စကားပြောဆိုခြင်း

ဟုတ်သည်၊ သူ၏ ဤတပည့်အပေါ်တွင် လျိုဝူကျီသည် အလွန် ကျေနပ်လျက်ရှိ၏။

ပါရမီ၊ စာရိတ္တ သို့မဟုတ် ကြံ့ခိုင်မှုဖြစ်စေ အလွန် ရှားပါးလှ၏။ သူ၏ ငယ်ရွယ်စဉ်အချိန်နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသော်လည်း သူ၏ ငယ်ရွယ်စဉ်အချိန်ထက် ပိုမို၍ပင် စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာပေသည်။

အသစ် လက်ခံထားသော တပည့် လျန်ချန်းချိုင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူသည် လီရှောင်ကို ပို၍ နှစ်သက်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။ လီရှောင်သည် လျိုဝူကျီအား လက်ဆုပ်ပြု အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"ဆရာ၊ တပည့် အိမ်ထောင်ကျတာ တစ်နှစ်ကျော်ပါပြီ။ မြို့တော်ကနေ ထွက်ပြေးပြီးနောက်မှာ ယွဲ့အာက ကယ်တင်ခဲ့တာပါ" စကားပြောရင်း လီရှောင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား ကြည့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းထဲတွင် နူးညံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"ပြီးတဲ့နောက်တော့ နန်အန်းခရိုင်၊ ချင်းရှီမြို့မှာပဲ နေဖြစ်ခဲ့ပါတယ်" လျိုဝူကျီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်းသား ၉လည်း ရှိနေတာလား" ဟု သူက ဆက်လက် မေးလိုက်သည်။

သူ့တပည့်သည် သူ့မြေးမလေး၏ ခင်ပွန်း ဖြစ်နေမှတော့ မင်းသား ၉သည် သူ လျိုအိမ်တော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သော "တူ" ပင် ဖြစ်ရပေမည်။

သူ့တပည့်ကြောင့် သူသည် ယခင်က နန်ကုန်းမိသားစုနှင့် အနည်းငယ် အဆက်အဆံ ရှိခဲ့ဖူး၏။ ဧကရာဇ်က နန်ကုန်းမိသားစုကို သုတ်သင်ချိန်တွင် သူ မရှိနေခဲ့ပေ။ မဟုတ်ပါက လက်ပိုက်ကြည့်နေမည် မဟုတ်ပေ။

သူ သိရှိချိန်တွင် ကိစ္စရပ်များ ဖြစ်ပျက်ပြီးဖြစ်ရာ သူ ပြန်လည်ပြင်ဆင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ ဤကိစ္စကြောင့် သူနှင့် ဧကရာဇ်ကြားတွင်လည်း အနည်းငယ် အလှမ်းကွာသွားခဲ့သည်။

အမှန်တော့ ဧကရာဇ် နောင်တရနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ခံစားမိနိုင်၏။ အထူးသဖြင့် ဤတစ်ကြိမ် ချူနှင့်ကျင်းတို့ ပူးပေါင်း၍ သာ့ယန်ကို တိုက်ခိုက်ချိန်တွင် စစ်သူကြီးနန်ကုန်းနှင့် ချီဝူတပ်တို့ မရှိသော သာ့ယန်၏စစ်တပ်သည် ချူနှင့်ကျင်းတို့၏ ပူးပေါင်းတပ်ကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။

အကယ်၍သာ စစ်သူကြီးနန်ကုန်းနှင့် ချီဝူတပ်တို့ ရှိနေခဲ့ပါက ချူနှင့်ကျင်းတို့သည် သာ့ယန်ကို ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ရန် ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် လွယ်ကူနေမှာလဲ။ အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်လာခဲ့လျှင်ပင် နယ်စပ်ကာကွယ်ရေးစည်းကို ဖောက်ထွင်းရန် အလွန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤလောကတွင် နောင်တရဆေး ဟူ၍ မရှိပေ။

"ရှိပါတယ်" လီရှောင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

လျိုဝူကျီ၏မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် "ချီဝူတပ် သစ္စာဖောက်ထွက်ပြေးတာကို မင်းပဲ ဦးဆောင်ခဲ့တာလား" ဟု သူက ထပ်မံ၍ မေးလိုက်သည်။

လီရှောင်နှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့တို့၏အမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်အား လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

လီရှောင်သည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် လျိုဝူကျီအား လက်ဆုပ်ပြု အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ချီဝူတပ်က သစ္စာဖောက်ထွက်ပြေးတာ မဟုတ်ပါဘူး"

လျိုဝူကျီ၏ မျက်ဝန်းများ လှုပ်ရှားသွားပြီး ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"အင်း" ထို့နောက် သူက အသံတစ်ချက် ပြုလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ တင်းကျပ်နေသော နှလုံးသားသည် ချက်ချင်း ပြေလျော့သွားသည်။ သူ့မြေးမလေး၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ လျိုဝူကျီ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် အပြုံးတစ်ချက် ပေါ်လာပြီး သူမအား အချက်ပြလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် ခဏမျှသာဖြစ်ပြီး လျိုဝူကျီသည် သူ့အကြည့်ကို ပြန်လွှဲလိုက်ကာ လီရှောင်ထံသို့ ထပ်မံ ကြည့်လိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မိမိ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ အမြင်မှားခြင်းလောဟု သံသယဝင်သွားသည်။

"ဒါဆို ချီဝူတပ်ကို အခု ဘယ်မှာ နေရာချထားလဲ" လျိုဝူကျီက လီရှောင်အား မေးလိုက်သည်။

လီရှောင်သည် နောက်တစ်ကြိမ် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ "ချင်းရှီမြို့မှာပါပဲ" ထို့နောက် သူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

လျိုဝူကျီ၏ မျက်နှာထက်တွင် အံ့ဩမှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ထို့နောက် နားလည်သဘောပေါက်သွားသော အသွင်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ့မြေးမလေး လက်အောက်မှ ထိုလုပ်ငန်းများနှင့် အလုပ်ရုံများ... ကောင်းပြီ၊ ယခုအခါ အားလုံး အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်သွားလေပြီ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဖုံးကွယ်မထားတော့ဘဲ လျိုဝူကျီသည် မိမိ၏မြေးမလေးအား သဘောကျသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းလဲ ပင်ပန်းသွားပါပြီ" ဟု သူက ပြောလိုက်သည်။ မျက်နှာထက်တွင်လည်း ခပ်ရေးရေး အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မိမိအား မျက်နှာသာပေးခံရသဖြင့် ကြောင်အသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ မင်းဆရာကြီးသည် သူမအပေါ် ထင်မှတ်မထားလောက်အောင် ကောင်းမွန်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

"အား... အားလုံးက ကျွန်မ လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တာတွေပါ" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စကားထစ်အသွားပြီးမှ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

မင်းဆရာကြီး၏ အဆင့်အတန်း မြင့်မားခြင်းနှင့် သူမခင်ပွန်း၏ ဆရာ ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်များလား။ သူမသည် မင်းဆရာကြီးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဘာကြောင့်များ တောင့်တင်းမိသွားရတာလဲ။

"ဟားဟား..." လျိုဝူကျီသည် မြေးမလေး၏ အမူအရာကြောင့် ရယ်မောသွားသည်။

ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးသည် အခြေအနေကို မြင်သော် စိတ်အေးသွားပြီး နောက်မှ လိုက်၍ ပြုံးလိုက်ကြသည်။

"ဒါဆို အဲ့ဒီနေ့က လျိုရန်ယိရဲ့ သောင်းနဲ့ချီတဲ့ စစ်တပ်ကြီးကို သတ်ဖြတ်ဆုတ်ခွာစေခဲ့တာ မင်းတို့ ဇနီးမောင်နှံနှစ်ယောက်ပေါ့" ရုတ်တရက် လျိုဝူကျီက ထပ်မံ၍ ပြောလိုက်သည်။

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် လီရှောင်နှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့တို့၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့၏မျက်နှာသည် အနည်းငယ်ပင် ဖြူဖျော့သွားသည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ လျိုဝူကျီသည် အဖြေကို မည်သို့ ခန့်မှန်းမရဘဲ နေမည်နည်း။

ထို့နောက် လီရှောင်၏ သတိထားသော အကြည့်အောက်တွင် သူသည် ထပ်မံ၍ ရယ်မောလိုက်သည်။ "အရင်က ချီဝူတပ် နယ်စပ်ကနေ ဆုတ်ခွာသွားတော့ ဧကရာဇ်မင်းကြီး အမျက်တော်ရှခဲ့တယ်။ နယ်စပ်တပ်မှူးချုပ်ဖြစ်တဲ့ လျိုရန်ယိလည်း အပြစ်ကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ခက်ခဲခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ တင်ပြခဲ့တဲ့ အကြောင်းပြချက်ကတော့ လူတွေကို မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ သူတစ်ယောက်တည်းကပဲ အဲ့ဒီလို ပြောမယ်ဆိုရင် ဧကရာဇ်မင်းကြီးက လုံးဝ ယုံမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ စစ်တပ်ထဲမှာ တခြားလူတွေ၊ အဲ့ဒီထဲမှာ ဧကရာဇ်မင်းကြီး ထည့်သွင်းထားတဲ့ လူယုံတချို့ အပါအဝင်၊ လျိုရန်ယိနဲ့ တစ်ထပ်တည်းတူတဲ့ စကားကိုပဲ ပြောကြတယ်။ ဧကရာဇ်မင်းကြီးက အဲ့ဒီတော့မှ ငါ့ကို လာမေးခဲ့တာ..."

ဤနေရာသို့ ပြောပြီးသော် လျိုဝူကျီသည် လီရှောင်နှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့တို့ထံသို့ ထပ်မံ ကြည့်လိုက်သည်။

"ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ငါ ဧကရာဇ်မင်းကြီး ပို့ပေးလိုက်တဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက် အပိုင်းအစတွေကို လက်ခံရရှိခဲ့တယ်" စကားပြောရင်း လျိုဝူကျီသည် စာရေးစားပွဲ၏အံဆွဲကို ဆွဲဖွင့်လိုက်သည်။ လက်ပစ်ဗုံး အပိုင်းအစအချို့နှင့် ကျည်ဆန်ထိပ်ဖူးများကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဤအချိန်တွင် တည်ငြိမ်သွားပြီဖြစ်ပြီး စားပွဲပေါ်မှ ပစ္စည်းများကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းထဲတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်များသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ လီရှောင်၏ အမူအရာသည် တည်ငြိမ်နေပြီး မည်သည့် ထူးခြားမှုမျှ မပြသခဲ့ပေ။

လျိုဝူကျီသည် အခြေအနေကို မြင်သော် ထိုသူနှစ်ဦးအား ပြုံးပြလိုက်သည်။ "ဒီပစ္စည်းတွေက ကြည့်ရတာ ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ လျိုရန်ယိတို့ရဲ့ ပြောကြားချက်အရ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းကတော့ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားတယ်။ ဒီလို ခေါင်းလုံးပုံ သံထည်ပစ္စည်းကို အနက်ရောင်ပြွန်တစ်ခုထဲကနေ ပစ်ထည့်လိုက်တာတဲ့။ လူသတ်သမားက ပေပေါင်း ရာနဲ့ချီ ဝေးနေရင်တောင်မှ တစ်ဖက်လူကို တိတိကျကျ ပစ်မှတ်ထားပြီး ပစ်သတ်နိုင်တယ်တဲ့။ ပြီးတော့ လျှို့ဝှက်လက်နက်က ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီဆိုတာနဲ့ ရှောင်တိမ်းလို့ လုံးဝ မရဘူးတဲ့။ ဒီလိုလက်နက်မျိုးက လေးနဲ့မြားထက် အဆပေါင်း ဆယ်နဲ့ချီ၊ ရာနဲ့ချီပြီး ပိုပြင်းထန်တယ်"

ဤနေရာသို့ ပြောပြီးသော် လျိုဝူကျီ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့ဩမှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ဤသို့သော လျှို့ဝှက်လက်နက်မျိုးကို နတ်ဘုရားလက်နက်ဟုခေါ်ဆိုလျှင်ပင် လွန်မည် မဟုတ်ပေ။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ မည်သို့ပင် တွေးတော စိတ်ကူးကြည့်စေကာမူ ဤသို့သော လျှို့ဝှက်လက်နက်မျိုးကို တည်ဆောက်ပုံဖော်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

လီရှောင်နှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့တို့တွင် ထူးခြားသော တုံ့ပြန်မှု မရှိသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ လျိုဝူကျီသည် ဘေးရှိ လက်ပစ်ဗုံး အပိုင်းအစများကို ထပ်မံ ယူကိုင်လိုက်သည်။ "ဒါနဲ့ပတ်သက်လို့ကတော့ ပိုပြီးတောင် ပြင်းထန်သေးတယ်။ လျိုရန်ယိတို့ရဲ့ ပြောကြားချက်အရ ဒါက မူလက ဘောလုံးပုံစံ လျှို့ဝှက်လက်နက်တစ်ခုတဲ့။ လူသတ်သမားက အပေါ်က ကွင်းကို ဆွဲဖြုတ်ပြီး လိုက်လံတိုက်ခိုက်သူတွေဆီ ပစ်လိုက်တာနဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက်က ပေါက်ကွဲသွားတယ်တဲ့။ ပြီးတဲ့နောက်မှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သံပြားတွေ လွင့်ထွက်လာပြီး လိုက်လံတိုက်ခိုက်သူတွေကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်ပျက်စီးစေတယ်"

လျိုဝူကျီသည် ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးထံသို့ ထပ်မံ ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘောလုံးပုံစံ လျှို့ဝှက်လက်နက် တစ်လုံးတည်းကပဲ လူ ဆယ်ယောက်ကျော်ကို ဒဏ်ရာရစေပြီး သေစေနိုင်တယ်။ လိုက်လံတိုက်ခိုက်သူတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ဒါမှမဟုတ် ခြေလက်တွေကိုတောင် ပေါက်ကွဲပြတ်တောက်သွားစေနိုင်တယ်။ လူတွေ စိတ်ကူးကြည့်ဖို့တောင် ခက်ခဲတယ်"

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး လီရှောင်သည် စကားပြောဆိုရာတွင် မကျွမ်းကျင်သဖြင့် ခုခံချေပမည် မဟုတ်သည်ကို သိရှိလေသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် လျိုဝူကျီကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီလောက်တောင် ပြင်းထန်တဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက်မျိုး တကယ်ရှိနေတာလား" ဟု သူမက စူးစမ်းသော မျက်နှာထားဖြင့် မေးလိုက်သည်။

လီရှောင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား ခေါင်းစောင်း၍ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သော်လည်း စကားဝင်မပြောခဲ့ပေ။ ဆရာက သူတို့အား ဤအကြောင်းအရာများကို ပြောပြခြင်းသည် သူတို့ကို သံသယဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်မှာ သေချာပေသည်။

ဇနီးက ယခု ဤစကားများကို ပြောဆိုနေခြင်းသည် အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူသည်လည်း လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ထုတ်မပြောဘဲ မသိချင်ယောင် ဆောင်နေလိုက်သည်။ ဤကိစ္စသည် အလွန် အရေးကြီးလှရာ ဆရာသည် သူနှင့် ဇနီးလေး၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို အပြင်သို့ ထုတ်ပြောမည် မဟုတ်ကြောင်း သိရှိသော်လည်း သူသည် ဇနီးကို အန္တရာယ် မကျရောက်စေလိုပေ။

လျိုဝူကျီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား ခပ်ရေးရေး ပြုံး၍ ကြည့်လိုက်သည်။ မိမိ၏မြေးမလေး၏ စိတ်မလုံမလဲ ဖြစ်နေသော အမူအရာကို မြင်တွေ့လိုသောကြောင့် ဤသို့ ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ စိတ်ပျက်သွားရသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့၏အကြည့်သည် ရိုးစင်းမှုထဲတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပါဝင်နေသော်လည်း စိတ်မလုံမလဲ ဖြစ်နေခြင်း လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။ လျိုဝူကျီသည် နောက်ဆုံးတွင် မထိန်းနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်။ ထို့နောက် အကြည့်ကို လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်နှာထံမှ ရွှေ့လိုက်သည်။

"မရှိဘူး" လျိုဝူကျီက ရယ်မောရင်း တစ်ခွန်း ပြောလိုက်သည်ကိုသာ ကြားလိုက်ရသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် လီရှောင်တို့၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း အံ့ဩသွားသည်။

"အနက်ရောင်ပြွန် လျှို့ဝှက်လက်နက်နဲ့ ဘောလုံးပုံစံ လျှို့ဝှက်လက်နက်လို့ ခေါ်တာတွေ အားလုံးက လျိုရန်ယိက သူ့ရဲ့အပြစ်ကို လျှော့ချဖို့အတွက် တီထွင်ပြောဆိုခဲ့တာတွေပဲ။ ဒီလောကကြီးမှာ အဲ့ဒီလို နတ်ဘုရားလက်နက်မျိုး ဘယ်မှာ ရှိနိုင်မှာလဲ" လျိုဝူကျီက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ငါလည်း အရှင်မင်းကြီးကို ဒီအတိုင်းပဲ ပြန်လည် လျှောက်တင်ခဲ့တယ်"

သူ ထိုသို့သော လျှို့ဝှက်လက်နက်မျိုးကို မထုတ်လုပ်နိုင်သည်ကို မဆိုထားနှင့်။ အမှန်တကယ် ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် သူသည် ထိုပစ္စည်းများကို ဧကရာဇ်ထံ ပေးအပ်မည် မဟုတ်ပေ။ ဧကရာဇ်၏ ရည်မှန်းချက်သည် မူလကတည်းက မသေးငယ်လှပေ။ အကယ်၍သာ ထိုသို့သော လျှို့ဝှက်လက်နက်မျိုးကို အမှန်တကယ် ရရှိသွားခဲ့ပါက ကမ္ဘာလောကကြီးသည် ငြိမ်းချမ်းတော့မည် မဟုတ်ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် လီရှောင်တို့၏ နှလုံးသားသည် တုန်လှုပ်သွားပြီး ချိတ်ဆွဲထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော နှလုံးသားသည် ဤအချိန်တွင် ညင်သာစွာ ပြန်ကျလာခဲ့သည်။ မင်းဆရာကြီးသည် သူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် ကူညီပေးခဲ့ဖူးနေပါလား။

"ချီဝူတပ် အခု အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ" ရုတ်တရက် လျိုဝူကျီက ထပ်မေးလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စကားဝင်မပြောတော့ဘဲ လီရှောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အရမ်းကောင်းပါတယ်" လီရှောင်က အလိုအလျောက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ မိမိ အနည်းငယ် အပြုအမူ လွန်သွားသည်ကို ခံစားမိသဖြင့် လျိုဝူကျီကို တစ်ချက် မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အလျင်အမြန် ခေါင်းငုံ့ကာ လျိုဝူကျီအား အရိုအသေပြုလိုက်သည်။ "ချီဝူတပ် ချင်းရှီမြို့ကို ရောက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ အများစုက ခြံထဲကို ဝင်ပြီး မြေယာရှင်းလင်း စိုက်ပျိုးတာတွေ ကူညီလုပ်ကိုင်ကြပါတယ်။ ပြီးတဲ့နောက်မှာ သူတို့ထဲက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက ခြံထဲက အလုပ်ရုံတွေမှာ ဝင်ရောက် လုပ်ကိုင်ကြပါတယ်"

လီရှောင်၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ချက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့အား ကြည့်လိုက်သည်။ "မြို့တော်ကို မထွက်ခွာလာခင်မှာ ယွဲ့အာက ညီအစ်ကိုတွေကို နှစ်ဝက်စာ လုပ်ခလစာတွေ ထုတ်ပေးခဲ့တယ်။ အခု ညီအစ်ကိုတွေမှာ နေစရာနေရာ ရှိတယ်။ လုပ်စရာအလုပ် ရှိတယ်။ လက်ထဲမှာလည်း ငွေစ ရှိနေတော့ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက အရမ်း တက်ကြွနေကြတယ်"

လျိုဝူကျီသည် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ "အိုး" ဟု သူက လင်းရှောင်ယွဲ့အား ရယ်မောရင်း ကြည့်လိုက်သည်။

ချီဝူတပ်အပေါ်တွင် သူက သဘောကျလျက်ရှိ၏။ ဤစစ်တပ်သည် နန်ကုန်းမိသားစု၏ ကိုယ်ပိုင်စစ်တပ် ဖြစ်သော်လည်း သာ့ယန်အတွက် ကြီးမားသော စစ်ပွဲအောင်မြင်မှုများကို တည်ဆောက်ပေးခဲ့ပြီး သာ့ယန်အပေါ် ကျေးဇူးရှိပေသည်။ ချီဝူတပ်သည် ယခုအခါ ဘေးကင်းလုံခြုံသော နေရာတွင် ရှိနေပြီး နေထိုင်မှုလည်း အဆင်ပြေကြောင်း သိရှိရသောအခါ သူသည် သူတို့အတွက် အလွန် ဝမ်းမြောက်မိသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရှက်ရယ်ရယ်လိုက်သည်။ "ညီအစ်ကိုတွေက သူတို့ရဲ့ လုပ်အားကို ပေးဆပ်ပြီး ကျွန်မအတွက် ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရှာပေးခဲ့တာပါ။ သူတို့ကို လုပ်ခလစာ ပေးတာက လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တာပါ"

"ဟားဟား..." လျိုဝူကျီသည် ရယ်မောသွားသည်။ "ဒီလောက်များတဲ့ လူတွေကို နေရာချထားပေးနိုင်ပြီး သူတို့ကို အလုပ်တွေ ခွဲဝေပေးနိုင်တယ်။ မင်း၊ ဒီကောင်မလေး တော်သားပဲ" သူသည် သူ့ချီးကျူးစကားကို လုံးဝ နှမြောတွန့်တိုခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာထက်တွင် နီမြန်းမှုတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "မင်းဆရာကြီးက မြှောက်နေပါပြီ" ထို့နောက် သူမသည် လျိုဝူကျီအား ချစ်စဖွယ် တစ်ခွန်း ပြောလိုက်သည်။

လျိုဝူကျီသည် နောက်တစ်ကြိမ် ဝမ်းမြောက်စွာ ရယ်မောသွားသည်။ ခဏအကြာတွင် လျိုဝူကျီသည် သူ၏အပြုံးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ချီဝူတပ်ကို ကာကွယ်ထားနိုင်တာက ကိစ္စကောင်းတစ်ခုပဲ..." ဟု သူက သက်ပြင်းချသကဲ့သို့ တစ်ခွန်း ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် လျိုဝူကျီသည် ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးထံသို့ ထပ်မံ ကြည့်လိုက်သည်။ "အန်းယန်ဝမ်ဘက်ကရော..." ဟု သူက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် လီရှောင်တို့သည် ပြုံး၍ အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"အန်းယန်ဝမ်က ကျွန်တော်တို့ကို အရင် လာရှာခဲ့တာပါ။ အန်းယန်ဝမ် မရှိရင် ကျွန်တော်တို့လည်း ချီဝူတပ်ကို နယ်စပ်ကနေ ခေါ်ထုတ်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" လီရှောင်က ပြောလိုက်သည်။

လျိုဝူကျီ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် နားလည်သဘောပေါက်သွားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် အရာအားလုံးသည် နားလည်နိုင်စရာ ဖြစ်သွားလေပြီ။

ခဏအကြာတွင် လျိုဝူကျီ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိုးရိမ်မှုတစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ "အန်းယန်ဝမ်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က..." ဟု သူက မေးလိုက်သည်။

လီရှောင်၏ မျက်နှာသည် လေးနက်သွားသည်။ "မင်းသားက ထီးနန်းကို လိုလားတဲ့စိတ် ရှိပါတယ်။ တပည့်လည်း သဘောတူထားပြီးပါပြီ။ အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ ချီဝူတပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး သူ့ကို အကူအညီ ပေးပါ့မယ်"

လျိုဝူကျီသည် ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အတန်ကြာမှ သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဧကရာဇ်မင်းကြီးရဲ့ သားတော်အများကြီးထဲမှာ အန်းယန်ဝမ်က အမှန်ပဲ ထီးနန်းဆက်ခံဖို့ အသင့်တော်ဆုံးသူပါပဲ"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လီရှောင်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့ဩမှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

မင်းဆရာကြီး၏ အဆင့်အတန်းသည် ထူးခြားပြီး တော်ဝင်မိသားစု၏ အလေးထားခြင်းကို အထူး ခံရကာ တော်ဝင်မိသားစု၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အချို့ကိုပင် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ဆရာက ဤစကားကို ပြောခြင်းသည် အန်းယန်ဝမ်ကိုလည်း ထောက်ခံသည့် သဘောလား။

လျိုဝူကျီသည် လီရှောင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဤအကြောင်းအရာကို ဆက်လက်၍ နက်နက်နဲနဲ ပြောဆိုလိုစိတ် မရှိတော့ပေ။

ဧကရာဇ်သည် စစ်သူကြီးနန်ကုန်းအပေါ် ပြစ်ဒဏ်ချလိုက်သည့်အချိန်မှစ၍ အတွေးအခေါ်များသည် ပို၍ပင် အစွန်းရောက်လာခဲ့သည်။ သာ့ယန်သည် ယခု ဤသို့သော အခြေအနေသို့ ကျရောက်နေခြင်းသည် ဧကရာဇ်နှင့် ကြီးမားစွာ ပတ်သက်နေသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ ဤသို့သော ဧကရာဇ်တစ်ပါးကို ဆက်လက်၍ နန်းစံခွင့် ပြုထားခြင်းသည် တိုင်းပြည်အတွက် ကောင်းသောကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်နိုင်ပေ။ ဤအချိန်တွင် အန်းယန်ဝမ်ထံတွင် ဤသို့သော စိတ်ကူးမျိုး ရှိနေခြင်းသည် မကောင်းသော ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်နိုင်ပေ။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် ထိုင်ကြပါ။ ဆရာ့ကို ပြောပြ၊ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ မင်းတို့ဆီမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို" လျိုဝူကျီသည် ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်ရာ အကြည့်သည် အကြီးအကဲတစ်ဦးက လူငယ်ကို ကြည့်သော ချစ်ခင်ကြင်နာမှုသို့ ပြောင်းလဲသွားလေပြီ။

ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးသည် အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုပြီးနောက် ဘေးရှိ ထိုင်ခုံများဆီသို့ သွားကာ ထိုင်ချလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက်မှာတော့ စာကြည့်ခန်းထဲမှ မင်းဆရာကြီး၏ ရယ်မောသံများသည် အခါအားလျော်စွာ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝါးဥယျာဉ်ထဲတွင် အစေခံများ အပြင်ဘက်၌ မရှိ၍သာ တော်တော့သည်၊ သို့မဟုတ်ပါက အံ့ဩမှင်သက်သွားကြမည်မှာ သေချာပေသည်။ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်ခန့်ညားသော မင်းဆရာကြီးသည် ဤသို့ ပျော်ရွှင်မြူးတူးသည့် အချိန်အခါမျိုး ရှိနေပါလား။

လျိုဝူကျီသည် လီရှောင် ဤနှစ်များအတွင်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အကြောင်းအရာများကို နားထောင်ပြီးနောက် အနည်းငယ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိမိ၏တပည့်အတွက် ဝမ်းမြောက်မိသည်။ သူသည် သေလမ်းမှ လွတ်မြောက်လာရုံသာမက ဤမျှ ကောင်းမွန်သော ဇနီးကိုပါ ရရှိခဲ့သောကြောင့် ဝမ်းမြောက်မိသည်။

လီရှောင်၏ အတိတ်အကြောင်းအရာများကို နားထောင်ပြီးနောက် လျိုဝူကျီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ထံသို့ ထပ်မံ ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အကြောင်းအရာများကိုပင် မေးမြန်းလေသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မင်းဆရာကြီးသည် သူ့တပည့်ကျော်၏ ဇနီးကို စိတ်ဝင်တစား မေးမြန်းခြင်းသာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်ပြီး များများ မတွေးဘဲ သူမ၏ အကြောင်းအရာများကို အကျဉ်းချုပ် ပြောပြလိုက်သည်။

ဘဝမကူးပြောင်းမီ လင်းမိသားစု၏ အကြောင်းအရာများကို အကျဉ်းချုပ်မျှသာ ဖြတ်သန်း ပြောဆိုသွားသည်။ လီရှောင်ကို ဝယ်ယူပြီးနောက်ပိုင်းမှ အကြောင်းအရာများကို အဓိကထား ပြောပြလိုက်သည်။ သူမ ထင်မှတ်မထားသည်မှာ မင်းဆရာကြီးသည် သူမ၏ အကြောင်းအရာများကို အလွန် စိတ်ဝင်တစား ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိရခြင်း ဖြစ်သည်။ အခါအားလျော်စွာ သူမ၏စကားကို ဖြတ်တောက်ကာ သက်ဆိုင်ရာ အခြေအနေအချို့ကိုပင် မေးမြန်းသေးသည်။ သူမအပေါ် ထားရှိသော ဂရုစိုက်မှုသည် လီရှောင်အပေါ် ထားရှိသည်ထက်ပင် ပိုမိုများပြားနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

"'အမျိုးသမီး သူရဲကောင်းသည် ယောက်ျားထက် မနိမ့်ကျ' ဆိုတဲ့ စကားလုံးနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်။ ရှောင်အာ မင်းကို လက်ထပ်ရတာက သူ့ရဲ့ ကောင်းချီးပဲ" လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ပြောကြားချက်များကို နားထောင်ပြီးနောက် လျိုဝူကျီက ချီးကျူးလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤ ဇနီးမောင်နှံငယ်လေးကို ကြည့်လေလေ သူတို့နှစ်ဦး လိုက်ဖက်သည်ဟု ပို၍ပင် ခံစားမိလေသည်။

လီရှောင်သည် ဆရာ၏စကားကို ကြားသောအခါ ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုသည့်အပြင် ခေါင်းညိတ်၍ပင် ထောက်ခံလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မျက်နှာ ထပ်မံ နီမြန်းသွားသည်။

လျိုဝူကျီသည် အခါးရည်တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ထံသို့ ထပ်မံ ကြည့်လိုက်သည်။ "ဟုတ်သားပဲ၊ မင်းရဲ့ ဂဏန်းသင်္ချာနည်းလမ်းတွေကို ဘယ်သူ့ဆီက သင်ယူခဲ့တာလဲ" ဟု သူက မေးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မူလက ပြေလျော့နေသော နှလုံးသားသည် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် တင်းကျပ်သွားသည်။ မျက်နှာထက်တွင်မူ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ "သာ့ရှီရွာကို လှည့်လည်သွားလာရင်း ရောက်လာတဲ့ အဘိုးကြီးတစ်ယောက်ဆီကပါပဲ။ အဲ့ဒီအဘိုးကြီးက ကျွန်မမှာ ဉာဏ်ပညာရှိတယ်လို့ ပြောပြီး ကျွန်မကို အဲ့ဒါတွေ သင်ပေးခဲ့တာပါ။ နောက်... နောက်တော့ မမျှော်လင့်ဘဲ သခင်လေးလျန်နဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့တယ်။ သူက ကျွန်မရဲ့ ဂဏန်းသင်္ချာစွမ်းရည်က ထူးချွန်တာကို မြင်တော့ ကျွန်မဆီမှာ သင်ယူချင်တယ်လို့ အဆိုပြုခဲ့တယ်"

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်နှာထက်တွင် ရှက်ရွံ့မှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ "အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက အိမ်မှာလည်း ငွေစ လိုအပ်နေတာနဲ့ ကျွန်မလည်း သခင်လေးလျန်ဆီက ငွေကို ယူပြီး သူ့ကို ရက်အနည်းငယ် သင်ပေးခဲ့ပါတယ်"

လျိုဝူကျီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်ကာ ဆက်လက်၍ နက်နက်နဲနဲ မမေးမြန်းတော့ပေ။ "ချန်းချိုင်က မင်းကို အရမ်း လေးစားတယ်။ ငါ့တပည့်အဖြစ် ခံယူပြီးတဲ့နောက်မှာ မင်း သူ့ကို သင်ပေးခဲ့တဲ့ တွက်ချက်နည်းတွေကို ငါ့ကို သင်ပေးခဲ့တယ်"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် တွေငေးသွားသော်လည်း အခြားသော အတွေးများ မရှိခဲ့ပေ။ သူမသည် ထိုစဉ်က သင်တန်းကြေး ယူထားစဉ် လျန်ချန်းချိုင်အား သူမ သင်ကြားပေးခဲ့သော အရာများကို အပြင်သို့ ထုတ်ဖော် သင်ကြားခြင်းကို မတားမြစ်ခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် မင်းဆရာကြီးသည်လည်း သူစိမ်း မဟုတ်ပေ။

လျိုဝူကျီသည် အခြေအနေကို မြင်သော် မျက်နှာထက်တွင် ကျေနပ်မှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ "မင်းရဲ့ အဲ့ဒီ တွက်ချက်နည်းတွေက အမှန်ပဲ ဆန်းသစ်ပြီး ထူးခြားတယ်။ ပြီးတော့ ထိရောက်ပြီး မြန်ဆန်တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းတုန်းက ချန်းချိုင်က ငါ့ကို ပြောသေးတယ်။ အဲ့ဒီ ဂဏန်းတွေကို မှတ်တမ်းတင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ တွက်ချက်နည်းတွေကို ဖြန့်ဝေပြီး သာ့ယန်ပြည်သူတွေကို အကျိုးပြုစေချင်တယ်တဲ့"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အံ့ဩသွားသည်။

ဘာ။ ဖြန့်ဝေပြီး သာ့ယန်ပြည်သူတွေကို အကျိုးပြုစေချင်တယ်လား။

နောင်တွင် သာ့ယန်မှ လူအားလုံးကို အာရပ်ဂဏန်းများဖြင့် စာရင်း မှတ်တမ်းတင်ခိုင်းတော့မှာလား။

ဒါ ကောင်းတာပေါ့။ ဤသို့ဆိုလျှင် နောင်တွင် သူမ စာရင်းစာအုပ်များကို ကြည့်ရှုသည့်အခါ ဤမျှ ပင်ပန်းရတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ယခင်က သူမသည် အမှန်တကယ်တွင် သူမ၏ လက်အောက်မှ လုပ်ငန်းများမှ စာရင်းကိုင်များကို လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးရန် စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်။ သူတို့အားလုံးကို အာရပ်ဂဏန်းများဖြင့် စာရင်း မှတ်တမ်းတင်စေပြီး ထိရောက်မှု မြှင့်တင်ရန်အတွက် စာရင်းနှစ်ထွေကိုင်စနစ်ဖြင့် မှတ်တမ်းတင်စေရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကိစ္စကို စီစဉ်ရန်အတွက် အချိန် မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။ အကယ်၍သာ မင်းဆရာကြီးအိမ်တော်က ဤကိစ္စကို ဦးဆောင်ပြီး အစိုးရပိုင်းမှ တွန်းအားပေးမည် ဆိုလျှင်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် သူမသည် လူများကို စာသင်ကျောင်း သို့မဟုတ် ပညာသင်ကျောင်းများသို့ တိုက်ရိုက် စေလွှတ်၍ လေ့လာသင်ယူခိုင်းလိုက်ရုံသာဖြစ်ပြီး သူမလည်း အများကြီးသက်သာသွားပေမည်။