တပည့် လက်ခံခြင်း

မုယောင်ထံမှ ပြီးခဲ့သော သုံးလအတွင်း ရှန့်တိုင်းပြည်၏ အခြေအနေကို သိရှိပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး အစီအစဉ်သည် သူ ထင်ထားသည်ထက်ပင် ပိုမို ချောမွေ့စွာ ရှေ့ဆက်နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

လုလင်ပြည်နယ်သည် သူ စိတ်ကူးထားသည့် ပုံစံအတိုင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲလာနေသည်။

မုယောင်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင် ယန်ချုံးပြည်နယ်က ကိစ္စတွေက လုလင်ပြည်နယ်လောက် ချောမွေ့မနေပေမယ့် ပြည်သူတွေရဲ့ ဘဝကလည်း အများကြီး တိုးတက်လာပါတယ် အရှင်မင်းကြီး ဒီမူဝါဒသစ်ကို ရှန့်တိုင်းပြည် တစ်ခုလုံး အတိုင်းအတာနဲ့ စတင်သင့်ပြီလို့ ထင်ပါသလား"

ကျန်းပေရန်က ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

"လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

မုယောင်က အလွန် ရှုပ်ထွေးသွားကာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့ မဖြစ်ရတာလဲ ယန်ချုံးနဲ့ လုလင်ပြည်နယ် နှစ်ခုလုံးရဲ့ အခြေအနေတွေက တခြားပြည်နယ်နဲ့ ခရိုင်တွေအားလုံးက မနာလို ဖြစ်နေရပါတယ် တခြားပြည်နယ်က လူတချို့ဆို အခက်အခဲတွေကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရင်ဆိုင်ပြီး လုလင်ပြည်နယ်ထဲ ခိုးဝင်လာကြတာတောင် ရှိတယ် ဒါက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ မူဝါဒတွေ အကြီးအကျယ် အောင်မြင်တယ်ဆိုတာ သက်သေပြနေတာပဲ"

မုယောင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း စာအုပ်တွေ ဒီလောက် ဖတ်ပြီးတော့ နိုင်ငံတော် ကိစ္စတွေ ဒီလောက်ကြာကြာ ကိုင်တွယ်ပြီးမှ ဘာတွေ သင်ယူခဲ့လဲ ဆိုတာ ငါတကယ် မသိတော့ဘူး"

မုယောင်က ပြန်ပြောရန် ကြံလိုက်သော်လည်း ဧကရာဇ်နှင့် အငြင်းအခုံ လုပ်တိုင်း တစ်ခါမှ မနိုင်ခဲ့သည်ကို သတိရသွားကာ ခေါင်းငုံ့ထားလိုက်ပြီး သူမ ဘာမှားသွားသည်ကို နားထောင်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။

"လုလင်ပြည်နယ်က မူဝါဒအသစ်တွေကို ချောချောမွေ့မွေ့ အကောင်အထည် ဖော်နိုင်ခဲ့တာက ငါတို့က အရင်းအမြစ်တွေကို အဲ့ဒီမှာ စုစည်းဖို့ ဦးစားပေးခဲ့လို့ပဲ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် တစ်နိုင်ငံလုံးရဲ့ အင်အားကို သူ့ကို ဖွံ့ဖြိုးအောင် ကူညီဖို့ သုံးနေတာပဲ ဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် အဲ့ဒီ ငွေတွေ စပါးတွေအားလုံး ဘယ်က လာတယ်လို့ မင်း ထင်လဲ"

"ယန်ချုံးပြည်နယ်ကတော့ လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်း တည်ရှိရာ တောင်ထွတ်ပြည်နယ်ရဲ့ အထင်ကရ ပြည်နယ် ဖြစ်တဲ့အလျောက် အလွန် ကောင်းမွန်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးသားပဲ ဒါကြောင့် မူဝါဒအသစ်တွေ အကောင်အထည် ဖော်ရာမှာ ခုခံမှု သိပ်မများခဲ့ဘူး တခြား ပြည်နယ်တွေ အတွက်ကတော့... ဒုက္ခသည် အများအပြား ရုတ်တရက် ဝင်လာခဲ့ရင် သူတို့ကို အစားအစာ ထောက်ပံ့ဖို့ သက်သက်ကတောင် ပြဿနာကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ် မင်း အခု နားလည်ပြီလား"

မုယောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်မ နားလည်ပါပြီ ဒါဆို... တခြား ပြည်နယ်တွေ အတွက်ကော ဘယ်လို လုပ်သင့်လဲ"

"အချိန်တန်တဲ့အခါ မင်း သိလာပါလိမ့်မယ်"

ကျန်းပေရန်၏ အသံ တိတ်သွားသည်နှင့် တံခါးမှ ရုတ်တရက် ခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဝင်ခဲ့"

ကျန်းပေရန်က ပြောလိုက်သည်။ 'ကျွီ' ကနဲ အသံနှင့်အတူ သစ်သားတံခါး ပွင့်သွားသည်။ ခုံချင်ချင်က သူမ၏ တင်ပါးကို ကိုင်ရင်း ဝင်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို တင်ပြပါတယ် ရိုက်တာ ပြီးသွားပါပြီ"

"အင်း တခြားကိစ္စ ရှိသေးလား"

ခုံချင်ချင်က "တခြားကိစ္စ မရှိပါဘူး" ဟု ပြောမည့်ဆဲဆဲ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပုံရပြီး အော်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို တင်ပြစရာ ကိစ္စတစ်ခု ရှိပါသေးတယ် ဟုန်ယာရွှမ်း ဆိုတဲ့ လူတစ်ယောက်က ပြီးခဲ့တဲ့ သုံးလလုံး အရှင်မင်းကြီးကို တွေ့ခွင့် တောင်းနေပါတယ် သူမက လန်ပြည်နယ်က လေးမျက်နှာဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ တပည့်လို့ ဆိုပါတယ်"

ဟုန်ယာရွှမ်း၏ နာမည်ကို ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"သူမက ဘာအတွက် လာတယ်လို့ ပြောလဲ"

"သူမက ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်စား အရှင်မင်းကြီးကို ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင် လာပေးတာလို့ ပြောပါတယ် ကျွန်မက သူမကို ပစ္စည်း ထားခဲ့ဖို့နဲ့ အရှင်မင်းကြီးကို တင်ပြပေးမယ်လို့ အကြိမ်ကြိမ် ပြောခဲ့ပေမယ့် သူမက လက်မခံဘဲ အရှင်မင်းကြီးဆီကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပို့ပေးရမှ ကျေနပ်မယ်လို့ အတင်း ပြောနေပါတယ်"

*'ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်...'

ဒီစကားကို ကြားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က တိတ်တဆိတ် ခေါင်း နှစ်ချက် ညိတ်လိုက်သည်။ ဟုန်ယာရွှမ်း ဘာအတွက် လာတယ်ဆိုတာ သူ အတော်လေး နားလည်သွားပြီ။

"သူမ နောက်ဆုံး ဘယ်တုန်းက လာခဲ့လဲ"

"အင်း..."

ခုံချင်ချင်က သူမ၏ လက်ချောင်းများကို ရေတွက်လိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးရက်လောက်က ဖြစ်သင့်ပါတယ် သူမက နောက် ဆယ်ရက်နေရင် ထပ်လာဦးမယ်လို့လည်း ပြောသွားပါတယ်"

"ငါ သိပြီ မင်း သွားလို့ရပြီ"

"ဟုတ်"

ထိုသို့ပြောပြီး ခုံချင်ချင်က နန်းတွင်း စာကြည့်ခန်းမှ ထွက်ခွာသွားသည်။ နန်းတွင်း စာကြည့်ခန်း တံခါး ပြန်ပိတ်သွားသည်နှင့် မုယောင်က ဧကရာဇ်ကို မျက်လုံးထောင့်ကနေ အဆက်မပြတ် ခိုးကြည့်နေသည်။

"မင်း ပြောစရာ ရှိရင် ပြောလိုက်"

နန်းတွင်းစာလွှာ တစ်စောင်ကို လှန်လှောကြည့်နေသော ကျန်းပေရန်က ပြောလိုက်သည်။

ဒီစကားကို ကြားပြီးနောက် မုယောင်က ခဏ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် မေးလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး အဲ့ဒီ ဟုန်ယာရွှမ်းကို သိလား"

"ငါတို့ အရင်က တစ်ခါ တွေ့ဖူးတယ်"

"ဒါပဲလား ဘာကြောင့်မှန်း မသိဘူး ကျွန်မ ခံစားရတာက..."

မုယောင် စကားတစ်ဝက် ရောက်နေစဉ် ကျန်းပေရန်က သူမကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဆက်မေးလို့ မရမှန်း သိလိုက်သောကြောင့် မုယောင်က စိတ်ထဲတွင်သာ ညည်းညူလိုက်နိုင်သည်။

'အခု ဘယ် မိန်းကလေးငယ်က ကံဆိုးမိုးမှောင် ကျတော့မလဲ မသိဘူး...'

ညဘက်တွင် ကျန်းပေရန်သည် နန်းတော် အပြင်ဘက်တွင် ရပ်ကာ ကြယ်ကြွယ်သော ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ရင်း သူ၏ သူ့အလိုလို ပါဝင်နေသော အကာအရံကို အထိရောက်ဆုံး ဘယ်လို ထိန်းသိမ်းရမလဲ ဆိုတာကို တွေးတောနေသည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို အရိုအသေပြုပါတယ်"

သူ တွေးတောနေစဉ် ပုံရိပ်တစ်ခုက သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး လက်သီးဆုပ်မိုး အရိုအသေပြုလိုက်သည်။ ထိုသူကတော့ မနက်ဖြန် သူနှင့်အတူ အနက်ရောင် ဧကရာဇ်ကို တွေ့ဆုံရမည့် လီဖူချန်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းပေရန်က လီဖူချန်ကို အကဲဖြတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ကြည့်ရတာ ပိုပြီး အရည်အချင်း ရှိလာပုံပဲ"

လီဖူချန်က လျန်တိုင်းပြည်သို့ မသွားခင်က စာပေပညာရှင် တစ်ယောက်နှင့် အနည်းငယ် တူညီသည်ဆိုလျှင် ဒီတစ်ခေါက် ပြန်လာပြီးနောက် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က အရှိန်အဝါသည် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ထက်မြက်နေသည်။ အကိုကြီးဝမ်၏ ချီးကျူးစကားကို ကြားသောအခါ လီဖူချန်က သူ၏ မျက်နှာတစ်ဝက်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော ပဝါကို ဆွဲချလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။

"လျန်တိုင်းပြည်က တကယ်ကို ရှုပ်ထွေးလွန်းပါတယ် ကျွန်တော်တို့က မကြာခဏဆိုသလို ဘာမှန်းမသိဘဲ စစ်ပွဲတွေထဲ ဆွဲသွင်းခံရပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့ရတဲ့ အကြိမ်အရေအတွက်က ရှန့်တိုင်းပြည်ထက် အများကြီး ပိုများပါတယ်"

လီဖူချန်၏ ညာဘက် ပါးပြင်ပေါ်တွင် မကျက်သေးသော ဓားဒဏ်ရာ တစ်ခုကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်က သစ်သားသေတ္တာ တစ်လုံးကို ထုတ်ပြီး သူ့ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါကို ဒဏ်ရာပေါ် လိမ်းလိုက် မနက်ဖြန်ဆို ပျောက်သွားလိမ့်မယ်"

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ စိုးရိမ်ပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒါပေမဲ့..."

လီဖူချန်က ဒဏ်ရာကို တို့ထိလိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်

။ "ဒါကို ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ပါ ဒါက ကျွန်တော့်ကို ဒီသင်ခန်းစာကို အမြဲတမ်း သတိရနေအောင် နှိုးဆော်ပေးပါလိမ့်မယ်"

ဒီစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန်က ဆက်မမေးတော့ပေ။ သူက သစ်သားသေတ္တာကို တိတ်တဆိတ် ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"အခြေအနေတွေ ချောမွေ့ခဲ့ရဲ့လား"

"ချောမွေ့တယ်... မျှော်လင့်မထားလောက်အောင် ချောမွေ့တယ်လို့တောင် ပြောလို့ရပါတယ်"

"အိုး ဘယ်လိုမျိုးလဲ"

"ကျွန်တော် မူလက လျန်တိုင်းပြည်ထဲကို စိမ့်ဝင်ဖို့ အားစိုက်ရမယ်လို့ ထင်ထားတာ ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ဘာ အတားအဆီးမှ မကြုံဘဲ ခရိုင်မြို့တစ်မြို့မှာ အလွန် လွယ်ကူစွာ အခြေချနိုင်ခဲ့တယ်"

"နောက်ပိုင်း ကျွန်တော်က ကျွန်တော်တို့ ရှိနေတဲ့ ပြည်နယ်နဲ့ ခရိုင်ကို အရင် စုံစမ်းပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့ဆက်ဖို့ စီစဉ်ထားတာ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုထဲ ဆွဲသွင်းခံရပြီး အဲ့ဒီကနေတစ်ဆင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရှိတဲ့ ခံတပ် သခင်တစ်ယောက်နဲ့ သိကျွမ်းခွင့် ရခဲ့တယ် အဲ့ဒီ သခင်က ကျွန်တော်တို့ ဘယ်က လာသလဲ ဆိုတာ မမေးဘူး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စိတ်နေသဘောထားတွေ ကိုက်ညီတာကြောင့်ပဲ သူက ကျွန်တော်တို့အတွက် တည်းခိုဖို့ စီစဉ်ပေးခဲ့ပြီး ခြေကုပ်တစ်ခု အမြန် ရနိုင်အောင် လုပ်ပေးခဲ့တယ်"

'ဒါက ဇာတ်လိုက်ရဲ့ အလင်းတန်းလား...'

ကျန်းပေရန်က လီဖူချန်ကို လျန်တိုင်းပြည်သို့ စေလွှတ်လိုက်ခြင်းက အလွန်အမင်း ခက်ခဲတဲ့ ပြဿနာတွေဆီ ဦးတည်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ တွေးထားခဲ့ပေမယ့် ဒီလောက် လွယ်ကူလိမ့်မယ်လို့တော့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိဘူး။ တစ်စုံတစ်ယောက်က လမ်းခင်းပေးထားပြီး သူ လမ်းလျှောက်လာတာကို စောင့်နေသလိုမျိုးပဲ။

'ဒါက လွန်လွန်းတယ်'

"ပြီးတော့ရော"

ကျန်းပေရန်က မေးလိုက်သည်။

"နောက်ပိုင်း ကျွန်တော်က အဲ့ဒီ ကြက်သွေးရောင်မီး ခံတပ်ကို အခြေစိုက်စခန်းအဖြစ် သုံးပြီး ကျွန်တော်တို့ ညီအကိုတွေကို အခြေခံ စုံစမ်းမှုတွေ လုပ်ဖို့ ပြည်နယ်နဲ့ ခရိုင် အသီးသီးကို ဖြန့်ကျက်ဖို့ စီစဉ်ခဲ့တယ် ဒီအချိန်အတွင်းမှာ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေ အများကြီး ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ လူတစ်ယောက်မှ မဆုံးရှုံးခဲ့ပါဘူး ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ဒေသခံ သူရဲကောင်း အများအပြားနဲ့တောင် သိကျွမ်းခွင့် ရခဲ့ပါတယ်"

"ဒါဆို မင်း လျန်တိုင်းပြည်မှာ အောင်မြင်စွာ အခြေချနိုင်ခဲ့ပြီပေါ့"

"အောင်မြင်စွာလို့တော့ မပြောဝံ့ပါဘူး ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ အဆက်အသွယ် တချို့တော့ ထူထောင်နိုင်ခဲ့ပါပြီ"

သုံးလအတွင်းမှာ လုံးဝ မရင်းနှီးတဲ့ နိုင်ငံတစ်ခုမှာ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကို ဦးဆောင်ပြီး ခိုင်မာတဲ့ ခြေကုပ်တစ်ခု ရအောင် လုပ်နိုင်တယ်...'

'ငါထင်တာ ဒါက ဇာတ်လိုက်ဆိုတာမျိုး ဖြစ်မယ် ထင်တယ်'

စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩတကြီး သက်ပြင်းချရင်း ကျန်းပေရန်က တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သိပ်ကို ထူးချွန်တယ် ငါ မင်းကို အထင်မမှားခဲ့ပါဘူး"

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ချီးကျူးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျွန်တော် ဆက်လက် ကြိုးစားသွားမှာပါ"

"အင်း မင်းရဲ့ လျန်တိုင်းပြည်က ကိစ္စတွေ ဒီလောက် ချောမွေ့နေမှတော့ မနက်ဖြန် ကိစ္စအကြောင်း ပြောကြရအောင်"

ဒီစကားကို ကြားသောအခါ လီဖူချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ယနေ့အထိ သူက အဲ့ဒီအနက်ရောင် ဧကရာဇ်က ဘာလိုချင်နေမှန်း စဉ်းစားလို့ မရသေးပေ။ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတယ် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတယ် ကြားထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ သဘောတူညီချက်တစ်ခု လုပ်ခဲ့တယ်။ ဒါက သူ့ကို လုံးဝ မြူထဲမှာ လမ်းပျောက်စေတယ်။

"မင်း ထင်တာ အဲ့ဒီ အနက်ရောင် ဧကရာဇ်က သဘောတူညီချက်ကို ဘယ်သူ့အတွက် လုပ်ခဲ့တာလဲ"

ကျန်းပေရန်က ရုတ်တရက် မေးခွန်းတစ်ခု ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

"သူက သဘာဝအတိုင်း အရှင်မင်းကြီး အတွက် လာခဲ့တာပါ"

လီဖူချန်က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဖြေလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီ အနက်ရောင် ဧကရာဇ်က မင်း အတွက် လာခဲ့တာ သေချာတယ်"

"ကျွန်တော်"

လီဖူချန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ လီဖူချန်၏ စိတ်ထဲတွင် သူနှင့် ဧကရာဇ်ကြားက ကွာခြားချက်သည် တိမ်နှင့် ရွှံ့နွံတို့ကြားက ကွာခြားချက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ဆိုရိုးစကား ရှိသည့်အတိုင်း ပိုးစုန်းကြူးတစ်ကောင်၏ အလင်းရောင်က လမင်းကြီးနှင့် ဘယ်လို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မှာလဲ။ အနက်ရောင် ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို နှိုးဆွနိုင်သူသည် ဧကရာဇ်ကဲ့သို့ လူထဲက နဂါးတစ်ကောင်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။ ဘယ်တော့မှ သူ့အလှည့် ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။

"ဟုတ်တယ် ဖြစ်နိုင်ခြေ အများကြီးက ဂိုဏ်းချုပ်ယန်က မင်းရဲ့ သင်္ကေတ လေးခု ကိုယ်ခန္ဓာကို သဘောကျသွားလို့ပဲ ငါတို့ ယုံကြည်တာက သူက မင်းကို သူ့တပည့်အဖြစ် လက်ခံချင်ပုံရတယ်"

"အနက်ရောင် ဧကရာဇ်က... ကျွန်တော့်ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံချင်တယ်"

လီဖူချန်၏ မျက်လုံးများ ကျယ်လာပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ အနက်ရောင် ဧကရာဇ်တစ်ပါးသည် ဒီတိုက်ကြီး၏ အထွတ်အထိပ် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားတစ်ရပ် ဖြစ်ပြီး အလယ်ပိုင်း ဒေသများအတွက် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရန် အရည်အချင်းများ ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း သိထားရမည်။

သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီသည် ခြေတစ်ချက် ဆောင့်လိုက်ရုံဖြင့် တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုကဲ့သို့ ကြီးမြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအတွက် တပည့် လက်ခံခြင်း၏ လိုအပ်ချက်များသည် ထုံးစံအတိုင်း အလွန် မြင့်မားလှသည်။ တစ်သောင်းမှာ တစ်ယောက်သော ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦးပင် သူတို့ မျက်စိထဲ ဝင်ချင်မှ ဝင်လိမ့်မည်။ လီဖူချန်ကတော့ သူ့ကိုယ်သူ ထိုကဲ့သို့သော အရည်အချင်းများ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဟု လုံးဝ မခံစားရပေ။

လီဖူချန်၏ ရှုပ်ထွေးမှုကို သတိပြုမိပုံရသော ကျန်းပေရန်က ဆက်ပြောသည်။

"အသိပညာ ပေးဝေတဲ့ သခင်တစ်ယောက်က ကျင့်ကြံခြင်းကိုပဲ သင်ပေးတာ မဟုတ်ဘူး အဲ့ဒီ အနက်ရောင် ဧကရာဇ်က မင်းရဲ့ သင်္ကေတ လေးခု ကိုယ်ခန္ဓာကို သဘောကျသွားမှတော့ သူက မင်းကို အစီအရင် ပညာရပ်ကို သင်ကြားပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ သေချာတယ်"

"အစီအရင်တွေ..."

လီဖူချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်မယ် ဆိုရင်... ကျွန်တော်က အရှင်မင်းကြီး သင်ပေးတာကို ပို သဘောကျမိတယ်"

ကျန်းပေရန်က ဒီစကားကို ကြားပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ငါတို့ အရင်က ပြောခဲ့ဖူးတယ် ငါတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက တန်းတူရည်တူ တစ်ခုပဲ ငါ မင်းကို ဘာမှ သင်ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူး ဒါ့အပြင် အဲ့ဒီ အနက်ရောင် ဧကရာဇ်ရဲ့ အစီအရင် ချမှတ်နိုင်စွမ်းက ငါတို့ထက် အများကြီး သာလွန်သင့်တယ် သူက မင်းကို တပည့်အဖြစ် တကယ် လက်ခံချင်တယ် ဆိုရင် မင်း ဒီအခွင့်အရေးကို တန်ဖိုးထားရမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

လီဖူချန်က လက်သီးဆုပ်မိုး အရိုအသေပြုလိုက်သည်။ သူတို့ စကားပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ဝမ်ရှို့ကွေးကို လီဖူချန်အတွက် တည်းခိုရန် စီစဉ်ခိုင်းပြီး နန်းဆောင်သို့ ပြန်ကာ အနားယူလိုက်သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် မှောက်အိပ်နေသော အမြီးခြောက်ချောင်းနှင့် မြေခွေးသည် ရုတ်တရက် နားရွက်များ ထောင်လာပြီး ချက်ချင်း ခုန်ထကာ အစီအရင် နံရံ အစွန်းသို့ ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးသွားပြီး အဝေးသို့ မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေသည်။

ကျန်းပေရန် ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အမြီးခြောက်ချောင်းနှင့် မြေခွေးသည် သူ၏ အမြီးခြောက်ချောင်းကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ယမ်းခါလိုက်သည်။

သို့သော် ကျန်းပေရန်၏ နောက်တွင် လီဖူချန် လိုက်ပါလာသည်ကို သတိပြုမိသောအခါ သူ၏ အမွေးများ ရုတ်တရက် ထောင်သွားသည်။

"အဝူး အဝူး အဝူး"

အမြီးခြောက်ချောင်းနှင့် မြေခွေးက သားရဲဘာသာစကားဖြင့် "ထွက်သွား" ဟု အကြိမ်ကြိမ် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေသည်ကို ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန်က တိတ်ဆိတ်စေသော အမူအရာ လုပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

" မင်း သူ့ကို တွေ့ရလို့ ပျော်သင့်တယ်"

ဒီစကားကို ကြားသောအခါ အမြီးခြောက်ချောင်းနှင့် မြေခွေး၏ အမြီးခြောက်ချောင်းသည် ချက်ချင်း တွဲကျသွားသည်။ သူက သနားစဖွယ် ပြောလိုက်သည်။

"သခင်... အဲ့ဒီ အဘိုးကြီး လာနေတာလား"

"အင်း သဘောတူညီချက်ရဲ့ နေ့က ရောက်လာပြီ ရလဒ် ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် မင်း ဒီထဲမှာ ပိတ်မိနေစရာ မလိုတော့ဘူး"

"ဝါး"

ဒီစကားကို ကြားပြီးနောက် အမြီးခြောက်ချောင်းနှင့် မြေခွေးသည် "ဝါး" ကနဲ အော်ငိုကာ မြေပြင်ပေါ် လူးလိမ့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မသွားချင်ဘူး မသွားချင်ဘူး ငါ ထာဝရ ပိတ်မိနေတာကိုပဲ ပို သဘောကျတယ် သခင် အဲ့ဒီ အဘိုးကြီးကို မလာခိုင်းပါနဲ့နော် ငါ ဒီမှာ သခင့်ရဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ် ထာဝရ နေသွားဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ် ငါတောင်းပန်ပါတယ်"

အမြီးခြောက်ချောင်းနှင့် မြေခွေး၏ အသံ တိတ်သွားသည်နှင့် ပုံရိပ်တစ်ခုက ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး မြေခွေးငယ်၏ ရှေ့တွင် ရပ်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်း ဘယ်သူ့ကို မလာစေချင်ဘူးလို့ ပြောလိုက်တာလဲ"

ဒီမေးခွန်းက အမြီးခြောက်ချောင်းနှင့် မြေခွေး၏ ဝိညာဉ် ခုနစ်ခုထဲမှ ခြောက်ခုကို လန့်ထွက်သွားစေသည်။ သူက ခြေလက်များ ဆန့်တန်းကာ ပက်လက်လန် ကျသွားပြီး "အာဝူး" "အာဝူး" "အာဝူး" ဟု ဝမ်းနည်းဖွယ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယန်ကို အရိုအသေပြုပါတယ်"

ကျန်းပေရန်က ယန်ကွမ်းချင်းကို လက်သီးဆုပ်မိုး အရိုအသေပြုလိုက်သည်။ ဒီစကားကို ကြားသောအခါ လီဖူချန်လည်း အလျင်အမြန် လိုက်လုပ်လိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယန်ကို အရိုအသေပြုပါတယ်"

နှစ်ယောက်လုံးကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ယန်ကွမ်းချင်းက ပြောလိုက်သည်။

"အင်း မင်း ဒီမြေခွေးလေးကို ကောင်းကောင်း မွေးထားတာပဲ သူက အသက်ရှင်သန်မှုနဲ့ ခွန်အားတွေ ပြည့်နေတုန်းပဲ"

ယန်ကွမ်းချင်း၏ ချီးကျူးစကားကို ရင်ဆိုင်ရင်း ကျန်းပေရန်က ခဏတာ ဘယ်လို ပြန်တုံ့ပြန်ရမှန်း မသိ ဖြစ်သွားသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက စမ်းသပ်မှုတစ်ခုလို့ လုံးဝ မသတ်မှတ်နိုင်ဘူး နေ့တိုင်း အစာကျွေးရုံ သက်သက်ပဲ။ ဘယ်သူမဆို သူ့ကို ကောင်းကောင်း မွေးမြူနိုင်မှာပဲ။

ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က လက်သီးဆုပ်မိုး အရိုအသေပြုပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် တာဝန် မပျက်ကွက်ခဲ့တာ ကံကောင်းပါတယ်"

ယန်ကွမ်းချင်းက ဒီစကားကို ကြားပြီး ရယ်မောလိုက်ကာ နောက်လှည့်ပြီး အဝေးသို့ ငေးကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း ဧကရာဇ်လေးက တကယ် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ ဒီအဘိုးကြီး လာတဲ့ လမ်းမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လာတာ ပြည်နယ်တစ်ခုထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အရာတွေ တော်တော်များများ တွေ့ခဲ့တယ် မြစ်ထဲက မြို့ရိုးနဲ့ တူတဲ့ အဆောက်အအုံက ဘာလဲ"

"ဂိုဏ်းချုပ်ယန်ကို ဖြေရရင် အဲ့ဒီ အဆောက်အအုံကို ရေတမံလို့ ခေါ်ပါတယ် ဒါက ရေလမ်းကြောင်းထဲက ရေစီးဆင်းမှုကို ပိတ်ဆို့ပြီး ရေမျက်နှာပြင်ကို မြှင့်တင်ဖို့ သုံးတာပါ ဒါက ရေလွှမ်းမိုးမှုကို ကာကွယ်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ ရေရဲ့ ဖိအားကို စုစည်းပြီး ရေလှောင်ကန်တစ်ခု ဖန်တီးကာ လယ်သမားတွေကို လယ်ကွင်းတွေ ရေသွင်းဖို့ ကူညီပေးပါတယ်"

"ရေလွှမ်းမိုးမှု ကာကွယ်တယ် လယ်ကွင်းတွေ ရေသွင်းတယ်... တကယ်ကို ပါးနပ်တဲ့ အတွေးပဲ မင်းမှာ ကျင့်ကြံမှု မရှိတာ နှမြောစရာပဲ ဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ဒီအဘိုးကြီးက ရှန့်တိုင်းပြည်ကလည်း ဧကရာဇ် အာဏာရဲ့ အရေးပါပုံကို နားလည်တယ်လို့ ထင်မိတော့မှာပဲ ဒီအဘိုးကြီးကို မေးရင်တော့..."

သူ စကားပြောနေရင်း ယန်ကွမ်းချင်းက သူ့လက်ထဲက ခေါင်းလောင်းကို ရုတ်တရက် ခါလိုက်သည်။

"ဒင်လင်"

ကနဲ အသံနှင့်အတူ လီဖူချန်က သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက မြောက်အရပ်ကို အလွန် ကြောက်လန့်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား... ကောင်းတယ် သင်္ကေတ လေးခု ကိုယ်ခန္ဓာက ဘယ်လောက် ခမ်းနားလိုက်လဲ တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ"

လီဖူချန်၏ တုံ့ပြန်မှုကို သတိပြုမိသောအခါ ယန်ကွမ်းချင်းက ရုတ်တရက် အော်ရယ်လိုက်ပြီး အဖွားလင်း၏ ဟောကိန်းထုတ်နိုင်စွမ်းသည် တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း အံ့ဩနေသည်။

ယန်ကွမ်းချင်း အသားကုန် ရယ်မောနေစဉ် လီဖူချန်က သူ၏ ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံး စုပ်ယူခံလိုက်ရသလို အလွန် ကြောက်လန့်နေသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

ဘေးနားက ကျန်းပေရန်ကတော့ တိတ်တဆိတ် လေ့လာကြည့်ရှုနေသည်။ ဒီ အဘိုးကြီး တစ်ယောက်နဲ့ လူငယ် တစ်ယောက်၊ တစ်ယောက်က ရယ်လို့ ရူးတော့မလို ဖြစ်နေပြီး တစ်ယောက်က ကြောက်လို့ ရူးတော့မလို ဖြစ်နေတာက သူ့ကို ရှားပါးတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု ပေးနေတယ်။

'နားမလည်နိုင်ခြင်း'

ယန်ကွမ်းချင်း ဘာကို ရယ်နေမှန်း သူ မသိသလို လီဖူချန် ဘာကို ကြောက်နေမှန်းလည်း သူ မသိဘူး။ အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်လေ့ ရှိတဲ့ ကျန်းပေရန်အတွက် ဒီခံစားချက်က တကယ်ကို နည်းနည်း မရင်းနှီးဘူး ဖြစ်နေတယ်။

နောက်ဆုံးတွင် အားရအောင် ရယ်မောပြီးနောက် ယန်ကွမ်းချင်းက သူ့လက်ထဲက ခေါင်းလောင်းကို နောက်တစ်ခါ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

နောက်ထပ် "ဒင်လင်" အသံနှင့်အတူ လီဖူချန်က မြေပြင်ပေါ် "ဖတ်" ကနဲ ထိုင်ချလိုက်ပြီး ရေနွေးငွေ့ချွေးထုတ်ခန်းထဲမှ ထွက်လာသလို ချွေးများ ရွှဲနစ်နေသည်။

ကျန်းပေရန်က လီဖူချန်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ကွမ်းချင်းက ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ဒီအဘိုးကြီးက သူ့ကို စမ်းသပ်ကြည့်နေတာပါ"

ကျန်းပေရန် မမေးရသေးခင် သူက သူ့ဘာသာသူ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒီအဘိုးကြီးက မိုင်တစ်ရာ အကွာမှာ လန်ယာ အစီအရင်တစ်ခု ချမှတ်ပြီး လျှို့ဝှက် နည်းစနစ်နဲ့ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တယ် ခုနက ဒီအဘိုးကြီးက ခေါင်းလောင်းကို သုံးပြီး ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ နည်းစနစ်ကို ဖျက်သိမ်းလိုက်တာနဲ့ ဒီကောင်လေးက အသက်မဝင်သေးတဲ့ လန်ယာ အစီအရင်ကို ချက်ချင်း အာရုံခံမိသွားတယ် ဒီလို အရည်အချင်းမျိုးက... သူက အစီအရင် လမ်းစဉ်အတွက် မွေးဖွားလာသလိုပဲ"

'လန်ယာ အစီအရင်...'

ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ ရှေးဟောင်း အစီအရင်ကြီး တစ်ခုပဲ။ ဒီအစီအရင်ကြီးရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေက ဘာတွေလဲ ဆိုတာကို ကျန်းပေရန် ကိုယ်တိုင်တောင် အပြည့်အဝ နားမလည်ဘူး။

'ဒီလို အစီအရင်ကြီးကို... ဒီအတိုင်း ချမှတ်လိုက်တာပဲ'

'အနက်ရောင် ဧကရာဇ်တစ်ပါးက တကယ် ကြောက်ဖို့ကောင်းတာပဲ'

"ဒါဆို ဖူချန်က အဲ့ဒီ လန်ယာ အစီအရင်ရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတာကို အာရုံခံမိလို့ ဒီလောက် ကြောက်လန့်သွားတာလား"

"ဟုတ်တယ် ကြီးကျယ်တဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် အစီအရင် ဆယ်ခုထဲက တစ်ခုအနေနဲ့ သူလို အနက်ရောင်သခင်ကြီး တစ်ယောက်က လန်ယာ အစီအရင်ကို ဘယ်လိုလုပ် ထိတွေ့နိုင်မှာလဲ အာရုံခံမိရုံနဲ့တင် သူ့ကို ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားစေဖို့ လုံလောက်တယ်"

'ခင်ဗျား စမ်းသပ်တဲ့ နည်းလမ်းက နည်းနည်း ရက်စက်လွန်းတယ် အဘိုးကြီး...'

ရှင်းပြပြီးနောက် ယန်ကွမ်းချင်းက တုန်လှုပ်နေတုန်း ဖြစ်တဲ့ လီဖူချန်ဆီ လျှောက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းနာမည် လီဖူချန် ဟုတ်တယ်မလား"

လီဖူချန်၏ အသက်ရှူသံက နည်းနည်း မမှန်သေးပေမယ့် သူက အားတင်း မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

"မင်း ဒီအဘိုးကြီးနောက် လိုက်ပြီး အစီအရင် လမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံဖို့ ဆန္ဒ ရှိလား"

သူ မနေ့က အကိုကြီးဝမ် ပြောခဲ့တဲ့ စကားကို သတိရမိတယ် "သူက မင်းကို တပည့်အဖြစ် တကယ် လက်ခံချင်တယ် ဆိုရင် မင်း ဒီအခွင့်အရေးကို တန်ဖိုးထားရမယ်"

ဒါ့အပြင် လီဖူချန်က သူ အကိုကြီးဝမ်ကို တကယ် ကူညီချင်တယ် ဆိုရင် အခု နေနေတဲ့ အတိုင်း သူက အားနည်းလွန်းသေးတယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။

ဒါကြောင့် "ဖတ်" ကနဲ အသံနှင့်အတူ သူက မြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ဦးညွှတ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဆရာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အရိုအသေပြုမှုကို လက်ခံပေးပါ"