အမှတ်တရများ

"အာ ဟား ငါ မသေမျိုးဝိညာဉ် ကျောက်တုံး ခုနစ်တုံးလုံး စုဆောင်းပြီးပြီ အခု ငါ နတ်သမီး ခုနစ်ဖော်ကို ဆင့်ခေါပြီး ဆုတစ်ခု တောင်းလို့ရပြီ"

ရှီဖုန်းလန်သည် အရင်းအမြစ် ကတ်ပြား ခုနစ်ကတ်ကို စားပွဲပေါ်သို့ ရိုက်ချရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်လိုက်သည်။

ကတ်ပြားများပေါ်တွင် ပုံဖော်ထားသော မသေမျိုး ဝိညာဉ် ကျောက်တုံးများသည် ချက်ချင်း အသက်ဝင်လာပြီး မျက်စိကျိန်းလောက်သော အလင်းရောင်တစ်ခုအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်ကာ ထူးခြားသော ရုပ်သွင်များရှိသည့် နတ်သမီး ခုနစ်ဖော်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး မင်းရဲ့ ဆုကို ပြောပါ"

နတ်သမီး ခုနစ်ဖော်က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ ရှေ့တွင် ရွေးချယ်စရာ သုံးခု ပေါ်လာသည်:

[ဆုတောင်း တစ်: ရွှေဒင်္ဂါး တစ်ထောင် ရရှိရန်]

[ဆုတောင်း နှစ်: သင်၏ အဆင့်ကို ငါးဆင့် တိုးမြှင့်ရန်]

[ဆုတောင်း သုံး: မည်သည့် ပစ္စည်း နှစ်ခုကိုမဆို အဆင့်မြှင့်တင်ရန်]

ကျန်းပေရန်၏ 'ကျင့်ကြံခြင်း တုပ ဂိမ်း' ရှိ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဆုလာဘ်များထဲမှ တစ်ခုအနေဖြင့် နတ်သမီး ခုနစ်ဖော်၏ ဆုတောင်းပေးခြင်းသည် ရွေးချယ်စရာများ အရ ကန့်သတ်ချက်များ ရှိသော်လည်း ဘယ်တစ်ခုကိုပဲ ရွေးချယ်သည် ဖြစ်စေ ဆုလာဘ်သည် အလွန် ရက်ရောသည်။ တခြား ကစားသမားများကို အဝေးကြီး နောက်ကောက်ချန်ထားခဲ့ရန် လုံလောက်သည်။

ဘဏ္ဍာရေး အကျပ်အတည်းထဲသို့ အခုလေးတင် ကျရောက်သွားသော ရှီဖုန်းလန်သည် တုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိဘဲ အော်လိုက်သည်၊

"ငါ ရွှေဒင်္ဂါး တစ်ထောင် လိုချင်တယ်"

"ကောင်းပြီလေ မင်းရဲ့ ဆုတောင်း ပြည့်ဝပါစေ"

နတ်သမီး ခုနစ်ဖော်က သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တူရိယာများကို တီးခတ်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ကျန်းပေရန် ကမ်းပေးလိုက်သော ရွှေစက္ကူ ဆယ်ရွက်ကို ယူလိုက်ရင်း ရှီဖုန်းလန်သည် ၎င်းတို့ကို ပျော်ရွှင်စွာ ဝှေ့ယမ်းမနေဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ငါ ချမ်းသာပြီ ငါ ချမ်းသာပြီ"

ရွှေဒင်္ဂါး တစ်ထောင်၏ ကြီးမားသော အားသာချက်ဖြင့် ရှီဖုန်းလန်သည် လေလံပွဲများတွင် ကျန်းပေရန်ကို အကြိမ်ကြိမ် အနိုင်ယူ လေလံဆွဲခဲ့ပြီး သူ လိုအပ်သော ပစ္စည်းများနှင့် ကိရိယာများကို လုယူသွားသည်။

"ဟားဟား ပေရန်လေး ဒေါသထွက်နေလား ဒေါသထွက်နေလား ငါ့မှာ ရွှေဒင်္ဂါး ငါးရာတောင် ကျန်သေးတယ်"

ကျန်းပေရန် လိုချင်သော နောက်ထပ် ပစ္စည်းတစ်ခု 'တောက်ပသော မြူခိုး မြင့်မြတ်သော ကျောက်တုံး' တစ်တုံးကို ထပ်မံ လုယူပြီးနောက် ရှီဖုန်းလန်သည် တိုင်းတာမရနိုင်အောင် ပျော်ရွှင်နေသည်။

ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အားသာချက်နဲ့ ရှီဖုန်းလန်သည် သူမ၏ ဦးဆောင်မှုကို ဆက်တိုက် တိုးမြှင့်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းပေရန်နှင့် တည့်တည့်တိုး တွေ့ဆုံသောအခါ သူမက သူ့ကို ပြတ်သားသော တိုက်ကွက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် အနိုင်ယူလိုက်သည်။

ဤအတောအတွင်း တာ့ဟူလေးသည် သူမ၏ 'ပန်း နတ်သမီး' ကို လက်ထဲတွင် ပွေ့ဖက်ထားပြီး လုံးဝ စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံ ပေါ်သည်။

"ပေရန်လေး ဝန်ခံလိုက်ပါ ငါ့ရဲ့ နည်းဗျူဟာက အံ့ဩစရာ ကောင်းတယ် မဟုတ်လား"

ရှီဖုန်းလန်က သူမ၏ 'သံကြိုး နတ်သမီး' ကို ကစားရင်း ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အင်း အရမ်း အထင်ကြီးစရာပဲ"

ကျန်းပေရန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟီးဟီး ငါ နောက်ထပ် တစ်ခုတောင် စဉ်းစားထားသေးတယ် လာ လာ ထပ် လောင်းကြေးထပ်ရအောင်"

ရှီဖုန်းလန်က သူမ၏ ကတ်ပြားများကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စီစဉ်နေစဉ် ကျန်းပေရန်က သူ၏ 'ကျန်းဇီယာ' ကတ်ပြားကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ကာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့အတွက် ကစားက တော်လောက်ပြီ ကျွန်တော် ခရီးဝေး တစ်ခု သွားစရာ ရှိတယ် ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ခန်းမသခင်နဲ့ ထပ် ကစားပေးမယ်"

"အာ"

ရှီဖုန်းလန်၏ မျက်နှာလေးသည် ချက်ချင်း ညှိုးကျသွားသည်။

"ဘာလို့ မင်းက ထပ် အပြင်သွားပြန်တာလဲ ဒီတစ်ခါ ဘယ်လောက် ကြာမှာလဲ"

"မသေချာဘူး"

"အရမ်း အရမ်း ကြာမှာလား"

"သိပ် မကြာလောက်ပါဘူး တစ်လထက် ပို ကြာမယ် ဆိုရင် စာရေးလိုက်မယ်"

"ကောင်းပြီ ဒါ သဘောတူညီချက်ပဲနော် မင်းသာ စာရေးဖို့ မေ့သွားရင် မင်း ပြန်လာတဲ့အခါ ငါ... ငါ မင်းကို ခုနစ်ရက် မဟုတ်ဘူး သုံးရက် လျစ်လျူရှုပစ်မယ်"

"ကောင်းပြီ ကျွန်တော် ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ တခြားသူတွေကိုလည်း အသိပေးရဦးမယ် ဒါကြောင့် သွားတော့မယ်"

ကျန်းပေရန်က တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ ခြေလှမ်း နှစ်လှမ်း လျှောက်ပြီးနောက် သူက ရှီဖုန်းလန် တိတ်တဆိတ် သူ့နောက် လိုက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ ရှေ့တွင် ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု ပေါ်လာသည်:

[ရွေးချယ်စရာ တစ်: လှည့်ကြည့်ပြီး ရှီဖုန်းလန်ကို ကြည့်ပါ ပြီးမြောက်ခြင်း ဆု: ပိုးသား မျက်နှာဖုံး လျှို့ဝှက် အတတ်ပညာ (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အလယ်အလတ်)]

[ရွေးချယ်စရာ နှစ်: သတိမထားမိဟန်ဆောင်ပြီး ဆက်လျှောက်ပါ ပြီးမြောက်ခြင်း ဆု: +၁ ကျပန်း အခြေခံ အရည်အချင်း အမှတ်]

[ဟင်]

ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် နားမလည် ဖြစ်သွားသည်။

[လှည့်ကြည့်တာက မြေကမ္ဘာအဆင့် အလယ်အလတ် ဆုလာဘ်နဲ့ ထိုက်တန်တယ်ဟုတ်လား သူ ဘာလုပ်နေတာလဲ]

စဉ်းစားမရနိုင်သဖြင့် ကျန်းပေရန်သည် ရွေးချယ်စရာ နှစ် ကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီး တံခါးမှ တန်းတန်းမတ်မတ် ထွက်သွားလိုက်သည်။

သူ သစ်ခွရေစင်အဆောင်မှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် စနစ်၏ အချက်ပေးသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

[ရွေးချယ်မှု ပြီးမြောက်သည်။ ဆု: ကံ+၁]

[ကံ]

"ကံ" ဆိုသော စကားလုံးကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ် မြင့်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ တာအို လမ်းစဉ်၏ အဆက်မပြတ် ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံနေရသူ တစ်ယောက် အနေဖြင့် သူက ကံတရားသည် ဤ ဘဝတွင် သူ ဘယ်တော့မှ မပိုင်ဆိုင်နိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု အမြဲ ယုံကြည်ခဲ့သည်။

စနစ်ကို အားကိုးခြင်းဖြင့်သာ သူ အသက်ရှင် ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ အခု စနစ်က သူ့ကို ကံတရားဖြင့် အမှန်တကယ် ဆုချခဲ့သည်။

[ငါ့ရဲ့ ကံတရားက လုံလုံလောက်လောက် မြင့်မားသွားရင် ကောင်းကင်ဘုံ တာအို လမ်းစဉ်က ငါ့ကို ဒီလောက် ပစ်မှတ် မထားတော့မှာ ဖြစ်နိုင်မလား]

ဒီလို တွေးရင်း ကျန်းပေရန်သည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားပြီး စနစ်၏ အဆင့်မြှင့်ထားသော ဆုလာဘ်များကို စတင် မျှော်လင့်လာသည်။

တခြား အဓိက ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများကို သူ ခဏတာ ခရီးထွက်မည် ဖြစ်ကြောင်း အသိပေးပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ငြိမ်းချမ်းတန်း ရွာ အပြင်ဘက်ရှိ အဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အတွင်းထဲတွင် လင်ယုယန်သည် နံနက်စာ ဟင်းလျာများ အပြည့်ပါသော စားပွဲတစ်ခုကို ပြင်ဆင်ပြီး သူ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

"အကိုကြီး ရောက်လာပြီ"

လင်ယုယန်က အဆောင်ထဲမှ ခုန်ပေါက် ထွက်လာပြီး ကြိုဆိုလိုက်သည်။

"အကိုကြီး အရင်က ကြိုက်တတ်တဲ့ နံနက်စာ တချို့ကို ကျွန်မ လုပ်ထားတယ် ကျေးဇူးပြုပြီး အရင် သုံးဆောင်ပါဦး"

ကျန်းပေရန်သည် သူမကို မေးစရာ မေးခွန်း အချို့ ရှိနေသည်နှင့် အတော် ဖြစ်သွားသောကြောင့် သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ အတူတူ ထိုင်စားကြတာပေါ့"

[အာ ဒါက ခင်ပွန်းတစ်ယောက် အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အခါ သူ့ ဇနီးကို ပြောမယ့် စကား အတိအကျပဲ မဟုတ်ဘူးလား ငါ အရမ်း ပျော်တာပဲ]

မျက်နှာ နီရဲလျက် လင်ယုယန်သည် သူ့ရှေ့တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

သူမ၏ အကိုကြီးက သူမ လုပ်ထားသော ကောက်ညှင်းဆန် ကိတ်မုန့် တစ်တုံးကို ကောက်ယူပြီး ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်ကို ကြည့်ရင်း လင်ယုယန်သည် သူမ၏ မေးစေ့ကို လက်ဖြင့် ထောက်ထားလိုက်ပြီး သူမ၏ နှလုံးသား ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ပဲနို့ တစ်ငုံ သောက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခေါက် ချီတိုင်းပြည်မှာ ငါက မင်းရဲ့ ဒေါ်လေးကို ရှာဖွေဖို့ပဲ တာဝန်ယူမယ် ဒါပေမဲ့ သူသာ ဒုက္ခ ရောက်နေတယ် ဆိုရင် မင်း ချက်ချင်း ပြန်ပြီး မင်း အဖေ့ကို အသိပေးရမယ် မဆင်မခြင် မလုပ်ရဘူး"

"ကောင်းပါပြီ"

လင်ယုယန်က ချစ်ခင်နှစ်သက်သော အပြုံးဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင် ငါတို့ ချီတိုင်းပြည်ကို ရောက်တာနဲ့ ငါ မင်းကို အဲ့ဒီက အဓိက အင်အားစုတွေနဲ့ ရင်းနှီးအောင် သုံးရက် အချိန် ပေးမယ် ငါ မင်းကို သူတို့အကြောင်း မေးတဲ့အခါ မင်းက ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြေနိုင်ရမယ်"

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ချီတိုင်းပြည်၏ ပုံစံက အလွန် ကွဲပြားသောကြောင့် အယုံကြည်ရဆုံး တာဝန် ထမ်းဆောင်သူ ကူချင်းဟွမ်းကိုပင် ကျန်းပေရန်က မျက်စိမှိတ် စေလွှတ်ရန် မဝံ့ရဲပေ။

ဒေသခံ တစ်ဦး ဖြစ်သော လင်ယုယန်မှလွဲ၍ သူ၏ သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းနိုင်စွမ်းသည် ဒီတစ်ခေါက်တွင် အမှန်တကယ် အတော်လေး ချို့တဲ့နေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

လင်ယုယန်က အိပ်မက်ဆန်သော အပြုံးဖြင့် ထပ်မံ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

[အာ အကိုကြီးက ဆန်ကိတ်မုန့် ဝါးနေတာတောင် ယောက်ျားပီသလိုက်တာ]

ကျန်ရှိသော ဆန်ကိတ်မုန့်ကို တစ်ကိုက်တည်း စားသုံးလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင် ခရီးစလိုက်ကြရအောင်"

"အကိုကြီး နည်းနည်းလောက် ထပ် မစားတော့ဘူးလား"

လင်ယုယန်က ပေါင်မုန့်ပြား ပန်းကန် တစ်ချပ်ကို သူ့ရှေ့သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။

"ဒါတွေက အရသာ ရှိတယ် ကျေးဇူးပြုပြီး တစ်ခုလောက် မြည်းစမ်းကြည့်ပါ"

"အလုပ်က အရင်ပဲ"

ကျန်းပေရန်က အဆောင် အပြင်သို့ ခြေလှမ်းလိုက်ပြီး စီးနင်းရန် တိမ်တိုက်တစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

[သူ ငါ့ကို ငြင်းလိုက်တဲ့ ပုံစံကတောင် အရမ်း ခန့်ညားတာပဲ]

လင်ယုယန်က သူ၏ နောက်ကျောကို ရူးကြောင်ကြောင် အပြုံးဖြင့် ငေးကြည့်နေသည်။

"လာလေ"

ကျန်းပေရန်က တိမ်တိုက် အစွန်းမှ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"လာပါပြီ"

ကျန်ရှိသော နံနက်စာကို သူမ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ သိမ်းကျုံး ထည့်လိုက်ပြီး လင်ယုယန်သည် တိမ်တိုက်ဆီသို့ ပြေးသွားသည်။

အတွင်းသို့ ရောက်သောအခါ သူမ၏ အကိုကြီး ရှေ့တွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်ရင်း လင်ယုယန် မူးဝေသွားသည်။

[ဒါ... ဒါက မင်္ဂလာဦးညမှာ အခန်းတစ်ခုတည်း အတူ ဝေမျှ သုံးစွဲရသလို ခံစားချက်မျိုးလား အကိုကြီး... အကိုကြီး ကျွန်မကို ကြိုက်သလို လုပ်လို့ ရပါတယ်... ကျွန်မ ပူးပေါင်း ပါဝင်မှာပါ...]

သူမ စိတ်ကူးယဉ်မှုများထဲတွင် နစ်မြုပ်နေစဉ် ကျန်းပေရန်က မေးလိုက်သည်။

"မင်း ချီတိုင်းပြည်ကို ပုံမှန် ဘယ်လို ပြန်တာလဲ"

"လျှပ်..."

သရေ မျိုချလိုက်ပြီး လင်ယုယန်က ခါးစည်း တံဆိပ်ပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ အကိုကြီး ဒီ တံဆိပ်ပြားနဲ့ဆိုရင် ကျွန်မတို့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နဂါးတိုက်ကြီးပေါ်က ဘယ်နေရာကိုမဆို သွားလို့ ရတယ်"

[လင်မိသားစုရဲ့ နာမည်က အဲ့လောက် အစွမ်းထက်တာလား]

ပြန်တွေးကြည့်တော့ ကျန်းပေရန် ဒါက ကျိုးကြောင်း ဆီလျော်မှန်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

အလယ်ပိုင်း ဒေသနှင့် ၎င်း၏ ပတ်ဝန်းကျင် နိုင်ငံများသည် ရှန့်တိုင်းပြည်ကဲ့သို့ သေးငယ်သော နယ်စပ် နိုင်ငံများကို စိတ်မဝင်စားကြပေ။

ဒါက စီးပွားရေး လုပ်ငန်းရှင်ကြီး တစ်ယောက်က သူငယ်တန်း ကလေးများကို လုပ်ငန်းကတ်ပြားများ မဝေငှသလိုမျိုး ဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် သူ ရှန့်တိုင်းပြည်တွင် လင်မိသားစုအကြောင်း ဘယ်တုန်းကမှ မကြားဖူးခဲ့ခြင်းသည် သဘာဝကျသည်။

ဒီလို အကာအကွယ် အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခု ရှိနေသဖြင့် ကျန်းပေရန်သည် "စာရွက်စာတမ်း မရှိခြင်း" အတွက် စိတ်မပူတော့ပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် 'တိမ်လိပ်ကျည်တောက်' က အဝါရောင်အဆင့် မှော်ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ယင်ကျန်းဟုန်က ၎င်းက သူ၏ အရှိန်အဝါကို ကောင်းကောင်း ဖုံးကွယ်နိုင်ကြောင်း ကျိန်ဆိုခဲ့သော်လည်း ဒါက ရှန့်တိုင်းပြည် အတွင်းမှာသာ ဖြစ်သည်။

အလယ်ပိုင်း ဒေသတွင် အဝါရောင်အဆင့် ရတနာတစ်ခုက လုံလောက်မည် မဟုတ်ပေ။

လင်ယုယန် သူမ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုများထဲသို့ ပြန်လည် လွင့်မျောသွားစဉ် တိမ်တိုက်သည် ရှန့်တိုင်းပြည်၏ နယ်စပ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ထန်တိုင်းပြည်သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

[ရွေးချယ်စရာ တစ်: အရှေ့တောင်ဘက်သို့ ပျံသန်းပါ ပြီးမြောက်ခြင်း ဆု: မြင့်မြတ်သော ကျန်း ဓား ပုံကားချပ် (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အလယ်အလတ်)]

[ရွေးချယ်စရာ နှစ်: အနောက်မြောက်ဘက်သို့ ပျံသန်းပါ ပြီးမြောက်ခြင်း ဆု: ကောင်းကင်ဘုံ ကင်းမြီးကောက် အဆောင် ပုံကားချပ် (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အဆင့်နိမ့်)]

[ရွေးချယ်စရာ သုံး: တောင်ဘက်သို့ ပျံသန်းပါ ပြီးမြောက်ခြင်း ဆု: ငှက်တစ်ထောင် သရဲ အစီအရင် ပုံကားချပ် (အနက်ရောင်အဆင့်၊ အဆင့်မြင့်)]

[ရွေးချယ်စရာ လေး: အရှေ့မြောက်ဘက်သို့ ပျံသန်းပါ ပြီးမြောက်ခြင်း ဆု: +၁ ကျပန်း အခြေခံ အရည်အချင်း အမှတ်]

[ကောင်းလိုက်တာ... စနေပြီလား]

သူတို့ ရှန့်တိုင်းပြည်မှ ထွက်ခွာလိုက်သည်နှင့် ကျန်းပေရန်သည် ခြောက်နှစ် အကြာက အချိန်ကို ချက်ချင်း သတိရသွားသည်။ အမှန်တကယ် ခက်ခဲ ကြမ်းတမ်းသော အချိန်ကာလ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

[မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ လင်မိသားစုရဲ့ တံဆိပ်ပြား ရှိနေရင်တောင် ကောင်းကင်ဘုံ တာအို လမ်းစဉ်က ငါ့ကို ဒုက္ခပေးဖို့ နည်းလမ်းတွေ ရှာနေတုန်းပဲ]

ရွေးချယ်စရာ လေး ကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်သည် တိမ်တိုက်ကို အရှေ့မြောက်ဘက်သို့ မောင်းနှင်လိုက်သည်။

[ရွေးချယ်မှု ပြီးမြောက်သည်။ ဆု: +၁ အယောင်ဆောင် အသံ]

[ကောင်းလိုက်တာ ကျွမ်းကျင်မှု အမှတ်တွေ တကယ် အဆင့်မြှင့်ထားတာပဲ]

'အယောင်ဆောင် အသံ' အမှတ် အသစ်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန် ပြုံးလိုက်သည်။

လင်ယုယန်က 'လျှို့ဝှက်တံခါးရဲ့ အတတ်ပညာ ဆယ့်ခြောက်ပါး' အကြောင်း ပြောခဲ့တာ မှန်ကန်ခဲ့လျှင် ဒါက 'လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ဂီတ သခင်' အတွက် လမ်းခင်းပေးနေခြင်း ဖြစ်နိုင်လောက်သည်။

['အယောင်ဆောင် အသံ' က အနာဂတ်မှာ 'ဂီတ' ကျွမ်းကျင်မှုကို အစားထိုးသွားမလား မသိဘူး]

သူ တွေးတောနေစဉ် ယခင် အစုံနှင့် ထပ်တူနီးပါး တူညီသော နောက်ထပ် ရွေးချယ်စရာ လေးခု ပေါ်လာသည်။

ရွေးချယ်စရာ လေး ကို ထပ်မံ ရွေးချယ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်သည် အနောက်ဘက်သို့ ပျံသန်းလိုက်သည်။

[ရွေးချယ်မှု ပြီးမြောက်သည်။ ဆု: +၁ ဝိညာဉ် စာအုပ်]

[ဝိညာဉ် စာအုပ်]

ကျွမ်းကျင်မှု အမှတ် အသစ်က သူ့ကို တွေးတောစေသည်။ ဒါက ဘယ် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အတတ်ပညာအတွက် ဖြစ်မှန်း နာမည်ကနေ ခန့်မှန်းရ ခက်သည်။

သူ ထပ်မံ မတွေးတောနိုင်ခင်မှာပင် နောက်ထပ် ရွေးချယ်စရာ လေးခု ပေါ်လာသည်...

...

နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် တိမ်တိုက်ကို တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။

"ငါတို့ ဒီည ဒီမှာ စခန်းချပြီး မနက်ဖြန်မှ ဆက်သွားမယ်"

လင်ယုယန် နားမလည် ဖြစ်သွားသည်။ သူတို့သာ ဆက် ပျံသန်းခဲ့လျှင် ညမိုးမချုပ်မီ ချီတိုင်းပြည်သို့ ရောက်ရှိနိုင်လောက်သည်။

[ဖြစ်နိုင်မလား... အကိုကြီးက ငါနဲ့ အချိန် ပို အတူ ကုန်ဆုံးချင်လို့လား]

ခြောက်သွေ့ အထီးကျန်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ ပါးပြင်များ ထပ်မံ နီရဲလာသည်။

[ဒါဆို အကိုကြီးက ဒီလို နေရာမျိုးကို သဘောကျတာကိုး...]

အမှန်တကယ်တွင် ကျန်းပေရန် စောစော ရပ်နားလိုက်ရခြင်းမှာ ဒီနေ့ ရွေးချယ်စရာများ အလွန်အကျွံ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့သာ ဆက်သွားနေပါက စနစ်သည် မနက်ဖြန်တွင် အလုပ် မလုပ်တော့မှာကို စိုးရိမ်ရသည်။

စခန်း ချပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် မီးမွှေးရန် ထင်း အချို့ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"အကိုကြီး ကျွန်မ လုပ်လိုက်ပါ့မယ်"

လင်ယုယန်က ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်သည်။

"မင်း ထိုင်နေ"

သူမကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်သည် မကြာခဏ ဖြစ်ပေါ်နေသော ရွေးချယ်စရာများက သူမနှင့် ပတ်သက်နေသည်ဟု သံသယ ဝင်မိသော်လည်း သူက သူမကို ပစ်ထားခဲ့လို့ မရနိုင်သောကြောင့် ကူကယ်ရာမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲမှ ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်ကို မြင်သောအခါ လင်ယုယန်က ၎င်းကို တွန့်ဆုတ်ခြင်း၊ တုံ့ဆိုင်းခြင်း၊ နှင့် ရုန်းကန်နေရခြင်း... အဖြစ် အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်ဆိုလိုက်သည်။

အဲ့ဒီ အခိုက်အတန့်မှာ သူကလည်း သူမကို ချစ်နေမှန်း သူမ သေချာသွားပြီး သူ့အတွက် ရင်နာသွားသည်။

သူမက သူ ဝန်မခံခြင်းမှာ သူက သူမ၏ နောက်ခံကို မသိသောကြောင့်ဟု တစ်ချိန်က ထင်ခဲ့သည်။

အခု သူမက သူ့ကို အရာအားလုံး ပြောပြပြီးသည့်အခါ သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများက ပို၍ပင် ကြီးမားလာပုံရသည်။

[အကိုကြီး... အကိုကြီး ဒီလောက် စိတ်ပူနေစရာ မလိုပါဘူး အကိုကြီးသာ ဆန္ဒရှိမယ် ဆိုရင် ကျွန်မ အကိုကြီးနောက်ကို ကမ္ဘာအဆုံးထိ လိုက်ခဲ့မှာပါ]

ရှက်ရွံ့စွာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပွေ့ဖက်လိုက်သော လင်ယုယန်ကြောင့် ကျန်းပေရန် နှုတ်ခမ်း တွန့်သွားပြီးမှ အစားအစာ ပြင်ဆင်ရန် ထွက်သွားသည်။

မကြာမီ အရသာရှိသော ဟင်းလျာများ ပြည့်နေသည့် စားပွဲတစ်လုံး အဆင်သင့် ဖြစ်သွားပြီး လင်ယုယန်ကို သူမ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုများထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

သူမ အလျင်အမြန် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

စားသောက်ပွဲကို ကြည့်ရင်း သူမက သူနှင့်အတူ ပထမဆုံး စမ်းသပ်မှု ဝင်ခဲ့စဉ်က အချိန်ကို ပြန် သတိရလိုက်သည်။

အဲ့ဒီတုန်းက သူမ အဖေက သူမကို ဘာကြောင့် ဒီ သေးငယ်သော နယ်စပ် နိုင်ငံလေးဆီသို့ စေလွှတ်ခဲ့မှန်း သူမ နားမလည် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အစားကောင်း အသောက်ကောင်းများကို စားသုံးလေ့ ရှိသော သူမသည် ဒေသ အစားအစာများကို မကြိုက်ဘဲ တစ်နေ့ တစ်နပ်သာ စားလေ့ ရှိသည်။

သူမ၏ အကိုကြီးက သတိပြုမိပုံရပြီး သူမအတွက် တစ်နေ့ သုံးကြိမ် မတူညီသော ဟင်းလျာများကို ချက်ပြုတ်ပေးခဲ့သည်။

သူမ၏ မောင်နှမ ငယ်များကို မကြာခဏ ဂရုစိုက်ပေးရသော အစ်မကြီး တစ်ယောက် အနေဖြင့် လင်ယုယန်သည် တခြားသူများ၏ ဂရုစိုက်မှုကို ခံစားရသည်မှာ ရှားပါးသည်။

သူ၏ ဂရုစိုက်မှုက သိမ်မွေ့သည်။ သူ လုပ်ခဲ့သည့် အရာများအကြောင်း ဘယ်တုန်းကမှ ကြွားဝါခြင်း မရှိ၊ သူမ ဘာလိုချင်သလဲဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမေးပဲ သူမကို တိတ်တဆိတ်သာ ကြည့်ရှု စောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။

တစိမ်း နိုင်ငံတစ်ခုတွင် ဒါက သူမကို စိတ် အေးချမ်းစေခဲ့သည်။

သူ ဘယ်လိုပဲ ပြောင်းလဲသွားပါစေ သူမက သူ၌ နွေးထွေးသော နှလုံးသား ရှိမှန်း သိသည်။

"အကိုကြီးရဲ့ ချက်ပြုတ်မှုက အရင်ကလိုပဲ အရသာ ရှိနေတုန်းပဲ"

လင်ယုယန်က သူမ၏ ပန်းကန်ကို မြှောက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ကြိုက်ရင် များများ စား"

ကျန်းပေရန်က သူမထံ ထမင်း တစ်ပန်းကန် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

၎င်းကို ယူလိုက်ရင်း လင်ယုယန်သည် တခြား ဘာမှ မတွေးတော့ဘဲ ထိုအခိုက်အတန့်၏ ပျော်ရွှင်မှုကိုသာ ခံစားနေလိုက်သည်။

ကိုယ့်အတွက် ထမင်း တစ်ပန်းကန် ခပ်ထည့်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်သည် သူ ဒီနေ့ ရရှိခဲ့သော ကျွမ်းကျင်မှု အမှတ် အသစ်များအကြောင်း တွေးတောရင်း စားသုံးနေသည်။

[အပူပေးခြင်း]

[သစ်သီး အချဉ်ဖောက်ခြင်း]

[ဝိညာဉ် ထည့်သွင်းခြင်း]

[လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ထွင်းထုခြင်း]

[ချီ ဖြတ်တောက်ခြင်း]...

'အပူပေးခြင်း' နှင့် 'သစ်သီး အချဉ်ဖောက်ခြင်း' ကဲ့သို့ အချို့မှာ သံ လုပ်ခြင်းနှင့် ချက်လုပ်ခြင်း အတွက် ရှင်းလင်းစွာ ဖြစ်သော်လည်း တခြား အရာများမှာ မသေချာသေးပေ။

သူ အမှတ်များ ပိုမို ရရှိသည့်အခါမှ သိနိုင်ရန် စောင့်ဆိုင်းရမည်။

အရည်အချင်းများ အတွက်မူ 'ဆွဲဆောင်မှု' က ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာသော်လည်း 'ကံ' ကတော့ ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

တခြား အခြေခံ အရည်အချင်း အမှတ် သုံးခုမှာ 'ခွန်အား' နှစ်ခုနှင့် 'သွက်လက်မှု' တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ပေါင်းထည့်ခြင်း သက်သက်သာ ရှိသော အရည်အချင်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကျွမ်းကျင်မှုများသည် အပြည့်အဝ အဆင့်မြှင့်တင်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးပုံရသည်။

နံရိုး တစ်တုံးကို ကိုက်လိုက်ရင်း ကျန်းပေရန်က သူ၏ နောက်တစ်လှမ်းကို စဉ်းစားလိုက်သည်။

ကျွမ်းကျင်မှု အမှတ် အသစ်များက စိတ်ယိုင်စရာ ကောင်းသောကြောင့် သူက မပြန်ခင် ပိုမို စုဆောင်းရန် အလယ်ပိုင်း ဒေသများတွင် ပို ကြာကြာ နေရန် တွေးတောလိုက်သည်။

ဒီနေ့၏ လုပ်ဆောင်မှုအရ စနစ်သည် ယခင်ကဲ့သို့ အမြဲတမ်း ယုံကြည်ရဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် သူက ဘေးအန္တရာယ်များအတွက် စိတ်မပူပေ။

ဒါပေမဲ့ ဒါက ဒီအတိုင်း ဆက်ရှိနေဦးမည်လား ဆိုသည်မှာ စောင့်ကြည့်ရဦးမည်။ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက လူအုပ်များနှင့် အပြန်အလှန် မဆက်ဆံရသေးပေ။

သူ စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းသို့ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်စဉ်က သူသည် လူများကို လုံးဝ ရှောင်ရှားခြင်းဖြင့် အသက်ရှင် လွတ်မြောက်ခဲ့ရပြီး ဒါက ယခု အခြေအနေနှင့် အလွန် ကွဲပြားသည်။