နိုင်ငံကြီး တစ်ခု၏ သြဇာ

"ခရက်... ဖြောင်း..."

မီးဖိုထဲမှ လောင်ကျွမ်းနေသော ထင်းခြောက်များသည် ရံဖန်ရံခါ စူးရှသော အသံများ ပေးလျက် တဖျပ်ဖျပ် တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များက ကျန်းပေရန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလင်းအမှောင်များကို ရွေ့လျား ထင်ဟပ်စေသည်။

[အကိုကြီးရဲ့ ခန့်ညားတဲ့ မျက်နှာက... ဘယ်လောက်ပဲ ကြည့်ကြည့် ဘယ်တော့မှ ရိုးမသွားဘူး]

လင်ယုယန်သည် သူမ၏ မေးစေ့ကို လက်ဖြင့် ထောက်ထားရင်း သူ့ကို စွဲလမ်းစွာ ငေးကြည့်နေသည်။

တခြားတစ်ဖက်တွင် ကျန်းပေရန်သည် သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှု အမှတ် အသစ်များအကြောင်း တွေးတောပြီးနောက် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး လင်ယုယန်ကို ပြောလိုက်သည်။

"အိပ်တော့ မနက်ဖြန် 'နဂါး' နာရီမှာ ခရီးဆက်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

လင်ယုယန်က လန်းဆန်းစွာ သဘောတူလိုက်ပြီး မီးငြှိမ်းသတ်ရန် ထလိုက်ကာ ကျန်းပေရန်နောက်သို့ ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးလိုက်သွားသည်။

ဘေးနားရှိ တဲကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ကျန်းပေရန်က ပြောလိုက်သည်။

"မင်း အဲ့ဒီမှာ အိပ်"

"အကိုကြီး... ကျွန်မ..."

"သွား"

"အိုး..."

သူမ ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော မတူညီသည့် စကား ခုနစ်ကြောင်းလုံးသည် သူမ၏ လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်ဆို့သွားသည်။

စိတ်ဓာတ်ကျစွာဖြင့် လင်ယုယန်သည် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် တဲဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် သူမ၏ မျက်ခုံးမွှေးများကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ဆွဲပြီးနောက် လင်ယုယန်သည် ကြေးမုံထဲတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သဘောကျစွာ ဘယ်ညာ လှည့်ကြည့်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျေနပ်သွားမှ သူမ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တဲ အပြင်သို့ ခြေလှမ်းထွက်လိုက်သည်။

အပြင်ဘက်တွင် အကိုကြီးသည် 'ကောင်းကင်တိမ်တိုက်' ဘေးတွင် အဆင်သင့် စောင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ နောက်ကျနေပြီဟု ခံစားရသဖြင့် လင်ယုယန်သည် အလျင်အမြန် သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် အကိုကြီး ကျွန်မ နောက်ကျသွားတယ်"

"မနောက်ကျပါဘူး ငါက စောပြီး ရောက်နေတာ တိမ်တိုက်ပေါ် တက်တော့"

"ဟုတ်ကဲ့"

ခေါင်းညိတ်ရင်း လင်ယုယန်သည် 'ကောင်းကင်တိမ်တိုက်' ပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။

နောက်ထပ် လက်ဖက်ရည် တစ်ကြိမ် သောက်စာ အချိန် ကြာပြီးနောက် ယခု 'နဂါး' နာရီ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးမှ ကျန်းပေရန်သည် တိမ်တိုက်ပေါ် ခြေချလိုက်ပြီး လေထဲသို့ ပျံတက်သွားသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့သည်လည်း နောက်ဆုံးနေ့ကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ပျံသန်းချိန် နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ကန်ရေပြင် တစ်ခု၏ ဘေးတွင် နောက်တစ်ကြိမ် ဆင်းသက်ရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခံလိုက်ရသည်။

[ကျစ်... ဒီနေရာက မကောင်းတဲ့ စိတ်တွေနဲ့ ပြည့်နေတာပဲ]

အကိုကြီး ရုတ်တရက် ထပ်မံ ဆင်းသက်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ လင်ယုယန်သည် ပထမတော့ နားမလည် ဖြစ်သွားသော်လည်း လျင်မြန်စွာပင် သူမ၏ နှလုံးသား ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူမ အခု သေချာသွားပြီ အကိုကြီးက သူမနှင့် အတူ အချိန် ပို ကုန်ဆုံးချင်လို့ ဒီလို တမင် လုပ်နေတာ ဖြစ်ရမည်။

[အာ အကိုကြီးကတော့ တကယ်ပဲ... အကိုကြီးသာ ကျွန်မနဲ့ အတူတူ သီးသန့် နေချင်တယ် ဆိုရင် ပြောရုံပဲ ပြောလိုက်ပါ ကျွန်မလည်း ဒေါ်လေးကို သွားရှာမှာ မဟုတ်တော့ဘူး]

သူမ၏ ပါးပြင်များ နီရဲလာပြီး လင်ယုယန်သည် တိမ်တိုက်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ကာ သူ့ကို ပြောလိုက်သည်။

"အကိုကြီး ဒီည ညစာကို ကျွန်မ ပြင်ဆင်ခွင့် ပြုပါ"

"မလိုပါဘူး ထိုင်နေ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် တိမ်တိုက်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အစားအစာ ပြင်ဆင်ရန် စတင်လိုက်သည်။

[အကိုကြီးက ကျွန်မကို အလုပ် မလုပ်ခိုင်းဘူး... အဲ့ဒါကလည်း အရမ်း ခန့်ညားတာပဲ]

လင်ယုယန်က သူမ၏ မျက်နှာကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အုပ်ကိုင်ရင်း ပျော်ရွှင်မှုထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသည်။

ဒီပုံစံသည် သုံးရက် ဆက်တိုက် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး စတုတ္ထမြောက် နေ့တွင် သူတို့ နောက်ဆုံးတွင် ချီတိုင်းပြည်၏ နယ်စပ် တံခါးပေါက် ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

[ခမ်းနားလိုက်တဲ့ တံခါးပေါက်ကြီး]

ကျန်းပေရန်၏ သဘောကျနေသော အကြည့်ကို မြင်သောအခါ လင်ယုယန်က မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါက 'မြင့်မြတ်သော တံခါးပေါက်' ပဲ သူ့ကို ကျော်သွားရင် ချီတိုင်းပြည်ရဲ့ နယ်စပ် ခံတပ် 'ဝိညာဉ် ပင်လယ် မြို့' ပဲ"

"အင်း သွားကြတာပေါ့"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး တံခါးပေါက်ဆီသို့ ဦးတည် လျှောက်သွားသည်။

မူလက ကျန်းပေရန်သည် ချီတိုင်းပြည်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်း ဝင်ရောက်ရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း လင်ယုယန်က သူ့ကို ချီတိုင်းပြည်တွင် 'နိုင်ငံတော် ကာကွယ်ရေး အစီအရင်ကြီး' တစ်ခု ရှိကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။

အင်အားသုံး ဖြိုခွင်း ဝင်ရောက်သည် ဖြစ်စေ တိတ်တဆိတ် ခိုးဝင်သည် ဖြစ်စေ သူတို့သည် 'တောင်ပိုင်း တောက်ပသော တပ်မတော်' ၏ ကြားဖြတ် တားဆီးခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။

"နိုင်ငံတော် ကာကွယ်ရေး အစီအရင်ကြီး" ဟူသော စကားလုံးများကို ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန်သည် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

[ဘာဆို ဘာမှ မဆိုင်တဲ့ သူဌေး မျိုးနွယ်စုကြီးပဲ]

မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ် ကျောက်တုံးများပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော သေးငယ်သည့် အစီအရင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အလွန် ကြီးမားသော အစီအရင်ကြီးတစ်ခု ချမှတ်ခြင်းသည် အဆပေါင်းများစွာ ပို ခက်ခဲသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် 'တောင် ကာကွယ်ရေး အစီအရင်' သည် အစီအရင် သခင် အများစုအတွက် အကန့်အသတ်တစ်ခု ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ပိုမို ကျွမ်းကျင်သူများက 'မြို့ ကာကွယ်ရေး အစီအရင်များ' ကို ချမှတ်နိုင်သည်။

'စီရင်စု' သို့မဟုတ် 'ပြည်နယ် ကာကွယ်ရေး အစီအရင်များ' အတွက်မူ ရှန့်တိုင်းပြည်ရှိ အကောင်းဆုံး အစီအရင် သခင်များပင် ခေါင်းကိုက်သွားလိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ ချီတိုင်းပြည်ကတော့... 'နိုင်ငံတော် ကာကွယ်ရေး အစီအရင်ကြီး' တစ်ခုကို သွား ချမှတ်ထားသည်။

[ငါ့အမေကိုတောင် တုန်လှုပ်စေတယ်]

သူ၏ အံ့ဩမှုကို ချိုးနှိမ်ရင်း ကျန်းပေရန်သည် လင်ယုယန်နောက်သို့ လိုက်ကာ စစ်ဆေးရေးဂိတ်သို့ သွားလိုက်သည်။

ရှည်လျားသော တန်းစီနေမှုကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က ၎င်းကို သူ၏ ဝိညာဉ် အာရုံဖြင့် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ တန်းစီနေသူများထဲတွင် သာမန် ပြည်သူများနှင့် ကျင့်ကြံသူများ နှစ်မျိုးလုံးကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်များမှာ အနက်ရောင် ကျင့်ကြံသူများမှ အနက်ရောင် ဧကရာဇ်များအထိ ရှိနေသည်။

ရှန့်တိုင်းပြည်တွင် မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော အနက်ရောင် ဧကရာဇ်များက ဒီနေရာတွင် နာခံစွာ တန်းစီနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ ကျန်းပေရန် ဝန်ခံရမည်မှာ ဒီ အလယ်ပိုင်း ဒေသ နိုင်ငံကြီးက အမှန်တကယ် သြဇာ ရှိသည်။

"ရှေ့တိုး"

တံခါးဝတွင် အနက်ရောင် သခင်ကြီးအဆင့် အစောင့်တစ်ဦးက လက်ယပ် ခေါ်လိုက်သည်။

အဘိုးအို တစ်ဦးက ခေါင်းညိတ်ပြီး ရှေ့တိုးလိုက်ကာ ပါးစပ် ဟရုံ ရှိသေးသည် အစောင့်က မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ဘယ်က လာတာလဲ"

"ဒီ အဘိုးက 'ဝေ' ကပါ 'ဉာဏ်အလင်း ဂိုဏ်း' က 'လော့'..."

"ငါ မေးတာကိုပဲ ဖြေ ဘာလို့ အများကြီး ပြောနေတာလဲ"

[တကယ်ပဲ ဝန်ကြီးချုပ် တံခါးဝက အဆင့် ခုနစ် အရာရှိတစ်ယောက်လိုပဲ]

တန်းစီနေသူများ အလယ်တွင် ကျန်းပေရန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

အမေးခံနေရသူမှာ အနက်ရောင် ဧကရာဇ် တစ်ပါး ဖြစ်သည်။

ရှန့်တိုင်းပြည်မှာသာ သာမန်အနက်ရောင် သခင်ကြီး တစ်ဦးက သူ့ကို ဒီလို စကားပြောရဲခဲ့လျှင် သူ၏ ခေါင်းကို ရိုက်ခွဲခံရသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ချီလှိုင်းများအရ ကျန်းပေရန်သည် အနက်ရောင် ဧကရာဇ် ဒေါသထွက်နေမှန်း ပြောနိုင်သော်လည်း ချီတိုင်းပြည်တွင် သူ မဆင်မခြင် မပြုမူဝံ့ပေ။

လက်ဖက်ရည် တစ်ကြိမ် သောက်စာ အချိန်ခန့် ကြာပြီးနောက် အစောင့်က ခရီးသွားလာခွင့် စာရွက်စာတမ်းများကို ပြန်ပေးလိုက်ပြီး "ဝင်သွား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အချိန်အတော်ကြာ အမေးခံခဲ့ရသော အနက်ရောင် ဧကရာဇ်သည် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း အစောင့်ကို အကျိုးအမြတ် အချို့ ပေးပြီးမှ ဝင်သွားရသည်။

[ဒါကမှ... ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်ရတာ ထိုက်တန်တဲ့ နိုင်ငံမျိုးပဲ]

ခဏတာမျှ ကျန်းပေရန်သည် တောင့်တစိတ်တစ်ခု မခံစားမိဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

မကြာမီ လင်ယုယန်၏ အလှည့်သို့ ရောက်လာသည်။

"မင်း ဘယ်က လာတာလဲ"

အစောင့်က ခေါင်းမော့ မကြည့်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

လင်ယုယန်က ပြန်မဖြေဘဲ သူမ၏ ခါးစည်း တံဆိပ်ပြားကို ရိုးရှင်းစွာ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

လင်မိသားစု၏ ထူးခြားသော တံဆိပ်ပြားကို မြင်သောအခါ အစောင့်သည် ချက်ချင်း မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ သဘောထားသည် ရိုသေလေးစားမှုသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ယူလိုက်ပြီး သူက အနက်ရောင် စွမ်းအင်ကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

တံဆိပ်ပြားက ရွှေခရမ်းရောင်ပန်း ပုံစံဖြင့် လင်းလက်လာသောအခါ အစောင့်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး ပြောလိုက်သည်။

"လမ်းဖယ်ကြ လမ်းဖယ်ကြ လင်မိသားစုရဲ့ သခင်မလေးပဲ"

ဒီစကားကို ကြားသောအခါ မျက်နှာထား တင်းမာနေသော အစောင့်များသည် ချက်ချင်း ဘေးသို့ ဖယ်ပေးကြသည်။

[ဒီ လင်မိသားစုက... ငါ ထင်ထားတာထက်တောင် ပို သြဇာညောင်းပုံရတယ်]

ဘယ် ဂိုဏ်းဂဏမှ မပါဝင်သော ကြားနေ မိသားစုတစ်စုက နိုင်ငံ၏ မျက်နှာစာကို ကိုယ်စားပြုသော အစောင့်များထံမှ ဒီလောက် ရိုသေလေးစားမှုကို ရရှိနိုင်ခြင်း ဒါက ချီတိုင်းပြည်ရှိ လင်မိသားစု၏ ရပ်တည်မှုကို များစွာ ဖော်ပြနေသည်။

"ဒါက ကျွန်မ သူငယ်ချင်းပဲ သူ့ကို စစ်ဆေးစရာ မလိုဘူး မဟုတ်လား"

လင်ယုယန်က သူမ နောက်မှ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံနှင့် ကျန်းပေရန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

"လင် သခင်မလေး အဲ့လို ပြောလိုက်တော့ ကျွန်တော့် မျက်နှာကို ရိုက်လိုက်သလိုပါပဲ သူက ခင်ဗျားရဲ့ သူငယ်ချင်း ဆိုရင် သူက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အကိုကြီးပဲ ညီငယ်တစ်ယောက်က အကိုကြီးကို ဘယ်လိုလုပ် စစ်ဆေးရဲမှာလဲ"

အစောင့်က စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ခင်ဗျား အရမ်း ယဉ်ကျေးနေပါပြီ"

အစောင့်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး လင်ယုယန်က ကျန်းပေရန်ကို ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော မျက်လုံးများက သူ့အပေါ် စူးစိုက်နေသည်ကို ခံစားရင်း ကျန်းပေရန် ခေါင်းကိုက်မိသွားသည်။

မြို့ထဲသို့ ဒီလောက် ထင်ထင်ရှားရှား ဝင်ရောက်ခြင်း လင် ဆိုသည့် နာမည်က သေးငယ်သော ဒုက္ခရှာသူများကို နှိမ်နင်းနိုင်သော်လည်း ၎င်းက ပျားပန်းခတ်နေသော ယင်ကောင် အများအပြားကိုလည်း ဆွဲဆောင်နိုင်လောက်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် အဖြူရောင် ဝတ်ရုံရှည် ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးက သူတို့ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလာပြီး သူ၏ ဓားကို ကိုင်ကာ လင်ယုယန်ကို ဦးညွှတ် အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဒီနေ့ ဘာလို့ သာလိကာငှက်တွေ အော်မြည်နေမှန်း တွေးနေတာ လင် သခင်မလေး ပြန်ရောက်လာတာကိုး တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ"

သူ့ကို မြင်သောအခါ လင်ယုယန်က ပြန်လည် အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"အကိုကြီးတု အချိန်အတော်ကြာ မတွေ့ရဘူးနော်"

"ဟုတ်တယ် အချိန်အတော်ကြာပြီပဲ ရေစက်က ငါတို့ကို အတူတူ ဆုံစည်းစေမှတော့ 'နွေဦး ကြိုဆိုခြင်း အဆောင်' မှာ ငါ ဧည့်ခံမယ် သောက်ကြရအောင်"

"ကျွန်မ ဒီနေ့ လုပ်စရာ ကိစ္စတွေ ရှိနေလို့ပါ နောက်တစ်နေ့မှ သေချာပေါက် လာလည်ပါ့မယ်"

တုမင်သည် သိသိသာသာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ လင်ယုယန်က သူ့ကို စိတ်မဝင်စားမှန်း သူ သိသော်လည်း အတိတ်တုန်းက သူမက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို မကြိုက်လျှင်တောင် ယဉ်ကျေးမှုအရ ဒီလို ဖိတ်ကြားမှုများကို လက်ခံလေ့ ရှိသည်။စားသောက်ချိန်အတွင်း အကွာအဝေးကို ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း သူ့ကို ခံစားချက်များ မွေးမြူရန် အခွင့်အရေး ပေးခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ လူများကို တိုက်ရိုက် ငြင်းဆိုလေ့ မရှိသလောက် ရှားပါးသော လင်ယုယန်က သူ့ကို တိုက်ရိုက် ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

ဒါက တုမင်ကို အံ့အားသင့်စေသည်။

[သူ့ကြောင့် ဖြစ်နိုင်မလား...]

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံနှင့် ကျန်းပေရန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး တုမင်က လက်သီးဆုပ်မိုး အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ ဒီ လူကြီးမင်းက..."

သူ စကား မဆုံးခင်မှာပင် ကျန်းပေရန် ရှေ့တွင် ရွေးချယ်စရာ သုံးခု ပေါ်လာသည်။

[ရွေးချယ်စရာ တစ်: ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်ပါ ပြီးမြောက်ခြင်း ဆု: ဝှက်ဖဲ ဆွဲဆောင်မှု ကျမ်းလိပ် (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အလယ်အလတ်)]

[ရွေးချယ်စရာ နှစ်: တိတ်ဆိတ်စွာ နေပါ ပြီးမြောက်ခြင်း ဆု: ကျောက်စိမ်း အမွေးအတောင် ဝိညာဉ် လက်စွဲကျမ်း (အနက်ရောင်အဆင့်၊ အဆင့်မြင့်)]

[ရွေးချယ်စရာ သုံး: သူ့ကို ထွက်သွားခိုင်းပါ ပြီးမြောက်ခြင်း ဆု: +၁ ကျပန်း အခြေခံ အရည်အချင်း အမှတ်]

[ပြင်းထန်လှချည်လား]

ရွေးချယ်စရာ သုံး ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန် ကြက်သေသေသွားသည်။

ဒါက ပုံမှန် ပုံစံနှင့် အနည်းငယ် ကွဲလွဲနေသည်။လမ်းကြောင်း ကဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်သည်။

တုမင်က အကိုကြီးအကြောင်း မေးသည်ကို ကြားသောအခါ လင်ယုယန်က သူ့အတွက် ရှောင်လွှဲ ပြောပေးမည့်ဆဲဆဲတွင် အကိုကြီးက စကားပြောလိုက်သည်။

"ထွက်သွား"

[ရွေးချယ်မှု ပြီးမြောက်သည်။ ဆု: ခွန်အား +၁]

"ထွက်" ဆိုသော စကားလုံးက နိမ့်ကျပြီး အင်အား ပါသောကြောင့် တုမင် တောင့်ခဲသွားသည်။

လင်ယုယန်လည်း ကြက်သေသေသွားသော်လည်း ပျော်ရွှင်မှုက သူမ၏ အံ့အားသင့်မှုကို လျင်မြန်စွာ လွှမ်းမိုးသွားပြီး သူမ၏ နှလုံးသား ခုန်ပေါက်သွားသည်။

[အကိုကြီးက ဒီလောက် သြဇာညောင်းနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး... ငါ ဒါကို သဘောကျတယ်]

တုမင်သည် မည်သည့် ကြီးမြတ်သော မိသားစုမှ မဟုတ်ပေ။ လင်ယုယန်ကို ချဉ်းကပ်ခြင်းမှာ သူက သူမ၏ အလှကို တပ်မက်ပြီး သားမက်တစ်ယောက် ဖြစ်လာရန် မျှော်လင့်ချက်များ ထားရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အခု ကျန်းပေရန်၏ ပြင်းထန်သော လေသံကို ကြားသောအခါ သူ သံမဏိ နံရံတစ်ခုနှင့် ဝင်တိုက်မိသလို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ အလျင်အမြန် လက်သီးဆုပ်မိုး အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"စိတ်မရှိပါနဲ့ အကြီးအကဲ ကျွန်တော်က သူ့ကို ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်ရုံ သက်သက်ပါ၊ တခြား ဘာမှ မရှိပါဘူး"

[ဒါဆို သူက အမာကို ကြောက်တဲ့ အမျိုးအစားကိုး စနစ်က ထုံးစံအတိုင်း ယုံကြည်ရတုန်းပဲ]

အခြေအနေကို သိရှိသွားသဖြင့် ကျန်းပေရန်သည် မည်သို့ လိုက်လျော ကစားရမည်ကို သိလိုက်သည်။ သူက တုမင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ် ဖိအား လှိုင်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို ထွက်သွားလို့ ပြောနေတယ် အခု"

တုမင်သည် အနက်ရောင် သခင်ကြီး နယ်ပယ်တွင်သာ ရှိသည်။ သူက ကျန်းပေရန်၏ ဖိအားကို ဘယ်လို ခံနိုင်ရည် ရှိမှာလဲ။ သူ၏ ခြေထောက်များ ပျော့ခွေသွားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ် ထွက်ပြေးတော့မလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်တော် သွားပါ့မယ်၊ အခု ချက်ချင်း သွားပါ့မယ်"

သူ ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံမိမှန်း သဘောပေါက်လိုက်ရသောအခါ တုမင်သည် လှည့်ပြီး ထွက်ပြေးသွားရာ လွန်ခဲ့သော ခဏလေးကမှ ကြော့မော့နေသော လူကြီးလူကောင်း တစ်ယောက်နှင့် ဘာမှ မတူတော့ပေ။

လင်ယုယန်သည် တုမင်၏ ဆုတ်ခွာသွားမှုကို အာရုံ မစိုက်ခဲ့ပေ။ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ယခုအခါ သူမ၏ မယှဉ်နိုင်လောက်အောင် သြဇာညောင်းသော အကိုကြီးသာ ရှိသည်။

"သွားကြစို့"

ကျန်းပေရန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့..."

လင်ယုယန်က ညင်သာစွာ ပြန်ဖြေပြီး သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။

ဒါပေမဲ့ သူမ အဓိက လမ်းမကြီးတစ်ခုပေါ်သို့ ခြေချတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် အကိုကြီး၏ အသံက နောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"စောင့်"

လန့်သွားပြီး လင်ယုယန်က ဘာဖြစ်သလဲဟု မေးရန် လှည့်လိုက်သော်လည်း သူက ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့"

သူ၏ သြဇာညောင်းသော လေသံကြောင့် နောက်တစ်ကြိမ် စွဲမက်သွားပြီး လင်ယုယန်က ဘာကြောင့်မှန်း မမေးခဲ့ပေ။

မျက်နှာ နီရဲလျက် သူမက သူ့နောက်မှ နာခံစွာ ကျရောက်နေလိုက်သည်။

ကျန်းပေရန်က ဒေသခံ လင်ယုယန်ကို ဦးဆောင်ခွင့် မပေးရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ စနစ်က သူ့ကို ရွေးချယ်စရာများ ထပ်မံ ပေးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသာ သူမနောက်သို့ လိုက်ပြီး အဲ့ဒီ အဓိက လမ်းမကြီးထဲသို့ ဝင်သွားပါက ဆုလာဘ်သည် မြေကမ္ဘာအဆင့် ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဘေး လမ်းကြားတစ်ခုထဲသို့ လှည့်ဝင်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်သည် ခံတပ်မြို့ကို လေ့လာရင်း လျှောက်လှမ်းနေသည်။

[ညစ်ပတ်တယ်၊ ရှုပ်ပွတယ်၊ ဆင်းရဲတယ်]

သူက ချီတိုင်းပြည်သည် အလယ်ပိုင်း ဒေသများနှင့် အနီးဆုံး ကြီးမြတ်သော နိုင်ငံ ခြောက်နိုင်ငံထဲမှ တစ်နိုင်ငံ ဖြစ်လျက်နှင့် မြို့ ပတ်ဝန်းကျင်က ရှန့်တိုင်းပြည်ကဲ့သို့ ညစ်ပတ်နေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဒါပေမဲ့ ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ ဒါက ကျိုးကြောင်း ဆီလျော်သည်။

လူတိုင်း သန့်ရှင်းစွာ နေထိုင်သင့်သည် ဆိုသည့် အတွေးအခေါ်သည် ၂၁ ရာစုတွင် နေထိုင်ခဲ့ဖူးသော ကျန်းပေရန်ကဲ့သို့ လူမျိုးသာ တွေးခေါ်မည့် အရာ ဖြစ်သည်။

တခြား နေရာများတွင် နိုင်ငံတော် အင်အား မည်မျှပင် သန်မာစေကာမူ အထက်တန်းလွှာက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် စံအိမ်များ သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းများကို ပိုမို ခမ်းနားအောင် ပြုလုပ်ရန်သာ တွေးတောကြသည်။

ရွှံ့စော်နံသော သာမန် ပြည်သူများ၏ မြို့များ အတွက်မူ ၎င်းတို့ ညစ်ပတ်နေလျှင် ဘာဖြစ်သလဲ။

အမှန်တကယ်တော့ ရွှံ့စော်နံသူများက ဒီလို ညစ်ပတ် နံစော်သော နေရာများတွင် နေထိုင်နေကြသောကြောင့်သာ အထက်တန်းလွှာများ၏ သာလွန်မှုက ပိုမို ထင်ရှားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ကြွယ်ဝသော ချီတိုင်းပြည်တွင်ပင် သာမန် လူများသည် အများစု ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ခံတပ် ပတ်လည်တွင် ပျားပန်းခတ် လှုပ်ရှားနေသူ အများစုမှာ သာမန် ပြည်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့ လင်ယုယန်ကဲ့သို့ အဝတ်အစား ကောင်းကောင်း ဝတ်ဆင်ထားသူကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် အလိုအလျောက် ဘေးသို့ ဖယ်ပေးကြလိမ့်မည်၊ သို့မဟုတ် သူတို့ မဖယ်ပေးနိုင်ပါက လုံးဝ နှိမ့်ချသော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းငုံ့ကာ ခြေလှမ်းများကို လေးစားစွာ နှေးကွေးလိုက်ကြသည်။

[ဒါဆို လင်ယုယန်ရဲ့ ချမ်းသာ ကြွယ်ဝပြီး သန်မာတဲ့ နိုင်ငံတော် ပုံရိပ်က အပေါ်ပိုင်းအတွက်ပဲ သက်ဆိုင်တာပေါ့ အောက်ခြေကတော့ အတူတူ ခါးသီးတဲ့ ဘဝကို နေထိုင်နေရတုန်းပဲ]

စနစ်၏ "လမ်းညွှန်မှု" ဖြင့် ကျန်းပေရန်သည် ခံတပ်မှ ဘေးကင်းစွာ ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့သော်လည်း စနစ်သည် ဆယ့်တစ်ကြိမ် ပေါ်ပေါက်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ဆက်သွားလျှင် အန္တရာယ် ရှိနိုင်သည်။

[ကျစ်... ဘာလို့ ငါက အဆင့်မြင့် မြေပုံထဲ ဝင်လာမိတဲ့ လူသစ်တစ်ယောက်လို ခံစားနေရတာလဲ၊ တောရိုင်း သတ္တဝါ အငယ်စားလေး တစ်ကောင်ကတောင် ငါ့ကို သတ်နိုင်သလိုပဲ]

ဆက် မသွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်သည် ထူထပ်သော တောအုပ်တစ်ခုတွင် စခန်း ချလိုက်သည်။

လင်ယုယန် ပေးထားသော ချီတိုင်းပြည် မြေပုံကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သူက သူမ၏ ဒေါ်လေးကို နောက်ဆုံး တွေ့ခဲ့ရာ နေရာကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ ကုန်းလမ်းကနေ သွားရင် ဘယ်နှရက် ကြာမလဲ"

"အင်း..."

လင်ယုယန်က ခဏ တွေးတောလိုက်သည်။

"ဆယ်ရက်လောက် ကြာမယ်"

[ဒီလောက် ကြာတာ]

ကျန်းပေရန်က မပျံသန်းချင်လို့ မဟုတ်ပေ သူ 'တိမ်လိပ်ကျည်တောက်' ကို အသုံးပြုရန် တွေးတောလိုက်သည်နှင့် စနစ်က သူ့ကို သတိပေးလိမ့်မည်။ ပျံသန်းလျှင် သေမည်။

"ဒီလိုဆိုရင်... ငါ ဒါကို အရင် စမ်းကြည့်မယ်"

သူက 'ခြောက်ဆင့် နားစွင့် အစီအရင်' ကို လျင်မြန်စွာ ချမှတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဒေါ်လေးထံမှ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ သူ ဗေဒင်ဟောတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် စနစ်က ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

[ရွေးချယ်စရာ တစ်: လင်ရှီယွင်၏ တည်နေရာကို ဗေဒင်ဟောပါ ပြီးမြောက်ခြင်း ဆု: ဖြတ်ကျော် သက်တမ်း လျှို့ဝှက် လက်စွဲကျမ်း (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အဆင့်မြင့်)]

[ရွေးချယ်စရာ နှစ်: ဗေဒင်ဟောခြင်းကို လက်လျှော့ပါ ပြီးမြောက်ခြင်း ဆု: +၁ ကျပန်း အခြေခံ ကျွမ်းကျင်မှု အမှတ်]

[ကျစ်]

မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အဆင့်မြင့် ဆုလာဘ်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲတွင် စုတ်ပြတ်သွားသည်။

[ဘာလဲ ငါ သူ့ကို ရှာဖို့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အတတ်ပညာတွေ မသုံးရဘူးလား]

ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ သူ အကြောင်းရင်းကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ချီတိုင်းပြည်တွင် သူ မသိသေးသော အစွမ်းထက် ပညာရှင်များနှင့် အထူး စွမ်းရည်များစွာ ရှိနိုင်လောက်သည်။

သူ၏ ဗေဒင်ဟောခြင်းကို အာရုံခံနိုင်ရုံသာမက သူ့ထံသို့ ပြန်လည် ခြေရာခံနိုင်သူ တစ်ယောက်ယောက် ရှိနေနိုင်လောက်သည်။

[ဒါက ဒုက္ခပဲ...]

သူက လင်ရှီယွင်၏ တည်နေရာကို ရှာမတွေ့နိုင်လျှင်တောင် သူမ အန္တရာယ် ကျရောက်နေမှန်း သိရုံမျှဖြင့် လင်ယုယန်ကို သတင်းပို့ရန် လုံလောက်ပြီဟု စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ အခု... အခြေအနေတွေက အများကြီး ပို ရှုပ်ထွေးသွားပြီ။

သူသာ ဗေဒင် မဟောနိုင်လျှင် ကိုယ်တိုင် စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်းက အလွန် အန္တရာယ် များလွန်းလိမ့်မည်။

"အကိုကြီး... ဘာဖြစ်လို့လဲ"

သူ ရပ်တန့်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ လင်ယုယန်က စိုးရိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"မသင့်တော်ဘူး"

ကျန်းပေရန်က 'ဆုတောင်း ဗေဒင်ကျည်တောက်' ကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

[ရွေးချယ်မှု ပြီးမြောက်သည်။ ဆု: လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ထွင်းထုခြင်း +၁]

ရေရှည် စီမံကိန်း ဆွဲရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခံလိုက်ရသဖြင့် ကျန်းပေရန်သည် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ထင်း အချို့ကို သွန်ချလိုက်သည်။

သူ ၎င်းကို မီးမွှေးတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် စနစ်က ထပ်မံ အချက်ပြလာသည်။

[ရွေးချယ်စရာ တစ်: မီးမွှေးပြီး ချက်ပြုတ်ပါ ပြီးမြောက်ခြင်း ဆု: ကောင်းကင်ဘုံ မိစ္ဆာ ထူးဆန်း ပုံကားချပ် (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အလယ်အလတ်)]

[ရွေးချယ်စရာ နှစ်: တိုက်ရိုက် အနားယူပါ ပြီးမြောက်ခြင်း ဆု: ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်း ကူကောင် နည်းစနစ် (အနက်ရောင်အဆင့်၊ အဆင့်မြင့်)]

[ရွေးချယ်စရာ သုံး: စခန်း ချရန် တခြား နေရာတစ်ခု ရှာပါ ပြီးမြောက်ခြင်း ဆု: +၁ ကျပန်း အခြေခံ အရည်အချင်း အမှတ်]

[မဖြစ်နိုင်တာကွာ မင်း နည်းနည်းလောက် အနားယူပေးလို့ မရဘူးလား]