သစ်မြွေစည်းတံဆိပ်။ နတ်ဘုရားသွေးကြောစွမ်းရည်။ (၂)
Vol. 21 Ch. 301
မုကျင်ရဲ့ အစွမ်းတွေကို အဆုံးသတ်လိုက်တဲ့အခါ စူးချန်ခုန်းဟာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ တုန်ခါသွားပြီး နားမလည်နိုင်တဲ့ အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဒါကဘာလဲဟ…”
အံ့အားသင့်သွားကာ စူးချန်ခုန်းဟာ ချက်ချင်း သူ့ကိုယ်သူ ပြောင်းလဲမှုတွေရှိမရှိ စစ်ဆေးလိုက်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ သူ့လက်ဖမိုးမှာ နွယ်ပင်လိုလို မြွေလိုလို အစိမ်းရောင်အမှတ်အသားအသစ်တစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်သည်။ တစ္ဆေလိုလိုအစိမ်းရောင်အမှတ်အသားတစ်ခု။
“ဘာတွေဖြစ်ကုန်လဲ။ ငါမုကျင်ကို သတ်လိုက်တော့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ စွမ်းအားတစ်ခုက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို စိမ့်ဝင်သွားပြီး ဒီအမှတ်အသားကို ချန်ခဲ့တာလား။”
စူးချန်ခုန်း စိတ်ရှုပ်သွားလေ၏။ သူဟာ လူတွေအများကြီးနဲ့ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးကိုတောင် သတ်ခဲ့ဖူးပေမယ့် ရှေးခေတ်မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်တစ်ခုကို သတ်တာက ဒါပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်ပြီး ဒီလိုထူးဆန်းတဲ့ အခြေအနေတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားပါ။
“ဒီအမှတ်အသားက ဘာလဲ။ ငါ့ကို ခြေရာခံဖို့လား။”
သူ့မျက်နှာအမူအရာ မသေချာမရေရာဖြစ်လာပြီး စူးချန်ခုန်းဟာ သူ့လက်ပေါ်က အမှတ်အသားကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ချီစွမ်းအင်အနှစ်သာရကို သုံးပြီး ပျောက်အောင် ကြိုးစားပေမယ့် ခဏတာသာ မမြင်ရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ့ရဲ့ချီစွမ်းအင်ကို ရပ်လိုက်တာနဲ့ အရိုးထဲထိစွဲကပ်နေတဲ့ အကျိတ်တစ်ခုလို ခိုင်မာတဲ့ အမှတ်အသား ပြန်ပေါ်လာလိမ့်မည်။
“ပြီးတော့ ဒီမုကျင်… သူအသုံးပြုခဲ့တဲ့ အတတ်က နတ်ဆိုးအတတ်ပဲ။ ထောင်စုနှစ်မိသားစုတွေလို့ ခေါ်တဲ့ မိသားစုတွေအားလုံးက မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေများလား။”
မြေပြင်ပေါ်က အလောင်းကို ကြည့်ရင်း စူးချန်ခုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ထောင်စုနှစ်သက်တမ်းရှိတဲ့မိသားစုတွေက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး သူတို့အကြောင်း မှတ်တမ်းအနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ ထိုမိသားစုတွေက အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး မဟာမီးတောက်အင်ပါယာ မတည်ထောင်ခင်ကတည်းက ရှိခဲ့တယ်လို့ပဲ သိကြသည်။
မီးလျှံဧကရာဇ်ရဲ့ တော်ဝင်မိသားစုကို တည်ထောင်သူတွေတောင် အနှီမိသားစုတွေက ဆင်းသက်လာတယ်လို့ ဆိုကြပြီး သူတို့ဟာ ထိပ်တန်းမိသားစုအလွှာများဖြစ်ကြသည်။ ဒါကြောင့် သူတို့ဟာ တခြားသူတွေကို လွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့ကြသည်။
မုကျင်က နတ်ဆိုးအတတ်လို့ ထင်ရတဲ့အရာကို အသုံးပြုခဲ့တဲ့အခါ စူးချန်ခုန်းက မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတစ်စုက မဟာမီးတောက်အင်ပါယာကို အုပ်ချုပ်နေတာလားဟု တွေးမိသည်။ အဲ့ဒီအတွေးက ကျောချမ်းစရာပင်။
သို့သော် ထောင်စုနှစ်သက်တမ်းရှိမိသားစုများသာ နတ်ဆိုးတစ်စု အမှန်တကယ် ဖြစ်ခဲ့ပါက ထိုအချက်ကြောင့် ဆူပူအုံကြွမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေကာ သိုင်းပညာရှင်အားလုံးက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေမည့်အစား ပုန်ကန်ထကြွကြမည်ဖြစ်သည်။
ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိကောင်းရှိနိုင်သော်လည်း အခုအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်း နားလည်နိုင်တာထက် ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သည်။
“ငါ ဒီမှာ ကြာကြာမနေသင့်ဘူး။ မုကျင်ရဲ့ အလောင်းကို ယူသွားပြီး ရှင်းပစ်ရမယ်။”
ထပ်ပြီး လေ့လာစမ်းစစ်မနေတော့ဘဲ စူးချန်ခုန်းက တိုက်ပွဲရဲ့ နောက်ဆက်တွဲကိစ္စကို အရင်ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ လိုသည်။ အလွယ်တကူ မှတ်မိနိုင်သော အမှတ်အသားများ မကျန်ရှိကြောင်း စစ်ဆေးပြီးနောက် သူသည် သွေးရာများကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး မုကျင်၏ အလောင်းကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲယူသွားခဲ့သည်။
စူးချန်ခုန်းသည် မုကျင်၏ အလောင်းကို မီးရှို့ခြင်းမပြုမီ သဲလွန်စအားလုံးကို လုံးဝဖျက်ပစ်ရန် ဝေးလံသောနေရာတစ်ခုဆီသို့ သယ်ဆောင်သွားဖို့ စီစဉ်ထားသည်။ ၎င်းကအချည်းနှီးဖြစ်နိုင်သော်လည်း ‘အလောင်းမရှိရင် သေတယ်လို့ပြောမရသလို လူပျောက်သွားရင်လည်း သေတယ်လို့ပြောမရပေ’ ဟူသော စကားအတိုင်းပင်။ မုကျင်၏အလောင်းကို မတွေ့လျှင် တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်သည် မုကျင်က “ပျောက်ဆုံးနေသည်” ဟုသာ ယူဆနိုင်ပြီး မည်သည့်နှောင့်နှေးမှုမဆို တန်ဖိုးရှိပါသည်။
စူးချန်ခုန်း ထွက်သွားပြီး နာရီဝက်အကြာမှာ အရိပ်နှစ်ခု အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုအရိပ်နှစ်ခုက တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်က သောင်းစုတပ်မှူး ထျဲဟေးနှင့် မုကျင်နဲ့အတူ လိုက်ပါလာတဲ့ အရပ်ရှည်ရှည် ခပ်ကြမ်းကြမ်း အမျိုးသမီးတို့ပဲ ဖြစ်သည်။
“မုကျင် ထွက်သွားတာ ကြာနေပြီ။ သူ ပြဿနာတက်နေတာများလား” အရပ်ရှည်ရှည်နှင့်အမျိုးသမီးက စိုးရိမ်တကြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
မုကျင်ဟာ ဟွမ်ဖူဟုန်လန်ကို သတ်ခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်နောက်ကို လိုက်သွားခဲ့ပြီး သူ ပြန်မလာတာ ကြာပြီဖြစ်တဲ့အတွက် ထျဲဟေးနဲ့ ထိုအမျိုးသမီးတို့ဟာ သံမဏိဓားဂိုဏ်းကိစ္စကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီး မုကျင်ရဲ့အခြေအနေကို စစ်ဆေးဖို့ ထွက်သွားတဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်လာခဲ့ကြသည်။
နှစ်ယောက်စလုံးဟာ မုကျင် ပြဿနာနဲ့ ကြုံနေမှာကို စိုးရိမ်နေကြပေမယ့် ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ မုကျင်ဟာ ရှေးဟောင်းမိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်ဖြစ်တဲ့အတွက် တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့အနီးတစ်ဝိုက်မှာ စစ်သူကြီးလေးယောက်ကလွဲလို့ ခြိမ်းခြောက်မှုတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရဖွယ် မရှိပါ။ ဒါကြောင့် ပြဿနာ မရှိနိုင်လောက်ပေ။
“တိုက်ပွဲရဲ့ လက္ခဏာတွေ ဒီမှာ ရှိတယ်။”
ထျဲဟေးနှင့် ထိုအမျိုးသမီးတို့သည် သစ်ပင်များက ကျိုးပဲ့နေပြီး ကြီးမားသော သားရဲတစ်ကောင် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်သကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြေရာလက်ရာများ ပြန့်ကျဲနေသည်ကို အလျင်အမြန် တွေ့လိုက်ရသည်။
“ဒီတိုက်ပွဲလက္ခဏာတွေက မကြာသေးခင်ကမှ ဖြစ်ခဲ့တာ။ ဒီနေရာက မုကျင်နဲ့ အဲဒီလူ တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့နေရာပဲ။”
ထျဲဟေးက မြေပြင်ပေါ်က ခြေရာလက်ရာတွေကို လေးနက်တဲ့ အမူအရာနဲ့ စစ်ဆေးလိုက်ပြီး ဒီနေရာက အပျက်အဆီးတွေဟာ မုကျင်နဲ့ အနှီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့လူကြားက မကြာသေးခင်က တိုက်ပွဲကြောင့်လို့ အလွယ်တကူ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။
“သူတို့အလောင်းတွေရဲ့ လက္ခဏာ မရှိဘူး။ မုကျင် နိုင်သွားတာလား ဒါမှမဟုတ် အဲဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် နိုင်သွားတာလား။”
ထိုအမျိုးသမီးလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူတို့ ပတ်ပတ်လည်ကို ရှာဖွေပေမယ့် အလောင်းတစ်လောင်းမှ မတွေ့ရပေ။ ဒီမေးခွန်းကို မေးနေတုန်း နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခုကို ကောင်းကောင်း သိနေကြသည်။
“မုကျင်တော့… ဒုက္ခရောက်ပြီ။”
မုကျင် အနိုင်ရခဲ့ရင် သူ ပြန်လာခဲ့မှာပင်။ ပျောက်ကွယ်သွားမှာ မဟုတ်ပါ။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့လူ အနိုင်ရခဲ့ရင် မုကျင်ရဲ့ အလောင်းကို ရှင်းပြီး ထွက်သွားလိမ့်မည်။
သူတို့ အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်တဲ့အခါ နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ မျက်လုံးထဲက စိုးရိမ်မှုကို မြင်လိုက်ရသည်။ မုကျင်ဟာ နစ်နာသူဖြစ်သွားနိုင်ချေများသည်။
“ဟွမ်ဖူဟုန်လန်ကို သတ်ခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့လူက ဘယ်သူလဲ။ သူက မုကျင်ကိုလည်း သတ်လိုက်တာဖြစ်နိုင်တယ်။”
ထျဲဟေးရဲ့ မျက်ခုံးတွေ တင်းတင်းကျုံ့သွားခဲ့သည်။
မုကျင်ဟာ ခပ်ကြောင်ကြောင်နိုင်ပြီး ရုတ်တရက် ထဖောက်တတ်သူဖြစ်ပေမယ့် ရှေးဟောင်းမိသားစုရဲ့ သားစဉ်မြေးဆက်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူဟာ အားနည်းသူမဟုတ်ပါ။ ဒါပေမယ့် သူဟာ အနှီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့လူကို အလွန်အမင်း လျှော့တွက်မိပြီး ပျောက်ကွယ်ကာ သေဆုံးသွားပုံရသည်။
“မုကျင်… လိုက်မမီနိုင်တဲ့ အရူးကောင်။ ဘာလို့ အဲ့ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့လူနောက်ကို လိုက်သွားရတာလဲ။ အခုသူ ဒီလိုအရှုပ်တွေ လုပ်ထားလို့ ငါတို့ တာဝန်ယူရတော့မယ်။”
အရပ်ရှည်ရှည်နဲ့ အမျိုးသမီးက ဒေါသတကြီး ပြစ်တင်ပြောဆိုလိုက်သည်။
သူတို့ဟာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မနှောင့်ယှက်ဘဲ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း နေနိုင်ပေမယ့် မုကျင်က နားလည်ရခက်အောင် အတင်းအကျပ် လိုက်သွားခဲ့ပြီး တစ်ဖက်လူကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခဲ့ကာ သူတို့ရဲ့ ရန်ပွဲနဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။
အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး ထျဲဟေးက “ဒီအကြောင်း ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောနဲ့တော့။ မုကျင်က အဲဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့လူကို ခြေရာခံနေဆဲဖြစ်ပြီး မနက်ဖြန်မှာ ပြန်ပေါ်လာနိုင်တယ်။ သူ အသက်ရှင်နေသေးလား သေပြီလားဆိုတာ အတည်မပြုရသေးဘူး။ ငါတို့ ပြန်သွားပြီးရင် တပ်မှူးနဲ့ ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို အစီရင်ခံလိုက်မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
သာမန်သောင်းစုတပ်မှူး ပျောက်ဆုံးနေလျှင်ပင် ထိုတစ်ချက်တည်းက ကိစ္စသေးသေးလေး မဟုတ်ပါ။ တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်၏ ခေါင်းဆောင်သောင်းစုမှူးများထဲမှတစ်ဦးဖြစ်ရုံသာမက ထောင်စုနှစ်မိသားစု၏ မျိုးဆက်တစ်ဦးလည်းဖြစ်သော မုကျင်ကိုဆိုလျှင် ပြောစရာမလိုတော့ပေ။ သူပျောက်သွားတာက ဆူပူအုံကြွမှုများစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။