အခန်း (၁၀၉၉-၁၁၀၁)

အခန်း (၁၀၉၉) မည်သူကို မေးမြန်းလိုသနည်း။

ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် အလောတကြီး အပြင်သို့ ပြေးထွက်ခဲ့သည်။ ခဏခန့်က တည်းဖြတ်သူချုပ်က သူမအား မဖြစ်မနေ မေးမြန်းရမည့်သူများထဲမှ တစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသော်လည်း လူများလွန်းသဖြင့် သူမကဲ့သို့ ပိန်ပိန်ပါးပါး မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် လုံးဝ တိုးဝှေ့ထွက်နိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

သူမ အပြင်သို့ ရောက်လာသောအခါ ထိုသူကို မတွေ့ရတော့ပေ။

"မင်္ဂလာပါရှင်၊ အင်တာနက်+ ထိပ်သီးအစည်းအဝေးက ဒီလူတွေ နေ့လယ်စာကို ဘယ်မှာ သုံးဆောင်ကြတာပါလဲ" ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် ဝန်ထမ်းတစ်ဦးကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ရှစ်လွှာက ဧည့်ခံခန်းမမှာပါ၊ ဒီဘက်က လှေကားကနေ သွားရင် ပိုမြန်ပါလိမ့်မယ်"။

ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် ထိုသူ စကားမဆုံးမီ လှေကားထစ်များရှိရာသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။ ဓာတ်လှေကား ရှစ်စင်းရှိသော်လည်း လူများလွန်းသဖြင့် သူမ လုံးဝ တိုးဝှေ့ မတက်နိုင်ပေ။

ငါးလွှာအထိ တက်ပြီးနောက် ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် မောဟိုက်နေသော အသက်ရှူသံကို ထိန်းညှိကာ ဧည့်ခံခန်းမဘက်သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

"မင်္ဂလာပါခင်ဗျာ၊ ခင်ဗျားရဲ့ ဖိတ်ကြားလွှာကို ကျေးဇူးပြု၍ ပြသပေးပါ"။

ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ပေ။ သူမ၌ ဖိတ်ကြားလွှာ မရှိပါ။ ဖိတ်ကြားလွှာသည် တည်းဖြတ်သူချုပ်ထံတွင် ရှိပါသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူမ တည်းဖြတ်သူချုပ်ကို ဘယ်မှာ သွားရှာရမည်နည်း။ သူမ၌ မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းလည်း မရှိပေ။

"ကျွန်မက ဒီအင်တာနက်+ ထိပ်သီးအစည်းအဝေးကို လာရောက်မေးမြန်းတဲ့ သတင်းထောက်ပါ။ ကျွန်မရဲ့ ဆိုင်းဘုတ်ကို ကြည့်ပါဦး။ ကျွန်မ ခဏလေး ဝင်ပြီး လူရှာပြီး ခဏလေးနဲ့ ပြန်ထွက်လာပါ့မယ်" ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ အလုပ်သင် သတင်းထောက်ကတ်ကို ထောက်ပြကာ ပြောဆိုခဲ့သည်။

"အလွန်ဝမ်းနည်းပါတယ်၊ သတင်းထောက်တွေ နေ့လယ်စာ သုံးဆောင်ဖို့နေရာက ခုနစ်လွှာမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့က ခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ နေ့လယ်စာစားချိန်ကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေဖို့ အာမခံရပါမယ်။ အကယ်၍ ခင်ဗျား မေးမြန်းချင်တယ်ဆိုရင် နေ့လယ်စာ သုံးဆောင်ပြီးမှ စောင့်ပေးပါ"။

ထိုအချိန်ဆိုလျှင် မီဒီယာကြီးများသာ မေးမြန်းခွင့်ရတော့မည်ဖြစ်ပြီး သူမ၏အလှည့် ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ရုပ်မြင်သံကြားနှင့် သတင်းစာများက အဓိကဖြစ်ပြီး သူမတို့က မဂ္ဂဇင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းအပြင် အသစ်ထွက်ရှိထားသော မဂ္ဂဇင်းဖြစ်ပြီး သူမကလည်း နာမည်မရှိသော အလုပ်သင် သတင်းထောက် တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

ဤနွေရာသီ အားလပ်ရက်တွင် သတင်းမေးမြန်းသည့် အလုပ်သို့ လိုက်ပါခွင့်ရသဖြင့် အလွန်ကောင်းမွန်သော လေ့ကျင့်ရေး အခွင့်အရေး ဖြစ်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ဤမျှ ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့မိပေ။

နံနက်ပိုင်း တစ်ပိုင်းလုံး ရပ်နေရုံသာမက ရေတစ်ခွက်ပင် မသောက်ခဲ့ရပေ။ ယခု မေးမြန်းချင်သောအခါတွင်လည်း ပိတ်ဆို့ခံထားရပြန်သည်။

ဖုန်းယွီသည် ဓာတ်လှေကားထဲမှ ထွက်လာပြီး ဧည့်ခံခန်းမဘက်သို့ လျှောက်လာစဉ် ရုတ်တရက် ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုသူသည် ဧည့်ခံခန်းမ တံခါးဝရှိ ဝန်ထမ်းနှင့် စကားများနေပုံရသည်။

သူမ ဘာကြောင့် ရောက်နေတာလဲ။ Wind and Rain စီးပွားရေး စနေမဂ္ဂဇင်း၏ သတင်းထောက်အဖြစ် လာခြင်းလား။ ဟူရွှင့် ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ၊ ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စကို ငါ့ကို မပြောပြဘူး။

ဖုန်းယွီသည် စွန်းလီကျဲ၏ လက်မောင်းကို ဆွဲလိုက်သည်။ "အဲဒီ သတင်းထောက်မလေး ဘာမေးမြန်းချင်လဲဆိုတာ သွားမေးပြီး ကူညီလိုက်ပါဦး ။ ခဏနေ ကျွန်တော့် ရုံးခန်းကို လာခဲ့ပါ။ ကျွန်တော်တို့ အဲဒီမှာ နေ့လယ်စာ စားကြမယ်"

စွန်းလီကျဲ အနည်းငယ် နားမလည် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ဧည့်ခံခန်းမမှာ ခဏ လှည့်ပတ်မယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား။ အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် စိတ်ပြောင်းသွားရသနည်း။

သူသည် ထိုသတင်းထောက်မလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ မန်နေဂျာဖုန်း သိတာလား။ မဟုတ်ပုံရပေ။ သိရင် ဒီအချိန်မှာ နှုတ်ဆက်သင့်သည်။ ဒါ့အပြင် ထိုသတင်းထောက်မလေးက မန်နေဂျာဖုန်းကို သိတယ်ဆိုရင် ဝန်ထမ်းနဲ့ စကားများနေစရာ လိုသေးသလား။ ဒါက Wind and Rain တာဝါ ဖြစ်သည်၊ မန်နေဂျာဖုန်းရဲ့ သူငယ်ချင်းများ ဘယ်နေရာမဆို သွားလို့ ရသည် မဟုတ်လား။

သို့သော် စွန်းလီကျဲသည် ထပ်မမေးဘဲ အလွန်ဉာဏ်ကောင်းစွာ သဘောတူလိုက်ပြီး ဖုန်းယွီ လှည့်ကာ ဓာတ်လှေကားထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်ကို မြင်ပြီးမှ ထိုသတင်းထောက်မလေးဘက်သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

"မင်္ဂလာပါ၊ ဘာဖြစ်ခဲ့တာပါလဲ"။

"မန်နေဂျာစွန်း မင်္ဂလာပါ။ ဒီသတင်းထောက်က ဧည့်ခံခန်းမထဲ ဝင်ပြီး မေးမြန်းချင်နေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ စည်းကမ်းအရ နေ့လယ်စာ စားချိန်မှာ မေးမြန်းခွင့် မရှိပါဘူး။ မီဒီယာတွေ နေ့လယ်စာ သုံးဆောင်တဲ့နေရာက ခုနစ်လွှာမှာပါလို့ ကျွန်တော် ပြောပြပေမဲ့ သူမက မသွားချင်ပါဘူး" ဝန်ထမ်းက ထိုက်ဟွာ အကြံပေးကုမ္ပဏီမှ မန်နေဂျာစွန်းကို သိသည့်အတွက် သူလည်း အလွန်စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ကျိုးခယ့်ရှင်းကို အထဲဝင်ခွင့်ပေးလိုက်ရင် သူသည် တာဝန်ပျက်ကွက်ခြင်း ဖြစ်သွားမည်။

"ဒီသတင်းထောက်မိန်းကလေး မင်္ဂလာပါ"။

"မန်နေဂျာစွန်း မင်္ဂလာပါ။ ကျွန်မနာမည်က ကျိုးခယ့်ရှင်းပါ၊ Wind and Rain စီးပွားရေး စနေမဂ္ဂဇင်းက သတင်းထောက်ပါ" ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် ဝန်ထမ်းက စွန်းလီကျဲကို မန်နေဂျာစွန်းဟု ခေါ်သည်ကို ကြားခဲ့ရသဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

စွန်းလီကျဲ ပို၍ပင် နားမလည် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ Wind and Rain စီးပွားရေး စနေမဂ္ဂဇင်းသည် မန်နေဂျာဖုန်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသော စီးပွားရေး မဂ္ဂဇင်း မဟုတ်ပါလား။ ဒါက ကိုယ့်အိမ်က မီဒီယာ ဖြစ်နေသည်။ ဒီသတင်းထောက်မလေး မသိတာလား။

သူ ကြည့်လိုက်သည်။ အော်၊ အလုပ်သင် သတင်းထောက်ပဲ ဖြစ်သည်။ အသစ်ရောက်လာသူ ဖြစ်ပုံရပြီး မဂ္ဂဇင်းရဲ့နောက်ခံကို မသိသေးတာ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

ဖုန်းယွီ၏ မှာကြားချက်ကို စဉ်းစားပြီး သူသည် ကြင်နာသော အပြုံးကို ပြုံးလိုက်သည်။ "ကျိုးသတင်းထောက်၊ ခင်ဗျား ဘယ်သူ့ကို မေးမြန်းချင်ပါသလဲ။ ကျွန်တော်လည်း အထဲက တချို့လူတွေကို သိပါတယ်။ ခင်ဗျား အရင် ထမင်းသွားစားလိုက်ပါ။ ခင်ဗျား ထမင်းစားပြီးရင် ကျွန်တော် ခင်ဗျား မေးမြန်းချင်တဲ့သူကို ချိန်းပေးပါ့မယ်။ သီးသန့် မေးမြန်းခွင့် အခွင့်အရေး ရနိုင်ပါတယ်"။

ကျိုးခယ့်ရှင်း အလွန်ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။ "တကယ်ပါလား။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မန်နေဂျာစွန်း၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မန်နေဂျာစွန်း"

"ဟားဟားဟား၊ ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး။ ပြောပါ၊ ဘယ်သူ့ကို မေးမြန်းချင်သလဲ" စွန်းလီကျဲ စိတ်ထဲကနေ တွေးလိုက်သည်၊ မန်နေဂျာဖုန်း မမှာရင် ငါ ဒီလောက် စေတနာ ကောင်းနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းလို ငယ်ရွယ်ပြီး လှပတဲ့ မိန်းကလေးကို ကူညီပေးတာကို ငါ့မိန်းမ သိရင် မနာလို ဖြစ်နေမှာ မဟုတ်ဘူးလား။

ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် လက်ထဲရှိ စာအုပ်ကို ဖွင့်ကာ ခေါင်းငုံ့၍ ဖတ်ပြသည်။ "ကျွန်မ လျူချွမ်းကျစ်၊ တင်းလေ့၊ ကျန်းချောင်ယန်၊ ဝမ်ကျစ်ရှီး၊ ချိုးပါ့ကျွင်း တို့ကို မေးမြန်းချင်ပါတယ်..."။

စွန်းလီကျဲသည် မျက်လုံး ပြူးသွားပြီး ကျိုးခယ့်ရှင်း၏ စကားကို ချက်ချင်း ဖြတ်လိုက်သည်။ "ကျိုးသတင်းထောက်၊ ခင်ဗျား ဘယ်နှစ်ယောက်ကို မေးမြန်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလဲ"။

အိုး~~ မင်း တစ်ခဏအတွင်းမှာ ဆယ်ယောက်ကျော် နာမည်ကို ရွတ်လိုက်တာပဲ။ မင်း မေးမြန်းနိုင်ပါ့မလား။

ငါ ကူညီတာကို မင်း အရမ်း လောဘမကြီးသင့်ဘူးလေ။

ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာစွန်း၊ ကျွန်မ ဆိုလိုတာက ဒီလူတွေထဲက ဘယ်သူ့ကိုမဆို ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့အားလုံးက တရုတ်အင်တာနက်နယ်ပယ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေထဲက တစ်ဦးဦး ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်မတို့ IT ထူးချွန်သူများ အကြောင်း အထူးအစီအစဉ်တစ်ခု လုပ်ဖို့ စီစဉ်နေပါတယ်"

စွန်းလီကျဲ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ IT နည်းပညာဆိုသည်မှာ ကွန်ပျူတာ၊ ဆက်သွယ်ရေးနှင့် အာရုံခံနည်းပညာ သုံးမျိုးကို ဆိုလိုသည်။ Wind and Rain စီးပွားရေး စနေမဂ္ဂဇင်းက အင်တာနက် သတင်းအချက်အလက် နည်းပညာ ထူးချွန်သူများအကြောင်း အထူးအစီအစဉ် လုပ်မည်ဆိုရာ ခုနက ပြောခဲ့သူများအားလုံးသည် လုပ်ငန်းနယ်ပယ်၏ ထိပ်တန်း ထူးချွန်သူများ ဖြစ်နေသည်။

"ခင်ဗျား တကယ်ကို အထူးတလည် မေးမြန်းချင်တဲ့ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူးလား" စွန်းလီကျဲ ခေါင်းကိုက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် လူအားလုံးကို ဆက်သွယ်ပြီး ကျိုးခယ့်ရှင်းအား အစီအစဉ်အတိုင်း မေးမြန်းခိုင်းဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါ။ မန်နေဂျာဖုန်းသာ လုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တွေဝေနေပုံရသည်။ ဒီလူတွေ အားလုံးက အရေးကြီးသည်ဖြစ်ရာ ဘယ်သူ့ကို မေးမြန်းရမယ်ဆိုတာ သူမ မသိခဲ့ပါ။ ဒါမှမဟုတ် တည်းဖြတ်သူချုပ်က တချို့လူတွေကို မေးမြန်းပြီးပြီဆိုရင်ရော။ တည်းဖြတ်သူချုပ်နဲ့ ထပ်နေရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

ဘေးရှိ ဝန်ထမ်းက မျက်လုံး လှန်လိုက်သည်။ ဒီသတင်းထောက်က ဘယ်လိုလဲ။ မန်နေဂျာစွန်းက ကိုယ်တိုင်လာပြီး ကူညီနေတာကို တစ်ယောက်ယောက်ကို ရွေးလိုက်ရုံ မရဘူးလား။ သူတို့အားလုံးက သူဌေးကြီးတွေပဲ မဟုတ်လား။ ဘာလဲ၊ ရွေးချယ်နေတာလား။

"တင်းလေ့ကို ရော ရနိုင်မလား" ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် ရုတ်တရက် တင်းလေ့ကို မေးမြန်းချင်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဒဏ္ဍာရီ ဂိမ်းကို ကိုယ်စားလှယ်လုပ်သူ ဖြစ်သောကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ဒဏ္ဍာရီဂိမ်းသည် သူမအား အမှတ်ရစရာများစွာ ပေးခဲ့သည်။

ယခု အလုပ်များနေသဖြင့် တမင်ရှောင်ရှားနေသည့်အတွက် သူမသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် အွန်လိုင်း မတက်ဖြစ်တော့ပေ။ ထို ကမ္ဘာ့ ဒုတိယ အချောဆုံးဆိုသူ အခုထိ ဆော့နေသေးလား မသိပေ။

စွန်းလီကျဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ရပါတယ်။ ကျွန်တော်က တင်းမန်နေဂျာနဲ့ သူငယ်ချင်းပါ။ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ နာမည်ကတ်ပါ။ တစ်နာရီကြာပြီးနောက် ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ဖုန်းခေါ်လိုက်ပါ။ ဘယ်မှာ မေးမြန်းရမယ်ဆိုတာ ပြောပြပါ့မယ်"

စွန်းလီကျဲသည် သူ၏ နာမည်ကတ် တစ်ခုကို ကျိုးခယ့်ရှင်းအား ပေးအပ်ပြီး စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။ ဒီအမေက ကိစ္စကို ဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီ။ မန်နေဂျာဖုန်း မှာထားတဲ့ ကိစ္စက တကယ်ကို ခက်ခဲလှသည်။

ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် ဦးညွှတ်ပြီး ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ စွန်းလီကျဲ ခေါင်းကို ခါယမ်းရင်း ဓာတ်လှေကားဘက်သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ထိုဝန်ထမ်းသည် ကျိုးခယ့်ရှင်းကို အားကျစွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဒီသတင်းထောက်မလေးက ကံကောင်းလိုက်တာ။ မန်နေဂျာစွန်းက ကိုယ်တိုင် လာကူညီတာ။ မန်နေဂျာစွန်းရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက အမြဲကောင်းနေလို့သာ၊ သူမ မန်နေဂျာစွန်း ဒီသတင်းထောက်မလေးကို စိတ်ဝင်စားနေပြီလားဟု သံသယ ဝင်မိလိမ့်မည်။

ဖုန်းယွီသည် ရုံးခန်းတွင် ပြတင်းပေါက်ကို ကြည့်နေသည်။ စွန်းလီကျဲ၏ တံခါးခေါက်သံကို ကြားသောအခါ ဝင်လာရန် ခေါ်လိုက်သည်။

"မန်နေဂျာဖုန်း၊ ကျွန်တော် ကျိုးသတင်းထောက်ကို နာမည်ကတ် ပေးခဲ့ပြီး တစ်နာရီကြာရင် တင်းလေ့ကို သီးသန့် မေးမြန်းဖို့ ချိန်းပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော် တင်းလေ့ကို ဖုန်းခေါ်လိုက်ပြီး သူ သဘောတူခဲ့ပါတယ်"။

ဖုန်းယွီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "လောင်စွန်း၊ ခင်ဗျား ပင်ပန်းခဲ့ပါပြီ။ ထိုင်ပြီး နေ့လယ်စာ စားပါ"။

ဖုန်းယွီ ရှင်းပြခြင်း မပြုသည်ကို မြင်သောအခါ စွန်းလီကျဲသည် ပါးစပ်ဟပြီး နောက်ဆုံးတွင် မည်သည့်အရာကိုမျှ မမေးတော့ဘဲ နေခဲ့သည်။

******

အခန်း (၁၁၀၀) လောင်စွန်း၊ သူ့ကို ဖမ်းပါလေ!

နာရီဝက်ခန့်ကြာပြီးနောက် တင်းလေ့သည် နေ့လယ်စာ သုံးဆောင်ပြီးကာမှ အခြားသူများနှင့် စိတ်ကူးများ ဆွေးနွေးရန် ကြံရွယ်စဉ် ဖုန်းယွီ၏ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို ခံရပြီး ထိပ်ဆုံးထပ်ရှိ ဖုန်းယွီ၏ ရုံးခန်းသို့ လာရောက်ရန် ပြောကြားခဲ့သည်။

"မန်နေဂျာဖုန်း၊ ဘာကိစ္စများ ရှိပါသလဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက် အရေးတကြီး ခေါ်တာလဲ" တင်းလေ့သည် အခြားသူများနှင့် မတူဘဲ Netease၏ ရှယ်ယာရှင်ကြီး ဖြစ်သောကြောင့် တစ်ဦးတည်းပင် မဲပေးခွင့်ရှိသော ရှယ်ယာ ၅၁ ရာခိုင်နှုန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဖုန်းယွီကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အလွန် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေနိုင်ခဲ့သည်။

"တင်းမန်နေဂျာ ထိုင်ပါခင်ဗျာ။ ခုနက လောင်စွန်း ခင်ဗျားကို ဖုန်းခေါ်ခဲ့တယ် မဟုတ်လား" ဖုန်းယွီသည် တင်းလေ့အား လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် တိုက်လိုက်သည်။

"ခေါ်ခဲ့ပါတယ်။ သူက သူ့ဆွေမျိုးတစ်ဦး သတင်းထောက်လုပ်နေတာ၊ ခဏနေ ကျွန်တော့်ကို သီးသန့် မေးမြန်းချင်တယ်လို့ ပြောပါတယ်။ ကျွန်တော် သဘောတူခဲ့ပါတယ်" တင်းလေ့သည် အနည်းငယ် သိချင်စိတ် ဖြစ်မိသည်။ ဖုန်းယွီက သူ့အား ဒီလောက်အထိ လက်ဖက်ရည် တိုက်တာ ထူးဆန်းနေသည်။

ဖုန်းယွီက သူ့အား အမြဲတမ်း လေးစားခဲ့သော်လည်း ယခင်က တွေ့ဆုံမှုများတွင် ဖုန်းယွီသည် သူတို့ကို ကိုယ်တိုင် လက်ဖက်ရည် ငှဲ့သောက်ခိုင်းခြင်းသာ ရှိခဲ့သည်။ ယနေ့ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ။

"အဲဒါ ကျွန်တော်က လောင်စွန်းကို ပြောခိုင်းလိုက်တာပါ။ သူမက လောင်စွန်းရဲ့ ဆွေမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ သူမက မဂ္ဂဇင်း တစ်ခုရဲ့ သတင်းထောက်ပါ။ မဂ္ဂဇင်းနာမည်က Wind and Rain စီးပွားရေး စနေမဂ္ဂဇင်းပါ။ နားလည်လောက်ပါပြီနော်" ဖုန်းယွီက အရိပ်အမြွက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ခင်ဗျားရဲ့မဂ္ဂဇင်းလား။ ကျွန်တော်တို့ တရုတ်သူဌေးကြီး စာရင်းကို လုပ်တဲ့ မဂ္ဂဇင်းလား။ သတင်းထောက်က ကျွန်တော့်ကို တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်လိုက်ရင် ရနေတာကို၊ ဘာလို့ ဒီလောက် ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်နေရတာလဲ" တင်းလေ့ နားလည်သွားသည်။ မူရင်းက မန်နေဂျာဖုန်းရဲ့ မဂ္ဂဇင်း ဖြစ်နေသည်။

"ဟားဟားဟား၊ ကျွန်တော်က လောင်စွန်းကို ခဏလေး ပြောလိုက်တာပါ။ လောင်စွန်း နားလည်မှု လွဲသွားတာပါ။ ဒါနဲ့ စကားမစပ်၊ ဒဏ္ဍာရီ ဂိမ်း ဘယ်လို လည်ပတ်နေသလဲ" ဖုန်းယွီသည် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။ မဟုတ်ရင် လိမ်ပြောလေလေ၊ ပို၍ဟာကွက်များ ပေါ်လာလေလေ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။

"စာရင်းသွင်း အကောင့် ဆယ်သန်းကျော်နေပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ မကြာသေးမီက တစ်ပြိုင်နက် အွန်လိုင်းရှိသူ ရာခိုင်နှုန်းတော့ အနည်းငယ် လျော့နည်းသွားပါတယ်။ အများစုက အဆင့် ခုနစ်အောက် အကောင့်ငယ်လေးတွေ ဖြစ်ပြီး သူတို့က ပစ္စည်းသိုလှောင်ရာ အဖြစ် သုံးနေကြတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ကျောင်းသားတွေ ကျောင်းပိတ်ချိန်နဲ့လည်း သက်ဆိုင်နိုင်ပါတယ်၊ တချို့ အိမ်ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ကျောင်းမှာလို လွတ်လပ်မှု မရှိကြတော့ပါဘူး"

"အင်း၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဒါဆိုရင် အချိန်ကတ် ရောင်းအားကကော"

"အရမ်းကောင်းပါတယ်။ အဲဒီ တစ်လ အချိန်အကန့်အသတ်မရှိ အစီအစဉ်ကို လူအများအပြားက ဝယ်ယူနေကြတာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဒီဂိမ်းကို စွဲလမ်းသူတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတာ တွေ့ရပါတယ်" တင်းလေ့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောဆိုခဲ့သည်။ အစတုန်းက သူတောင် မယုံကြည်ခဲ့ပေ၊ ယခုတော့ ယုံကြည်ပြီး မန်နေဂျာဖုန်း၏ အမြင်ကျယ်မှုက ရှေ့ရောက်နေသည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။

ဒီ ဒဏ္ဍာရီ ဂိမ်းကို သူလည်း ဆော့သည်။ အထဲက မစ်ရှင်များက စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသည်မှာ အမှန်ပင်။ ဘီလူးအချို့ပင် သူ မတွေးထားသော ပုံစံများ ဖြစ်နေသည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ အခြေအနေ သင့်လျော်ပြီဆိုရင် ကျောက်ဂူ ခန်းမကိုလည်း ဖွင့်ပေးလိုက်ပါ။ ပြီးတော့ တခြား မြေပုံအသစ် အချို့ကိုပါ ထည့်သွင်းပြီး ကစားသမားများကို ဆွဲဆောင်ဖို့အတွက် ခြောက်လအတွင်း မြေပုံအသစ် တစ်ခုကို အနည်းဆုံး ထုတ်ပေးနိုင်အောင် အာမခံပါ"။

"အစီအစဉ် ချထားပြီးပါပြီ၊ စက်တင်ဘာလ (၁) ရက်နေ့မှာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု လုပ်ပါ့မယ်။ ဒီတစ်ခေါက် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုမှာ အချို့သော ဒေတာတွေကို စစ်ဆေးပြီး ပြင်ပ ပရိုဂရမ် (External Program)တွေ ရှိမရှိ စစ်ဆေးရပါမယ်။ ကျောင်းသားတွေ ကျောင်းပြန်တက်ချိန်နဲ့ တိုက်ဆိုင်နေတဲ့အတွက် အပြစ်ပြောစရာ များများစားစား ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဒီဂိမ်းကို ကျောင်းသား အများအပြား ဆော့နေကြလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး"။

တင်းလေ့တို့သည် မြေပုံအသစ်ကို ကြိုတင် ရရှိထားပြီး အတွင်းပိုင်း စမ်းသပ်မှုများ အောင်မြင်ပြီး ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် မြေပုံအတွင်း ပိတ်မိခြင်း၊ ပစ္စည်းများ ကူးချခြင်း စသည့် BUG များကို စမ်းသပ်ခဲ့သည်။ ဟုတ်တယ်၊ ဒီတစ်ခေါက်မှာ Hidden Set၏ နောက်ဆုံး အစိတ်အပိုင်းကိုလည်း ထုတ်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး ပစ္စည်းရှာဖွေသူ အများအပြားကို ဆွဲဆောင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။

ပစ္စည်းအသစ်၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ပိုမိုများပြားသော လူများ အွန်လိုင်း အချိန် တိုးလာစေပြီး သူတို့၏ အချိန်ကတ်များကို ပိုမို ရောင်းချနိုင်ကာ သဘာဝအတိုင်း အမြတ်အစွန်း ပိုရရှိမည် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ ဒါတွေက ခင်ဗျားတို့ သေချာ စီစဉ်လိုက်ရင် ရပါပြီ။ အီးမေးလ်ရဲ့ တန်ဖိုးမြှင့် ဝန်ဆောင်မှုတွေထဲက ဘယ်နှစ်ခုကို ပြီးစီးခဲ့ပြီလဲ"။

"ဝန်ဆောင်မှု တစ်ခု စတင်လိုက်ပါပြီ။ ကျန်တာတွေကတော့ ဗားရှင်းအချို့ ထွက်လာပေမဲ့ မတည်ငြိမ်သေးပါဘူး၊ ပြုပြင်ဖို့ နည်းလမ်း ရှာနေပါတယ်" ဒီအချက်မှာ တင်းလေ့သည် ဖုန်းယွီကို အလွန် အားကျ လေးစားခဲ့သည်။

အမြဲတမ်း ငွေရှာနိုင်မယ့် စိတ်ကူးကောင်းများစွာ ရှိနေသည်။ ပြီးတော့ စိတ်ကူးတိုင်းသည် ရွှေစိတ်ကူးဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သော စိတ်ကူးများ ဖြစ်သည်။ သူတို့ ကုမ္ပဏီမှာ ဒီလောက် လူအများကြီး ရှိနေတာကို ဘာလို့ မန်နေဂျာဖုန်းလိုမျိုး စိတ်ကူးမျိုး တစ်ယောက်မှ မရှိရတာလဲ။ ရှိရင်တောင် သူ ရှယ်ယာထုတ်ပေးပြီး ဆုချဖို့ ဝန်မလေးပါဘူး။

"ခင်ဗျားတို့ ကိုယ်တိုင်လည်း ဂိမ်းတစ်ခု ထုတ်လုပ်ခဲ့တယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားတယ်။ အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ၊ စာရင်းသွင်းသူ များလား" ဖုန်းယွီက ရယ်မောရင်း မေးလိုက်သည်။

"အမ်~~ မများပါဘူး။ အွန်လိုင်း တိုက်ခိုက်ရေး ဂိမ်းတစ်ခုပါ။ စက်ရုံခေါင်းမိုးပေါ်က လမ်းမတိုက်ခိုက်ရေးသမား (Street Fighter) လိုမျိုးပါ။ စောစောကတည်းက ဆော့ဖ်ဝဲလ် စီဒီခွေ ရောင်းလိုက်တာတောင် အရင်းကြေနိုင်သေးတယ်လို့ ထင်ပါတယ်" တင်းလေ့ စိတ်ပျက်ခဲ့သည်။ ထုတ်လုပ်ခဲ့တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး ဂိမ်းက ကောင်းကောင်း ဆော့လို့ရတာပဲလေ။ ယခုအချိန်မှာတောင် စက်ရုံခေါင်းမိုးဂိမ်းကို ဆော့ရတာ နှစ်သက်တဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ကျွန်တော်က စက်ရုံခေါင်းမိုးဂိမ်းကို အွန်လိုင်းပေါ် ရွှေ့ပေးလိုက်တာကို ဘာလို့ ဘယ်သူမှ မဆော့ကြတာလဲ။

စက်ရုံခေါင်းမိုး အမျိုးအစား ဂိမ်းတွေမှာ အနာဂတ်မှာ ဈေးကွက် ရှိပါ့မလား။ ရှိပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုချိန် မဟုတ်သေးပါဘူး။ အခုချိန်မှာ ဂိမ်းဆိုင်ကို သွားရင် ရနိုင်တဲ့အရာကို ဘယ်သူက အွန်လိုင်းမှာ လာဆော့နေမလဲ။ လှုပ်ရှားကိရိယာလည်း မပါသလို ဈေးလည်း ကြီးသေးသည်။ ထူးခြားတာလည်း မရှိပေ။

"စိတ်ဓာတ်မကျပါနဲ့၊ ကောင်းလာပါလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော် ပြောခဲ့တဲ့ အွန်လိုင်း တစ်ကိုယ်တော် တိုက်ခိုက်ရေး ပလက်ဖောင်းကို ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လို ထုတ်လုပ်နေလဲ"

"လူတွေ ရှာပြီး ထုတ်လုပ်နေပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ နည်းနည်း ခက်ခဲပါတယ်။ ပြီးတော့ ကွန်ရက် မြန်နှုန်း လိုအပ်ချက်ကလည်း မြင့်ပါတယ်။ လက်ရှိ ကွန်ရက်နဲ့ဆိုရင် ဝင်ရင်တောင် အရမ်း နှေးကွေး နေမှာပါ"။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ဒါကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ပါ။ နောက်နှစ်နှစ်ကြာရင် ကောင်းသွားပါလိမ့်မယ်" ယခုအချိန်မှာ ကွန်ရက်က သိပ်မကောင်းသေးသော်လည်း နိုင်ငံတော်က အင်တာနက် အခြေခံ အဆောက်အအုံများတွင် အကြီးအကျယ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံနေသည်။ တရုတ်၏ ကွန်ရက် မြန်နှုန်းသည် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာမည် ဖြစ်သည်။

နှစ်ဦးသား စကားပြောနေရင်း ဖုန်းယွီ နာရီကို ကြည့်လိုက်သောအခါ အချိန်ပြည့်ပြီ ဖြစ်သည်။

"တင်းမန်နေဂျာ၊ မေးမြန်းချိန် ရောက်ပြီ၊ ကျွန်တော် အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ပါဘူး"။

တင်းလေ့ ထိုင်ရာမှ ထပြီး လောင်စွန်းနှင့် ချိန်းဆိုထားသော ဧည့်ခန်းငယ်သို့ သွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျိုးခယ့်ရှင်းလည်း ဓာတ်လှေကားဖြင့် တက်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။

"တင်းမန်နေဂျာ မင်္ဂလာပါရှင်၊ ကျွန်မနာမည် ကျိုးခယ့်ရှင်း ပါ၊ Wind and Rain စီးပွားရေး စနေမဂ္ဂဇင်း က အလုပ်သင် သတင်းထောက်ပါ"။

"မင်္ဂလာပါ၊ ထိုင်ပါ" တင်းလေ့ ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ဒီလောက် မျက်နှာသာတော့ သူ ပေးရပေမည်။ ဒါ့အပြင် Wind and Rain စီးပွားရေး စနေမဂ္ဂဇင်းသည် ယခုအချိန်တွင် နာမည်မကြီးသေးသော်လည်း တရုတ်သူဌေးကြီး စာရင်း၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုက မသေးပေ။

"ကျွန်မ အသံဖမ်းလို့ ရမလား" ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် အသံဖမ်းကိရိယာကို ထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ကုမ္ပဏီမှ သူမအား ပေးထားခြင်းဖြစ်ပြီး ယခင်က သူမ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

"ရပါတယ်"။

"တင်းမန်နေဂျာ၊ ရှင် Neteaseကို စတင် ထူထောင်တုန်းက ဘယ်လို စိတ်ကူးမျိုးနဲ့လဲ"။

"အစတုန်းက ကွန်ရက်လုပ်ငန်းကို လုပ်ချင်တာပါ။ လူတွေ အချင်းချင်း ဖလှယ်နိုင်တဲ့ စိတ်ကူးယဉ် ပလက်ဖောင်း တစ်ခုကို တည်ထောင်ချင်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော် ကျောင်းတက်တုန်းကတည်းက ဒါကို စိတ်ဝင်စားခဲ့တာပါ။ တကယ်တော့ ကျွန်တော်က ရူပဗေဒ ဘာသာရပ်ကို သင်ယူခဲ့တာပါ။ အစတုန်းက ဘာသာရပ် မှားရွေးခဲ့မိပြီလားလို့တောင် တွေးခဲ့မိပါတယ်"။

ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် မှတ်စုစာအုပ်ပေါ်တွင် ချရေးလိုက်သည်။ တင်းလေ့သည် ရူပဗေဒကို သင်ယူခဲ့သည်မှာ လူများစွာ မသိနိုင်သော အချက် ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင် အစောပိုင်းက Neteaseသည် ဖိုရမ်ကို လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းမှာ ဘာကြောင့် ဒီဘက်လုပ်ငန်းကို တဖြည်းဖြည်း လျှော့ချပြီး ပေါ်တယ် ဝက်ဘ်ဆိုဒ် ဘက်ကို ပြောင်းသွားခဲ့တာလဲ။ ပြီးတော့ ဖိုရမ်ပိုင်းမှာ Sohuရဲ့ နောက်မှာ ဘာကြောင့် ကျန်ခဲ့ရတာလဲ"။

"အဲဒီအချိန်က ဖိုရမ်က ငွေမရှာနိုင်လို့ပါ။ ကုမ္ပဏီက ဆက်လက် လည်ပတ်လို့ မရတော့ဘူး။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ ပေါ်တယ် ဝက်ဘ်ဆိုဒ်ကို ပြောင်းလုပ်ပြီး အီးမေးလ် ဝန်ဆောင်မှုကို စတင်ခဲ့ပါတယ်။ အခု လက်ရှိ ဂိမ်း ကိုယ်စားလှယ်လုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်တာကလည်း ဝက်ဘ်ဆိုဒ်ရဲ့ ဝင်ငွေကို တိုးမြှင့်ပြီး သုံးစွဲသူတွေကို ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ ဝန်ဆောင်မှု ပေးနိုင်ဖို့ ဖြစ်ပါတယ်"။

ဒါက အမှန်တရား ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က BBS ဖိုရမ်များသည် ငွေမရှာနိုင်ခဲ့ပေ။ Sohuသာ မန်နေဂျာဖုန်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မရှိခဲ့ရင် ဆက်လက် လည်ပတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါ။ ယခုအချိန်မှာ Sohuသည် အရှုံးပေါ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ Neteaseကတော့ ဂိမ်း ကိုယ်စားလှယ် လုပ်ငန်းကြောင့် ဝင်ငွေ ထွက်ငွေ မျှတနေပြီး နောက်နှစ်မှာ သေချာပေါက် အမြတ်ရနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဒီအချက်ကိုသာ ကြည့်ရင် Neteaseရဲ့ ရှယ်ယာဈေးကွက်က Sohuထက် ပိုမြန်နေပြီး တင်းလေ့၏ ကိုယ်ပိုင် ဓနအင်အားသည် ကျန်းချောင်ယန်ထက် များစွာ သာလွန်ကာ အင်တာနက် သုံးယောက်သားထဲမှာ ပထမနေရာကို ရောက်နေသည်။

...

ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် တင်းလေ့ကို မေးမြန်းနေစဉ် ဖုန်းယွီသည် စွန်းလီကျဲနှင့်အတူ ဧည့်ခံခန်းမ တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာပြီး နောက်ကျမှ ထွက်လာသူများ ရှိမရှိ ကြည့်နေခဲ့သည်။ စကားပြောရင်း အချိန်ကုန်သွားသူများ ရှိမှာ သေချာသည်။

ဖုန်းယွီ ရုတ်တရက် ခန္ဓာကိုယ်သေးသေးတစ်ဦး ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်သောအခါ အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး ထိုသူကို လက်ညှိုးထိုးကာ စွန်းလီကျဲအား အော်ပြောလိုက်သည်။ "လောင်စွန်း၊ သူ့ကို ဖမ်း"။

...

******

အခန်း (၁၁၀၁) မာဖခင် အံ့သြခြင်း

ဖုန်းယွီ အော်လိုက်သောအခါ စွန်းလီကျဲသည် သဘာဝအတိုင်း တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ ဤလူတွင် တစ်ခုခုတော့ ပြဿနာရှိသည်ဟု ယူဆကာ ချက်ချင်း ပြေးသွားပြီး ဘေးနားရှိ လုံခြုံရေးနှစ်ဦးလည်း လျင်မြန်စွာ ပြေးတက်ကာ ထိုအရပ်ပုပုပိန်ပိန်ကို နံရံတွင် ကပ်၍ ဖမ်းချုပ်လိုက်သည်။

"ဘာလုပ်တာလဲ၊ ခင်ဗျားတို့ ဘာလုပ်နေတာလဲ" ထိုအရပ်ပုပုပိန်ပိန်က ရုန်းကန်ရင်း အော်ပြောလိုက်သည်။

"ပြောစမ်း၊ မင်း ဘာမကောင်းတဲ့ အလုပ် လုပ်ထားလဲ။ ငါတို့ Wind and Rain တာဝါမှာ လာပြီး ရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန်ရဲတယ်၊ မင်း ခေါင်းဘယ်နှစ်လုံး ရှိလို့လဲ" ခန္ဓာကိုယ်ဝဝ လုံခြုံရေးတစ်ဦးက ကြမ်းတမ်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မန်နေဂျာစွန်းကို အမိန့်ပေးနိုင်သူသည် အနည်းဆုံး ထိုက်ဟွာ ဦးပိုင်အုပ်စု၏ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ အဆင့်ရှိသူ ဖြစ်ရမည်။ ထိုသူသည် သူဌေးကြီး ဖြစ်သည်။ သူက အလေးထားပြီး ကားမောင်းသူ စသည်တို့အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့ပါက အလုပ်က ပေါ့ပါးရုံသာမက ဝင်ငွေလည်း ပိုများလာမည် မဟုတ်လား။

ဒီလူကို ကြည့်ရုံနဲ့ မကောင်းတဲ့သူမှန်း သိသာသည်။ ခိုးဆိုးလုယက်မှု မလုပ်ရင်လည်း လိမ်လည်သူ ဖြစ်ရမည်။

ဖုန်းယွီသည် အလျင်အမြန် ပြေးသွားပြီးပြောလိုက်သည်။ "လွှတ်လိုက်၊ ခင်ဗျားတို့ လွှတ်လိုက်ကြ"

ထိုခန္ဓာကိုယ်ဝဝ လုံခြုံရေးက ပြန်ရှင်းပြသည်။ "သူဌေး၊ ကျွန်တော်တို့ လွှတ်ပေးလိုက်ရင် သူ ထွက်ပြေးသွားပါလိမ့်မယ်။ ဘာကိစ္စပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့ လုံခြုံရေးရုံးကို ခေါ်သွားပြီး ပြောပါမယ်"။

"မဟုတ်ဘူး၊ နားလည်မှု လွဲတာ၊ နားလည်မှု လွဲတာ" ဖုန်းယွီ ရယ်ရခက်၊ ငိုရခက် ဖြစ်နေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိတ်ထဲကနေ ကိုယ့်ကိုကိုယ် အပြစ်တင်နေသည်။ ငါက သူ့ကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ လာရှာတာပါလို့ ပြောရင် သူ ယုံနိုင်ပါ့မလား။

စွန်းလီကျဲ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။ "မင်းတို့ နှစ်ယောက် အရင် လွှတ်လိုက်။ ဒီမှာ သူ ဘယ်ပြေးနိုင်မှာလဲ"။

လုံခြုံရေး နှစ်ဦးသည် ထိုအခါမှ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဘေးနားမှ လူအချို့သည် လာရောက် ကြည့်ရှုနေကြပြီ။ ဖုန်းယွီလည်း အခြေအနေ မကောင်းသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုပိန်ပိန်ပါးပါး လူကို ဖက်လိုက်ပြီး "မာမန်နေဂျာ၊ စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ နားလည်မှု လွဲတာပါ။ နားလည်မှု လွဲတာပါ။ ကျွန်တော့်ရုံးခန်းကို လာခဲ့ပါ၊ ခင်ဗျားအတွက် သတင်းကောင်း ရှိပါတယ်"။

"ခင်ဗျား ဘယ်သူလဲ။ ကျွန်တော် မလိုက်ဘူး။ ကျွန်တော် ထိပ်သီးအစည်းအဝေးကို လာတက်တာ။ ခဏနေရင် ကိစ္စရှိသေးတယ်" မာယွန်းက အော်ပြောလိုက်သည်။

"မာမန်နေဂျာ၊ တောင်းပန်ပါတယ်၊ တောင်းပန်ပါတယ်။ လောင်စွန်း၊ ခင်ဗျားပဲ သူ့ကို နားချပါဦး"။

စွန်းလီကျဲသည် ချက်ချင်း နာမည်ကတ်ကို ထုတ်လိုက်သည်။ "မာမန်နေဂျာ ဟုတ်ပါတယ်နော်။ ကျွန်တော့်နာမည် စွန်းလီကျဲ ပါ။ ထိုက်ဟွာ အကြံပေးကုမ္ပဏီရဲ့ဥက္ကဋ္ဌပါ။ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ နာမည်ကတ်ပါ။ ကျွန်တော့်ရုံးခန်းက ဒီWind and Rain တာဝါထဲမှာပဲ ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရုံးခန်းကို လာထိုင်ပါဦးမလား"။

မာယွန်းသည် စွန်းလီကျဲ၏ နာမည်ကတ်ကို ယူလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားက မန်နေဂျာစွန်းလား။ ဒါဆို သူက ဘယ်သူလဲ"။

စွန်းလီကျဲသည် မာယွန်း၏ ဘေးသို့ ကပ်ကာ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။ "ဒီလူက ကုမ္ပဏီရဲ့ သူဌေးကြီး၊ ဒီWind and Rain တာဝါရဲ့ ပိုင်ရှင်၊ မန်နေဂျာဖုန်းပါ"။

မာယွန်းသည် ဖုန်းယွီကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီလူက ဒဏ္ဍာရီလာ အာရှရဲ့ အချမ်းသာဆုံး ဖုန်းယွီလား။

ဒါပေမဲ့ သူ ဘာလို့ ခုနက လူကို ခေါ်ပြီး ကျွန်တော့်ကို ဖမ်းခိုင်းတာလဲ။ ကျွန်တော် သူ့ကို ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။

"မာမန်နေဂျာ၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အမြဲတမ်း ရှာနေတာပါ။ ခုနက မြင်လိုက်ရတော့ ခင်ဗျားကို ရှာလို့ မရမှာစိုးလို့ အော်ခေါ်လိုက်မိတာပါ။ စိတ်ထဲ မထားပါနဲ့နော်။ ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်။ သွားကြစို့၊ သွားကြစို့။ လောင်စွန်းရဲ့ ရုံးခန်းကို သွားထိုင်ကြမယ်။ ခင်ဗျား အကျိုးအမြတ် ရမှာ သေချာပါတယ်"။

ဖုန်းယွီနှင့် စွန်းလီကျဲသည် တစ်ဝက် ဆွဲခေါ်၊ တစ်ဝက် နားချ ပြီး မာယွန်းကို ဓာတ်လှေကားထဲသို့ ခေါ်သွင်းကာ စွန်းလီကျဲ၏ ရုံးခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည်။

စွန်းလီကျဲသည် တကယ်ပင် ထိုက်ဟွာ အကြံပေးကုမ္ပဏီ၏ ဥက္ကဋ္ဌ ရုံးခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ မာယွန်း ယုံကြည်သွားသည်။ Wind and Rain တာဝါတွင် ကိုယ်ပိုင် လုံခြုံရေးကုမ္ပဏီ ရှိသည်ဟု ကြားသိရပြီး မည်သူမဆို ဒီနေရာ၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် အယောင်ဆောင်၍ မရနိုင်ပေ။

ဆိုဖာပေါ် ထိုင်လိုက်သော်လည်း မာယွန်းသည် ဘာမှန်းမသိအောင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။ စွန်းလီကျဲက ကိုယ်တိုင် လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးသည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် အထူးတလည် ခံစားလိုက်ရသည်။

"ခင်ဗျားက ဖုန်းယွီ၊ မန်နေဂျာဖုန်းလား" မာယွန်း စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ခင်ဗျား သိတဲ့ ဖုန်းယွီ ကျွန်တော်ပါ" ဖုန်းယွီက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ရှာနေတယ်လို့ ပြောတာလား။ နောက်စရာတွေ မလုပ်ပါနဲ့ဗျာ။ ခင်ဗျားသာ တကယ်ပဲ ဖုန်းယွီ သူဌေးကြီးဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို ရှာစရာ ဘာအကြောင်းရှိလဲ" မာယွန်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သရော်လိုက်သည်။

"မာမန်နေဂျာ၊ ကျွန်တော် အရင် မေးပါရစေ၊ ခင်ဗျား အခု ဘယ်မှာ အလုပ်လုပ်နေလဲ" ဖုန်းယွီ စမ်းသပ် မေးမြန်းလိုက်သည်။

မာယွန်း သိချင်စိတ် ဖြစ်သွားသည်။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို မာမန်နေဂျာလို့ ခေါ်နေပြီး ကျွန်တော့်ကို သိတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ တကယ်တော့ ခင်ဗျားက ကျွန်တော် ဘယ်မှာ အလုပ်လုပ်လဲဆိုတာတောင် မသိဘူးလား။

"ကျွန်တော် သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ပေါင်းပြီး ကုမ္ပဏီတစ်ခု၊ အင်တာနက် ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖွင့်ထားပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီအင်တာနက်+ ထိပ်သီးအစည်းအဝေးကို ဖိတ်ကြားခံခဲ့ရတာပေါ့" မာယွန်း ပြောလိုက်သည်။

ဖုန်းယွီ အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။ စတင် လုပ်ငန်းလုပ်နေပြီဆိုတော့ မှန်ပါသည်။

"ခင်ဗျား ကုမ္ပဏီနာမည်က ဘာလဲ"

"Alibabaပါ။ ကလေးပုံပြင် တစ်ခုကနေ ယူထားတာပါ။ ကျွန်တော်တို့ လူတွေ အံ့သြစရာ ကောင်းတဲ့ စီးပွားဥစ္စာတွေ ဖန်တီးနိုင်မယ်လို့ ဆိုလိုပါတယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ လူများတယ်ဆိုတာကိုလည်း ကိုယ်စားပြုပါတယ်" မာယွန်း ရှင်းပြခဲ့သည်။

ဖုန်းယွီသည် ညာလက်သီးဖြင့် ဘယ်လက်ဖဝါးကို အားရပါးရ ထုလိုက်သည်။ ဟုတ်ပြီ၊ မှန်ပြီ။ ဒီတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်သည်။ အရင်ဘဝက လူအများအပြားက မာဖခင်ဟု အွန်လိုင်းတွင် ခေါ်ဆိုခဲ့ကြသော တရုတ်နိုင်ငံ၏ အချမ်းသာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည်။

ဒီလူရဲ့ ကုမ္ပဏီက အံ့ဖွယ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး တရုတ်လို ကြီးမားတဲ့ ဈေးကွက်ကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တဲ့အတွက် ကမ္ဘာ့အင်တာနက် လုပ်ငန်းတွေထဲမှာလည်း ရေတွက်လို့ ရသည်။

ဖုန်းယွီ၏ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မာယွန်း အနည်းငယ် လန့်သွားပြီး ဖုန်းယွီက စတင် တိုက်ခိုက်တော့မလားဟု ထင်ခဲ့သည်။ သူသည် ဒီသူဌေးကြီးနဲ့ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိပါဘဲ ဘာဖြစ်တာလဲဟု တွေးမိသည်။

စွန်းလီကျဲလည်း ဒီ မာမန်နေဂျာ ဘယ်သူလဲဟု တွေးနေခဲ့သည်။ Alibabaဟု ကြားမှ သူ သတိရသွားသည်။ ဒီလူက မန်နေဂျာဖုန်း ပြောခဲ့သော မာယွန်း ဖြစ်ရမည်။ သူသည် မန်နေဂျာဖုန်း ပေးထားသော စာရင်းထဲတွင် မဖြစ်မနေ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရမည့်သူ ဖြစ်သည်။

မန်နေဂျာဖုန်းက ဘာလို့ ဒီလောက် စိတ်လှုပ်ရှားနေတာလဲ မအံ့သြပါနဲ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီလူက နာမည်ကြီးတာ မဟုတ်ဘူး။ မန်နေဂျာဖုန်း အရင်က ဘယ်လို သိခဲ့တာလဲ။ မသိဘူးလို့ ပြောရင်လည်း မဟုတ်သေးပါဘူး။ မန်နေဂျာဖုန်းက ခုနက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ တန်းသိခဲ့တာကို။ ဒါပေမဲ့ ဒီမာမန်နေဂျာက မန်နေဂျာဖုန်းကို သိပုံမပေါ်ဘူး။

စွန်းလီကျဲသည် ဤအချိန်တွင် ခေါင်းယမ်းရုပ်ကဲ့သို့ ဖုန်းယွီကို တစ်လှည့်၊ မာယွန်းကို တစ်လှည့် ကြည့်နေသည်။

"မာမန်နေဂျာ၊ ခင်ဗျား ကုမ္ပဏီ အခြေအနေ ဘယ်လို ဖွံ့ဖြိုးနေပြီလဲ" ဖုန်းယွီ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။

"အမ်~~ အဆင်ပြေပါတယ်။ မဟုတ်ဘူး၊ မန်နေဂျာဖုန်း၊ ခင်ဗျား တကယ် ဘာလုပ်ချင်တာလဲ" မာယွန်းသည် သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ကလေးတစ်ယောက် ဒီမျက်နှာအမူအရာ လုပ်ရင် ချစ်စရာ ကောင်းမည်။ အရွယ်ရောက်ပြီး မိန်းကလေးတစ်ယောက် လုပ်ရင် ချစ်စရာ အလွန်ကောင်းမည်။ ဒါပေမဲ့ မာယွန်း ဒီမျက်နှာအမူအရာ လုပ်လိုက်တော့... ဟာ!

"မာမန်နေဂျာ၊ ခင်ဗျား ကုမ္ပဏီ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့အတွက် ငွေကြေး လိုအပ်မှာ သေချာပါတယ်။ ခင်ဗျား အရင်က အလုပ်လုပ်တုန်းက ဝင်ငွေ များများစားစား ရခဲ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အင်တာနက် ကုမ္ပဏီ လုပ်ရတာက ငွေအများကြီး မီးရှို့ရတာပါ (ငွေအများကြီး သုံးရတာ)။ ဒီလိုဆိုရင် ခင်ဗျား ကုမ္ပဏီမှာ ငွေကြေး လိုအပ်ချက် ဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာ ပြောပြပါ။ ကျွန်တော် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပေးပါ့မယ်" ဖုန်းယွီက ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောလိုက်သည်။

မာယွန်း ပါးစပ် အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး မန်နေဂျာဖုန်း ရူးသွားတာလားဟု တွေးမိသည်။ ကျွန်တော့်ကုမ္ပဏီ အခြေအနေ ဘာမှ မမေးဘဲ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံချင်နေသည်။ ဒါ့အပြင် ကျွန်တော် ကုမ္ပဏီမှာ ငွေလိုတယ်လို့ ပြောဖူးလား။

"မန်နေဂျာဖုန်း၊ ခင်ဗျား မှားနေတယ် ထင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကုမ္ပဏီမှာ ငွေမလိုပါဘူး။ ယာယီ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မလိုအပ်ပါဘူး" မာယွန်း ပြောလိုက်သည်။

"ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မဟုတ်ပါဘူး၊ ရန်ပုံငွေ ရှာဖွေမှု (Financing)ပါ။ ရန်ပုံငွေ ရှာဖွေမှုပါ။ ခင်ဗျားမှာ ငွေကြေး လိုအပ်ချက် ဘယ်လောက်ရှိလဲ ပြောပါ။ ကျွန်တော် ရှယ်ယာကို အနည်းငယ် လျှော့ယူပါ့မယ်" ဖုန်းယွီ စကားပြောင်းလိုက်သည်။ ရန်ပုံငွေ ရှာဖွေမှုဆိုသည်မှာ မဲပေးခွင့်ကို လျှော့ယူခြင်း ဖြစ်သည်။

"ရန်ပုံငွေ ရှာဖွေမှုလည်း ကျွန်တော် မလိုအပ်ပါဘူး။ မန်နေဂျာဖုန်း၊ ကျွန်တော် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြီးပါပြီ၊ ကျွန်တော့်ကုမ္ပဏီမှာ ငွေမလိုပါဘူး" မာယွန်း အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ ဒီမန်နေဂျာဖုန်းက ဘာလုပ်ချင်တာလဲ။ ကျွန်တော့်ကုမ္ပဏီကို ခင်ဗျားရဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မလိုအပ်ပါဘူး။

ဒီတစ်ခါ ဖုန်းယွီ ကြောင်သွားခဲ့သည်။ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ၊ သူ့ကုမ္ပဏီမှာ ငွေမလိုဘူးလား။ မမှန်နိုင်ပါဘူး။ အရင်ဘဝက မာယွန်း စတင် လုပ်ငန်းလုပ်တုန်းက အရင်းအနှီး ယွမ်ငါးသိန်း (၅၀၀,၀၀၀) သာ ရှိခဲ့ပြီး သူတို့ အချင်းချင်း စုပေါင်းခဲ့ရတာပါ။ နောက်မှ Sina စသည့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အဖွဲ့အစည်းများက နှစ်ကြိမ် ခွဲ၍ ဒေါ်လာ နှစ်သန်းခွဲ (၂၅,၀၀၀,၀၀၀) ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့ပြီး သုံးပုံတစ်ပုံ ရှယ်ယာ ရသွားခဲ့သည် မဟုတ်လား။

ဒါဆိုရင် သူ့ကုမ္ပဏီကို Sinaက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်ပြီလား။

ဟာ၊ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။ စောစောကတည်းက ကိုယ်တိုင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့ရင် ကောင်းသား။ ဒီလို ကြီးမားတဲ့ ဈေးကွက်ကို Sinaက အလွယ်တကူ အမြတ်ရသွားပြီလား။ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဒီအမြတ်ကို လူပြင်ကို ပေးလို့ မရဘူး။

"မာမန်နေဂျာ၊ ခင်ဗျားရဲ့ အဲဒီကုမ္ပဏီကို ဒေဝါလီခံ လိုက်ပါလား။ ဘယ်လောက် လျော်ကြေး ပေးရမလဲဆိုတာ ကျွန်တော် နှစ်ဆ ပြန်လျော်ပေးပါ့မယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော် ငွေထုတ်ပေးပါ့မယ်၊ ခင်ဗျားနဲ့ ခင်ဗျား အဖွဲ့သားတွေ အတူတူ ဝက်ဘ်ဆိုဒ်အသစ်တစ်ခု ပြန်တည်ထောင်ပါ။ ရှယ်ယာကို သုံးပုံတစ်ပုံ ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို ခွဲပေးပါ့မယ်" ဖုန်းယွီသည် သွားကို တင်းတင်း ကြိတ်ကာ လက်ချောင်း သုံးချောင်း ထောင်ပြခဲ့သည်။

မာယွန်းသည် ဖုန်းယွီကို ငေးကြည့်ရင်း ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေသည်။

...

******