ကမ္ဘာများ ချိတ်ဆက်သွားခြင်း

အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲတွင် ယန်ကျန့်သည် ခွေးကြီး တစ်အုပ်ကို ခေါင်းဆောင်ရင်း ရဲတိုက်၏ နောက်ဆုံး ဧရိယာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဒါက ကျယ်ဝန်းသော အစည်းအဝေး ခန်းမဆောင်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အလှဆင်မှုမှာ အခြား နေရာများနှင့် မတူဘဲ ပို၍ လက်ရာမြောက်ပုံရသည်။ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် လက်နက်စင် တန်းများ ရှိနေပြီး စင်ပေါ်မှ လက်နက်များမှာ အေးစက်သော လက်နက်များချည်း ဖြစ်သည်။ ဓားများ လှံရှည်များ ဒိုင်းများ နှင့် အလားတူ အရာများ ဖြစ်သည်။

"ဒီမှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူးလား"

ယန်ကျန့် ပတ်ပတ်လည် ကြည့်လိုက်သည်။ လူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘဲ လုံးဝ ဗလာကျင်းနေသည်။ သို့သော် မြင်ကွင်းအရ လွန်ခဲ့သော ခဏလေးက ဒီနေရာတွင် လူများ ရှိခဲ့ပုံရသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် လတ်ဆတ်သော သွေးစက် အနည်းငယ် ရှိနေတုန်းဖြစ်သည်။ လော့ရှန်းနှင့် သူ၏ အဖွဲ့ထံမှ ယိုစီးကျခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်၏။

"ရဲတိုက်ရဲ့ ဧရိယာ အားလုံးကို ရှာဖွေပြီးသွားပြီ။ ဒါက နောက်ဆုံး နေရာပဲ။ ခုထိ ဘယ်သူ့ကိုမှ မတွေ့သေးဘူး ဆိုရင် ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်။ အဲ့ဒါက သူတို့ အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲကနေ ထွက်ပြေးသွားကြပြီ"

"တကယ်လို့ ဒါသာ အမှန်တကယ် ဖြစ်ခဲ့ရင် သူတို့ကို သတ်ဖို့က မလွယ်တော့ဘူး"

ယန်ကျန့် ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။ သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာရင်း သဲလွန်စ တစ်ခုခု ရှာဖွေရန် ကြိုးစားနေသည်။

ခွေးကြီးများသည်လည်း ပတ်ပတ်လည်တွင် ရှာဖွေနေကြပြီး အနံ့ခံကာ ရန်သူကို ခြေရာခံရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

သို့သော် ခန်းမဆောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းစရာ နေရာ မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ယန်ကျန့် တမင်တကာ ရှာဖွေရန်ပင် မလိုအပ်ပေ။ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တစ်ပတ် လျှောက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဒီနေရာတွင် ဘာမှ မရှိကြောင်း သူ အတည်ပြုနိုင်သည်။

သို့သော် သတိထားသော အနေဖြင့် သူ ဒီနေရာတွင် ခဏ နေ၍ စောင့်ဆိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ရဲတိုက်ကို ရှာဖွေနေသော ခွေးများ တစ်စုံတစ်ခု ရှာဖွေ တွေ့ရှိမလား ကြည့်ရှုရန် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် နိုင်ငံရပ်ခြားရှိ လျှို့ဝှက်ပြီး ကြီးမားသော ကိုယ်ပိုင် ခြံဝင်းကြီး တစ်ခုတွင် လျိုနှင့် လော့ရှန်းတို့သည် ညလယ်ခင်းတွင် အိပ်စက်ရာမှ နိုးထလာကြသည်။ ချွေးများ ရွှဲနစ်နေပြီး နှလုံးသားထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ပြန်လည် သတိရနေသည်။

"တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပြီ"

သူတို့ သူတို့၏ အခန်းများထဲမှ အလျင်အမြန် ထွက်လာပြီး တွေ့ဆုံလိုက်ကြသည်။

"ငါတို့ ဒီကိစ္စကို မြန်မြန် သတင်းပို့ရမယ်။ ယန်ကျန့်က အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာကို သိမ်းပိုက်တော့မယ်"

လော့ရှန်းက ပြောသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကြောက်ရွံ့မှု အသွင်အပြင်သည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး မျက်လုံးများ ထုံထိုင်းနေသည်။ အသက်မဲ့သော အလောင်းတစ်လောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ယခင် စိတ်ခံစားမှုများသည် အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲတွင်သာ ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ သို့သော် လက်တွေ့သို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီတွင် သဘာဝလွန် စွမ်းရည်များ ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် စိတ်ခံစားမှုများကို အနိမ့်ဆုံးသို့ ဖိနှိပ်ထားသည်။ ကြောက်ရွံ့မှုကိုပင် များစွာ လျှော့ချထားသည်။ သို့တိုင်အောင် သူတို့၏ စိတ်များ တည်ငြိမ်ရန် ခက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။

အားလုံးမှာ ယန်ကျန့်က အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲတွင် သူတို့အပေါ် ယူဆောင်လာခဲ့သော သက်ရောက်မှုက အလွန် ကြီးမားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ထို ခွေးကြီးများက သူတို့ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီး ကိုက်ဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို တွေးကြည့်ရုံမျှဖြင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားစေသည်။

"ဒီ ယန်ကျန့်က အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲမှာတောင် အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ။ ငါတို့ သူ့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ထုတ်ကို ထုတ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် သူ ရှိနေသရွေ့ ငါတို့ အစီအစဉ် အောင်မြင်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်"

လျိုက အလွန် နေရထိုင်ရ ခက်ခဲစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ အစပိုင်းက တွေးခဲ့တာက ယန်ကျန့်ကို အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲ ဆွဲသွင်းပြီး သာမန်လူတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ရင် သူ့ကို အလွယ်တကူ ရှင်းပစ်နိုင်မယ်လို့။ ဒါပေမဲ့ အခု ကြည့်ရတာ ငါတို့ မိုက်မဲခဲ့ပုံပဲ"

နှစ်ယောက်သား အခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီး ခြံဝင်း၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ဗီလာတစ်လုံးဆီသို့ လျင်မြန်စွာ သွားလိုက်ကြသည်။

လမ်းတွင် သူတို့ ယန်ကျန့်ကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲ ကယ်လီကို အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲမှ ဘယ်လို ကယ်တင်ရမလဲ ဆိုတာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။

သို့သော် သူတို့ ဗီလာ အရှေ့မှ ရေပန်း အနီး ဖြတ်သွားစဉ် မူလ တည်ငြိမ်နေသော ရေမျက်နှာပြင်သည် ရုတ်တရက် ထူးဆန်းစွာ လှုပ်ရှားလာသည်။

"ဟင်"

လော့ရှန်းက အလွန် သတိရှိသဖြင့် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်ပြီး ရေကန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ရေကန်သည် ရုတ်တရက် ခွေးကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်ကို ထင်ဟပ်လာသည်။ သူတို့ အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော တစ်ကောင်နှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီသည်။

"ဟာ"

လျိုလည်း အခြေအနေကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သို့သော် တစ်ချက်သာ လှမ်းကြည့်ရသေးပြီး မတုံ့ပြန်ရသေးပေ။

ရုတ်တရက် ရေကန်ထဲမှ ရေများ ပေါက်ကွဲ ထွက်လာပြီး ရေထဲမှ အရိပ်သည် ခုန်ထွက်လာသည်။

၎င်းသည် ခွေးကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး ချက်ချင်းပင် လော့ရှန်းထံသို့ ခုန်အုပ်ကာ သူ၏ ခေါင်းကို ကိုက်ဖြတ်လိုက်သည်။

မျက်စိ တစ်မှိတ်အတွင်း လော့ရှန်း၏ လည်ပင်း အကိုက်ဖြတ် ခံလိုက်ရပြီး လှုပ်ခါမှု တစ်ချက်ဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် လွင့်စင်သွားသည်။ ခွေးကြီး၏ ပါးစပ်ထဲတွင် ခေါင်းတစ်လုံးသာ ကိုက်ထားလျက် ကျန်ရစ်သည်။

"သေချင်နေတာလား"

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လျို ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။

အိပ်မက်ထဲတွင် သူ ဒီ ခွေးကြီး၏ လိုက်လံ ဖမ်းဆီး ကိုက်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး လက်တွေ့တွင်ပင် ခွေးတစ်ကောင်၏ အကိုက်ခံရမည်ကို သူ မခံနိုင်ပေ။

သို့သော် သူ လှုပ်ရှား အရေးယူတော့မည် အပြု သူ၏ ရှေ့မှ ခွေးကြီးသည် အရောင် မှိန်ဖျော့လာပြီးနောက် မြင်ကွင်းမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူ လေဟာနယ်ကိုသာ ထိုးနှက်လိုက်မိပြီး ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် သွေးများပင် အန်ချင်လာသည်။

"ပျောက်သွားပြီလား။ ဘယ်လိုလုပ် ပျောက်သွားရတာလဲ"

လျို ပတ်ပတ်လည် ရှာဖွေလိုက်သော်လည်း ဘာမှ မတွေ့ပေ။

"ထားလိုက်တော့ မရှာနဲ့တော့။ အဲ့ဒီ ခွေး ထွက်ပြေးသွားတာ ဖြစ်ရမယ်"

လော့ရှန်းက ပြောသည်။ အခု ခေါင်းတစ်လုံးသာ ကျန်တော့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ခေါင်း ဖြတ်တောက် ခံထားရသော်လည်း အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

လျို၏ မျက်နှာ လေးနက်သွားပြီး ယန်ကျန့်နှင့် စာရင်း ရှင်းရန် တာအောင်းမြို့သို့ တိုက်ရိုက် သွားချင်စိတ် ပြင်းပြနေသည်။

သို့သော် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုက သူ့ကို အိပ်မက်ထဲတွင် ယန်ကျန့်ကို မနိုင်ခဲ့သလို လက်တွေ့ ကမ္ဘာတွင်လည်း မနိုင်နိုင်ကြောင်း ပြောပြနေသည်။ ယန်ကျန့်သည် တကယ် ယုတ်မာသော်လည်း သူ အစွမ်းထက်သည်မှာ ငြင်းမရပေ။ ဝန်ခံရမည့် အချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ဒီနေ့ ငါတို့ ဆုံးရှုံးမှု ကြီးမားသွားပြီ။ ယန်ကျန့်ကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲ ဆိုတာ စဉ်းစားမယ့်အစား ငါတို့ ဒီအခြေအနေကို ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲ ဆိုတာ စဉ်းစားသင့်တယ်"

လျို လျှောက်သွားပြီး လော့ရှန်း၏ ခေါင်းကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို ခေါင်းပြတ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ် တင်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် လော့ရှန်း၏ လည်ပင်းမှ အနီရောင် ချည်မျှင်တန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြတ်တောက်နေသော လည်ပင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ချုပ်ဆက်ရန် ရစ်ပတ်သွားသည်။

ချုပ်ဆက်မှု ပြီးစီးသည်နှင့် လည်ပင်းပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လော့ရှန်း သူ၏ လည်ပင်းကို လှုပ်ခါလိုက်ပြီး ဖိနှိပ် ခံထားရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်း သူတို့ကို သွားရှင်းပြလိုက်။ ငါ ဒါကို ထပ် မကိုင်တွယ်ချင်တော့ဘူး။ ဒါ့အပြင် ဒီနေ့ကစပြီး ငါ အဲ့ဒီကောင် ယန်ကျန့်ကို ဘယ်တော့မှ ထပ် မရင်ဆိုင်ချင်တော့ဘူး။ တခြား တစ်ယောက်ယောက် သူ့ကို ကိုင်တွယ်ပါစေ။ ငါ သူ့လက်ချက်နဲ့ နှစ်ခါတောင် သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ပြီးပြီ။ သုံးကြိမ်က အရမ်း များလွန်းတယ်။ ငါ အကြိမ်တိုင်း ဒီလောက် ကံကောင်းနိုင်မယ်လို့ မထင်ဘူး"

လျို ဘာမှ မပြောဘဲ ရေကန်ကို နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လှည့်ထွက်သွားပြီး ခြံဝင်း အတွင်းရှိ ဗီလာဆီသို့ နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ လျှောက်သွားသည်။

သူတို့ နှစ်ယောက်လုံး ဤမျှ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားခဲ့ရသဖြင့် ဒေါသ အားလုံး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဆန္ဒ မရှိသော်လည်း ထူးဆန်းသော အတွေးတစ်ခု အလိုလို ပေါ်ထွက်လာသည်။ ယန်ကျန့်၏ လက်ထဲမှ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်လာနိုင်ခြင်းသည် အလွန် ကောင်းမွန်သော ရလဒ်တစ်ခု ဖြစ်နေပုံရသည်။

...

သို့သော် အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲတွင် ယန်ကျန့်သည် ရဲတိုက် အတွင်း၌ လျှောက်သွားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဒီအပြုအမူက ရဲတိုက် အတွင်းရှိ ဝှက်ထားသော လျှို့ဝှက် အခန်းတစ်ခန်းထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ကယ်လီကို တင်းမာသွားစေသည်။

သူမ ထင်သည်မှာ ယန်ကျန့် သူမကို ရှာဖွေရန် ဤနေရာတွင် နေနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကယ်လီ ကောင်းကောင်း ပုန်းအောင်းနေပြီး ရှာဖွေ တွေ့ရှိရန် မဖြစ်နိုင်သလောက် ဖြစ်သော်လည်း ဒါက လုံးဝ သေချာသည် မဟုတ်ပေ။ ခွေးကြီးများ အပြင်ဘက်တွင် ကင်းလှည့်နေသရွေ့ သူမ အရှာခံရမည့် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိနေသည်။

"ထူးဆန်းတယ် တကယ် ထူးဆန်းတယ်"

ယန်ကျန့် အခု သံသယ ဝင်နေသည်။

"အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲမှာ ဇာစ်မြစ် တစ်ခု ရှိရမယ်။ တစ္ဆေ အိပ်မက် ကမ္ဘာလိုပဲ။ အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာက မထိန်းချုပ် ခံထားရဘူး ဆိုရင် အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာ အတွင်းမှာ ဇာစ်မြစ် တစ္ဆေတစ်ကောင် တည်ရှိနေတယ်။ အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာက ထိန်းချုပ် ခံထားရတယ် ဆိုရင် အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာကို ထိန်းချုပ်နေတဲ့ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက် တည်ရှိနေတယ်"

"တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် ငါ အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲမှာ ရှိနေသရွေ့ ဒီနေရာက ဘာပဲ ဖြစ်သွား ဖြစ်သွား အမြဲတမ်း တစ္ဆေတစ်ကောင် ဒါမှမဟုတ် လူတစ်ယောက် ရှိနေလိမ့်မယ်။ ဘာမှ မရှိဘဲ နေလို့ မရဘူး"

"ဒါဆို ဒီ အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာကို ထိန်းချုပ်နေတဲ့ တစ္ဆေဆရာက ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ"

"သူ ပုန်းနေတာလား"

ယန်ကျန့်က ရဲတိုက်ကို ထပ်ကြည့်လိုက်သည်။

"တစ္ဆေဆရာက တကယ်ပဲ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ နေရာတစ်ခုမှာ ပုန်းဖို့ ကြိုးစားနေတယ် ဆိုရင် သူတို့ကို ရှာဖွေ တွေ့ရှိဖို့က တော်တော် ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ မြေအောက်ခန်း အမျိုးမျိုး လျှို့ဝှက် အခန်းတွေ ရှိနိုင်တယ်။ သူတို့ကို အမြစ်ကနေ ဆွဲထုတ်ဖို့ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းက ရဲတိုက် တစ်ခုလုံးကို ပြိုကျသွားအောင် လုပ်ပြီး တစ်လက်မချင်း ရှာဖွေဖို့ပဲ"

"ဒါက အချိန် အရမ်း ယူရလိမ့်မယ်။ ဘယ်အချိန် ပြီးမလဲ ဘယ်သူ သိနိုင်မလဲ"

ယန်ကျန့်က ခွေးတစ်အုပ်ကို ဒီရဲတိုက် ဖြိုချခိုင်းရမှာက အနည်းငယ် ဒုက္ခများတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒါကို လုပ်နိုင်သော်လည်း အချိန် အများကြီး လိုအပ်မည် ဖြစ်သည်။ သူ အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲတွင် ခွေးကြီးများ နေရာကို ဖျက်ဆီးသည်ကို စောင့်ဆိုင်း နေထိုင်ချင်စိတ် မရှိပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နှစ်ယောက် ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး သူတို့ အခုချိန် အကူအညီ ရှာဖွေရန် သွားနေနိုင်၏။

ဒီနေရာတွင် သူက သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ခွေးကြီးများ၏ အကာအကွယ် ပေးထားခြင်း ခံရသော်လည်း ရှင်းလင်း ခံရမည့် အန္တရာယ် ရှိနေတုန်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဒီနေရာတွင် အချိန် ဖြုန်းနေစရာ မလိုပေ။

"ငါ အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာဆီကို ငါ ကြိုက်သလို ဝင်ထွက် သွားလာနိုင်စေမယ့် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ချန်ထားခဲ့ဖို့ လိုအပ်တယ်။ ပြီးတော့ ခွေးကြီးတွေကို ရဲတိုက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှာဖွေခိုင်းရမယ်။ ငါ အရင်ဆုံး ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားဖို့ လိုတယ်"

သူ နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ရဲတိုက်၏ ထွက်ပေါက်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

ယန်ကျန့်၏ ခြေသံများ တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားသည်ကို ကြားသောအခါ လျှို့ဝှက် အခန်းထဲတွင် ဝှက်ထားသော ကယ်လီသည် အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သို့သော် သူမ စိတ်မအေးရသေးခင်မှာပင် အပြင်ဘက် စင်္ကြံလမ်းထဲတွင် ကင်းလှည့်နေသော ခွေးကြီးများ၏ အသံများ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယန်ကျန့် ထွက်သွားခဲ့နိုင်သော်လည်း ခွေးများ ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။ ပြီးတော့ သူတို့ အရေအတွက် တော်တော် များသည်။

"သေသင့်တဲ့ကောင်"

ကယ်လီ သူမကိုယ်သူမ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူမကိုယ်သူမ ထုတ်ပြရန် မရဲပေ။

အလွန် လျင်မြန်စွာပင် ယန်ကျန့် ရဲတိုက်ထဲမှ ထွက်လာပြီး အပြင်ဘက်ရှိ မြက်ခင်းပြင်သို့ ရောက်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရဲတိုက်၏ မြင့်မားသော နံရံများတွင် ကွာဟချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထို ကွာဟချက်၏ အပြင်ဘက်တွင် အဝေးသို့ ဆန့်တန်းနေသော ကွေ့ကောက်သည့် လမ်းတစ်ခု ရှိနေပြီး ရွာတစ်ရွာထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုလမ်းသည် သဘာဝလွန် ဖြစ်စဉ်တစ်ခု၏ ထင်ရှားသော ပုံစံတစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းက ခွေးကြီးများ ဤနေရာမှ တစ်ဆင့် ကျူးကျော် ဝင်ရောက်ခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြနေပြီး ဒီလမ်းသည် အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာကို ကျူးကျော်ခဲ့ခြင်းမှ ကျန်ရှိနေသော ခြေရာ ဖြစ်သည်။ လမ်းမပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်သွားသော လူများ ချန်ထားခဲ့သော ခြေရာများနှင့် ဆင်တူသည်။

ယန်ကျန့် ဒီလမ်းအတိုင်း ရဲတိုက်၏ အတိုင်းအတာ အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

ခဏအကြာတွင် သူ သေဆုံးနေသော ရွာတစ်ရွာ၏ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းသည် တစ္ဆေ အိပ်မက် ကမ္ဘာထဲသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်ခြင်းဟု အဓိပ္ပာယ် သက်ရောက်သည်။

နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် ရဲတိုက်သည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ပျောက်ကွယ် မသွားခဲ့ပေ။

"ဒီနေ့ကစပြီး အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာနဲ့ တစ္ဆေ အိပ်မက် ကမ္ဘာတို့ ချိတ်ဆက်သွားပြီ။ ခွေးကြီးတွေကို ရဲတိုက်ထဲကနေ မောင်းထုတ် မခံရသရွေ့ အဲ့ဒီ လမ်းက ထာဝရ တည်ရှိနေမှာပဲ။ သူတို့လည်း အဲ့ဒီ လမ်းကို သုံးပြီး တစ္ဆေ အိပ်မက် ကမ္ဘာထဲ ဝင်လာနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့မှာ သတ္တိ ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မယုံကြည်ဘူး"

ယန်ကျန့် သူ့ဘာသာ တွေးလိုက်သည်။

ဒီတစ်ခေါက် အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာ၏ ဇာစ်မြစ်ကို မရှာဖွေ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်မှာ နှမြောစရာ ကောင်းသော်လည်း အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ အချိန် အနည်းငယ် ရှိလျှင် ခွေးကြီးများသည် ထိုကောင်ကို မကြာမီ သို့မဟုတ် နောင်တွင် ကိုက်သတ်ပစ်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဒီအတွေးဖြင့် ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူ အိပ်မက်မှ ထွက်ခွာပြီး နိုးထလာသည်။

နိုးထလာသော ယန်ကျန့်သည် တာအောင်းမြို့ လော့ရှန်း၏ ကိုယ်ပိုင် ဗီလာ အတွင်း၌ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ ဆိုဖာပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေပြီး အချိန်အကြာကြီး အိပ်ပျော်နေခဲ့သကဲ့သို့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေသည်။

သို့သော် အချိန်ကို သေချာ ကြည့်လိုက်သည်။

နှစ်နာရီသာ ကြာသွားခဲ့သည်။

အခု ညသန်းခေါင် ဆယ့်နှစ်နာရီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့် ထွက်ခွာရန် အလျင်မလိုပေ။ သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူ၏ နောက်ကွယ်မှ တစ္ဆေအရိပ် မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေပြီး သူ၏ ယခင် လုပ်ဆောင်မှုများကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ရန် စဉ်းစားနေသည်။

လော့ရှန်း၏ ကြားခံကို ရှာဖွေပြီး ထိုကောင်ကို ထင်းခုတ်ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းပစ်ရန် ဖြစ်သည်။

လော့ရှန်း၏ ကြားခံအပြင် ယန်ကျန့် အခြားသူများ၏ ကြားခံများကို ရှာဖွေရန် မျှော်လင့်နေသည်။ လော့ရှန်းသည် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း အလားအလာ ရှိသော ရန်သူ အချို့မှာ မပေါ်ထွက်လာသေးပေ။ ထိုလူများသည် သူ ပို၍ အာရုံစိုက်သင့်သော သူများ ဖြစ်ကြသည်။