← Chapters

ပါဝင် ပတ်သက်သူများ

Vol. 80 Ch. 1162

ပါဝင် ပတ်သက်သူများ

Vol. 80 Ch. 1162

အေးစက်ပြီး စုပုံနေသော ရေများ လှိုင်းဂယက် ထသွားသည်။

စုန့်ရန်သည် မြေပြင်တွင် ပိနေပြီး သွေးများ အလွန်အမင်း ထွက်နေသည်။ သူ ရုန်းကန်ပြီး ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချည်းနှီးပင် ဖြစ်သည်။

အက်ကွဲနေသော လှံတံသည် မြေကြီးထဲသို့ ထိုးစိုက်ဝင်နေပြီး မြေကြီးနှင့် ဂဟေဆက်ထားသော သံတိုင်တစ်တိုင်ကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ရှိနေသည်။ သို့တိုင် သူ မသေသေးဘဲ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ရှိနေသေးသည်။ သဘာဝလွန် စွမ်းအား မရှိဘဲ သာမန်လူတစ်ယောက် အဖြစ်သာ ရှိနေတော့သော်လည်း ဖြစ်သည်။

"မင်းရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေက တော်တော် အထင်ကြီးစရာပဲ။ အလောင်းကောင် သံချောင်းနဲ့ အစိုက်ခံရပြီးတာတောင် မင်း သတိလစ်မနေသေးဘူး။ မသေဘဲ မအိပ်ပျော်သေးဘူး"

ယန်ကျန့်က စုန့်ရန်၏ ဒဏ်ရာမှ အဆက်မပြတ် စိမ့်ထွက်နေသော သွေးများကို လေ့လာရင်း နားလည်လိုက်သည်။

သူ တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်လာသည်မှာ မကြာသေးသလို သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များတွင်လည်း မပါဝင်ခဲ့ဖူးပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သဘာဝလွန် စွမ်းအားများဖြင့် များစွာ မညစ်ညမ်းစေခဲ့ပေ။ သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေများမှာ အလွန် ကောင်းမွန်နေသည်။

အခြေခံအားဖြင့် သာမန်လူတစ်ယောက်နှင့် များများစားစား ကွာခြားမှု မရှိပေ။

အလောင်းကောင် သံချောင်း၏ ဖိနှိပ်မှုသည် တစ္ဆေများအပေါ်တွင်သာ အလုပ်လုပ်ပြီး သက်ရှိများအပေါ်တွင် အလုပ်မလုပ်ပေ။ ထို့ကြောင့် စုန့်ရန် ယခုအခါ ပြင်ပ ဒဏ်ရာများ ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ယန်ကျန့် မင်းက ခွေးမသားပဲ။ တော်တော် ယုတ်မာတယ်။ မင်း လှည့်စားခဲ့တယ်"

စုန့်ရန်က နာကျင်စွာ ရုန်းကန်ရင်း ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

"သဘာဝလွန် အသိုင်းအဝိုင်းထဲက ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်မှုက အမြဲတမ်း အသက်နဲ့ သေခြင်းတရား ကိစ္စပဲ။ မင်းက ငါ့ကို အခန်း ၇၀၇ ထဲ လှည့်စား ခေါ်သွင်းဖို့ ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ငါ့ကို သတ်ဖို့လည်း ရည်ရွယ်ခဲ့တာပဲ။ ငါတို့အားလုံးက အတူတူပဲ။ ဒါကြောင့် မင်း ငါ့ကို ကျိန်ဆဲဖို့ အခွင့်အရေး မရှိဘူး။ ဒါ့အပြင် ငါ မင်းကို အခွင့်အရေး အမှန်တကယ် ပေးခဲ့တယ်။ မင်းက အဲ့ဒါကို လက်လွတ်ခံခဲ့တာ"

ယန်ကျန့်က ထိုသို့သော စော်ကားမှုများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တည်ငြိမ်နေသည်။

"မင်းက ဒီလူတွေထဲမှာ အန္တရာယ် အရှိဆုံးပဲ။ တစ္ဆေရေကန်တောင် မင်းဘေးက တစ္ဆေကို မနစ်မြုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါက အရမ်း ထူးဆန်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါ့အပြင် ငါက နောက်ဆုံးမှ လှုပ်ရှားခဲ့တာ။ မင်းမှာ သတ္တိ နည်းနည်းလေး ရှိခဲ့ရင် မင်း ငါ့ကို အစောကြီးကတည်းက တိုက်ခိုက်ခဲ့မှာပဲ။ အခုချိန်ထိ စောင့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါကြောင့် စာသင်တဲ့ အခါ ငါက မင်းလောက် မတော်ချင် မတော်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီအလုပ်လိုင်းထဲမှာတော့ မင်းက ငါ့လောက် မတော်ဘူး။ ပြီးတော့ ငါ့လက်ချက်နဲ့ သေရတာက မင်းအတွက် တကယ်တော့ ကောင်းတဲ့ အဆုံးသတ်တစ်ခုပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ ငါ မင်းရဲ့ မိသားစုကို ဒုက္ခပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

စုန့်ရန်က သွားကြိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအခြေအနေထိ ရောက်လာတာ မင်းကြောင့်ချည်းပဲ။ မင်းက ပြောရဲသေးတယ်။ အဲ့ဒီတုန်းက ဖန်ကျင်းက မင်းကို သတ်ချင်ခဲ့တာ မှန်တယ်။ မင်း မသေရင် ဒုက္ခရောက်မှာက ငါတို့ပဲ"

"မင်းရဲ့ ကံမကောင်းတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို တခြားသူတွေအပေါ် အပြစ် မတင်နဲ့။ အနည်းဆုံးတော့ ငါက မင်းကို နံပါတ် ၇ အလယ်တန်းကျောင်းကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားခွင့် ပေးခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီနောက် မင်းက သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုမှာ ပါဝင် ပတ်သက်ခဲ့တယ်။ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံခဲ့ရတယ်။ ပြီးတော့ ဒါက ငါနဲ့ ဘာမှ မပတ်သက်ဘူး။ ဒီလောကကြီးက အစကတည်းက သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့တာ။ တခြားသူတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာက မဆိုးပါဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ မင်းက သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ် တစ်ခုခုမှာ ကြောင်တောင်တောင်နဲ့ မသေသွားခဲ့ဘူး"

ယန်ကျန့်က စုပုံနေသော ရေများထဲမှ ဖြတ်လျှောက်လာပြီး စုန့်ရန်၏ ဘေးသို့ ရောက်လာသည်။ သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

တစ္ဆေ၏ အကြည့်အောက်တွင် စုန့်ရန်နှင့် ထပ်တူကျနေသော အဝတ်မပါသည့် အမျိုးသမီး အလောင်းသည်လည်း အိပ်ပျော်ခြင်းထဲသို့ ကျရောက်သွားပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

သူ၏ တွေးဆချက် မှန်ကန်ခဲ့သည်။

လှုပ်ရှားရန် အကောင်းဆုံး အချိန်သည် အမျိုးသမီး အလောင်းက စုန့်ရန်နှင့် ထပ်တူကျနေချိန် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ အလောင်းက စုန့်ရန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြားခံအဖြစ် အသုံးပြု၍ ထိတွေ့မှု ပြုလုပ်နိုင်သည်။

ပုံမှန် အခြေအနေများအောက်တွင် ထို အမျိုးသမီး အလောင်းသည် လက်တွေ့တွင် တည်ရှိမနေဘဲ အလောင်းကောင် သံချောင်းက ထိတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ယန်ကျန့် ရှင်းပြမနေနဲ့တော့ ငါ မသိဘူးလို့ မထင်နဲ့ တံခါးခေါက်တစ္ဆေ ဖြစ်ရပ်က မင်းကြောင့် ဖြစ်ခဲ့တာ မင်းက တကယ့် တရားခံပဲ ဖန်ကျင်းက မင်းကို သတ်ဖို့ စိတ်စောနေခဲ့တာက ဒီအကြောင်းကြောင့်ပဲ။ သူသာ မင်းကို သတ်ခဲ့ရင် တံခါးခေါက်တစ္ဆေက နံပါတ် ၇ အလယ်တန်းကျောင်းကို လာမှာ မဟုတ်ဘူး ပြီးတော့ ဒီကိစ္စတွေ ဘာမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ လူတိုင်းက သာမန် ဘဝတစ်ခုကို ဆက်လက် ဖြတ်သန်း နေထိုင်နိုင်ဦးမှာ"

စုန့်ရန်က ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ကြံ့ကြံ့ခံရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာ ဖြူဖျော့နေပြီး သွေးထွက် လွန်ကဲမှုကြောင့် သတိလစ်မတတ် ဖြစ်နေသည်။ မူးဝေမှုက သူ့ကို လွှမ်းမိုးထားသည်။

ခဏနေလျှင် သူ မျက်လုံးများကို လုံးဝ မှိတ်ချပြီး သတိလစ်သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

သို့တိုင် သူ လက်မြှောက် အရှုံးမပေးလိုသေးပေ။ ကျောင်းတုန်းက ယန်ကျန့်သည် ဆင်းရဲသော ကျောင်းသားတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်မှာမူ ပညာရေး ထူးချွန်ပြီး မိသားစု အသိုင်းအဝိုင်း ကောင်းမှလာသူ ဖြစ်သည်ကို ပြန်တွေးနေသည်။

ဘာကြောင့် နံပါတ် ၇ အလယ်တန်းကျောင်း ဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် အရာအားလုံးက ဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲ။

စုန့်ရန် ဤအတွေ့အကြုံများကို မခံစားလိုပေ။ သူ သာမန် ကျောင်းဘဝတစ်ခုသို့သာ ပြန်သွားချင်သည်။ ထိုအရာက သူ့ကို နာကျင်မှုများ ယူဆောင်လာပေးသော ယန်ကျန့်ကို မကျေမနပ် ဖြစ်စေသည်။

"မင်း ပြောတာ မှန်တယ်။ ငါက တံခါးခေါက်တစ္ဆေရဲ့ သတ်ဖြတ်မှု ပုံစံကို မတော်တဆ နှိုးဆော်မိခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ တစ္ဆေရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံခဲ့ရတယ်။ ဒါကြောင့် တံခါးခေါက်တစ္ဆေက နံပါတ် ၇ အလယ်တန်းကျောင်းကို ရောက်လာခဲ့တာ။ ဒါက ငါ့အတွက် လာခဲ့တာ အဲ့ဒီ အချိန်တုန်းက ဖန်ကျင်းက ငါ့ကို သတ်ချင်တဲ့ စိတ်က မမှားခဲ့ဘူး။ ငါ့ကို သတ်လိုက်ရင် တံခါးခေါက်တစ္ဆေက သူ့ပစ်မှတ်ကို ပျောက်ဆုံးသွားပြီး တခြား တစ်နေရာရာကို ထွက်သွားလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်က ငြင်းဆို မနေဘဲ အတိတ်က ဖြစ်ရပ်များကို ဝန်ခံလိုက်သည်။

"မင်း ဝန်ခံရဲတဲ့ မျက်နှာ ရှိတာ ကောင်းတာပေါ့"

စုန့်ရန်က မောဟိုက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အောက်ဆီဂျင် မလုံလောက်တော့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အေးစက်သော ရေများက သူ့ကို ထပ်မံ လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ဓာတ် အနည်းငယ် ပြန်လည် နိုးကြားလာသည်။

ယန်ကျန့်က ဆက်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘာကို သက်သေပြလဲ။ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေ ဖြစ်ပွားတာက ကြိုတင် ခန့်မှန်းလို့ မရဘူး။ ငါက အဲ့ဒီထဲကို ဆွဲသွင်း ခံလိုက်ရတဲ့ သာမန်လူတစ်ယောက် သက်သက်ပဲ။ မင်းတို့အားလုံးမှာ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိတယ်။ ငါ့မှာလည်း ရှိတယ်။ မင်းက တံခါးခေါက်တစ္ဆေကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့လို့ ငါ့ကို အပြစ်တင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူက ဒါတွေအားလုံးကို စေတနာအလျောက် ရင်ဆိုင်ချင်မှာလဲ"

"ဒီနေ့ခေတ်မှာ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေက အဆုံးမရှိ ပေါ်ထွက်နေတယ်။ သာမန်လူတွေက အဲ့ဒီထဲကို အဆက်မပြတ် တိုက်စား မျောပါသွားကြတယ်။ ငါ့ရဲ့ အတိတ်က အတွေ့အကြုံတွေနဲ့ ဘာမှ မခြားနားဘူး။ ဒါက ငါ ကံကောင်းခဲ့ပြီး အခုချိန်ထိ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့လို့ပဲ။ ဒါကြောင့် မင်းတို့ မျက်လုံးထဲမှာ ငါက တရားခံ ဖြစ်သွားတာ"

"ဒါ့အပြင် ငါက အဲ့ဒီတုန်းက မင်းကို ကယ်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် တခြားသူတွေက ငါ့ကို အပြစ်တင်ပိုင်ခွင့် ရှိတယ်။ မင်းကတော့ မရှိဘူး"

သူ စုန့်ရန်နှင့် အတိတ်က ဖြစ်ရပ်များအကြောင်း ပြောဆိုနေပြီး တံခါးခေါက်တစ္ဆေ ဖြစ်ရပ်၏ နောက်ကွယ်မှ အမှန်တရား အချို့ကို ဖော်ထုတ် ပြနေသည်။

ယခင်က ကျောင်းနေဖက်များ ဖြစ်သည့်အလျောက် ယန်ကျန့်က စုန့်ရန်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်မှုဖြင့် သေဆုံးသွားစေချင်သည်။

"ဟ မင်း ပြောတာ တချို့လည်း မှန်သားပဲ။ ငါ မင်းကို အပြစ် မတင်သင့်ဘူး ထင်တယ်။ ဒါဆို ငါ ဘယ်သူ့ကို အပြစ်တင်ရမှာလဲ။ ငါက နာမည်ကြီး တက္ကသိုလ်တစ်ခုကို ဝင်ခွင့်ရပြီး လူ့အဖွဲ့အစည်းထဲမှာ အောင်မြင်တဲ့ ထက်မြက်သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာသင့်တာ။ ဘာလို့ ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲ။ ငါ အဲ့ဒီ တစ္ဆေ ကိစ္စတွေကို မကြုံတွေ့ချင်ဘူး လုံးဝ မကြုံချင်ဘူး"

စုန့်ရန်က အရင် လှောင်ရယ်လိုက်ပြီးနောက် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများ မြင့်တက်လာသည်။

သူ၏ အခြေအနေမှာ ပုံမှန် မဟုတ်သလို ဖြစ်နေသည်။ သေဆုံးခြင်း မတိုင်မီ တောက်ပမှု တစ်ချက် လက်သွားသကဲ့သို့ သူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ ထူးကဲစွာ ပြင်းထန်နေသည်။

သတိရပါ၊ သူ လှံတစ်ချောင်းဖြင့် ထိုးစိုက် ခံထားရပြီး သွေး အမြောက်အမြား ဆုံးရှုံးထားသည်။ သာမန်လူတစ်ယောက် ဆိုလျှင် အားနည်းစွာ သတိလစ်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် စုန့်ရန်မှာ ထိုသို့ မဖြစ်ပေ။

သူ၏ အသက်ရှင်လိုစိတ်က ထူးကဲစွာ ပြင်းထန်နေခြင်း သို့မဟုတ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က သဘာဝလွန် တိုက်စားမှုအောက်တွင် မသိမသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ကို သေဆုံးရန် အလားအလာ နည်းပါးစေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့တိုင် သူ ဘယ်လောက်ပင် ရုန်းကန်နေပါစေ လူသားများ၏ ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေသည်။

စုန့်ရန်၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်ရှိ ရေများ နောက်တစ်ကြိမ် နီရဲ လှိုင်းဂယက် ထသွားသည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ချက်ချင်း ခြောက်သွေ့သွားပြီးနောက် သူ၏ ခေါင်းမှာ ရေထဲသို့ အားအင်မဲ့စွာ နစ်မြုပ်သွားသည်။

သူ ဖြည်းညင်းစွာ မျက်လုံး မှိတ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ ယန်ကျန့်ကို ပြင်းထန်သော မကျေနပ်မှုဖြင့် ဆက်လက် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဒီအခြေအနေထိ ရောက်လာသည့်တိုင် သူ ဤမျှ လုံးလုံးလျားလျား ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့် မထားခဲ့ပေ။

"ဘာကြောင့် ဆိုတာ မရှိဘူး။ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေ ပေါ်ထွက်လာတဲ့ အချိန်ကစပြီး ငါတို့ရဲ့ ဆန္ဒ ရှိသည် ဖြစ်စေ မရှိသည် ဖြစ်စေ ဒီ ရက်စက်ပြီး အေးစက်တဲ့ လောကကြီးကို ရင်ဆိုင်ရုံပဲ ရှိတယ်"

ယန်ကျန့်က စုန့်ရန်ကို မှတ်ချက် ပေးလိုက်ပြီး နောက်ဆုံး စကားများကို ဆိုလိုက်သည်။

စုန့်ရန် မျက်လုံး မှိတ်လိုက်သည်။

သူ သတိလစ်သွားပြီး သူ၏ အသက်ရှုသံ တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ နောက်ဆုံး အသက် မထွက်သေးသော်လည်း ကယ်ဆယ်ရန် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးသည်။ သို့တိုင် ယန်ကျန့်က သူ့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

လက်ရှိတွင် စုန့်ရန်သည် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤတစ်ကြိမ် ရှင်းလင်း မပစ်ခဲ့ပါက နောက်တစ်ကြိမ် သူ သူ့ဘေးရှိ တစ္ဆေကို ကျွမ်းကျင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်သွားခဲ့လျှင် သူ့ကို ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ ဒီတစ်ကြိမ်ကဲ့သို့ လွယ်ကူတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သူ ထိုနေရာတွင် မိနစ် အနည်းငယ်ကြာအောင် ရပ်နေလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က သူ၏ အကြည့်ကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။

စုန့်ရန် သေဆုံးသွားပြီ။

သူ သဘာဝလွန် စွမ်းအားများကြောင့် သေဆုံးသွားခြင်း မဟုတ်ပေ။ အလောင်းကောင် သံချောင်းက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထွင်းဖောက် ဝင်ရောက်မှုကြောင့် သွေးထွက် လွန်ကဲပြီး ရေနစ် သေဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အဲ့ဒီတုန်းက နံပါတ် ၇ အလယ်တန်းကျောင်းမှ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ကျောင်းနေဖက်များထဲမှ နောက်ထပ် တစ်ယောက် သေဆုံးသွားပြန်ပြီ။

ပြီးတော့ သူက ယန်ကျန့်၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသော တစ်ဦးတည်းသော သူ ဖြစ်သည်။

"သူဌေးဟဲ အခု မင်းအလှည့်လား"

ရုတ်တရက် ယန်ကျန့်က သူ၏ အကြည့်ကို အခန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာသို့ လှည့်လိုက်သည်။

သူဌေးဟဲသည် စုပုံနေသော ရေများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှား ကြောက်ရွံ့စွာ ရပ်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေသည်။ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့်လား သို့မဟုတ် ရေများက အလွန် အေးစက်နေသောကြောင့်လား မသေချာပေ။

သို့သော် သာမန်လူတစ်ယောက် အနေဖြင့် သူ မသေဆုံးခဲ့ဘဲ ယခင် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များ၏ သက်ရောက်မှုကိုလည်း မခံခဲ့ရပေ။

ဒါကလည်း ယန်ကျန့်၏ တမင်တကာ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ သူဌေးဟဲသည် ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိသောကြောင့် အစောပိုင်းက သူ့ကို အာရုံစိုက်ရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။

"ယန် ခေါင်းဆောင်ယန် မလုပ်ပါနဲ့ ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ခွင့်လွှတ်ရင် အရာအားလုံးက ညှိနှိုင်းလို့ ရပါတယ်။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ဘာမဆို ပေးနိုင်ပါတယ် ပိုက်ဆံ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ကျွန်တော့် ပိုက်ဆံ အားလုံး ပေးနိုင်ပါတယ် တစ်ပြားမှ မကျန်အောင် အနည်းဆုံး ဘီလီယံ တစ်ဆယ်ပါ။

အိုး ပြီးတော့ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ကျွန်တော့်ရဲ့ တရားမဝင် သမီး ဟဲယွဲ့လျန်ကိုလည်း ပေးနိုင်ပါတယ်။ ခင်ဗျား သူမကို အရမ်း စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ခင်ဗျား သူမကို ယူသွားပြီး နောင်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လေ့လာလို့ ရပါတယ်"

သူဌေးဟဲ၏ လည်ချောင်း လှုပ်ရှားသွားပြီး တံတွေး အပြင်းအထန် မျိုချလိုက်ကာ သူ၏ အသက်ကို အလျင်အမြန် တောင်းပန်လိုက်သည်။

သူ ခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်သွားသမျှ အရာအားလုံးကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

သူ ပုံမှန်အားဖြင့် အစွမ်းထက်သည်ဟု ယူဆရသော လူအများအပြားသည် ယန်ကျန့်၏ ရှေ့တွင် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိဘဲ မျက်စိ တစ်မှိတ်အတွင်း သတ်ဖြတ် ခံလိုက်ရသည်။ တာအောင်းမြို့၏ တာဝန်ခံ လော့ရှန်းပင် ချက်ချင်း ခေါင်းဖြတ် ခံလိုက်ရသည်။

သွေးထွက် သံယိုမှု အကြမ်းဖက်မှု ထူးဆန်းမှု…….

ယန်ကျန့် လှုပ်ရှား အရေးယူသည်ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် သူဌေးဟဲသည် ယန်ကျန့် အမှန်တကယ် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်သွားသည်။

"ငါ အဲ့ဒီ အရာတွေကို စိတ်မဝင်စားဘူး။ ငါ မင်းကို သတ်ချင်တဲ့ အကြောင်းရင်းက မင်းရဲ့ ပိုက်ဆံကြောင့် မဟုတ်ဘူး။ ဒါမှမဟုတ် ငါ့လူတွေ မင်းရဲ့ လှည့်စားခြင်း ခံခဲ့ရလို့လည်း မဟုတ်ဘူး။ မင်းက ငါ့ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားဖို့ သဘာဝလွန် အသိုင်းအဝိုင်းထဲက လူတွေနဲ့ ပူးပေါင်း ကြံစည်ခဲ့လို့ပဲ။ ကပ္ပတိန်တစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ကြိုးစားခြင်းရဲ့ အကျိုးဆက်တွေကို မင်း နားလည်ရဲ့လား"

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါက အကျိုးအကြောင်း ဆီလျော်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ။ မင်းကို သတ်ပြီးနောက် ငါ မင်းရဲ့ မိသားစုကို ပါဝင် ပတ်သက်စေမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က မင်းရဲ့ အိမ်ခြံမြေတွေကို ဆက်လက် အမွေဆက်ခံနိုင်ပြီး တာအောင်းမြို့မှာ ချမ်းသာတဲ့ လူတွေအဖြစ် ဆက်လက် နေထိုင်သွားနိုင်တယ်"

သူ စကားပြောနေစဉ် သူဌေးဟဲသည် ရေထဲတွင် ဖြူဖျော့သော လက်တစ်စုံက သူ၏ ခြေထောက်များကို ရုတ်တရက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သောအခါ ထိတ်လန့်သွားသည်။

သူ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ရေထဲတွင် မျောနေသော အလောင်းတစ်လောင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တော်တော်ကြာ သေဆုံးနေပုံရသော်လည်း ၎င်းသည် သူ၏ ခြေထောက်များကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး လွှတ်ပေးရန် ငြင်းဆန်နေသည်။

သူဌေးဟဲ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ထိတ်လန့်မှုဖြင့် လွှမ်းမိုးသွားသည်။

ရေအောက်ရှိ အလောင်းကောင်မှာ နစ်မြုပ်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ၎င်းနှင့်အတူ နစ်မြုပ်နေသည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန် မဟုတ်ဘူး ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို သတ်လို့ မဖြစ်ဘူး။ ခင်ဗျားက ဟဲယွဲ့လျန်ကို စိတ်ဝင်စားနေတာ။ သူမက တစ်စုံတစ်ယောက်နဲ့ ဆက်နွယ်နေတယ်။ ကျွန်တော် အဲ့ဒီလူကို သိတယ်။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ကူညီနိုင်တယ်"

သူဌေးဟဲက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ အသက်အတွက် သဲလွန်စများနှင့် လျှို့ဝှက်ချက်များကို လဲလှယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"မလိုအပ်တော့ဘူး။ မင်း သိတဲ့အရာကို ငါလည်း အခု သိသွားပြီ"

သူ၏ တစ္ဆေအရိပ်သည် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူဌေးဟဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ကျူးကျော် ဝင်ရောက်ကာ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ရယူလိုက်သည်။

သာမန် မှတ်ဉာဏ် ရယူခြင်းသည် လွယ်ကူပြီး မည်သည့် အတားအဆီးမျှ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်၏။

မကြာခင်မှာပင် ယန်ကျန့်သည် သူဌေးဟဲ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ရရှိသွားခဲ့ပြီး ဤလူသည် ရေထဲသို့ လုံးဝ နစ်မြုပ်သွားကာ လောကကြီးထဲမှ ထာဝရ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ငါ ကြည့်လိုက်ဦးမယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်က သူဌေးဟဲနဲ့ ဘယ်သူက အတိအကျ ပါဝင် ပတ်သက်ခဲ့တာလဲ။ ပြီးတော့ ဘာလို့ သူ ရခဲ့တဲ့ သမီးက တစ္ဆေ ပန်းချီကားထဲက တစ္ဆေနဲ့ ဒီလောက် တစက်မလွဲ တူနေရတာလဲ"

ယန်ကျန့်သည် မှတ်ဉာဏ်များထဲတွင် ရှာဖွေနေပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်မှ ထိုမြင်ကွင်းကို ဖော်ထုတ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ မြင်ကွင်းများသည် သူဌေးဟဲ ကိုယ်တိုင်အတွက်ပင် ဝေဝါးနေနိုင်သော်လည်း ယန်ကျန့်က ၎င်းတို့ကို ရှာတွေ့လိုက်သည်နှင့် ၎င်းတို့သည် ခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ ကြည်လင် ပြတ်သားနေသည်။

မကြာခင်မှာပင် အချိန်အကြာကြီး စည်းခတ်ထားသော မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုကို ယန်ကျန့် ရှာဖွေ တွေ့ရှိသွားသည်။

ထိုအချိန်က သူဌေးဟဲသည် အမှန်တကယ်ပင် တော်တော် ငယ်ရွယ်သေးပြီး အသက် နှစ်ဆယ် ဝန်းကျင်သာ ရှိသေးသည်။ သူ တာအောင်းမြို့၏ လမ်းများပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် မတော်တဆ တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ထိုလူမှာ ကျန်းရှန်းကွမ်း ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေ စာပို့တိုက်၏ တတိယ အုပ်ချုပ်သူ ကျန်းရှန်းကွမ်း…..

"သူလား"

ယန်ကျန့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် တွေးတောလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်က ကျန်းရှန်းကွမ်းသည် စာပို့တိုက် ပန်းချီကားထဲမှ တစ်ယောက်နှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီနေသည်။ သူ၏ အသွင်အပြင်မှာ ပြောင်းလဲ မသွားခဲ့ပေ။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ ယန်ကျန့်သည် မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ ကျန်းရှန်းကွမ်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ ကျန်းရှန်းကွမ်းကလည်း သူ့ကို မြင်တွေ့သွားပုံရသည်။ စည်ကားပြီး ဟောင်းနွမ်းနေသော လမ်းမပေါ်တွင် ရပ်နေသော သူ့ကို ထူးဆန်းစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ထို့နောက် မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ယန်ကျန့်၏ ဘေး၌ ဘယ်ကမှန်း မသိ အနက်ရောင် ခွေးကြီးတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ခွေးကြီးက ဟိန်းဟောက် လိုက်သည်။

မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ ကျန်းရှန်းကွမ်းသည် ပုံမှန် အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားပြီး ထို ထူးဆန်းသော ခံစားချက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဒီကောင်က နည်းနည်း ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ"

ယန်ကျန့် သတိ ပြန်ဝင်လာပြီး အနည်းငယ် ကြက်သီး ထသွားသည်။

အတိတ်ကို ပြန်လည် သတိရရင်း သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ထူးဆန်းစွာ ပြန်လည် စိုက်ကြည့်နေသည်။

အကယ်၍ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားသော ခွေးကြီးသာ မရှိခဲ့ပါက သူဌေးဟဲထံမှ ထိုမှတ်ဉာဏ်ကို ခိုးယူခြင်းသည် ဒုက္ခများဆီသို့ ဦးတည်သွားမည်ဟု သူ သံသယ ဝင်မိမည် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ခွေးကြီးက ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့ပြီး မှတ်ဉာဏ်များထဲတွင် ဝှက်ထားသော သဘာဝလွန် အစိတ်အပိုင်းကို ပျံ့လွင့်သွားစေခဲ့သည်။

"ဒါဆို ဟဲယွဲ့လျန် ဆက်နွယ်နေတဲ့ လူက ကျန်းရှန်းကွမ်းပေါ့။ ပန်းချီကားထဲက တစ်ယောက်က ဒါကို သိမသိ ဆိုတာကတော့ မရှင်းလင်းဘူး။ ဒါပေမဲ့ လက်ရှိ ထိုးထွင်းဉာဏ်တွေအရ ကျန်းရှန်းကွမ်းက တစ္ဆေ ပန်းချီကားရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိပုံရတယ်။ ဒီကောင်က နှစ်နှစ်ဆယ်ကျော် ကြာပြီးနောက် အသက်ရှင်နေသေးလား မသေချာဘူး"

ယန်ကျန့် တိတ်တဆိတ် တွေးတောလိုက်သည်။

All Chapters