အခက်အခဲနောက်မှ ကံကောင်းခြင်းသို့ရောက်လာခြင်း။ ပန်းပဲဌာန၏ လူသစ်။ (၂)
Vol. 21 Ch. 304
ချီစွမ်းအင်က သစ်မြွေချိပ်စည်းကို မဖိနှိပ်နိုင်တော့သည်နှင့် မုမိသားစုဝင်များသည် သူ၏ တည်နေရာအတိအကျကို သိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် စူးချန်ခုန်းသည် အခြားဘာမှပြောစရာမလိုဘဲ အဆင့်ရှစ်ဧရာမဝေလငါးနည်းပညာနှင့် အဆင့်ကိုး လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာ ချီစွမ်းအင်တို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ခိုင်မာသော ချီစွမ်းအင်ဖြစ်သည်မှာ သေချာပါသည်။
“ငါတို့ရဲ့ သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ထဲကို ဝင်လိုက်ရင် မုမိသားစုလောက်က မင်းကို ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်ပါဘူး။ သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ထဲမှာ မင်း အားကောင်းလာဖို့အတွက် ပိုကောင်းတဲ့ အခြေအနေတွေကိုလည်း ရနိုင်တယ်” ဟူ၍ သွေးဆယ့်သုံးက သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ထဲသို့ ဝင်ရန် ထပ်မံဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။
“ကျွန်တော် ဘာတွေပေးဆပ်ရမှာလဲ။” စူးချန်ခုန်းက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အလကားစားရတဲ့နေ့လည်စာရှိတယ်လို့ သူမယုံပါ။ သွေးမြူခိုးမျှော်စင်က ပရဟိတလုပ်တဲ့နေရာမဟုတ်။ အရာအားလုံးအတွက် တစ်စုံတစ်ခုကိုဝောာ့ ပြန်ရဖို့ မျှော်လင့်မှာပင်။
“အမိန့်ကို လိုက်နာ၊ တာဝန်တွေကို ထမ်းဆောင်၊ ဘယ်တော့မှ သစ္စာမဖောက်နဲ့” သွေးဆယ့်သုံးက တိုတိုတုတ်တုတ် ပြောသော်လည်း စူးချန်ခုန်းသည် ထိုစကားလုံးအနည်းငယ်မှ အတော်လေး နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ထဲဝင်ဖို့ဆိုတာ အခြေခံအားဖြင့် လူတစ်ယောက်ရဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ကို ဆုံးရှုံးရမှာဖြစ်ပြီး သွေးမြူခိုးမျှော်စင်က အခါအားလျော်စွာ ပေးအပ်ထားတဲ့ တာဝန်တွေကို ထမ်းဆောင်ရမှာ ဖြစ်သည်။ ဒီတာဝန်တွေက လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ပါ။ အသက်ကို အန္တရာယ်ပြုရမှာ ဖြစ်ပြီး သစ္စာဖောက်တာကို တားဆီးဖို့ ကြာနက်ဂိုဏ်းရဲ့ အဆိပ်ဆေးပြားတွေလို စကားလုံးတွေထက်ကျော်လွန်တဲ့ ထိန်းချုပ်နည်းလမ်းတွေ ပါဝင်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။
ဒါကြောင့် ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက် သွေးမြူခိုးမျှော်စင်မှာ ကြီးကြီးမားမား အမှားအယွင်းတွေ မရှိသလောက်ပါပဲ။
စူးချန်ခုန်းက ဒါကို မလိုလားပါ။ သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ထဲ ဝင်လိုက်တာနဲ့ သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ အရာအားလုံး သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ ရှိနေမှာဖြစ်သည်။ ဒါက စူးချန်ခုန်း အလွန်မုန်းတီးသည့်အရာပင်။
စူးချန်ခုန်းက သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ကို ယုံကြည်မှု မရှိပါ။ သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ကနေ အလုပ်လက်ခံခဲ့တဲ့ သူ့ရဲ့အရင်ကသဘောတူညီချက်သာ အခြေအနေတွေ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားခဲ့ရင် အဆိုးဆုံးကတော့ လုပ်အားခမရရုံသာ။
သို့ပေမယ့် သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ထဲ ဝင်လိုက်တာနဲ့ ထွက်ပေါက် လုံးဝမရှိတော့ပါ။ သွေးမြူခိုးမျှော်စင်မှ ကတိပေးထားသော အရင်းအမြစ်များ သို့မဟုတ် အကျိုးကျေးဇူးများသည် စူးချန်ခုန်းကို သွေးဆောင်ရန် လုံလောက်မှုမရှိပါ။
ထို့အပြင် ဟွမ်ဖူဟုန်လန်နှင့် မုကျင်တို့ကို သတ်သူလိုက်တဲ့သူက သွေးမြူခိုးမျှော်စင်နှင့် ဆက်နွယ်မှုရှိကြောင်း မုမိသားစု သိဖို့ မခက်ခဲပါ။ မုမိသားစုက သွေးမြူခိုးမျှော်စင်နှင့် အရောင်းအဝယ်အတွက် ဖိအားပေးတာ ဒါမှမဟုတ် အကျိုးအမြတ်များသော သဘောတူညီချက်များ ကမ်းလှမ်းမည်ဆိုပါက သူတို့က သူ့ကို ထိုးမအပ်ပါဟု အာမမခံနိုင်ပေ။
“အချက်အလက်အားလုံးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ထဲ ဝင်ဖို့ကိုတော့... ကျွန်တော် သေသေချာချာ စဉ်းစားဖို့ လိုတယ်” ဟု စူးချန်ခုန်းက သွေးဆယ့်သုံး၏ ကမ်းလှမ်းချက်ကို ပါးနပ်စွာ ငြင်းပယ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
စူးချန်ခုန်း၏ ငြင်းဆိုမှုက သွေးဆယ့်သုံး အတွက်တော့ မမျှော်လင့်ထားတဲ့အရာဖြစ်သည်။ သူ့လေသံက တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပေမယ့် သူ့အသံထဲမှာ အံ့အားသင့်မှုအရိပ်အယောင် ပေါ်လာလေ၏။ "မင်း သေချာစဉ်းစားပြီးပြီလား။ ဖောက်သည်အများစုက သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ကနေ အလုပ်လက်ခံဖို့ ကြိုးစားကြပြီး သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ထဲဝင်ဖို့ မျှော်လင့်ကြတယ်။ အထဲကို ဝင်လိုက်တာနဲ့ နတ်ဘုရားလျှို့ဝှက်လက်နက်စာမူတွေ၊ ဆေးလုံးတွေ၊ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးတွေ အားလုံးကို ရနိုင်တယ်။ ဒါက ပုံမှန်ဆိုရင် အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ လက်မှတ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး မင်းရတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေက အဲဒီမျိုးရိုးမြင့်မိသားစုမျိုးဆက်တွေလောက် မနည်းဘူးနော်။"
သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ကို ငြင်းပယ်တာက စူးချန်ခုန်းဟာ မြင့်မားတဲ့အဆင့်ကို ပျံတက်ဖို့ အခွင့်အရေးကို ငြင်းပယ်နေတာပင်။ သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ထဲဝင်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ကိုယ်တိုင်ဖိတ်ခေါ်တာက ရှားပါသည်။ ဒါတင်မကဘဲ စူးချန်ခုန်းဟာ မုမိသားစုရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်။
"ကမ်းလှမ်းချက်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ" စူးချန်ခုန်းက ဒီအတိုင်း ခေါင်းပဲခါပြီး အသေးစိတ်မပြောဘဲ ဆက်ပြောနေလိုက်သည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့ရဲ့လုံခြုံရေးကို တခြားသူတွေကို အပ်နှံဖို့ မလိုလားလို့ပင်။
"ဒါဆိုလည်း မင်းသဘောပဲပေါ့။ ကံကောင်းပါစေ" စူးချန်ခုန်း ပြန်ဖြေတာကို ကြားပြီးတဲ့နောက် သွေးဆယ့်သုံးက ဆက်မကြိုးစားတော့ဘဲ သူ့ရှေ့က ဒီ 'နွားနတ်ဆိုးဘုရင်' က အရမ်းအသက်မကြီးသေးဘူးဆိုတာ သူ့စိတ်ထဲမှာ နားလည်လိုက်သည်။ မဟုတ်ရင် သူဘယ်လောက်တန်ဖိုးရှိတဲ့ အခွင့်အရေးကို ငြင်းပယ်နေလဲဆိုတာ သူသိလိမ့်မည်။
သူတို့ရဲ့ သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ရဲ့ အုတ်မြစ်တွေက ထောင်စုနှစ်သက်တမ်းရှိတဲ့ မျိုးရိုးမြင့် မိသားစုတွေရဲ့ အုတ်မြစ်တွေထက် မနိမ့်ကျပါ။
"ဒါဆို နှုတ်ဆက်ပါတယ်။"
စူးချန်ခုန်းက ကြာကြာဆက်မနေတော့။ သွေးဆယ့်သုံးကို စကားတစ်ခွန်းပြောပြီးတဲ့နောက် လှည့်ထွက်သွားဝောာ့သည်။ စူးချန်ခုန်းရဲ့ ထွက်ခွာသွားတဲ့ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း သွေးဆယ့်သုံးရဲ့ ပုံရိပ်လည်း အမှောင်ထဲကို ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ဒါက သူတို့တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် နောက်ဆုံးအကြိမ် တွေ့တာဖြစ်ပါလိမ့်မည်။
"နဂါးသွေးဆေးချက်နည်းကို အောင်မြင်မြင်နဲ့ ရခဲ့ပြီး သစ်မြွေချိပ်စည်းအကြောင်း ဆက်စပ်အချက်အလက်တွေကို သိခဲ့ရတယ်။ ထိုက်တန်တဲ့ အကျိုးအမြတ်ပဲ။"
လမ်းလျှောက်နေစဉ်မှာ စူးချန်ခုန်းဟာ သူ့ဘာသာသူ တိတ်တဆိတ် စဉ်းစားနေခဲ့သည်။
သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ရဲ့ အမှတ်အသားကို တောင်တန်းတွေပေါ်က သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်အောက်မှာ မမြှုပ်နှံခင် ဆေးချက်နည်းနဲ့ ခြေရာခံတဲ့နည်းလမ်းတွေ ရှိမရှိ သေချာစစ်ဆေးခဲ့သည်။
သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ရဲ့ ဖိတ်ကြားချက်ကို ငြင်းဆန်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းဟာ မုမိသားစုရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရဝောာ့မည်။
တကယ်တော့ အခြေအနေက စိတ်ကူးထားသလောက် မပြင်းထန်ပါ။ စူးချန်ခုန်းဟာ ချီစွမ်းအင်နဲ့ ဆက်လက်ဖိနှိပ်ထားဖို့သာ လိုအပ်ပြီး မုမိသားစုဝင်တွေဟာ တည်နေရာအကြမ်းဖျင်းလောက်ကိုသာ ခံစားနိုင်လိမ့်မည်။ သူဟာ လူစည်ကားတဲ့နေရာမှာ တစ်နှစ် ဒါမှမဟုတ် နှစ်ဝက်လောက် သစ်မြွေချိပ်စည်း သဘာဝအတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အထိ ပုန်းနေလို့ရသည်။
သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ကို ဝင်ပြီး သူ့ရဲ့ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို တခြားသူတွေက ထိန်းချုပ်မယ့်အစား စူးချန်ခုန်းဟာ ကိုယ်တိုင်ရင်ဆိုင်ဖို့ သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားကို အားကိုးတာကို ပိုသဘောကျသည်။
မြစ်ကမ်းနံဘေးမှာ စူးချန်ခုန်းဟာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ဂရုတစိုက်ဆေးကြောပြီး သန့်ရှင်းတဲ့ အဝတ်အစားတွေကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ကာ တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်ကို ပြန်သွားခဲ့သည်။
“တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်မှာ လူဦးရေအများဆုံးနေရာက ဘယ်မှာလဲ။ ပြီးတော့ အပြင်လူတွေ စုံစမ်းဖို့ မလွယ်တဲ့နေရာ…”
စူးချန်ခုန်း ဒါကို စဉ်းစားနေစဉ်မှာ သူ့ရဲ့အစီအစဉ်က ရိုးရှင်းပါသည်။ သူ့ကိုယ်ပေါ်က ချိပ်စည်း ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အထိ တစ်နှစ် ဒါမှမဟုတ် နှစ်ဝက်လောက် လူထူတဲ့နေရာတစ်ခုကို ရှာကာ ရုပ်ဖျက်ပြီးနေဖို့ပင်။ ပြီးရင် မုမိသားစုရဲ့ခြိမ်းခြောက်မှုအတွက် စိတ်ပူစရာမလိုတော့ဘဲ ကျယ်ပြောလှတဲ့သမုဒ္ဒရာထဲကို ခုန်ဆင်းတဲ့ငါးလို လွတ်လပ်သွားလိမ့်မည်။
“ဟမ် ဘာလို့ ဒီလောက်ဆူညံနေတာလဲ။”
တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်ရဲ့ လမ်းတွေပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်ရင်း စူးချန်ခုန်းဟာ ဦးတည်ရာမဲ့ လျှောက်သွားရင်း သူ့စိတ်က တခြားနေရာကို ရောက်နေခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် သူ့ရှေ့မှာ ဆူညံသံတချို့ကို ကြားလိုက်ရပြီး သူ့ရဲ့ သိလိုစိတ်ကို နှိုးဆွပေးလိုက်သည်။
အသံနောက်ကို လိုက်ရင်း မကြာခင်မှာပဲ လူအုပ်ကြီးတွေ ဝန်းရံထားတဲ့ နေရာကျယ်ကြီးတစ်ခုကို သူတွေ့လိုက်သည်။ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေနဲ့ ကလေးတွေ အပါအဝင် ထောင်ပေါင်းများစွာသော လူတွေ ဝန်းရံထားပြီး အများစုကတော့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေ စပ်စုချင်စိတ်တွေနှင့်။
“လူကြီးမင်းတို့ခင်ဗျား တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်မှာ ပါဝင်လိုသူတွေ စာရင်းသွင်းပြီး စမ်းသပ်ဖို့ ဒီကိုလာပါ။ ဒီအခွင့်အရေးက တစ်နှစ်မှာ တစ်ရက် နှစ်ရက်ပဲ ရတာနော်။”
လူအုပ်ကြားထဲကနေ အားကောင်းတဲ့အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုအသံက အနက်ရောင်သံချပ်ကာဝတ်ထားတဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက်ဆီကလာတာပင်။ သူနဲ့အတူ လက်နက်ကိုင်စစ်သားတွေက အစီအစဉ်တကျ ဝန်းရံနေရာယူထားကြသည်။
“တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်က လူသစ်စုဆောင်းနေတာလား”