အထက်လူကြီးအား ဆန့်ကျင် စော်ကားသူ... သေစေ..

~"မဖြစ်နိုင်ဘူး.. စစ်သူကြီးချုပ်က မြင့်မြတ်တဲ့ အဆင့်နေရာကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာ... ပြီးတော့ တိုက်ပွဲကြီးက ခုမှ ပြီးဆုံးသွားတာ မကြာသေးဘူး... သူ ဘယ်လိုလုပ် ဧကရာဇ်မြို့တော်ကို ရောက်လာနိုင်မှာလဲ။ သူသာ တကယ် ရောက်လာခဲ့ရင်တောင်... တော်ဝင် မိသားစုဝင်တွေက သူ့ကို ကြိုဆို ဧည့်ခံဖို့ ရှိနေသင့်တယ်.."

သခင်ကြီးယန်၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ရှေ့မှောက်မှ လူငယ်သည် အင်ပါယာ၏ စစ်သူကြီးချုပ် မဟုတ်သေးပါစေနှင့်ဟု မျှော်လင့်ချက် အစွန်းအစလေး တစ်ခုကို ဆက်လက် တွယ်ကပ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

"သွား...သွားပြီ... ငါတော့ ဘဝ ဆုံးပြီ..."

တပ်မှူးလျိုမှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက် ကျသွားပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့ကာ အားအင် ကင်းမဲ့နေလေသည်။

တပ်မှူးလျို၏ နှလုံးသားသည် နောင်တ တရားများဖြင့် ထိုမျှ ပြည့်နှက်နေခဲ့ရာ သူ၏ အူအသည်းများပင် စိမ်းသွားမတတ် ဖြစ်နေ၏။

သူ မပတ်သက်သင့်သော ကိစ္စများတွင် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခဲ့မိသည်တကား၊ အထူးသဖြင့် သခင်ကြီးယန်၏ ကိစ္စများတွင် ဖြစ်သည်။ ယခုမူ သူသည် ဘေးအန္တရာယ်ကြီး တစ်ခုကို ဆွဲခေါ်ယူဆောင်ခဲ့မိလေပြီ။

ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားသော အကြီးအကဲ 'ကြယ်စင်ဆွတ်ခူး' ပင်လျှင်၊ သူ၏ မျက်နှာထက်၌ ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

အင်ပါယာ စစ်သူကြီးချုပ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းပုံကို သူ ကြားသိခဲ့ဖူး၏။ ယခုမူ သူသည် ဤ အနိုင်မခံ အရှုံးမပေးနိုင်သော၊ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကြီးကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ယွမ်တန်ဘုံ ပဉ္စမအလွှာမှ စွမ်းအားရှင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လင့်ကစား၊ အကြီးအကဲ 'ကြယ်စင်ဆွတ်ခူး' သည် ဖုန်းဝူချန်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို မြင်တွေ့နိုင်ခြင်းပင် မရှိခဲ့ရာ၊ ခုခံကာကွယ်ရန် ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ဘဲ၊ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့ရသည်။

ဖုန်းဝူချန်အား ဝန်းရံထားသော ယန်မိသားစု စစ်တပ်နှင့် ဧကရာဇ် အစောင့်အကြပ်များမှာမူ ယခုအခါ၌ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မြေပြင်ပေါ်၌ ဒူးထောက် ကျနေကြလေပြီ။

သူတို့သည် ဖုန်းဝူချန်ကို ယခင်က တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြသော်ငြား၊ သူ ပြသခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ် ခွန်အားသည် သူ၏ သინაོན་လက္ခဏာကို သက်သေပြရန် လုံလောက်လျက် ရှိနေခဲ့သည်။

အင်ပါယာ တစ်ခုလုံး၌၊ အခြား မည်သည့် လူငယ်တစ်ဦးက ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ဦးမည်နည်း။

အင်ပါယာ၏ ပထမ ပါရမီရှင် သွမ့်ဟုန်ရှီး၌ပင် ထိုအစွမ်း မရှိ၊ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၌ပင် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို မပိုင်ဆိုင်ထားပေ... ထို့အပြင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် ဖုန်းဝူချန်ထက်ပင် အသက် ပို၍ ကြီးသေးသည်..

"သူ... သူ တကယ်ပဲ... စစ်သူကြီးချုပ်လား။"

ဧကရာဇ်မြို့တော် တံခါးဝ အပြင်ဘက်မှ လူအုပ်ကြီးသည်၊ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့်၊ သူတို့၏ အကြည့်များကို ဖုန်းဝူချန်အပေါ်သို့ လှည့်လိုက်ကြသည်။

ထို စစ်သူကြီးချုပ်... ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့နှင့် အလံနက်တပ်မတော်၏ တပ်မှူးချုပ်...

အင်ပါယာ၏ ပါရမီရှင် စာရင်းတွင် သိုင်း ပြိုင်ပွဲ၌ နံပါတ်တစ်အဖြစ် ဂုဏ်ပြု ချီးမြှောက်ခံခဲ့ရသူ...

အမှန်တကယ်ပင် သူတို့၏ ရှေ့မှောက်မှ ဤလူငယ်လေး ဖြစ်နေလေသလော။

"သခင်ကြီးယန်... ခင်ဗျားရဲ့ လူတွေ ဘယ်မှာလဲ။ သူတို့ ခင်ဗျားကို ကယ်တင်ဖို့ ရောက်မလာကြ

တော့ဘူးလား။ ယွမ်တန်ဘုံ သတ္တမအလွှာ... ဒါမှမဟုတ် အဋ္ဌမအလွှာလောက်ဆို ရလောက်ပါတယ်... သူတို့ ဘယ်လောက် စွမ်းဆောင်နိုင်လဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိချင်နေတာ။"

ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ မေးလိုက်ပြီး၊ သူ၏ အကြည့်တို့သည် သခင်ကြီးယန်အပေါ်သို့ ဝေ့ဝဲ ကျရောက်သွားသည်။

သခင်ကြီးယန်သည် ဖုန်းဝူချန်၏ ရှေ့မှောက်၌ မည်သို့ မောက်မာဝံ့တော့မည်နည်း။ ဖုန်းဝူချန်သည် အင်ပါယာ၏ စစ်သူကြီးချုပ် ဖြစ်ကြောင်း သူ မယုံကြည်လိုသော်ငြား၊ နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမျှ ထပ်မံ ဆိုရန် သူ မဝံ့ရဲတော့ပေ။

အကယ်၍ သူသာ ဖုန်းဝူချန်အား အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မိခဲ့ပါလျှင်၊ သူ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု သခင်ကြီးယန် ကြောက်ရွံ့နေမိသည်။

"ခွပ်.. ခွပ်.. ခွပ်.."

သို့သော်၊ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် မြင်းခွာသံများ ဆက်တိုက် ချဉ်းကပ်လာသောအခါ၊ သခင်ကြီးယန်၏ မျှော်လင့်ချက် အစွန်းအစလေးမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ရလေသည်။

အင်ပါယာ၏ ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့နှင့် အလံနက်တပ်မတော်တို့၏ မြင်းခွာသံများကို ဧကရာဇ်မြို့တော်၌ နေထိုင်သူများ ကောင်းစွာ ရင်းနှီး ကျွမ်းဝင်ကြပေသည်။

"ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့... ပြီးတော့... အလံနက်တပ်မတော်.."

"ခေါင်းဆောင် ဟွမ်ယန်နဲ့ ခေါင်းဆောင် လွမ်ရှန်း.."

"သူ... သူ တကယ်ပဲ စစ်သူကြီးချုပ်ပဲ.."

တစ်ချိန်က စိတ်ဓာတ် မြှင့်တင်ပေးခဲ့သော မြင်းခွာသံများသည် ယခုအခါ၌ လူတိုင်းကို မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားစေခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအသံများနှင့်အတူ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သံမဏိသွေးသား သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါများ ပါဝင်လာခဲ့ပြီး၊ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွား

စေခဲ့သောကြောင့်တည်း။

သခင်ကြီးယန်မှာ ထိုမျှ ကြောက်လန့်သွားခဲ့ရာ မြေပြင်ပေါ်သို့ စိတ်နှင့်လူ မကပ်စွာ ထိုင်ချလိုက်မိပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာမှာ မည်သည့် အရောင်အသွေးမျှ မရှိ၊ ကင်းမဲ့နေတော့သည်။

သခင်ကြီးယန်သည် သူ ကြီးလေးလွန်းသော ပြစ်မှုကြီး တစ်ခုကို ကျူးလွန်မိခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်၏။

အထက်လူကြီးအား စော်ကားခြင်းမှာ အသေးငယ်ဆုံးသော ပြစ်မှုမျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် စစ်သူကြီးချုပ်အား သတ်ဖြတ်ရန်ပင် ကြိုးပမ်းဝံ့

ခဲ့သည်တကား..။

ဤသို့သော ကြီးလေးလွန်းသည့် ပြစ်မှုအတွက်၊ အကြိမ်တစ်သန်း သေဆုံးလျှင်ပင် လုံလောက်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ..

အဋ္ဌမအဆင့် အရာရှိ တစ်ဦး ဖြစ်လင့်ကစား၊ သူ သေခြင်းတရားမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ..

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖုန်းဝူချန်သည် အင်ပါယာ၏ စစ်သူကြီးချုပ် ဖြစ်သည့်အပြင်၊ နန်းတွင်း အကြံပေးနှင့် တော်ဝင်မင်းသားတို့၏ ဆရာ သခင်လည်း ဖြစ်သောကြောင့်တည်း..။

"သူ... သူ တကယ်ပဲ အင်ပါယာရဲ့ စစ်သူကြီးချုပ် ဖြစ်နေတာပဲ.."

ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာ ရရှိထားသော ယန်ယန်သည် ဖုန်းဝူချန်အား လုံးဝ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စွာဖြင့် မှင်တက် မိန်းမောစွာ ကြည့်နေမိသည်။

အင်ပါယာ စစ်သူကြီးချုပ်အား စော်ကားမိခဲ့မှတော့၊ ယန်ယန်၏ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ဖြစ်လာရန် အိပ်မက်မှာလည်း ဆုံးခန်းတိုင်သွားခဲ့လေပြီ။

"ခွပ်.. ခွပ်.. ခွပ်.."

ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့နှင့် အလံနက်တပ်မတော်မှ တပ်ဖွဲ့ဝင် အစုအဝေးကြီးများသည် ဧကရာဇ်မြို့တော်၏ မြို့တံခါးကို ဝန်းရံလိုက်ကြရာ၊ သူတို့၏ တည်ရှိမှုမှာ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း အပြည့် ရှိလှပေသည်။

"မင်းကြီး အမိန့်တော်မြတ် ချမှတ်လိုက်တယ်.. စစ်သူကြီးချုပ်ကို စော်ကားဝံ့သူ... သေစေ.."

ဟွမ်ယန်၏ အေးစက်သော ဟိန်းဟောက်သံသည် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး၊ ခြိမ်းခြောက် နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

သူတို့သည် အင်ပါယာ၏ အတော်ဆုံး စစ်သည်တော်များ ဖြစ်ကြသည်.. ထို့အပြင် ဖုန်းဝူချန်၏ သစ္စာအရှိဆုံး လက်အောက်ခံများ ဖြစ်ကြလေသည်..။

စစ်သည်များမှာ မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ကြပြီး၊ တညီတညွတ်တည်း ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လျက် ပြိုင်တူ ကြွေးကြော်လိုက်ကြသည်။

"စစ်သူကြီးချုပ်အား ဂါရဝပြုပါတယ်.."

သူတို့၏ ကျယ်လောင်ပြီး ရိုသေလေးမြတ်သော အသံများမှာ ဧကရာဇ်မြို့တော်တစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး၊ တံခါးဝ အပြင်ဘက်မှ လူတိုင်းကို ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားစေတော့ သည်။ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်လျက်၊ ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော ထိတ်လန့်မှုများကြောင့် မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြရသည်။

"စစ်သူကြီးချုပ်အား ဂါရဝပြုပါတယ်.."

ဧကရာဇ် အစောင့်အကြပ်များ၊ ယန်မိသားစု စစ်တပ်နှင့် မြို့တံခါးဝ အပြင်ဘက်မှ လူတိုင်းသည် တညီတညွတ်တည်း ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာ

ရရှိထားသူများပင်လျှင် သူတို့၏ အားအင် အကုန်အစင် ထုတ်သုံးလျက် တွားသွားကာ ဒူးထောက်

လိုက်ကြရ၏။

"... ဟွမ်ယန်... လွမ်ရှန်း... ခင်ဗျားတို့ နောက်တစ်ခါကျရင် နည်းနည်းလောက် စောစော ရောက်လာကြလို့ မရဘူးလား။ ခင်ဗျားတို့သာ စောစော ရောက်လာခဲ့ရင်... သူတို့ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့လောက်မှာ။"

ဖုန်းဝူချန်က ဟွမ်ယန်နှင့် လွမ်ရှန်းအား လှောင်ပြောင်သရော်သည့် အကြည့်ဖြင့် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဟွမ်ယန်နှင့် လွမ်ရှန်းတို့မှာ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး၊ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အပြုံးများ ပြသလိုက်ကြသည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ၊ သခင်ကြီးယန်နှင့် တပ်မှူးလျိုတို့မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားကြပြီး၊ သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုမှာ ပို၍ ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

"စစ်သူကြီးချုပ်... ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ.. စစ်သူကြီးချုပ် ကိုယ်တိုင် ကြွရောက်လာမှန်း ကျွန်တော် မသိခဲ့လို့ပါ... ကျွန်တော့်ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ.."

သခင်ကြီးယန်သည် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် သူ၏ ဦးခေါင်းကို ဆောင့်လျက် တောင်းပန်လိုက်သည်။

"သခင်ကြီးယန်... ခင်ဗျား တော်တော်လေး သတ္တိရှိတာပဲ။ ခင်ဗျားရဲ့ အထက်လူကြီးကို စော်ကားခြင်းရဲ့ ပြစ်မှုက ဘာလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိရဲ့လား။"

ဟွမ်ယန်က အေးစက်စွာ မေးလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ရေခဲတမျှ အေးစက်သော အကြည့်တို့သည် သခင်ကြီးယန်ထံသို့ ဦးတည်သွားသည်။

"ကျွန်တော် သိပါတယ်... သိပါတယ်... စစ်သူကြီးချုပ်ကို ကျွန်တော့်အသက် ချမ်းသာပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ် ခင်ဗျာ။"

သခင်ကြီးယန်သည် အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့်၊ နောင်တ တရားများ ပြည့်နှက်လျက် ဆိုလိုက်သည်။

သခင်ကြီးလျိုသည်လည်း ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် သူ၏ ဦးခေါင်းကို ဆောင့်လျက် စတင် အသနားခံလာသည်။

"စစ်သူကြီးချုပ်... ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ... ကျွန်တော် နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှ ဒီလို မလုပ်ဝံ့တော့ပါဘူး။"

"မင်းက နောက်တစ်ခါ ရှိဦးမယ် ထင်နေလား။"

လွမ်ရှန်းက သခင်ကြီးလျိုအား ရေခဲတမျှ အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ၊ ထိုအကြည့်က သူ့အား တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားစေပြီး၊ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားစေခဲ့သည်။

"ဝှစ်.."

ဟွမ်ယန်သည် ဧကရာဇ်မြို့တော်၏ မြို့တော်ဝန် ရှေ့မှောက်သို့ လှစ်ခနဲ ရောက်ရှိသွားပြီး ခပ်ပြတ်ပြတ် ကြေညာလိုက်သည်။

"မြို့တော်ဝန်က သူ့ရဲ့ အထက်လူကြီးတွေကို စော်ကားခဲ့တယ်... သေစေ.."

"ထစ်.."

စကားသံများ ကျဆင်းသွားသည်နှင့်၊ ဧကရာဇ်မြို့တော်၏ မြို့တော်ဝန်ထံမှ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုကိုမျှ မစောင့်ဆိုင်းတော့ဘဲ၊ ဟွမ်ယန်၏ လှံသည် သူ၏ နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်လေသည်။

"အသက်... အသက် ချမ်းသာပေးပါ..အာ့... အသက် ချမ်းသာပေးပါ.."

ဖုန်းဝူချန်၏ လက်ချက်ဖြင့် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သော ထို အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လျက်၊ အသက် ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်

ကြတော့သည်။

ဖုန်းဝူချန်မှာမူ ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ကြည့်ရှုနေပြီး၊ အသက် ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်နေသူများကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

"မင်းလည်း သေရမယ်.."

လွမ်ရှန်း၏ အရိပ်သည် ယန်ယန်၏ ရှေ့မှောက်သို့ လှစ်ခနဲ ရောက်ရှိသွားပြီး၊ အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

သူ၏ လှံကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ သွေး ရေပန်းတစ်ခု ယန်ယန်၏ လည်ပင်းထက်၌ ရဲခနဲ ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ သူသည် ထိုနေရာ၌ပင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားလေတော့သည်။

အရာရှိများနှင့် စစ်သည်များမှာ မည်သည့် သနားကြင်နာမှုကိုမျှ မပြသဘဲ၊ ဒဏ်ရာရရှိထားသူများကို ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်ကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် လှုပ်ရှားမှု ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ၊ သတ်ဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် အသတ်ခံရခြင်းမှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့

သောကြောင့်တည်း..။

"အကြီးအကဲ 'ကြယ်စင်ဆွတ်ခူး'... မင်းကို ဘယ်သူက ဒီလောက် သတ္တိတွေ ပေးလိုက်တာလဲ။"

ဟွမ်ယန်သည် လှစ်ခနဲ ပျံသန်း ရောက်ရှိလာပြီး အေးစက်စွာ မေးလိုက်ရာ၊ မည်သည့် လူသားဆန်သော ခံစားချက်မျှ ကင်းမဲ့နေ၏။

အကြီးအကဲ 'ကြယ်စင်ဆွတ်ခူး' သည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားပြီး၊ သူတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် လှုပ်ရှားမှု သိုင်းကွက်များကြောင့် လုံးဝ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေခဲ့သည်... ။

ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် နဂါးတစ်ကောင်ကို မြင်တွေ့ရသော်လည်း ဘယ်သောအခါမျှ ဖမ်းဆီး၍ မရနိုင်သကဲ့သို့ ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်တကား။

"ခေါင်းဆောင် ဟွမ်ယန်... ကျွန်တော်တို့..."

ထိတ်လန့်နေသော တပ်မှူးလျိုသည် အသက် ချမ်းသာပေးရန် စတင် တောင်းပန်လိုက်သော်လည်း၊ ဟွမ်ယန်၏ လှံသည် သူ၏ နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။ သူ့အား သနားကြင်နာမှု တောင်းခံရန် အခွင့်အရေးပင် မပေးခဲ့ချေ။

"ငါ့မှာ ပြောစရာ ဘာမှ မကျန်တော့ဘူး။"

အကြီးအကဲ 'ကြယ်စင်ဆွတ်ခူး' သည် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စွာ ဆိုလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ဦးခေါင်းကို ငုံ့ချလိုက်သည်။

"ဒုတ်..."

မည်သည့် သနားကြင်နာမှုမျှ မရှိဘဲ၊ ဟွမ်ယန်သည် သူ၏ လှံကို ထိုးစိုက်လိုက်ပြီး၊ အကြီးအကဲ 'ကြယ်စင်ဆွတ်ခူး' ၏ အသက်ကို အဆုံးသတ်လိုက်လေသည်။

သူတို့၏ ရက်စက်ပြီး သွေးဆာသော နည်းလမ်းများမှာ ခြိမ်းခြောက် နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"သခင်ကြီးယန်... ခင်ဗျားမှာ ပြောစရာ တခြား ဘာများ ရှိသေးလဲ။"

လွမ်ရှန်း၏ အရိပ်သည် လှစ်ခနဲ ဝင်ရောက်လာပြီး အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

အသက် ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်ခြင်းမှာ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပြီး၊ သခင်ကြီးယန်သည်လည်း ဤအချက်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထား၏။ ဧကရာဇ်သည် သူ့အတွက် ဖုန်းဝူချန်အား ဘယ်သောအခါမျှ စိတ်ကွက်စေလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒီလက်အောက်ခံမှာ ပြောစရာ ဘာမှ မရှိတော့ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ စစ်သူကြီးချုပ်ကို လင်အာရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးဖို့ လေးလေးနက်နက် တောင်းပန်အပ်ပါတယ်။"

သခင်ကြီးယန်သည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာဖြင့် တောင်းပန်လိုက်သည်။

"မဟုတ်... မဟုတ်ဘူး... ကျွန်တော့်ကို မသတ်ကြပါနဲ့... မသတ်..."

ယန်ထျန်းလင်သည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် အသက် ချမ်းသာပေးရန် အော်ဟစ် တောင်းပန်လိုက်ပြီး၊ နောက်သို့ တွားသွားလျက်၊ ဟွမ်ယန်အား အကြောက်တရား ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ငိုင်ကြည့်နေမိသည်။

"ထစ်.."

ယန်ထျန်းလင် စကား မဆုံးမီမှာပင်၊ ဟွမ်ယန်၏ လှံသည် ထိုးစိုက်သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။ သွေးများ ပြင်းထန်စွာ ပန်းထွက်လာပြီး၊ ယန်ထျန်းလင်သည် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စွာဖြင့် လဲကျသွားလေသည်။

"လင်အာ.."

သခင်ကြီးယန်သည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာ ဟစ်အော်လိုက်သော်လည်း၊ အရာအားလုံးမှာ အလွန် နောက်ကျသွားခဲ့လေပြီ။

"ခင်ဗျားက သူ့အကြောင်း ပြောနေတာလား။ ဝမ်းနည်းပါတယ်... ခင်ဗျား ပြောတာ နောက်ကျသွားပြီ။"

ဟွမ်ယန်က အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်ပြီး၊ သခင်ကြီးယန်ထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ ခင်ဗျားမှာ နောက်ထပ် ပြောစရာ နောက်ဆုံး စကားတွေ မရှိတော့ဘူးပဲ.."

လွမ်ရှန်းက ရေခဲတမျှ အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်ပြီး၊ သူ၏ လှံသည် သခင်ကြီးယန်၏ အသက်ကို သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့စွာ ရယူလိုက်လေသည်။

အဓိက တရားခံများအားလုံး ကွပ်မျက်ခံလိုက်ကြရပြီ ဖြစ်သည်။

ယန်ထျန်းလင်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော ဒါဇင်ခန့်သော သစ္စာခံ နောက်လိုက်များ အပါအဝင် ဖြစ်၏။ ဧကရာဇ်မြို့တော်၏ အစောင့်အကြပ်များနှင့် ယန်မိသားစု စစ်တပ်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိတော့သည်။

"စစ်သူကြီးချုပ်... ကျွန်တော်တို့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ.. စစ်သူကြီးချုပ်... ကျေးဇူးပြုပြီး သနားညှာတာတော်မူပါ.."

စစ်သည်များနှင့် အစောင့်အကြပ်များမှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ဦးခေါင်းများကို မြေနှင့်ထိအောင် တိုက်လျက် တောင်းပန်ကြသည်။

အချို့မှာ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် သတိလစ် မေ့မြောသွားကြ၏။

ဟွမ်ယန်သည် ဖုန်းဝူချန်အား လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အစောင့်အကြပ်များနှင့် စစ်သည်များမှာ အပြစ်ကင်းမဲ့သူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ အရေအတွက်မှာလည်း ဤမျှ များပြားလှရာ၊ သူတို့အားလုံးကို ကွပ်မျက်ပစ်လိုက်မည် ဆိုလျှင် အလွန်အကျွံ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

"သူတို့ ဒီကိစ္စနဲ့ မပတ်သက်ဘူး။"

ဖုန်းဝူချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆိုလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဟွမ်ယန်က တင်းမာစွာ ကြေညာလိုက်၏။

"သခင်ကြီးယန်က အထက်ကို ဆန့်ကျင် စော်ကားမှု ကျူးလွန်ခဲ့တယ်... ယန်မိသားစုနဲ့ ယန်မိသားစု စစ်တပ်ကို တရားနည်းလမ်းတကျ ကွပ်မျက်သင့်တယ်... ဒါပေမဲ့ စစ်သူကြီးချုပ်က သက်ညှာမှု ပြသဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ သေဒဏ်ကို ပယ်ဖျက်ပေးလိုက်တယ်... ဒါပေမဲ့ ယန်မိသားစုကို သာမန်ပြည်သူတွေအဖြစ် အဆင့်နှိမ့်ချလိုက်ပြီး၊ သူတို့ရဲ့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ရာထူးတွေကိုလည်း ရုပ်သိမ်းလိုက်တယ်။ လျိုမိသားစုလည်း အလားတူ ကံကြမ္မာနဲ့ ရင်ဆိုင်စေ.."

"စစ်သူကြီးချုပ်ရဲ့ သနားညှာတာမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်.."

"စစ်သူကြီးချုပ်ရဲ့ သနားညှာတာမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်.."

အစောင့်အကြပ်များနှင့် စစ်သည်များမှာ ဦးခေါင်းများကို မြေနှင့်ထိအောင် တိုက်လျက် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ကြ၏။ နောက်ဆုံးတွင်မှ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသော်လည်း၊ ကြောက်ရွံ့မှုများမှာမူ ဆက်လက် ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

"စစ်သူကြီးချုပ်... ကျွန်တော်တို့ ဧကရာဇ် နန်းတော်ဆီ အမြန် ကြွကြရအောင်ပါ ခင်ဗျာ။ မင်းကြီးနဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေ စိုးရိမ်တကြီး စောင့်မျှော်နေကြပါပြီ.. ရွှေယွဲ့အင်ပါယာကလည်း ကျွန်တော်တို့ဆီက သတင်းကို စောင့်နေကြပါတယ်။"

ဟွမ်ယန်က ရိုသေစွာ အသိပေးလိုက်သည်။

ဖုန်းဝူချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်၏။

"ဟုတ်ပြီ၊ သွားကြရအောင်။"

ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့နှင့် အလံနက်တပ်မတော်တို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

သူတို့၏ တခွပ်ခွပ် မြည်ဟည်းသွားသည့် သံမဏိ မြင်းခွာသံများအကြား

ဖုန်းဝူချန်နှင့် သူ၏ စစ်သည်တော်များသည် အင်ပါယာ၏ တော်ဝင် စံအိမ်တော်ဆီသို့ ခံ့ညားထည်ဝါစွာ ချီတက်သွား

ကြလေသည်။

အတော်ဆုံး စစ်သည်တော်များ ထွက်ခွာသွားပြီးသည့်နောက်တွင်၊ ဧကရာဇ်မြို့တော်၏ တံခါးဝမှ လူများမှာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသော အခြေအနေ၌ပင် ဆက်လက် ရှိနေကြသေးပြီး၊ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ သတိပြန်လည် မဝင်နိုင်ကြသေးပေ။

—-------

တော်ဝင် စံအိမ်တော်သည် နန်းတော်နှင့် မဝေးလှပေ။ နာရီဝက်ပင် မပြည့်သော အချိန်အတွင်း၊ ဖုန်းဝူချန်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သည် တော်ဝင်နန်းတော် အတွင်းသို့ ခြေချမိခဲ့ကြပြီး ဖြစ်လေသည်။

"စစ်သူကြီးချုပ်ကို ကြိုဆိုပါတယ်.."

သူတို့ ဖြတ်သန်းသွားသော တံခါးပေါက်တိုင်း၌၊ စစ်သည်များမှာ အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားမှုဖြင့် သူတို့ကို နှုတ်ခွန်းဆက်ကြသည်။

မြင်းစီးလျက် တစ်လမ်းလုံး၊ သူတို့သည် တော်ဝင် စံအိမ်တော်၏ အဓိက နန်းတော်ဆောင်ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်သွားကြရာ၊ အင်ပါယာမှ အရာရှိများနှင့် စစ်သည်များမှာ အလွန် ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် သူတို့ကို နှုတ်ဆက်ကြသည်။

"သူတို့ ရောက်လာကြပြီ.."

တော်ဝင် စံအိမ်တော်၏ အဓိက နန်းတော်ဆောင် အတွင်း၌၊ သံမဏိ မြင်းခွာသံများကြောင့် ယန်ထျန်းရှန်နှင့် စစ်ထူကျန့်ထျန်းတို့ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

"ဗိုလ်ချုပ်ဝမ်... ခင်ဗျားကို စောင့်ဆိုင်းစေမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်"

ခန်းမဆောင်ထဲ၌ ယဲ့ချန်းချုံးက ခပ်ရေးရေးပြုံးကာ တောင်းပန်လိုက်သည်။

"အား... ဗိုလ်ချုပ်ယဲ့... ခင်ဗျား အရမ်း ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ။ စစ်သူကြီးချုပ်က သာမန်ထက် ထူးကဲတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် နတ်ဘုရားတောင်ကြားမှာတုန်းက တွေ့ခဲ့ပြီးသားပါ... အဲ့ဒီတုန်းက သူ့ရဲ့ သွင်ပြင် လက္ခဏာကို ကျွန်တော် မသိခဲ့ရုံလေးပါပဲ။ ဒီလိုမျိုး ပါရမီရှင် တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ဆုံခွင့်ရတာ ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ။"

ဗိုလ်ချုပ်ဝမ်က ယဉ်ကျေးစွာ ပြုံးလျက် ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ရွှေယွဲ့အင်ပါယာ၏ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး တစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

စိန်ခေါ်လွှာကို ဗိုလ်ချုပ်ဝမ် ကိုယ်တိုင် ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ရွှေယွဲ့အင်ပါယာက ဤကိစ္စကို မည်မျှ အလေးအနက် ထားရှိသည်ကို ပြသလျက် ရှိနေ၏။

"တစ်လ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီဆိုတော့... စစ်သူကြီးချုပ်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က အတော်လေး တိုးတက်သွား

ခဲ့လောက်ပြီလို့ ကျွန်တော် ထင်မိပါတယ်။"

ဗိုလ်ချုပ်ဝမ်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်၏။ သိသိသာသာပင် အခြေအနေကို အစ်အောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဗိုလ်ချုပ်ဝမ် ပြောတာ မှန်ပါတယ်... အံ့ဩစရာ တစ်ခုမှ မရှိခဲ့ရင်... စစ်သူကြီးချုပ်က ယွမ်တန်ဘုံ ပဉ္စမအလွှာကို ရောက်ရှိသွား

ခဲ့လောက်ပါပြီ။"

ယဲ့ချန်းချုံးက ခေါင်းညိတ်လျက် ပြုံးကာ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ၊ ဗိုလ်ချုပ်ဝမ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း၊ သူ လျင်မြန်စွာ ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားပြီး ပြုံးလျက် …

"သိုင်းသမားတွေရဲ့ ပါရမီရှင် စာရင်းမှာ နံပါတ်တစ် ဖြစ်တာနဲ့ တကယ် ထိုက်တန်ပါပေတယ်... ဒီလောက် မြင့်မားတဲ့ ပါရမီပဲ။"

စကားပြောပြီးနောက်၊ ဗိုလ်ချုပ်ဝမ်သည် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ တွေးလိုက်သည်။

‘ဖုန်းဝူချန်ရဲ့ ခွန်အားက တကယ်ကြီး ရှိန်ရတယ်၊ သူသာ တကယ် ယွမ်တန်ဘုံ ပဉ္စမအလွှာကို ကျော်ဖြတ်သွားခဲ့ပြီဆိုရင်... အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက သူ့ကို ရင်ဆိုင်နိုင်ပါ့မလား မသိဘူး။’

ဗိုလ်ချုပ်ဝမ်သည် ဖုန်းဝူချန်၏ ခွန်အားကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မျက်မြင် တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးရာ၊ ၎င်းမှာ လုံးဝ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလေရာ မစိုးရိမ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ရွှေယွဲ့အင်ပါယာ၏ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ၏ ကျင့်စဉ်သည် ယွမ်တန်ဘုံ အဋ္ဌမအလွှာ ဖြစ်၏။ ထိုမျှမက၊ ရွှေယွဲ့အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးတွင် သူတို့၏ ခွန်အားကို ကျော်လွန်သူ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိနိုင်သည့် လူများအနက်မှ တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။

အတော်ကြီး ထက်မြက်လှသော စွမ်းအား ဖြစ်ပြီး၊ သာမန် ယွမ်တန်ဘုံ

အဋ္ဌမအလွှာ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်၌….

"စစ်သူကြီးချုပ် ကြွရောက်လာပါပြီ.."

ခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်မှ စစ်သည်များက ရိုသေစွာ ကြေညာလိုက်ကြသည်။