ငါ့အမိန့်ကိုနားထောင်ပါ။ ဘယ်သူ့ကိုမှအရှင်မထားနဲ့။
Vol. 51 Ch. 943
သူ့ရေရွတ်သံသည် မိုးချိန်းသံကဲ့သို့ သောင်းနှင့်ချီသောနတ်ဆိုးများ၏နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ရုတ်တရက် သူတို့အား မာနကြီးနေခြင်းလျော့နည်းသွားစေသည်။
လူသားပြောသည်ကိုကြည့်လျှင် နတ်ဆိုးများထပ် အဆပေါင်းများစွာ ရန်လိုနေသည်မဟုတ်ပါလား?
သူနှင့် အဆင့်တူနတ်ဆိုးများသည်သူ့ထံမှသတ်ခံရသည်ကို သူသည် လုံးဝအံ့ဩခြင်းမရှိခဲ့ပါ။
အမှန်တကယ်မှာ ကျန်းချန်ရွှမ်သည် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းနတ်ဆိုးကိုလှုပ်ရှားမှုတစ်ခုတည်းနှင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း ဝမ်းသာနေပုံမပေါ်ပါ။
၎င်းသည် သောင်းနှင့်ချီသောနတ်ဆိုးများအား ထိတ်လန့်ခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်း ခံစားချက်များကို ခံစားခဲ့ရလေသည်။
အမှန်တကယ်မှာ ပင့်ကူနတ်ဆိုး၏သေခြင်းသည် ၎င်း၏လောဘကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။
အမှန်မှာ ၎င်းအားသတ်လိုက်သည်မှာအသူရာနတ်ဆိုးစည်းမျဉ်းနှင့် ကျန်းချန်ရွှမ်၏ ဒြပ်စင်ငါးပါးစည်းမျဉ်းကြားမှ ပြသနာကြောင့်ဖြစ်ပေသည်။
သာမန်အခြေနေများအောက်တွင် ၎င်းသည် ဒြပ်စင်ငါးပါးသုတ်သင်ခြင်းအလင်းမှ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခြင်းကြောင့်မဟုတ်ဘဲ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်က လုံးဝပျက်စီးသွားသောကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။
မစ်ရှင်သည်မပြီးမြောက်သေးသဖြင့် ကျန်းချန်ရွှမ်သည် ရပ်ရန်ဆန္ဒမရှိပေ။
ခနအကြာတွင်၊ ရွှေရောင်အလင်းသည် သူ၏လက်ထဲမြင့်တက်လာပြီး ဒြပ်စင်ငါးပါးကားချပ်ကို ဆင့်ခေါ်ကာ ၎င်းသည် အလွန်သေစေနိုင်သည့်ရွှေဗလာနယ်ဓားအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
“ရွှေဗလာနယ်ဓား၊ တိုက်ခိုက်စေ။”
ကျန်းချန်ရွှမ်သည် ရှေ့သို့ညွှန်ပြကာ ရွှေဗလာနယ်ဓားသည် ပေါက်ကွဲနိုင်သောအလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အလွန်လျှင်မြန်သောအရှိန်ဖြင့် ပစ်လိုက်လေသည်။
ထိုဓားသည် ကောင်းကင်ပေါ်မှကျဆင်းလာသော မြစ်ကဲ့သို့ နေရာလပ်အား ပျက်စီးစေခဲ့သည်။
ကျန်ရှိခဲ့သော တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းနတ်ဆိုးခေါင်းဆောင်များသည် သူတို့၏နတ်ဆိုးရတနာများကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး သူတို့၏စည်းမျဉ်းများကိုထုတ်ကာ နှောက်ယှက်လိုက်လေသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်နတ်ဆိုးချီသည် ဦးတည်ချက်အမျိုးမျိုးမှ ပေါက်ထွက်လာပြီး ကျန်းချန်ရွှမ်၏ ရွှေဗလာနယ်ဓားကိုတိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး အနက်ရောင်နတ်ဆိုးပန်းအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားပြီး သွေးနီရောင်ကြမ်းတမ်းသည့်နတ်ဆိုးသားရဲများဖြစ်သွားကာ အချို့သည် တစ္ဆေအရိပ်အဖြစ် နေရာလပ်ထဲ တိုးဝင်သွားကြသည်။
အမျိုးမျိုးသော ရက်စက်သည့်အသူရာစည်းမျဉ်းများသည် ပေါက်ထွက်လာပြီး ကျန်းချန်ရွှမ်၏ ဗလာနယ်ဓား၏ပူးပေါင်းထားသောစွမ်းအားဖြင့် ပိုမို၍တိုးတက်လာရန် တားဆီးထားကြသည်။
၎င်း၏တောက်ပမှုကိုသာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် နတ်ဆိုးခေါင်းဆောင်များသည် စိတ်ချမှုဖြင့် အသက်ရှုနိုင်ခဲ့ပြီး ကျန်းချန်ရွှမ်သည် ရုတ်တရက် နောက်ထပ်လှုပ်ရှားမှုပြုလုပ်ခဲ့သည်။
“ငါးရောင်ခြယ်နတ်အလင်း။”
ရွှေဗလာနယ်ဓား၏အလင်းအား လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထိန်းသိမ်းကာ ကျန်းချန်ရွှမ်သည် သူ၏နဖူးကိုပုတ်ကာ အခြားကြီးမားသည့်မဟာရောင်ဝါကိုထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။
သောင်းနှင့်ချီသောနတ်ဆိုးများသည် ထူးခြားသာလွန်သည့်သက်ရှိက တည်ရှိနေသကဲ့သို့ ကောင်းကင်တွင် အလင်းပေါက်ကွဲသွားသည်ကိုခံစားခဲ့ရလေသည်။
ဒြပ်စင်ငါးပါးတာအိုသည် ၎င်း၏အထွတ်အထိပ်တွင်ရှိနေပြီး ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသည့် ငါးရောင်ခြယ်နတ်အလင်းက ချက်ခြင်းပင် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။
ငါးရောင်ခြယ်နတ်အလင်းသည် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းနတ်ဆိုးများ၏ နတ်ဆိုးရတနာများနှင့် သူတို့၏ဖော်ထုတ်ထားသော စည်းမျဉ်းများပေါ်လွှမ်းမိုးသွားလေသည်။
ချက်ခြင်းပင်၊ သူတို့အတွက် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးသည် ပြောင်းပြန်လှန်သွားသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး သူတို့၏အသိစိတ်သည် အသူရာချောက်နက်ထဲသို့ ဆွဲယူခံလိုက်ရသည်။
ဓမ္မစွမ်းအားများ၊ နတ်ဆိုးစွမ်းအားများ၊ နှင့် စည်းမျဉ်းများသည် ချက်ခြင်းပင် သူတို့နှင့်ဝေးကွာသွားလေသည်။
ထိုအချိန်တွင် ရွှေဗလာနယ်ဓားသည်ချက်ခြင်းပင် ကန့်သတ်ချက်များကိုချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ပြီး အနီးဆုံးတာအိုပေါင်းစည်းခြင်းနတ်ဆိုးခေါင်းဆောင်ဆီသို့ ဦးတည်ပါသည်။
နတ်ဆိုးခေါင်းဆောင်များ၏များစွာသောမျက်လုံးများသည် သူတို့၏ကန့်သတ်ချက်ထိကျယ်သွားပြီး အင်အားအပြည့်ဖြင့်ရွေ့လျားသွားခဲ့သည်။
ရွှေဗလာနယ်ဓားက ၎င်း၏ရင်ဘတ်အားဖြတ်သန်းသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်အပေါက် ချန်ခဲ့သည်ကို အကူအညီမဲ့စွာဖြင့်သာ ကြည့်နေနိုင်လေသည်။
ပြီးနောက်၊ ဒြပ်စင်ငါးပါးတာအိုကကျူးကျော်သွားပြီး ငါးရောင်ခြယ်နတ်အလင်းများ၏ သက်ရောက်မှု ကျရောက်သွားကာ ဓမ္မစွမ်းအားကို ပြန်လာစေရန်ခွင့်ပြုခဲ့ကာ ၎င်း၏ အသက်စွမ်းအားကို ဆက်လက်သယ်ယူနိုင်ခြင်းမရှိတော့ပါ။
အင်အားစုနှစ်ခု၏ပူးပေါင်းခြင်းအောက်တွင် ကျန်းချန်ရွှမ်သည် အခြားတာအိုပေါင်းစည်းခြင်း သူတော်စင်ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်လိုက်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်အောင်မြင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
အသူရာနတ်ဆိုးခေါင်းဆောင်နှစ်ဦး၏ ကျရှုံးမှုကြောင့် အသူရာနတ်ဆိုးချောက်နက်သည် စတင်၍ ပြင်းထန်စွာတုန်လှုပ်သွားလေသည်။
ချက်ခြင်းပင် အသူရာနတ်ဆိုးများအားလုံးသည် သူတို့၏စွမ်းအားများကုန်ဆုံးသွားလေသည်။
အမှန်တကယ်ပင် အသူရာချောက်နက်မှ မဟာယာနတာအိုအရှင်၏သေဆုံးမှုနောက်တွင် သူတို့သည် အားနည်းသွားပြီး ယခုမူ သူတို့သည် ပို၍ ပျောက်ကွယ်လာသည်ကိုခံစားလိုက်ရသည်။
ဂျုန်း….
အခြားတိုက်ပွဲနယ်မြေတွင် ကျယ်လောင်စွာပေါက်ကွဲသွားပြီး မရေတွက်နိုင်သော မိုးကြိုးနတ် များသည် ဗုံတီးနေသကဲ့သို့ မိုးကြိုးများဖြင့် ပြည့်သွားလေသည်။
ရှန်းရူယန်သည် ဒြပ်စင်ငါးပါးနတ်မိုးကြိုး၏စွမ်းအားကို နတ်ဆိုးများအားဆန့်ကျင်ရန် အဆင့်မြင့်လိုက်ပြီး အပေါ်စီသို့ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။
အသူရာနတ်ဆိုးချောက်နက်၏တုန်ခါနေမှုသည် သူမအား သူမ၏စွမ်းအားကိုထုတ်ဖော်ရန် အခွင့်အရေးရခဲ့ပြီး ပြင်းထန်စွာဖြင့် ရန်သူအား ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။
အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းနတ်ဆိုးခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးကျဆုံးသွားပြီး နတ်ဆိုးစစ်တပ်သည် ကြီးမားသောကျဆုံးမှုကိုခံစားခဲ့ရသည်။
ကျန်ရှိသည့်နတ်ဆိုးခေါင်းဆောင်များသည် စိတ်ဓာတ်ကျသွားကြပြီး သူတို့၏ခံစားချက်သည် အချိန်တိုအတွင်း သွေးဆာခြင်းမှ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းသို့ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
ထိုအချိန်တွင် အလင်းတန်းများသည် ရုတ်တရက် အဝေးရှိကောင်းကင်မှထွက်ပေါ်လာပြီး အားလုံးသည် ဖြောင့်မှန်သောကျယ်ပြောသည့်ရောင်ဝါကို ထုတ်လွတ်နေကြသည်။
မေးနေစရာမလိုဘဲ သူတို့သည် ဟောက်ရန်ဂိုဏ်း၏တပည့်များဖြစ်ကြပါသည်။
ကျန်းချန်ရွှမ်၏သတင်းကိုရရှိပြီးနောက် ဒုဂိုဏ်းချုပ်သည် အန္တရာယ်ကျရောက်နေမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် သူတို့သည် ကူညီရန်အလျှင်အမြန်လာခဲ့ကြလေသည်။
သို့သော် သူတို့ရောက်လာသည်နှင့် ထိုမြင်ကွင်းမှ နှုတ်ဆက်ခံခဲ့ရလေသည်။
“ဒုဂိုဏ်းချုပ်၊ ကျွန်တော်တို့ရောက်ပါပြီ။”
သူတို့၏အမိန့်ပေးသောအော်သံသည် ရန်သူအင်အားစုအား သေမိန့်ပေးလိုက်သလိုပင်ဖြစ်သည်။
စိတ်ပျက်အားလျော့နေသောနတ်ဆိုးစစ်တပ်များနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရခြင်းသည် သူတို့အား သဘောပေါက်သွားစေပါသည်။
တိုက်ပွဲကိုပြန်ကြည့်ပြီး သူတို့သည် ကြီးမားသည့်တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့သည်ကိုသတိပြုမိသွားပြီးနောက် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းနတ်ဆိုးခေါင်းဆောင်နှစ်ဦး၏ အကြွင်းအကျန်များကိုလည်း တွေ့ခဲ့ရာ ထိုနေရာတွင်ပင် ကြောင်အသွားကြလေသည်။
သူတို့သည် သူတို့က မီးလာမွေးရမည်ဟု ထင်ထားကြသော်လည်း သူတို့သည်အမှန်တကယ်မှာမူ စစ်ပွဲအပြီးတွင် ရှင်းလင်းရေးလာလုပ်ရခြင်းဖြစ်နေလေသည်။
“ငါ့အမိန့်ကိုနားထောင်ကြ၊ ဘယ်သူကိုမှ အသက်ရှင်လျက်မထားနဲ့။”
ကျန်းချန်ရွှမ်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ချက်ခြင်းပင် အရှိန်တင်လိုက်ကာ သူ၏အသံသည် ကျယ်လောင်သော ခေါင်းလောင်းတစ်လုံးကဲ့သို့ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
သူ၏အသံသည် ချက်ခြင်းပင် ကူညီရန်လာသော ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းမှတပည့်များကို နိုးကြားစေခဲ့လေသည်။ များစွာသောတာအိုဖွဲ့စည်းခြင်းသူတော်စင်များသည် ပျံသန်းသွားကြပြီး သူတို့၏တာအိုစည်းမျဉ်းများကို ထုတ်ဖော်ကာ နတ်ဆိုးခေါင်းဆောင်များကို တိုက်ခိုက်ရန် မန္တာန်များကို စုဆောင်းခဲ့သည်။
အခြားဗလာနယ်ပြန်နှင့် အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း ရောက်ရှိလာပြီး သူတို့၏ မန္တာန်များနှင့် နတ်စွမ်းအားများကိုထုတ်လိုက်လေသည်။
သူတို့သည် နတ်ဆိုးစစ်တပ်အား မိုးရွာချသကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။
ချက်ခြင်းပင်၊ စစ်ပွဲကြီးတစ်ခုပေါ်ပေါက်ခဲ့ပြီး သောင်းနှင့်ချီသောနတ်ဆိုးများသည် ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းမှ စစ်ကူများကိုရင်ဆိုင်၍ ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ ပြိုကွဲသွားလေသည်။
သို့ရာတွင်၊ နတ်ဆိုးအသူရာချောက်၏ပြသနာများကိုရင်ဆိုင်နေရင်း ထိုအသူရာနတ်ဆိုးများသည် သဘာဝအတိုင်း လောကသစ်၏တိုက်ပွဲကို မယှဉ်နိုင်တော့ပေ။
တိုက်ခိုက်ခြင်းတစ်ခုကပင်လျှင် အကျိုးအမြတ်ကို အတည်ပြုပေးမည်ဖြစ်ပါသည်။
ထိုတိုက်ပွဲသည် ကျန်းချန်ရွှမ်က နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်အားဆွဲချခဲ့ပြီးသည့်အချိန်မှ သူတို့သည် ရောက်ရှိလာရန်သာ လိုအပ်ပြီး ၎င်းသည် သံသယမရှိစွာ အောင်မြင်မှုကို ကြေငြာပြီးသား ဖြစ်ပါသည်။
ဟောက်ရန်ဂိုဏ်း၏တာအိုအရှင်များသည် ဝိုင်းရံပြီး နတ်ဆိုးခေါင်းဆောင်များကို သတ်ဖြတ်နေချိန်တွင် ကျန်းချန်ရွှမ်သည် အားလပ်ချိန်တစ်ချို့ရခဲ့လေသည်။
သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဂိုဏ်းမှသူတော်စင်များကို ဒြပ်စင်ငါးပါးကားချပ်ကိုဖြင့် နတ်ဆိုးများကို သုတ်သင်ရန်ကူညီပေးခဲ့လေသည်။
ယခုမူ စစ်ပွဲကြီးသည် ဖြစ်ပေါ်နေပြီး သူက နောက်ဆုတ်ရန်မလိုဘဲ သူ၏လက်ထဲတွင် ဒြပ်စင်ငါးပါးမန္တာန်ကိုကိုင်ဆောင်ကာ နတ်ဆိုးစစ်တပ်အား ညှာတာမှုမရှိဘဲ သုတ်သင်ခဲ့လေသည်။
ရွှေရောင်အလင်းကလင်းလက်သွားပြီး အဆုံးမရှိသည့် နေစစ်မှန်မီးတောက်က မီးတောက်မိုးကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ ချက်ခြင်းပင် နတ်ဆိုးအစီအရင်အားလွှမ်းခြုံလိုက်လေကာ သူတို့အား လောကသစ်အတွက် အာဟာရများဖြစ်စေရန် ပြောင်းလဲလိုက်လေသည်။
ရေ၏အပြာရောင်တာအိုစည်းမျဉ်းသည် ပေါ်ထွက်လာကာ ကြီးမားသောလှိုင်းများသည် ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ လေထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး မြေသည် ကျတ်တီးမြေသို့ပြောင်းလဲသွားကာ ညှာတာမှုမရှိသောပါးစပ်ကဲ့သို့ အသူရာနတ်ဆိုးများအား တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ဝါးမြိုနေလေသည်။
ဒြပ်စင်ငါးပါးမန္တာန်သည် လွယ်ကူစွာဖြင့် ကျန်းချန်ရွှမ်၏လက်ထဲတွင်ရှိနေလေသည်။
ထိုအချိန်တွင် သူ၏စိတ်ထဲ၌ စနစ်၏တိုးတက်မှုသည် မိုးထိမြင့်တက်နေလေသည်။
မန္တာန်တစ်ခုထုတ်လိုက်တိုင်း တာဝန်၏တိုးတက်မှုသည် နည်းနည်းခုန်တက်သွားကာ ဆက်လက်၍ ဆက်တိုက်တိုးတက်နေတော့သည်။
ထိုဧရိယာသည် နတ်ဆိုးများအတွက်သချိုင်းဖြစ်လာခဲ့ပြီး နတ်ဆိုးအသူရာချောက်သည်ပင် ကြည့်နေနိုင်ခြင်းမရှိတော့ဘဲ တဖြည်းဖြည်းပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
မည်သူမှ လူသားကျင့်ကြံသူများ၏ နတ်ဆိုးများအား တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုက ဤမျှလောက်သော အောင်မြင်မှုဖြင့် ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါ။
***