အိပ်မက်များ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခြင်း

"ယန်ကျန့် မပြေးနဲ့ ငါ့အတွက် ရပ်လိုက်စမ်း"

"မင်းတို့က ရပ်ခိုင်းတိုင်း ငါက ရပ်ရမှာလား။ ဒါဆို မင်းတို့အားလုံး သေလိုက်လို့ ငါ ပြောရင်ရော သေမှာလား"

ယန်ကျန့်က ပြေးရင်း နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

လူသူကင်းမဲ့ပြီး မှောင်မိုက်နေသော ရဲတိုက်ထဲတွင် ဓားများ တူရွင်းများ ကိုင်ဆောင်ထားသော လူအနည်းငယ်သည် ယန်ကျန့်ကို သတ်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် အသက်ရှူသံ ပြင်းပြင်းဖြင့် နောက်မှ လိုက်နေကြသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်က အလွန် မြန်သည်။ သူ လက်နက်မဲ့ပြီး မသန်မာသော်လည်း ပေါ့ပါး ဖျတ်လတ်သည်။ ဒါက အားသာချက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"မင်းက ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ဒီလောက် ကြောက်တတ်တာ။ ငါတို့ကို တိုက်ရိုက် ရင်မဆိုင်ရဲဘဲ ကြောက်တတ်တဲ့သူလို လှည့်ပြေးနေတယ်။ မင်းမှာ သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်ဖို့ သတ္တိတောင် မရှိဘူးလား"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျယ်လောင်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ လုပ်နိုင်ရင် အရင်ဆုံး ငါ့ကို အမီ လိုက်ဖမ်းလိုက်ဦး ပြီးမှ စကားလာပြော။ မင်းတို့ ငါ့ကို ပြေးတာတောင် မမီဘဲ ငါ့ကို ဘယ်လို သတ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလဲ။ အိပ်မက် မက်မနေနဲ့"

ယန်ကျန့်က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

လျို အမည်ရ လူက ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားပြီး စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

"ဘယ်သူက ပတ်ပြီး သူ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်မလဲ။ ငါတို့က ဒီနေရာက လမ်းတွေကို ပိုသိတယ်။ သူ ဘယ်လိုပဲ ပြေးပြေး သူ ထွက်သွားလို့ မရဘူး။ ငါတို့ သူ့ကို ဖမ်းမိတာနဲ့ သူ သေပြီ"

သူ့ကို ဝန်းရံခြင်းသည် အကြံကောင်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော် မည်သူမျှ သဘောတူရန် မရဲကြပေ။

သူတို့သည်လည်း သာမန်လူများသာ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လက်နက် ကိုင်ဆောင် ထားသော်လည်း သူတို့၏ အားသာချက်မှာ သိသာ ထင်ရှားမှု မရှိဘဲ ယန်ကျန့်၏ တန်ပြန် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အလွယ်တကူ ခံရနိုင်သည်။

"ငါတို့မှာ လူ သိပ်မရှိဘူး။ အတူတူ ဆိုရင် ငါတို့ပို သန်မာတယ်။ ငါတို့ လူခွဲလိုက်ပြီး ထောင်ချောက်က မအောင်မြင်ခဲ့ရင် ငါတို့ တစ်ယောက်တည်း သီးခြား ဖြစ်သွားပြီး အသတ်ခံရနိုင်တယ်။ ငါ ဒီအစီအစဉ်ကို သဘောမတူဘူး"

ထွားကျိုင်းသော နိုင်ငံခြားသားက ထိုအကြံကို ပြတ်ပြတ်သားသား ပယ်ချလိုက်သည်။

"လျို စိတ်မလောပါနဲ့။ သူ ဒီနေရာကနေ ထွက်ပြေးလို့ မရပါဘူး။ ငါတို့ အချိန် နည်းနည်း ယူလိုက်ရင် သူ့ကို သေချာပေါက် အမီလိုက်နိုင်မှာပါ။ အဲ့ဒီအခါကျရင် ငါတို့ သူ့ကို ကြိုက်သလို နှိပ်စက်လို့ ရပြီ။ အခု ငါတို့ သူက တကယ့်အရည်အချင်း မရှိဘဲ ကြောက်တတ်တဲ့သူ သက်သက်ပဲဆိုတာ သိသွားပြီ။ ဒါကြောင့် စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး"

"ဒါ မှန်တယ်။ ငါတို့က အခု မုဆိုးတွေပဲ သားကောင်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ စိတ်ရှည်မှု လိုအပ်တယ်"

လျိုက ခေါင်း အနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ရုံသာ ညိတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဒီကောင်တွေက သေမှာ ကြောက်နေကြပြီး ယန်ကျန့်ကို ဝန်းရံရန် ဆန္ဒ မရှိဘဲ သူတို့၏ စကားများမှာ ဆင်ခြေများ သက်သက် ဖြစ်သည်ကို သူ နားလည်သည်။

သို့သော် သူ ၎င်းကို ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။ သူကိုယ်တိုင်လည်း စိုးရိမ်မှု အချို့ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့ ပတ်ပတ်လည် ဝန်းရံရန် လူခွဲလိုက်စဉ် မတော်တဆမှု တစ်ခုခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပါက ပျက်စီး ဆုံးရှုံးသွားမည် ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ အခု အသာစီး ရနေသည်။

သူတို့မှာ ယန်ကျန့်ကို ဆက်လက် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးရန်မှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

အဖွဲ့သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူနေကြရသော်လည်း အကွာအဝေးတစ်ခုကို ထိန်းထားနိုင်ပြီး အောင်မြင်စွာ အမီ မလိုက်နိုင်သေးပေ။

ခဏအကြာတွင် သူတို့ နောက်ဆုံးတွင် ခွန်အား ကုန်ခန်းသွားပြီး မနေနိုင်ဘဲ ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။ ကိုယ်ကို ကိုင်းလိုက်ပြီး အသက်ကို မောဟိုက်စွာ ရှူနေကြရသည်။

"မ မပြေးနိုင်တော့ဘူး။ ခဏ နားကြရအောင်"

"တောက်စ် ဒီကောင် ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ပြေးနိုင်ရတာလဲ။ သူ့ကို ကြည့်လိုက်ဦး ဟိုနားမှာ ပင်ပန်းပြီး မောဟိုက်နေတာ ထင်ရှားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ လှုပ်လိုက်တာနဲ့ သူက ထပ် ပြေးနိုင်ပြန်ရော။ သူက ငါတို့ကို ကစားနေသလိုပဲ"

"ငါတို့က လက်နက်တွေ သယ်ထားတာ။ ဒါက ငါတို့ကို နှေးကွေးစေတယ်။ ဒါကြောင့် သူက အားသာချက် ရနေတာ။ ငါ တကယ်ပဲ အဲ့ဒီ စောက်အပြေးသန်တဲ့မျောက်ရဲ့ လည်ပင်းကို လိမ်ချိုးပစ်ချင်လိုက်တာ"

သူတို့ မလှမ်းမကမ်းရှိ ယန်ကျန့်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ယန်ကျန့်သည်လည်း အသက် ပြင်းပြင်း ရှူရင်း သူ၏ နောက်မှ လူအနည်းငယ်ကို ကြည့်နေသည်။ သူလည်း ပင်ပန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ ရပ်တန့်ရန် မရဲပေ။ အကယ်၍ ဒီလူတွေ သူ့ကို အမီလိုက်နိုင်ခဲ့ပါက သူ ထိုနေရာတွင်ပင် အရိုက်ခံ သေဆုံးသွားနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ ဆက်လက် ပြေးနေရသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ ပြိုင်ဘက်များမှာ သူ့ကို ကိုယ်ထိလက်ရောက် အမီ မလိုက်နိုင်ကြပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် သူ ယာယီ ဘေးကင်းနေသည်။

"ဒီကောင်တွေ ငါ့ကို ဒီလောက် အကြာကြီး လိုက်ဖမ်းနေပြီ။ ခွေးကြီး အခုချိန်လောက်ဆို ရောက်လာသင့်ပြီ။ ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ ဒါ ငါ့ကို လက်မလျှော့စေနဲ့"

အတွင်းစိတ်ထဲတွင် သူ ခွေးကြီး အမြန် ရောက်လာရန် အရေးတကြီး မျှော်လင့်နေသည်။

ဒါက အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာ ဖြစ်နေသော်လည်း ယန်ကျန့်က သူ၏ ခွေးကြီး ၎င်းကို သေချာပေါက် ကျူးကျော် ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။ သို့သော် ဘယ်လောက် ကြာမည်ကို သူ မသေချာပေ။

သဘာဝလွန် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံမှု လုပ်ငန်းစဉ်သည် တိုတောင်းနိုင်သလို ရှည်ကြာနိုင်သည်။ သူ လုပ်နိုင်သမျှမှာ တတ်နိုင်သမျှ အချိန်ဆွဲထားရန်သာ ဖြစ်သည်။

"ယန်ကျန့် မင်း ပြေးနေလို့ ဘာမှ အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူး။ မင်းက ဟန်ဆောင်နေရုံ သက်သက်ပဲ ဆိုတာ ငါတို့ သိသွားပြီ။ မင်း ဒီနေ့ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့ရင်တောင် မနက်ဖြန် ဒါမှမဟုတ် သန်ဘက်ခါရော။ ငါတို့ ပြန်သွားပြီး အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲကို လူတွေ ပို ခေါ်လာနိုင်တယ်။ အဲ့ဒီ အခါကျရင် မင်းမှာ ထွက်ပြေးစရာ နေရာ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ဘာလို့ အခု လက်နက်ချပြီး ကရုဏာ မတောင်းရတာလဲ။ ငါတို့ မင်းအသက်ကို ချမ်းသာပေးချင် ပေးနိုင်တယ်"

လော့ရှန်းက လျှောက်လာရင်း မောဟိုက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဒီလောက် အကြာကြီး ပြေးခဲ့တာတောင် မင်းတို့ ငါ့ကို အမီ မလိုက်နိုင်သေးဘူး။ ငါ အသစ် တစ်ခု ရှာဖွေ တွေ့ရှိသွားတယ်။ မင်းတို့က အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲ ဝင်ရောက်နိုင်ပေမဲ့ မင်းတို့က ဒီ သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး ထင်တယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းတို့က အိပ်မက် ကမ္ဘာကို လှည့်စားပြီး ငါ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့နိုင်မှာပဲ။ ငါနဲ့အတူ ပတ်ပြေးနေဖို့ လိုအပ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့် အသက် ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး သူ၏ တွေးဆချက်ကို ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ အမြင်အရတော့ အိပ်မက်ဆိုးကို ထိန်းချုပ်နေတဲ့ တစ္ဆေ သခင်ကိုယ်တိုင်မှာ ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိနေရမယ်"

"မင်း ပြောတာ မှန်တယ် တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်။ ထွက်ပြေးနေရင်းတောင် မင်းက အခြေအနေကို ခွဲခြမ်း စိတ်ဖြာဖို့ အချိန် ရှိသေးတယ်။ တကယ်ပဲ အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာက အဲ့ဒီလောက် အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ်တော့ လုံလောက်ပါတယ်။ ငါတို့က မင်းလိုမျိုး အနိုင်မတိုက်နိုင်တဲ့ တစ္ဆေ သခင်တွေကို ဒါထဲ ဆွဲသွင်းဖို့ပဲ လိုအပ်တယ်။ ပြီးရင် ငါတို့ သူတို့ကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ပြီ"

လော့ရှန်းက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်ပြီး မည်သည့် သတင်းအချက်အလက်ကိုမှ ပေါက်ကြားသွားမည်ကို မစိုးရိမ်ပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယန်ကျန့်က ဒီနေ့ သေလူ ဖြစ်နေပြီ။ ကံကောင်း ထောက်မစွာဖြင့် သူ မသေခဲ့လျှင်တောင် သူ ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး မရှိဘဲ ဤနေရာတွင် ထာဝရ ပိတ်မိနေမည် ဖြစ်သည်။

ဒီစကားဝိုင်းအတွင်း အခြားသူများ နောက်တစ်ကြိမ် အမီ လိုက်လာကြသည်။ အနည်းငယ် အနားယူပြီးနောက် သူတို့ စွမ်းအင် အချို့ ပြန်လည် ရရှိလာပြီး ဆက်လက် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနိုင်သည်။

"မင်းတို့ ငါ့ကို တကယ် သတ်နိုင်တဲ့အခါမှ ငါ့ကို ထပ် ပြော။ အခု ခက်ထန်တဲ့ စကားတွေ ပြောနေလို့ အသုံးမဝင်ဘူး"

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်း မပြောဘဲ လှည့်ကာ ထပ် ပြေးပြန်သည်။

သူတို့ ကောင်းကောင်း အနားယူပြီးပြီ ဖြစ်ပြီး သူလည်း အသက်ရှူ မှန်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။

အမောခံနိုင်စွမ်း အရ ကြည့်လျှင် ယန်ကျန့်က အနည်းငယ် အားသာချက် ရှိသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ် သူ၏ ထွက်ပြေးမှုအတွင်း ယန်ကျန့်သည် ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်မှ မြင်ကွင်းကြောင့် ရုတ်တရက် ဆွဲဆောင် ခံလိုက်ရသည်။ သူ ဤ ရဲတိုက် ပတ်ပတ်လည်တွင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြေးလွှားခဲ့ပြီး ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်မှ ရှုခင်းသည် အမြဲတမ်း ပုံသေ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု ၎င်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဒီရဲတိုက်၏ နံရံများ အပြင်ဘက် မလှမ်းမကမ်းတွင် သူ တောအုပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တောအုပ်၏ အပြင်ဘက်တွင် သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေသော ရွာတစ်ရွာ ရှိသည်။ ထိုရွာသည် အမှောင်ထုထဲတွင် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သိပ် မရှင်းလင်းသော်လည်း ယန်ကျန့်က ၎င်းသည် သူ၏ မွေးရပ်မြေကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း ပြောနိုင်သည်။

သူ ရွာထဲရှိ အဆောက်အအုံ တစ်ခုချင်းစီ၏ တည်နေရာကို အလွန် ရင်းနှီးနေသည်။ ထို့ကြောင့် သူ မှားယွင်းစွာ မှတ်မိမည် မဟုတ်ပေ။

"ဒါက နောက်ထပ် အိပ်မက် ကမ္ဘာတစ်ခုပဲ။ တစ္ဆေ အိပ်မက်နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ ကမ္ဘာ။ ဒါဆို တစ္ဆေ အိပ်မက်နဲ့ အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာတို့ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားတာလား"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"အဲ့ဒီ ခွေးကြီးက ဒီနေရာကို အောင်မြင်စွာ ကျူးကျော် ဝင်ရောက်ပြီးလောက်ပြီ။ အချိန် အနည်းငယ် ယူခဲ့ရပေမဲ့ ရလဒ်က ငါ မျှော်လင့်ထားတဲ့ အတိုင်းပဲ"

ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်မှ ရှုခင်းများ လျှပ်တပြက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူ ယုံကြည်မှု တိုးပွားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ပြိုင်ဘက် လှုပ်ရှားရန် အကောင်းဆုံး အချိန်သည် လွန်မြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ခွေးကြီးသည် အချိန်မရွေး ပေါ်ထွက်လာနိုင်သည်။ ၎င်း ရောက်လာသည်နှင့် ဤလူများ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဒီလို တွေးမိပြီး ယန်ကျန့်သည် ရဲတိုက် ပတ်ပတ်လည်တွင် ဆက်လက် လျှောက်မပြေးတော့ဘဲ သူ၏ လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲကာ စင်္ကြံတစ်ခုထဲသို့ ပြေးဆင်းသွားသည်။

ယခင်က သူ၏ ထွက်ပြေးမှုအတွင်း သူ လမ်းမှား လှည့်မိမည်ကို ကြောက်သဖြင့် ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ လျှောက်မသွားရဲခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခု သူ တမင်တကာ လမ်းကြောင်း မှားကို ယူနေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤလမ်းကြောင်းသည် လမ်းဆုံး မဟုတ်သောကြောင့် ယန်ကျန့်မှာ လမ်းကြောင်း ထပ်မံ ပြောင်းလဲရန်မှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ် ကြိုးစားပြီးနောက် လမ်းကြောင်းများကို အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲရင်း ယန်ကျန့် နောက်ဆုံးတွင် လမ်းဆုံး တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဒီစင်္ကြံလမ်း၏ အဆုံးမှာ နံရံတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဘေးနှစ်ဖက်တွင် တံခါးများ မရှိပေ။ ယန်ကျန့်တွင် ထွက်ပေါက် မရှိတော့ပေ။

သူ အသက်ကို မောဟိုက်စွာ ရှူလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

အခြားသူများ အမီ လိုက်လာကြပြီး သူတို့၏ ရှေ့မှ လမ်းဆုံးကို မြင်သောအခါ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

"ယန်ကျန့် မင်းက တကယ်ကို အစွမ်းကုန် မိုက်မဲတာပဲ။ အခုတော့ မင်း လမ်းဆုံး တစ်ခုထဲ ပြေးဝင်သွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက မလွဲမသွေ ဖြစ်လာမှာပဲ။ ငါတို့ လှုပ်ရှား အရေးယူပြီးမှတော့ ငါတို့ သေချာပေါက် အောင်မြင်မှာပဲ"

လျို အမည်ရ လူက ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ လှောင်ရယ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှင်းမပြနိုင်သော ပျော်ရွှင်မှု ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။

ဌာနချုပ်၏ ထိပ်တန်း ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ကို ဒီနေ့ သူက ထောင့်တစ်နေရာသို့ တွန်းပို့နိုင်ခဲ့သည်။

"သူနဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ဆက်မပြောနဲ့တော့။ ငါ သူ့ခေါင်းကို ထုခွဲပစ်ချင်လို့ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး"

နိုင်ငံခြားသား လူကြမ်းကြီး ပင်ပန်းနေသော်လည်း သူ၏ လက်ထဲတွင် သံတူရွင်းတစ်လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ အခု သူ၏ အခွင့်အရေးကို မြင်သောအခါ သူ ပို၍ပင် မစောင့်ဆိုင်းနိုင်ဘဲ ပြေးတက်သွားချင်နေသည်။

လျိုက သူ့ကို တားလိုက်သည်။

"မလောနဲ့ အရင် အသက်ရှူလိုက်ဦး။ မင်း အရမ်း ပင်ပန်းနေလို့ မတ်တောင် မရပ်နိုင်တော့ဘူး။ မင်း ဘယ်လိုလုပ်ချနိုင်မှာလဲ။ သူ ဘယ်အချိန်မဆို တန်ပြန် တိုက်ခိုက်လာနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ငါတို့ထဲက တစ်ယောက် ဒါမှမဟုတ် နှစ်ယောက် မတော်တဆ အသတ်ခံလိုက်ရရင် အရမ်း ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

နိုင်ငံခြားသားက ၎င်းသည် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး အနားယူရန် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်ကို အခု အနားယူခိုင်းထားတာလား။ မင်း ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ။ မင်း ပင်ပန်းနေပြီး မင်း ထင်တာ သူက မပင်ပန်းဘူးလို့လား။ အားလုံး အခု တိုက်ခိုက်ကြစို့ ပြီးတော့ သူ့ကို ရှင်းပစ်လိုက်။ ဒါမှ သူ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ လွတ်မြောက် မသွားမှာ"

လော့ရှန်းက နောက်ကွယ်မှ အရေးတကြီး ပြောလိုက်သည်။

သူ လက်ရှိတွင် သူ၏ နှလုံးသားထဲ၌ ပြင်းထန်သော စိတ်မအီမသာ ဖြစ်မှုကို ခံစားနေရသည်။

ဒီစိတ်မအီမသာ ဖြစ်မှုသည် ယန်ကျန့် သူ၏ လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလိုက်စဉ်က ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်သည် အမြဲတမ်း အလွန် သတိကြီးပြီး ဂရုစိုက်တတ်သည်။ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ သူ သူ၏ လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲပြီး ဒီလို မရင်းနှီးသော နေရာတွင် လမ်းဆုံးတစ်ခုထဲသို့ သူ့ကိုယ်သူ ထောင်ချောက်ဆင်မည် မဟုတ်ပေ။

လျို မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ဆက်မပြောနဲ့တော့။ မင်းက ဒီအချိန်တစ်လျှောက်လုံး ငါတို့ကို ဆန့်ကျင်နေခဲ့တာ။ ငါတို့ လှုပ်ရှား အရေးယူချင်တဲ့အခါ ယန်ကျန့်က ငါတို့ကို ငါးမျှားနေတယ်လို့ မင်း ပြောခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် မှားခဲ့တယ်။ ယန်ကျန့်က ဟန်ဆောင်နေရုံ သက်သက်ပဲ။ အခု သူ ထောင့်ပိတ်မိနေပြီ။ ပြီးတော့ မင်းက အနားယူပြီး စွမ်းအင် ပြန်ဖြည့်ချင်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ကို ချက်ချင်း လှုပ်ရှား အရေးယူဖို့ ဆက်ပြီး အခိုင်အမာ ပြောနေတယ်။ မင်း ထင်တာ ငါတို့ အောင်မြင်ဖို့ အရမ်း လွယ်ကူလွန်းပြီး ငါတို့အတွက် ပြဿနာ တချို့ ထပ်ပေါင်းထည့်ချင်နေတာလား"

လော့ရှန်း ဤသည်ကို ကြားသောအခါ စကား ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျန့်က စကားစလိုက်သည်။

"မင်းတို့ အနားယူသည် ဖြစ်စေ မယူသည် ဖြစ်စေ ဒါက ငါ့အတွက် ဘာမှ ကွာခြားမှု မရှိဘူး။ ဒီနေ့ အိပ်မက်ဆိုး မက်ရမှာက မင်းတို့ပဲ"

"မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

လျိုက မျက်နှာ အေးစက်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ နောက်ကွယ်ကို သေချာ ကြည့်လိုက်စမ်း။ အဲ့ဒီမှာ တကယ် ဘာ ရှိနေလဲ"

ယန်ကျန့်က သူတို့ နောက်ကွယ်သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

လျိုက ပြောသည်။

"ဒီလှည့်ကွက်က အလုပ် ဖြစ်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ မင်း ထင်တာ ငါတို့က ဒီလို ကလေးဆန်တဲ့ ကစားနည်းတွေမှာ ကျရှုံးသွားမယ့် ကလေးတွေလို့လား"

"နောက်လှည့် ကြည့်လိုက်လို့ မင်း ဘာ ဆုံးရှုံးသွားမှာမို့လို့လဲ။ နှစ်စက္ကန့်လောက်ပဲ။ အဲ့ဒီ နှစ်စက္ကန့်အတွင်း ငါ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်သွားနိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

လျို မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သံသယ ဝင်သွားကာ ချက်ချင်း သူ၏ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

နောက်ကွယ်မှ စင်္ကြံလမ်းသည် မှောင်မိုက်ပြီး ဖိနှိပ်မှု ရှိနေသည်။ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် နံရံ အဟောင်းများ ရှိနေပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ အနီရောင် ကော်ဇောသည် ဘယ်အချိန်ကတည်းက ခင်းထားမှန်း မသိဘဲ ယခုအခါ မှောင်မိုက် ညစ်နွမ်းနေသည်။ သို့သော် ဒီစင်္ကြံလမ်းထဲတွင် မည်သူမျှ ဘယ်အချိန်ကမှန်း မသိဘဲ ကြီးမားပြီး လုံးဝ မည်းနက်နေသော ခွေးကြီးတစ်ကောင် ရပ်နေသည်။ ထို ခွေးကြီးက အသံတိုးတိုးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ချွန်ထက်သော အဖြူရောင် အစွယ်များကို ပြသလိုက်သည်။

ဒီ ခွေးကြီးသည် မိစ္ဆာတစ်ကောင်နှင့် တူသည်။ ၎င်း၏ ကြီးမားသော အရွယ်အစား တစ်ခုတည်းကပင် မည်သူ့ကိုမဆို ကြောက်ရွံ့မှု ဖြစ်ပေါ်စေရန် လုံလောက်သည်။

"ရှီး"

နိုင်ငံခြားသား ကြောင်ငိုင်သွားပြီး မသိစိတ်ဖြင့် အသံတစ်ခု ထွက်လာသည်။