ပုစ္ဆာထုတ်ခြင်း

"အဲ့ဒီနောက်မှာ အဲ့ဒီလူက ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့ ကြေးနီပြား ဆယ်ပြား ထားခဲ့တယ်။ မေးခွန်းကတော့ လူ(က) နဲ့ လူ(ခ) နှစ်ယောက်က အဲ့ဒီကြေးနီပြား ဆယ်ပြားကို ဘယ်လို ခွဲဝေယူသင့်သလဲ ဆိုတာပါပဲ"

လျိုဝူကျီသည် နားထောင်ရင်း တစ်ဖက်မှလည်း ချရေးလျက်ရှိရာ မကြာမီပင် မေးခွန်းကို မှတ်တမ်းတင်ပြီးစီးသွား၏။ ဤမေးခွန်းမှာ ရှုပ်ထွေးခြင်းမရှိဘဲ ရေးပြီးသည်နှင့် လျိုဝူကျီသည် မေးခွန်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားလေသည်။

သို့သော် ဖတ်ပြီးသွားသည့်အခါတွင် မင်းဆရာကြီးမှာ အနည်းငယ် ကြောင်အသွားသည်။ မေးခွန်းမှာ ရှင်းလင်းပြတ်သားလှသော်လည်း ထိုပြဿနာမှာ လူကို ထူးဆန်းသော ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေ၏။

လူနှစ်ယောက်သည် မတူညီသော ငါးအရေအတွက်ကို အသီးသီး ဖမ်းဆီးရရှိခဲ့ပြီး ရလဒ်အနေဖြင့် အလကားလိုက်စားမည့်သူတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အလကားလိုက်စားသည်ကို ခွင့်လွှတ်၍ရသော်လည်း ကြေးနီပြား ဆယ်ပြား ပေးခဲ့လိုက်တော့....

ဘယ်လိုတွက်ရတော့မလဲ။

ကြေးနီပြား ဆယ်ပြားကို လူ(က) နှင့် လူ(ခ) တို့၏ ပေးတဲ့ငါးအလိုက် တိုက်ရိုက် ခွဲဝေလိုက်ရုံပဲလား။

ဤသို့ဆိုလျှင် လူ(က) က ခြောက်ပြား၊ လူ(ခ) က လေးပြား ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤမေးခွန်းသည် အမှန်တကယ် ဤမျှ ရိုးရှင်းပါ့မလား။

"ဘယ်လိုလဲ မင်းဆရာကြီး၊ အဖြေ တွက်ထုတ်လို့ ရပြီလား" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျိုဝူကျီအား ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

လျိုဝူကျီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား ကြည့်လိုက်ပြီး ဤပြဿနာမှာ ဤမျှ ရိုးရှင်းနိုင်ဖွယ်မရှိဟု ပို၍ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဆက်လက် စဉ်းစားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်...

ရလဒ်အနေဖြင့် မော့ဖေးနှင့် အခြားသူများအားလုံး မိမိတို့လက်ထဲမှ အလုပ်များကို ရပ်တန့်ကာ သူတို့ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မင်းဆရာကြီး၏ တွန့်ကြုတ်နေသော မျက်မှောင်များမှာ ဖြေလျော့သွားသည်။

"တော်ပြီ၊ အားလုံး ဒီကို လာခဲ့ကြ။ သူ့ရဲ့မေးခွန်းကို ဖြေရှင်းနိုင်မလား ကြိုးစားကြည့်ကြ" ဟု လူတိုင်းကို လှမ်းပြောလိုက်သည်။

အချိန်များစွာ ကျန်ရှိနေသေးပြီး မေးခွန်းရွေးချယ်ခြင်းမှာ မခက်ခဲလှပေ။ ခေတ္တကြာမှ ပြန်ရွေးလျှင်လည်း ဖြစ်သည်။ ဤကလေးမလေး ထုတ်လိုက်သော မေးခွန်းမှာမူ အလွန် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းလှ၏။

လူတိုင်းသည် မင်းဆရာကြီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ မျက်နှာများ ဝင်းပသွားကြသည်။ ထို့နောက် ထိုနှစ်ယောက်ရှိရာသို့ အလျင်အမြန် လျှောက်လှမ်းလာကြ၏။

"အခါးရည်တစ်ခွက်သောက်စာ အချိန်ပေးမယ်။ ခဏနေရင် အားလုံး တစ်ယောက်ချင်းစီ အဖြေပြောကြ" လူစုံသွားသောအခါ မင်းဆရာကြီးက ပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်းက 'ဟုတ်ကဲ့' ဟု ပြိုင်တူ ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။ ပြီးနောက် စားပွဲခုံပေါ်ရှိ မေးခွန်းကို ကြည့်ကာ စတင် စဉ်းစားကြလေတော့သည်။ သူတို့တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းသည် မင်းဆရာကြီးကဲ့သို့ပင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားနေရသည်။

.....

နောက်ဆုံးတွင် အချိန်စေ့လုနီးပါး ဖြစ်လာသည်။

မင်းဆရာကြီးက "တော်ပြီ၊ အားလုံး ကိုယ့်အဖြေကိုယ် ပြောကြ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်းသည် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် မင်းသမီး ၆က ဦးစွာ စတင်၍ ပြောလိုက်သည်။

"လူ(က) က ခြောက်ပြား၊ လူ(ခ) က... လေးပြား ရမယ်" ဟု မင်းသမီး ၆က လင်းရှောင်ယွဲ့အား မရေမရာဟန်ဖြင့် ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလိုက်သော်လည်း စကားမဆိုခဲ့ပေ။

မင်းဆရာကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း မည်သည့် မှတ်ချက်မျှ မပေးခဲ့ပေ။ သူ၏အကြည့်သည် လျန်ချန်းချိုင်နှင့် မော့ဖေးတို့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"မင်းတို့ကော"

လျန်ချန်းချိုင်နှင့် မော့ဖေးတို့သည် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး တုံ့တုံ့ဆိုင်းဆိုင်းဖြင့် ဆိုလိုက်ကြသည်။

"ကျွန်တော့်အဖြေက မင်းသမီး ၆နဲ့ တူတူပါပဲ"

"ဒီအဘိုးကြီး... လည်း အတူတူပါပဲ" မော့ဖေးကလည်း မယုံတစ်ဝက် ယုံတစ်ဝက်ဟန်ဖြင့် လိုက်၍ ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် ဝိုင်းစက်သွားသည်။ ဤလူသုံးယောက်လုံး အဖြေမှားကြလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူမက အဖြေကို ပြောမည်ဟု ကြံလိုက်စဉ်မှာပင် မမျှော်လင့်ဘဲ မင်းဆရာကြီးက စကားဆိုလာသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီအဘိုးကြီးရဲ့အဖြေကတော့ လူ(က) က ရှစ်ပြား၊ လူ(ခ) က နှစ်ပြားပဲ"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထိတ်လန့်သွားပြီး လျိုဝူကျီအား အလျင်အမြန် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ အဘိုးဖြေတာ မှန်ရဲ့လား" အဘိုးကြီးက လင်းရှောင်ယွဲ့အား ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မိမိနှလုံးသား တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"မှန်ပါတယ်"

မင်းသမီး ၆နှင့် အခြားလူသုံးယောက်မှာ ဤစကားကို ကြားသောအခါ အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"လူ(က) က ရှစ်ပြား၊ လူ(ခ) က နှစ်ပြား။ ဒီအဖြေက ဘယ်လိုရလာတာလဲ မင်းဆရာကြီး ရှင်းပြပေးပါဦး" မင်းသမီး ၆က လျိုဝူကျီအား အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

လျန်ချန်းချိုင်နှင့် မော့ဖေးတို့သည်လည်း လျိုဝူကျီအား လေးစားကြည်ညိုသော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် မင်းဆရာကြီး၏ အဖြေသာလျှင် မှန်ကန်ကြောင်း ယုံကြည်ကြသည်။ ဤမေးခွန်းတွင် ထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ပါဝင်နေပြီး အတွင်း၌ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို သူတို့ မတွေ့ရှိခဲ့ကြ။ မင်းဆရာကြီးမှာမူ တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်မှာ သေချာ၏။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည်လည်း လျိုဝူကျီအား ပြုံးလျက် ကြည့်နေပြီး သူ့ဖြေရှင်းချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလေသည်။

လျိုဝူကျီသည် ပြုံးလိုက်ပြီးမှ "ဒီပုစ္ဆာက တကယ်တော့ မရှုပ်ထွေးပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"တတိယလူက ကြေးနီပြား ဆယ်ပြား ပေးခဲ့တာ။ ဒါက သူစားခဲ့တဲ့ ငါးတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအတွက်ပဲ တွက်လို့ရတယ်။ လူသုံးယောက် အတူတူ ငါးစားကြတယ်။ ဒါဆိုရင် ငါးအားလုံး ပေါင်းလိုက်ရင် တန်ဖိုးက ကြေးနီပြား သုံးဆယ် ဖြစ်သွားတယ်။ ကြေးနီပြား သုံးဆယ်၊ ငါးငါးကောင်၊ ဒါဆို ငါးတစ်ကောင်ကို ခြောက်ပြား တန်တယ်။

အဲ့ဒီထဲမှာ လူ(က) က ငါးသုံးကောင် ထုတ်ခဲ့တယ်။ စုစုပေါင်းတန်ဖိုးက ဆယ့်ရှစ်ပြား။ လူ(ခ) က ငါးနှစ်ကောင် ထုတ်ခဲ့တယ်၊ စုစုပေါင်းတန်ဖိုးက ဆယ့်နှစ်ပြား။

ပြီးတော့ သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီက ဆယ်ပြားတန်ဖိုးစီ စားသုံးလိုက်ကြတယ်။ ဒီလိုဆိုရင် လူ(က) မှာ ရှစ်ပြား ကျန်သင့်ပြီး လူ(ခ) မှာ နှစ်ပြား ကျန်သင့်တယ်။

ဒါဆို အဖြေထွက်လာပြီပေါ့"

လူတိုင်းသည် မင်းဆရာကြီး၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ရင်း မည်သည့် အတားအဆီးမျှမရှိဘဲ ရှင်းလင်းစွာ သဘောပေါက်သွားကြသည်။ မင်းဆရာကြီး၏ ရှင်းလင်းပြတ်သားသော တွေးခေါ်ပုံကို အံ့ဩမိကြသလို မိမိတို့၏ မိုက်မဲမှုကိုလည်း အပြစ်တင်မိကြသည်။

အလွန် ရိုးရှင်းလှသည် မဟုတ်လား။

သို့သော် ဤမျှ ရိုးရှင်းသော မေးခွန်းကို သူတို့ ဘာကြောင့် မဖြေရှင်နိုင်ခဲ့ကြတာလဲ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည်လည်း မျက်လုံးများ တောက်ပလျက် မင်းဆရာကြီးအား ကြည့်နေမိသည်။

"ဒီပုစ္ဆာကို မင်းဆရာကြီး ဘယ်လိုထင်လဲ" ဟု မင်းဆရာကြီးအား ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

မော့ဖေး၊ လျန်ချန်းချိုင်နှင့် မင်းသမီး ၆တို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အခက်တွေ့စေနိုင်ခဲ့သည်ဖြစ်ရာ အရွေးချယ်ခံရသင့်သည် မဟုတ်လား။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လူတိုင်းက မင်းဆရာကြီးကဲ့သို့ တွေးခေါ်ပုံ ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး ဖြေဆိုမှု မှန်ကန်နိုင်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

မော့ဖေး အစရှိသော လူသုံးယောက်သည်လည်း လျိုဝူကျီအား လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ မသေမချာ ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့သည် ဤမေးခွန်းကို မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ကြသည်မှာ မှန်သည်။ သို့သော် မင်းဆရာကြီး၏ ရှင်းပြမှု အပြီးတွင် ဤမေးခွန်းမှာ အမှန်တကယ် မခက်ခဲကြောင်း သူတို့ တွေ့ရှိသွားကြသည်။ ချူကျင်း သံတမန်များမှာလည်း သင်္ချာပညာရပ်တွင် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြရာ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူကလည်း ဤသို့သော တွေးခေါ်ပုံကို တွေ့ရှိသွားလျှင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ဤသို့ဆိုလျှင် ဤမေးခွန်းမှာ တစ်ဖက်လူ၏ ဖြေရှင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရမည် မဟုတ်လား။

မင်းဆရာကြီးသည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။

"လောလောဆယ်တော့ အရံအနေနဲ့ပဲ ထားရမယ်။ ဒီပုစ္ဆာက အခက်အခဲအဆင့် သိပ်မမြင့်သေးဘူး၊ တစ်ဖက်လူ ဖြေရှင်းနိုင်လောက်တယ်"

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်ဟန် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လျိုဝူကျီက "ရွှီယန်တို့အဖွဲ့ရဲ့ စွမ်းရည်ကို လျှော့မတွက်သင့်ဘူး။ ဒီအဘိုးကြီး ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ပုစ္ဆာကို သူဖြေရှင်းရတာလည်း ပြဿနာ သိပ်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဖြည့်စွက်၍ ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ပြိုင်ဘက်က ထိုမျှ အစွမ်းထက်တာလား။ မင်းဆရာကြီးအား တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ သူ့မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်ခက်ထန်နေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မည်သည့်စကားမျှ ဆက်မဆိုတော့ပေ။ ကြည့်ရသည်မှာ ဤမေးခွန်းကို ရွေးချယ်လိုက်လျှင် ပြိုင်ဘက်ကို အခက်တွေ့စေနိုင်မည့် အလားအလာမှာ အမှန်တကယ်ပင် မများလှပေ။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့ထံတွင် မေးခွန်းအသစ်တစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်လာပြန်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် လျိုဝူကျီအား မှတ်တမ်းတင်ခိုင်းလိုက်သည်။

မင်းဆရာကြီးသည် အလွန် စိတ်ဝင်တစားရှိလှပြီး အလျင်အမြန်ပင် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။ မူလက ပြန်၍ အလုပ်ဆက်လုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေသော လူအချို့သည်လည်း နေရာမှာပင် ဆက်နေလိုက်ကြပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မေးခွန်းအသစ်ကို နားထောင်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အကြည့်သည် လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တစ်ပတ် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးမှ "အလုပ်တစ်ခု ရှိတယ်။ အကယ်၍ လူ(က) နဲ့ လူ(ခ) နှစ်ယောက် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်မယ်ဆိုရင် လေးနာရီပဲ ကြာမယ်။

အကယ်၍ လူ(ခ) နဲ့ လူ(ဂ) ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်မယ်ဆိုရင်တော့ ငါးနာရီ ကြာမယ်။

အခု လူ(က) နဲ့ လူ(ဂ) ကို အရင်ဆုံး နှစ်နာရီ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခိုင်းပြီး ကျန်တာကို လူ(ခ) ကို လွှဲပေးလိုက်ရင် လူ(ခ) က ပြီးမြောက်ဖို့ နောက်ထပ် ခြောက်နာရီ လိုအပ်သေးတယ်။

အခု မေးခွန်းကတော့ အကယ်၍ ဒီအလုပ်ကို လူ(ခ) တစ်ယောက်တည်း သီးသန့် ပြီးအောင် လုပ်ခိုင်းမယ်ဆိုရင် အချိန် ဘယ်လောက် ကြာမလဲ ဆိုတာပဲ"

လျိုဝူကျီက မေးခွန်းကို ချရေးပြီးသည်နှင့် လူတိုင်းသည် ထိုမေးခွန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လျန်ချန်းချိုင်နှင့် အခြားသူများသည် မင်းဆရာကြီး၏ အမိန့်ကိုပင် မစောင့်ဆိုင်းတော့ဘဲ စက္ကူနှင့် စုတ်တံ ယူလာကာ မေးခွန်းကို ကြည့်ရင်း စတင် တွက်ချက်ကြလေတော့သည်။ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာ ကြည့်ရှုပြီးသည့်တိုင် ယခင် မေးခွန်းအတိုင်းပင် ဖြေရှင်းရန် အစရှာမတွေ့ခဲ့ကြပေ။

လျိုဝူကျီသည်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အချိန်အတော်ကြာ စကားမဆိုဘဲ နေခဲ့သည်။ ခေတ္တကြာသော် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် မေးခွန်းကြည့်နေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့အား မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီပုစ္ဆာက အရင်တုန်းက မင်း မင်းသမီး ၆ကို ပေးခဲ့တဲ့ ပုစ္ဆာနဲ့ အတူတူပဲ။ စည်းမျဉ်းအရ အမျိုးအစားတူတဲ့ မေးခွန်းဆိုရင် တစ်ပုဒ်ပဲ ထုတ်ခွင့်ရှိတယ်"

ယခင် မေးခွန်းကိုလည်း သူ ဖြေရှင်းနည်း စဉ်းစားမရခဲ့ပေ။ ယခု ဤမေးခွန်းနှင့် ထပ်မံ တွေ့ကြုံရသောအခါတွင်လည်း ဖြေရှင်းနိုင်မည် မဟုတ်သည်မှာ သဘာဝကျပါသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလိုက်ပြီး "ဖြေရှင်းပုံနည်းလမ်း မတူရင်လည်း ကန့်သတ်ခံရမှာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

လျိုဝူကျီသည် ကြောင်အသွားသည်။

"ဒါဆိုရင် ဒီပုစ္ဆာကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းရမလဲ ပြောပြကြည့်။ ပြီးတော့ အရင်ပုစ္ဆာရဲ့ ဖြေရှင်းပုံနည်းလမ်းကိုလည်း ပြောပြ။ တူသလား မတူသလား ဆိုတာကို ငါတို့ဘာသာ ဆုံးဖြတ်မယ်"

အခြားသူများကလည်း ဤသို့သော မေးခွန်းအမျိုးအစားများ၏ ဖြေရှင်းပုံနည်းလမ်းမှာ မည်သို့ ဖြစ်သည်ကို အလွန် သိချင်စိတ်ပြင်းပြစွာဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့အား ကြည့်လိုက်ကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ"

ထို့နောက် စားပွဲပေါ်ရှိ မေးခွန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အရင်ဆုံး ဒီပုစ္ဆာရဲ့ တွက်ချက်ပုံကို ပြောပြမယ်။ လူ(က) နဲ့ လူ(ခ) ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရင် လေးနာရီနဲ့ ပြီးတယ်။ ဒါဆိုရင် သူတို့နှစ်ယောက် တစ်နာရီ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရင် အလုပ်အားလုံးရဲ့ လေးပုံတစ်ပုံကို ပြီးမြောက်နိုင်တယ်"

ဤကမ္ဘာလောကတွင် အပိုင်းကိန်းများ အမှန်တကယ် တည်ရှိနေကြောင်း လင်းရှောင်ယွဲ့သည်လည်း မကြာသေးမီကမှ သိရှိခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤတွက်ချက်နည်းမှာ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသုံးမပြုကြသေးပေ။ ယန်တိုင်းပြည်၏ ပညာရပ်စွမ်းရည် အထက်မြက်ဆုံး လူတစ်စု ဖြစ်သည်နှင့်အညီ ဤနေရာရှိ လူများအားလုံး အပိုင်းကိန်းကို နားလည်ကြလိမ့်မည်ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သံသယမရှိခဲ့ပေ။

အမှန်တကယ်ပင် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းက ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စိတ်ထဲတွင် အတန်ငယ် အားတက်သွားပြီးမှ "ဒီလိုပဲ လူ(ခ) နဲ့ လူ(ဂ) တစ်နာရီ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရင် အလုပ်အားလုံးရဲ့ ငါးပုံတစ်ပုံကို ပြီးမြောက်နိုင်တယ်"

လူတိုင်းက နောက်တစ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်။

"နောက်ဆက်တွဲအနေနဲ့ ကျွန်မတို့က လူ(က) နဲ့ လူ(ခ) ကို အရင်ဆုံး နှစ်နာရီ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခိုင်းပြီး အလုပ်အားလုံးရဲ့ လေးပုံနှစ်ပုံကို ပြီးမြောက်စေမယ်။ ပြီးရင် လူ(ခ) နဲ့ လူ(ဂ) ကို နောက်ထပ် နှစ်နာရီ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခိုင်းပြီး အလုပ်အားလုံးရဲ့ ငါးပုံနှစ်ပုံကို ပြီးမြောက်စေမယ်။

ပေါင်းလိုက်ရင် အလုပ်အားလုံးရဲ့ ဆယ်ပုံကိုးပုံကို ပြီးမြောက်သွားမယ်"

လူတိုင်းသည် နားထောင်နေရင်း စိတ်ထဲမှလည်း လိုက်၍ တွက်ချက်နေကြသည်။ တွက်ချက်မှုရလဒ် မှန်ကန်ကြောင်း သေချာသွားသောအခါ အားလုံးက ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်။

"ဒီ ဆယ်ပုံကိုးပုံ ပမာဏရှိတဲ့ အလုပ်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြည့်ရင် လူ(က) နဲ့ လူ(ဂ) က နှစ်နာရီစီ အသီးသီး လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး လူ(ခ) ကတော့ လေးနာရီ လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကျွန်မတို့ သိထားတာက လူ(က) နဲ့ လူ(ဂ) က နှစ်နာရီ၊ လူ(ခ) က ခြောက်နာရီ လုပ်ဆောင်ရင် အလုပ် ပြီးမြောက်နိုင်တယ်။ ဒါဆိုရင် ခုနက အခြေအနေပေါ် မူတည်ပြီး လူ(ခ) က နောက်ထပ် နှစ်နာရီပဲ ထပ်လုပ်ဖို့ လိုအပ်ပြီး ကျန်နေတဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံ ပမာဏရှိတဲ့ အလုပ်ကို ပြီးမြောက်နိုင်တယ်။ ဒီလိုဆိုရင် လူ(ခ) က တစ်နာရီကို အလုပ်အားလုံးရဲ့ နှစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံ ပမာဏပဲ ပြီးမြောက်နိုင်တယ်ဆိုတာကို လွယ်လွယ်ကူကူ တွက်ချက်လို့ ရသွားပြီ။

ဒီလိုဆိုရင် အဖြေထွက်လာပါပြီ။ အကယ်၍ ဒီအလုပ်ကို လူ(ခ) တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ လုပ်ခိုင်းမယ်ဆိုရင် လိုအပ်တဲ့အချိန်က နာရီ နှစ်ဆယ် ဖြစ်ပါတယ်"

လူတိုင်းသည် နားထောင်ပြီးသောအခါ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ တွက်ချက်မှု လုပ်ငန်းစဉ်က ဤမျှ ရိုးရှင်းလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

လျိုဝူကျီပင်လျှင် အချိန်အတော်ကြာ အံ့အားသင့်နေပြီးမှ သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

"ဒီပုစ္ဆာက တော်တော်ကောင်းတယ်"

ပြီးနောက် ဖြေရှင်းပုံနည်းလမ်းကို အလျင်အမြန် စုစည်းကာ လုပ်ငန်းစဉ်ကို မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။ ဤအရာအားလုံးကို ပြီးစီးအောင် လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် အဖြေနှင့် မေးခွန်းများကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထိုအခါမှ လျိုဝူကျီသည် ကျေနပ်စွာဖြင့် မော့ကြည့်ကာ လင်းရှောင်ယွဲ့အား ကြည့်လိုက်သည်။

"အရင်က မေးခွန်းအကြောင်းကို ထပ်ပြောပြဦး"

အခြားသူများကလည်း လင်းရှောင်ယွဲ့အား တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ပြင်းပြသော သိလိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အရင်က မေးခွန်းမှာတော့ ရှင်တို့ နားမလည်သေးတဲ့ အသိပညာ အချက်အလက်တချို့ ပါဝင်နေတယ်။ ရှင်းပြရ လွယ်ကူအောင်လို့ အရင်ဆုံး သင်ခန်းစာ ပို့ချပေးရမယ်"

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားကြသည်။

"ဂရုတစိုက် နားထောင်ပါ့မယ်" လျိုဝူကျီက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

သူသည် သူ့မြေးမလေး၏ ဤသို့ ယုံကြည်မှုရှိသော ပုံစံကို မြင်တွေ့ရသည်ကို နှစ်သက်လှသည်။ သူ့မြေးမလေးသည် ဤသို့ပင် ဖြစ်သင့်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည်လည်း အားမနာတော့ဘဲ စားပွဲခုံကို အသုံးပြု၍ လူတိုင်းအား ညီမျှခြင်း တွက်ချက်ပုံများအပြင် ညီမျှခြင်း တည်ဆောက်ပုံနှင့် ဖြေရှင်းပုံ နည်းလမ်းများကို ရှင်းပြလေတော့သည်။

ဤနေရာတွင် ရှိနေသူအားလုံးမှာ ဂဏန်းသင်္ချာပညာရပ်တွင် အလွန် ပါရမီပါသော လူတစ်စု ဖြစ်သည်နှင့်အညီ လင်းရှောင်ယွဲ့ သင်ကြားပေးသော အကြောင်းအရာများကို နားလည်ရန် များစွာ အားထုတ်စရာ မလိုခဲ့ပေ။ ထိုမျှသာမက လင်းရှောင်ယွဲ့က မေးခွန်းများ ဆက်တိုက် ထုတ်ပေးပြီးနောက် လူတိုင်းသည် ဤသို့သော မေးခွန်းအမျိုးအစားများ၏ ဖြေရှင်းပုံနည်းလမ်းကို တွေ့ရှိသွားကြသည်။

ယခင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အခက်အခဲအချို့အတွက် ယခုအခါတွင် ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းများ အသီးသီး ရရှိသွားကြလေပြီ။ ကြက်နှင့် ယုန် တစ်လှောင်အိမ်တည်း ထားရှိခြင်း ပြဿနာများအပြင် လင်းရှောင်ယွဲ့ ယခင်က တင်ပြခဲ့သော ကိန်းရှင် သုံးလုံးပါ တစ်ထပ်ညီမျှခြင်းများအားလုံးအတွက်ပါ တိကျပြီး ရိုးရှင်းသော ဖြေရှင်းပုံနည်းလမ်းများ ရရှိသွားကြသည်။

သင်ခန်းစာ နားထောင်ပြီးဆုံးသောအခါ လျိုဝူကျီ အပါအဝင် လူတိုင်းသည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား လေးစားစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဤသူမှသာလျှင် အမှန်တကယ် ကျွမ်းကျင်သော ပညာရှင်၊ စာအုပ်များ ရေးသားပြုစုကာ နောက်လာနောက်သားများထံ လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်သော ပညာရှင်ကြီး အဆင့်ရှိသူ ဖြစ်ပေသည်။

"ဘယ်လိုလဲ ဒီ မတူညီတဲ့ ဖြေရှင်းပုံနည်းလမ်း နှစ်မျိုးနဲ့ဆိုရင် ကျွန်မရဲ့ ပုစ္ဆာနှစ်ပုဒ်လုံး အတူတူ အရွေးခံရနိုင်ပြီလား" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျိုဝူကျီအား ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

လျိုဝူကျီသည် မေးခွန်းနှစ်ပုဒ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အတန်ငယ် စဉ်းစားလိုက်သည်။

"မင်းက မတူညီတဲ့ ဖြေရှင်းပုံနည်းလမ်း နှစ်မျိုး ပေးခဲ့ပေမဲ့ ဒီပုစ္ဆာနှစ်ပုဒ်က တော်တော်လေး ဆင်တူနေတုန်းပဲ။ သေချာအောင်လို့ ဒီအဘိုးကြီးကတော့ ပထမပုစ္ဆာကိုပဲ ချန်ထားဖို့ အကြံပြုချင်တယ်"

မော့ဖေးနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာများတွင် နှမြောတသဟန် ပေါ်လာသော်လည်း သဘောတူညီကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြသည်။ ဤမေးခွန်းနှစ်ပုဒ်မှာ ဖြေရှင်းနည်း မတူညီသယောင် ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ဖြေရှင်းပုံနည်းလမ်းမှာ ဆက်စပ်နေနိုင်သေးသည်။ အကယ်၍ ထိုအချိန်ကျမှ ချူကျင်းက ကလိမ်ကျလာခဲ့လျှင် သာ့ယန်ဘက်မှ အငြင်းအခုံ ပြုလုပ်၍ အနိုင်ရမည်မှာ မသေချာပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏မျက်နှာတွင် နှမြောတသဟန် ပေါ်လာသည်။ သို့ဆိုလျှင် အားထုတ်ရကျိုး မနပ်ပြန်တော့ဘူးလား။

လျိုဝူကျီသည် သူ့မြေးမလေး၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ ပြုံးလိုက်ပြီး "စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆက်စဉ်းစား။ နောက်ထပ် ခက်ခဲတဲ့ ပုစ္ဆာလေးပုဒ်လောက် ထပ်ရအောင် ကြိုးစား"

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လျိုဝူကျီက "အကောင်းဆုံးကတော့ ဒီပုစ္ဆာလေးပုဒ်က ဒီအဘိုးကြီးကို အခက်တွေ့စေနိုင်ရမယ်။ ဒီလိုဆိုရင် မနက်ဖြန် တိုက်ပွဲမှာ မင်းတို့ အနိုင်ရနိုင်ခြေ ပိုများသွားပြီ"

သူ ဖြေဆိုမရသော မေးခွန်းများကို ရွှီယန် ဖြေဆိုနိုင်မည့် အလားအလာမှာလည်း မများလှပေ။ ဤသို့ဆိုလျှင် ပထမပိုင်းတွင် ကောင်းမွန်စွာ ဖြေဆိုနိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး အနိုင်ရနိုင်ခြေ ပိုများလာမည် ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပေသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ပုစ္ဆာထုတ်နိုင်စွမ်းကို တွေ့မြင်ပြီးနောက် လျိုဝူကျီသည် မေးခွန်းပင်လယ်ကြီးထဲမှ ရွေးချယ်ခြင်းထက် လင်းရှောင်ယွဲ့အား ပုစ္ဆာထုတ်ခိုင်းခြင်းက ပို၍ သင့်လျော်သည်ဟု ယူဆလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် သူ့မြေးမလေးက သူ့အတွက် စိတ်ပူပန်မှုများကို မျှဝေခံစားပေးသည်ကိုလည်း ဝမ်းမြောက်မိသည်။ ဧကရာဇ်က သူ့အား ပေးအပ်ထားသော ခက်ခဲသည့် မေးခွန်းသုံးပုဒ်၏ တာဝန်ကို သူ့ကိုယ်စား ဖြေရှင်းပေးစေလိုသည်။

လျိုဝူကျီ၏စကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် မော့ဖေးနှင့် အခြားသူများသည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား မျှော်လင့်တကြီး မျက်နှာထားများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူမအား မနက်ဖြန် သူတို့ အနိုင်ရရှိရေးအတွက် အဓိက သော့ချက်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ကြဟန်တူသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မိမိနားထင်ကို နှိပ်နယ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ... ကျွန်မ ကြိုးစားကြည့်ပါ့မယ်"

သူမ ကောင်းကောင်း စဉ်းစားမှ ဖြစ်ပေမည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အချိန်များစွာ ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ယခင်က မှတ်မိခဲ့သော စိတ်ဝင်စားဖွယ် မေးခွန်းအချို့ကို သူမ မေ့လျော့နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင် မော့ဖေးနှင့် အခြားသူများကို လျိုဝူကျီက မေးခွန်းများ ဆက်လက် ရွေးချယ်ရန် စီစဉ်ခိုင်းလိုက်ပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့မှာမူ ထိုင်လျက် မေးခွန်းများ ဆက်လက် ထုတ်နေလေသည်။

ဦးနှောက်ဆဲလ် မည်မျှ သေဆုံးသွားသည်ကို မသိလိုက်ဘဲ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မေးခွန်းငါးပုဒ်ကို အနိုင်နိုင် စုစည်းထုတ်နှုတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအထဲတွင် ကိုးကွက်ဇယား ကိန်းဂဏန်း ဖြည့်ခြင်း၊ ဂျီဩမေတြီနှင့် ဖြစ်တန်စွမ်း အစရှိသော မေးခွန်းများပင် ပါဝင်နေခဲ့သည်။

လျိုဝူကျီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့က ဤမျှ လျင်မြန်စွာ မေးခွန်းများ ထုတ်ပြီးစီးသွားသည်ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ မေးခွန်းများကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် သူသည် စတင် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးလေသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ကြည့်လေလေ အံ့ဩလေလေ ဖြစ်လာသည်။

မိမိကိုယ်တိုင် တစ်ပုဒ်မျှပင် ဖြေဆိုနိုင်ခြင်း မရှိကြောင်း သေချာသွားသောအခါ လျိုဝူကျီ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး မေးခွန်းများကို တစ်ပုဒ်ချင်းစီ အလျင်အမြန် ကူးယူမှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မော့ဖေးနှင့် အခြားသူများကို ထပ်မံခေါ်ယူလိုက်ပြီး သူတို့ကိုလည်း လေ့လာသုံးသပ်စေသည်။

ရလဒ်မှာ အထွေအထူး ပြောစရာမလိုဘဲ သူတို့သည်လည်း တစ်ပုဒ်မျှ ဖြေဆိုနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

"လောင်ရှစ်၊ ရှင့်ကို တကယ့် နတ်ဘုရားလို့ပဲ ပြောရတော့မယ်။ ဒီမေးခွန်းတွေကို ရှင့်အနေနဲ့ ဘယ်လိုများ စဉ်းစားထုတ်နိုင်ခဲ့တာလဲ" မင်းသမီး ၆သည် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ရှေ့သို့တိုးကာ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

ရင်းနှီးနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရှောင်တိမ်းခြင်းပင် မပြုခဲ့ပေ။

"ဟီးဟီး... ဦးနှောက်ထဲမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာပါ" ဟု ဖြစ်ကတတ်ဆန်း ဖြေလိုက်သည်။

လူတိုင်းသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့အား ကြည့်သော အကြည့်များမှာ ပို၍ပင် လေးစားကြည်ညိုသွားကြသည်။ ရုတ်တရက် အလင်းရောင် ပေါ်လာသည်ဆိုပါလား၊ သူတို့မှာ ဘာကြောင့်များ ဒီလိုဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုမျိုးမရှိကြရတာလဲဟု တွေးမိလိုက်ကြသည်။

"ဟားဟား၊ တော်ကြတော့" လျိုဝူကျီက ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့အား ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီမေးခွန်းတွေရဲ့ အဖြေတွေကို ခဏနေရင် မင်း ငါ့ကို အကုန် ပေး။ ဖြေရှင်းပုံနည်းလမ်းကိုတော့ ပြောစရာ မလိုတော့ဘူး"