မာနကြီးခြင်း

ခဏ အနားယူပြီးနောက် လွတ်လွတ်လပ်လပ် စိန်ခေါ်ခြင်း က နောက်ဆုံးမှာ စတင် ခဲ့သည်။

ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် များ၊ ဧည့်သည် များ၊ ပြီးတော့ အဓိက တပည့် များက တစ်နေရာတည်း မှာ ပြန်လည် စုဝေး ကြသည်။

ဒီတစ်ကြိမ်မှာ မိုရှောင်ရှောင်း နဲ့ လုချန်းကျီ တို့လည်း လာရောက်ကြပြီး အမြင့်ဆုံး နေရာမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်ကာ ပြိုင်ပွဲ ကို ကြည့် နေကြသည်။

သူတို့နဲ့ တူညီ တဲ့ နေရာတွေမှာ အော်ရာ ပြင်းထန်ပြီး ထူးချွန် တဲ့ အသွင်အပြင် ရှိသူ အနည်းငယ် လည်း ထိုင် နေကြပြီး သူတို့က အဓိက တပည့် တွေထဲက ခေါင်းဆောင် များ ဖြစ်ကြမည်။

အကြီးအကဲ များရဲ့ ထိန်းချုပ်မှု အောက်မှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် စိန်ခေါ်ခြင်း က တရားဝင် စတင် ခဲ့သည်။

ပထမဆုံး ခုန်တက် လာသူက အဓိက တပည့် ဘက်က ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်း ခြင်း အဆင့် နှောင်း ပိုင်း တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူက မာနကြီး တဲ့ အမူအရာ ရှိပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ စိန်ခေါ် ဖို့ အမည် မဖော်ခဲ့ပေ။ ဘယ် ဧည့်သည် မဆို တက်လာ နိုင်ကြောင်း ကြေညာ ခဲ့သည်။

ဒီလို မလေးစား တဲ့ ဟန် က ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တွေကို ချက်ချင်း စိတ်တို စေခဲ့သည်။

အနောက်တောင်ထိပ် က ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တစ်ဦးက သူ့ရဲ့ ဧည့်သည် တစ်ဦးကို စေလွှတ်ခဲ့ပြီး ခွန်အား ကလည်း ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့် နှောင်း ပိုင်း ပဲ ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက် ပြိုင် ကွင်းထဲ ရောက်တာနဲ့ တိုက်ပွဲ က ချက်ချင်း စတင်ခဲ့သည်။

ထန်ထျန်း တွေ့ရှိ ခဲ့သည်မှာ ဒီတစ်ကြိမ်ရဲ့ တိုက်ပွဲ က အရင် ဧည့်သည် တွေကြားက တိုက်ပွဲ ထက် အများကြီး ပိုပြီး ပြင်းထန် သည်။ နောက်ဆုံး လျှို့ဝှက် ကတ် တွေတောင် ထုတ်သုံး ခဲ့ကြသည်။

နှစ်ဖက် စလုံးက အမြဲ မတည့် ခဲ့ကြဘဲ စိတ်ထဲ မှာ ဒေါသ တွေ ဖုံးကွယ် ထားပုံရသည်။

ဒီ ဧည့်သည် ရဲ့ ခွန်အား ကလည်း အလွန် ထူးချွန် သည်။ တာအိုကျင့်စဉ် က ပြောင်းလဲ မှု မရှိ ဘဲ အမြင်အာရုံ အတွက် ပွဲတော် တစ်ခုလို ဖြစ်နေသည်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီ အဓိက တပည့် ကတော့ တာအို ကျင့်စဉ် သုံးလေးမျိုး သာ ကျင့်ကြံထားပေမယ့် တစ်ခုချင်းစီက အသေး စား အောင်မြင် ခြင်း အဆင့် အထက်ကို ရောက်ရှိနေပြီး လုံးဝ မလျော့ ကျခဲ့ပေ။

နောက်ဆုံးမှာတော့ ဧည့်သည် က အားနည်းလွန်းသည့်အတွက် တိုက်ကွက်တစ်ကွက် ခံလိုက်ရကာ ရှုံးနိမ့် ခဲ့သည်။

"ဟမ်၊ ဒီလို ပန်း လိုမျိုး အလှပြ ထားတာ တွေက ဘာ အသုံး ဝင်လို့လဲ"

"ကျွမ်းကျင်ခြင်း ကသာ အမှန်တရား ပဲ"

"ကြည့်ရတာ တချို့လူ တွေ ပြောတာ မှန် တယ် ။ မင်း တို့လို ဧည့်သည် တွေက ဟန်ပြ တွေချည်းပါပဲကွာ"

အဓိက တပည့် က အနိုင်ရ ပြီးနောက် ပိုပြီး မာနကြီး လာခဲ့သည်။

ပြီးတော့ သူက ဆက် စိန်ခေါ် ခွင့် တောင်း ခဲ့သည်။

ဒါကို ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တွေက ဘယ်လို သည်းခံ နိုင်တော့မလဲ။

မကြာခင်မှာပဲ သူတို့က ပိုပြီး သန်မာ တဲ့ ဧည့်သည် တစ်ဦးကို ထပ်မံ စေလွှတ် ခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့် နှောင်း ပိုင်း အတူတူပဲ ဖြစ်ပေမယ့် ပိုပြီး အင်အားကြီး သည်။

ခဏ အကြာမှာပဲ အဲဒီ မာနကြီး တဲ့ အဓိက တပည့် ကို အနိုင်ယူ လိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ မင်း တို့က ပါးစပ် သာ တော် တာ"

"အလှပြထားတာ တွေချည်းပဲ"

တစ်ပွဲ ပြန်လည် အနိုင်ယူ ပြီးနောက် ဧည့်သည် က အရင်က စကား တွေကို ပြန်လည် ပစ်ပေါက် လိုက်သည်။

ထို့နောက် အဓိက တပည့် ဘက်က လူ ကို ထပ်မံ စေလွှတ် ခဲ့သည်။

ကွဲပြား တဲ့ နည်းလမ်း အမျိုးမျိုးကို ကြည့်ပြီး ထန်ထျန်းက မျက်လုံး ကျိန်းစပ် လာသည်။

"အစ်ကိုဝမ် မင်း ပြောတာ မှန် တယ်။ လွတ်လွတ်လပ်လပ် စိန်ခေါ်တာ က တကယ်ပဲ ပိုပြီး စိတ်ဝင်စား ဖို့ ကောင်းတယ်"

ထန်ထျန်းက ပြုံး ပြီး ပြောသည်။

ဝမ်ကျိယွီက ပြုံးကာ "မှန်တယ် မဟုတ်လား"

"ဒီလူတွေက အမြဲ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် မကြိုက် ကြဘူး။ မကျေနပ်မှု တွေ များ နေကြတယ်"

"တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခု ရခဲ တာမို့ ဘယ်သူမှ အလွယ်တကူ စွန့်လွှတ် ချင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်သည်။ သူလည်း ဒီ အခြေအနေ ကို မြင် သည်။

နှစ်ဖက် စလုံးရဲ့ အဆင့်အတန်း က တကယ်တော့ အဓိက တပည့် တွေပင်။ တစ်ဦးက အပြင်က အရင်းအမြစ် တွေကို အသုံးပြု ဖို့ ရွေးချယ်ပြီး နောက်တစ်ဦးက ကိုယ်ပိုင် ကြိုးစားမှု ကိုသာ ရွေးချယ် ခဲ့သည်။

ဘယ်ဟာ မှန် တယ် ဘယ်ဟာ မှား တယ်လို့ ပြောဖို့ ခက် လှသည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လူတိုင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အခြေအနေ တွေက ကွဲပြား နေလို့ပင်။

ဒါပေမဲ့ ထန်ထျန်း တွေ့ ခဲ့သည်မှာ "သန့်စင်" တဲ့ အဓိက တပည့် တွေရဲ့ ခွန်အား က ယေဘုယျအားဖြင့် ပိုပြီး သန်မာ နေတုန်းပင်။ ဧည့်သည် တွေက တစ်ပွဲ ပြန်လည် အနိုင်ယူ နိုင်တာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ ပြန်လည် တိုက်ခိုက် ခံရသည်။

ခြုံ ကြည့်ရင် ဧည့်သည် တွေက ရှုံးနိမ့် တာ ပိုများ သည်။

"ဧည့်သည် တွေက အရင်းအမြစ် ပိုများတယ်။ သူတို့ ပိုပြီး သန်မာ လိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ"

ထန်ထျန်းက ပြောသည်။

ဝမ်ကျိယွီက နှုတ်ခမ်းမဲ့ ကာ "အရင်းအမြစ် များတာ မှန်ပေမယ့် တခြား အလုပ် တွေလည်း ပိုများလာတယ်"

"တကယ့် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည် မှာတော့ အမြဲတမ်း ကျင့်ကြံ တဲ့ အရူး တွေနဲ့ ယှဉ် ဖို့ မဖြစ်နိုင် ဘူး"

"လွတ်လွတ်လပ်လပ် စိန်ခေါ် တိုင်းမှာ ဧည့်သည် ဘက်က ရှုံးနိမ့် တဲ့ ဘက် မှာပဲ "

"ဒီတစ်ကြိမ်ကတောင် ကောင်း နေသေးတယ်။ အဆိုးဆုံး အချိန်တုန်းကတော့ အသက်ရှူ ဖို့တောင် အခွင့်အရေး မရအောင် ဖိနှိပ် ခံခဲ့ရတာ"

ထန်ထျန်းက သဘောတူကာ ခေါင်းညိတ် သည်။

ဟုတ်ပေသည်။ ကျင့်ကြံမှု မှာ စိတ် သန့်စင် သူတွေက ပိုပြီး မြင့်မား တဲ့ နေရာကို ရောက်ရှိ ဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများသည်။

နောက်ဆက်တွဲ အခြေအနေ က ဝမ်ကျိယွီ ပြောတာနဲ့ ဆင်တူ ခဲ့သည်။

ဧည့်သည် တွေက အစပိုင်းမှာ အဓိက တပည့် တွေနဲ့ ရင်ဆိုင် နိုင်ပေမယ့် အချိန် ကြာလာတာနဲ့အမျှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ် မှုတွေကို ပြ လာသည်။

အဓိက တပည့် ဘက်ကတော့ ထူးချွန် သူတွေက တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ဦး က တစ်ဦးထက် ပိုပြီး ထူးချွန်ကြ သည်။

ရှုံးနိမ့်ခြင်း က သေချာ သွားခဲ့ပြီပင်။

ဒါပေမဲ့ ထန်ထျန်း ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တွေကို ကြည့်ရတာ အေးဆေး နေကြသည်။ ဒီလို မြင်ကွင်း မျိုးကို တကယ် အကျွမ်းတဝင် ရှိနေပုံရသည်။

နိုင်ပွဲ ရှုံးပွဲ ဆုံးဖြတ် ပြီးနောက် ပျော်ရွှင်စရာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိတဲ့ တိုက်ပွဲ တွေ စတင်ခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အလယ်အဆင့်၊ အစောပိုင်းအဆင့် က ပါရမီရှင် အချို့လည်း တစ်ဦးပြီး တစ်ဦး ပြိုင် ကွင်း ထဲကို ဝင် လာကြသည်။

ထန်ထျန်းလည်း နောက်ဆုံးတော့ ဝမ်ကျိယွီ ပြောခဲ့တဲ့ နတ်ဆိုးလေး ကို တွေ့ ခဲ့ရသည်။

ဟွမ်ချုံး၊ ဆယ့်ခြောက်နှစ် အရွယ် ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံ သူ။

သူက တခြား အဓိက တပည့် တွေထက်တောင် ပိုပြီး မာနကြီး သည်။ အထက်စီးဆန် တဲ့ ပုံစံ နဲ့ ဧည့်သည် တွေကို မျက်လုံး နဲ့တောင် စောင်းငဲ့ မကြည့်ပေ။

"မင်း တို့ အကုန် တက်လာခဲ့။ တစ်ယောက် လာရင် တစ်ယောက် ကို ကန်ချ မယ်"

"မင်း တို့ရဲ့ အားနည်း တဲ့ ပုံစံ ကို ကြည့်အုန်း။ အားလုံး အတူတူ လာရင်တောင် ငါ မကြောက် ဘူး"

ဟွမ်ချုံး က နှာခေါင်းမော့ ပြီး မော့ ကြည့်နေတာကြောင့် ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တွေနဲ့ ဧည့်သည် တွေရဲ့ မျက်နှာ တွေ မည်းမှောင် သွားသည်။

ဒီ ကောင်လေး က တကယ်ပဲ အရမ်း မောက်မာ တယ်ဟ

ဒါပေမဲ့ သူတို့လည်း စိတ်မထိန်း ဘဲ အကြီး က အငယ် ကို အနိုင် မယူခဲ့ကြပေ ။ စေလွှတ် လိုက်တဲ့ လူတွေက ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့် အတွင်းမှာပဲ ရှိကြသည်။

ဒါပေမဲ့ ဟွမ်ချုံး ဆိုတဲ့ ဒီ ကောင်လေး က စကားပြော တာ ထူးချွန် သလို ကျင့်စဉ် တွေကလည်း အံ့ဩစရာ ကောင်းသည်။

တက်လာ သူတိုင်းနီးပါးကို သူ့ရဲ့ ဖိနှိပ်မှု အောက်မှာ ကြေမွ စေခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့် မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ နစ်မြုပ် နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူ တွေတောင်မှ ရှုံးနိမ့် ခဲ့ကြသည်။

ဒါက ဟွမ်ချုံး ကို ပိုပြီး မာနကြီး စေခဲ့သည်။

"ဟားဟားဟား၊ အရမ်း အားနည်း တယ်ကွာ"

"မင်း တို့ ဘာ မျက်နှာ နဲ့ အဓိက တပည့် လို့ နာမည်ခံ နေသေးလဲ"

"မင်း တို့နဲ့ နာမည်တူ ဖြစ်ရတာ ငါ့ အတွက် ရှက်စရာ ပဲ"

ဟွမ်ချုံး က အတင်းအကျပ် စနောက် နေသည်။

ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တွေရဲ့ မျက်နှာ တွေ ပိုပြီး မည်းမှောင် လာပေမယ့် တကယ့် နည်းလမ်းကောင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ဆယ့်ခြောက်နှစ် ပဲ ရှိသေးတာ။ နှစ်ဆယ်ကျော် အရွယ် လူကို စေလွှတ် တာကတောင် အမြင့်ဆုံး ပဲ။ နတ်အသွင် ပြောင်းခြင်း အဆင့် ကို စေလွှတ် ပြီး သူ့ကို အနိုင်ယူ ရင်တောင် အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူး။ ရယ်စရာပဲ ဖြစ် စေလိမ့်မည်။

ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ

နား ကို ပိတ် ထားပြီး မကြား ချင်ယောင် ဆောင်ရုံပင်။

ဒီလို အဆင့် ကို ရောက်လာရင် ဘယ်သူမှာ သည်းခံနိုင်စွမ်း နည်းနည်းပါးပါး မရှိဘဲ နေ မလဲ။

"ရှောင်းရွှယ်၊ သူ့ကို ဘယ်လို ထင် လဲ"

ထန်ထျန်းက မေးသည်။

ကုရှောင်းရွှယ် က ခဏ စဉ်းစားပြီး ပြောသည်။ "တကယ် တော် တယ်"

"ဒါပေမဲ့ သူက အရမ်း မာနကြီး တယ်။ တစ်ခါတစ်လေ အားနည်းချက် တချို့ကို ထုတ်ပြ တယ်။ ဒါကြောင့် အခွင့်အရေး တော့ ရှိတယ်"

"သခင်လေးထန်၊ ကျွန်မ တက် ရမလား"

ထန်ထျန်းက ချက်ချင်း လက်ဝှေ့ ယမ်းသည်။

"ငါတို့က လူသစ် တွေ။ ဒီ ပွဲ ကို ဝင် မပါနဲ့"

"ပြီးတော့ ဘာ အကျိုးကျေးဇူး မှလည်း မရှိဘူး"

လူအများ ရဲ့ အာရုံစိုက်မှု ကို ခံရတာမျိုးကို နည်းနည်း ပဲ လုပ်တာ ပိုကောင်း သည်။ မလိုလားအပ်တဲ့ မနာလိုမှု တွေ၊ ဒုက္ခ တွေ မလာအောင် ရှောင် နိုင်မည်ပင်။

သူက ဒုက္ခ ကို အမုန်းဆုံး ပင်။

ဒါပေမဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ စိတ်ထဲက အတွေး ကို ကြား လိုက်ရသလိုပင်။ သူက ဒုက္ခ ကို မကြိုက် ပေမယ့် ဒုက္ခ က သူ့ဆီကို လာ ခဲ့သည်။

"ဟမ့်၊ ဘယ်သူမှ ငါ့ ကို မယှဉ် ရဲတော့ဘူးလား"

"တကယ့် ငကြောက်တွေ ပဲ"

"ထန်ထျန်း က ဘယ်သူလဲ။ မင်း က ပိုက်ဆံ အရမ်း ချမ်းသာ တယ်လို့ ကြားတယ်။ ပြီးတော့ ငါ တို့ရဲ့ ပါရမီရှင် ညီမလေး တစ်ဦးကို ဖြားယောင်း ခေါ်သွားတယ်တဲ့"

"ဘယ်လိုလဲ။ သူမကို ငါ နဲ့ ယှဉ်ပြိုင် ဖို့ လွှတ်ရဲ လား"

ဟွမ်ချုံး က ကျယ်လောင်စွာ ပြောသည်။

ထန်ထျန်း- ???

ဒါက တကယ်ပဲ မမျှော်လင့်ဘဲ ဒုက္ခ ရောက်လာတာပင်။

သူက ဒီနေ့ ကြည့်ရှုသူ သာ ဖြစ်ချင်တာ။ ဘာလို့ သူ့ဆီကို ရောက် လာရတာလဲ

သူ ဒီလောက် နာမည်ကြီး နေတာလား

ထန်ထျန်း နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ ။ ဒါပေမဲ့ လူ ကို နာမည်တပ် ပြီး ပြော နေပြီမို့ ဆက်လက် တိတ်ဆိတ် နေလို့ မဖြစ်တော့ပေ ။

"မင်း က ငါ့ ကို ပြော နေတာလား"

ထန်ထျန်းက စကားပြော လိုက်သည်။

ဟွမ်ချုံး က မျက်လုံး လှည့်ကြည့်ပြီး မထီမဲ့မြင် ပြုံးကာ "ဒီသခင်လေး က မင်း ကို စိတ်မဝင်စား ဘူး"

"ငါ တို့ရဲ့ ပါရမီရှင် ညီမလေး တစ်ဦးကို မငိး ဖြားယောင်းပြီး ခေါ်သွားတယ် မဟုတ်လား"

"သူမ တက်လာ ရဲ လား။ မင်း တို့လို ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တွေကို လိုက် ရင် တာအိုလမ်းကြောင်း က ပျက်စီး သွားပြီး ဘာ အကျိုးကျေးဇူး မှ မရှိဘူးဆိုတာကို လူတိုင်း နားလည် အောင် ဒီသခင်လေး က ပြချင်တာ"

ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ် သွားသည်။

ဒါက ဟွမ်ချုံး ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အတွေး လား

ဖြစ်နိုင်တာက...

ထန်ထျန်းရဲ့ အကြည့် က အပေါ် က နေရာကို ပစ် လိုက်သည်။ ထို့နောက် ပြောသည်။ "မင်း က ရှောင်းရွှယ် ကို ပြောနေတာလား"

"သူမက ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အလယ်အဆင့် ပဲ ရှိသေးတာ။ နည်းနည်း အနိုင်ကျင့်တယ် လို့ မထင် ဘူးလား"

ပြောပြီးနောက် ရှောင်းရွှယ် က ချက်ချင်း သူ့ကို အသံ ပို့ သည်။ "သခင်လေးထန် ရပါတယ်၊ ကျွန်မ သူ့ကို နိုင် ဖို့ ယုံကြည်ချက် ရှိတယ်"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းအနည်းငယ် ခါပြီး သူမကို မပြော ဖို့ အချက်ပြ လိုက်သည်။

ဒုက္ခရှာ ရဲရင် ကောင်းမွန် တဲ့ သင်ခန်းစာ ကို သင်ကြား ပေးရမှာပေါ့။

"နည်းနည်း အနိုင်ကျင့် ရာ ရောက်တယ်"

ဟွမ်ချုံး က လက်ဝှေ့ ယမ်းသည်။ "ဒါဆို ဒီလိုလုပ်မယ်၊ ငါ လည်း ငါ့ ရဲ့ အဆင့် ကို ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အလယ်အဆင့် မှာ ကန့်သတ် လိုက်မယ်။ ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် လည်း ရတယ်"

"ဧည့်သည် လို အားနည်း တဲ့ ကြက် တွေအတွက်တော့ အဆင့်တူ မှာ လက်တစ်ဖက် ချန်ထားရင်တောင် အနိုင်ယူ နိုင်တယ်"

"ဘယ်လိုလဲ၊ မင်း မှာ တခြား အကြောင်းပြချက် တွေ ရှိသေးလား"

ထန်ထျန်းက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ"

"ရှောင်းရွှယ်၊ ဒါဆို မင်း သွားပြီး ကစား ပေး လိုက်"