မင်းသမီး ၆
Vol. 19 Ch. 392
လင်းရှောင်ယွဲ့က မကျေနပ်သည့်အမူအရာ မပြသသည်ကို မြင်တွေ့ရမှ လျိုဝူကျီက ဆက်လက်၍ "ချန်းချိုင်က ဒီကိစ္စကို မင်းဦးဆောင်စေချင်တယ်လို့လည်း အဆိုပြုခဲ့သေးတယ်။ သူပြောတာကတော့ မင်း သူ့ကို သင်ပေးခဲ့တာတွေအပြင် မင်းက ပိုပြီးများပြားတဲ့။ ပိုပြီးနက်နဲတဲ့ ဂဏန်းသင်္ချာအသိပညာတချို့ကို သိသေးတယ်တဲ့"
လျိုဝူကျီက ပြုံးလိုက်သည်။
"သူက မင်း အဲ့ဒီဂဏန်းသင်္ချာအသိပညာတွေကိုလည်း လောကသားတွေကို သင်ကြားပေးစေချင်နေတယ်"
ဤနေရာသို့ ကြားသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။
သူမကို ဦးဆောင်ခိုင်းမှာလား။ အခြား ဂဏန်းသင်္ချာအသိပညာများပါ ရှိသေးတယ်ဟုတ်လား။
"သခင်လေးလျန်က ကျွန်မကို အထင်ကြီးလွန်းနေပါပြီ။ ကျွန်မ... အမှန်တော့ အများကြီး နားမလည်ပါဘူး။ ဒီလိုကြီးလေးတဲ့ တာဝန်မျိုးကို ထမ်းဆောင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ စိုးရိမ်မိပါတယ်"
သူမတွင် ဤကိစ္စများကို လုပ်ဆောင်ရန် အချိန် ဘယ်မှာရှိလို့လဲ။ ပိုက်ဆံရှာ၍ သူဌေးမလေး လုပ်နေရသည်က ပိုမကောင်းပေဘူးလား။
ဤစကားကို ကြားသောအခါ လျိုဝူကျီ၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ပွင့် ပေါ်လာသည်။
"မင်းသာ ဒီကိစ္စကို တာဝန်ယူနိုင်မယ်ဆိုရင်၊ နောင်တစ်ချိန်မှာ ထာဝရ ကျော်ကြားသွားနိုင်တယ်..."
"နောက်ပြီး၊ စာအုပ်သာ ပြုစုပြီးသွားရင်၊ ကမ္ဘာပေါ်က ပြည်သူတွေ အကျိုးခံစားရမယ်။ မင်းကလည်း သာ့ယန်၊ တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာတောင်မှ ဒီခေတ်ရဲ့ အထူးချွန်ဆုံး ပညာရှင်သုခမိန်ကြီး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင်၊ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းကို လေးစားရလိမ့်မယ်"
သူသည် သာ့ယန်၏ မင်းဆရာကြီး ဖြစ်ရာ ဤသို့သော အဆင့်အတန်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများကို အသိဆုံး ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် စိတ်ထဲတွင် သူသည် သူ့မြေးမလေးက ဤကိစ္စကို လက်ခံစေလိုသည်။
လောကသားများအတွက် စဉ်းစားပေးခြင်းသည် တစ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ပိုင်းမှာမူ သူ့မြေးမလေးအတွက် စဉ်းစားပေးခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ့မြေးမလေးတွင် ဤသို့သော အဆင့်အတန်းတစ်ခု ရှိနေပါက ထိုအချိန်ကျလျှင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၊ နောင်အနာဂတ် ဧကရာဇ်သစ်ပင် ဖြစ်စေကာမူ သူမကိုရော သူမ၏ဘေးမှ လူများကိုပင် ထိပါးဝံ့မည် မဟုတ်ပေ။
အကြောင်းမူကား ဤမျှ ဂုဏ်သရေရှိသော ပညာရှင်သုခမိန်ကြီးကို စော်ကားခြင်းအား ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးမှ စာတတ်ပညာရှင်များနှင့် ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသူများက ထွက်၍ ကန့်ကွက်ကြမည် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် မည်သည့် ဧကရာဇ်တစ်ပါးကမျှ သမိုင်းတွင် ပညာရှင်သုခမိန်ကြီးများကို နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခဲ့သည်ဟူသော အပြစ်ကို ကျန်ရစ်စေလိုမည် မဟုတ်ပေ။
လျိုဝူကျီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား တောက်ပသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး အရိပ်အမြွက်သဘော အနည်းငယ်ပင် ပါဝင်နေသည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထိုအကြည့်ကြောင့် နှလုံးသား လှုပ်ရှားသွားပြီး သူမ၏စိတ်သဘောထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
"အဲ... ဒီကိစ္စက မလောပါဘူး။ ချူနဲ့ကျင့် သံတမန်တွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ပြီးမှပဲ ဆက်ပြောကြတာပေါ့" ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။
သူမ စာအုပ်ပြုစု၍ ဖြန့်ချိလိုခြင်း၊ စာသင်ကျောင်းကြီးများသို့ ဖြန့်ဝေလိုခြင်းသည် တွေးရုံမျှဖြင့် ပြီးမြောက်နိုင်သည် မဟုတ်ပေ။
ဤတစ်ကြိမ် ပြိုင်ပွဲတွင် အနိုင်ရရှိပြီး ဂုဏ်သတင်း ကျော်ကြားလာပါက ကိစ္စရပ်များကို ဆောင်ရွက်ရာတွင်လည်း အဆင်ပြေနိုင်သည် မဟုတ်လား။
အကယ်၍ ဤပြိုင်ပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်သွားပါက ထိုအချိန်ကျလျှင် စာအုပ် ပြုစုပြီးစီးခဲ့လျှင်ပင် မည်သူကမျှ ကြည့်ရှု လေ့လာလိုမည် မဟုတ်ပေ။
လျိုဝူကျီ၏အမူအရာသည် ဝမ်းသာသွားသည်။
"ဒီအဘိုးကြီး မင်းအပေါ်မှာ ယုံကြည်မှု ရှိတယ်"
လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထိုအကြည့်ကြောင့် နှလုံးသားထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လီရှောင်သည်လည်း သူ့ဆရာအား တစ်ချက် ကြည့်လိုက်မိသည်။
ဆရာသည် သူ့ဇနီးအပေါ်တွင် အမှန်ပင် ထူးခြားနေသကဲ့သို့ပင်...
လျိုဝူကျီသည် ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် ဤတစ်ကြိမ် ချူနှင့်ကျင်း သံတမန်များနှင့် ဂဏန်းသင်္ချာ ယှဉ်ပြိုင်မည့် ကိစ္စကို ဆက်လက် ပြောပြောလိုက်သည်။
ထိုအခါမှ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သိရှိလိုက်ရသည်မှာ ဤမတိုင်မီတွင် သူမသည် နန်းတွင်းမှ အကြံပြု တင်သွင်းလာသော အခြားသော ဂဏန်းသင်္ချာပညာရှင်ကြီးများနှင့်အတူ စစ်ဆေးသည့် ပြိုင်ပွဲတစ်ခုကို ဝင်ရောက် ယှဉ်ပြိုင်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ပြိုင်ပွဲ ကျင်းပမည့်ရက်မှာ မနက်ဖြန်ပင် ဖြစ်သည်။
မနက်ဖြန် နန်းတော်ထဲတွင် သာ့ဧကရာဇ်ယန်သည် ကိုယ်တိုင် ဦးစီး၍ စစ်ဆေးမည် ဖြစ်သည်။
သူမ အပါအဝင် သာ့ယန်၏ နေရာဒေသ အသီးသီးမှ လာသော ဂဏန်းသင်္ချာပညာရှင်ကြီး ငါးဆယ်ကျော်အား တစ်ပြိုင်တည်း ယှဉ်ပြိုင်စေမည် ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ထိုအထဲမှ ထိပ်ဆုံး သုံးဦးကို ရွေးချယ်ကာ သုံးရက်အကြာတွင် ပြုလုပ်မည့် ဂဏန်းသင်္ချာ ယှဉ်ပြိုင်ပွဲသို့ သာ့ယန်ကိုယ်စား ဝင်ရောက် ယှဉ်ပြိုင်စေမည် ဖြစ်သည်။
"ခဏနေ ပြန်ရောက်ရင် မင်း ကောင်းကောင်း အနားယူလိုက်ပါ။ မနက်ဖြန် ဒီအဘိုးကြီးနဲ့ ချန်းချိုင် မင်းကို စစ်ဆေးပွဲ ဝင်ဖြေဖို့ ကိုယ်တိုင် လိုက်ပို့ပေးမယ်" လျိုဝူကျီက ချစ်ခင်ကြင်နာသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်အား လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် လျိုဝူကျီအား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့"
ထို့နောက်မှ လျိုဝူကျီသည် ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးကို ထွက်ခွာခွင့် ပြုလိုက်သည်။
သူသည် ထိုသူနှစ်ဦးကို တံခါးဝအထိ ကိုယ်တိုင် လိုက်ပါ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သေးသည်။
ထို့အပြင် ဂဏန်းသင်္ချာနှင့် သက်ဆိုင်သော စာအုပ်အချို့ကို မေဟွားဥယျာဉ်သို့ ပို့ဆောင်ရန် လူများကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် အိမ်တော်ထိန်းကို သွားခေါ်ခိုင်းပြီး နေ့လယ်စာတွင် အရသာရှိသော အစားအသောက်များ ပိုမို ပြုလုပ်ကာ မေဟွားဥယျာဉ်သို့ ပို့ဆောင်ခိုင်းလိုက်သည်။
အိမ်တော်ထိန်းသည် မင်းဆရာကြီးက လင်းရှောင်ယွဲ့တို့အပေါ် အလေးထားမှုကြောင့် အံ့ဩသွားသော်လည်း အလျင်အမြန် လက်ခံလိုက်သည်။
သူ့သခင်လေးက မေဟွားဥယျာဉ်အပေါ် အလေးထားမှုကို ပြန်လည် သတိရမိသောအခါ ပေါ့ဆသောစိတ် လုံးဝ မရှိဝံ့တော့ပေ။
မေဟွားဥယျာဉ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထိုင်ချလိုက်သည်နှင့် မင်းဆရာကြီး စီစဉ်၍ ပို့ဆောင်ခိုင်းလိုက်သော စာအုပ်များကို လက်ခံရရှိသည်။
စာအုပ်မျက်နှာဖုံးပေါ်မှ စာလုံးများကို မြင်သောအခါ တစ်စုံတစ်ယောက်သောမိန်းမငယ်လေးသည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။
မင်းဆရာကြီးအား ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုပြီးနောက် ကျောက်ရှန်းရှန်းအား စာအုပ်များကို သိမ်းဆည်းခိုင်းလိုက်သည်။
မနက်ဖြန် နံနက်ခင်းသည် ဂဏန်းသင်္ချာ စစ်ဆေးမည့်ရက် ဖြစ်လေပြီ။ မင်းဆရာကြီး၏ဆိုလိုရင်းမှာ သူမအား ယာယီအနေဖြင့် ကြိုးစား ပြင်ဆင်ခိုင်းခြင်းများလား။
စေတနာကို သူမ နားလည်ပါ၏၊ သို့သော်... ထားလိုက်ပါတော့၊ သူမ အေးအေးဆေးဆေး နေလိုက်ချင်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤခေတ်၏စာလုံးများကို သူမ ယခုအခါ အတော်အသင့် ရေးနိုင် ဖတ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း တုံ့ပြန်မှုမှာမူ ထိုမျှ မမြန်ဆန်သေးပေ။
သိပ္ပံဘာသာရပ် စာအုပ်များသည် ကြည့်ရသည်မှာ ပျင်းရိဖွယ် ကောင်းလှရာ သူမ အမှန်တကယ် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိပေ။
ယာယီ ကြိုးစား ပြင်ဆင်မည့်အစား သူမ အားအင် မွေးမြူထားလိုက်သည်က ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။
စိတ်ဓာတ် ကောင်းမွန်စွာ မွေးမြူထားလိုက်ပါက မနက်ဖြန်တွင် သူမ လွယ်ကူစွာ ပထမဆု ရရှိနိုင်သည်ဟုပင် ဆိုနိုင်ပေသည်။
လီရှောင်သည်မူ ဤအကြောင်းအရာများကို မသိရှိဘဲ လင်းရှောင်ယွဲ့က စာအုပ်များကို လက်ခံလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူမ စာကြည့်၍ စစ်ဆေးပွဲအတွက် ပြင်ဆင်မည်ဟု ထင်မှတ်ကာ အလိုအလျောက် အပြင်သို့ ထွက်သွားပြီးနောက် သူ့အခန်းသို့ ပြန်သွားသည်။
ထို့ကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် တိတ်ဆိတ်မှုကို ရရှိသွားသည်။
သူမသည် နေ့ခင်းကြောင်တောင်တွင် အခန်းထဲ၌ မျက်စိမှိတ်၍ အနားယူနေလိုက်သည်။
.......
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မင်းသမီး ၆သည် နောက်ဆုံးတွင် မင်းဆရာကြီးအိမ်တော်သို့ ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့ပြီး ဧည့်သည်များကို ဧည့်ခံရန် အသုံးပြုသော ကျင်းရှို့ဆောင်တွင် ဝင်ရောက် နေထိုင်လိုက်သည်။
ယခင်က မင်းသမီး ၆သည် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာစဉ် သို့မဟုတ် တစ်ဦးတည်း မင်းဆရာကြီးအိမ်တော်သို့ လာရောက်စဉ်တွင်လည်း ကျင်းရှို့ဆောင်တွင် နေထိုင်ခဲ့ရာ မူလက ဤအပေါ်တွင် မည်သို့သော အတွေးမျှ မရှိခဲ့ပေ။
သို့သော် နေထိုင်လိုက်သည်နှင့် သူမသည် သခင်မလီတစ်ယောက် မေဟွားဥယျာဉ်တွင် ဝင်ရောက် နေထိုင်သည့် ကိစ္စကို မမျှော်လင့်ဘဲ သိရှိသွားသည်။
ထို သခင်မလီသည် ယခင်က လျန်ချန်းချိုင်က သူမ၏ခမည်းတော်ထံ အကြံပြုခဲ့သော ဂဏန်းသင်္ချာပညာရှင်ကြီး ဖြစ်ကြောင်း ထပ်မံ သိရှိရသောအခါ မင်းသမီး ၆၏ စိတ်ထဲတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်များ လျင်မြန်စွာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။
လျန်ချန်းချိုင်သည် မင်းဆရာကြီး၏တပည့်မျှသာ ဖြစ်ရာ ထို သခင်မလီအား မေဟွားဥယျာဉ်တွင် နေထိုင်ရန် စီစဉ်ပေးရန် သဘာဝအတိုင်း မိမိသဘောဖြင့် ဆုံးဖြတ်ဝံ့မည် မဟုတ်ပေ။
တစ်ခုတည်းသော ရှင်းလင်းချက်မှာ မင်းဆရာကြီးက လျန်ချန်းချိုင်၏အစီအစဉ်ကို သဘောတူညီခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
မေဟွားဥယျာဉ်... ၎င်းသည် မင်းဆရာကြီးနှင့် အနီးဆုံး ခြံဝန်း ဖြစ်သည်။
သူမ၏ခမည်းတော်ပင် ဝင်ရောက် နေထိုင်ခဲ့ဖူးခြင်း မရှိပေ။
ဤ သခင်မလီတွင် ဘယ်လိုထူးခြားချက်များရှိနေလို့လဲ။ မင်းဆရာကြီးကတောင် သူမအပေါ် ဒီလောက်မျက်နှာသာပေးနေရတာလား။
ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ မင်းသမီး ၆၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မနာလိုမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
"လူရှိလား၊ ငါနဲ့အတူ မေဟွားဥယျာဉ်ကို လိုက်ခဲ့" ထို့နောက် သူမသည် အလုပ်ရှုပ်နေသော အစေခံမိန်းကလေး နှစ်ဦးအား ပြောလိုက်သည်။
အစေခံမိန်းကလေးများသည် သူတို့၏လက်ထဲမှ အလုပ်များကို အလျင်အမြန် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အရိုအသေပြုကာ "ဟုတ်ကဲ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူတို့၏ သခင်မလေးနောက်သို့ လိုက်ပါကာ မေဟွားဥယျာဉ်သို့ သွားရောက်ကြသည်။
လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မင်းဆရာကြီးအိမ်တော်မှ အစေခံများသည် မင်းသမီး ၆ကို မြင်တွေ့သောအခါ အသီးသီး မင်းသမီး ၆အား အရိုအသေပြုကြသည်။
မင်းသမီး ၆သည်မူ မမြင်တွေ့သကဲ့သို့ပင် သဘောထားကာ မေဟွားဥယျာဉ်ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် သွားရောက်သည်။
သူမသည် ယခင်က မင်းဆရာကြီးအိမ်တော်တွင် ခဏတာ နေထိုင်ခဲ့ဖူးရာ မင်းဆရာကြီးအိမ်တော်၏ တည်ဆောက်ပုံကို သိရှိပြီး မေဟွားဥယျာဉ်သို့ မည်သို့ သွားရမည်ကိုလည်း သဘာဝအတိုင်း သိရှိနေသည်။
အစေခံတစ်ဦးသည် မင်းသမီး ၆ သွားနေသော လားရာသည် အနည်းငယ် မမှန်ကန်ကြောင်း မြင်တွေ့ရသောအခါ အခြေအနေ မကောင်းနိုင်ကြောင်း သတိပြုမိပြီး အိမ်တော်ထိန်းလျိုအား သွားရောက် အကြောင်းကြားရန် ပြေးထွက်သွားသည်။
......
ထိုအချိန်တွင် မေဟွားဥယျာဉ်ထဲ၌။
လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အိပ်ပျော်နေလေပြီ။
အပြင်ခန်းထဲတွင် ကျောက်ရှန်းရှန်း တစ်ဦးတည်းသာ မင်းဆရာကြီး ပို့ဆောင်ပေးလိုက်သော ထို ဂဏန်းသင်္ချာစာအုပ်များကို လှန်လှော ကြည့်ရှုနေသည်။
လျိုအိမ်တော်သို့ သွားရောက်၍ သခင်မလေးအား စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများတွင် ကူညီ စီမံခန့်ခွဲပေးချိန်မှစ၍ ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် သူမ၏ သင်ယူမှု မလုံလောက်ကြောင်း သတိပြုမိခဲ့ပြီး အလုပ်လုပ်ရင်း တစ်ဖက်မှလည်း လေ့လာသင်ယူနေခဲ့သည်။
သို့သော် ဤသို့ ဖြစ်သော်ငြားလည်း အချိန်များစွာတွင် သူမသည် ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရသည်မှာ အနည်းငယ် အားစိုက်ရသည်ဟု ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် အားလပ်ချိန်များတွင် သူမသည်လည်း စာအုပ်အချို့ကို ဖတ်ရှုပြီး အရာအချို့ကို လေ့လာသင်ယူကာ မိမိကိုယ်ကို တိုးတက်စေသည်။
နားမလည်သည်များကို တွေ့ကြုံရပါက အိမ်တော်ထိန်းဖန်းတို့ထံ သွားရောက်၍ မေးမြန်း သင်ယူသေးသည်။
ဤတစ်ကြိမ် သခင်မလေးနှင့်အတူ မြို့တော်သို့ လိုက်ပါလာရာ သူမသည်လည်း စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများမှ ကိစ္စရပ်များကို ဖြေရှင်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။
ယခုအခါ ဖတ်ရှုရန် စာအုပ် ရှိနေပြီး မင်းဆရာကြီးအိမ်တော်မှ စာအုပ် ဖြစ်နေသောအခါ သူမသည် သဘာဝအတိုင်း လက်လွတ်မခံနိုင်ပေ။
ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် စာဖတ်နေစဉ်မှာပင် တံခါးအပြင်ဘက်မှ ခြေသံများကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။
မည်သူ လာရောက်သည်ကို ကြည့်ရှုရန် ထရပ်မည် အပြုတွင်။
နန်းတွင်းဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော တောက်ပလှပသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး တံခါးဝတွင် ပေါ်လာသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရပြီး ထိုအမျိုးသမီး၏ နောက်တွင်လည်း အရှိန်အဝါ ပြင်းထန်သော အစေခံမိန်းကလေး နှစ်ဦး လိုက်ပါလာသည်။
တောက်ပလှပသော အမျိုးသမီးသည် သူမအား စိုက်ကြည့်နေရုံသာ ရှိသော်လည်း ထို အစေခံမိန်းကလေး နှစ်ဦး၏ သူမအပေါ် ကြည့်နေသော အကြည့်မှာမူ အလွန် မလိုလားဟန်တူသည်။
ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် လာရောက်သူ မည်သူဖြစ်သည်ကို နှုတ်ဖွင့် မေးမြန်းမည် အပြုတွင်။
မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ တောက်ပလှပသော အမျိုးသမီးက ဦးစွာ စပြောလာသည်။
"မင်းက သခင်မလီလား"
ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် တွေငေးသွားသည်။
စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်မှာ သူမတို့၏ သခင်မလေးကို လာရှာခြင်း ဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်လူအား သူမတို့၏ သခင်မလေး အနားယူနေကြောင်း ပြောကြားမည် အပြု မမျှော်လင့်ဘဲ တစ်ဖက်လူက သူမ၏အရှေ့မှ ဦးစွာ စကားပြောလိုက်ပြန်သည်။
"ကြည့်ရတာလည်း ဘာမှ သိပ်ထူးထူးခြားခြား မဟုတ်ပါဘူးလား"
ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် တောက်ပလှပသော အမျိုးသမီးသည် သူမထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူမ၏ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ ခုနက ဖတ်ရှုနေသော စာအုပ်ကို ဖြစ်သလို လှန်လှော ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
"ယိုး၊ အားလုံးက ဂဏန်းသင်္ချာစာအုပ်တွေချည်းပဲ။ တချို့ဆို ရှာရခက်တဲ့ ရှားပါးစာအုပ်တွေတောင် ပါသေးတယ်" စာအုပ်အနည်းငယ်ကို လှန်လှောကြည့်ရှုပြီးနောက် ကျောက်ရှန်းရှန်း ထင်မှတ်မထားသည်မှာ ထိုတောက်ပလှပသော အမျိုးသမီး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့ဩဝမ်းသာမှု အချို့ ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒီစာအုပ်တွေအားလုံးက မင်းဟာတွေလား" ထို့နောက် တောက်ပလှပသော အမျိုးသမီးသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်ဖြင့် ကျောက်ရှန်းရှန်းအား မေးလိုက်သည်။
သူမသည် ယခုခေတ်၏ အခြားသော အမျိုးသမီးများနှင့် မတူညီဘဲ တူရိယာ၊ စစ်တုရင်၊ စာအုပ်ပန်းချီ အစရှိသည်တို့ကို မနှစ်သက်ဘဲ ဂဏန်းသင်္ချာပညာရပ်အပေါ်တွင်သာ အထူး နှစ်သက်သည်။
ဤသည်မှာပင် သူမက မင်းဆရာကြီးအိမ်တော်တွင် တွယ်ကပ်နေလိုပြီး မင်းဆရာကြီးအား ဆရာအဖြစ် တပည့်ခံလိုခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။
အကြောင်းမူကား မင်းဆရာကြီးသည် ဂဏန်းသင်္ချာပညာရပ်ကို ကျွမ်းကျင်ရုံသာမက ဂဏန်းသင်္ချာတွင် ထူးချွန်သော တပည့်တစ်ဦးကိုလည်း လက်ခံထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အခွန်ဝန်ကြီးဌာနမှ ထွက်လာသော ထို လျန်ချန်းချိုင် ဖြစ်သည်။
လျန်ချန်းချိုင် ဆိုသော လူကို သူမ တွေ့ဖူးသည်။
အမှန်ပင် အရည်အချင်း အနည်းငယ် ရှိသော်လည်း သူမကိုယ်သူမ ခံစားမိသည်မှာ ပါရမီနှင့် အရည်အချင်း နှစ်ခုစလုံးသည် ဤလူထက် မနိမ့်ကျပေ။
သူမ၏ အမျိုးသမီး အဆင့်အတန်းကြောင့်သာ မင်းဆရာကြီးက သူမအား တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ငြင်းပယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ခံစားမိသည်။ ဤသည်က သူမအား ဘယ်လိုလုပ်ကျေနပ်စေနိုင်မှာလဲ။
ယခုအခါ ချူနှင့်ကျင်းတို့၏ စိန်ခေါ်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လျန်ချန်းချိုင်သည် အမျိုးသမီးတစ်ဦးအား ဤကြီးမားသော တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရန် အကြံပြုခဲ့ပြီး ဤ သခင်မလီသည် ချူနှင့်ကျင်းတို့၏ ဂဏန်းသင်္ချာပညာရှင်ကြီးကို အမှန်တကယ် အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။
ဤသည်က သူမအား သဘာဝအတိုင်း စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အနည်းငယ် မကျေမနပ်လည်း ဖြစ်စေသည်။
အမျိုးသမီးများထဲတွင် သူမမှလွဲ၍ အခြား ဘယ်သူကများ ဂဏန်းသင်္ချာပညာရပ်ကို ဤမျှ ကျွမ်းကျင်နိုင်ဦးမှာလဲ။
ယခုအခါ ဤအမျိုးသမီးသည်လည်း မင်းဆရာကြီးအိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး မင်းဆရာကြီး၏ ခြံဝန်းဘေးမှ မေဟွားဥယျာဉ်တွင် ဝင်ရောက် နေထိုင်ကြောင်း သိရှိရသောအခါ သူမဘယ်လိုလုပ် ဆက်ထိုင်နေနိုင်တော့မှာလဲ။
တောက်ပလှပသော အမျိုးသမီး၏ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံရသောအခါ ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ အနည်းငယ် တင်းမာသွားသည်။
"ကျွန်မ..." သူမသည် သူမတို့၏ သခင်မလေး မဟုတ်ကြောင်း၊ တစ်ဖက်လူ လူမှားနေကြောင်း ရှင်းပြမည် အပြုတွင်။
"ရဲရင့်လှချည်လား မင်းသမီး ၆ရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာတောင် ရိုင်းပြရဲတယ်" တောက်ပလှပသော အမျိုးသမီး၏ဘေးမှ အစေခံမိန်းကလေးတစ်ဦးက ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ယင်သွားသည်။ အနည်းငယ်လည်း ကြောင်အသွားသည်။
ဘာလဲ။ မင်းသမီး ၆တဲ့လား။
အတန်ကြာမှ သူမသည် တောက်ပလှပသော အမျိုးသမီး၏ မာနကြီးသော အကြည့်အောက်တွင် တစ်ဖက်လူအား အရိုအသေပြုလိုက်သည်။
"မင်းသမီး ၆ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
မင်းသမီး ၆သည် ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ ခေါင်းငုံ့ နာခံသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ မျက်နှာထက်တွင် ကျေနပ်မှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
"အင်း၊ ထပါ" ထို့နောက် အသံတစ်ချက် ပြုလိုက်သည်။
ထိုအခါမှ ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် ထရပ်လိုက်သည်။
မင်းသမီး ၆သည် စားပွဲပေါ်မှ စာအုပ်များကို စိတ်ဝင်တစား လှန်လှော ကြည့်ရှုနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် နှုတ်ဖွင့်လိုက်သည်။
"မင်းသမီး ၆..."
သို့သော် ထိုစကားနှုတ်မှ ထွက်သည်နှင့် မင်းသမီး ၆က လက်ဆန့်တန်း၍ တားဆီးလိုက်ပြန်သည်။
ထို့နောက် ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် မင်းသမီး ၆က ဘေးရှိ ထိုင်ခုံတစ်လုံးကို ဆွဲယူ၍ ထိုင်ချလိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ထို့နောက် စားပွဲပေါ်မှ စာအုပ်များကို စူးစိုက်၍ လှန်လှော ကြည့်ရှုနေသည်။
ထို အာရုံစူးစိုက်နေသော အမူအရာသည် လူများကို အနှောင့်အယှက် မပေးဝံ့စေပေ။
"နင်တို့နှစ်ယောက် ထွက်သွားကြ" ခဏအကြာတွင် မင်းသမီး ၆က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ စကားပြောနေစဉ်တွင် ခေါင်းမော့ခြင်းပင် မရှိပေ။
ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် အလိုအလျောက် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း မင်းသမီး ၆ ခေါ်ဆောင်လာသော အစေခံမိန်းကလေး နှစ်ဦးက မင်းသမီး ၆အား အရိုအသေပြုပြီးနောက် တံခါးဝဆီသို့ လျှောက်သွားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
ထိုအခါမှ ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် မင်းသမီး ၆က သူမအား ထွက်သွားခိုင်းခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
အတွင်းခန်းဘက်သို့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေလိုက်ကာ နေရာတွင်ပင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေလိုက်သည်။
သခင်မလေးသည် အိပ်ပျော်နေဆဲ ဖြစ်ရာ ဤ မင်းသမီး ၆သည် အမှန်တကယ် ဘာလုပ်ရန် လာရောက်သည်ကို မသိရှိပေ။
ဤအမျိုးသမီးသည် ဤစာအုပ်များအပေါ် အလွန် စိတ်ဝင်စားပုံရရာ သူမ ဤနေရာတွင် ရပ်၍ စောင့်ကြည့်နေလိုက်မည်။
"အင်း... ပြောတာ သဘာဝကျတယ်။ ဒီလို တွက်ချက်လိုက်တော့ အမှန်ပဲ ပိုရိုးရှင်းသွားတယ်" ရုတ်တရက် မင်းသမီး ၆က တစ်ခွန်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
ကျောက်ရှန်းရှန်းအား လန့်သွားစေသည်။
ဘေးတွင် လူ ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားမိသဖြင့် မင်းသမီး ၆သည် မော့ကြည့်လိုက်သည်။
ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် ဘေးတွင် ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါမှ သူမသည် ယခု သူတစ်ပါး၏ အခန်းထဲတွင် ရှိနေကြောင်း သတိရလိုက်သည်။
သို့သော် မင်းသမီး ၆သည် အနေရခက်သလို မခံစားရဘဲ သခင်မလီ၏ အရည်အချင်းကို သတိရမိသောအခါ ရုတ်တရက် စိတ်ကူးအချို့ ပေါ်ပေါက်လာသည်။
"စုတ်တံ၊ မှင်၊ စက္ကူ၊ မှင်တုံး ရှိလား" သူမက နှုတ်ဖွင့်၍ ကျောက်ရှန်းရှန်းအား မေးလိုက်သည်။
လျန်ချန်းချိုင်က ဤအမျိုးသမီးအား ဂဏန်းသင်္ချာစွမ်းရည် ကမ္ဘာတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသည်ဟု ချီးကျူးထားသည်။ သူမသည် အမှန်တကယ် ထိုမျှ တော်သည် ဟုတ်မဟုတ်ကို သူမ ကြည့်ရှုရပေမည်။
ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ နှလုံးသားသည် တင်းကျပ်သွားသည်။ "ရှိပါတယ်" ဟု သူမက အလိုအလျောက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ထို့နောက် အလျင်အမြန် လှည့်ထွက်သွားပြီး စာရေးစားပွဲအနီးသို့ သွားကာ စုတ်တံ၊ မှင်၊ စက္ကူ၊ မှင်တုံးတို့ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။
မင်းသမီး ၆သည် ခေါင်းငုံ့ နာခံပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရှိနေသော ကျောက်ရှန်းရှန်းကို ကြည့်ကာ မထီမဲ့မြင်ပြုသောစိတ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။
ဤသို့... ဤသို့သော စိတ်နေသဘောထား ရှိသူက ဂဏန်းသင်္ချာဘက်တွင် ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်မှာလား။
သို့သော် မထီမဲ့မြင်ပြုမိသော်လည်း မင်းသမီး ၆သည် မည်သည့်စကားမျှ မဆိုခဲ့ပေ။
စုတ်တံ၊ မှင်၊ စက္ကူ၊ မှင်တုံးတို့ကို လက်ခံရရှိပြီး ကျောက်ရှန်းရှန်းက သူမအား အဆင်သင့် ပြင်ဆင်ပေးပြီးနောက် စုတ်တံကို ကိုင်ကာ စက္ကူပေါ်တွင် ဂဏန်းသင်္ချာ ပုစ္ဆာတစ်ပုဒ်ကို ရေးချလိုက်သည်။
ရေးသားပြီးစီးသောအခါ သပ်ရပ်စွာ စုတ်တံကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး စုတ်တံတင်ခုံပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။
"လာ၊ စမ်းကြည့်စမ်း၊ ဖြေရှင်းနိုင်မလားလို့" ထို့နောက် မာနကြီးသော မျက်နှာထားဖြင့် ကျောက်ရှန်းရှန်းအား ပြောလိုက်သည်။
ကျောက်ရှန်းရှန်း၏မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားသည်။
"မင်းသမီး ၆..." သူမသည် ချက်ချင်း ရှင်းပြရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ဤ မင်းသမီး ၆သည် သူမအား သခင်မလေးဟု အမှန်တကယ် ထင်မှတ်နေတာပါလား။
ယခု ဤအခြေအနေသည် သခင်မလေးထံ လာရောက်၍ ဂဏန်းသင်္ချာ ယှဉ်ပြိုင်ရန် ဖြစ်သည်။
သခင်မလေး၏ ဂဏန်းသင်္ချာစွမ်းရည်သည် ထူးချွန်လှရာ ဤ မင်းသမီး ၆ ထုတ်သော ပုစ္ဆာများကို သဘာဝအတိုင်း ဖြေရှင်းနိုင်ပေမည်။ သို့သော် သူမက ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။
"ငြင်းဆန်တဲ့စကားတွေ ပြောစရာမလိုဘူး။ သခင်လေးလျန်က ခမည်းတော်ကို အကြံပြုတုန်းက မင်းက ဂဏန်းသင်္ချာမှာ ထူးချွန်ပြီး ဂဏန်းသင်္ချာစွမ်းရည်က ကမ္ဘာမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ တိုက်ဆိုင်စွာပဲ၊ ငါမင်းသမီးကလည်း ဂဏန်းသင်္ချာကို ကြိုက်နှစ်သက်ပြီး အနည်းငယ်လည်း တတ်ကျွမ်းတယ်။ ဒီနေ့၊ မင်းနဲ့ လာရောက် ဆွေးနွေးသင်ယူဖို့ အထူးတလည် လာခဲ့တာ"
စကားပြောရင်း မင်းသမီး ၆သည် သူမ ရေးသားထားသော ပုစ္ဆာကို ထပ်မံ ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီပုစ္ဆာက ငါ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က တွေးထုတ်ထားတာ။ ပုံမှန်နည်းလမ်းအတိုင်း တွက်ချက်မယ်ဆိုရင် အနည်းဆုံး နာရီဝက်လောက် တွက်ရလိမ့်မယ်။ ငါ အခု မင်းကို ၁၅မိနစ် အချိန်ပေးမယ်။ မင်းသာ အဖြေမှန်ကို တွက်ချက်နိုင်မယ်ဆိုရငါက မင်းကို ငါ့ရဲ့ ပထမအဆင့် စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်တယ်လို့ သတ်မှတ်ပေးမယ်"
ကျောက်ရှန်းရှန်း၏မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားသည်။
ဘာ။ ဤ မင်းသမီး ၆ သခင်မလေးအတွက် ပြင်ဆင်ထားသော စစ်ဆေးမှုက တစ်ဆင့်တည်း မကသေးဘူးလား။
ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ ဤတစ်ကြိမ်တွင် မင်းသမီး ၆၏ မျက်နှာထက်တွင် အထင်သေးသောအမူအရာတစ်ခု တိုက်ရိုက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။
"ဘာလဲ၊ ရင်ဆိုင်ယှဉ်ပြိုင်ရဲတဲ့ သတ္တိတောင် မရှိဘူးလား"
ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် အလွန်အမင်း ဖိအားပေးခံနေရသည်ဟု ခံစားမိပြီး နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ထပ်မံ ရှင်းပြရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
"ဆူညံလိုက်တာ" ထိုအချိန်မှာပင် အတွင်းခန်းထဲမှ ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခု နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျောက်ရှန်းရှန်း၏မျက်နှာသည် ဝမ်းသာသွားပြီး အတွင်းခန်းဘက်သို့ အလျင်အမြန် ကြည့်လိုက်သည်။
မင်းသမီး ၆သည်မူ တုန်လှုပ်သွားသည်။ အတွင်းခန်းထဲတွင် လူ ရှိနေသေးတာလား။
ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ပါ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ မင်းသမီး ၆သည် အိမ်ထောင်ရှင်အမျိုးသမီး၏ဆံထုံးကို ထုံးထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး အတွင်းမှ ထွက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ဤအချိန်တွင် အမျိုးသမီးသည် အိပ်ချင်မူးတူး ဖြစ်နေပြီး လမ်းလျှောက်သည်မှာပင် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေဟန်တူကာ အလွန် ပျင်းရိနေပုံရသည်။
သို့သော် သူမသည်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ ရုပ်ရည် ချောမောလှပပြီး အရှိန်အဝါ သာမာန်မဟုတ်ကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
အံ့ဩသွားပြီးနောက် မင်းသမီး ၆သည် သူမ၏ဘေးမှ အမျိုးသမီးထံသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားနေပြီ ဖြစ်သော ကျောက်ရှန်းရှန်းအား လျင်မြန်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
ကျောက်ရှန်းရှန်းက တစ်ဖက်လူအား "သခင်မလေး" ဟု ခေါ်ဝေါ်သည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။
ဒီအချိန်ရောက်မှတော့ မင်းသမီး ၆သည် နားမလည်ဘဲ ဘယ်နေပါတော့မလဲ။
အခုမှ အိပ်ရာနိုးလာသော အမျိုးသမီးသည် သခင်မလီ ဖြစ်နေသည်။
သူမ ခုနကမူ သခင်မလီ၏အစေခံမိန်းကလေးအပေါ်တွင် အတန်ကြာအောင် မော်ကြွားပြနေခဲ့မိလေပြီ။