လုချန်းကျီ ၏ ဖိတ်ခေါ်မှု

ထန်ထျန်းက ရှန့်ထန်း တာအို ကျောက်စိမ်း လေးတုံး ထပ် ထုတ်ပြ လိုက်တာကို ကြည့် ပြီး တင်းရှောင် ရဲ့ မျက်နှာ ဖြူဖပ် ဖြူရော် ဖြစ်ကာ ခန္ဓာကိုယ် ယိုင် လဲပြီး မြေပြင် ပေါ်မှာ လဲကျ သွားသည်။

သူ့ရဲ့ အမူအရာ က ထိတ်လန့် နေပြီး ထန်ထျန်းကို ထပ်မံ မကြည့်ရဲ တော့ပေ။

ထန်ထျန်းက ပြုံး ပြီး "ခုနက သေချာ မမြင် လိုက်ဘူးလား" ဟု ပြောသည်။

"ဒါဆို နောက် တစ်ခါ ထပ်ကြည့် လိုက်"

" ဂိုဏ်းချုပ်လေး ၊ ကျွန်တော် ဂုဏ်ပြုမှတ် ရှစ်ရာ ထပ် ထည့် ချင်ပါတယ်"

သူက ပြောပြီး ရှန့်ထန်း တာအို ကျောက်စိမ်း ရှစ်တုံး ထပ် ထုတ် လိုက်သည်။

သုံးစွဲနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး တစ်ခုကို ရရှိ နေမှတော့ သူက သဘာဝအားဖြင့် ဖမ်းဆုပ် ရမှာပဲပင်။

ဒီအချိန်မှာ ပရိသတ် တွေက ထုံထိုင်း နေကြသည်။ အဲဒီ အရာ က ကမ္ဘာပေါ်မှာ ရှားပါး တဲ့ မြင့်မြတ် ရဲ့ ပစ္စည်း မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ထန်ထျန်း မှာ ဂေါ်ဖီထုပ် လိုပဲ တစ်ပုံကြီး ရှိ နေရတာလဲ။

လုချန်းကျီ တို့လည်း အံ့အားသင့် နေကြသည်။ ဒီလို ပြိုင်ဘက်ကင်း တဲ့ ပုံရိပ် က သူတို့ကို တန်းတူရည်တူ ဆက်ဆံ ဖို့ လုံလောက် နေပြီပင်။

ဂိုဏ်းချုပ်လေး ယွင်ခုံး ပင်လျှင် အံ့ဩ လို့ မဆုံး ဖြစ်နေသည်။

ထန်ထျန်း ပေး လာတဲ့ ရှန့်ထန်း တာအို ကျောက်စိမ်း ကို ကြည့် ပြီး ယွင်ခုံး က ခေါင်းခါ လိုက်သည်။ "တော်ပြီ ထန်ထျန်း၊ မင်း နိုင် သွားပြီ"

"ရှန့်ထန်း တာအို ကျောက်စိမ်း က မင်း ရဲ့ အနာဂတ် ကျင့်ကြံခြင်း အတွက် အလွန် အသုံး ဝင်တယ်။ မင်း သိမ်းထား တာ ပိုကောင်း တယ်"

ထန်ထျန်း တောင့်တင်း သွားပြီး လျင်မြန်စွာ ပြောသည်။ "မလို ဘူး မလိုပါ ဘူး။ ဒီ အရာ မျိုး ကျွန်တော့် အိမ် မှာ အများကြီး ရှိ တယ်။ လက်ခံ လိုက်ပါ"

ဒါပေမဲ့ ယွင်ခုံး က တစ်ဖန် ငြင်းဆန် ခဲ့သည်။ "သိမ်းထားလိုက် ပါ။ မင်း အနာဂတ် မှာ ဧည့်သည် တွေကို ပြုစုပျိုးထောင် မယ်ဆိုရင်တောင် ဒီလို မြင့်မြတ် ပစ္စည်း မျိုးကို အရမ်း လို လိမ့်မယ်"

ထန်ထျန်း ချက်ချင်း စိုးရိမ် သွားသည်။ ဘာလို့ လက်မခံ တာလဲဟ။

မင်း မလက်ခံ ရင် ငါ ဘယ်လိုလုပ် ရှန့်ထန်း တာအို ကျောက်စိမ်း ပို ရမှာလဲ၊ သုံးစွဲမှုမှတ် ဘယ်လိုလုပ် ရမှာလဲ။

"ဟေးဟေး၊ တကယ် ပြဿနာ မရှိပါဘူး ပြဿနာ မရှိပါဘူး"

"ကျွန်တော် ဒီနေ့ ပျော် နေတယ်လေ ။ ပိုက်ဆံ မသုံး ရင် စိတ် မသက်မသာ ဖြစ်ရတယ်ဗျာ"

"ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်း အတွက် ပံ့ပိုး ပေး တယ်လို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ပေါ့ ။ ကျွန်တော် စ ဝင်တဲ့ လူသစ် ဆိုတော့ ဂိုဏ်းကို ဘာမှ မကူညီ ရသေးဘူးလေ "

ထန်ထျန်းက ပြော ရင်း ရှန့်ထန်း တာအို ကျောက်စိမ်း ကို ယွင်ခုံး ရဲ့ လက် ထဲကို အတင်းအကျပ် ထည့် လိုက်သည်။

ဒီ မြင်ကွင်း က ပတ်ဝန်းကျင်က တပည့် တွေကို အံ့အားသင့် စေခဲ့သည်။

ဒါက ဘယ် လို ပြိုင်ဘက်ကင်း ထူးဆန်း တဲ့ ကိစ္စမျိုး လဲဟ။

အတင်းအကျပ် ပိုက်ဆံ ပေး နေတာ မဟုတ်ဘူးလား

"အဆင့် က အရမ်း မြင့် လိုက်တာကွာ။ ဒီလို အတွေးအခေါ် က ငါ့ ကို အရှက်ရ စေတယ်"

"ဘယ်သူက မဟုတ် ဘူးလို့ ပြောရဲလဲ။ လူတိုင်းက ဂိုဏ်း ထဲမှာ အရင်းအမြစ် ပို ရဖို့ပဲ စဉ်းစား နေကြတာ။ ထန်ထျန်း ကို ပြန်ကြည့် ရင် ဂိုဏ်း အတွက် မိမိကိုယ်ကို ပံ့ပိုး ဖို့ပဲ စဉ်းစား နေတာ"

"ကွာခြားချက်က အရမ်း ကြီး တယ်။ သူ နဲ့ ယှဉ် ရင် ငါ က ပုရွက်ဆိတ် လိုပဲ သေးငယ် တယ်"

လူတွေက ထန်ထျန်းရဲ့ စိတ်ဓာတ် ကို အံ့အားသင့် ခဲ့ကြသည်။ သူ့ရဲ့ ပုံရိပ် က ချက်ချင်း မြင့်မား သွားခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ ယွင်ခုံး က ထန်ထျန်း ဖြစ်စေချင် တာကို နောက်ဆုံး မှာ ခွင့်မပြု ခဲ့ပေ။

သူက နူးညံ့ သော်လည်း ထန်ထျန်း မယှဉ်နိုင် တဲ့ ဖိအား တစ်ခုကို ထုတ်ဖော် ပြီး ရှန့်ထန်း တာအို ကျောက်စိမ်း ကို အတင်းအကျပ် ပြန်ပေး လိုက်သည်။

"ထန်ထျန်း၊ မင်း ဂိုဏ်း အတွက် ပံ့ပိုး ပေး ချင်တာ သိ ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရာရာ တိုင်းမှာ အတိုင်းအတာ တစ်ခု ရှိ တယ်"

"ဒီနေ့က ပုံမှန် ဂုဏ်ပြုပွဲ သာသာပဲ။ အလွန်အကျွံ မလုပ် နဲ့"

"မင်း တကယ် စိတ်ပါ ရင် အနာဂတ် မှာ ဂိုဏ်း ရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု ကို ပိုမို အာရုံစိုက် ပေး ပါ"

ယွင်ခုံး က ပြောသည်။

ထန်ထျန်းက စိတ်ပျက် တဲ့ အမူအရာ ရှိသော်လည်း ယွင်ခုံး ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာ နေတာကို မြင်တော့ အရှုံးပေး လိုက်ရသည်။

တကယ် ဝမ်းနည်း စရာပဲကွာ။ ဆယ်ထရီလီယံ ကို ကျော် ဖို့ နီးနီးလေး ပဲ လို တော့တာကိုကွာ။

"ကောင်းပါပြီ"

"ဒါဆို... နောက်ထပ် ဒီလို ပွဲ မျိုး ရှိ ဦးမှာလား"

ထန်ထျန်းက မေးသည်။

ယွင်ခုံး က ရယ်မောကာ "ဂိုဏ်း တည်ဆောက်မှု မှာ ဝိညာဉ်ကျောက် အများကြီး လိုအပ် တယ်"

"မင်း တကယ် လုပ် ချင်စိတ် ရှိ ရင် အဲဒီအခါကျရင် ငါ အကြောင်းကြားလိုက် ပါ့မယ်"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်သည်။

"ကောင်းပါပြီ "

"ဒါဆို ဒီနေ့အတွက် တော်လောက် ပြီ။ အနာဂတ် မှာ ဒီလို ကောင်း တဲ့ ကိစ္စ မျိုး ရှိ ရင် ကျွန်တော့်ကို မချန်ထား ခဲ့နဲ့နော်"

ဒီလို ချမ်းသာမှု နဲ့ သုံးစွဲမှုအမှတ် တွေ အရူးအမူး တိုးပွား စေနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး မျိုးက တကယ် မများ လှပေ။

တကယ်တော့ ထန်ထျန်းက စျေးကြီး တဲ့ နေရာ တစ်ခုကို ရှာ ပြီး တစ်ကြိမ်တည်း အများကြီး သုံး ချင်ခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ ဒါက လက်တွေ့မကျ ပေ ။ လုံလောက် တဲ့ ခွန်အား ဒါမှမဟုတ် အာမခံချက် မရှိဘဲ ချင်းယွဲ့ ဂိုဏ်း ကနေ ရုတ်တရက် ထွက်ခွာ လိုက်ရင် ချမ်းသာမှုကို ဖော်ထုတ် မိတာနဲ့ သူ့ကို စောင့်ကြို နေတာက သေခြင်းတရား ပင်။

အရာရာ တိုင်းရဲ့ အခြေခံ ဟာ အသက်အန္တရာယ် ကင်းရေး ပေါ်မှာ မူတည် နေသည်။

"သေချာပေါက် အကြောင်းကြားလိုက် ပါ့မယ်"

ယွင်ခုံး က ပျော် မဆုံး ဖြစ်နေသည်။ သူလည်း ဒီလို တက်ကြွ တဲ့ လူ မျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူး ခဲ့ပေ။

ဒီလိုနဲ့ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက် လာတဲ့ ချမ်းသာခြင်း ပြိုင်ဆိုင်မှု က လူတိုင်း မမျှော်လင့် ထားတဲ့ ပုံစံ နဲ့ ပြီးဆုံး ခဲ့သည်။

အဓိက ကတော့ အရှိန် အရမ်း မြန် ပြီး ဖိနှိပ်မှု အရမ်း များ လွန်းတာပင်။

တင်းရှောင်း ပြောသလိုပင်၊ မင်း စုဆောင်း ထားတာတွေ ကုန် သွားတာက တခြားသူ ရဲ့ အစ ပဲ ရှိသေးသည်။

ဒါပေမဲ့ စုဆောင်း ထားတာတွေ ကုန် သွားတဲ့သူက သူ့ကိုယ်တိုင် ဖြစ် သွားခဲ့သည်။

ဂုဏ်ပြုမှတ် ခုနစ်ရာ က ဝူဒင် နန်းတော် ကို ဝင်ရောက် ဖို့အတွက် သုံးရာ ပဲ လို တော့သည်။

ဒါ့အပြင် စနစ် နေရာ မှာ ထန်ထျန်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက် က ရှစ်ထရီလီယံ ကို ကျော်လွန် နေပြီး မွေးရာပါ တာအို ကျောက်စိမ်း ရှစ်တုံး ပိုင်ဆိုင် ထားသည်။

သုံးစွဲမှုအမှတ်က လည်း သန်း ရှစ်ရာ ကို ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ ကိုးလွှာ ပါရမီ နဲ့ အဆင့်ကိုး ခန္ဓာ ကိုလည်း လဲလှယ်နိုင်ပြီပင် ။

ဂုဏ်ပြုပွဲ ပြီးဆုံး ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက သူ့ကို ဆက်ဆံ တဲ့ အခြားသူ တွေရဲ့ သဘောထား ပြောင်းလဲ သွားတာကို တွေ့ လိုက်ရပြီး ကောင်းမွန် တဲ့ ရည်ရွယ်ချက် တွေကို အဆက်မပြတ် ပေးပို့ လာကြသည်။

ထန်ထျန်းလည်း မာနကြီး သွားခြင်း မရှိဘဲ ကောင်းမွန်စွာ တုံ့ပြန် ခဲ့ရာ ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်း များစွာ ကို ရရှိ ခဲ့သည်။

"အစ်ကိုထန်၊ မင်း ဒီနေ့ နာမည်ကြီး သွားတာပဲ"

ခန်းမ ကနေ ထွက်လာ ရာ လမ်း မှာ ဝမ်ကျိယွီ က ခါးသီးစွာ ပြုံး ပြီး ပြောသည်။ "မင်း ပိုက်ဆံရှိ တာကို ငါ သိ ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း ဒီလောက် ချမ်းသာ လိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မစဉ်းစားမိ ခဲ့ဘူး"

"သခင်လေး တွေရဲ့ အဆင့် ကို မီ တော့မယ်"

"ဘာလို့ မင်း အရင်က လူမသိသူမသိ ဖြစ်နေ ခဲ့တာလဲ"

ထန်ထျန်းက ရယ်မော ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြော လိုက်သည်။ "အရင်က ငါ သာမန်လူ တွေရဲ့ ဒုက္ခ ကို တွေ့ကြုံ ခံစားချင်ခဲ့ရုံပါပဲ"

"အခုတော့ တွေ့ကြုံ ခံစားပြီးသွားပြီမို့ မူလ ဘဝ ကို ပြန်သွားတော့ မယ်"

ဝမ်ကျိယွီ က ယုံကြည်စွာ ခေါင်းညိတ် သည်။ "ငါ လည်း ထင် တယ်"

"မင်းရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု က ကံကောင်း လို့ ရတာ မဖြစ်နိုင် ဘူး"

ထန်ထျန်းက ပြုံး လိုက်ပြီး ထပ် စကားမဆို တော့ပေ။

မင်း လုံလုံလောက်လောက် ပြိုင်ဘက်ကင်း နေသရွေ့ ဘယ်လောက် ဆင်ခြင်တုံတရား ကင်းမဲ့ တဲ့ အကြောင်းပြချက် ကိုမဆို လူတွေက ယုံကြည် ကြလိမ့်မည်။

အချို့လူတွေကတောင် ဆင်ခြင်တုံတရား ကင်းမဲ့ မှု မလုံလောက် ဘူးလို့ ခံစားရပြီး ပီပီပြင်ပြင် ပုံပြင် များစွာကို ဖန်တီး ကြလိမ့်မည်။

ဒီလို အခြေအနေ က ထန်ထျန်းအတွက် ပိုပြီး ကောင်း တာပင်။

သူတို့နှစ်ယောက် လမ်း လျှောက် ရင်း စကားပြော နေကြသည်။ ဒါပေမဲ့ မကြာခင် လူ တစ်ဦး ထပ်မံ ရောက်လာ ခဲ့သည်။

"သခင်လေးထန်"

ရောက် လာ သူတွေက အော်ရာ အလွန် ပြင်းထန် တဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင်တပည့် အချို့ ဖြစ်ကြပြီး အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်း အဆင့် အထက် မှာ ရှိကြသည်။

သူတို့ရဲ့ မျက်နှာ တွေက တင်းမာ နေပြီး အသံ က နိမ့် ချသည်။ "သခင်လေးလု က သခင်လေး နဲ့ တွေ့ ဖို့ ဖိတ်ခေါ် ခိုင်းလိုက် ပါတယ်"

ထန်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ် လိုက်သည်။ ဒီမှာ "သခင်လေးလု" လို့ ခေါ် နိုင်သူက လုချန်းကျီ ပဲ ရှိ သည်။

ဒီ ကောင် က သူ့ကို ဘာလို့ ဖိတ်ခေါ် ရတာလဲ။

အရင်က တွေ့မြင် ခဲ့တဲ့ ဖန်ဖေး ကို စဉ်းစား မိတော့ ထန်ထျန်းမှာ မကောင်း တဲ့ ခံစားချက် တစ်ခု ရှိလာ ခဲ့သည်။

"နောက်မှ တွေ့ လို့ မရဘူးလား။ ငါ လုပ်စရာ ရှိသေး တယ်"

ထန်ထျန်းက ဒီ ဖိတ်ခေါ်မှု ကို ငြင်းဆန် လိုသည်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူက ငြင်းဆန် သည်။ "မင်း ငါတို့ နဲ့ လိုက် လာတာ ပိုကောင်း မယ် "

ပြောပြီးနောက် သူတို့က ထန်ထျန်းတို့ အနည်းငယ် ကို ဝိုင်း လိုက်သည်။

ရှောင်းရွှယ် နဲ့ လန်ယွီ ညီအစ်မတွေက ချက်ချင်း သတိထားမိ လိုက်ကြပြီး အမူအရာ တင်းမာ သွားသည်။ ထန်ထျန်းရဲ့ လက်ထဲ မှာလည်း ခရမ်းရောင် ပုလဲ အချို့ တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိ နေသည်။

ထျန်းလဲ့ ပုလဲ၊ ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကို ဆွဲဆောင် နိုင်ပြီး အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း ကျင့်ကြံသူ ရဲ့ အင်အား အပြည့် တိုက်ခိုက်မှု နဲ့ ညီမျှ သည်။

ချင်းဟိုင် နဲ့ အရောင်းအဝယ် နှစ်ကြိမ် အတွင်းမှာ ထန်ထျန်းက ဒီလို အရာများစွာ ကို ဝယ်ယူ ခဲ့ပြီး ဒီလို ရုတ်တရက် အခြေအနေ မျိုးကို ကာကွယ် ဖို့ပဲ ဖြစ် သည်။

ထန်ထျန်းတို့ အနည်းငယ် သတိထား နေတာကို ကြည့် ပြီး အဲဒီလူက ပြုံးကာ "စိတ်မပူ ကြပါနဲ့။ ဒါက ဂိုဏ်းချုပ်လေး ရဲ့ နေရာ ပဲ။ ဘယ်သူမှ မင်း ကို ဘာမှ လုပ် မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ပြီးတော့..."

"ငါ တို့ ကို ခုခံ ဖို့ မင်း ရဲ့ ဒီ ဧည့်သည် လေးတွေနဲ့ လုံးဝ မလုံလောက် ဘူး"

"ငါ တို့ ကို ခက်ခဲ အောင် မလုပ် ပါနဲ့။ သခင်လေးလု က မင်း ကို ဖိတ်ခိုင်းလိုက် တာ။ ဖမ်းခိုင်း တာ မဟုတ် ပါဘူး"

ထန်ထျန်း မျက်လုံး ကျဉ်း သွားသည်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံး မှာတော့ ထျန်းလဲ့ ပုလဲ ကို ခဏ သိမ်း လိုက်သည်။

မှန်ပေသည် ။ သူတို့က တောင်ထိပ်ငါးခု ဖလှယ်ရေး အစည်းအဝေး ခန်းမ ထဲမှာ ရှိ နေတုန်းပင်။ လုချန်းကျီ ပင်လျှင် အလွန်အကျွံ မလုပ်ရဲပေ။

ပို ဆိုးတာက သူက ခုမှ နာမည်ကြီး လာတာပင်။

အဆိုးဆုံး အခြေအနေ မှာတောင် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ် ဖို့ နည်းလမ်း ရှိ သည်။

"ကောင်းပြီ"

"မင်း တို့နဲ့ လိုက် ခဲ့ မယ်"

ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။