အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခြင်း
Vol. 80 Ch. 1169
"မြန်မြန်လုပ် အဲ့ဒီခွေးက ငါတို့နောက်ကို လိုက်နေတုန်းပဲ"
ထိုအချိန်တွင် လျိုနှင့် လော့ရှန်းတို့သည် ရဲတိုက်ထဲတွင် အသက်ကို မောဟိုက်စွာ ရှူရင်း ထိတ်လန့်တကြား မျက်နှာထားများဖြင့် ပြေးလွှားနေကြသည်။ သူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် အနက်ရောင် ခွေးကြီးတစ်ကောင်က သူတို့ကို မရပ်မနား လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေပြီး အဆက်မပြတ် ဟိန်းဟောက် နေသည်။
အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သူတို့ ခွေးကြီး၏ ဝင်တိုက်ခြင်းကို ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်များတွင် သူတို့၏ ရှေ့မှောက်၌ လမ်းတစ်ခု အမြဲ ပေါ်လာပြီး သူတို့၏ ထွက်ပြေးမှုကို ကူညီပေးကာ ခွေးကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ထိခိုက်မှု မရှိဘဲ ရှောင်တိမ်းနိုင်စေခဲ့သည်။
"ဘာလို့ ငါတို့ နှစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်တော့တာလဲ။ ခုနက ငါတို့နောက်ကို လိုက်နေတဲ့ တခြား တစ်ယောက် ရှိသေးတာ မဟုတ်ဘူးလား"
"သူ ထွက်ပြေးနေတုန်း တခြား ခွေးတစ်ကောင်ရဲ့ ဝင်တိုက်ခြင်း ခံလိုက်ရတယ်။ သူ အခုချိန်လောက်ဆို အကိုက်ခံ သေဆုံးသွားလောက်ပြီ။ ငါတို့ နှစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်တော့တယ်။ မင်း ငါတို့နောက်က ခွေးတစ်ကောင် လျော့သွားတာကို သတိမထားမိဘူးလား"
သူတို့ ထိတ်လန့်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး သူတို့ နောက်ကွယ်တွင် ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိရှိကြပေ။
သူတို့ ခွေးကြီးနှင့် အတော်အတန် အကွာအဝေးတစ်ခု ထားနိုင်မှသာ သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံစိုက်ရန် စိတ်တည်ငြိမ်မှု ရရှိခဲ့သည်။
ရဲတိုက်၏ တည်နေရာ အထားအသိုသည် ထိုအချိန်တွင် အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေပြီး သူတို့၏ ပတ်လည်တွင် တံခါးများ ပေါ်လာကာ အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများကို ရှောင်ကွင်းရန် ကူညီပေးသည်။ ဖြတ်လမ်းများ ယူစေပြီး လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေသော ခွေးကြီးကို လွတ်မြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ပေးသည်။
အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ တော်တော် ထိရောက်သည်။
"ဘုန်း"
လေးလံသော တံခါးတစ်ချပ် ပိတ်သွားသော အသံနှင့်အတူ လျိုနှင့် လော့ရှန်းတို့သည် တံခါးမှ တစ်ဆင့် အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး သူတို့ ရရှိလိုက်သော အကွာအဝေးကြောင့် ခွေးကြီးကို အပြင်ဘက်တွင် တားဆီးထားလိုက်သည်။
ခွေးကြီးသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး တံခါးကို ဝင်တိုက်ကာ ကျယ်လောင်သော ဆူညံသံကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ တံခါးသည် အချိန်မရွေး ပြိုကျသွားနိုင်သကဲ့သို့ တုန်ခါနေသည်။
ဒါကို မျက်မြင် တွေ့ရှိသောအခါ သူတို့၏ မျက်ခွံများ လှုပ်ခတ်သွားပြီး စိတ်မအေးနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ ဒီတံခါးက ခွေးကြီးကို တားဆီးထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဟု ထင်နေသည်။ သူတို့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ရှိနေသော်လည်း အနည်းငယ် ပိုဝေးဝေး ပြေးရန် ခွန်အား စုစည်းရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ ခွေးဟောင်သံ မကြားနိုင်တော့မှသာ သူတို့ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့သည်။
"ငါတို့ အခု ဘေးကင်းသွားပြီ ထင်တယ်။ ငါတို့ အဲ့ဒီ ခွေးကြီးကို အောင်မြင်စွာ လွတ်မြောက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ"
"ငါ ဆက်မပြေးနိုင်တော့ဘူး ငါ ပင်ပန်းနေပြီ။ ငါ ခဏ နားဖို့ လိုတယ်"
သူတို့ ဘေးကင်းပြီဟု မြင်သောအခါ နှစ်ယောက်သား ချက်ချင်း စိတ်အေးသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျကာ အသက်ကို မောဟိုက်စွာ ရှူနေကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူတို့ကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့စေသည်မှာ ခုနက စင်္ကြံလမ်းထဲတွင် ခွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျှော်လင့်ချက်မဲ့ မြင်ကွင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍သာ တံခါး အချိန်မီ ပေါ်မလာခဲ့ပါက သူတို့ ထိုခွေးများ၏ ဆွဲဖြဲခြင်းကို ခံရမည် ဖြစ်သည်။
သို့တိုင်အောင် သူတို့ လူနှစ်ယောက် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။
"အဲ့ဒီ ယန်ကျန့်က အရမ်း ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတာပဲ။ သူ အချိန်အကြာကြီး ဟန်ဆောင်နေခဲ့တယ်။ ငါတို့အားလုံးကို ဆွဲထုတ်ပြီးမှ တိုက်ခိုက်မှု စတင်ခဲ့တာ။ တကယ် ယုတ်မာတယ်"
လော့ရှန်း မထိန်းနိုင်ဘဲ ကျယ်လောင်စွာ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်းက သူ၏ အတွင်းထဲမှ ကြောက်ရွံ့မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ။
သွားများကို ကြိတ်ရင်း လျိုက ပြောသည်။
"ယန်ကျန့်မှာ တစ်ခုခု မှားနေတယ်။ ဒါက အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာ။ သူက ခွေးတွေ ဒီလောက် အများကြီးကို အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲ ဘယ်လို ခေါ်သွင်းလာနိုင်တာလဲ။ ပြီးတော့ မင်း သတိထားမိလား အဲ့ဒီ ခွေးတွေအားလုံးက တစ်ပုံစံတည်း တူနေတယ်။ ပုံစံခွက် တစ်ခုတည်းကနေ ထုလုပ်ထားသလိုပဲ။ ငါတောင် သံသယ ဝင်လာပြီ သူတို့က ခွေးတစ်ကောင်တည်းရဲ့ ပုံတူ ပွားထားတာတွေပဲလို့"
"ငါ သူ့မှာ တစ်ခုခု မှားနေတယ်ဆိုတာ အစကတည်းက သိပြီးသား။ ငါ မင်းကို အရင်က သတိပေးခဲ့တယ်။ ဒီကောင်က ငါးမျှားနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ မင်း သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ဖို့ အကြံပြုခဲ့တယ်။ သူ့ကို ဒီနေရာမှာ ထောင်ချောက်ဆင်ထားလိုက်ရုံပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်း နားမထောင်ခဲ့ဘူး ပြီးတော့ သူ့ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားဖို့ အခိုင်အမာ ပြောခဲ့တယ်။ အခု ကြည့်ဦး ဘာဖြစ်သွားပြီလဲ။ ငါတို့ အစွမ်းထက် တစ္ဆေဆရာ နှစ်ယောက် ဆုံးရှုံးသွားပြီ ပြီးတော့ ဒါ မပြီးသေးဘူး။ ငါတို့ အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲက ရဲတိုက်ကို ထိန်းထားနိုင်မလား ဆိုတာကတောင် ပြဿနာ ဖြစ်နေပြီ"
လော့ရှန်း အခြေအနေ၏ လေးနက်မှုကို သဘောပေါက်သွားသည်။
"မင်းက ပြောရဲသေးတယ်။ အရင်ဆုံး မင်းက ယန်ကျန့် ငါးမျှားနေတယ်လို့ သံသယ ဝင်တယ်။ ပြီးတော့ မင်းက ငါတို့ကို ချက်ချင်း လှုပ်ရှား အရေးယူဖို့ တိုက်တွန်းတယ်။ မင်းရဲ့ သဘောထားကို အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေတာ"
လျို မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။
လော့ရှန်းက ပြောသည်။
"ယန်ကျန့်ကို ကျိန်ဆဲတာ သူ့ကို အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲ ဆွဲသွင်းတာ ငါ လုံလောက်အောင် လုပ်ပြီးပြီ။ ကျန်တာက မင်းတို့ အပေါ် မူတည်တယ်။ ငါက ယန်ကျန့်အကြောင်း မင်းကို သတိပေးတာ ဘာ မှားလို့လဲ။ အခြေအနေကို ကောင်းကောင်း မအကဲဖြတ်နိုင်ခဲ့တာက မင်းရဲ့ အမှားပဲ။ ဒါက ငါနဲ့ ဘာမှ မပတ်သက်ဘူး။ ဒါ့အပြင် ခေါင်းဆောင်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်တာ အထူးသဖြင့် သဘာဝလွန် အသိုင်းအဝိုင်းမှာ ကျော်ကြားတဲ့ တစ်ယောက် ဖြစ်တာ သူ့မှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ကတ်ပြား တချို့ ရှိနေတာက သဘာဝကျတယ်"
"အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲမှာတောင် မင်း ဒီအရာတွေကို ထည့်သွင်း တွက်ချက်ခဲ့သင့်တယ်"
လျို နားလည်လိုက်သည်မှာ ဒီစစ်ဆင်ရေးသည် အများအားဖြင့် သူ၏ ပခုံးများပေါ်တွင် ကျရောက်နေသည် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ သူ ဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ၎င်းကို ချုပ်တည်းထားရင်း ပြောလိုက်သည်။
"အခုက ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်တင်ရမယ့် အချိန် မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ဒီအကျပ်အတည်းကို ဘယ်လို ကျော်ဖြတ်ရမလဲ ဆိုတာ စဉ်းစားဖို့ လိုတယ်။ မင်း ကြားလား။ ငါတို့ ပတ်ပတ်လည်မှာ ခွေးဟောင်သံတွေ ထပ် ရှိနေပြန်ပြီ။ တစ်ကောင်တည်းထက် ပိုတယ်"
လော့ရှန်း ခဏ နားထောင်လိုက်ပြီး သူတို့ ပတ်ပတ်လည်တွင် ခွေးဟောင်သံများကို ခပ်ဖျော့ဖျော့ ကြားနေရသည်။
"ယန်ကျန့်က ငါတို့နောက်ကို သူ့ခွေးတွေ လွှတ်လိုက်တာ။ ရဲတိုက်က အဲ့ဒီ ခွေးကြီးတွေ နေရာအနှံ့ ရှိနေတာနဲ့အမျှ မလုံခြုံတော့ဘူး။ ငါတို့ ပေါ်ထွက်လာရင် သေပြီ။ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက အခု အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာကနေ ထွက်သွားဖို့ပဲ။ ငါတို့ ထွက်သွားတာနဲ့ ခွေးတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကနေ လွတ်မြောက်နိုင်ပြီ"
"ယန်ကျန့်ရဲ့ ခွေးတွေ ဘယ်လောက်ပဲ ကြမ်းတမ်း ကြမ်းတမ်း သူတို့က အိပ်မက်ထဲက သာမန်လူတွေကိုပဲ အနိုင်ကျင့်နိုင်တာ။ လက်တွေ့ကို ပြန်ရောက်တာနဲ့ ငါတို့ရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေက ခွေး အနည်းငယ်ကို ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်စေနိုင်ဘူး"
လျိုက အခြေအနေကို ခွဲခြမ်း စိတ်ဖြာလိုက်ပြီး အကောင်းဆုံး ဖြေရှင်းနည်းမှာ ဒီနေရာမှ ထွက်ခွာသွားရန် ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်လိုက်သည်။
"မင်း ပြောတာ မှန်တယ်။ ငါတို့ အခု ထွက်ပြေးရုံပဲ တတ်နိုင်တော့တယ်။ ဆက်နေရင် သေရုံပဲ ရှိတော့မယ်"
လော့ရှန်း ထပ်မံ မတ်တပ်ရပ်ရန် ရုန်းကန်လိုက်သည်။
"ငါတို့ လုံလောက်အောင် နားပြီးပြီ။ ငါတို့ ဆက်လက် ထွက်ပြေးဖို့ လိုအပ်တယ်။ ငါတို့ ယန်ကျန့်ကို ငါတို့ကို ရှာဖွေဖို့ အချိန် အများကြီး မပေးနိုင်ဘူး။ ကယ်လီ တံခါး နောက်တစ်ချပ် ဖွင့်ပြီး ငါတို့ကို ဘေးကင်းတဲ့ နေရာတစ်ခုဆီ ခေါ်သွားပေး"
သူ စကားဆုံးသည်နှင့်။
သူတို့ ဘေးရှိ နံရံပေါ်တွင် တံခါးတစ်ချပ် ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။
တံခါး ပွင့်သွားသောအခါ အစည်းအဝေးခန်း တစ်ခန်းကို ဖော်ထုတ်ပြလိုက်သည်။ သူတို့ အစောပိုင်းက ရှိနေခဲ့သော အခန်းပင် ဖြစ်သည်။ ရဲတိုက်ကို ပတ်လိုက်ပြီးနောက် အစနေရာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။
"ဘာလို့ ငါတို့ကို အစည်းအဝေးခန်းဆီ ခေါ်လာတာလဲ။ ငါတို့ မင်းနဲ့ ဒီနေရာမှာ မတွေ့သင့်ဘူး။ ဒါက အဲ့ဒီ ခွေးတွေကို ဆွဲဆောင်လာလိမ့်မယ်"
လော့ရှန်းက ပြောသည်။
ကယ်လီ အမည်ရှိ နိုင်ငံခြားသူ အမျိုးသမီးသည် အစည်းအဝေး စားပွဲတွင် ထိုင်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဘေးကင်းတဲ့ နေရာ မကျန်တော့ဘူး။ ခွေးကြီးတွေက ရဲတိုက် အနှံ့ ရှိနေပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ ဒီနေရာကို မတွေ့သေးဘူး။ ငါတို့ ယာယီ ဘေးကင်းနေတယ်"
"မင်း ဆိုလိုတာက ဒါက ငါတို့ အခု နေနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော နေရာလား"
လျို၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူ အခြေအနေက ဤမျှ အတိုင်းအတာအထိ ဆိုးရွားသွားလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့် မထားပေ။ ကြီးမားသော ရဲတိုက်ကြီးတွင် လုံခြုံသော ဇုန်များ မကျန်ရှိတော့ပေ။
ဘယ်လောက် ကြာသွားပြီလဲ။ ခွေးကြီးများက ဒီနေရာကို လုံးဝ သိမ်းပိုက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ငါတို့ ယန်ကျန့်ကို ဒီနေရာ ရှာမတွေ့အောင် လုပ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းတို့ ခွေးကြီးရဲ့ အကိုက်ခံ သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်။ မင်းတို့ သေသွားတာနဲ့ အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာက ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ငါတို့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ အရမ်း ကြီးမားသွားလိမ့်မယ်"
လော့ရှန်းက ပြောသည်။
ဒီ ကယ်လီ အမည်ရှိ နိုင်ငံခြားသူ အမျိုးသမီးသည် အိပ်မက်ဆိုးကို ကျွမ်းကျင်စွာ ပိုင်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူမ၏ ကျွမ်းကျင် ပိုင်နိုင်မှုသည် ပြီးပြည့်စုံခြင်း မရှိပေ။ သို့မဟုတ် ချို့ယွင်းချက် တစ်ခုခု ရှိနေနိုင်သည်။ ကယ်လီကို အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာ၏ ရဲတိုက်ထဲတွင် ဆက်လက် ရှိနေစေပြီး အပြင်ဘက်တွင် မနိုးထနိုင်အောင် ဖြစ်စေသည်။ ဒီပြဿနာ၏ အရင်းအမြစ်မှာ သူမ အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲရှိ တစ္ဆေကို အပြည့်အဝ မထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းတွင် တည်ရှိနေသည်။
"အရမ်း နောက်ကျသွားပြီ။ ယန်ကျန့် ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ခွေးတွေအားလုံး ဒီဘက်ကို လာနေပြီ။ ရဲတိုက်ကို တဖြည်းဖြည်း ရှာဖွေပြီး ရှာဖွေရေး ဧရိယာကို ကျဉ်းမြောင်းစေတယ်။ ငါက ရဲတိုက်ရဲ့ တည်နေရာ အထားအသိုကို ပြောင်းလဲနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ ဒါရဲ့ အရွယ်အစားကို မပြောင်းလဲနိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် ငါတို့ အတွေ့ခံရဖို့က အချိန်တစ်ခုပဲ ကြာမယ်"
ကယ်လီက ပြောသည်။
"ငါတို့ အခု ဘာလုပ်သင့်လဲ"
လျို၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ကယ်လီက ပြောသည်။
"ငါ အခု လုပ်နိုင်တာက မင်းတို့ကို လွှတ်လိုက်ဖို့ပဲ။ ပြီးတော့ ငါ ပုန်းအောင်းဖို့ နေရာတစ်ခု ရှာမယ်။ မတွေ့မိအောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမယ်။ မင်းတို့ ဒီရဲတိုက်ထဲက ခွေးတွေကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲ ဆိုတာ သိသွားတာနဲ့ မင်းတို့ ပြန်လာနိုင်တယ်။ ဒါက အကောင်းဆုံး အစီအစဉ်ပဲ။ မင်းတို့ ဘယ်လို ထင်လဲ"
လော့ရှန်းက ပြောသည်။
"တကယ်ပဲ ဒါက အခုချိန်မှာ အကောင်းဆုံး အကြံပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းကလည်း အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲမှာ ပိတ်မိနေတာပဲ။ ပြီးတော့ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မဟုတ်ရင် ငါတို့အားလုံး ဒီကမ္ဘာကနေ ထွက်သွားနိုင်ခဲ့ရင် ငါတို့ ဘေးကင်းစွာ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်နိုင်မှာ"
သူတို့ စကားပြောနေစဉ် အစည်းအဝေးခန်း အနီးတွင် ခွေးဟောင်သံများ ထပ်မံ ကြားလိုက်ရပြီး အသံ အရေအတွက်မှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာနေသည်။ ၎င်းသည် ဒီဧရိယာကို ရှာတွေ့သွားပုံရသည်။ သို့သော် သူတို့ အစည်းအဝေးခန်း၏ တိကျသော နေရာကို မသိသေးပေ။
"မင်းတို့ အရင် သွားတော့။ ဒီနေရာမှာ ဆက်မနေနဲ့တော့"
ကယ်လီက ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ"
လျိုနှင့် လော့ရှန်းတို့ နှောင့်နှေးရန် မရဲကြပေ။ သူတို့ ခွေးများ၏ အကိုက်ခံရမည်ကို ထိတ်လန့်နေကြပြီး ယခုအခါ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ခြောက်လှန့် ခံနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့ အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားရန် ဆန္ဒ ရှိနေကြသည်။
သူတို့ ကယ်လီထံ လျှောက်သွားပြီး သူတို့၏ လက်များကို သူမ၏ ပခုံးများပေါ် တင်လိုက်ကြသည်။
"ကယ်လီ ယန်ကျန့် မင်းကို ရှာမတွေ့အောင် သေချာ လုပ်ပါ။ ငါတို့ ယန်ကျန့်ကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲ ဆိုတာ စဉ်းစားနေတုန်း ဘေးကင်းတဲ့ နေရာတစ်ခုမှာ ပုန်းနေ"
နောက်တစ်ခဏတွင် သူတို့၏ ပုံသဏ္ဌာန်များ တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးသွားပြီး မျက်စိ တစ်မှိတ်အတွင်း အစည်းအဝေးခန်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
ကယ်လီသည် အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာ၏ ဇာစ်မြစ် ဖြစ်သည်။ သူမနှင့် ထိတွေ့ ဆက်ဆံခြင်းဖြင့်သာ သူတို့ ထွက်ခွာသွားနိုင်သည်။ မဟုတ်ပါက သူတို့ ထွက်ပေါက် မရှိဘဲ ဤနေရာတွင် ပိတ်မိနေမည် ဖြစ်သည်။
နှစ်ယောက်သား ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ကယ်လီ အမည်ရှိ နိုင်ငံခြားသူ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
သူမ တည်ငြိမ်နေပုံရပြီး အနီးအနားမှ ခွေးဟောင်သံများကြောင့် ကြောက်လန့် မနေပေ။
သို့သော် သူမ အချို့ ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ရမည် ဖြစ်ပြီး ခွေးကြီးများကို ရှောင်ရှားရန် နည်းလမ်း ရှာရမည် ဖြစ်သည်။ သူမလည်း ဒီ အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲတွင် မသေဆုံးချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
...
ဗလာကျင်းနေသော စင်္ကြံလမ်းအတိုင်း ယန်ကျန့် ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းနေသည်။
ခွေးကြီး အများအပြား သူ၏ ဘေးတွင် လှည့်ပတ် သွားလာနေပြီး အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲတွင် သူ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ကာကွယ်ပေးနေသော သစ္စာရှိ ကိုယ်ရံတော်များကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
"မရှာရသေးတဲ့ ဒီ နောက်ဆုံး ဧရိယာ တစ်ခုပဲ ရှိတော့တယ်"
ယန်ကျန့် သူ၏ ရှေ့မှ နံရံတစ်ခုကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
ဒါက လမ်းဆုံးတစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။ သို့သော် ရဲတိုက်၏ တည်နေရာ အထားအသိုကို ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ လမ်း မရှိသော နေရာတွင် လမ်းတစ်ခု ပေါ်လာနိုင်ပြီး တံခါး မရှိသော နေရာတွင် တံခါးတစ်ချပ် ပေါ်လာနိုင်သည်။
"ပြိုင်ဘက်က ဒီနေရာက တည်နေရာ အထားအသိုကို ပြောင်းလဲထားတယ်။ လမ်းကြောင်း အားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားတယ်။ ဒီနေရာကို လာတဲ့ လမ်းတိုင်းကို လမ်းဆုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလို ဖြစ်လေလေ ဒီနေရာမှာ တစ်ခုခု မှားနေတယ်ဆိုတာ ပို သက်သေပြလေပဲ"
ယန်ကျန့်က သူ၏ ဘေးမှ ခွေးကြီးများကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အမိန့် ပေးလိုက်သည်။
"ဒီနံရံကို ဖျက်ဆီးပစ်"
တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ခွေးကြီးသည် နံရံဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။
"ဘုန်း"
လေးလံသော ထုရိုက်သံ ပဲ့တင် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ရှေ့မှ နံရံသည် ထိခိုက်မှုဖြင့် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ ကျောက်တုံး အများအပြား နံရံပေါ်မှ ပြုတ်ကျလာသော်လည်း ခွေးကြီးမှာ ထိခိုက်မှု မရှိဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ခါယမ်းလိုက်ပြီးနောက် ထပ်မံ ထရပ်လိုက်သည်။
"ဆက်လုပ်"
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
ခွေးကြီးသည် နံရံကို အဆက်မပြတ် ဝင်တိုက်နေသည်။
လမ်းကို ပိတ်ဆို့နေသော နံရံသည် လျင်မြန်စွာ ကြံ့ခိုင်မှု မရှိ ဖြစ်လာပြီး မျှော်လင့်ထားသလို အစိုင်အခဲ မဟုတ်ပေ။ အချိန်မရွေး ပြိုကျသွားနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
ယန်ကျန့် ကောင်းကောင်း သိသည်မှာ ခွေးကြီးသည် နံရံကို ဝင်တိုက်နေပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ၎င်းသည် သဘာဝလွန် ကျူးကျော်မှု တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရဲတိုက်သည် အိပ်မက်ဆိုး ဖြစ်စဉ်များ၏ ထင်ရှားသော ပုံစံတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နံရံသည် တကယ့် နံရံတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ သဘာဝလွန် ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခွေးကြီးသည် ယခုအခါ ဒီ သဘာဝလွန် ဖြစ်စဉ်ကို တွန်းလှန်နေပြီး အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို လျှော့ချနေသည်။
ယန်ကျန့် အမိန့် ပေးသရွေ့ ခွေးကြီးသည် နံရံမှ အုတ်ခဲ အနည်းငယ်ကို အလွယ်တကူ ကိုက်ဖြတ်ပစ်နိုင်သည်။
သို့သော် ခွေးကြီး တစ်ကောင်တည်းသာ ဒါကို လုပ်နိုင်၏။ အခြားသူများ မလုပ်နိုင်ပေ။ ခွေးကြီးသည် သဘာဝလွန် စွမ်းအား ရှိသော တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး အခြားသူများမှာ သာမန်လူများသာ ဖြစ်ကြသည်။ အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာကို မတိုက်ခိုက်နိုင်ပေ။
ဝင်တိုက်သံများ ပဲ့တင် ထွက်ပေါ်လာပြီး မကြာခင်မှာပင် နံရံသည် ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားသည်။
နံရံ၏ နောက်ကွယ်တွင် ကျယ်ဝန်းသော အစည်းအဝေးခန်း တစ်ခန်း မြင်ကွင်းထဲသို့ ပေါ်လာသည်။