အဝါရောင်အဆင့် အလယ်အလတ်တန်း ပညာရပ်

"ဒီနေရာပဲ"

သူတို့ အစီအရင် သခင်ကြီးကို တွေ့ရှိခဲ့သော ငါးဖမ်းရွာတွင် ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ယင်ကျန်းဟုန်က ကျန်းပေရန်ကို ချထားရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ဧရိယာကို စစ်ဆေးရန် သံလိုက်အိမ်မြှောင် တစ်ခု ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူ ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အင်း ဒီနေရာမှာ အစီအရင်တစ်ခု အသက်ဝင်ခဲ့တဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ ခြေရာတွေ တကယ် ရှိနေတယ် ပြီးတော့ ဒါတွေက တခြား နေရာတွေထက် အများကြီး ပို ထင်ရှားတယ်"

" ဒီအစီအရင် အတတ်ပညာတွေက တကယ် နက်နဲတဲ့ အသိပညာ နယ်ပယ်တစ်ခုပဲ။ ဒါက သင်ယူဖို့ အရမ်း ခက်ခဲတာ နှမြောစရာပဲ"

ဒီအဆိပ်ငွေ့ အဖြစ်အပျက်ကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ယင်ကျန်းဟုန်က အစီအရင်များ ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်နိုင်သည်ကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင် တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ အတိတ်တုန်းက သူ အများဆုံး တွေးခဲ့သည်မှာ အစီအရင်များက သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော အထောက်အကူပြု ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း တိုက်ပွဲ၏ အတက်အကျကို လွှမ်းမိုးရန် ခက်ခဲသည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။ အခု ကြည့်ရတာ သူ အရင်က တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသော အစီအရင် သခင်ကြီးများက ရိုးရှင်းစွာ အလွန် အားနည်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အလွန် အထင်ကြီးနေသော ယင်ကျန်းဟုန်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က သူ၏ သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို ယူကာ ငါးဖမ်းရွာ ပတ်လည်တွင် စက်ဝိုင်းပုံ တစ်ပတ် လျှောက်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ လှုံ့ဆော်မှု အဖြစ် သွေးစတေး ယဇ်ပူဇော်မှု လိုအပ်သော ဒီ အစီအရင်ကြီးကို ဂရုတစိုက် သုံးသပ်နေသည်။

သို့သော် ကျန်းပေရန် သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကိုင်လျက် သူ အစီအရင် သခင်ကြီး၏ မိမိဘာသာ ပါဝင် ပြီးပြည့်စုံသော အတားအဆီးထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည့် တဲငယ်လေးဆီသို့ လျှောက်သွားစဉ် သူ ရုတ်တရက် ရပ်သွားသည်။

"မင်း ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေသေးတာလဲ" ကျန်းပေရန်က သူ၏ ရှေ့မှ လူငယ် သရဲကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

ကျန်းပေရန် သူ့ကို နှုတ်ဆက်သည်ကို ကြားသောအခါ လူငယ်ကလည်း မှင်သက်သွားသည်။ အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်ပြီးမှ သူ မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား... ခင်ဗျားက ကျွန်တော့် ကျေးဇူးရှင်လား"

"ငါကိုယ်တော်ကလွဲရင် မင်းနဲ့ စကားပြောနိုင်တဲ့ တခြား ဘယ်သူ ရှိသေးလဲ"

"ဘယ်သူမှ မရှိပါဘူး ဘယ်သူမှ မရှိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားက အရင်က မျက်နှာဖုံးစွပ် ထားခဲ့တော့ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အစက မမှတ်မိလိုက်ဘူး"

စကားပြောပြီးနောက် လူငယ်က အားရပါးရ သုံးကြိမ် ဦးချလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မနေ့က ခင်ဗျား မထွက်ခွာခင် ကျေးဇူးတင်ဖို့ အခွင့်အရေး မရခဲ့ဘူး။ ဒီအစေခံက ကျွန်တော်တို့ ရွာတစ်ရွာလုံးအတွက် လက်စား ချေပေးတဲ့အတွက် ခင်ဗျားကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ လူတိုင်း ကိုယ်စား ကျွန်တော် ခင်ဗျားရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကြင်နာမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

လူငယ်၏ စစ်မှန်သော ကျေးဇူးတင်စကားများကို ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန်က သူ မပျောက်ကွယ်သေးသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူ့ကို ကျေးဇူးတင်လိုသော စွဲလမ်းမှုကြောင့် ဖြစ်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် လူငယ် ဦးချ ပြီးစီးသွားပြီး အချိန်အတော်ကြာသည့်တိုင် သူ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိသေးပေ။

"မင်းမှာ တခြား မပြည့်သေးတဲ့ ဆန္ဒတွေ ရှိသေးလား" ကျန်းပေရန်က နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ငါးဖမ်းရွာမှ လူငယ်က အစီအရင် သခင်ကြီး၏ မိမိဘာသာ ပါဝင် ပြီးပြည့်စုံသော အတားအဆီးကို ရှာဖွေရာတွင် ကြီးမားသော အကူအညီ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဒါကြောင့် အကယ်၍ သူ့တွင် မပြည့်သေးသော ဆန္ဒများ ရှိခဲ့ပါက ကျန်းပေရန်က ၎င်းတို့ကို အမှန်တကယ် ဖြစ်လာစေရန် ကူညီပေးဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု သေချာပေါက် ရှာဖွေလိမ့်မည်။

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော့်မှာ တခြား ဆန္ဒတွေ မရှိတော့ပါဘူး" လူငယ်က ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်း ဘာလို့ သာမန် လောကမှာ ဆက်ပြီး တွယ်ကပ်နေသေးတာလဲ"

ကျန်းပေရန်က တမလွန်လောက ရှိမရှိ မသိသော်လည်း သာမန်လူများ၏ နားလည်မှုအရ သေဆုံးပြီးနောက် တမလွန်လောကသို့ သွားရမည် ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော် ရွာက လူတွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ မဝံ့ရဲဘူး ပြီးတော့ ကျွန်တော့် ဇနီးကို ပိုလို့တောင် ရင်မဆိုင်ရဲဘူး"

"ဘာလို့လဲ။ မင်း သူတို့အတွက် လက်စား ချေပြီးပြီ မဟုတ်ဘူးလား"

"ကျွန်တော်က အဲ့ဒီ ဘေးအန္တရာယ်ကို ရွာထဲ ပြန်ခေါ်လာခဲ့တဲ့ သူပဲ။ လူတိုင်းကို အသတ်ခံရအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့သူက ကျွန်တော်လို့ ပြောနိုင်တယ် ဒါကြောင့်..."

"ဒါပေမယ့် မင်း အဲ့ဒီတုန်းက အရာရာက ဒီလို ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မသိခဲ့ဘူးလေ"

"ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခုထိ ခွင့်မလွှတ်နိုင်သေးဘူး... အကယ်၍ ကျွန်တော်သာ အဲ့ဒီတုန်းက သူ့ကို မကယ်တင်ခဲ့မိရင် ရွာသူကြီး ပန်ချွေး ရွှမ်နန် တာ့ဖာ... ပြီးတော့ ကျွန်တော့် ဇနီး သေဆုံးခဲ့ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်... ရှိုက် ရှိုက် ရှိုက်"

နားထောင်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ နားလည်သည်မှာ ဒီလို နှလုံးသားထဲက အလုံးအကြိတ်မျိုးက ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ဖြေရှင်းမှသာ ရနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ တခြားသူများထံမှ ဘယ်လောက် နှစ်သိမ့်မှု ပမာဏကမှ အလုပ် ဖြစ်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒါဆို မင်း ဒီမှာ ထာဝရ နေဖို့ စီစဉ်ထားတာလား" ကျန်းပေရန်က မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်..."

လူငယ်က ကျန်းပေရန်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဒီနေရာကို ခင်ဗျားအတွက် စောင့်ကြပ်ပေးရင် ဘယ်လိုလဲ ကျေးဇူးရှင်။ အကယ်၍ အဲ့ဒီ ဘီလူးတွေ ထပ် လာခဲ့ရင် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားမယ်"

ကျန်းပေရန်က ဒီ တိုင်းတပါးသားတွေ နောက်တစ်ခါ တူညီတဲ့ နေရာကို ရွေးချယ်လိမ့်မည်ဟု မထင်သော်လည်း သူ့ကို လုပ်စရာ တစ်ခုခု ပေးထားခြင်းက မဆိုးဟု တွေးလိုက်သည်။ သူ ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။ ငါ မင်းကို ငါ့နေရာဆီ နောက်မှ ခေါ်သွားမယ် ဒါမှ မင်း ငါ့ကို ဘယ်မှာ ရှာရမလဲ ဆိုတာ သိမှာ။ ဒါက မင်းအတွက် အနာဂတ်မှာ ပို အဆင်ပြေလိမ့်မယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျေးဇူးရှင်" လူငယ်က ဦးညွှတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"စကားမစပ် ငါ မင်းရဲ့ နာမည်ကို ခုထိ မသိသေးဘူး"

"ကျွန်တော့် နာမည်က ချန်ရှန်းပါ ဒါပေမယ့် ရွာက လူတိုင်းက ကျွန်တော့်ကို တာ့ဟူလို့ ခေါ်ကြတယ်"

"တာ့ဟူ ဟုတ်လား။ ကောင်းပြီ ငါ မှတ်ထားလိုက်မယ်"

တာ့ဟူနှင့် ကိစ္စများ ဖြေရှင်းပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ငါးဖမ်းရွာ တစ်ခုလုံးကို နောက်တစ်ကြိမ် စစ်ဆေး ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ ယင်ကျန်းဟုန်၏ ဘေးသို့ ပြန်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ သူ့ရဲ့ အစီအရင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို လေ့လာဖို့ အချိန် နည်းနည်း လိုအပ်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဒါကို တွက်ဆ ပြီးတာနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ယင်ကို ရလဒ်တွေ တင်ပြပါ့မယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်က အဲ့ဒီအခါ ဒီ တွေ့ရှိချက်တွေကို တခြား အစီအရင် သခင်တွေဆီ ဖြန့်ဝေပေးနိုင်ပါတယ်"

ဒီလို ကြားပြီးနောက် ယင်ကျန်းဟုန်က ကျန်းပေရန်ကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို အနိမ့်ဆုံး အခြေအနေကို ပြော မင်းရဲ့ အစီအရင်တွေမှာ ကျွမ်းကျင်မှုက တကယ် ဘယ်လောက် မြင့်လဲ"

"ဂိုဏ်းချုပ်ယင်က ကျွန်တော့်ကို 'နေမင်းကြီး ငရဲ ကျောက်တုံး' တချို့ ရအောင် ကူညီနိုင်မယ် ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်ကို တိုင်းတာနိုင်လောက်တယ်"

"နေမင်းကြီး ငရဲ ကျောက်တုံး။မင်းက လိုချင်တက်လိုက်တာ ငါ ဒါတွေကို ရနိုင်ခဲ့ရင်တောင် ဘာလို့ ငါက မင်းကို ပေးရမှာလဲ"

"ဒီလိုဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ အစီအရင် အတတ်ပညာက ဘယ်အဆင့် ရောက်နေပြီလဲ ဆိုတာကို ကျွန်တော် တကယ် မသိပါဘူး"

"ဆက်ပြီး ငါ့ကို လျှို့ဝှက်ထားလိုက် ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ရှန့်တိုင်းပြည် တစ်ခုလုံးမှာ မင်းထက် ပို ကျွမ်းကျင်တဲ့ အစီအရင် သခင်ကြီး တစ်ယောက်မှ မရှိလောက်ဘူး မဟုတ်လား"

"ကမ္ဘာကြီးက ကျယ်ပြောပြီး အံ့ဩစရာတွေနဲ့ ပြည့်နေပါတယ်။ ကျွန်တော် ဒီလို အာမခံချက်မျိုး မပေးဝံ့ပါဘူး"

"ငါ ဒါကို မင်း နှိမ့်ချတယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်မယ်"

ဒီလို ပြောပြီးနောက် ယင်ကျန်းဟုန်က အကြောင်းအရာ ပြောင်းလိုက်သည်။

"မနေ့က အဆိပ်ငွေ့ထဲက အဲ့ဒီ မျက်နှာဖုံးစွပ် ကျွမ်းကျင်သူက မင်းနဲ့ ဘာလဲ"

အဲ့ဒါ ငါပဲ

စိတ်ထဲမှ မချေပဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်ရင်း ကျန်းပေရန်က ပြန်ဖြေသည်။

"ကျွန်တော် ယုံကြည်တာက... ဂိုဏ်းချုပ်ယင် မသိတာက ပို ကောင်းပါလိမ့်မယ်"

တကယ်တော့ ယင်ကျန်းဟုန်က ကျန်းပေရန် ရုတ်တရက် သူ၏ ကတ်များကို စားပွဲပေါ် ဖွင့်ချလိုက်သည့် တုန်လှုပ်မှုမှ အပြည့်အဝ ပြန်လည် မသက်သာလာသေးပေ။ အမည်မသိ အင်အားကြီး တစ်ခုမှ ဒီ အထူး တပည့်အပေါ် သူ လုပ်နိုင်သမျှမှာ ဆက်လက် စုံစမ်းရန်သာ ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ယခု အချိန်အထိ ကျန်းပေရန် လုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက ရှန့်တိုင်းပြည်အတွက် အကျိုး ရှိသည်။ ကျန်းပေရန်သာ မရှိခဲ့ပါက ရှန့်တိုင်းပြည်က အကြိမ်များစွာ ကမောက်ကမ ဖြစ်မှုထဲ ကျရောက်သွားလောက်ပြီဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။

ဒါကြောင့် ယင်ကျန်းဟုန်က သူ၏ ရှေ့မှ လူငယ်နှင့် လမ်းခွဲရန် ဆန္ဒ မရှိပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် သူ လုပ်ချင်သည်မှာ သူ့ကို တတ်နိုင်သလောက် နားလည်အောင် ကြိုးစားပြီး နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အနိုင်ရသော အခြေအနေတစ်ခုကို ရရှိရန် နည်းလမ်း ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။ ယခု ကျန်းပေရန်၏ အဖြေကို ကြားသောအခါ ယင်ကျန်းဟုန်က အကယ်၍ သူ ဆက်လက် မေးမြန်းပါက သူက စည်း ကျော်သွားလိမ့်မည်ဟု သိလိုက်သည်။

ဒါကြောင့် သူ ၎င်းကို ရယ်မော ပစ်လိုက်ပြီး ထပ်မံ မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ နောက် ဘယ်သွားမလဲ"

"ပတ်ပတ်လည်မှာ ဆက် ရှာဖွေကြရအောင်"

"ကောင်းပြီ"

စကားပြောပြီးနောက် ယင်ကျန်းဟုန်က ကျန်းပေရန်၏ ပခုံးကို ဆွဲကိုင်ပြီး လေထဲသို့ ပျံတက်သွားသည်။

ထိုစဉ် စခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ တစ်နေ့လုံး အိပ်ရာထဲ လဲလျောင်းနေခဲ့ရသော ယွီမန်ဝင်းကို နောက်ဆုံးတွင် ထပြီး လမ်းလျှောက်ခွင့် ပြုလိုက်သည်။ သူမ တဲကြီးထဲမှ ခြေလှမ်း ထွက်လိုက်ပြီး လေကောင်းလေသန့် တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်သည်။

သူမ ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အပြင်ဘက်တွင် အချိန်အတော်ကြာ စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း၏ ခန်းမသခင်များ အားလုံးက ဝိုင်းအုံလာကြသည်။

"စောင့်ရှောက်သူယွီ ခင်ဗျားရဲ့ မျက်နှာသွင်ပြင်က အများကြီး ပို ကောင်းလာတယ်။ ကျွန်တော် မနေ့က ခင်ဗျားအတွက် စိုးရိမ်လွန်းလို့ သေတော့မလိုပဲ"

"စောင့်ရှောက်သူယွီ ကျွန်တော် ခင်ဗျားအတွက် 'အနက်ရောင် နှင်းရည် ဟင်းချို' နည်းနည်း ကျိုထားတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အခုမှ ပြန် ကောင်းလာခါစ သောက်လိုက်ရင် အဆိပ်ဖြေဖို့အတွက် အရမ်း အထောက်အကူ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်"

"စောင့်ရှောက်သူယွီ ကျွန်တော့်ဆီမှာ ကျောက်စိမ်း ဆွဲသီး တစ်ခု ရှိတယ်။ ဒါက အဆိပ်ငွေ့ အဆိပ်ကို စုပ်ယူရာမှာ အံ့ဖွယ် အာနိသင် ရှိတယ်။ ဒါကို နေ့တိုင်း ဝတ်ဆင်ထားပါ ရက်အနည်းငယ် အတွင်းမှာ ခင်ဗျား အသစ်အတိုင်း ပြန် ဖြစ်သွားမယ်လို့ ကျွန်တော် အာမခံတယ်"

...

သူမ၏ ပတ်ပတ်လည်မှ စိုးရိမ်သော စကားလုံးများကို နားထောင်ရင်း ယွီမန်ဝင်းက အမျိုးမျိုးသော လက်ဆောင်များကို ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်လိုက်ပြီး ကျန်းဟယ်ချင်းထံသို့ ကျော့ရှင်းစွာ လျှောက်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။

"ခန်းမသခင်ကျန်း ဒီတစ်ခေါက် ရှင့်ရဲ့ 'နှလုံးသား ကာကွယ် ဆေးလုံး' အတွက် အရမ်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မဟုတ်ရင် ကျွန်မ ဒီနေ့အထိ ရောက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဒီလို ကြားတော့ ကျန်းဟယ်ချင်းက ယွီမန်ဝင်း၏ အကြည့်ကို ရှောင်ရှားလိုက်ပြီး အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရကာ ပြောလိုက်သည်။

"စောင့်ရှောက်သူယွီ ခင်ဗျား အရမ်း ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ။ ဒါက ကျွန်တော် လုပ်သင့် လုပ်ထိုက်တဲ့ အရာပါ"

ယွီမန်ဝင်းက ကျန်းဟယ်ချင်းကို အထူးတလည် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောဆိုရန် ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ အခြား ခန်းမသခင်များက စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ခြေဆောင့်ကြသည်။ အလှလေးကို လက်ဆောင် ပေးရန် သူတို့တွင် ဝိညာဉ် ဆေးပင်များ မရှိသည်ကို မုန်းတီးနေကြသည်။ ကျန်းဟယ်ချင်းဘက်သို့ အရိုအသေပြုရင်း ယွီမန်ဝင်းက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီ အသက်ကယ် ကျေးဇူးကို မန်ဝင်း နှလုံးသားထဲမှာ စွဲထွင်းထားပြီး အနာဂတ်မှာ သေချာပေါက် ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်"

"စောင့်ရှောက်သူယွီက အရမ်း ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ။ ဂိုဏ်းတူ အဖွဲ့ဝင်တွေ အချင်းချင်း ကူညီကြတာက သဘာဝကျပါတယ်"

သူ အဲ့ဒီလို ပြောလိုက်သော်လည်း ကျန်းဟယ်ချင်း၏ နှလုံးသားက ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပျံတက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဘဝ၏ အထွတ်အထိပ် ဆိုတာ ဘာလဲ။ ဒါက ဘဝ၏ အထွတ်အထိပ်ပဲ။ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်မှ ရှုံးနိမ့်သူများ၏ မနာလိုမှုဖြင့် တွန့်လိမ်နေသော မျက်နှာများကို ကြည့်ရင်း ကျန်းဟယ်ချင်းက သူ၏ ခေါင်းကို နောက်သို့ လှန်ကာ သုံးကြိမ် ရယ်မောပစ်လိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။ ဟုတ်ပါတယ် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သူ ပြန်သွားပြီး ပေရန်အတွက် အကျိုးအမြတ်များ ပိုမို ရယူပေးရမည်ကို သူ မမေ့ပေ။

သူတို့ စကားပြောနေစဉ် လက်ဝဲအမတ်ချုပ် ကူယိက ရုတ်တရက် လျှောက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်က အမိန့် ပေးလိုက်ပြီ။ လူတိုင်း အစည်းအဝေးအတွက် သူ့ရဲ့ တဲဆီကို သွားရမယ်"

လူတိုင်း ချက်ချင်း အရိုအသေပြုပြီး အမိန့်ကို လက်ခံကာ ကူယိ၏ နောက်မှ လုယင်လုံ၏ တဲကြီးဆီသို့ လိုက်ပါသွားကြသည်။ လူအုပ်ထဲတွင် ယွီမန်ဝင်းကို မြင်သောအခါ လုယင်လုံက စကားပြောလိုက်သည်။

"စောင့်ရှောက်သူယွီ မင်းက အပြင်းအထန် နာမကျန်းမှုကနေ အခုမှ ပြန် နာလန်ထူလာတာ။ မင်း သွားပြီး သေသေချာချာ အနားယူသင့်တယ်"

ယွီမန်ဝင်းက ချက်ချင်း အရိုအသေပြုကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ စိုးရိမ်ပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျူပိုင်ရှန်းက ကျွန်မ လုံးဝ ပြန် ကောင်းသွားပြီလို့ ပြောပြီးပါပြီ။ ကျွန်မ နည်းနည်း လှုပ်ရှားလိုက်တာက ပို ကောင်းပါတယ်"

"ဒါ ကောင်းတာပေါ့။ မင်း ဒီလောက် လျင်မြန်စွာ ပြန် ကောင်းလာတာကို တွေ့ရတာ ငါလည်း အရမ်း ဝမ်းသာတယ်။ ငါတို့ မင်းကိုပါ ဆုံးရှုံးလိုက်ရရင် ငါတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုက တကယ် အရမ်း ကြီးမားသွားလိမ့်မယ်"

လူတိုင်း ထိုင်ခုံ ယူပြီးသည်နှင့် လုယင်လုံက မတ်တပ်ထရပ်ပြီး စတင်လိုက်သည်။

"ငါ ယုံကြည်တယ် လူတိုင်း ဒီ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က သတင်းကို ကြားပြီးလောက်ပြီ။ တောင်ထွတ်နဲ့ လန် ပြည်နယ် နှစ်ခုလုံးက အဆိပ်ငွေ့ ပေါ်ပေါက်ခဲ့တဲ့ နေရာတွေကို စုံစမ်း စစ်ဆေးဖို့ ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြား စေလွှတ်ခဲ့ပြီးပြီ။ ထုံးတမ်းစဉ်လာအရ ငါလည်း အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းသင့်တယ် ဒါပေမယ့် လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းက လက်ဝဲအမတ်ချုပ်ထိုက်က ငါတို့ရဲ့ ဒဏ်ရာရသူ အများအပြားကို ထောက်ထားပြီး ငါတို့ကို တစ်ရက် အနားယူခွင့် ပေးခဲ့တယ်။ အခု ဒဏ်ရာရသူတွေ အများစု အခြေတကျ ဖြစ်သွားပြီ ဆိုတော့ ငါတို့ ဂိုဏ်းလည်း ထွက်ခွာဖို့ အချိန် တန်ပြီ"

"ငါတို့ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံပါ့မယ်" လူတိုင်း ချက်ချင်း လက်သီးဆုပ်မိုး အရိုအသေပြုရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ချီယိ ငါ မင်းကို ဧကရာဇ်ကို ဆင့်ခေါ်ခိုင်းထားတယ်။ သူ ရောက်ပြီလား"

လုယင်လုံက ကျူချီယိကို ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

ကျူချီယိက ချက်ချင်း လက်သီးဆုပ်မိုး အရိုအသေပြုပြီး အစီရင်ခံသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကို လျှောက်တင်ရရင် ဧကရာဇ်က စခန်းမှာ မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော် ကြားတာတော့ သူက အဲ့ဒီ မိစ္ဆာ အရှင်သခင် ယင်ကျန်းဟုန်နဲ့ ဒီမနက် အစောကြီးကတည်းက ထွက်သွားပုံရပါတယ်"

"ယင်ကျန်းဟုန် ထပ်ပြီးတော့လား။ အဲ့ဒီ ကောင်လေးက ဘာလို့ မကြာသေးခင်က သူနဲ့ ဒီလောက် နီးကပ်နေရတာလဲ။ ထားလိုက်တော့။ သူ ဒီမှာ မရှိမှတော့ ငါတို့ ကိုယ့် ကိစ္စကိုယ် အရင် ပြောကြတာပေါ့"

အောက်မှ အလယ်အလတ်တန်းမှ အဆင့်မြင့် အဖွဲ့ဝင်များက သူတို့ ဂိုဏ်းထဲမှ ဒီ "တပည့်ဧကရာဇ်" ကြောင့် အဆင်မပြေ ဖြစ်နေပြီး ရယ်မောနေစဉ် ယွီမန်ဝင်း၏ မျက်နှာအမူအရာ လုံးဝ ပြောင်းသွားသည်။

သူ ဒီမှာ ရှိနေတာပဲ။

တစ်ခဏမျှ မနေ့ညက သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်မှ အေးစက်သော အထိအတွေ့က ယွီမန်ဝင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထိုအရာနှင့်အတူ... သူမကို မယုံနိုင်လောက်အောင် စိတ်အေးချမ်းစေခဲ့သော ခံစားချက်တစ်ခု…… ထို့နောက် သူမ ခုနက ကျန်းဟယ်ချင်းကို ကျေးဇူးတင်စဉ်က သူ၏ ရှောင်တိမ်းသော အကြည့်ကို ပြန် သတိရလိုက်သည်။ ဒါကို သူ၏ နီလာနှလုံးသား ခန်းမ၏ ခန်းမသခင် ဆိုသော နောက်ခံနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင်...

မှန်တယ်... သူက ပေရန်ဆီကနေ ဒီ 'နှလုံးသား ကာကွယ် ဆေးလုံး' ကို တောင်းခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။

တစ်ခဏ အတွင်းမှာပင် ယွီမန်ဝင်းက မနေ့ညက သူမကို လာ ကုသပေးခဲ့သော လူမှာ ကျန်းပေရန် ဖြစ်ကြောင်း သေချာသွားသည်။ သက်သေ အထောက်အထား မရှိသော်လည်း ယွီမန်ဝင်း ယုံကြည်သည်မှာ အကယ်၍ ဒီစခန်းထဲတွင် ကျူပိုင်ရှန်းကိုပင် လုံးဝ အံ့အားသင့်စေပြီး လုံးဝ သဲလွန်စမရှိ ဖြစ်သွားစေနိုင်သော တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိခဲ့ပါက ၎င်းမှာ ကျန်းပေရန် ဖြစ်ရမည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ သိသော လူအားလုံးထဲတွင် ကျန်းပေရန်က သူမ လုံးဝ ထွင်းဖောက် မမြင်နိုင်သော တစ်ဦးတည်းသော လူ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ ဘာပဲလုပ်လုပ် ယွီမန်ဝင်းက အနည်းငယ်မျှပင် အံ့ဩမိမည် မဟုတ်ပေ။

အစည်းအဝေး၏ ကျန်ရှိသော အချိန်များတွင် ယွီမန်ဝင်း စကား တစ်ခွန်းမျှ မကြားမိတော့ပေ။ သူမ ကျန်းပေရန် ဒီမှာ ဘာလို့ ရှိနေလဲ ဆိုတာနှင့် သူ ဘာလို့ သူမကို လာ ကုသပေးခဲ့လဲ ဆိုတာကို အဆက်မပြတ် တွေးတောနေသည်။

သူက ငါ့အတွက် အထူးတလည် ဒီကို လာခဲ့တာ... အတွေ့ခံရမယ့် အန္တရာယ်ကို စွန့်စားပြီးတော့လေ အဲလိုဖြစ်နိုင်မလား

တစ်ခဏမျှ ယွီမန်ဝင်း၏ နှလုံးသားက အနည်းငယ် ပို မြန်မြန် ခုန်လာသည်။ ကျန်းပေရန် သူမကို ကုသပေးနေသော ပုံရိပ် အမျိုးမျိုးက သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာလိုက် ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေပြီး သူမ ပို တွေးလေ ပုံရိပ်များက ပိုဝေဝါးလေ ဖြစ်သည်။

ငါ ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ။

"ဟူး..."

ယွီမန်ဝင်းက အသက်ရှည်ကြီး တစ်ချက် ရှူထုတ်လိုက်သည်။ သူမ သူ့ကို နောက်မှ တွေ့သည့်အခါ သူမ သူ့ကို သေသေချာချာ မေးရမည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

အချိန်က ညဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ကူးပြောင်းသွားသည်။ တစ်နေ့လုံး ယင်ကျန်းဟုန်၏ ပျံသန်း သယ်ဆောင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသော ကျန်းပေရန်က စခန်း ဝင်ပေါက်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ သူ အခု အဆိပ်ငွေ့၏ သဘာဝနှင့် ၎င်းကို အားဖြည့်ပေးထားသော အစီအရင်အကြောင်း ပိုမို နက်ရှိုင်းသော နားလည်မှုကို ရရှိသွားပြီ။ နောက်တစ်ဆင့်မှာ တန်ပြန် ကာကွယ်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ထုတ်ဖော်ရန် ဖြစ်သည်။

"စောင့်"

ကျန်းပေရန် စခန်းထဲသို့ လျှောက်ဝင်မည် အပြုတွင် ယင်ကျန်းဟုန်က ရုတ်တရက် ခေါ်လိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယင် တခြား ညွှန်ကြားစရာ ရှိသေးလို့လား" ကျန်းပေရန်က နောက်ပြန် လှည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"ဒါ မင်းအတွက်ပဲ"

ယင်ကျန်းဟုန် စကားဆုံးသည်နှင့် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကျန်းပေရန်ဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။ ကျန်းပေရန် ၎င်းက ဘာလဲ ဆိုတာကို မမြင်မီမှာပင် သူ ယင်ကျန်းဟုန် ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဒါက အဝါရောင်အဆင့် အလယ်အလတ်တန်း ပညာရပ် 'မြောက်အရပ် ကြယ်ခုနစ်လုံး ဝိညာဉ် အတတ်ပညာ' ပဲ။ ဒီတစ်ခေါက် မင်းသာ မရှိခဲ့ရင် ရှန့်တိုင်းပြည်က ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ခံစားရလိမ့်မယ်။ ဒါကို ကျေးဇူးတင် လက်ဆောင်လို့ သတ်မှတ်လိုက်"

"အဝါရောင်အဆင့် ပညာရပ်"

ကျန်းပေရန်က ယင်ကျန်းဟုန်လို အဘိုးကြီး ကပ်စေးနဲက သူ့ကို တိုင်းပြည် အတွက် အဝါရောင်အဆင့် ပညာရပ်တစ်ခု ပေးလိမ့်မည်ဟု တကယ် မယုံကြည်ပေ။ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ တွက်ဆမိသည်မှာ ဒါက သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးကို ပိုမို နက်ရှိုင်းစေရန် ဆင်ခြေတစ်ခု သက်သက် ဖြစ်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယင် သိသင့်တာက ကျွန်တော် ဒီလောက် အဆင့်မြင့်တဲ့ ပညာရပ်ကို မကျင့်ကြံနိုင်ပါဘူး။ ဘာလို့ ဒီလို ရတနာမျိုးကို ဖြုန်းတီးရမှာလဲ"

"ဘယ်သူ သိနိုင်မှာလဲ" ဒီလို ကြားပြီးနောက် ယင်ကျန်းဟုန်က ကျန်းပေရန်၏ ပခုံးကို နှစ်ချက် ပုတ်လိုက်ပြီး စခန်းထဲသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ဝင်သွားသည်။

ဒီ အဘိုးကြီးယင်... သူ ငါ့ကို ထပ်ပြီး စမ်းသပ်နေတာလား။

ယင်ကျန်းဟုန်၏ စကားများ နောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်က ရှင်းလင်းသည်။ သူက သူ အမှန်တကယ် ကျင့်ကြံနိုင်ခြင်း မရှိ ဆိုသည်ကို ခုထိ မယုံကြည်သေးပေ။

အဲ့ဒီ အဘိုးကြီး သူ ပြန်ရောက်ရင် အိပ်မပျော်တဲ့ ညတစ်ည ဖြစ်တော့မယ် ထင်တယ်။

ယင်ကျန်းဟုန် အိပ်ရာထဲ လူးလွန့်နေမည့် အတွေးက ကျန်းပေရန်ကို အနည်းငယ် ရယ်စရာ ကောင်းသလို ဖြစ်စေသည်။

ဒါပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ ငါ နောက်ဆုံးတော့ အကိုကြီးအတွက် လက်ဆောင် တစ်ခု ရပြီ။ ဒါက သူနဲ့ လိုက်ဖက်ပါ့မလား ဆိုတာပဲ မသိတာ။ ဒီလို တွေးရင်း ကျန်းပေရန်က 'မြောက်အရပ် ကြယ်ခုနစ်လုံး ဝိညာဉ် အတတ်ပညာ' ကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲ ထိုးထည့်လိုက်ပြီး စခန်းထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်ဝင်လာခဲ့သည်။

သို့သော် သူ သူ၏ကိုယ်ပိုင် တဲဆီသို့ လျှောက်လှမ်း မစတင်မီမှာပင် အကြည့် အများအပြား သူ၏ အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ပြီးတော့ ဒီအကြည့်တွေက ဘယ်သူတွေ ပိုင်ဆိုင်လဲ ဆိုတာကို သူ လျင်မြန်စွာ ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

ဟူး ငါ ဂိုဏ်းချုပ်ကို သွား နှုတ်ဆက်ပြီးတော့ ချော်ထွက်သွားလိုက်ရုံပဲ။ ဒီ ကျိန်စာသင့် နေရာက ဒုက္ခတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။

တဲတစ်လုံး၏ နောက်ကွယ်တွင် တစ်နေ့လုံး ဒီမှာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော ဟုန်ယာရွှမ်းက နောက်ဆုံးတွင် ဧကရာဇ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မနေ့က သူမ သူ့နောက် လိုက်နေစဉ် သူမ၏ ဆရာသခင်က သူမကို ခေါ်ထုတ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမ ဘယ်လောက်ပဲ ရှာဖွေခဲ့ပါစေ ဧကရာဇ်ကို ထပ်မံ မတွေ့ရှိနိုင်ခဲ့ပေ။ ဒါကြောင့် သူမ ယခု အချိန်အထိ တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ သူမ လိုက်မည် အပြုတွင် လည်ပင်း နက်ရှိုင်းသော ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အလွန် လှပသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးက သူ့နောက်သို့ အရင် လိုက်သွားသည်ကို သူမ ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရသည်။

တော်တော် လှပတဲ့ အစ်မကြီးပဲ...

"ကျန်းပေရန်"

ယွီမန်ဝင်းက ကျန်းပေရန်၏ နောက်သို့ ရောက်လာပြီးနောက် ခေါ်လိုက်သည်။ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချရင်း ကျန်းပေရန်က လှည့်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"ဒါ စောင့်ရှောက်သူယွီကိုး ကျွန်တော်နဲ့ ပြောစရာ ကိစ္စ ရှိလို့လား"

"နင်..."

သူမ ကျန်းပေရန်ကို မြင်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ယွီမန်ဝင်းက သူမ ယခုလေးတင် တည်ဆောက်ခဲ့သော စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် စိတ်အား ထက်သန်မှု အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူမ သူမကိုယ်သူမ အနည်းငယ် မမေးနိုင် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"ကျွန်တော်က ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"မနေ့... ထားလိုက်ပါတော့ ငါတို့ ပြန်ရောက်မှ နင့်ကို မေးတော့မယ်"

ယွီမန်ဝင်းက ဒီလို ပြောပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားသည်။

အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ရဲ့ ဆဋ္ဌမ အာရုံက တိကျတယ်လို့ ငါ ပြောရမလား... ဒါမှမဟုတ် ငါက ခန့်မှန်းရ အရမ်း လွယ်နေတာလား။

ယွီမန်ဝင်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်က သူမ မနေ့ညက သူမကို ကုသပေးခဲ့သူမှာ သူ ဖြစ်ကြောင်း အများဆုံး ခန့်မှန်းမိသွားပြီဟု သိလိုက်သည်။ သို့သော် သူမ ဘယ်လို တွက်ဆမိသွားသည်ကို သူ မသိပေ။

ရှေ့သို့ ဆက်သွားရာ ကျိချင်းလင်၏ အသံက သူ၏ နားထဲ ရုတ်တရက် ပဲ့တင် ထွက်လာသည်။

"အရှင်မင်းကြီး ပင်ပန်းသွားပြီ။ ဒီနေ့ အကျိုးအမြတ် တစ်ခုခု ရခဲ့လား"

ကျိချင်းလင်ကို အရိုအသေပြုရန် လှည့်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က ပြန်ဖြေသည်။

"အကျိုးအမြတ် သေးသေးလေးတွေပါ။ ကျွန်တော် အခုပဲ ပြန်သွားပြီး သူတို့ကို စီစဉ် ခွဲခြားမလို့"

"ငါ့ တဲကို လာပြီး ငါနဲ့ အရင် တစ်ခွက် နှစ်ခွက် သောက်ရင် ဘယ်လိုလဲ"

"အဆိပ်ငွေ့ ကိစ္စက မပြီးပြတ်သေးဘူး သောက်တာက..."

"အဓိပ္ပာယ် မရှိတာတွေ တော်လိုက်တော့ ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့"

ဧကရာဇ်က ဂိုဏ်းချုပ်ကျိ၏ တဲထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားခံရသည်ကို ကြည့်ရင်း နောက်ကွယ်မှ ပုန်းအောင်း လေ့လာနေသော ဟုန်ယာရွှမ်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

ဒီဧကရာဇ် တကယ် အလုပ်များတာပဲ။