ချန်ပီယံဆုကို ဆွတ်ခူးခြင်း

ထို့နောက် ကျန်ရှိသောစာမေးပွဲဖြေလွှာများကို အမြန်ဖတ်ရှုပြီးနောက် မိန်းမစိုးဟူကို အဖြေကြေညာခိုင်းလိုက်၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လူတစ်ဦးသာ ပြုတ်သွားခဲ့သည်။ ယခုအချိန်အထိ စာမေးပွဲခန်းထဲတွင် လူလေးဦးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ၎င်းတို့မှာ လင်းရှောင်ယွဲ့၊ မော့ဖေး၊ လျန်ချန်းချိုင်နှင့် မင်းသမီး ၆တို့ ဖြစ်ကြသည်။ အဖြေကို သိရှိပြီးနောက် မင်းသမီး ၆သည် စိုးရိမ်သောကရောက်နေပြီး နောက်တစ်ကြိမ်တွင် သူမ ပြုတ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။

ခဏအကြာတွင် ဧကရာဇ်ယန်၏ အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ ပုစ္ဆာအသစ်တစ်ခုကို ထပ်မံယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်မှ ပုစ္ဆာမှာ ပို၍ပင် ခက်ခဲလေသည်။

ဤတစ်ကြိမ် လင်းရှောင်ယွဲ့က ပုစ္ဆာကို ဖတ်ရှုပြီးသည့်အခါ ကျန်သုံးဦးမှာ ပုစ္ဆာကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့လည်း များများစားစားမတွေးဘဲ ခေါင်းငုံ့ကာ စတင်တွက်ချက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မကြာမီပင် အဖြေထွက်လာခဲ့သည်။

စိတ်မချသေးသဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံစစ်ဆေးတွက်ချက်လိုက်သေးသည်။ မှားယွင်းမှုမရှိကြောင်း သေချာမှသာ အဖြေကို စာလွှာပေါ်တွင် ရေးချလိုက်သည်။ ရေးပြီးသွားသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့တစ်ယောက် ပျင်းရိလာပြန်သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ခေါင်းမော့လိုက်သည့်အခါ ဧကရာဇ်ယန်၏ အကြည့်များနှင့် ထပ်မံဆုံမိသွားပြန်၏။

အကြည့်ကို ရှောင်လွှဲရန် ကြံရွယ်လိုက်စဉ်မှာပင် ဧကရာဇ်ယန်က သူမကို ပြုံးပြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့ တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို တွန့်ကွေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် အလျင်အမြန်ပင် အကြည့်လွှဲလိုက်တော့သည်။

အရင်က သူမကိုကြည့်သော အကြည့်များမှာ အလွန်မလိုလားသည့်ဟန် ဖြစ်သည်။ အခုကျ ဘယ်လိုဖြစ်သွားတာလဲ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဤလူသည် သူမ၏ခင်ပွန်းနှင့် ရန်ငြိုးရှိရာ သူမနှင့်လည်း ရန်ငြိုးရှိသည်ဟု မှတ်ယူရမည်။ သတိကြီးကြီးထားရပေမည်။

ဧကရာဇ်ယန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကိုတွေ့သော်လည်း ဒေါသမထွက်ပေ။ လင်းရှောင်ယွဲ့က သူ့အား ပြန်လည်ပြုံးပြသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ပို၍ပင် စိတ်ဝင်စားသွားမိသည်။ အတော်ပင် သတ္တိရှိသော မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်ပေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ခေါင်းငုံ့ကာ စုတ်တံကို ခဏမျှ ကစားနေပြီးနောက် အနီးရှိ လူအချို့ကို မနေနိုင်ဘဲ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ မော့ဖေးနှင့် အခြားသူများအားလုံး ခေါင်းငုံ့ကာ အသည်းအသန် တွက်ချက်နေကြသည်ကို တွေ့သောအခါ အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

၂၁ ရာစု၏ သင်္ချာပညာမှာ ခေတ်မီပြီး မိမိ၏အခြေခံမှာလည်း ခိုင်မာသည်မှာ ကံကောင်းပေသည်။ မဟုတ်ပါက ဤခေတ်၏ အတော်ဆုံးသော သင်္ချာပညာရှင်များကို ဘယ်လိုလုပ် အနိုင်ယူနိုင်မှာလဲ...

နောက်ဆုံးတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ပျင်းရိစွာ စောင့်ဆိုင်းနေမှုကြားမှ မောင်းထုသံသည် နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကိုယ်ရံတော်များက စာလွှာများကို လာသိမ်းကြပြန်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မော့ဖေးနှင့် လျန်ချန်းချိုင်တို့ နှစ်ဦးလုံး သက်ပြင်းချနေဟန်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရှေ့သုံးယောက်မှာ အဆင်ပြေသေးသော်လည်း မင်းသမီး ၆ထံ ရောက်သောအခါ မင်းသမီး ၆မှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး အစောင့်ကို စာလွှာ မသိမ်းသွားစေရန် လက်ဖြင့် ဆွဲထားမိမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အဖြေကို ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ဤအဆင့်တွင် အဖြေထွက်ပေါ်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင်၊ ဧကရာဇ်ယန်သည် စာလွှာများကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ကြည့်ရှုကာ မင်းသမီး ၆အား ပြုတ်ကြောင်း တိုက်ရိုက် ကြေညာလိုက်သည်။

မင်းသမီး ၆သည် အဖြေကို ကြားသောအခါ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသော်လည်း လက်ခံရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိပေ။

ဧကရာဇ်ယန်သည် သူ့သမီးတော် ၆ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ မငိုသည်ကို တွေ့မှ စိတ်အနည်းငယ် သက်သာရာရသွားသည်။ အမှန်အတိုင်းဆိုရလျှင် သူ့သမီးတော် ၆သည် အဆင့်လေးအထိ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းအပေါ် သူ အလွန်အံ့ဩနေမိပြီ ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤတစ်ကြိမ် စာမေးပွဲ လာရောက်ဖြေဆိုသူများမှာ တစ်ယောက်မှ မရိုးရှင်းကြပေ။ ဧကရာဇ်ယန်သည် နောင်တွင် သူ့သမီးတော် ၆ကို သင်္ချာပညာလေ့လာခြင်းမှ မတားဆီးသင့်တော့ဘဲ ပို၍ပင် အားပေးသင့်သည်ဟု တွေးတောနေမိသည်။ အမှန်စင်စစ်၊ တော်ဝင်မိသားစုမှ သမိုင်းတွင်မည့် သင်္ချာပညာရှင်တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာပါက ကောင်းသတင်းတစ်ရပ်ပင် ဖြစ်ပေမည်။

ဧကရာဇ်ယန်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး ကွင်းပြင်ရှိ လူသုံးဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။ "အခု မင်းတို့သုံးယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ စည်းမျဉ်းအရ၊ မင်းတို့က သာ့ယန်ပြည်ကို ကိုယ်စားပြုပြီး ချူနဲ့ကျင်းသံတမန်တွေကို ယှဉ်ပြိုင်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ သုံးယောက်တည်းရှိရင်တောင် အဓိကနဲ့ သာမည ဆိုတာ ခွဲခြားရမယ်။ ဒါကြောင့် နောက်ထပ် ပုစ္ဆာတစ်ပုဒ် ထပ်တိုးစစ်ဆေးဖို့ ကျန်း ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ အဖြေမှန်တဲ့သူကသာ ကျန်တဲ့နှစ်ယောက်ကို ဦးဆောင်ပြီး ချူနဲ့ကျင်းသံတမန်တွေကို ယှဉ်ပြိုင်ရမယ်။" ဧကရာဇ်ယန်က လေးနက်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့တို့ သုံးဦးသား တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ!"

သူတို့သည် ဧကရာဇ်ယန်ကို ဦးညွှတ်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်ကြသည်။

ဧကရာဇ်ယန်သည် ကျေနပ်သော အမူအရာပြကာ မိန်းမစိုးဟူကို ကြည့်လိုက်သည်။

မိန်းမစိုးဟူက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ကိုယ်ရံတော်များက ပုစ္ဆာများကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်မှ ပုစ္ဆာကို လင်းရှောင်ယွဲ့ပင်လျှင် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဖတ်ရှုပြီးမှ စုတ်တံကိုင်လိုက်သည်။

မော့ဖေးနှင့် လျန်ချန်းချိုင်တို့မှာမူ စုတ်တံကို ကိုင်ကာ ဟိုခြစ်ဒီခြစ်ရေးခြစ်နေသော်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး သင့်လျော်သော အစပျိုးရမည့်အချက်ကို ရှာမတွေ့သေးပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စာရွက်ကြမ်းပေါ်တွင် ခဏမျှ တွက်ချက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အဖြေထွက်လာခဲ့သည်။ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံစစ်ဆေးပြီး အဖြေမှန်ကန်ကြောင်း သေချာမှသာ စာလွှာပေါ်တွင် အဖြေကို ရေးချလိုက်သည်။

ဧကရာဇ်ယန်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့က အဖြေကို လျင်မြန်စွာ ရေးသားပြီးစီးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူမကို ကြည့်သော အကြည့်များမှာ ပို၍ နူးညံ့လာခဲ့သည်။ မင်းဆရာအိမ်တော်မှ ပြောစကားများ မှန်ကန်နေနိုင်၏။ ဤမိန်းကလေးသည် သာ့ယန်ပြည်ကို ကိုယ်စားပြု၍ အနိုင်ယူလာနိုင်လောက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အကြာကြီး မစောင့်လိုက်ရဘဲ မောင်းထုသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မော့ဖေးနှင့် လျန်ချန်းချိုင်တို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် မတတ်နိုင်သော အမူအရာတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး စုတ်တံများကို ချကာ စာလွှာပေါ်တွင် အဖြေမရေးကြတော့ပေ။

ကိုယ်ရံတော်များက စာလွှာများကို လာရောက်သိမ်းဆည်းသောအခါ သူတို့နှစ်ဦးသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ပေါ့ပါးသော အမူအရာကို မြင်တွေ့ရပြီး စိတ်ထဲမှ အလွန်လေးစားသွားကြသည်။ အဖြေမှာ ထင်ရှားနေလေပြီ။ သူတို့သည် သခင်မလီကို အမှန်ပင် မယှဉ်နိုင်ကြပေ။

ဧကရာဇ်ယန်သည် စာလွှာများကို လျင်မြန်စွာ လက်ခံရရှိလိုက်သည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အဖြေမှာ အမှန်တကယ် မှန်ကန်နေသည်ကို တွေ့သောအခါ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အသိအမှတ်ပြုသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထို့နောက် နောက်စာလွှာနှစ်ခုမှာ ဗလာဖြစ်နေသည်ကို တွေ့သောအခါ စိတ်ထဲတွင် များစွာ အံ့ဩမနေတော့ပေ။ မည်သို့ဆိုစေ ဤပုစ္ဆာမှာ အမှန်တကယ် ခက်ခဲလှသည်။ သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဖြေရှင်းနည်းနှင့် အဖြေကို တွေ့ပြီးသည့်တိုင်အောင် သေသေချာချာ နားမလည်သေးပေ။

"အဖြေ ထွက်လာပြီ။" ဧကရာဇ်ယန်က လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "သခင်မလေးလင်းက မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို ဦးဆောင်ပြီး သာ့ယန်ပြည်ကို ကိုယ်စားပြုကာ ချူနဲ့ကျင်းသံတမန်တွေကို ယှဉ်ပြိုင်ရမယ်။"

လူအားလုံးသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး အားလုံးမှာ စိတ်ထဲမှ လေးစားလက်ခံသွားကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဝမ်းသာသွားပြီး ဧကရာဇ်ယန်ကို အရိုအသေပြုကာ ကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။ "ဧကရာဇ်မင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်! ကျွန်တော်မျိုးမ မဖြစ်မနေ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်!"

ဧကရာဇ်ယန်သည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ထတော့။" သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "အရင်တုန်းက မင်းဆရာအိမ်တော်က မင်းကို ကျန်းဆီ အကြံပြုခဲ့တုန်းက ကျန်း သံသယတွေ ရှိခဲ့တယ်။ ကျန်း အမြင်ကျဉ်းခဲ့တာပဲ..." ဧကရာဇ်ယန်က ဖွင့်ဟပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့အကြည့်များသည် လျိုဝူကျီထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် တောင်းပန်လိုသော အရိပ်အယောင်များ သန်းနေသည်။

လျိုဝူကျီ၏ မျက်နှာထားသည် ထိုအခါမှ အနည်းငယ် သက်သာသွားသော်လည်း ဧကရာဇ်ယန်၏အကြည့်ကို အနည်းငယ် ရှောင်လွှဲလိုက်သည်။

ဧကရာဇ်ယန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို တွေ့သောအခါ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ "ဟားဟား၊ ဒီနေ့တော့ ကျန်းလည်း ယောက်ျားတွေကိုမရှုံးတဲ့ မိန်းမသားဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို တွေ့ကြုံလိုက်ရပြီ။"

ဧကရာဇ်ယန်သည် သူ၏ချီးကျူးစကားများကို မနှမြောဘဲ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ဆက်တိုက်ပင် ချီးကျူးစကားများ ဆိုလိုက်သည်။

လျိုဝူကျီက သူ့အား နောက်ဆုံးတွင် လှည့်ကြည့်လာမှသာ ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။

"ဒီနေ့ တစ်နေ့ခင်းလုံး စစ်ဆေးခဲ့ရတာ၊ မင်းတို့သုံးယောက်လည်း ပင်ပန်းသွားကြပြီ။ ကျန်း ကြိုတင်ပြီး ပွဲတော်တည်ဖို့ လူတွေကို ပြင်ဆင်ခိုင်းထားတယ်။ ခဏနေရင် မင်းတို့သုံးယောက် ကျန်းနဲ့အတူ ပွဲတော်တည်ကြတာပေါ့။" ဧကရာဇ်ယန်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!" လင်းရှောင်ယွဲ့တို့က အလျင်အမြန် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ကြသည်။

....

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှူးဖေး၏ နန်းဆောင်၌။

လီရှောင်နှင့် ရှူးဖေးတို့ စကားစမြည်ပြောဆိုကြသည်မှာ တော်တော်လေး များနေပြီ ဖြစ်သည်။ ရှူးဖေးသည် သူမ၏သားတော် ဘေးကင်းလုံခြုံကြောင်းနှင့် ယခုလျိုအိမ်တော်တွင် ကောင်းမွန်စွာ နေထိုင်နေကြောင်း သိရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကွေ့ဖေးနှင့် အန်းယန်ဝမ်တို့သည် ယခုအခါ သူမမောင်၏မိသားစုနှင့် မည်သို့သော ဆက်ဆံရေးရှိသည်ကိုလည်း သိရှိသွားခဲ့သည်။

"အံ့ဩစရာပဲ၊ ကွေ့ဖေးမယ်မယ်က ငါ့ကို အမြဲတမ်း ဂရုစိုက်နေခဲ့တာ။ ငါက ထင်နေတာက..." ရှူးဖေး၏ နောက်စကားများမှာ ပါးစပ်ထဲတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ကွေ့ဖေးသည် ဧကရာဇ်က သူမကို စမ်းသပ်ရန် စေလွှတ်လိုက်သူဟု ထင်မှတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အစ်မတော် မယုံမှာ၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခု ပေါ်သွားမှာ စိုးလို့ဖြစ်ပါမယ်။ ဒါကြောင့် ကွေ့ဖေးက အမှန်တရားကို မပြောပြခဲ့တာ။" လီရှောင်က ပြောလိုက်သည်။

ရှူးဖေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ငါ နောက်ပိုင်းလည်း မသိချင်ယောင်ဆောင်နေလိုက်မယ်။ သံသယမဝင်အောင်ပေါ့။"

လီရှောင်သည် သူ့အစ်မကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ကိစ္စမရှိပါဘူး။ အန်းယန်ဝမ်က ကျင်းတူးကို ပြန်ရောက်နေပြီ။ ပြီးတော့ သူက ကျွန်တော် ယွဲ့အာနဲ့အတူ ကျင်းတူးကို လိုက်လာတာကိုလည်း သိတယ်။"

အန်းယန်ဝမ် သိသည်ဆိုလျှင် ကွေ့ဖေးမယ်မယ်ဘက်တွင်လည်း သိရှိပြီးသား ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ရှူးဖေး၏မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို တွေ့သောအခါ လီရှောင်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "အစ်မတော် အရမ်းကြီး စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော် အန္တရာယ်ကို စွန့်စားပြီး အစ်မတော်ကို လာရှာတာက အစ်မတော်ကို ပြောစရာရှိလို့ပဲ။ ကျွန်တော်နဲ့ ယွဲ့အာ ကျင်းတူးက မထွက်ခွာခင်မှာ အစ်မတော်ကို နန်းတော်ထဲကနေ ထွက်နိုင်အောင် နည်းလမ်းရှာပေးမယ်။"

ဤသို့ပြောသည့်အခါ လီရှောင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ခိုင်မာသော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ရှူးဖေးသည် တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် စိတ်ထဲတွင် အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားသည်။ သို့သော် ခဏမျှသာဖြစ်ပြီး သူမသည် ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားကာ မျက်နှာမှာ စိုးရိမ်သောကများ ပြန်လည်ပြည့်နှက်လာသည်။ "မဖြစ်ဘူး! ဧကရာဇ်က ငါ့ကို စောင့်ကြည့်တာ အခု နည်းနည်းပေါ့လျော့သွားပေမယ့် တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို စောင့်ကြည့်နေတုန်းပဲလို့ ခံစားရတယ်။ တကယ်လို့ တစ်စုံတစ်ယောက်က တွေ့သွားခဲ့ရင်..."

သူမ၏သားနှင့် မောင်လေးတို့သည် ယခု ဘေးကင်းလုံခြုံပြီး ကောင်းမွန်စွာ နေထိုင်နေကြသည်ကို သိရသဖြင့် သူမ စိတ်ချသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူမအတွက်မူ နန်းတော်ထဲတွင် ကွေ့ဖေး၏ ဂရုစိုက်မှု ရှိနေသဖြင့် မည်သူမျှ သူမကို အလွန်အကျွံ အခက်အခဲ မရှာရဲကြသဖြင့် ဘာမှမဖြစ်ပေ။

"ဘယ်သူမှ တွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး။" လီရှောင်က လေးနက်သောလေသံဖြင့် ရှူးဖေး၏စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "အရင်တုန်းက အန်းယန်ဝမ်နဲ့ ပူးပေါင်းတုန်းက ဝမ်ရယ်က အစ်မတော်ကို နန်းတော်ထဲက ထွက်နိုင်အောင် ကူညီပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တယ်။ အရင်က ကျွန်တော် ပေါ်မလာသေးတော့ ကွေ့ဖေးက အစ်မတော်ကို ယုံကြည်အောင်လုပ်ဖို့ ခက်ခဲမယ်ထင်ခဲ့တာ။ ပြီးတော့ ချီဝူတပ်ကိစ္စကလည်း ပေါ်လာခါစဆိုတော့ အချိန်အခါအရ အရမ်းထိလွယ်ရှလွယ်ဖြစ်နေလို့ ဝမ်ရယ်က ဘာမှမလုပ်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အခု၊ အချိန်က လဝက်ကျော်လောက် ကြာသွားပြီ။ ချူနဲ့ကျင်းကလည်း သာ့ယန်ပြည်နဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေးနေတော့ အချိန်အခါက တော်တော်လေး အဆင်သင့်နေပြီ။"

ငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေးပွဲ ကာလအတွင်း မောင်းမဆောင်၏ အစောင့်အကြပ်များမှာ ထိုမျှ တင်းကျပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် သူနှင့် ယွဲ့အာ၊ ပြီးလျှင် အန်းယန်ဝမ်တို့ အားလုံး ရှိနေကြသည်။ ထပ်ပေါင်းရလျှင် ဆရာနှင့် ကွေ့ဖေးမယ်မယ်တို့၏ အကူအညီပါရှိနေသဖြင့် အောင်မြင်နိုင်ခြေ အလွန်များလေသည်။

"ဒါပေမဲ့..." ရှူးဖေးက စိုးရိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မနေနဲ့တော့ အစ်မတော်။ ကျွန်တော်တို့အားလုံး အစ်မတော် အိမ်ပြန်လာတာကို စောင့်နေကြတယ်။ ပြီးတော့ အစ်မတော်က ကျင်းတူးကနေ ထွက်သွားမှသာ နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော်နဲ့ ယွဲ့အာက လွတ်လွတ်လပ်လပ်လှုပ်ရှားပြီး အန်းယန်ဝမ်ကို ကူညီနိုင်မှာ။" လီရှောင်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ရှူးဖေးသည် ချက်ချင်းပင် ကြက်သေသေသွားသည်။ သူမ အိမ်ပြန်လာသည်ကို စောင့်နေတာတဲ့လား။ စစ်သူကြီးနန်ကုန်းအိမ်တော်သည် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ၊ သူမတွင် အိမ် ရှိသေးရဲ့လား။ ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် ရှူးဖေးသည် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ။"

မောင်လေး ပြောသည်မှာ မှန်၏။ သူမ နန်းတော်ထဲတွင် တစ်ရက်နေသမျှ ဧကရာဇ်၏လက်ထဲတွင် မောင်လေးကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သော ဓားစာခံတစ်ယောက် ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။ သူမ နန်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားမှသာ မောင်လေး၏ စိုးရိမ်ကြောင့်ကြမှုများကို လျှော့ချနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သူလိုချင်သော အဖြေကို ရရှိသွားသဖြင့် လီရှောင်သည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ "အချိန်မစောတော့ဘူး၊ ကျွန်တော် သွားရတော့မယ်။"

ရှူးဖေး၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမသည် လီရှောင်၏ လက်မောင်းကို အလိုအလျောက် ဆွဲထားလိုက်မိပြီး သူမ၏မောင်လေးနှင့် တွေ့ဆုံပြီး မကြာမီမှာပင် ခွဲခွာရမည်ကို နှမြောတသ ဖြစ်နေမိသည်။ သို့သော် ကိစ္စ၏လေးနက်မှုကို သိရှိသဖြင့် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်လည် လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် မောင်လေးသည် ဤနေရာ၌ အကြာကြီး နေထိုင်ရန် မသင့်တော်ပေ၊ သူမ အတ္တမကြီးသင့်ပေ။

လီရှောင်သည် သူ့အစ်မကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရှူးဖေး၏လက်ဖမိုးကို လက်ဖြင့် ပုတ်လိုက်သည်။ "အစ်မတော် နန်းတော်ထဲမှာ ကောင်းကောင်းနေနေပါ။ ကျွန်တော်တို့ လာခေါ်တာကို စောင့်နေလိုက်ရုံပဲ။" သူက ပြုံးလျက် နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"အင်း။" ရှူးဖေးက ခိုင်မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုအခါမှ လီရှောင်သည် လှည့်ထွက်ကာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ရှူးဖေးသည် တံခါးဝကို ကြည့်ရင်း အချိန်အတော်ကြာ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေမိသည်။ ထွက်သွားရတော့မှာလား။ သူမ အမှန်တကယ်ပင် ဒီလှောင်အိမ်ကြီးထဲကနေ ထွက်ခွာနိုင်ပြီလား။

.......

ဤအချိန်တွင် နန်းတော်ဥယျာဉ်တော်ထဲ၌။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဧကရာဇ်ယန်နောက်သို့ လိုက်ပါကာ နန်းတော်ဥယျာဉ်တော်ရှိ ဘေးနန်းဆောင်တစ်ခုသို့ သွားနေသည်။ အတူလိုက်ပါလာသူများတွင် မော့ဖေးနှင့် လျန်ချန်းချိုင်တို့အပြင် လျိုဝူကျီနှင့် မင်းသမီး ၆တို့လည်း ပါဝင်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဧကရာဇ်ယန်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို အမှတ်မထင် စကားစတင်ပြောဆိုလိုက်ရာ သူမ၏ အနည်းငယ် ငေးမောနေသော အခြေအနေကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

"အသက်ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဒီလောက် သင်္ချာစွမ်းရည်ရှိတာက ကျန်းကို အံ့ဩစေတယ်။ သခင်မလီက မျိုးရိုးစဉ်ဆက် သင်ကြားလာတာလား။"

မျိုးရိုးစဉ်ဆက် သင်ကြားလာတာလား။ မဖြစ်နိုင်ပေ။ မင်းဆရာအိမ်တော်မှ အကြံပြုချက်ကို လက်ခံရရှိပြီး သူ အမိန့်တော်ချမှတ်ပြီးနောက် ဤသခင်မလေးလင်းကို လူလွှတ်၍ စုံစမ်းခိုင်းခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ရရှိလာသော သတင်းများအရ ဤအမျိုးသမီးသည် တောသူမလေးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်လည်း သူသည် သူမအပေါ် မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား မထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ဤအမျိုးသမီးကို တွေ့ရှိသောအခါ သူမ၏ရုပ်ရည်မှာ ထိုစဉ်က မင်းဆရာကို မင်းဆရာအိမ်တော်မှ ထွက်ခွာစေခဲ့သော သူနှင့် အလွန်တူညီနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရာ သူသည် အခြားသော ထင်မြင်ချက်အချို့ ရှိလာခဲ့သည်။

မည်သူသိမည်နည်း၊ သူ အတွေးလွန်သွားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ မင်းဆရာသည် ယခင်က ထိုအမျိုးသမီးကြောင့် အကြိမ်ကြိမ် ပုံမှန်မဟုတ်သော အပြုအမူများ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း အရေးကြီးသော ကိစ္စများတွင်မူ ပေါ့လျော့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူ ယခု ထင်မြင်နေသည်မှာ ဤသခင်မလေးလင်း၏ဆရာသည် မင်းဆရာကိုယ်တိုင် ဖြစ်နိုင်လောက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ထိုသို့သော ဆက်ဆံရေးမျိုး ရှိနေသည်။ ထို့အပြင် မင်းဆရာမှလွဲ၍ ဤသို့သော ပါရမီရှင်ကို သင်ကြားပေးနိုင်မည့် အခြားသူကို သူ စဉ်းစားမရနိုင်တော့ပေ။

ဟုတ်ပေသည်၊ သခင်မလေးလင်း၏ ယခု ဖော်ပြချက်များအရ သူမ၏ သင်္ချာပညာရပ်ဆိုင်ရာ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ ပါရမီရှင်ဟု ခေါ်ဆိုထိုက်ပေသည်။ ဤသခင်မလေးလင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အကယ်၍ သူမသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သာ့ယန်ပြည်အတွက် အမှန်တကယ် ကြီးမားသော အကျိုးဆောင်နိုင်ခဲ့ပါလျှင်... မင်းဆရာ၏ မျက်နှာကို ထောက်ထား၍ သူ မျက်စိတစ်ဖက်မှိတ်၊ နားတစ်ဖက်ပိတ် နေပေးလိုက်မည်ကို စိုးရိမ်ခြင်း မရှိပေ။

တကယ်တမ်း ထိုစဉ်က ကိစ္စရပ်များကို သူ လျှို့ဝှက်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း မင်းဆရာ၏ ဤနှစ်များအတွင်း အပြုအမူများအရ လုံးဝ မသိရှိဘဲ နေမည် မဟုတ်ပေ။ ဆက်လက်၍ ဤအတိုင်းသာ ဖြစ်နေပါက သူသည် ကိစ္စများ ပေါ်ပေါက်သွားပြီး သူတို့ သခင်နှင့် လက်အောက်ငယ်သားကြားမှ သံယောဇဉ်ကို လုံးဝ ပျက်တောက်သွားမည်ကိုလည်း စိုးရိမ်နေမိသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အမည်ခေါ်ခံလိုက်ရသဖြင့် အသိပြန်ဝင်လာပြီး ဧကရာဇ်ယန်ကို အရိုအသေပြုလိုက်သည်။ "ဧကရာဇ်မင်းကို ပြန်လျှောက်ပါတယ်။ ကျွန်မက သာမန်ပြည်သူတစ်ယောက်ပါ၊ မိသားစုက လယ်ယာစိုက်ပျိုးပြီး အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုပါတယ်။ မျိုးရိုးစဉ်ဆက် သင်ကြားတာမျိုး မရှိပါဘူး။"

"အိုး။ ဒါဆို သခင်မက ဒီစွမ်းရည်တွေကို ဘယ်လိုရလာတာလဲ။" ဧကရာဇ်ယန်က စိတ်ဝင်တစား အမူအရာ ပြုလုပ်လိုက်သော်လည်း သူ့အကြည့်များမှာ လျိုဝူကျီထံသို့ မသိမသာ ရောက်ရှိသွားသည်။

လျိုဝူကျီသည် ဧကရာဇ်ယန်၏ အပြုအမူကို သတိမပြုမိဘဲ မနေသော်လည်း မသိချင်ယောင်ဆောင်နေလိုက်သည်။

ကျန်လူများမှာလည်း ဤစကားကို ကြားသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို စူးစမ်းလိုသော အမူအရာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုလို့ ဆိုရမှာပါ။ ငယ်ငယ်တုန်းက ခရီးလှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ အဘိုးအိုတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်။ ဆရာက ကျွန်မမှာ အရည်အချင်းရှိတယ်လို့ပြောပြီး ရက်အနည်းငယ်လောက် သင်ကြားပေးခဲ့ပါတယ်။"

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် လူတိုင်းသည် အလိုအလျောက်ပင် လျိုဝူကျီကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ အဘိုးအိုတဲ့လား။ မင်းဆရာကြီး မဟုတ်လောက်ဘူးလား။

လျိုဝူကျီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားပြီး လူတိုင်း၏ အကဲခတ်မှုများကို ဖြေရှင်းချက် မပေးခဲ့ပေ။ လူများ အထင်မှားခံရသည်ကို သူ ကျေနပ်နေသည်။

ဧကရာဇ်ယန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို တွေ့သောအခါ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သေချာသွားလေပြီ။ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားသည်။ မင်းဆရာသည် လူကို စောစောစီးစီး ရှာတွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း အပြင်သို့ ဆက်လက်ထွက်ပြေးနေခဲ့သည်။ သူ့ကိုပင် လူမတွေ့သေးသယောင် ဟန်ဆောင်ခဲ့သည်။ ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် ဒေါသကို ပြန်လည် ချုပ်တည်းလိုက်သည်။ သူမကို ဤမျှ ကာကွယ်နေသည်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို တကယ် ရှာတွေ့သွားခြင်းကြောင့်လား။

ထားလိုက်တော့။ မင်းဆရာက သူနှင့် မျက်နှာချင်းမဆိုင်သရွေ့ သူ မသိချင်ယောင်ဆောင်နေလိုက်မည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ မင်းဆရာသည် နောင်တွင် ထိုလူကို သူ့အနီးတွင် ထားရှိလိုပါက စိုးရိမ်စရာအချို့ ရှိနေပေလိမ့်မည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျိုဝူကျီ၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ ပြုံးလိုက်ပြီး များများစားစား ရှင်းပြမနေတော့ပေ။ မင်းဆရာကြီးက သူမကို လိမ်ညာမှုအား ဖုံးကွယ်ပေးလိုလျှင် သူမက ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံပေမည်။

"ရက်အနည်းငယ်လောက် သင်ကြားရုံနဲ့ ဒီလောက်စွမ်းရည်ရှိတာ၊ မဆိုးဘူး။" ဧကရာဇ်ယန်က လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပြောလိုက်သည်။ "ကျန်း အရင်က အန်းယန်ဝမ် ပြောတာ ကြားဖူးတယ်။ သခင်မက သင်္ချာစွမ်းရည် ကောင်းတာအပြင်၊ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းမှာလည်း ကျွမ်းကျင်တယ်ဆို။ မုန့်ဆိုင်လေးတွေနဲ့ အလုပ်ရုံတွေ အများကြီး ဖွင့်ထားတယ်တဲ့။"

ဤစကားများမှာ အန်းယန်ဝမ် ပြောခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူ လူလွှတ်၍ စုံစမ်းခိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အရင်တုန်းက အန်းယန်ဝမ် ကျင်းတူးကို ပို့လိုက်တဲ့ ဝက်အူချောင်းနဲ့ ဝက်သားခြောက်၊ ကျန်းလည်း မြည်းစမ်းဖူးတယ်။ အရသာက တကယ်ကောင်းတယ်။"

သားကြီး ပို့ဆက်လိုက်သော ဝက်အူချောင်းနှင့် ဝက်သားခြောက်တို့မှာ အမှန်တကယ် အရသာရှိလှပြီး သူပင်လျှင် စားသုံးပြီးနောက် အနည်းငယ် မမေ့နိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူသည် မကြာသေးမီကမှ သိရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျင်းတူးမှ လူအချို့ ဝက်အူချောင်းနှင့် ဝက်သားခြောက်ကို စားသုံးပြီးနောက် လျန်မိသားစုဘက်မှ စားသောက်ဆိုင်တွင် ဝက်အူချောင်းနှင့် ဝက်သားခြောက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဟင်းလျာများကို စတင်ရောင်းချခဲ့ပြီး စားသောက်ဆိုင်အတွက် စီးပွားရေးများစွာ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

လူတိုင်းသည် "ဝက်အူချောင်း" နှင့် "ဝက်သားခြောက်" ဟူသော စကားလုံးနှစ်လုံးကို ကြားသောအခါ အံ့ဩစွာဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဤဟင်းလျာနှစ်မျိုးမှာ ဤကာလအတွင်း ကျင်းတူးမှ အထက်တန်းလွှာများကြားတွင် အလွန် ခေတ်စားနေခဲ့သည်။ လူတိုင်းက ချီးကျူးမဆုံး ဖြစ်နေကြပြီး ရူယီစားသောက်ဆိုင်၏ ဝက်အူချောင်းနှင့် ဝက်သားခြောက်မှာ အလွန်အရသာရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ပြင် ထိုနေရာတွင် သွားရောက်စားသုံးဖူးသည်ကိုပင် ပြောဆိုဆွေးနွေးစရာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်နေကြသည်။

လျိုဝူကျီပင်လျှင် လျန်ချန်းချိုင်က ဤကိစ္စကို ပြောပြသည်ကို ကြားဖူးသည်။ ထို့ပြင် သူ့တပည့်နှင့်အတူ ရူယီစားသောက်ဆိုင်သို့ တစ်ကြိမ် သွားရောက် စားသုံးခဲ့ဖူးသေးသည်။

"ဘာ? ဝက်အူချောင်းနဲ့ ဝက်သားခြောက်ကလည်း လောင်ရှစ်လုပ်တာလား။" မင်းသမီး ၆၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာပြီး ရုတ်တရက် ရှေ့သို့တိုးကာ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လက်မောင်းကို ဆွဲထားလိုက်သည်။ အရင်က အစ်ကိုကြီး ပစ္စည်းများ ပို့လိုက်သည့်အခါ သူမအတွက်လည်း တစ်စု ချန်ထားပေးခဲ့သည်။ သူမသည်လည်း ဝက်အူချောင်းနှင့် ဝက်သားခြောက်၏ အရသာကို နှစ်သက်မိသည်။