေတွက်ရသေးဘူး ဒါပေမယ့် လက်ရှိ ခန့်မှန်းချက်အရ တစ်ရာထက် မနည်းဘူး"

ဟုန်ယာရွှမ်း အစီရင်ခံသော ကိန်းဂဏန်းများကို နားထောင်ရင်း ရှိနေသူ ခေါင်းဆောင် အသီးသီး၏ မျက်ခုံးများက တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကျုံ့သွားသည်။

နားလည်ထားရမည်မှာ အနက်ရောင်ဧကရာဇ်များ အားလုံးသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဂိုဏ်းများ၏ ဂိုဏ်းချုပ်များ ဖြစ်လာနိုင်စွမ်းရှိသော ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ထဲမှ ကိုးယောက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းက ရှန့်တိုင်းပြည်အတွက် လုံးဝ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှု တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အနက်ရောင်ဘုရင်များနှင့် အနက်ရောင်ဝိညာဉ်များကလည်း အမျိုးမျိုးသော အဓိက ဂိုဏ်းများနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ အဓိက အင်အားစုများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ရာကျော်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းက အမှန်တကယ် နှလုံးသား နာကျင်စရာ ကောင်းသည်။

ရှိနေသူ ခေါင်းဆောင်များကို ပို၍ မသက်မသာ ဖြစ်စေသောအရာမှာ ဒီအဆိပ်ငွေ့က လုံးဝ ကြိုတင် မခန့်မှန်းနိုင်သော ဘေးအန္တရာယ် တစ်ခု ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒီနေ့အထိ သူတို့ ကျူးလွန်သူများက မည်သူ ဖြစ်သည် သို့မဟုတ် သူတို့ ဘယ်က လာသည်ကို မသိကြသေးပေ။ ဒါက ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် မခံနိုင်ရည် ရှိသော သဘာဝ ဘေးအန္တရာယ် တစ်ခုက ရှန့်တိုင်းပြည် တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်း တိုက်ခတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ဘုရင်ကြီး လေးပါးကို ခေါင်းကိုက်စေသော နောက်ထပ် အရာတစ်ခုမှာ အဲ့ဒီ တိုင်းတပါးသား မျိုးနွယ်စုက ပြန်လာဦးမည်လား ဆိုတာ ဖြစ်သည်။ ယင်ကျန်းဟုန်၏ ဖော်ပြချက်အရ ထို ကျူးကျော်သူများ၏ ခေါင်းဆောင်က ထူးကဲစွာ အစွမ်းထက်သည်။ အကယ်၍ အဲ့ဒီ မျက်နှာဖုံးစွပ် ကျွမ်းကျင်သူ၏ အကူအညီသာ မရခဲ့ပါက သူတို့၏ စစ်တပ် တစ်ခုလုံး အဆိပ်ငွေ့ထဲတွင် ချေမှုန်း ခံလိုက်ရဖွယ် ရှိသည်။

ဒါ့အပြင် မျက်နှာဖုံးစွပ် ကျွမ်းကျင်သူဟု ခေါ်သော လူ၏ ရပ်တည်ချက်က ဘာလဲ ဆိုတာကို သူတို့ မသိကြပေ။ ဒီတစ်ကြိမ် သူက ရှန့်တိုင်းပြည်ကို ကူညီခဲ့သည် ဒါပေမယ့် နောက်တစ်ကြိမ် သူက ရှန့်တိုင်းပြည်ကို တိုက်ခိုက်မည့်သူကို ဦးဆောင်လာခဲ့လျှင်ရော။ ထိုအခါ သူတို့ ခုခံ ကာကွယ်နိုင်ကြဦးမည်လား။

အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ယင်ကျန်းဟုန်က ပထမဆုံး စကားပြောလာသည်။

"ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် လျန်တိုင်းပြည် ကိစ္စကို လောလောဆယ် ဘေးဖယ်ထားလိုက်ကြရအောင်။ ဒီအချိန် အတောအတွင်းမှာ ငါတို့ ပြန်လည် နာလန်ထူထောင်ရေးနဲ့ ပြန်လည် တည်ဆောက်ရေးကိုပဲ အာရုံစိုက်သင့်တယ်"

"ဒီကိစ္စ ပြီးဆုံးသွားမှတော့ ငါ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံဖို့ ပြန်သွားတော့မယ်။ ငါတို့ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့"

စကားပြောပြီးနောက် ကွမ်းရှီအန်းက လူအုပ်ကို အရိုအသေပြုလိုက်ပြီး သူ၏ ထိုင်ခုံမှ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားသည်။ ကွမ်းရှီအန်း၏ ရုတ်တရက် ထွက်ခွာသွားမှုအပေါ် တခြားသူများ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားကြသော်လည်း သူတို့ အားလုံး နားလည်ကြောင်း ဖော်ပြကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် လက်ရှိ အခြေအနေတွင် ပြန်လည် နာလန်ထူထောင်ရုံမျှဖြင့် သေချာပေါက် မလုံလောက်ပေ။ အသန်မာဆုံးက ပို၍ သန်မာလာမှသာ သူတို့ ရှန့်တိုင်းပြည်ကို ကာကွယ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ယာရွှမ်း မင်းလည်း သွားတော့"

"ဟုတ်ကဲ့"

ဟုန်ယာရွှမ်းက ကျန်းပေရန်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ခိုးကြည့်လိုစိတ်ကို တွန်းလှန်ရင်း ကွမ်းရှီအန်းကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး တဲကြီးထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

ဒီအချိန်တွင် ကျိချင်းလင်ကလည်း မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ ပိုကောင်းတဲ့ ဖြေရှင်းနည်း တစ်ခုခုကို မစဉ်းစားနိုင်မှတော့ ဒါကို လောလောဆယ် ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ကြရအောင်။ ငါ ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်းကို လေးစားတယ်။ သံကို ထုလုပ်ဖို့က ပန်းပဲဆရာ ကောင်းဖို့ လိုအပ်တယ်။ အဲ့ဒီ တိုင်းတပါးသားတွေ ထပ် မလာတော့ဖို့ ဆုတောင်းနေတာထက် ငါတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပို အစွမ်းထက်လာအောင် လုပ်တာက ပို ကောင်းတယ်"

"သာမန် အနက်ရောင်ဧကရာဇ် တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး မင်းက ဒီလောက် ရဲတင်းတဲ့ စကားမျိုး ပြောရဲတယ်" ယင်ကျန်းဟုန်က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာ့ကို အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြိုက်ဆုံး ပြိုင်ဘက်တွေက ကျွန်တော့်ကို သာမန် အနက်ရောင်ဧကရာဇ် တစ်ယောက်လို့ ထင်တဲ့ သူတွေပဲ။ အထူးသဖြင့် လက်ရည် ယှဉ်ပြီးနောက် သူတို့ မျက်လုံးထဲက တုန်လှုပ်တဲ့ အမူအရာက ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ အားမရနိုင်တဲ့ အရာပဲ"

"အဟမ်း"

ဝမ်အန်ချင်းက လည်ချောင်း ခပ်ဖွဖွ ရှင်းလိုက်သည်။

"လူကြီးမင်းတို့ ငါတို့ ပြန်လည် နာလန်ထူထောင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးမှတော့ ငါတို့ ပြည်နယ် နှစ်ခုက အပြည့်အဝ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်သင့်တုန်းပဲ"

သူ၏ အကြည့်ကို ကျိချင်းလင်ထံမှ ရွှေ့လိုက်ပြီး ယင်ကျန်းဟုန်က ကျန်းပေရန်ကို ထပ်မံ ကြည့်ရှုကာ ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး ဒါက ရှန့်တိုင်းပြည်အတွက် ရှင်ခြင်း သို့မဟုတ် သေခြင်း အခိုက်အတန့် တစ်ခုလို့ ပြောနိုင်တယ်။ မင်း စကား အနည်းငယ် ပြောမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

"အကြီးအကဲ အများအပြား ဒီမှာ အခြေအနေကို ဦးစီး နေမှတော့ ကျွန်တော်က..."

"အဓိပ္ပာယ် မရှိတာတွေ တော်လိုက်တော့။ မင်းမှာ အတွေးအမြင် တစ်ခုခု ရှိရင် ပြောလိုက်"

"မှန်တယ်"

ကျိချင်းလင်ကလည်း ခေါင်းညိတ်သည်။

"ကျွန်တော်ကလည်း အရှင်မင်းကြီးရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ ထိုးထွင်း အမြင်တွေကို အရမ်း မျှော်လင့်နေတာ။ ခင်ဗျားက တကယ်ပဲ အဆောင်အရုပ် တစ်ရုပ် အဖြစ်ပဲ နေတော့မှာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား"

"အကြီးအကဲ နှစ်ဦးက တောင်းဆိုမှတော့ ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော့်ရဲ့ နှိမ့်ချတဲ့ အမြင် အနည်းငယ်ကို မျှဝေပါ့မယ်"

တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ဆက်ပြောသည်။

"ကျွန်တော် ယုံကြည်တာက အဆိပ်ငွေ့ပဲ ဖြစ်ဖြစ် တိုင်းတပါးသားတွေပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူတို့ လေဟာနယ်ထဲကနေ ပေါ်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အကြီးအကဲတို့ ဆန္ဒရှိမယ် ဆိုရင် အဆိပ်ငွေ့ ပေါ်ပေါက်ခဲ့တဲ့ နေရာတွေ အတွင်းမှာ သေချာ ရှာဖွေမှုတစ်ခု လုပ်ဆောင်ဖို့ ကျွမ်းကျင်သူ တချို့ကို စုစည်းနိုင်ပါတယ်။ တစ်မျိုးမျိုးသော ဝင်ပေါက် တစ်ခုခု ရှိမလားလို့ပါ"

"ဘယ်လို ဝင်ပေါက်မျိုး... မင်းက ဒါ ဖြစ်နိုင်မယ်လို့ ထင်လဲ"

"ဒါက တစ်မျိုးမျိုးသော အစီအရင် ဖြစ်ဖို့ အလားအလာ အရမ်း များတယ်"

"ပြောတာကောင်းတယ်"

ယင်ကျန်းဟုန်က ကျန်းပေရန်ကို အနည်းငယ် ပြုံးရင်း ခေါင်းညိတ်သည်။

သောက်ကျိုးနည်း ငါ ထောင်ချောက်ထဲ ညိသွားတာလား။

အစီအရင်များအကြောင်း ဖော်ပြခဲ့မှတော့ ကျန်းပေရန် သိသည်မှာ ယင်ကျန်းဟုန်က သူ့ကို သေချာပေါက် ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားမည် မဟုတ်ပေ။ အများဆုံးတော့ သူ သူ့ကို လူအများမသိအောင် ကူညီ ထိန်းသိမ်းပေးလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ သေချာပေါက် အလုပ် လုပ်ရလိမ့်မည်။

သို့သော် ကျန်းပေရန်က သူ့ကိုယ်သူ တစ်ခဏမျှသာ မကျေမနပ် ဖြစ်လိုက်သည်။ လက်ရှိ အခြေအနေက ယင်ကျန်းဟုန် ပြောခဲ့သလို အမှန်တကယ် ဖြစ်သည်။ သတိဖြင့် မကိုင်တွယ်ခဲ့ပါက ရှန့်တိုင်းပြည်က အလွန် ဆိုးရွားသော ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည်။ အကယ်၍ သူ ငြိမ်းချမ်းစွာ ဆက်လက် ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်ချင်ပါက သူ ရှန့်တိုင်းပြည်ကို ဒီအခြေအနေကနေ ဆွဲထုတ်ဖို့ ကူညီရမည်။

ငါ နည်းနည်း ဝင် ကူညီလိုက်မယ်... ငါ နည်းနည်း ဝင် ကူညီလိုက်မယ်လို့ပဲ ယူဆရမှာပေါ့။

"တခြားကော" ယင်ကျန်းဟုန်က ဆက်လက် မေးသည်။

"ကျွန်တော့် အမြင်အရတော့ ပြန်လည် နာလန်ထူထောင်ခြင်းက ရှန့်တိုင်းပြည်အတွက် အခု အရမ်း အရေးကြီးပေမယ့် ပို အရေးကြီးတာက စစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ဖို့ပဲ။ ပြည်နယ်တွေနဲ့ ခရိုင်တွေ အားလုံးက စစ်ပွဲ အခြေအနေထဲ ဝင်ရောက်ရမယ် ပြီးတော့ ပို သေချာတဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ရမယ်။ ဒီလိုဆိုရင် နောက်တစ်ခါ အဆိပ်ငွေ့ ဆင်းသက်လာတဲ့အခါ ငါတို့ ဒီတစ်ခေါက်ကလို ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်နေမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

"မင်း အမြင်အရ ငါတို့ ဘယ်လို ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်သင့်လဲ" ကျိချင်းလင်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအဆိပ်ငွေ့အတွက် အထူး အဆိပ်ဖြေ ဆေးလုံးတွေ သန့်စင် ချက်လုပ်တာ အဆိပ်ငွေ့ကို ခုခံနိုင်တဲ့ အစီအရင်ကြီးတွေ တည်ဆောက်တာ အဆိပ်ငွေ့ကို ခုခံဖို့ လေ့ကျင့်မှုတွေ လုပ်ဆောင်တာ စသဖြင့်ပေါ့"

"အိုး ဟုတ်သားပဲ"

ကျိချင်းလင်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"မင်းရဲ့ တွေးခေါ်ပုံက ငါတို့နဲ့ တကယ် ကွဲပြားတယ်။ ငါတို့က ငါတို့ ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းကို တိုးမြှင့်ဖို့ပဲ တွေးခဲ့ကြတယ် ဒါပေမယ့် ရန်သူရဲ့ အစွမ်းကို အားနည်းအောင် လုပ်ဖို့ မတွေးခဲ့မိဘူး။ အံ့ဩစရာပဲ တကယ် အံ့ဩစရာပဲ"

ခင်ဗျားတို့က အရူး တွေလား ဘာလား...

သူ့ နှလုံးသားထဲမှ မကျေမနပ် မဖြစ်မိဘဲ မနေနိုင်ပေ။ သို့သော် ကျန်းပေရန်က ဒီလို တစ်လမ်းသွား စိတ်ဓာတ်မျိုးက ကျင့်ကြံသူများကြားမှ တူညီသော ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု ခံစားမိသည်။ ကြည့်ရတာ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်နှင့် ခက်ခဲသော စွမ်းအားဖြင့် အနိုင်ရခြင်းကသာ စစ်မှန်သော အောင်ပွဲတစ်ခု အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပုံရသည်။ အကူအညီ ပေးရန် တခြား နည်းလမ်းများ အသုံးပြုခြင်းက ယုတ်ညံ့သော လူဆိုးတစ်ဦး အဖြစ် ရှုမြင် ခံရသည်။

"ဆက်ပြော" ကျိချင်းလင်က ကျန်းပေရန် ရပ်တန့်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်... လောလောဆယ် ဒီလောက်ပဲ စဉ်းစားမိသေးတယ် ဒါပေမယ့် ဒါတွေ တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ခင်ဗျားတို့ အကြီးအကဲတွေကို ခဏလောက် အလုပ်များနေစေဖို့ လုံလောက်လောက်ပြီ ထင်တယ်"

"ဘာမှ မလုပ်စရာ မရှိတာထက် အလုပ်များနေတာက ပို ကောင်းတယ်။ ကောင်းပြီ ဒါဆို ငါတို့ ဒီတစ်ခါ မင်းရဲ့ အစီအစဉ်တွေအတိုင်း လိုက်နာကြမယ်"

စကားပြောပြီးနောက် ကျိချင်းလင်က ဝမ်အန်ချင်းကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီးဝမ် ခင်ဗျားရဲ့ အမြင်က ဘယ်လိုလဲ"

ဝမ်အန်ချင်းက ခေါင်းညိတ်သည်။

"ထူးချွန်တယ်။ အရှင်မင်းကြီး ပြောခဲ့တာတွေ အားလုံးက ဉာဏ်ပညာ စကားလုံးတွေပဲ။ ဒါတွေက ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတယ်"

"ကောင်းပြီ ဒါဆို မနှောင့်နှေးကြနဲ့တော့။ အဆိပ်ငွေ့တွေ ရှိနေတုန်းပဲ ငါတို့ သွားပြီး ငါတို့ လူတွေကို ရှာဖွေမှုတစ်ခု လုပ်ဆောင်ဖို့ စုစည်းကြရအောင်"

ယင်ကျန်းဟုန်က မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ကျန်းပေရန်ကို ပြောလိုက်သည်။

"ထိုက်ရင်းကျုံး အတွက်တော့ မင်း သွားပြီး သူနဲ့ စကား ပြောလိုက်နိုင်တယ်"

"ကောင်းပါပြီ"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်သည်။

ကြည့်ရတာ အဘိုးကြီးယင်က လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းမှာ တကယ့် ဆုံးဖြတ်ချက် ချသူက ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ ကောင်းကောင်း သိပုံပဲ။

"ဒီလိုဆိုရင် လောလောဆယ် လူခွဲကြရအောင်"

ယင်ကျန်းဟုန်က တဲကြီးထဲမှ ဦးဆောင် ထွက်ခွာသွားရင်း ပြောလိုက်သည်။ ဝမ်အန်ချင်းက အနီးကပ် လိုက်ပါသွားသည်။ ကျန်ရှိသော ကျိချင်းလင်က ကျန်းပေရန်၏ ပခုံးကို ပုတ်ပြီးမှ ထွက်ခွာသွားကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မင်းနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ပိုပြီး ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားလာပြီ။ ဒါကို သေသေချာချာ စဉ်းစားထား။ ငါ မင်းရဲ့ စကားကို ဘယ်အချိန်မဆို စောင့်နေမယ်"

ထိုသို့ဖြင့် သူ တဲကြီးထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

ဟူး ဒီ ရှန့်တိုင်းပြည်က တကယ် ပိုပြီး ပိုပြီး မငြိမ်းချမ်းတော့ဘူး

အကြောဆန့်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က တဲထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်ထွက်လာသည်။ သူ တစ်ခဏမျှ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ လက်ဝဲအမတ်ချုပ်ထိုက်ကို သူ ဘယ်မှာ သွားရှာသင့်လဲဟု တွေးတောနေသည်။ သို့သော် သူ လက်ဝဲအမတ်ချုပ်ထိုက်ကို မရှာတွေ့မီ ကျန်းပေရန်က မျက်လုံး တစ်စုံက သူ့ကို အခါအားလျော်စွာ ခိုးကြည့်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ဒီ မိုက်မဲတဲ့ မိန်းကလေး ခုနက တော်တော်လေး ကောင်းကောင်း ပြုမူနေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူ ထွက်လာတာနဲ့ သူ့ အကျင့်ဟောင်းဆီ ဘယ်လို ပြန်ရောက်သွားရတာလဲ။

ကျန်းပေရန်ကို တိတ်တဆိတ် ခိုးကြည့်နေသူမှာ သဘာဝကျကျ ဟုန်ယာရွှမ်း ဖြစ်သည်။ အရင်းအမြစ် စုစည်းရာမြို့ရှိ တန်ဆောင်းတွင် သူတို့ လမ်းခွဲခဲ့စဉ်ကတည်းက သူမ ထို ကျွမ်းကျင်သူကို လဝက်ကျော် မတွေ့ခဲ့ရပေ။ သူမ ထို ကျွမ်းကျင်သူကို သူမ၏ တစ်သက်တာတွင် ဘယ်တော့မှ ထပ်မတွေ့ရတော့ဟုပင် ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ ဒီနေ့ ဒီနေရာတွင် သူနှင့် အလွန် တူသော တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် တွေ့ဆုံလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

သူမ အစောပိုင်းက တဲထဲမှ ထွက်လာသောအခါ သူမ ပတ်ပတ်လည်တွင် အနည်းငယ် စုံစမ်း မေးမြန်းခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အကြီးအကဲ တစ်ဦးထံမှ ထို လူငယ်မှာ ရှန့်တိုင်းပြည်၏ ဧကရာဇ်အသစ် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။ သို့သော် ဟုန်မိသားစုကဲ့သို့ မျိုးနွယ်ကြီး တစ်ခု၏ သမီးတစ်ဦး အနေဖြင့် သူမက ကျင့်ကြံသူများ ဧကရာဇ်များ မဖြစ်နိုင် ဆိုသော အချက်ကို အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိသည်။ ဒါကြောင့် တဲကြီးထဲမှ ဧကရာဇ်က ထို ကျွမ်းကျင်သူ ဟုတ်မဟုတ် ဆိုသည်မှာ သူမကို အနည်းငယ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်စေသည်။

စဉ်းစားပြီးနောက် သူမ ဧကရာဇ်၏ နောက်မှ လိုက်ကာ သူ့ကို ခဏတာ လေ့လာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူက အမှန်တကယ် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ခဲ့ပါက သူ သူမကို ရှောင်ရှားရန် သို့မဟုတ် သတိပေးရန် နည်းလမ်းတစ်ခု သေချာပေါက် ရှာဖွေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူ မဟုတ်ခဲ့ပါက ဒီဧကရာဇ်က ထို ကျွမ်းကျင်သူနှင့် ဤမျှ တူညီနေမှတော့ သူတို့ ကြားတွင် ဆက်စပ်မှု တစ်ခုခု ရှိနိုင်လောက်သည်။ ဒါက သူ့ကို သိကျွမ်းအောင် လုပ်ရန် ပို၍ပင် အကြောင်းပြချက် ရှိသွားသည်။

ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူမ မရှုံးနိုင်ဟု တွေးတောရင်း ဟုန်ယာရွှမ်းက တိုင်တစ်တိုင်၏ နောက်ကွယ်တွင် တိတ်တဆိတ် ပုန်းအောင်းလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် တဲကြီးထဲမှ ထွက်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းလိုက်သည်။

သူ တကယ် အရမ်း တူတာပဲ...

လဝက်ကျော် ကြာမြင့်သွားသော်လည်း ဟုန်ယာရွှမ်းက သူမ၏ မိသားစု တစ်ခုလုံး၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သော ကျွမ်းကျင်သူကို လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် မှတ်မိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမ သူ့ကို မှားယွင်း မှတ်မိခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သေချာသည်။

ဧကရာဇ်က ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် တောင်ဘက်သို့ ဦးတည် ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဟုန်ယာရွှမ်းက ချက်ချင်း တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါသွားသည်။ ကျန်းပေရန်က ဒီ အမြီးငယ်လေး တစ်ခု ရှိနေခြင်းကို ဂရုမစိုက်ပေ။ မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ စနစ်က ဘာမှ အချက် မပြခဲ့ပေ။ ဒါကြောင့် သူမ လိုက်ချင်လျှင် လိုက်ခွင့် ပေးလိုက်မည်။

အမျိုးမျိုးသော ဂိုဏ်းများနှင့် ဂိုဏ်းခွဲများမှ ဝန်ထမ်းများ ယခုလေးတင် ပြန်ရောက်လာချိန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် စခန်းက ယခု ပိုမို တိတ်ဆိတ်နေသည်။ နေရာများစွာတွင် ငိုသံများ ကြားနေရသည်။ ဖြစ်နိုင်တာက သူတို့၏ ဂိုဏ်းမှ တစ်စုံတစ်ယောက် တိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးသွားကြောင်း သိရှိသွားသူများ ဖြစ်မည်။ ဒီအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ကျန်းပေရန်က ထိုက်ရင်းကျုံးကို အရင် သွားမရှာဘဲ အဲဒီအစား သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဂိုဏ်း၏ ယာယီ အခြေစိုက် စခန်းကို ရှာဖွေလိုက်သည်။

စခန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ကျန်းပေရန်က အဝေးမှ မျက်မှောင်ကြုတ်နေသော လုယင်လုံကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ ဂိုဏ်းလည်း ထိခိုက် ဆုံးရှုံးမှုများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရမည်ဟု တွေးမိသည်။ သူ့အပေါ် ကျရောက်နေသော အကြည့်ကို သတိပြုမိသဖြင့် လုယင်လုံက ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ သူ၏ နဂါးဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ကျန်းပေရန်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဟူး..."

အသက်ရှူထုတ်လိုက်ပြီး လုယင်လုံက ကျန်းပေရန်ကို လက်ယက် ခေါ်လိုက်သည်။ လုယင်လုံထံ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားပြီး ကျန်းပေရန်က အရိုအသေပြုကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

"မင်း ဘယ်တုန်းက ရောက်တာလဲ"

သူ ရောက်ရှိလာစဉ်က အသိမိတ်ဆွေများ အလွန် များပြားနေသောကြောင့် လုယင်လုံက နှုတ်ဆက်ခြင်းများဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ပြီး သူ၏ ဒီ အမည်ခံ တပည့်လည်း ရောက်ရှိလာသည်ကို သတိမပြုမိခဲ့ပေ။

"ကျွန်တော် အဆိပ်ငွေ့ထဲကို မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့တွေ မဝင်ခင်ကတည်းက ရောက်ရှိနေခဲ့တာပါ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်က ဂိုဏ်းချုပ်ယင်ရဲ့ အမိန့်အောက်မှာ တစ်ချိန်လုံး ရှိနေခဲ့တယ် ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ဂိုဏ်းချုပ်ကို လာရောက် နှုတ်ဆက် ဂါရဝ မပြုနိုင်ခဲ့ဘူး။ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ခွင့်လွှတ်မှုကို ကျွန်တော် တောင်းခံပါတယ်"

"ဒီအခြေအနေမှာ နှုတ်ဆက် ဂါရဝပြုဖို့ ဘာလိုအပ်လို့လဲ"

လုယင်လုံက ထို့နောက် ကျန်းပေရန်၏ လက်မောင်းကို ပုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား"

"ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်" ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဟူး"

လုယင်လုံ ရုတ်တရက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မင်း အဆင်ပြေရင် သွားပြီး အနားယူ။ ငါ့မှာ စဉ်းစားစရာ ကိစ္စတွေ ရှိသေးတယ်"

ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့ကို ဂိုဏ်း၏ ထိခိုက် ဆုံးရှုံးမှုများအကြောင်း ပြောပြရန် အစီအစဉ် မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်က အပယ်ခံရအောင် မမေးတော့ပေ။ သူ အရိုအသေပြုပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

သို့သော် သူ ခြေလှမ်း နှစ်လှမ်း မလှမ်းရသေးမီမှာပင် ရင်းနှီးသော အသံတစ်သံကို နောက်ကွယ်မှ ကြားလိုက်ရသည်။

"ပေရန်"

ဒီအသံကို ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန် ချက်ချင်း နောက်ပြန် လှည့်လိုက်ပြီး အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"ခန်းမသခင်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ကျန်းပေရန်ကို ခေါ်လိုက်သူမှာ နီလာနှလုံးသား ခန်းမ၏ ခန်းမသခင် ကျန်းဟယ်ချင်းမှလွဲ၍ အခြား မည်သူမျှ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယခုလောလောဆယ် သူ အလွန် စိုးရိမ် ပူပန်နေပုံရသည်။ ကြီးမားသော အခက်အခဲ တစ်ခုခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသကဲ့သို့ပင်။

"မင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ" ကျန်းဟယ်ချင်းက နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ကို ဂိုဏ်းချုပ်ယင်က ဆင့်ခေါ်ခဲ့တာပါ"

"ယင်ကျန်းဟုန် မင်းက အဲ့ဒီ မိစ္ဆာ အရှင်သခင်နဲ့ ဘယ်တုန်းက ဒီလောက် ရင်းနှီးသွားတာလဲ"

"ကျွန်တော် ဧကရာဇ် ဖြစ်ပြီးနောက်ပိုင်းပါ"

"ဒါ သဘာဝကျပါတယ်။ သူတို့ မင်းကို ဒီနေရာကို တွန်းပို့ခဲ့မှတော့ သူတို့ ထုံးစံအတိုင်း မင်းကို ယုံကြည်ကြမှာပေါ့"

ကျန်းဟယ်ချင်းက ထို့နောက် ရုတ်တရက် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"လောလောဆယ် ဒီအကြောင်း မပြောကြသေးဘူး။ မင်းဆီမှာ အဆင့်မြင့် အဆိပ်ဖြေ ဆေးလုံး တစ်ခုခု ရှိလား"

ကျန်းပေရန်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ သိကျွမ်းခဲ့သူ အနေဖြင့် ကျန်းဟယ်ချင်းက သူ၏ ကျင့်ကြံမှု မြင့်မားခြင်း မရှိသော်လည်း အလွန် ဉာဏ်ထက်မြက်ပြီး သူ့ကို မမျှော်လင့်ထားသော အရာများ မကြာခဏ ရရှိစေနိုင်သည်ကို အမြဲ သတိပြုမိသည်။ ဒါကြောင့် သူ မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ခန်းမသခင် အဆိပ်ငွေ့ အဆိပ် သင့်သွားတာလား"

"ငါ မဟုတ်ဘူး။ စောင့်ရှောက်သူယွီ အဆိပ်သင့်သွားတာ ပြီးတော့ ဒါက အဆိပ်ငွေ့ အဆိပ်ထက် အများကြီး ပိုတယ်"

"ကျူပိုင်ရှန်းက သူ့ကို အခု ကုသပေးနေတယ်"

ဒီလို ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန်က ကျန်းဟယ်ချင်း၏ မျက်နှာ ဘာကြောင့် ဒီလောက် တင်းမာနေလဲ ဆိုတာကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။

နတ်သမီးလေး ပြိုလဲကျသွားတာကိုး။

သို့သော် ယွီမန်ဝင်း အပြင်းအထန် အဆိပ်သင့်သွားသည် ဆိုသော အတွေးက ကျန်းပေရန်ကို အနည်းငယ် စိုးရိမ်သွားစေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ သိကျွမ်းခဲ့သည်မှာ အချိန် အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမ တကယ် တစ်ခုခု ဖြစ်သွားခဲ့လျှင် ကျန်းပေရန် အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းမိနေဦးမည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ မြစိမ်းရောင် ကြွေပုလင်း တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က ၎င်းကို ကျန်းဟယ်ချင်းထံ ကမ်းပေးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီ 'နှလုံးသားကာကွယ် ဆေးလုံး' ပုလင်းက ဂိုဏ်းချုပ်ယင်ဆီက လက်ဆောင် ရထားတာပါ။ ဒါက အဆိပ်ကို မကုသနိုင်ပေမယ့် ဒါက စောင့်ရှောက်သူယွီရဲ့ ဘေးကင်းမှုကို ယာယီ အာမခံနိုင်ပါတယ်။ ခန်းမသခင် ကျေးဇူးပြုပြီး အရင် ပို့ဆောင်ပေးပါ"

"မင်းမှာ နည်းလမ်းတွေ ရှိမှန်း ငါ သိသားပဲ"

ကျန်းဟယ်ချင်းက ကျန်းပေရန်၏ ရင်ဘတ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုးလိုက်ပြီး ပုလင်းကို ယူလိုက်သည်။

"ဒီအတွက် ငါ မင်းကို အကြွေးတင်သွားပြီ"

ဒီလို ပြောပြီးနောက် ကျန်းဟယ်ချင်းက စခန်း တဲတစ်လုံးဆီသို့ ပြေးထွက်သွားသည်။ ကျန်းဟယ်ချင်း ပြေးထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က နောက် ဘာလုပ်ရမည်ကို တွေးတောမနေဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ သူ့တွင် အဆိပ်ဖြေ ဆေးလုံးများစွာ ရှိသည်။ သို့သော် ယွီမန်ဝင်း ဘယ်လို အဆိပ်မျိုး စွဲကပ်ခဲ့သည်ကို သူ မသိသေးပေ။ မှားယွင်းသော အဆိပ်ဖြေဆေး သောက်သုံးခြင်းက သူမ၏ အခြေအနေကို ပို ဆိုးသွားစေရုံသာ ဖြစ်မည်။ သို့သော် သူမ 'နှလုံးသား-ကာကွယ် ဆေးလုံး' များကို သောက်သုံးနေသရွေ့ သူမ၏ အသက်က လောလောဆယ် အန္တရာယ် ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ကျူပိုင်ရှန်း သူ့ကို ကုသနိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်တယ်။

ဒီအတွေးနှင့်အတူ ကျန်းပေရန်က လှည့်ထွက်လာပြီး မကြာမီ အလယ် ဧရိယာရှိ လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်း၏ အနားယူရာ နေရာကို ရှာဖွေ တွေ့ရှိသွားသည်။ တဲကြီး ရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ ကျန်းပေရန် မမေးမီမှာပင် လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်း၏ တံဆိပ် စောင့်ရှောက်သူ ချန်းဝန်လင်က သူ့ကို နှုတ်ဆက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒါ အရှင်မင်းကြီး မဟုတ်လား။ ဂိုဏ်းချုပ်ကို တွေ့ဖို့ လာတာလား။ ခဏ စောင့်ပါ သူ အစည်းအဝေးတစ်ခု သွားတက်နေတယ်"

"တံဆိပ် စောင့်ရှောက်သူချန်းကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ချန်းဝန်လင်ကို ဦးညွှတ်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ပြန်ဖြေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်းက တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရာကို ပြန်သွားနှင့်ပါပြီ။ ဂိုဏ်းချုပ်ယင်က ကျွန်တော့်ကို လက်ဝဲအမတ်ချုပ်ထိုက်နဲ့ ကိစ္စ အချို့ ဆွေးနွေးဖို့ လာခိုင်းတာပါ"

သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဂိုဏ်းချုပ်က သတိမပေးဘဲ ထွက်ခွာသွားခြင်းကို အလွန် အသားကျနေပုံရသော ချန်းဝန်လင်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလိုလား။ ဒါဆို ကျွန်တော့်နောက် လိုက်ခဲ့ပါ"

ကျန်းပေရန်ကို တဲကြီး တစ်လုံးဆီသို့ ဦးဆောင် ခေါ်သွားပြီး ချန်းဝန်လင်က တဲ အကာကို လွှင့်တင်ကာ ဝင်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"လက်ဝဲအမတ်ချုပ် အရှင်မင်းကြီး ခင်ဗျားကို တွေ့ဖို့ ရောက်နေပါတယ်"

တစ်ခုခုကို ပြန်လည် သုံးသပ်နေဆဲ ဖြစ်သော ထိုက်ရင်းကျုံးက ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို အရှင်မင်းကြီးကိုး ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်ပါ"

"ကျွန်တော် မထိုင်တော့ပါဘူး။ ကျွန်တော် ကိစ္စ အချို့ကို ပြောဖို့လာခဲ့တာ"

"ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပါ"

ကျန်းပေရန်က ထို့နောက် အစောပိုင်းက အစည်းအဝေးတွင် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သော ကိစ္စရပ်များကို ထိုက်ရင်းကျုံးအား ပြောပြလိုက်သည်။ ထိုက်ရင်းကျုံးက နားထောင်ပြီးနောက် ပြန်ဖြေသည်။

"ဒီလိုကိုး... ငါ နားလည်ပြီ။ ငါ ဂိုဏ်းရဲ့ ပြည်တွင်းရေးရာတွေကို ကိုင်တွယ်ပြီးတာနဲ့ ရှာဖွေဖို့ လူတွေကို ချက်ချင်း စုစည်းလိုက်မယ်"

"ကောင်းပြီ ဒါဆို ကျွန်တော် နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

"ငါ့မှာ လုပ်စရာ ကိစ္စတွေ ရှိသေးတယ် ဒါကြောင့် အရှင်မင်းကြီးကို လိုက်မပို့တော့ဘူး"

ထိုက်ရင်းကျုံးက အရိုအသေပြုရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား အရမ်း ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ လက်ဝဲအမတ်ချုပ်"

ထိုက်ရင်းကျုံးကို အရိုအသေပြုပြီး ကျန်းပေရန်က တဲထဲမှ လျှောက်ထွက်လာသည်။ မထွက်ခွာမီ ကျန်းပေရန်က ချန်းဝန်လင်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဂုဏ်သရေရှိဂိုဏ်းက ဒီတစ်ခါ..."

သူ ခုနက ထိုက်ရင်းကျုံး၏ မျက်နှာအမူအရာ မကောင်းသည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့သောကြောင့် ကျန်းပေရန် မမေးဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

"ဟူး"

ချန်းဝန်လင်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် ငါတို့ လူ အများကြီး စတေးခဲ့ရတယ်"

"ကျွန်တော် ကူညီနိုင်တာ တစ်ခုခု ရှိရင် ကျေးဇူးပြုပြီး တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ မေးပါ"

ဒီအချိန် အတောအတွင်း ကျန်းပေရန်က လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်း၏ ဒီ အဆင့်မြင့် အဖွဲ့ဝင်များနှင့် အကြိမ်များစွာ ဆက်ဆံခဲ့ပြီး သူတို့ကို စိတ်တူ ကိုယ်တူ ညီအကိုများ အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။ မဟုတ်ပါက သူ ဒီကိစ္စကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ခံမည် မဟုတ်ပေ။

"ကောင်းပြီ လိုအပ်တာ တစ်ခုခု ရှိခဲ့ရင် ငါ သေချာပေါက် မေးပါ့မယ်" ချန်းဝန်လင်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဒါဆို ကျွန်တော် နှုတ်ဆက်ပါတယ်။ ဂရုစိုက်ပါ"

"ဂရုစိုက်ပါ"

All Chapters