ဖြောင့်မတ်သောတိုက်ပွဲ

ပေါက်စီ သူ၏ ကံမကောင်းကြောင်း ညည်းညူနေစဉ် ခြေသံများကို ကြားလိုက် ရသည်။ သတ္တုဖိနပ်များက ကြမ်းပြင်ကို ပွတ်တိုက်သွားပြီး "ခလောက်၊ ခလောက်" ဟူသော အသံများက သူ့ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

သူ အပြင်ဘက်မှ အော့ခ်များ၊ ဂနိုမ်းများနှင့် ခွေးခေါင်းလူသားများ၏ အသံများကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားနေနိုင်သည်။ သူ အချိန်ကို မသိသော်လည်း အပြင်ဘက်မှ သတ္တဝါများက အနားယူရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။ ပေါက်စီမှာ သူ အိပ်ပျော်နေသည် ဖြစ်စေ၊ နိုးကြားနေသည် ဖြစ်စေ အပြင်ဘက်တွင် အမြဲတမ်း ဆူညံ နေသည်ကို တွေ့ခဲ့သည်။ သူ ထိုနေရာတွင် ထိန်းသိမ်း ခံထားရသည်မှာ နှစ်ရက်သာ ရှိသေးသည်။

နာရီ သို့မဟုတ် နေရောင်ခြည် မရှိသောကြောင့် သူ အချိန်ကို မသိရှိနိုင်ဘဲ နေ့ သို့မဟုတ် ည ဖြစ်မည်ကိုသာ ခန့်မှန်း နိုင်ခဲ့သည်။

သတ္တဝါ တစ်ကောင် အကျဉ်းထောင် ဝင်ပေါက်သို့ ချဉ်းကပ်လာရာ ပေါက်စီမှာ အမှောင် ထဲတွင် ခေါင်းမော့ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ သူနှင့် ဂျော့ခ်ျကို ဖမ်းဆီးခဲ့သော အော့ခ် ခေါင်းဆောင် အာသာကို မှတ်မိနေသည်။

အော့ခ်မှာ အကျဉ်းထောင် ရှေ့တွင် ရပ်ကာ သူ၏ လက်ဖြင့် တံခါးဖွင့်ရန် အမူအရာ ပြပြီး လက်နှစ်ချောင်းဖြင့် လမ်းလျှောက်ရန် ညွှန်ပြခဲ့သည်။ ဂျော့ခ်ျမှာ အော့ခ်၏ လုပ်ရပ်များကို ကြည့်နေ ခဲ့သော်လည်း သူတို့ နှစ်ဦးလုံး အာသာ ဘာလုပ်နေသည်ကို မသိ ခဲ့ကြပေ။

"သူက တံခါးဖွင့်ပြီး ငါတို့ကို ထွက်ပြေးခွင့် ပေးဖို့ ကြိုးစား နေတာလား။" ဂျော့ခ်ျ စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။

ပေါက်စီ ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့ ငါတို့ကို ထွက်ပြေးခွင့် ပေးဖို့အတွက် ဒီလောက် ကြိုးစားပြီး ဖမ်းခဲ့ကြတာလား။ ငါတော့ အဲ့လို မထင်ဘူး။ သူက တံခါးဖွင့်ပြီး ငါတို့ကို သူ့နောက် လိုက်ခိုင်းနေတာ။"

"ငါတို့ ဘယ်သွားကြမလဲ။"

ပေါက်စီ ခေါင်းခါ လိုက်သည်။ အော့ခ် သူတို့ကို ဘယ်ခေါ်သွားမည်ကို သူ မသိပေ။ အာသာ လှောင်အိမ်ကို ဖွင့်ကာ သူတို့ကို ထွက်လာရန် အမူအရာ ပြခဲ့သည်။

ဂျော့ခ်ျနှင့် ပေါက်စီတို့ အမူအရာကို နားလည် သွားခဲ့ကြသည်။ အကျဉ်းသားများ အနေဖြင့် သူတို့တွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။ သူတို့ အော့ခ်ပြောသည့် အတိုင်း ပြုလုပ်ရန် ဆန္ဒ မရှိသော်လည်း သူတို့ သူတို့၏ လေးလံသော သံခြေကျင်းများဖြင့် လှောင်အိမ်ထဲမှ ထွက်ခွာ ခဲ့ကြသည်။ အာသာမှာ နောက်မှ လိုက်ပါ လာခဲ့သည်။

သူတို့ ဂိမ်းမာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ရင်ပြင် တစ်ခုကို ဖြတ်သန်း သွားခဲ့သည်။ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများ၏ အကြည့်များ အောက်တွင် သူတို့ နေရာရွှေ့ပြောင်း ဝင်ပေါက် ခန်းမဆောင်သို့ လျှောက်သွား ခဲ့ကြသည်။ အာသာနှင့် သူ၏ အစည်းအရုံးဝင်များ သူတို့ကို လိုက်ပါ ပို့ဆောင် နေခဲ့ကြသည်။

ဂိမ်းမာများ သူတို့ကို တိုက်ခိုက်မည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုခဲ့ပေ။ ဂျော့ခ်ျနှင့် ပေါက်စီတို့ ဂိမ်းမာများကို စတိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုလျှင် ဂိမ်းမာတို့လည်း သူတို့ကို မသတ်ဖြတ် နိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုအရာမှာ ဘရု၏ စီစဉ်ပေးထားမှုပင်။

သူတို့ အာသာ နောက်သို့ လိုက်ကာ နေရာရွှေ့ပြောင်း ဝင်ပေါက်သို့ ဝင်ပြီး လမ်းဆုံလမ်းခွ ကင်းစခန်းသို့ ရောက်ရှိသွား ခဲ့ကြသည်။ တခြား ရှေ့ဆောင်လမ်းပြ မဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင်များက သူတို့ကို စောင့်ဆိုင်း နေခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။

အဖွဲ့ဝင်များ အာသာကို နှုတ်ဆက်ကာ စကားပြောဆိုစ ပြုလာကြသည်။ ဂျော့ခ်ျနှင့် ပေါက်စီတို့မှာ ဒန်ဂျင် ဘာသာစကားကို နားမလည် ခဲ့ကြပေ။

သို့သော် သူတို့ မြေပေါ်ကမ္ဘာ၏ ဘာသာစကားကို နားလည်ကြသည်။ သူတို့ လမ်းဆုံလမ်းခွ ကင်းစခန်းကို ယခင်တစ်ကြိမ်တွင် သေသေချာချာ လေ့လာရန် အခွင့်အရေး မရရှိခဲ့ကြပေ။ ဤတစ်ကြိမ် သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှု နိုင်ခဲ့ကြသည်။ မြေအောက်လောကမှ သတ္တဝါများ အပြင် ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားများလည်း ရှိနေ၏။ မြေအောက်လောက ဘက်နှင့် ဗစ်တိုးရီးယား ဘက်တို့အား ရှင်းလင်းစွာ ပိုင်းခြား ထားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

"ဘာဖြစ်လို့ မြေပေါ်ကမ္ဘာရဲ့ လူသားတွေ၊ ဖယ်ရီတွေနဲ့ အက်လ်ဖ်တွေက မြေအောက်လောက သတ္တဝါတွေနဲ့ အတူတူ မြို့တစ်မြို့တည်းမှာ ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း နေနေကြတာလဲ။"

ပေါက်စီ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ လူသား အုပ်စုငယ်လေး တစ်ခု သူတို့ ဆီသို့ လျှောက်လာပြီး မြေအောက်လောက သတ္တဝါများနှင့် ထူးဆန်းသော ဘာသာစကားဖြင့် စကားပြောဆို ခဲ့ကြသည်။ ထိုဘာသာစကားမှာ နဂါး ဘာသာစကားနှင့် ဆင်တူ၏။

ထိုအရာမှာ ဂိမ်းမာများ လက်တွေ့ဘဝတွင် အသုံးပြုသော မန်ဒရင်း ဘာသာစကားပင်။

ပေါက်စီ သူတို့၏ ဘာသာစကားကို နားမလည် သော်လည်း သူတို့ချင်း ရန်လိုနေကြသည်ကိုတော့ မြင်နိုင်သည်။ သူတို့ အချင်းချင်း ခင်မင်ရင်းနှီးခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ။ အမှန်တကယ်တွင် အချို့ ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုများပင် ရှိနေခဲ့သည်။

ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားများမှာ မြေအောက်လောက သတ္တဝါများကို တိုက်ခိုက်ရန် သူတို့၏ ကင်းစခန်းကို ထိုနေရာတွင် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်ရမည်။

သူတို့ စကားဝိုင်း ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ အာသာက အမ်ပီစီ နှစ်ဦးကို ရှေ့သို့ တွန်းထုတ် လိုက်ပြီး သူ၏ အဖွဲ့ဝင်များ နှင့်အတူ ပြန်ထွက်ခွာ သွားခဲ့သည်။

ဂျော့ခ်ျနှင့် ပေါက်စီတို့မှာ ယခု ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားများ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေလေပြီ။

အကယ်၍ ရက်အနည်းငယ် အကြာကသာ ဆိုလျှင် ဗစ်တိုးရီးယားမြို့မှ ဂိမ်းမာများ ဂျော့ခ်ျနှင့် ပေါက်စီတို့ကို ဆုကြေး ထုတ်ယူရန် အတွက် ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်သွားရန် ပျော်ရွှင်နေကြ ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဘုရင်မ ဗစ်တိုးရီးယားက ထာဝရတိုင်းပြည် အပေါ် စစ်ကြေညာ ခဲ့သောကြောင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်ကပင် သူတို့ နှစ်ဦး အတွက် ဆုကြေးကို ပြန်ပယ်ဖျက်ခဲ့သည်။ ဘုရင်မ ဗစ်တိုးရီးယား၏ အမိန့်အရ မြို့စား ဂွီနီဗီယာ၏ အဆိုအရ ၎င်းမှာ ထာဝရတိုင်းပြည်နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် အရေးကြီးသော အချိန်ဖြစ်၏။ သူတို့ ဂျော့ခ်ျနှင့် ပေါက်စီတို့၏ အကူအညီကို လိုအပ်ပေသည်။

"ကြိုဆိုပါတယ် နှစ်ယောက်လုံး။ ငါတို့ ပြန်ဆုံကြပြန်ပြီ။"

ဂျော့ခ်ျနှင့် ပေါက်စီတို့မှာ လူသားများ နှင့်အတူ ရှိနေရသောကြောင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့ သူတို့နှင့် မျိုးနွယ်တူသော ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားများ၏ အကျဉ်းသားများ ဖြစ်ရခြင်းကို ပိုမို နှစ်သက်ကြသည်။

"ငါတို့က မင်းတို့ရဲ့ အကျဉ်းသားတွေ ဖြစ်နေပေမဲ့ ဘာဖြစ်နေလဲ ဆိုတာ သိချင်ပါတယ်။" ဂျော့ခ်ျ လူသားများကို ပြောလိုက်သည်။ ဂိမ်းမာများမှာ အကျဉ်းသားများက မေးခွန်းများ မေးမြန်း လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့် ထားခဲ့ကြပေ။ ဂိမ်းမာများမှာ လမ်းဆုံလမ်းခွ ကင်းစခန်းသို့ သွားပြီး အကျဉ်းသားများကို ဘုရင်မ ဗစ်တိုးရီးယားထံသို့ လိုက်ပါ ပို့ဆောင်ရန် မစ်ရှင် တစ်ခုသာ ရရှိ ခဲ့ကြသည်။

"ငါ ဘယ်သိမှာလဲ။ မြေအောက်လောက သတ္တဝါတွေက မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံးကို ငါတို့ ဆီကို ခုနကမှ အပ်ခဲ့တာ။ အရင်ကတော့ သူတို့ ကမင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံးကို ငါတို့ မဖမ်းဆီးနိုင်အောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ အခု သူတို့ မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံးကို ပြန်စွန့်လွှတ် နေကြပြီ။ ဘုရင်မ ဗစ်တိုးရီးယား မင်းတို့ကို တွေ့ချင်နေတယ်။ ငါ့ နောက်လိုက်ခဲ့။"

လူသား ဂိမ်းမာများမှာ ဂျော့ခ်ျနှင့် ပေါက်စီတို့ကို အကျဉ်းသားများကဲ့သို့ မဆက်ဆံခဲ့ကြဘဲ သူတို့ကို ချည်နှောင်ထားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူတို့၏ လက်နက်များကိုပင် သူတို့ ထံသို့ ပြန်လည် ပေးအပ်ခဲ့သည်။ လမ်းဆုံလမ်းခွ ကင်းစခန်းမှ မြေပေါ်ကမ္ဘာသို့ ခရီးစဉ်မှာ မလုံခြုံပေ။ သူတို့ မြေအောက်လောက သတ္တဝါများ သို့မဟုတ် လေလွင့် လှည့်လည် သွားလာနေသော သားရဲကောင်များ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရနိုင်ပေသည်။

အမ်ပီစီများ သေဆုံးသွားပါက ဝမ်းနည်းစရာ ဖြစ် ပေလိမ့်မည်။ သူတို့၏ လက်နက်များကို သူတို့ ထံသို့ ပြန်လည် ပေးအပ်ခြင်းဖြင့် အမ်ပီစီများလည်း မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင် ပေလိမ့်မည်။

လိုက်ပါပို့ဆောင်ရေး အဖွဲ့ လမ်းဆုံလမ်းခွ ကင်းစခန်းမှ ထွက်ခွာကာ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့သို့ သွားခဲ့ကြသည်။ နှစ်နာရီအကြာတွင် ဂျော့ခ်ျနှင့် ပေါက်စီတို့ ဒဏ္ဍာရီလာ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့သို့ ရောက်ရှိ သွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့က ဗစ်တိုးရီးယား တောအုပ်တွင် ဂိမ်းမာများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသောကြောင့် ၎င်းမှာ သူတို့အတွက် ဗစ်တိုးရီးယားမြို့ကို ပထမဆုံး အကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်၏။ သူတို့ အလွန် အံ့ဩသွား ခဲ့ကြသည်။

ဗစ်တိုးရီးယားမြို့၏ နေထိုင်သူ နိုင်ငံသားများမှာ အလွန် ဆင်းရဲခက်ခဲစွာ နေထိုင်နေ ခဲ့ကြရသည်။

အိမ်များမှာ မကျပ်တည်းနေဘဲ၊ လမ်းများမှာ ညီညာ ဖြောင့်တန်းပြီး အသွင်အပြင်မှာ သာယာလှပ နေခဲ့သည်။ သို့သော် လမ်းများနှင့် အိမ်များ၏ အရည်အသွေးမှာတော့ နိမ့်ကျ နေခဲ့သည်။ အသုံးပြုထားသော ပစ္စည်းများမှာလည်း ရိုးစင်းလှ၏။

လမ်းများမှာ ရွှံ့ဗွက် ထူထပ်ပြီး အချို့လမ်းများမှာ ကျောက်ပြားများဖြင့် ဖာထေး ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းသို့ ပြုပြင်ထားသည်မှာ အရေအတွက် နည်းပါးလှ၏။ ဂိမ်းမာများမှာ ယော့ခ်နယ်မြေကို လုယက်ခြင်းနှင့် မြို့ အမျိုးမျိုးကို စူးစမ်း ရှာဖွေခြင်း တို့ဖြင့် အလုပ်များ နေသောကြောင့် သူတို့ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့တွင် အခြေခံ အဆောက်အအုံများ တည်ဆောက်နေရန် အချိန်မရှိ ခဲ့ကြပေ။

ယိုယွင်း ပျက်စီးနေသော အဆောက်အအုံများ ကြားတွင် သစ်ကိုင်းများနှင့် အရွက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ထူးဆန်းသော ရဲတိုက် တစ်ခု ရှိနေ၏။

ရဲတိုက်၏ လက်မှု ပညာ အရည်အသွေးမှာ မယုံနိုင်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။

ဤသည်မှာ ဘုရင်မ ဗစ်တိုးရီးယား၏ စံအိမ်ပင်။ ဂျော့ခ်ျနှင့် ပေါက်စီတို့ အဘယ်ကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း စိုးရိမ်နေ ခဲ့ကြသည်။

သူတို့ ယော့ခ်နယ်စားကြီးနှင့် တွေ့ဆုံသည့်အခါတောင်မှ ဘယ်တော့မှ ဤမျှ စိုးရိမ်ခဲ့ကြခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ။

ရဲတိုက် အပြင်ဘက်မှ အလှဆင်မှုများမှာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိသော်လည်း ရဲတိုက် အတွင်းပိုင်းမှာမူ သာမန် ပုံစံသာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ အခမ်းနားဆုံး အလှဆင်မှုများ မရှိခဲ့ပေ။ ဂိမ်းမာများ မြို့စားကြီး၏ ရဲတိုက်မှ ပစ္စည်း များစွာ လုယက် ခဲ့သော်လည်း သူတို့ ဘုရင်မ ဗစ်တိုးရီးယားအား ပြန်၍ မဆက်သ ခဲ့ကြပေ။ သူမသည်လည်း ထိုသို့သော ပစ္စည်းများကို တစ်စက်မျှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

ဟမ်းစတား သုံးကောင် ရဲတိုက်တွင် ဂျော့ခ်ျနှင့် ပေါက်စီတို့ကို စောင့်နေခဲ့ကြသည်။ ဟမ်းစတားများ ဘေးတွင် လန်ဆလော့ ရှိနေ၏။

နေရာအနှံ့ ခရီးသွားပြီးနောက် သူတို့ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာ ခဲ့ကြသည်။ ပေါက်စီ သက်ပြင်း ချလိုက်စဉ် လန်ဆလော့မှာ တိတ်ဆိတ် နေခဲ့သည်။ သူ နောက်လှည့်ကာ တံခါး ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "ဘုရင်မ ဗစ်တိုးရီးယား အတွင်းထဲမှာ ရှိနေ ပါတယ်။ ငါ့ နောက် လိုက်ခဲ့ပါ။"

ဂျော့ခ်ျနှင့် ပေါက်စီတို့ ဟမ်းစတား သုံးကောင်နှင့် လန်ဆလော့ နောက်လိုက်၍ အခန်းအတွင်းသို့ လိုက်ပါ သွားခဲ့ကြသည်။ အခန်းထဲရောက်သော် လန်ဆလော့က အတွင်းဘက် အကျဆုံး အခန်းသို့ သွားကာ တံခါးခေါက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အရှင်သခင်မ၊ အရှင်မ တွေ့ဆုံလိုတဲ့ လူတွေကို ကျွန်တော် ခေါ်လာပါပြီ။"

အခန်းတံခါး ပွင့်လာပြီး စားပွဲ တစ်ခု နောက်ရှိ သစ်သားကုလားထိုင် ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော မိန်းကလေးငယ် တစ်ဦးကို ထုတ်ဖော် ပြသခဲ့သည်။ ထိုမိန်းကလေးငယ်မှာ ဆယ့်သုံး သို့မဟုတ် ဆယ့်လေးနှစ် အရွယ်ခန့်မျှသာ ရှိနေ၏။

ဤမိန်းကလေးငယ်က ဘုရင်မ ဗစ်တိုးရီးယားလော။ သူမ၏ အသက်အရွယ်အရ သူမ,မှာ အလွန် ငယ်ရွယ် လွန်းနေသည်။ မိန်းကလေးငယ် တစ်ဦးက ဗစ်တိုးရီးယားမြို့မှ စစ်သည်တော်များကို ဦးဆောင်ပြီး ယော့ခ်နယ်စားကြီးနှင့် တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်းကို အဖြေရှာ ယုံကြည်နိုင်ရန် ခက်ခဲလှ၏။

ပေါက်စီက ဘုရင်မ ဗစ်တိုးရီးယား၏ အသွင်အပြင်နှင့် ဩဇာအရှိန်အဝါကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် သူမက နူးညံ့ပြီး ချစ်စရာ ကောင်းသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူမ၏ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းသော ဩဇာအရှိန်အဝါက သူမကို တည်ငြိမ် စေခဲ့သည်။ သူမတွင် အားကောင်းသော အရှင်သခင် တစ်ပါး၏ ဩဇာအရှိန်အဝါ ရှိနေ၏။

"အရှင်မင်းကြီး။"

လန်ဆလော့ လီလိုအား ဦးညွှတ်ကာ ဘေးသို့ ဆုတ်ခွာ သွားခဲ့သည်။ ပေါက်စီနှင့် ဂျော့ခ်ျတို့လည်း လီလိုအား ဦးညွှတ် လိုက်ကြသည်။

ဂျော့ခ်ျမှာ လီလိုကို ယခင်က မြင်ဖူး ခဲ့သော်လည်း ပေါက်စီမှာ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ သူ ဘုရင်မ ဗစ်တိုးရီးယားနှင့် ပထမဆုံး အကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်း ဖြစ်၏။

"ငါတို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောကြရအောင်။ ငါ ထာဝရတိုင်းပြည်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ် ထားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ နတ်ဘုရား တိုင်းပြည်က ဘုရင်အာလူး ၂ နဲ့လည်း တိုက်ခိုက် နေရသေးတယ်။ ဘုရင်အာလူး ၂ကို ငါ့ လာ ဒုက္ခမပေးအောင် မင်းတို့ နှစ်ယောက်ကနေ တဆင့် သတိပေးခိုင်းဖို့ ငါ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ မဟုတ်ရင် ငါ သူ့ကို သွားသတ်ပစ်မယ်။"

ပေါက်စီနှင့် ဂျော့ခ်ျတို့မှာ ထိတ်လန့်တကြီး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပြန်တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ။ သူတို့ ထိုသို့သော သတင်းစကားကို ဘုရင်ထံသို့ မည်သို့ သွားရောက် ပေးပို့ နိုင်မည်နည်း။ သူတို့က ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားများထံမှ မြေအောက်လောက သတ္တဝါများသည် ထာဝရတိုင်းပြည် ဒန်ဂျင်မှ လာကြကြောင်း သိရှိ ခဲ့ကြသည်။

ဘုရင်မ ဗစ်တိုးရီးယားမှာ မြေအောက်လောက သတ္တဝါများကို တိုက်ခိုက်တော့မည် ဖြစ်သော်လည်း သူမ ဘုရင်ကို မထီမဲ့မြင်ပြု နေခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ သူမ၏ သတင်းစကားကို မပြင်မဆင်ဘဲ ပေးပို့ ခဲ့ပါက အခြေအနေများ ပိုမို ဆိုးရွားသွားပြီး ဘုရင်မှာ ဘုရင်မ ဗစ်တိုးရီးယားကို ကူညီရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ဘုရင်မ ဗစ်တိုးရီးယားမှာ ပြောစရာ အခြား အရာများ မရှိသောကြောင့် သူမ ဂျော့ခ်ျနှင့် ပေါက်စီတို့ကို ထွက်ခွာသွားရန် လက်ဝှေ့ယမ်း လိုက်သည်။ လန်ဆလော့မှာ ဘုရင်မ ဗစ်တိုးရီးယား အကြောင်းကို ကောင်းစွာ နားလည်သည်။ သူ ဂျော့ခ်ျနှင့် ပေါက်စီတို့အား စကားပြောရန် အခွင့်အရေး မပေးတော့ဘဲ သူတို့ကို ချက်ချင်း ရဲတိုက်မှ ပြန်ခေါ်ထုတ် သွားခဲ့သည်။ ရဲတိုက် ဝင်ပေါက် ရောက်မှသာ သူက သူတို့ကို ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ကြားတဲ့ အတိုင်းပဲ၊ ဘုရင်မ ဗစ်တိုးရီးယားမှာ မင်းတို့ကို ထိခိုက်စေဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူး။ ငါတို့က ထာဝရတိုင်းပြည်နဲ့ စစ်ပွဲ ဆင်နွှဲ တော့မယ်။ မင်းတို့က မင်းတို့ ဘုရင်ကို စစ်ပွဲ အကြောင်း ပြောပြပြီး အကူအညီ တောင်းပါ။ ငါတို့က လူသားအားလုံး၊ အလင်းနဲ့ လွတ်လပ်ခြင်းရဲ့ လူမျိုးစုတွေ အတွက် ကိုယ်စားပြု တိုက်ခိုက် နေကြတာ။"

လန်ဆလော့ ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ ထိုသို့သော ကြီးမြတ်သော ဘုရင်မ တစ်ပါးကို အမှုထမ်း ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့် ထားခဲ့ပေ။ သူမက ရံဖန်ရံခါ ထူးဆန်းပြီး နတ်ဘုရားတိုင်းပြည်အပေါ် စစ်ကြေညာ ဝံ့လောက်အောင် ရဲရင့်သည်။ လန်ဆလော့မှာ သူမ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပြင်းပြပြီး စစ်မက်ဖြစ်ပွားခြင်းကို ဆာလောင်သည်ဟုသာ ထင်မြင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ အမှန် မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ဘုရင်မ ဗစ်တိုးရီးယားမှာ တခြား လူများ မပြုလုပ်နိုင်သော အရာများကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။ သူမက ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မြေအောက်လောက သတ္တဝါများကို ရဲရင့်စွာ တိုက်ခိုက်တော့မည် ဖြစ်၏။

လန်ဆလော့မှာ ဂုဏ်ယူမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ ခေါင်းကို မော့ကာ လမ်းလျှောက် နေခဲ့သည်။ သူ့အမည်က မြေအောက်လောကနှင့် စစ်ပွဲ သမိုင်းမှတ်တမ်းများတွင် ပါဝင် လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည် နေခဲ့သည်။ သူက မြေအောက်လောကနှင့် တိုက်ခိုက်သော ဗစ်တိုးရီးယားမြို့၏ ပထမဆုံး အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်လာ ပေလိမ့်မည်။

ဂျော့ခ်ျနှင့် ပေါက်စီတို့ ထွက်ခွာရန် ပြင်နေစဉ် ဟမ်းစတား သုံးကောင်က မြင်းနှစ်ကောင်ကို သူတို့ ထံသို့ ယူလာ ခဲ့ကြသည်။

ဘေးမှ ကြည့်ရှုနေသော ဂိမ်းမာများ ဆူညံစွာ အော်ဟစ် လိုက်ကြသည်။ ထိုစဉ်မှာပင် အတောင်ပံ တစ်စုံ ပွင့်ထွက်လာပြီး ပုံရိပ် တစ်ခုက ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက် လာခဲ့သည်။

အတောင်ပံပါသော ထိုပုံရိပ်မှာ ကောင်းကင်တမန် သို့မဟုတ် နတ်ဆိုး ဖြစ်ရမည်။

၎င်းမှာ နတ်ဆိုး တစ်ပါးပင်။

အထက်တန်းစား နတ်ဆိုး တစ်ပါး။

နတ်ဆိုးက သူ၏ လင်းနို့ အတောင်ပံများကို ဆန့်ထုတ်ကာ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်လာပြီး ဗစ်တိုးရီးယားမြို့၏ ရင်ပြင်တွင် ဆင်းခဲ့သည်။ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့မှ ဂိမ်းမာများ အနီးကပ် ချဉ်းကပ် လိုခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့က ဇာတ်လမ်းပိုင်း အန်နီမေးရှင်းမုဒ်သို့ ဝင်ရောက် သွားသောကြောင့် လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ဂိမ်းမာများ အော်ဟစ်စ ပြုလာကြသည်။

"အမလေး။ ဒါက ရှားလီပဲ။"

"မြန်မြန်၊ ဒီကို လာပါ။ ဇာတ်လမ်းပိုင်း စတော့မယ်။"

"အုပ်စုစစ်ပွဲ စတော့မယ်။ ရှားလီက စစ်ကြေညာဖို့ ဒီကို လာခဲ့တာ။"

"ဒါက ဟာသဒရာမာ တစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်။ ရှားလီ ဘုရင်မနဲ့ ဘယ်လောက်တောင် ရင်းနှီးနေလဲ ကြည့်ဦး။"

"သူတို့ အရင်က စစ်ကြေညာခဲ့ပြီး အခုတော့ သူတို့ တိုက်ခိုက် တော့မယ်။ ဒါတောင် မင်းက ဒါက,ကောင်းတယ်လို့ ပြောနေတုန်းပဲ။"

ဂိမ်းမာများ၏ စကားပြောဆိုမှုများ ရပ်တန့် သွားခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ဇာတ်လမ်းပိုင်း အန်နီမေးရှင်းမုဒ်က ဗစ်တိုးရီးယားမြို့ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွား သောကြောင့်ပင်။ ဂိမ်းမာတိုင်း ဇာတ်လမ်းပိုင်းကို ကြည့်ရှု နေခဲ့ကြသည်။

"ဘယ်လောက် အရသာ ရှိတဲ့ နေ့လည်စာလဲ။ နှစ်ပေါင်း များစွာ ကြာပြီးတဲ့ နောက်မှာတောင် မြေပေါ်ကမ္ဘာရဲ့ လူမျိုးစုတွေက အရင်ကလိုပဲ အရသာ ရှိနေတုန်းပဲ။"

ရှားလော့ခ် သူ၏ ချွန်ထက်သော အစွယ်များကို လှစ်ပြလိုက်သည်။ သူက ပတ်ပတ်လည် ကြည့်ရှုရင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့က ငါ့ စစ်တပ်ရဲ့ မြေပေါ်ကမ္ဘာ ချီတက်မှုကို တားဆီးနေတဲ့ သူတွေလို့ ငါ ကြားတယ်။ မင်းတို့ကို ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားတွေလို့ ခေါ်တာလား။ မင်းတို့ အားနည်းတဲ့ လူသားတွေက... မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို အထင်ကြီးလွန်း နေကြတယ်။ ငါ မင်းတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီကို သတ်ပစ်မယ်။"

ရှားလော့ခ် သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ တောက်ပသော မရဏ ရောင်ခြည်များ သူ၏ လက်ဖဝါးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဂိမ်းမာများကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ် ခဲ့လိုက်သည်။

ဂိမ်းမာများမှာ သူတို့ ဘာမှ မပြုလုပ်နိုင်ဘဲ ဇာတ်လမ်းပိုင်း ပြသနေစဉ်အတွင်း အသတ် ခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် သေဆုံးသွားသော သူများမှာ ဂုဏ်သတင်း ရမှတ်များ နှုတ်ယူခြင်း သို့မဟုတ် ပစ္စည်း ကိရိယာများ ဆုံးရှုံးခြင်းဖြင့် ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း မခံခဲ့ရပေ။

ရှားလော့ခ် ဂိမ်းမာ ရာပေါင်း များစွာကို သတ်ဖြတ်ပြီး နောက်တွင် လန်ဆလော့က ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားကာ သူ၏ ဓားရှည်ကို မြှောက် လိုက်သည်။ သူ နတ်ဆိုးနှင့် တိုက်ခိုက် လိုခဲ့သည်။

မည်သူက နတ်ဆိုး တစ်ပါး ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာ လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့် ထားမည်နည်း။ ခြေရာလက်ရာများ သို့မဟုတ် ကြိုတင် သတိပေးချက်များ ဟူ၍ မရှိခဲ့ပေ။ လန်ဆလော့မှာလည်း များများစားစား စဉ်းစားနေရန် မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူက နတ်ဆိုးကြောင့် ပိုမို ထိခိုက်မှုများ မဖြစ်မီ သူ့ကို တားဆီး ရပေမည်။

လန်ဆလော့၏ အင်အားမှာ ရှားလော့ခ်ထက် အလွန် နိမ့်ကျ နေခဲ့သည်။ ရှားလော့ခ် သူ၏ လက်ကို မြှောက်ကာ လန်ဆလော့၏ လက်နက်ကို အသာအယာ ရိုက်ထုတ် လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှားလော့ခ်က လန်ဆလော့ကို သူ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် တက်နင်း ထားခဲ့သော်လည်း သူက သူ့ အသက်ကို မယူခဲ့ပေ။

"ရဲရင့်တဲ့ သူရဲကောင်းလေး၊ သူရဲကောင်း တက်လုပ်ဖို့ အချိန်မကျသေးဘူး။"

ထိုအချိန်တွင် ဟမ်းစတား သုံးကောင် ထွက်လာပြီး ရဲရင့်စွာ အော်ဟစ် လိုက်ကြသည်။

"ကောက်ကျစ်တဲ့ နတ်ဆိုး၊ ငါတို့ရဲ့ မြို့စားဂလာမော်ဂန်ကို လွှတ်စမ်း။"

"မင်း မြို့စားဂလာမော်ဂန်ကို ထိခိုက်စေနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ငါတို့ မင်းကို အဲ့လို လုပ်ခွင့် မပေးဘူး။"

"အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ငါတို့ ဘာစားကြမလဲ..."

"ဒုန်း—။"

ဝတုတ်အိုတာကု စကားမဆုံးမီ ရှားလော့ခ်က သူ့ ခေါင်းကို ပြေးရိုက် လိုက်သည်။

ဝတုတ်အိုတာကု မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျ သွားခဲ့သည်။

"နင် ငါ့ နယ်မြေထဲမှာ ထွက်လာရဲတယ်ပေါ့။ ရှားလော့ခ်၊ ငါတို့ အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲ တစ်ခု ဆင်နွှဲကြမယ်။"

ဂျော့ခ်ျနှင့် ပေါက်စီတို့ အားကောင်းသော နတ်ဆိုးနှင့် ဝင်တိုက်ခိုက်သင့်၊ မတိုက်ခိုက်သင့်ကို ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေစဉ် ဘုရင်မ ဗစ်တိုးရီးယားက သူ၏ ရဲတိုက်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမက ချစ်စရာ ကောင်းသော အနောက်တိုင်း ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး အနက်ရောင် လှံရှည် တစ်လက်ကို ကိုင်စွဲ ထားခဲ့သည်။

ဘုရင်မ ဗစ်တိုးရီးယားမှာ မျက်နှာထား တင်းမာနေခဲ့ပြီး လှံရှည်၏ ထိပ်ဖျားကို ရှားလော့ခ်ဆီသို့ ညွှန်လိုက်သည်။ ဘုရင်မ ဗစ်တိုးရီးယားမှာ ဆယ့်သုံးနှစ်အရွယ် မိန်းကလေးငယ် တစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ သူ၏ သတိထားမှုကို မလျှော့ချခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူက ဘုရင်မ ဗစ်တိုးရီးယားကို သတိကြီးစွာ အကဲခတ် ကြည့်နေ ခဲ့သည်။

"အရှင်သခင်မ၊ အရှင်မ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့မှာ မရှိနေဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်တာ။ အရှင်မ ရှိနေတဲ့ အတွက် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တိုက်ပွဲကို ဒီမှာပဲ ရပ်ပါတော့မယ်။" ရှားလော့ခ် လီလိုအား ယဉ်ကျေးစွာ ပြောပြီး လန်ဆလော့ကို ဘေးသို့ ကန်ထုတ် လိုက်သည်။

ထိုအရာမှာ အရှက်ကွဲ စော်ကားမှု တစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ပေ။ သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကိုက အထက်တန်းစား နတ်ဆိုး တစ်ပါး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

"နင် အသာတကြည် ထွက်ခွာသွားဖို့ ဆန္ဒရှိရင် ကောင်းတယ်။ ငါတို့ စစ်မြေပြင်မှာ ပြန်ဆုံမယ် ရှားလော့ခ်။"

ဘုရင်မ ဗစ်တိုးရီးယားမှာလည်း နတ်ဆိုးနှင့် တိုက်ပွဲ စတင်ရန် ဆန္ဒ မရှိခဲ့ပေ။ နတ်ဆိုး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ ပျံသန်းထွက်ခွာ သွားခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့် နတ်ဆိုး တစ်ပါးက မြေပေါ်ကမ္ဘာတွင် ရဲတင်းစွာ ပေါ်ထွက် လာခဲ့သနည်း။ အဘယ်ကြောင့် ဘုရားကျောင်းတော်က ဘာမှ မလှုပ်ရှားခဲ့သနည်း။ ယုတ္တိဗေဒအရဆိုလျှင် ဘုရားကျောင်းတော်မှာ မြေပေါ်ကမ္ဘာပေါ် မကောင်းဆိုးဝါး သတ္တဝါများ ထွက်လာခြင်းကို သိရှိ နိုင်သင့်သည်။

ဂျော့ခ်ျမှာ ရှားလော့ခ် ရှိ ဆာမေးလ်၏ အဖိုးတန် ကျောက်မျက်ရတနာ အကြောင်း မသိခဲ့ပေ။ ၎င်းက နတ်ဆိုး တစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ် ပေးထားနိုင်ပေသည်။

ထိုအရာမှာ ရှားလော့ခ် မြေအောက်လောကဒန်ဂျင်မှ မြေပေါ်ကမ္ဘာသို့ တိုးချဲ့ နိုင်ခဲ့သော အဓိက အကြောင်းရင်းပင်။ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့မှာ ထိုတန်ဖိုး ရှိသော ကျောက်မျက်ရတနာကို အသုံးပြု၍ တည်ဆောက် ထားခဲ့သည်။

စာရိတ္တပျက်ပြားသော ကောင်းကင်တမန် လီလိုမှာ ထိုတန်ဖိုး ရှိသော ကျောက်မျက်ရတနာ၏ ဖုံးကွယ် အစွမ်းကြောင့် ဘုရားကျောင်းတော်၏ ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းကို မခံခဲ့ရပေ။

ရှားလော့ခ် ပြန်ထွက်ခွာ သွားခဲ့သော်လည်း ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုက ဗစ်တိုးရီးယားမြို့ကို လွှမ်းခြုံ နေခဲ့သည်။

ဂျော့ခ်ျနှင့် ပေါက်စီတို့မှာ ထိုတိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုမှာ လီလို၏ ဩဇာညောင်းမှုကြောင့် ဖြစ်သည်ကို မသိကြပေ။ သူတို့က ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားများ ရှားလော့ခ်၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ကြောက်ရွံ့နေကြသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည်လည်း ထိုအရာကို ခံစားခဲ့ ရသောကြောင့်ပင်။ နတ်ဆိုးနှင့် သူ၏ စစ်တပ် မြေပေါ်ကမ္ဘာကို ကျူးကျော်တော့မည်လော ဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိ ခဲ့သော်လည်း သူတို့ တစ်ခုသော အရာကိုတော့ ရှင်းလင်းစွာ သိနေသည်။ ထိုနေ့ ရောက်ရှိလာသည့် အခါတွင် သူတို့က အလင်းနှင့် လွတ်လပ်ခြင်း၏ လူမျိုးစုများ အတွက် တိုက်ခိုက်ကြ ပေလိမ့်မည်။ သူတို့သည်လည်း ဗစ်တိုးရီးယားမြို့ နှင့်အတူ တိုက်ခိုက်ကြ ပေလိမ့်မည်။

"လန်ဆလော့၊ မင်းတို့ အပေါ် ငါတို့ရဲ့ ရန်လိုခဲ့မှု၊ တိုက်ခိုက်ခဲ့မှုတွေ အတွက် ပြန်တောင်းပန်ပါတယ်။"

ဂျော့ခ်ျ လန်ဆလော့ကို ဆွဲထူရန် သူ၏ လက်ကို ဆန့်တန်း လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ဆက်ပြောသည်။ "မင်းတို့က ဒီကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါတွေနဲ့ တိုက်ခိုက် နေခဲ့ကြတာ ငါ တကယ် မသိခဲ့ဘူး။ ကွယ်လွန်သွားတဲ့ ယော့ခ်နယ်စားကြီးက သူ့ရဲ့ အတ္တ အကျိုးစီးပွားတွေ အတွက်ကိုပဲ စဉ်းစားခဲ့တယ်။ ငါ မင်းတို့ ဘက်မှာ ရပ်တည်မယ်။ နတ်ဆိုးရဲ့ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့အပေါ် တိုက်ခိုက်မှုကို နတ်ဘုရားတိုင်းပြည်ကို ငါ သတင်း ပြန်ပို့ပေးမယ်။"

ပေါက်စီသည်လည်း လန်ဆလော့ကို ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ မျိုးနွယ်စုတွေက ဒီယုတ်ညံ့တဲ့ သတ္တဝါတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ မင်းတို့ကို အမြဲတမ်း ထောက်ပံ့ပေး ပါလိမ့်မယ်။ မင်းတို့ မြို့စားတွေရဲ့ ထောက်ပံ့မှုကို ရပါလိမ့်မယ်။"

ပေါက်စီ သူ၏ စစ်မြင်းပေါ်တွင် စီးနင်းရင်း လန်ဆလော့ကို ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ အရင်က ဘာပဋိပက္ခပဲ ရှိခဲ့ပါစေ၊ ငါတို့ စည်းလုံးညီညွတ်ပြီး ဒီမကောင်းဆိုးဝါးတွေကို ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်သင့်တယ်။ ငါ ထောက်ပို့ အားဖြည့်တပ်တွေ ရှာပေးမယ်၊ ရဲရင့်တဲ့ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့သား။"

ပေါက်စီနှင့် ဂျော့ခ်ျတို့မှာ သူတို့၏ ဆန့်ကျင်ဘက် သဘောထားများမှ လေးစားမှု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား ခဲ့ကြသည်။

ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားများမှာ ထိုမျှ ရဲရင့်သော လူများပင်။ အချိန်ကာလများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ကမ္ဘာ့အခြေအနေမှာလည်း ပိုမို ဆိုးရွား ရှုပ်ထွေးလာနေလေပြီ။