ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏တာအို

ကျင့်ကြံသူအားလုံးသည် တိုက်ခိုက်‌ေိများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး ကောင်းကင်အပြည့်ရှိ သွေးနတ်ဆိုးများကို ရင်ဆိုင်ရကာ ဝေးကွာသောမိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်း တိုးကပ်သွားနေသော ရွှယ်အန်းကို ကြောင်တောင်ငေးကြည့်နေကြသည်။

သူလှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် သူ၏အရှိန်အဝါသည် ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။

အဆုံးတွင် ရွှယ်အန်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော တည်ရှိမှုကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး သူလှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသည်။

"ဒါ... ဒါက သခင်ကြီးရဲ့ အစွမ်းအစစ်အား"

ရွှယ်လွေ့လီသည် ရွှယ်အန်း၏ နောက်ကျောပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ညင်သာစွာ ရေရွတ်မိလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် မုယာသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားပြီး ရွှယ်အန်း၏ နောက်သို့ အနီးကပ်လိုက်ပါသွားသည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ရွှယ်လွေ့လီ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားပြီး သတိပြန်ဝင်လာကာ အနောက်မှ အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားသည်။

ကျန်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများသည် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးဝင်သွားကြသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ကို အမှောင်ဖုံးသွားစေသော သွေးမိစ္ဆာတပ်ကြီးသည် ရွှယ်အန်းတစ်ဦးတည်း၏ လက်ချက်ကြောင့် ကျဆုံးပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် တိမ်တိုက်များထဲသို့ ထိုးထွက်နေသော မြင့်မားလှသည့် သွေးပင့်ကူတောင်ကြီးသည် ယခုအခါ လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အစွမ်းထက်သည့် အရှိန်အဝါများသည် သွေးပင့်ကူတောင်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤသည်တို့မှာ သွေးပင့်ကူတောင်ဂိုဏ်း၏ တပည့်များ ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သွေးပင့်ကူတောင်၏ ကျင့်ကြံသူများသည် လေထဲတွင် တန်းစီရပ်နေကြပြီး သူတို့၏ ပေါင်းစပ်လိုက်သော အရှိန်အဝါများမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် ရင်ဆိုင်ရန်ပင် မလွယ်ကူလှပေ။

ရှေ့ဆုံးမှ ပုံရိပ်များမှာ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော အကြီးအကဲ ဒါဇင်ကျော် ဖြစ်သည်။

"ဒါတွေက သွေးပင့်ကူတောင်ရဲ့ အကြီးအကဲတွေပဲ"

"တစ်ယောက်၊ နှစ်ယောက်... အမလေး သူတို့အားလုံးက စစ်မှန်အင်မော်တယ်ချည်းပဲ၊ ဆယ့်သုံးယောက်တောင် ရှိတာပါလား"

တစ်စုံတစ်ယောက်သည် တအံ့တသြဖြင့် ပြောမိလိုက်သည်။

" ရွှယ်အန်း... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က အထင်ကြီးစရာ ကောင်းတာတော့ အမှန်ပေမဲ့ အရမ်းမောက်မာလွန်းသွားပြီ၊ ငါတို့ သွေးပင့်ကူတောင်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ မျိုးဆက်ခြောက်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်၊ ဒီလို ဆိုးရွားလှတဲ့ အပြစ်တွေကိုကျူးလွန်မှတော့ သွေးငရဲထဲ ပစ်ချပြီး ထာဝရ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းကို ခံစားမှအပြစ်ကြေနိုင်မယ်"

အရှေ့ဆုံးမှ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားကာ မျက်နှာစိမ်းနှင့် မုတ်ဆိတ်ရှည်များ ရှိသော အကြီးအကဲသည် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူသည် လေထဲတွင် ရပ်နေရုံမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ တည်ရှိမှုမှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ကြီးမားသည့် ဖိအားက ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုပမာ ကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ နှလုံးသားများပေါ်သို့ ဖိနှိပ်ထားသလို ခံစားရသည်။

သူပြောလိုက်သော စကားလုံးတိုင်းသည် ထောင်ပေါင်းများစွာသော အလေးချိန်ကို သယ်ဆောင်ထားသည့်အလား စကြဝဠာကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားစေသည်။

အင်အားနည်းသော ကျင့်ကြံသူအများအပြားသည် သူ၏စကားများကို ကြားလိုက်ရုံဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းအားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့်သာ ဒူးထောက်နေနိုင်တော့သည်။

"စကားလုံးများက ဥပဒေအတိုင်းပဲ၊ သူက အကြီးအကဲ မေ့ချင်ပဲဖြစ်ရမယ်"

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်ကတည်းက သူက စစ်မှန်အင်မော်တယ် အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိခဲ့ပြီး အင်မော်တယ်သခင်ဖြစ်ဖို့ တစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တယ်လို့ ပြေ။ကြတယ်၊ အခု သူကိုယ်တိုင် ပေါ်လာမှတော့ ရွှယ်အန်း တကယ် ဒုက္ခရောက်ပြီ ဆိုတာ သေချာသွားပြီ"

များစွာသော ဆွေးနွေးမှုများအကြားတွင် ရွှယ်လွေ့လီ၊ မုယာနှင့် အခြားသူများ၏ နှလုံးသားများသည် မထိန်းနိုင်ဘဲ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

သူတို့သည် ရွှယ်အန်းအပေါ် အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှု ရှိကြသော်လည်း သွေးပင့်ကူတောင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားသည် အမှန်ပင် တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလှသည်။

သို့သော် ရွှယ်အန်း၏ မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။

"ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြဖို့ ခုထိ ဆန္ဒမရှိသေးဘူးလား။

"

"ဟမ်"

အကြီးအကဲ ‌မေ့ချင်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

" ရွှယ်အန်း၊ မင်း ဘာပြောတာလဲ"

ရွှယ်အန်း၏ နှုတ်ခမ်းများသည် မသိသာသော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားသည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ မင်းတို့လို ကြက်ကလေး၊ ခွေးကလေး တစ်အုပ်စုက ငါ့ကို တားဆီးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာက တော်တော် တုံးတယ်လို့ ပြောလိုက်တာပါ"

ဤအခိုက်တွင် လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အထူးသဖြင့် သွေးပင့်ကူတောင်မှ အကြီးအကဲ ဆယ့်သုံးယောက်လုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ကြသည်။

"တုံးအတဲ့ကောင်"

"တကယ့်ကို သေလမ်းရှာနေတာပဲ"

"သူ့ကို သတ်ပြီး ငါတို့ တပည့်တွေအတွက် လက်စားချေမယ်"

ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာသော အေးစက်သည့် အော်ဟစ်သံများသည် လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားပြီး ခိုက်ခိုက်တုန်အောင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များသည် လေဟာနယ်အနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားကာ ရွှယ်အန်း၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ နေရာအား ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားစေသည်။

ဤသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အင်အားစုများအကြားတွင် ရွှယ်အန်းသည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ရုံသာ ပြုံးလိုက်ပြီး သွေးပင့်ကူတောင်၏ တောင်ထိပ်ဆီသို့ သူ၏ အကြည့်ကို မြှင့်တင်လိုက်ကာ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ထွက်မလာဘူးဆိုမှတော့ ထွက်လာအောင် ငါ အတင်းအကြပ် လုပ်ရလိမ့်မယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် ရွှယ်အန်း၏ ပုံရိပ်သည် လှုပ်ခတ်သွားကာ သူ၏ အရှိန်အဝါသည် သိသိသာသာ မြင့်တက်သွားပြီး သူ၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည်လည်း လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် ပေပေါင်း သောင်းချီ မြင့်မားလာကာ တိမ်တိုက်များမှာ သူ၏ ခါးပတ်ပတ်လည်တွင်သာ ပျံဝဲနေနိုင်ပြီး ဧရာမ လူသန်ကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထို့နောက် ရွှယ်အန်းသည် သွေးပင့်ကူတောင်မှ ကျင့်ကြံသူများကို အေးစက်သော အပြုံးဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ ပြင်းထန်စွာ နင်းချလိုက်သည်။

မိစ္ဆာဘိုးဘေးသည် ယခင်က ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ တာအို ကျွမ်းကျင်မှုကို ပြသခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် သူ၏ မိစ္ဆာဗုဒ္ဓကို

ယ်သည် ရွှယ်အန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ပင် မရနိုင်ပေ။

ရွှယ်အန်း၏ ဧရာမ ခြေထောက်သည် ရွှေရောင်အလင်းများဖြင့် တောက်ပနေပြီး အာကာသကိုပင် ကြေမွသွားစေမည့်အလား အလွန်လေးလံစွာ နင်းချလိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် ကြည့်ရှုနေသော ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

မြင့်မြတ်သော မိသားစုများနှင့် ဂိုဏ်းများမှ အကြီးအကဲများအပြင် ဂိုဏ်းချုပ်များ၏ မျက်နှာများမှာ ပိုလို့ပင် ဖြူဖျော့သွားကြသည်။

အဘယ့်ကြောင့်ဆို ရွှယ်အန်း၏ တိုက်ကွက်သည် သူတို့၏ အဆိုးဆုံး စိတ်ကူးစိတ်သန်းများကိုပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သွေးပင့်ကူတောင်၏ တပည့်အများအပြားသည်လည်း ချက်ချင်းပင် မျက်နှာအရောင် ပြောင်းသွားကြသည်။

ထိုအခိုက်တွင် သွေးပင့်ကူတောင်မှ အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်

" ရွှယ်အန်း၊ ဒီနေ့ မင်းသေမဲ့နေ့ပဲ"

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကျဆင်းလာသော ရွှယ်အန်း၏ ခြေထောက်ကို ခုခံလိုက်သည်။

ဘုန်း

သူထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ထိုလူသည် ရှုယွဲ့အန်း၏ အစွမ်းထက်လှသော အစွမ်းငြောင့် တုန်ခါသွားပြီး သွေးတစ်ပွက် အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။

သို့တိုင် သူသည် အရှုံးမပေးသေးဘဲ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တစ်ခုလုံးကို တွန်းအားပေးရကာ ထိုခြေထောက်ကို ကြိုးစား ခုခံရန် ဟိန်းဟောက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ ကြိုးပမ်းမှုများသည် ရထားလုံးတစ်စီးကို တားဆီးရန် ကြိုးစားနေသော ပုရစ်တစ်ကောင်နှင့်သာ တူနေပြီး လုံးဝ အချည်းနှီး ဖြစ်နေသည်။

ရွှယ်အန်း၏ ခြေထောက်သည် တစ်ချက်မျှပင် ရပ်တန့်မသွားဘဲ ဆက်လက်၍ ဖြည်းညှင်းစွာ ကျဆင်းလာသည်။

"အကြီးအကဲမုရှန်း... ဒီကောင်လေးက အရမအင်အားကြီးတယ်၊ ငါ မင်းကို ကူညီမယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် ရွှေရောင်အရှိန်အဝါများ ဝန်းရံနေပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော တည်ရှိမှုကို ထုတ်လွှတ်နေသော အခြား အကြီးအကဲတစ်ဦးသည်လည်း ပြေးထွက်လာပြီး ရွှယ်အန်း၏ ခြေထောက်အောက်တွင် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ဘန်

အသံတိုးတိုး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အသစ်ရောက်ရှိလာသော ဤအကြီးအကဲသည် ညည်းညူလိုက်ပြီး သွေးတစ်ပွက် အန်ထုတ်လိုက်ရပြန်သည်။

သို့တိုင် ရွှယ်အန်း၏ ခြေထောက် ကျဆင်းနှုန်းသည် လုံးဝ အဟန့်အတား မဖြစ်ဘဲ အောက်သို့ ဆက်လက် ဖိနှိပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"အားလုံး တစ်ပြိုင် တိုက်ကြမယ်"

"ဒီကောင်လေး အောင်မြင်သွားလို့ မဖြစ်ဘူး"

ပေါက်ကွဲသံများနှင့်အတူ အကြီးအကဲ ဆယ့်သုံးယောက်သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာကြသည်။

အထူးသဖြင့် အကြီးအကဲ မေ့ချင်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေပြီး စစ်မှန်နဂါးတစ်ကောင် သူ့အား မသိမသာ ဝန်းရံထားသည့်အလား သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည်လည်း ပေတစ်ထောင်ခန့် မြင့်မားလာပုံရသည်။

၎င်းအနီးသို့ ရောက်သောအခါ သူ၏ လက်များကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်တင်လိုက်သည်။

"ငါ့အတွက် ချိုးဖျက်လိုက်စမ်း"

ဘုန်း

သူတို့၏ တိုက်ပွဲဝင်နေရာမှ မမြင်နိုင်သော တုန်ခါမှုလှိုင်းတစ်ခု ပျံ့နှံ့ထွက်သွားပြီး အနီးအနားရှိ တောင်ငယ်တစ်ခုမှာ ပြတ်တောက်သွားသည်။

ဤအခြေအနေများအောက်တွင် ရွှယ်အန်း၏ ခြေထောက်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ အပေါ်သို့ တွန်းတင်ခံလိုက်ရပြီး သူ့အား အတင်းအကြပ် တွန်းထုတ်လိုက်ပုံရသည်။

" ရွှယ်အန်း မင်းရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကျိုးပဲ့သွားတာနဲ့ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ လမ်းစဉ်ပါ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်"

မေ့ချင်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရွှယ်အန်းက မသိမသာ ပြုံးလိုက်သည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မလုံလောက်သေးဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက ငါ့ခွန်အားရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံတောင် မသုံးရသေးဘူး"

ဘာ...

သွေးပင့်ကူတောင်မှ အကြီးအကဲ ဆယ့်သုံးယောက် မနည်း ကြိုးစား တွန်းတင်ထားရသော ခြေထောက်သည် ရွှယ်အန်း၏ စွမ်းအား ဆယ်ပုံတစ်ပုံပင် မပါဝင်သေးဘူး ဟုတ်လား...

လူတော်တော်များများသည် ယုံရခက်နေကြသည်။

မေ့ချင်နှင့် အခြားသူများကမူ လှောင်ရယ်လိုက်ကြသည်။

"ကြွားလုံးထုတ်လိုက်တာ"

"တကယ့်ကို မောက်မာတာပဲ"

ထိုအချိန်တွင် ရွှယ်အန်း၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် အေးစက်သွားပြီး အေးစက်စွာ ဟမ့်ခနဲနှာမှုတ်ကာ သူ၏ မတင်ခံလိုက်ရသော ခြေထောက်သည် ပြင်းထန်သော အင်အားနှင့်အတူ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် နင်းချလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ် နင်းချလိုက်သည့် အစွမ်းသည် အလွန် ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် ကျဆင်းရာ လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်ရှိ လေထုကိုပင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားစေပြီး နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာကာ ကြည့်ရှုနေသော ကျင့်ကြံသူများကို မိုင်ပေါင်းများစွာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားစေသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး"

အကြီးအကဲ ဆယ့်သုံးယောက်၏ မျက်နှာများတွင် ထိတ်လန့်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ထင်ဟပ်လာပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ရွှယ်အန်းက သူတို့ကို ထိုသို့အခွင့်အရေး မည်သို့ ပေးမည်နည်း။

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ အကြီးအကဲ မုရှန်းသည် ပထမဆုံး ထိမှန်သွားသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တိုက်ရိုက် ကြိတ်ချေခံလိုက်ရပြီး ဝိညာဉ်ပင် လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ထို့နောက်တွင် နောက်ထပ် ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျန်ရှိသော အကြီးအကဲများလည်း ဆက်တိုက် ကြိတ်ချေခံလိုက်ရသည်။