အကြင်နာမဲ့ စွာ ဖိနှိပ်ခြင်း

"ထန်ထျန်း၊ ဂိုဏ်း အတွက် ပံ့ပိုး ပေးတာ က ကောင်း တဲ့ ကိစ္စ ပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒေါသ ကြောင့် အတင်းအကျပ် မလုပ် ပါနဲ့။"

ထန်ထျန်းက ဂုဏ်ပြုမှတ် သုံးဆယ် ဆက်လက် ပေး မယ်လို့ ပြော တဲ့အခါ ယွင်ခုံး က နူးညံ့စွာ တိုက်တွန်း ခဲ့သည်။

ထန်ထျန်းက ခေါင်းခါ လိုက်ကာ " ဂိုဏ်းချုပ်လေး သူတော်ကောင်း ဟာ လုပ်သင့် တဲ့ အရာ ကို လုပ် ပြီး မလုပ်သင့် တဲ့ အရာ ကို ရှောင် ပါတယ်"

"ကျွန်တော့် ကို ဒီလို အထင်သေး သူ ရှိ နေမှတော့ ကျွန်တော်က သဘာဝအားဖြင့် လျစ်လျူ မရှု နိုင်ပါဘူး"

သူက ဖြောင့်မတ်စွာ ပြောသည်။

ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စိတ်ထဲ မှာ ယွင်ခုံး ကို အဆက်မပြတ် ကဲ့ရဲ့ နေသည်။

လှူဒါန်း တာကို လက်ခံ လိုက်တော့လေ ။ ဒီလောက် အပို စကားတွေ ဘာလို့ ပြောနေတာလဲ။ လူတွေရဲ့ သုံးစွဲမှုအမှတ် ရရှိ မှုကို နှောင့်နှေး စေတယ်ကွ။

ယွင်ခုံး က ခေါင်းခါ လိုက်သော်လည်း ဆက်ပြော စရာ ဘာမှ မရှိတော့ဘဲ ထန်ထျန်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက် ကို လက်ခံ လိုက်သည်။

ပြီးစီး ပြီးနောက် ထန်ထျန်း လှည့် ပြီး တင်းရှောင် ကို စိန်ခေါ် တဲ့ အကြည့် နဲ့ ကြည့် လိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ"

"ငါ နဲ့ ယှဉ် ဖို့ လို ဦးမလား"

တင်းရှောင် က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့ သည်။ "ဘီလီယံ သုံးရာ၊ တကယ်ပဲ ရက်ရက်ရောရော သုံးဖြုန်းတာ ပဲ"

"ကုန် သွားပြီ မဟုတ်လား"

"ဒါပေမဲ့ မင်း မသိ တာက မင်း စုဆောင်း ထားတာတွေ ကုန် သွားပေမယ့် ငါ က အစ ပဲ ရှိသေးတယ်ကွ"

" အစစ်အမှန် ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့်က ဘာလဲ ဆိုတာ မင်းကို ပြရတာပေါ့ "

ပြောပြီးနောက် တင်းရှောင် လည်း ရှေ့ ကို တက် လာပြီး ယွင်ခုံး ကို "ဂိုဏ်းချုပ်လေး ၊ ကျွန်တော် ဂုဏ်ပြုမှတ် သုံးဆယ် ထပ် သွင်း ချင် ပါတယ်"

စကားသံ ဆုံး တာနဲ့ အံ့ဩ တဲ့ အသံ တွေ ချက်ချင်း ပေါ် လာသည်။

"တင်းရှောင် နဲ့ ထိုက်တန် တယ်"

"သူ့ရဲ့ ငွေကြေး စွမ်းအား က သခင်လေး အချို့ရဲ့ အောက် မှာပဲ ရှိ တော့မှာ မဟုတ်လား"

"ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် တွေထဲမှာ တကယ့် လူတော် တွေ ပုန်း နေကြတာပဲ"

လူတွေက အံ့အားသင့် ခဲ့ကြသည်။

ဒီလို အသံ တွေကို ကြား တော့ တင်းရှောင် က သူ့ရဲ့ ရင်ဘတ် ကို နည်းနည်း ကော့ လိုက်သည်။

ဘီလီယံ ငါးရာ က သူ့ကို နာကျင်စေပေမယ့် ခေါင်းဆောင် တွေနဲ့ တပည့် တွေ ရှေ့ မှာ နာမည် ရ နိုင်တာနဲ့ ထိုက်တန် နေပြီပင်။

ထန်ထျန်း ကို အနိုင်ယူ ဖို့လား

ဒါက နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စ ပင်။ သူက ဒီ လူသစ် ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက် ခဲ့ပေ။

ဒါပေမဲ့ အဖြစ်မှန် က သူ ထင်ထား တာနဲ့ နည်းနည်း ကွာခြား နေသည်။

တင်းရှောင် က ဘီလီယံ သုံးရာ ချက်ချင်း ထပ်တိုး လိုက်တာကို ကြည့် ပြီး ထန်ထျန်းက ပျော်ရွှင် လို့ မဆုံး ဖြစ်နေသည်။

"တကယ် ကောင်း တယ်"

"ဒါပေမဲ့ မင်း က ဘီလီယံ သုံးရာ နဲ့ ငါ့ ရဲ့ ပိုက်ဆံအိတ် ကို ကုန် သွားပြီလို့ ဘာလို့ ထင် နေရတာလဲ"

"ငါ့ ရဲ့ ပိုက်ဆံအိတ် နက်ရှိုင်းမှု ကို မင်း ဘယ်တော့မှ စိတ်ကူး နိုင်မှာ မဟုတ် ဘူး"

ပြောပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ယွင်ခုံး ဘက်ကို လှည့် ပြီး " ဂိုဏ်းချုပ်လေး"

"ကျွန်တော် ဘီလီယံ ခြောက်ရာ ထပ် ထည့် ပါမယ်"

ဒီ ပမာဏ ပေါ်လာ တာနဲ့ လူအများက ချက်ချင်း ဝုန်းဒိုင်းကြဲ သွားသည်။

"ဝိုး ၊ ဒီ လူသစ် က ကြမ်း လှချည်လားကွ "

" သူ့ရဲ့ ငွေတွေ အများကြီးရှိနေမှတော့ ဒီလောက် တော် တဲ့ ဧည့်သည် ကို ပြုစုပျိုးထောင် နိုင်တာ အံ့ဩ စရာ မရှိဘူး"

"ဘီလီယံ ကိုးရာ ရှိ ပြီ။ သခင်လေး အချို့ကိုတောင် မီ တော့မယ်"

လူတွေ ပြော တဲ့ အကြောင်းအရာ က တင်းရှောင် ကနေ ထန်ထျန်း ကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲ သွားသည်။

တင်းရှောင် ရဲ့ မျက်နှာ မည်းမှောင် သွားသည်။ ထန်ထျန်းက တစ်ကြိမ် တည်းနဲ့ ဒီလောက် ဝိညာဉ်ကျောက် အများကြီး ထုတ်ပြ နိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူ တကယ် မမျှော်လင့် ခဲ့ပေ။

ချမ်းသာမှု နဲ့ ငွေကြေး က လုံးဝ ကွဲပြား တဲ့ သဘောတရား နှစ်ခု ပင်။

"ကောင်းပြီ"

ယွင်ခုံး က စိတ်ပျက် တဲ့ အမူအရာ ရှိပေမယ့် ထန်ထျန်းအတွက် အားလုံး ကို စီစဉ် ပေးခဲ့သည်။

ထန်ထျန်းက တင်းရှောင် ကို မျက်ခုံးပင့် ပြပြီး စိန်ခေါ် တဲ့ သဘော ကို လုံးဝ မဖုံးကွယ် ခဲ့ပေ။

တင်းရှောင် က ဒေါသထွက် လာသော်လည်း ထပ်မတိုး ခဲ့ပေ ။ သူ့ရဲ့ စိတ်ထဲ မှာ ရုန်းကန် နေပုံရသည်။

ဒါက ဘီလီယံ ကိုးရာ ပင်။ သူက ထပ်တိုး ရင် တစ်ထရီလီယံ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါက ပမာဏနည်းနည်းလေး မဟုတ်ပေ။

ထန်ထျန်းက စိန်ခေါ် ပြီးနောက် သူ့ကို ဆက်လက် ဂရုမစိုက် တော့ဘဲ စနစ် မျက်နှာပြင် ကို ကြည့် လိုက်သည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့ရဲ့ စုစုပေါင်း ပိုင်ဆိုင်မှု က တစ်ထရီလီယံ ကို ကျော် သွားပြီးနောက် သုံးစွဲမှု ပြန်အမ်းငွေ စနစ် ထဲမှာ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူး တဲ့ အရာ တစ်ခု ပေါ်လာ ခဲ့လို့ပင်။

ဒါက ကျောက်စိမ်း တစ်ခုပဲ ဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက် ထက် နည်းနည်း ပိုကြီး သည်။ လုံးဝ ဝိုင်း နေပြီး အတွင်းမှာ နက်နဲ တဲ့ အော်ရာ တစ်ခုက ဖြည်းဖြည်းချင်း လည်ပတ် နေသည်။ ကြယ် အစက်အပြောက် တွေက နဂါးငွေ့တန်း လို ဖြစ်နေသည်။

ဘာ လဲဟ

ထန်ထျန်းက ဂရုတစိုက် စစ်ဆေး ပြီးနောက် ဝိညာဉ်ကျောက် က တစ်ထရီလီယံ ( အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်သန်း) ကို ရောက် တဲ့အခါ ဒီ ထူးဆန်း တဲ့ ကျောက်စိမ်း ကို အလိုအလျောက် ပေါင်းစပ် လိုက်တယ်ဆိုတာကို အတည်ပြု ခဲ့သည်။

ဒါက ပိုပြီး မြင့်မား တဲ့ ငွေကြေး အမျိုးအစားလား

သူ မသိ ခဲ့ပေ။

ထန်ထျန်း စဉ်းစား နေတုန်းမှာ တင်းရှောင် လည်း နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက် ကို ချ လိုက်ပုံရသည်။

လူအများရဲ့ မျှော်လင့် တဲ့ အကြည့် တွေ အောက် မှာ သူက သွား ကို ကြိတ် ပြီး ဆုံးဖြတ် လိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ဘီလီယံ ငါးရာ ထပ်တိုး ပါမယ်"

တင်းရှောင်း ရဲ့ မျက်လုံး တွေ နီရဲ နေသည်။

ဒီ တစ်ထရီလီယံ ကို ထုတ်ပြ ပြီးနောက် သူ့ကို နာကျင် စေခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူက ထန်ထျန်းဘက်ကို လှည့် ပြီး အော် ဟစ် ပြောသည်။ "ထပ်တိုးလေ "

"မင်း ဘယ်လောက် ထိ ပြိုင် နိုင်မလဲ ကြည့် ရအောင်"

"လာ စမ်းပါ"

ထန်ထျန်းက စင်မြင့် ကနေ လာ တဲ့ တံတွေး ကို လက် နဲ့ ကာ လိုက်ပြီး အမူအရာ က ပုံမှန် အတိုင်း ရှိနေသည်။

"ငါ ထပ် မထည့် ဘူးလို့ မပြော ပါဘူး"

ပြောပြီးနောက် သူက စဉ်းစား ပြီးနောက် အဲဒီ ထူးဆန်း တဲ့ ကျောက်စိမ်း ကို ထုတ် လိုက်သည်။

"ဒါကို သိ လား"

ဒါပေမဲ့ ဒီ ကျောက်စိမ်း ကို မြင် တဲ့အခါ တင်းရှောင် ရဲ့ မျက်လုံး တွေ ပြူး သွားသည်။

"ရှန့်ထန်း တာအို ကျောက်စိမ်း"

သူက ထိတ်လန့်စွာ အော် ခဲ့သည်။

"ဘာ ရှန့်ထန်း တာအို ကျောက်စိမ်းလား"

"ဗုဒ္ဓေါ ၊ ထန်ထျန်း မှာ ဒီလို အရာ မျိုးတောင် ရှိ နေတာလား။ ဒါက ကျင့်ကြံခြင်း အတွက် အမြင့်ဆုံး မြင့်မြတ် ပစ္စည်း ပဲ"

"ရှန့်ထန်း တာအို ကျောက်စိမ်း နဲ့ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက် ရဲ့ နှုန်း က တစ်သန်း ဝန်းကျင် မှာ ရှိပေမယ့် ဒါက စျေးနှုန်း ရှိ ပြီး ဈေးကွက် မရှိ တဲ့ တည်ရှိမှု ပဲ"

"ငါ ပထမဆုံး မြင်ဖူး တာပဲ"

"ဘုရားရေ၊ ဒါက ချင်းယွဲ့ ဂိုဏ်း ရဲ့ ပထမဆုံး အလှပဂေး ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာ လို ပြီးပြည့်စုံ နေတာပဲ..."

.....

ထန်ထျန်းက အံ့အားသင့် သွားသည်။ မင်း သူ့ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာ ကို မြင်ဖူး သလိုပဲ ပြောနေတာလဲကွ ။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ အော်ဟစ်သံ တွေ ကြား မှာ သူက ဒီ အရာ က ဘာလဲ ဆိုတာကို နားလည် သွားသည်။

ငွေကြေး အဖြစ်သာ အသုံးပြု မယ်ဆိုရင် ဒါက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်သန်း နဲ့ ညီမျှ သည်။

ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ တန်ဖိုး က ဒီလောက် ရိုးရှင်း မှာ မဟုတ်ပေ ။ ကျင့်ကြံခြင်း အတွက် အလွန် အကျိုး ရှိပုံရသည်။

"ထန်ထျန်း၊ မင်း ဒါကို ပံ့ပိုး ပေး မှာ သေချာ လား"

"ဝိညာဉ်ကျောက် နဲ့ တူ တဲ့ ဂုဏ်ပြုမှတ် တစ်ရာ နဲ့ လဲလှယ် လို့ရ တယ်"

ယွင်ခုံး က ပြောသည်။

ထန်ထျန်းက ခေတ္တ ရပ် ပြီးနောက် အရေးမကြီး သလို ပြောသည်။ "ရပါတယ်။ ဒီ အရာ ကိုပဲ သုံး ပါ့မယ်"

"ဝိညာဉ်ကျောက် များလွန်းရင် ပိုပြီး ဒုက္ခ ရောက်နိုင်တယ်"

ပြောပြီးနောက် သူက ရှန့်ထန်း တာအို ကျောက်စိမ်း ကို ပေး လိုက်သည်။

အဓိက အကြောင်းရင်း ကတော့ စနစ် က သူ့ကို တိုက်ရိုက် ပေါင်းစပ် လိုက်တာကြောင့် မသုံး လို့ မဖြစ်ပေ။

ယွင်ခုံး က ခေါင်းညိတ်ပြီး ရှန့်ထန်း တာအို ကျောက်စိမ်း ကို လက်ခံ လိုက်သည်။

"ရှန့်ထန်း တာအို ကျောက်စိမ်း က ငါ တို့အတွက် အလွန် အသုံး ဝင်တာကြောင့် ဂိုဏ်း ကိုယ်စား မင်း ကို ကျေးဇူးတင် ပါတယ်"

ထန်ထျန်းက အရေးမကြီး ကြောင်း ပြော သည်။

ဒီအချိန်အထိ သူ့ရဲ့ ဂုဏ်ပြုမှတ် က တစ်ရာ့ကိုးဆယ် ကို ရောက်ရှိနေပြီး စနစ် နေရာ မှာ မွေးရာပါ တာအို ကျောက်စိမ်း နှစ်ခု လည်း ရှိ နေသည်။

"ဟီးဟီး၊ ထပ်တိုးအုန်းလေ "

သူက တင်းရှောင် ကို ဆက် စိန်ခေါ် သည်။

ဒီအချိန်မှာ တင်းရှောင် က နည်းနည်း တွေဝေ နေသည်။

ထန်ထျန်း က ရှန့်ထန်း တာအို ကျောက်စိမ်း လို အရာ မျိုးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ပြ နိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူ လုံးဝ မထင် ခဲ့ပေ။

အရေးအကြီးဆုံးက မင်း စျေး ထပ်တိုး တာ အရမ်း မြန် နေတယ်ကွ

နှစ်ဖက် ချမ်းသာမှု ကို ယှဉ်ပြိုင် ရင်တောင် နည်းနည်းချင်းစီ ထပ်တိုး တာ။ မင်း က တန်းပြီး နှစ်ဆ ထပ်တိုး လိုက်တာကို ဘယ်သူက ခံနိုင် မှာလဲ။

တင်းရှောင် ရဲ့ မျက်ခမ်း တွေ တုန်ခါ လာသော်လည်း မတုံ့ပြန် ခဲ့ပေ။

"အို တင်းရှောင် မနိုင် တော့ဘူး"

"ငါ လည်း ထင် တယ်။ ထန်ထျန်း က ရှန့်ထန်း တာအို ကျောက်စိမ်း ကို ထုတ်ပြ တာကို ဘယ်သူက မကြောက် ဘဲ နေ နိုင်မှာလဲ"

"တကယ် သန်မာလွန်းတယ် ။ ထန်ထျန်း က ချင်းယွဲ့ ဂိုဏ်း ရဲ့ ဆဋ္ဌမ သခင်လေး ရာထူး ကို တက် ဖို့ ကြိုးစား နေပုံပဲ"

"မနိုင် ရင် ဆင်းလိုက်တော့။ ဟာသလုပ်မနေနဲ့ "

ပွဲကြည့် ပရိသတ်တွေက ပြဿနာ ကို ပိုမို ကြီးထွား စေချင်သောကြောင့် ရယ်မော ကြ သည်။

လူအများရဲ့ လှောင်ပြောင် သံတွေကို ကြား တော့ တင်းရှောင် ရဲ့ မျက်လုံး တွေ လုံးဝ နီရဲ သွားသည်။

"ငါ မနိုင် ဘူးလို့ ဘယ်သူ က ပြော လဲ၊ ဟမ်"

"တစ်ထရီလီယံ လောက် ပဲ။ ငါ မထုတ် နိုင်တာ မဟုတ်ဘူးကွ"

သူက အသိစိတ် နည်းနည်း ပျောက်ဆုံး နေပြီပင်။ သိုလှောင် လက်စွပ် တစ်ခုကို ထပ် ထုတ် ပြီး ယွင်ခုံး ရှေ့ မှာ ရိုက် ချလိုက်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော် လိုကိသည်။ "ကျွန်တော် တစ်ထရီလီယံ ထပ် ထည့် ပါမယ်"

ယွင်ခုံး က သူ့ကို ပြော ချင်ပုံရသည်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ သဘောထား ကို မြင်တော့ ဘာမှ မပြော တော့ဘဲ လက်ခံ လိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား၊ ငါ့ ကို ဘယ်သူ က ထပ်မံ အထင်သေး ရဲသေးတာလဲကွ၊ ဟမ်"

တင်းရှောင် က ကျယ်လောင်စွာ ပြောပြီးနောက် ထန်ထျန်းကို ကြည့်ကာ "သတ္တိ ရှိ ရင် ထပ်တိုးလိုက် "

ထန်ထျန်းက တံတွေး ကို ကာ လိုက်ပြီး နည်းနည်း ပြုံး လိုက်သည်။ "ဒါက မင်း ပြော တာနော်"

ထို့နောက် သူက လက်ဖဝါး ကို ဖြန့် လိုက်ရာ ရှန့်ထန်း တာအို ကျောက်စိမ်း နှစ်တုံး က လက်ဖဝါး မှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရှိ နေသည်။

" ဂိုဏ်းချုပ်လေး ကို ဒုက္ခပေးမိပြီဗျာ ။ ဂုဏ်ပြုမှတ် နှစ်ရာ ထပ် ထည့် ပါ့မယ်"

ရှန့်ထန်း တာအို ကျောက်စိမ်း နှစ်တုံး ကို မြင် တဲ့အခါ တင်းရှောင် ရဲ့ မျက်နှာ က နီ ရာကနေ ဖြူ သွားပြီး နောက် ကို ယိုင် လာသည်။

သူ့ရဲ့ နှုတ်ခမ်း တွေ တုန်ခါ နေပေမယ့် ဘာမှ မပြော နိုင်တော့ပေ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ တကယ် ထပ်တိုး ဖို့ မရှိ တော့လို့ပင်။

ထန်ထျန်း ကို ပြန်ကြည့် လိုက်တော့ အေးဆေး နေတုန်းပဲ။

ပျော်ရွှင် တဲ့ ပုံစံ တောင် ပေါ် နေသေးသည်။

"မရှိ တော့ဘူးလား"

"အစစ်အမှန် ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် ဆိုတာ ဘာလဲ ဆိုတာကို ငါ့ ကို ပြ မယ်လို့ မပြော ခဲ့ဘူးလား"

"ဒီလောက်ပဲလား"

"ဒါဆို ဒီတစ်ခါ မျက်လုံး အကြီးကြီး ဖွင့် ပြီး ကြည့် လိုက်"

ပြောပြီးနောက် ထန်ထျန်းက လက် ကို ထပ်မံ ဆန့် လိုက်ရာ ရှန့်ထန်း တာအို ကျောက်စိမ်း လေးတုံး ပေါ်လာ ခဲ့သည်။

" ဂိုဏ်းချုပ်လေး ၊ ဂုဏ်ပြုမှတ် လေးရာ ထပ် ထည့် ပါ့မယ်"